Van 5 Koffies Op Dag Eén Tot 22 Koffiebars: Het Verhaal Van IzyCoffee

Mijn naam is Bart Beuze, founder-CEO van EasyCoffee en vandaag zit ik bij Benz Mentors. Voor we beginnen, welkom en dankjewel om week na week naar deze show te luisteren en te kijken. Dat betekent de wereld voor ons en het is ongelooflijk wat we al met Benz Mentors hebben kunnen doen. Maar vooral, het voelt alsof we dan nog maar aan het starten zijn. We gaan nog zoveel waarde voor jou creëren en het zou jammer zijn als je daar iets van mist. Dus volg Benz Mentors op dit platform en klik op het belletje om een melding te krijgen bij elke nieuwe aflevering. En als je geniet van deze gesprekken, zou het me een enorm plezier doen als je ook een rating kan geven. Dit vraagt maar 10 seconden en helpt ons samen groeien naar nog betere content en nog meer topgasten.

Dankjewel en geniet van het gesprek. Goeiemorgen Bart. Goeiemorgen man. Het was een stiekeme droom van mij om een keer een podcast op te nemen in een koffiezaak. Wow, dream come true. Dream come true, want dat ziet er altijd leuk uit. En om dan samen te zitten met toch wel een van de meest boeiende, charismatische ondernemers van het huidige Belgische landschap. I'm honored, I'm honored.

Dus dankjewel dat je daar voor open stond om met mij te praten. Zoals gezegd, ik ben heel blij om hier vandaag bij jou te mogen zitten. Machtig. En we zitten hier dus in een van de 22 locaties van Easy Coffee. Ik ben hier ook een heerlijke koffie aan het drinken. Kan je misschien eens kort... Vertellen wat Easy Coffee is. We gaan dan straks op alle details ingaan.

Wel, Easy Coffee is eindelijk een kwaliteitskoffieplayer die in 2018 ontstaan is. Als niet koffiedrinker heb ik Easy Coffee laten starten in echt wel ruraal West-Vlaanderen. En na zes jaar hebben ze de grootste koffiebarketen met, zoals je gezegd hebt, 22 shops. Ondertussen op alle high-traffic locations in Vlaanderen en Brussel. En met doelstelling uit te breiden dit jaar naar 38 shops. Dat heb ik inderdaad de laatste maand of maanden zien passeren. Dat jullie heel veel bezig waren met de werving van kapitaal. Of met het aantrekken van investeerders.

Om die groei mogelijk te maken. En het lijkt erop dat dat wel aan het lukken is. Wel, laat ons zeggen dat... Hoewel ik als niet koffiedrinker niets van koffie wist. Door mijn carrière in de corporate wist ik ook niets van entrepreneurship. En van kapitaal ophalen of financiering ophalen had ik tot ik met Easy Coffee begon ook nog geen kaas gegeten. Maar dat zijn drie dingen waar ik mij in gespecialiseerd heb. En na zes jaar kan ik zeggen dat we kwalitatief hoogstandwerk afleveren op dat gebied.

Op alle drie de puntjes. Ja. En dat maak je ook in het eindproduct. Ja, hoepelijk hè, hoepelijk. Dan de belangrijkste vraag die ik misschien wel heb is. Hoe gaat iemand die geen koffiedrinker is, starten met een koffiezaak? Laten we eens kijken naar het verhaal kort ervoor. Even over jouw carrière ervoor bij Lufthansa.

Naar het moment dat je daar stopte eigenlijk. Laten we daar over die eerste fase een keer praten. Ik ben dus... Als... Bachelor Tourism Management tijdens mijn stage bij de Lufthansa groep binnengesukkeld hier in Brussel. En heb op de eerste dag vastgesteld dat dat eindelijk mijn roeping was. Dus al heb ik ook nog weinig ervaring gehad met vliegtuigen en luchtvaart in het algemeen. Was ik wel in mijn studies een beetje in contact gekomen met de luchtvaart.

Maar ik heb stage gedaan bij de Lufthansa groep in Brussel. En echt een virus te pakken gekregen. De luchtvaart was echt mijn ding. Die corporate business... Ik zag potentieel bij een multinational onderaan aan de ladder beginnen. Om dan hopelijk na verloop van tijd goed carrière te kunnen maken. En dat is wonderwel gelukt. Ik ben in het totaal bijna twintig jaar te werk gesteld bij de Lufthansa groep.

In vijf landen in Europa mogen werken voor de Lufthansa groep. En serieus carrière gemaakt tot op mijn laatste job. Eindelijk op het hoofdkwartier. Hier, top management level. Ja. Lufthansa is luchtvaart, een grote speler. Wat waren dan de rollen waar jij verantwoordelijk voor was? Wel, gedurende mijn carrière, bijna twintig jaar, heb ik natuurlijk verschillende jobs gedaan.

Ik ben begonnen onderaan aan de ladder in de reservatiecentrale hier in Brussel, in België. Ik heb me tamelijk snel kunnen opwerken als business analyst. Die eindelijk verantwoordelijk was voor het sturen van de... De totale verkoopsorganisatie in België. Heb daar een job gedaan, maar die eindelijk ook op het hoofdkwartier en bij de grotere Lufthansa management levels opgevallen is. En die hebben mij dan naar Londen getrokken in het area management team. Heb ik dan business analyse voor de Europese Lufthansa divisie gedaan. En heb mij daar tamelijk snel kunnen opwerken tot assistent van de vice president.

Dus van de number one van Lufthansa. In Europa, waar ik eindelijk twee jaar voor hem gewerkt heb. En quasi alles voorbereid heb wat hij moest zeggen op persconferenties, allerhande meetings. Prachtige learning curve. Daar heb ik eindelijk alles geleerd. En daarna heb ik mij dan verder ontwikkeld als directeur voor de Russische markt, directeur voor de Poolse markt. En op mijn laatste job verantwoordelijke voor alle verkoopstoels en processen binnen de Lufthansa. De Lufthansa groep wereldwijd.

Maar ja, een serieuze verantwoordelijkheid en ook wel een serieuze impact dat je daar kan maken. Ja, beste learning curve. Allee, dus als ik op mijn carrière in de corporate terugkijk, bij de multinational in de luftvaartmaatschappij bij Lufthansa, heb ik enkel positive vibes en feelings. Dus dat is gewoon de machtigste voorbereiding voor wat ik dan aan mijn 46 begin in te doen ben. Dus op mijn 44. Heb ik beslist van oké, dat is hier nu een eindpunt. Ik heb eindelijk bereikt in de corporate wat ik wou bereiken.

Ik heb hier massa's kunnen leren. Maar nu wordt het eindelijk tijd voor het echte leven. Throughout my career heb ik vastgesteld dat ik altijd de grootste intrapreneur binnen de corporate was. En een intrapreneur die het gewoon geworden is om outside of the box te denken. En dan heb ik ook gezien van ja, maar eindelijk. Zal mijn grootste kwaliteit liggen in het starten als entrepreneur. Het starten met mijn eigen ding. Van scratch iets opbouwen en ervoor zorgen dat dat een brand wordt.

En daar zijn we mee bezig. Work in progress. Wat mij bij jouw verhaal ook opvalt of waaraan ik moet denken bij jouw verhaal, is die quote waarbij ze zeggen van mensen overschatten vaak wat ze in één jaar kunnen doen, maar onderschatten wat ze in tien jaar kunnen doen. Jij bent nu nog maar zes jaar bezig en hebt toch wel al iets mooi opgebouwd. Wat gaat het dan zijn na tien jaar? Ik denk dat in België dat we vooral onderschatten wat we kunnen doen allemaal.

Het is nu hetzelfde of dat dat op één, vijf of op tien jaar is. Ik denk dat we in België met de papliepel ingekregen worden van rustig te zijn, down to earth te zijn, niet te groot te denken, niet te veel ambitie te hebben. En dat is natuurlijk iets wat ik minder heb. Want door mijn ervaring vijftien jaar in het buitenland gewerkt te hebben, heb ik wel gezien wat mensen allemaal kunnen doen. En het is fenomenaal. Dus iedereen is tot massas dingen in staat.

En oké, ik heb het lef gehad om iets te beginnen waar ik totaal geen benul van had. En ik denk dan, als ik daaraan begin, van ik kan dat. Ik zal dat kunnen. Dat zal lukken. Dat is toch een mindset die je veel kracht geeft. Ja, dat is zeker. Dat is zeker. Ik ben nogal een positivist.

Dus ik ben tamelijk positief ingesteld. Zeker als ik nieuwe dingen begin. En ik ga altijd heel realistisch gaan inschatten van, is het wel mogelijk wat ik doe? Maar ik ga de lat hoog leggen. Ik leg de lat mega hoog. En ik zal de bal zo ver werpen dat ik niet weet hoe ik er naartoe kom terug. Maar ik zal mijn weg zoeken. En ik zal die weg altijd vinden.

Altijd. Machtig. Nog één ding over de carrière bij Lufthansa. Of gewoon in de corporate wereld in het algemeen. Er zijn ook veel mensen bij de luisteraars die in de corporate zitten. En die uiteraard ook willen groeien in hun job. Die ook promoties willen maken en zichzelf willen ontwikkelen. Je sprak al over leercurves.

Je sprak al over jezelf ontwikkelen. Wat waren volgens jou de kwaliteiten of eigenschappen of mindsets die dat voor jou hebben mogelijk gemaakt? Die groeien? Ik denk wel mijn mindset. In eerste instantie. Ik geloof altijd dat we veel meer kunnen dan dat ons meegegeven wordt. Dus geef mij een challenge. Laat die er onmogelijk uitzien.

Ik zal die proberen te voldoen, te volbrengen. En ik kom ook een beetje uit de sportwereld. Ik ben ook marathonlooper geweest en allemaal. Dus ja, oké. Ik hou ervan van mij ongelooflijk te challengen. En ik heb dat eindelijk in mijn corporate career ook altijd gedaan. Ik heb de lat altijd heel hoog gelegd. Mijn omgeving.

Dus mijn collega's zeiden van ja, maar wat jij probeert te bereiken, dat is onmogelijk. Dat zal je niet kunnen bereiken. En ik heb gezegd, maar ik zal het toch proberen. En ik heb dat gezien. Ik heb altijd vastgesteld. Het lukt toch. En dat is zo. Ja, oké.

Nu ben ik 52 jaar. Ik sleep dat met mij mee. Dus ik ga dat ook in mijn team gaan doorgeven van ja, wat wij proberen te verwezenlijken in België. Maar ook toekomst in West-Europa. Ja, dat lijkt onmogelijk. Maar laat ons ervoor gaan. Laat er ons hoofd voor liggen. Laat ons maximaal effort geven.

En ik ben er zeker van dat het zal lukken. Maar ja, dat is mooi dat je dat ook meegeeft aan de mensen rondom jou. Wat ik ook heel leuk vind aan jou, is je hebt zo de gave van het woord. Je spreekt met zo'n energie en met zo'n overtuiging en een aanstekelijk enthousiasme. Dat dat fantastisch is om daar te luisteren. En ik hoop ook dat de luisteraar daar meer van geniet. Maar ik moet eerlijk toegeven. Toen ik begon met entrepreneurship dacht ik ook altijd van

eigenlijk is een van mijn rollen ook mensen begeesteren. Mensen inspireren. Niet alleen rond onze nieuwe brand die we uit de grond aan het stampen zijn. Maar vooral ook naar jonge mensen toe rond ondernemerschap. Uit mijn generatie zijn er eigenlijk niet zoveel ondernemers ontstaan in België. Ik zie heel graag de ontwikkelingen in de nieuwe generaties, in de jeugd, waar er heel veel entrepreneurial mindset zit. Maar die mensen moeten ook ondersteund worden.

Die moeten ook gepusht worden op een gegeven moment. En daar zie ik ook een beetje mijn rol om te kunnen mee begeesteren. En dat vind ik fantastisch. Dat is één van mijn grootste hobby's. Ik merk ook wel dat je dat doet. We hadden het daarnet ook over de broers, de pureto broers. Ik merk dat je daar ook veel hebt gementord en ook altijd aanwezig bent en ondersteund. Ze zijn er ook vaststaan door jou.

Vaststaan de rollen waarin je dat doet? Officiële mentorships ofzo? Nee, niet noodzakelijk. Het wordt ook nog een beetje moeilijk om in te plannen bij mij. Maar ik ga altijd mensen die ik ontmoet op events ofzo, ga ik proberen te ondersteunen als ze open staan voor die ondersteuning. En effectief, zoals gezegd, de pureto boys of de pureto brothers, de next big thing in Belgian food service noem ik hen altijd,

die staan daar heel open voor. En dat is machtig, wij exchangen. Gewoon op vriendschappelijke basis. En ik heb hun waarschijnlijk ook al één of twee dingen bijgebracht. Maar zij mij ook al. Dus hoe zij met TikTok omgaan, daar kunnen wij enkel van leren. Dus ik zie daar een exchange ontstaan onder gepassioneerde ondernemers. En zij zijn 21 en 24, ik ben 52.

Maar die generation gap, die voelen wij niet. We zitten allemaal met hetzelfde doel. En ik leer van hen. En zij leren hoekloek ook af en toe iets van mij. Ja, ongetwijfeld. Ik vind dat ook iets moois. Die mentorschappenrol die in beide richtingen gaat, daarom dat ik ook de podcast doe en dat die Ben's Mentors heet.

Ik vind dat zoiets mooi. Ervaring delen en gewoon vanuit liefde is dat ergens, vanuit je eigen energie delen met elkaar. En je wilt gewoon dat de andere persoon ook slaagt. Ik vind dat heel mooi. Daarvoor wil ik ook bedanken. Ik heb daar ook geen persoonlijke condities aan gezet. Het is niet dat ik daar zelf probeer beter van te worden.

Ik vind het fantastisch als er bepaalde dingen zijn waar zij kunnen leren van wat ik goed en slecht gedaan heb. En zoals ik zeg, er is altijd ook iets wat ik kan meenemen. Want zoals die gasten met TikTok werken, die zijn zo benchmark in België in de foodservice. Daar leren wij dagelijks van. Dus die wisselwerking. Die wisselwerking.

Die is ongeconditioneerd. Die is altijd spontaan. Dat is een klik. Ik heb altijd een klik gehad met zowel Gilles als met Gaetan. Ik vind het machtige kerels. En ik vind het machtig dat we daar kunnen exchangen. Want dat is niet enkel met hen. Ik heb nog wel mensen waarmee ik regelmatig exchange ook.

Ja, dat kan ik geloven. Dan. Je stopte met de job bij... Lufthansa. Dat was dan de afsluiting van een mooie carrière. Je hebt nadien nog even een pauze ingevoerd. Ja. Korte pauze.

Korte pauze. Had je voor die pauze al het idee wat je daarna ging doen? Of was die pauze zo om ideeën te laten opborrelen? Wel, het is zo... Ik wist dat ik entrepreneur wil worden. Dus laat ons zeggen, na bijna twintig jaar corporate career wist ik van... Oké, ik heb mijn diensten als corporate employee bewijzen. Maar nu moet ik echt wel mijn eigen...

Mijn eigen wings spreaden. En moet ik voor mijn eigen business gaan. Dus ik wist dat ik entrepreneur wil worden. Maar ik had geen flow benul in welke industry. Met welk product. In welke markt. En ik ben dan even een out time gaan nemen. Van zomaar even twee jaar.

Dus we zijn twee jaar op sabbatical, op wereldrace gegaan. Samen met mijn pasgeboren kindjes en mijn vrouw. En ja, dat is eigenlijk de beste bestelling. De beste beslissing geweest in mijn leven. Even twee jaar na een corporate career die twintig jaar tamelijk hard geweest is. Even gewoon completely tijd nemen om te refreshen. Alles uit jouw hersenen te laten wegspoelen om plaats te maken voor nieuwe ideeën. En nieuwe ideeën die vooral ontstaan tijdens het reizen.

Want ook nu nog... Ik ben altijd een fervent reiziger geweest. Als je voor een luchtvaartmaatschappij werkt is dat ook ergens normaal. Maar ik leer vooral als ik reis. Dus ik ga vooral gaan reizen om te leren. We hebben in die twee jaar zoveel gezien en zoveel geleerd. Dat we wisten van op het einde van die wereldrace. Dus na twee jaar zullen we klaar zijn om te entrepreneuren.

En dat was ook... Dus vertrouwen gehad. Er komt ons zeker iets op ons weg wat ons zal interesseren. Tijdens de wereldrace. Tijdens de wereldrace. Ideën verzameld. In het totaal hadden we er een stuk of vijfhonderd. Na twee jaar wereldrace...

Dat is nog altijd minder dan één per dag. Na twee jaar wereldrace hadden we echt wel een heel dik boek met business ideeën. En het koffiebar idee is gedurende mijn ganse wereldrace... Nog altijd als niet koffiedrinker. Maar eindelijk heeft mij de ganse wereldrace als rode draad begeleid. Want ik kwam zoveel in contact met koffiebars in die ongeveer tachtig landen die we bezocht hebben. Zowel in Europa als in Azië. En het fenomeen koffiebarketen, nationale koffiebarketen, begon mij extreem te interesseren.

Ik zag er zoveel in alle landen en ik dacht van... In het land waar ik eindelijk woon, of in mijn thuisland, zijn er geen nationale koffiebarketens. Dus daar moet er wel een potentieel liggen. En zo is dat ontstaan. En dat zijn we gaan uitwerken dan, tijdens de wereldrace. Tot een heel goed businessplan. Ik kon dat natuurlijk goed. Uit de corporate comment en echt wel die opleiding gehad om serieus goede businesscases te maken.

Heel sterk businessplan gemaakt. Onderbouwd met een heel sterk financieel plan. En dan gewoon gejumpt. En je hebt die grote wereldspelers. Wat in jou doet er jou dan zo hard in geloven dat jij beter gaat zijn dan die wereldspelers startende in België en dan... Ten eerste, ik heb niet zoveel marktonderzoek gedaan. Maar tijdens mijn wereldrace heb ik kort marktonderzoek gedaan en ik ben gaan kijken naar de markt België. Is de Belg geïnteresseerd in koffie?

Ja. De Belg is de achtste grootste koffiedrinker ter wereld. Dus dat zal iets goeds zijn. Dus als je met een product op de markt wilt komen en er is navraag aan dat product, dan heb je al een potentieel. Dan ben ik gaan kijken, zijn er eigenlijk veel koffiebars in België? In anno 2017 ongeveer. Stond België in de ranglijst van aantal koffiebars per capita op hetzelfde niveau in Europa als Moldavië. Dus op de 43ste plaats ergens.

Dus heel veel potentieel. En dan ben ik ook gaan kijken, zijn die globals aanwezig? In de markt is er een nationale koffiebarketen. Er was geen nationale koffiebarketen. En de globals waren bijna niet aanwezig in de Belgische markt. Starbucks had op dat moment tussen de 20 en de 25. Tussen de 20 en de 25 locaties. Wat op een wereldaantal van 35.000 niets is.

Dus daar heb ik vastgesteld van, er is een potentieel. We zullen daarvoor gaan. Ik ken er natuurlijk nog niets van. Ik zal dat nog moeten leren. Maar ik weet, ik heb Starbucks gezien op vele plaatsen ter wereld. Ik heb met veel mensen gesproken. Als we tegen Starbucks zullen willen competen, dan gaan we moeten zekerstellen dat we verschillen hebben met hen ook.

Dus hun marketingfilosofie kunnen we gebruiken. Starbucks heeft ons daar veel geleerd. Maar ons product moet veel beter zijn dan het base Starbucks product. En wij zijn voor specialty koffie gegaan van dag één. Wat kwalitatief veel hoogstander is dan de Starbucks koffie. Vertel eens over die specialty koffie. Ja. Specialty koffie is ongeveer momenteel 5% van de koffie.

Momenteel 5% van de koffieverkoop wereldwijd. En specialty koffie is echt wel de hoogste kwalitatieve koffie. Meestal, of in de meeste gevallen 100% Arabica koffie. En wordt met respect voor de eerste schakel in de koffie value chain eindelijk verder ontwikkeld. Specialty koffie wordt groter en groter. Omdat alle schakels in de koffie value chain eindelijk er alles zullen aan doen om die eerste schakel te ondersteunen.

Dus ook van onze kant. Wij bezoeken heel regelmatig onze producenten. Onze boeren in Brazilië dan, hoofdzakelijk. Waar 80% van onze bonenblend vandaan komt. En daar werken wij samen met een Women in Coffee Collective. Dat is een groep van vrouwen. Die een aantal niet zo grote plantages hebben in Parana. Hm.

Die worden via onze koffie value chain, dat is zowel door onze importeur die hier in Europa zit, maar ook onze exporteur in Brazilië, zo goed ondersteund dat die kwalitatief hun plantages eindelijk kunnen verder ontwikkelen. Maar ook kwantitatief. Die worden ook groter in het volume wat ze kunnen lokaal produceren. En dat is enkel mogelijk door onze steun.

En onze steun ligt natuurlijk, hoofdzakelijk, in het feit dat wij een heel fijne prijs betalen voor onze koffie. En daarom, die hoogkwalitatieve koffie aan een heel fijne prijs aan de oorsprong gekocht, zorgt ervoor dat die in de keten aan dezelfde hoge kwaliteitsstandaard verder ontwikkeld wordt. Zodat die dan effectief in de koffiebar belandt. Als hoogkwalitatief eindproduct. En hoe komt het dan dat de koffies bij Easy,

die dan zo hoogwaardig zijn qua kwaliteit, die met de beste bonen zijn gemaakt en die ook hun mensen in de hele keten goed behandelen, hoe komt het dat die koffies geen 15 euro per koffie zijn? Ja, 15 euro voor een koffie. Ik hoop dat we er niet snel naartoe gaan. Want ik denk, in de huidige maatschappij is de betalingsbereidschap voor koffie voor 15 euro non-existent.

Dus ik was juist in New York, waar de cappuccino al aan 8 dollar staat. Dus dat is echt fenomenaal. Maar oké, we gaan natuurlijk nog altijd economisch verantwoord proberen te werken. En het is zo dat in de laatste vijf jaar de basiskoffieprijs enorm verder ontwikkeld is. Het is dus enorm gestegen.

Het is wel zo, door onze koffievaluechain, die met meerdere partners gedragen wordt, dat wij veel van die koffieprijsstijgingen nog hebben kunnen intern incasseren. Nooit hebben moeten hernegotiëren met onze eerste schakel, want die moet gekoesterd worden, die moet verder ontwikkeld worden. Maar door de samenwerking in de chain hebben we ervoor gezorgd dat eindelijk de klant, de eindklant,

nog nauwelijks gevoeld heeft dat die prijs gestegen is. Onze cappuccino kost nog altijd 4 euro. Vijf jaar geleden kostte die ook 4 euro. Vind je heel mooi. Ja. Dat toont ook dat het mogelijk is om alle mensen in je leveranciersketen of in heel je valuechain deftig te behandelen zonder dat je prijzen verdubbelen.

Ik ben niet de uitvender van die koffievaluechain, laat ons zeggen, waar ik door onze brander eindelijk als laatste schakel werd toegevoegd. Dus full credit gaan echt wel tot de andere mensen in de chain die hem opgebouwd hebben. Wij hebben het geluk gehad om ons via onze brander achteraan te kunnen gaan opschakelen. Maar ik zal altijd in die chain verder werken omdat die zo duurzaam te werk gaat.

En duurzaamheid voor mij is in eerste instantie met respect voor alle schakels in de chain. En het is zo dat iedere schakel effectief meerwaarde moet bieden. Maar als je dat op een duurzame, menselijke manier kunt doen, hoef ik niet noodzakelijk een korte kieten te hebben. Een lange kieten kan heel positief zijn als iedere schakel in de kieten meerwaarde creëert op een duurzame manier. En in dat geval, onze kieten is natuurlijk niet kort,

want oké, ik zou het liefst koffiebonen hier in mijn achtertuin laten groeien, maar dat is niet mogelijk in België, nog niet. Misschien in de toekomst wel, maar nu is het nog niet mogelijk. Dus de koffieketen, de koffievaluechain is altijd iets langer. Wij gaan voor de duurzame. De echt meerwaardegenererende koffievaluechain. En die hebben we gevonden en wij voelen ons daar heel comfortabel in. Vooral omdat we dus met mega respect voor die eerste schakel gaan werken.

En dat is machtig. Als je daar Brazilië gaat gaan bezoeken, Parana, en we zitten daar tamelijk op de Pampa, dat is zo'n 300 kilometer land inwaarts van São Paulo. Als je daar in contact komt met die mensen die zo gepassioneerd hun koffieproduct hebben, hun koffiebonen, hun koffiebessen telen. Fascinerend. En ga je daar zelf dan ook vaak of regelmatig naar toe?

Ik ben er tot nu toe één keer geweest, maar het is wel de bedoeling dat we er jaarlijks naar toe gaan. Het leuke daaraan is, onze koffievaluechain is lang, maar ik ken al die personen bijna. Dus als je jaarlijks voorbij gaat, dan leer je ze nog beter kennen. En dan zit je eindelijk in een groep vrienden, die weliswaar op verschillende plaatsen ter wereld samen aan één product werken. Met één doel.

Ons doel is kwaliteitskoffie aan onze endconsumer geven hier. Supermooi. Laten we dan eens kijken naar hoe je daarmee bent begonnen. Dat is ook een superleuk verhaal. Je sprak al over dat je een sterk businessplan had gemaakt. Gaat jouw businessplan nu nog volgens plan? Ja. Ik zal natuurlijk niet beweren in honderd procent.

Maar ik heb er laatst, een paar maanden geleden, heb ik er nog eens ingekieken en ik stond echt wel perplex van hoe wij in ons businessplan, of hoe ik in mijn businessplan zes jaar beschreven heb, wat ik dan als heel ambitieus, iets wat zelfs een onbereikbaar doel had geschreven, dat we er toch in slagen om dat tamelijk goed om te zetten. Dat is wel waar. Daar sta ik echt van perplex. Oké, it's my way of doing business.

De lat zo hoog leggen dat die echt wel onbereikbaar lijkt, maar er dan zo hard voor werken ook, dat je ze toch kan bereiken. Ja, en dat pusht jou ook. Zo die grote doelen. Dat is my reason for living. Dus echt waar. Ik doe niets liever. Dat is echt waar.

Fantastisch. En als je dan nog de mensen kunt vinden die bereid zijn op die manier mee te werken, en je kunt dat op een vele manieren. Je kunt dat op een vriendschappelijke, team-oriented, verre manier doen. It's life quality. Supermooi. De eerste stap is ook een leuk verhaal. De koffietruck.

Ja. Waarom ben je met een koffietruck gestart en niet direct met een eerste locatie? Ik ben gestart in ruraal West-Vlaanderen, Iesegem. En vandaar ook Easy Coffee. Hm. En de reden waarom ik daar gestart ben, is omdat ik keek van alle grote foodserviceconcepten in België. Die starten ofwel in Brussel, in Gent of in Antwerpen.

En dat is nu precies wat ik niet wou doen. Doen zoals alle anderen. Ik wil altijd juist niet doen wat alle anderen doen. Dus ik dacht van, oké, in plaats van met een grote flagship te beginnen en die heel hard werken en die succesvol te maken en die dan te gaan uitbreiden. Gaan wij ergens beginnen waar er quasi geen navraag is voor ons product. Maar we gaan daar een grote bus aan creëren met vooral social media. En natuurlijk ook met de tools die ons ter beschikking gesteld worden.

En daarom hebben we beslist, of heb ik beslist van, ik zal een vintage truck kopen. Dus een Citroën HY vanuit 1974. En die laat ik volledig oppimpen tot... Ja. De coolest koffietruck ever. En dat is echt super goed gelukt. En met die koffietruck ben ik in de beginweken, de beginmaanden van Easy Coffee echt gaan rondrijden in de streek.

Iedereen heeft die gezien. Iedereen vond dat fascinerend. En we hebben die tegelijkertijd ook op onze socials gebracht. Dus we zijn erin geslaagd om een enorm grote social media bus op vooral toenmalig nog Facebook en Instagram te creëren. Zodat we, ja... Een machtig verhaal. Een machtig verhaal geschreven hebben.

Ja. Zalig. En toch weer die kracht van social media en marketing en een goeie branding. Dus we zien maar dat dat echt werkt. Ja. Ik zal nu niet zeggen dat ik de grootste marketeer ter wereld ben. Dus ik kom vooral uit de saleswereld. Dus nog iets harder.

Maar oké, natuurlijk in mijn corporate career heb ik wel veel van marketing geleerd ook. En oké. Ik wist van... Als ik hier een brand wil in de markt, in de foodservice markt, placeren, dan zal ik wel iets moeten speciaal doen. En oké, de storytelling. Waar we nu heel veel over spreken. Ja, storytelling is een van de rode draden in mijn businessplan geweest.

Kijk, ik ben van in het begin verhaaltjes beginnen vertellen. En die koffietruck heeft mij natuurlijk heel goed geholpen daarmee. Maar ook het feit dat ik een corporate... Een corporate dude was. Die dan de beslissing neemt om zomaar even entrepreneur te worden. En alles er rond. Ja, dat staat allemaal goed in elkaar. Ik denk dat dat...

Ik zat net te denken, een koffietruck starten lijkt me nog niet het moeilijkste voor startende ondernemers juist. Maar het is net die storytelling erachter, de branding en het op een unieke manier doen dat het wat moeilijker maakt. Ja. Zodat niet iedereen het doet. Wel, mijn koffietruck was enkel een middel om een bepaalde brand te maken. Een middel om een bepaald doel te bereiken.

Oké? Dus dat wist ik van in het begin. Dus ik ben zeker dat er mensen zijn die zeggen van kijk ja, ik wil hier met een koffietruck, een single entity koffieplayer worden in een bepaalde markt. En ik zal misschien ooit, als ik succesvol ben, dan na verloop van tijd, na 5 naar 10 jaar, een tweede koffietruck kopen en dan nog een extra markt daarmee bespelen. Dat is... Allee, dat is eindelijk wat wij in België als zelfstandigen heel goed kunnen.

Ja. Wat ik van dag 1 gezegd heb is van oké, ik zal hier met een koffietruck proberen een bus te creëren. Om een brand op de markt te smijten zodat ik die brand kan verder ontwikkelen tot de grootste koffieplayer in de markt. Dus ik wist al van dag 1, oké, ik moet hier zo snel mogelijk koffieshops openen, koffiebars openen. En ik zal er heel veel moeten openen.

Want ik wil uiteindelijk in die high street zitten. En dat is een grote stap. Als je begint met een koffietruck. De stap om dan naar de meer, de Lange Munt, de Bruhl te gaan. Die is rozachtig groot hé. Maar ik had van in het begin het geloof van ja, wij zullen daar in slagen. Hoe precies wist ik nog niet. Maar we vinden dat wel.

Along the way. Machtig. Ik vind heel mooi dat geloof, dat is zo sterk. Dat drijft u ook vooruit hé. De eerste fase van koffietruck naar zo snel mogelijk die eerste locaties. Wat was het eerste grijpbare doel? Dat je jezelf had gesteld. Wel, het is zo.

Mijn businessplan, mijn financieel plan, waren zeer analytisch hé. Want ik ben een analyticus. En ik had mij als doel gesteld de eerste dag 100 koffies te kunnen verkopen. Dus onder de brug aan het station van Iezeghem ben ik om 5 uur morgens, met goedkeuring van het stadsbestuur natuurlijk, mij gaan placeren met mijn koffietruck. En zonder dat ik een marktanalyse gedaan had, dacht ik van ik ga hier 100 koffies verkopen. Dan ben ik even van een koude reis thuisgekomen s'avonds. En s'avonds had ik er wel geteld 5 verkocht.

De eerste dag. Dat was de eerste bummer. Dus daarom zeg ik ook ondernemerschap is vallen en opstaan. Is de beste rollercoaster die je kan meemaken. En je hebt mega goeie bouncebackability nodig om te kunnen ondernemen. En die les heb ik al op de eerste dag geleerd van mijn ondernemerschap. Ik had mijn doel aan 100 gezet. En ik ben bij 5.

En ik ben bij 5 uitgekomen. In de corporate wereld word ik ontslaan. Echt waar. Met een budget fulfillment van 5% kan ik niets bereiken. In de ondernemerswereld ben je s'avonds gedemotiveerd. Zeg je van wow. Toch veel moeilijker dan ik gedacht had. Maar tegen de volgende morgen ben ik terug om 5 uur uit mijn bed gesprongen.

Heb ik om 6 uur mijn koffietruck daar gezet. En heb ik gezegd van ik zal hier kijken hoe ik de markt kan bespelen. Om toch zo snel mogelijk naar die 100 te gaan. En echt waar. Tegen de vrijdag zat ik aan de 100. Hoe zagen die kleine tweaks er dan uit om van 5 naar 100 te gaan? Nog meer publiciteit maken. Nog luider schreeuwen.

Nog meer social media inzetten. Beginnen mensen laten proeven van jouw product. Kleine sales tricks. Echt waar. Geen rocket science. Maar echt wel. Je hoofd ervoor leggen. Beseffen van wat ik nu aan het doen ben.

Dat is nog niet goed genoeg. Dat moet nog beter. Dus heel veel zelfkritiek hebben ook. Van ja, we moeten hier nog beter worden. En zo is dat gedaan. Of zo is dat gegaan. Tegen de vrijdag had ik 100 koffies per dag. En wist ik van.

Dus op 5 dagen tijd. Van totally unsuccessful. Naar oké, de first successes. Na die first successes wist ik van. Ja, we zijn klaar. Shop openen. Shop openen. Daar gaan we nu aan werken.

Dus op 5 dagen tijd heb ik echt wel mijn mindset zo gemaakt dat ik wist van. Oké, vanaf nu doe ik door met mijn koffietrucks om 6 uur morgens aan het station. Maar de bulk van mijn werk zit in de voorbereiding voor het openen van die eerste shop. En twee maanden later waren we open met de eerste shop. En het eerste weekend hebben we 1000 koffies verkocht in Iezeghem. In die eerste shop. In die eerste shop. Ja.

Vind ik toch wel een van de mooie verhalen die ik al heb gehoord van die opstart. Wat mij ook interessant lijkt voor mensen die met zo'n idee willen starten. Klein beginnen en direct snel schalen naar de volgende grote stap. Hoe zag jouw tijdsbesteding of jouw focus eruit in die eerste 2 maanden en een week dan bijvoorbeeld? Je zegt dat je nog steeds ochtends die koffie zat te verkopen. Maar je focus lag wel op het gaan naar die eerste locatie. Hoe zag dat eruit? Wel, laat ons zeggen dat dus om naar die eerste vaste locatie te gaan, had ik financiering nodig al.

Dus daar heb ik mijn eerste financieringstips genomen. Dus tegelijkertijd met smorgens mijn koffietruck te opereren en koffies te verkopen. Dan ook overdag met de koffietruck nog naar andere locaties. Om dan events en festivals te verkopen. En oké, hoe zag mijn dagbesteding eruit? Dat is ook wel een beetje een rode draad in mijn entrepreneurial life. Ik ben 100% met mijn project bezig, al 6 jaar. Dus ik leg ermee voor tot alles smooth loopt.

En ik heb nog een weg te gaan, we zijn er nog niet. Dus ik zal me er nog een tijdje voor leggen. Dus je ging wel nog opereren in die koffietruck. En terwijl zocht je naar funding voor die eerste locatie. Dus dat was bankfinanciering en staatsfinanciering, dus PMV. Maar samen met de bank zijn we bij PMV gaan pitchen om een startlening plus van 100.000 euro te krijgen. Ik had 50.000 euro lening bij de bank gekregen voor de koffietruck. En ik had 100.000 euro nodig om een shop te maken.

En daar hebben we aan gewerkt. En dat is heel smooth gelopen, heel vlot gelopen. Maar natuurlijk, als startende ondernemer heb je zoveel ballen die je in de lucht moet houden. Je bent alleen. Ik had nog geen team natuurlijk. Dus ik moest alles zelf doen. Maar dat is heel leerrijk geweest. En zo leer je ook nog efficiënter werken natuurlijk. En oké, dat is de combinatie van zowel het vuile werk.

Als dan het iets wat meer strategische werk. Het operationele werk. Allee, ik noem dat nu vuile werk, want dat is zeker geen vuil werk. Maar het operationele met het strategische combineren. Ja, is iets waar ik eigenlijk vandaag ook nog altijd mee bezig ben hoor. Dus dat is wel een belangrijke rode draad in mijn entrepreneurial career. Dan als je die eerste locatie had, was de koffietruck dan ook nog steeds aan het rondrijden? Ja.

Ik weet nog, de eerste week toen we de eerste koffiebar geopend hadden, hadden we op dinsdag, woensdag en donderdag corporate events. En met de koffietruck. En heel goeie events. Prachtige marketing natuurlijk. Het bracht ook geld op. Maar het belangrijkste was natuurlijk het marketing effect. Dus je moet mij zien als man die in een koffietruck staat te roepen.

Zoals een marktkramer op de markt. Dus ik ben nog veel meer dan koffies aan het verkoopen. Dan ben ik echt wel de easy koffie storytelling aan het doen. Dus aan iedereen die maar voorbij komt. Ook de mensen die er niet willen naar luisteren. En dat is mijn passie. Dat doe ik ongelooflijk graag. Wat waren dan zo dingen dat je riep naar de voorbijgangers?

Nee, ik ging altijd mijn verhaal gaan vertellen. Het mooie met de koffietruck was, oké, het is zo'n eyecatcher. Dat je op een natuurlijke wijze mensens attention zal krijgen. Dus de mensen kijken naar die vintage koffietruck uit 1974. En denken van Louis de Funès is daar. Dat is uit een Franse oude film. Interessant, gaan we eens naartoe. Gaan we eens luisteren.

En als dan iemand daar staat die effectief in staat is om verhaaltjes te vertellen. Dan gaan de mensen rap mee in het verhaal. En ik heb nu nog dagelijks mensen. Die hier in de shop komen bij ons. En die zeggen van, ja Bart, weet je nog? Zes jaar geleden heb ik jou leren kennen met de koffietruck. En je hebt mij dan verteld van ja, je zult dit en dit en dat doen. En nu staan wij hier te kijken van.

Wauw, dat is allemaal waar. Dat is allemaal waar gekomen. Dus ik was verhalen aan het vertellen. Van hoe ik dacht de Belgische markt te kunnen veroveren. En de grootste koffieplayer in België te worden. En de mensen luisterden. Want oké, dat kom je niet iedere dag tegen natuurlijk. Nee, inderdaad.

Rijdt die truck nu nog steeds rond? Nee, onze truck staat al drie jaar op een vaste locatie non-actief. Wel volledig functional. Dus er staat ook een Lamarzocco machine in. Die nog perfect werkt natuurlijk. Want dat is de Lamborghini van de espresso machines. Maar we gaan hem terug gaan activeren op een gegeven moment. In de toekomst.

We hebben in het begin vastgesteld. Dat de combinatie tussen, laat ons zeggen. Event business met de truck. En dan de vaste business met de vaste shops. Dat heel complex is. Omdat je natuurlijk. Met vaste shops zitten met vaste openingsuren. Bijvoorbeeld onze Easy Coffee shops.

Zijn iedere dag open van acht tot zes. En dat is makkelijk om personeel te plannen. Zodra je er een koffietruck mee in activeert. En je doet festivals waar je nachtbusiness hebt. Dan wordt de planning heel complex. En we waren er nog niet klaar voor als organisatie. Nu beginnen we er weer klaar voor te worden. En zullen we de koffietruck ook weer gaan activeren.

Oké, cool. Ga voor goeie content zorgen. Ja, machtig. De volgende grote stap. Lijkt me van één locatie naar meerdere te gaan. En dan. Je kan jezelf ook niet opsplitsen. Als founder.

Dus dan moet je mensen beginnen aannemen om in de locaties te werken. Dat lijkt me een groot kantelpunt voor veel ondernemers. Dat is zo. Slagen of niet. Maakt het verschil om te schaduwen. Hoe is dat bij jou gelopen? Heel spontaan. Maar wel met een plan.

Ook toch wel. Hebben wij van in het begin een Easy Coffee Barista Academy uit de grond gestand. Ja. En dus. Easy Coffee is eigenlijk begonnen. Met. Oké, mijn vrouw en ikzelf. Die wat dingen uit de grond gestand hebben.

Maar professioneel begeleid en ondersteund door onze mentor. Die ik via Google barista opleiding had leren kennen. En waar ik dan effectief een highly professional barista opleiding gedaan heb. Dat is Michael van de Moortel. En Michael is ook degene die eigenlijk al onze baristas coacht. In onze Easy Coffee Barista Academy. En die Easy Coffee Barista Academy. Dus voordat we de eerste shop openden.

Hebben we een eerste lichting van mensen voor die academy gezocht. En zijn we die gaan opleiden. Ongeconditioneerd. Zonder verplichtingen. Zelf voorbetaald. Dus aan ongeveer duizend euro per persoon. Ja. Dus als start-up.

Totaal niet kapitaalkrachtig. Zeggen we van. Ja, we gaan in mensen investeren. En uit die lichting zijn er drie mensen gekomen. Die dan ook direct in ons concept gesprongen zijn. Dus tegen dat we die eerste shop openden. Waren er naast mevrouw en mij. Twee extra baristas.

Sofie en Enjo. En na verloop van tijd is daar een derde persoon bijgekomen. Ook uit die lichting dan. Enjo is nog altijd mede-bestuurder van Easy Coffee. Dus onze eerste baristas hebben wij in een heel vroeg stadium. Mede-bestuurders. Mede-bestuurders gemaakt. En oké.

Enjo en Huze en vriendin Axel. Ook heel snel in Easy Coffee gesprongen. Zijn nog altijd onze mede-bestuurders. Wat is de redenering daarachter? Ja, om ervoor te zorgen dat mensen in het concept zitten. Met de juiste entrepreneurial mindset ook. Dus als mede-bestuurder moet je natuurlijk ook wel entrepreneurial meedenken. En in een start-up loopt niet alles van in het begin van een lijn.

Dus ja, je kan er van de positieve dingen mee profiteren. Maar er zijn ook negatieve dingen die je moet mee kunnen incasseren. Learning curve. Enjo en Axel zijn twee jonge dertigers, laat ons zeggen. Die vijf, zes jaar bij Easy Coffee werken nu. Die vijf, zes jaar mede-bestuurder zijn. Voor hun een prachtige opleiding ook. Dus die hebben ook al veel geleerd.

Maar we zijn een machtig team samen. Dus we zitten echt met onze neusen in dezelfde richting. We weten perfect waar we heen willen. En perfect op elkaar ingespeeld. Doordat we al zo lang met elkaar samenwerken ook. Het viel mij op hoeveel je in mensen investeert en daar echt aandacht aan besteedt. En het gesprek dat we hier voor de podcast hadden met de barista hier van Easy Coffee, Nazareth. Goeie locatie, by the way. Zeker bezoeken.

Wat is jouw visie over mensen in een bedrijf? Jouw filosofie daarover? Ja. Ik kan het beste business idee hebben. En ik kan de meest briljante ondernemer zijn. Een foodservice concept zoals het onze kan ik enkel implementeren als ik echt mensen meekrijg in mijn verhaal. En ik kan enkel mensen meekrijgen in mijn verhaal als ik respectvol probeer met die mensen samen te werken. Dus wat wil dat zeggen?

Als ik erin slaag om ook aan te tonen aan die mensen dat zij uit ons succes massief grote voordelen zullen halen. Zo werkt de maatschappij, dat is logisch. There is no free lunch. Niets is gratis. Dus ik ben bereid om mensen echt wel te gaan ondersteunen zodat ik die mensen meekrijg in mijn verhaal en zodat ik die kan laten verder zich ontwikkelen. En oké, the sky is the limit.

Dus goeie mensen zal ik altijd ondersteunen om zelf mijn functie over te nemen hier. Want ik weet ook dat ik niet voor de rest van mijn leven CEO van Easy Coffee blijf. Ook interessant. Ja, tuurlijk, tuurlijk. Dat is niet mijn ambitie. Founder van Easy Coffee blijf ik altijd. Ik ben de founder en mijn vrouw is de co-founder van Easy Coffee. Maar CEO van Easy Coffee, op een gegeven moment zal ik dat ook moeten en willen afgeven.

Als de tijd rijp is natuurlijk. En zover staan we nog lang niet hoor. Nu lijkt het wel dat je nog even aan het genieten bent van de groei mogelijk te maken. Ja, genieten, genieten en afzien en dan terug genieten en afzien. En dat is die rollercoaster. En het mooie aan die rollercoaster is als je daar de mindset hebt. Zoals wij die bij Easy Coffee gaan gaan breeden. Die bouncebackability mindset.

Ja, er zullen veel negatieve dingen gebeuren. In ondernemerschap kan je niet anders. Er zijn heel veel setbacks. Je krijgt heel veel klappen. Maar als je kan met een smile terug recht staan. En dan echt wel doorvechten. En alles wat je geleerd hebt toe te passen. Dan word je succesvol. Dan kan je niet anders. Dat is dus die bouncebackability.

Een woord dat regelmatig bij jou in je verhaal terugkomt en heel belangrijk. Dat is misschien wel... Dus als ik ondernemers ga proberen evalueren. Ga ik altijd kijken van zijn dat mensen die bouncebackability hebben. Dat is voor mij de belangrijkste karaktereigenschap van een succesvolle ondernemer. Ik ben nog niet succesvol hé. Ik moet het nog worden. Maar ik zie dat mensen die kunnen met die tegenslagen goed omgaan. Dat die echt wel succesvol worden.

En uiteindelijk is dat niets anders dan de Darwin-eske survival of the fittest ideology. Dus degene die zich best kan aanpassen aan wisselende omstandigheden. Hé. En die altijd als er een verandering is. Met een smile. Die verandering heel snel kan inzetten. Zich kan aanpassen daaraan. En verder doen.

Dat wordt de overwinnaar hé. Exact. Dat gaat dus over het overwinnen van tegenslagen en hoe je daarmee omgaat. Wat is dan zo'n grote uitdaging of tegenslag dat je in die eerste jaren bent tegengekomen en hebt overwonnen? Mijn dag één. Dus vijf koffies verkopen terwijl je denkt dat je er honderd had kunnen verkopen. Ja, dat is een bummer. Echt waar.

Daar was ik even niet goed van hoor. Echt waar hé. Maar ondertussen heb ik er al honderden gehad hé. En dat is op alle gebieden hé. Dat is in relaties met providers. Maar ook met eigenaars van panden. Met stadsbesturen. Zaken die escaleren hé.

En je krijgt klappen hé. Je krijgt klappen. Dus it's not all gold that glitters in entrepreneurship. Als je... Als je heel hoge doelen stelt, dan zal de weg naar boven niet enkel up zijn hé. Soms moet je eens naar beneden om terug twee stappen naar boven te kunnen zetten hé. En dat is bouncebackability. Dat is pure bouncebackability hé.

Je komt eigenlijk op dagelijkse basis dingen tegen waarvan je zegt van Oké, ik weet moest persoon X waar je zit dat in zijn corporate omgeving tegenkomen. Dan is hij zo gedemotiveerd dat hij niet meer kan verder doen. En juist die mindset hebben van Ja, maar ik ben entrepreneur. Ik moet daar kunnen mee omgaan. Ik moet dat echt wel kunnen in de goede banen leiden. En we gaan dat proberen.

En we gaan ons best doen. En zo ja, gebeuren er dagelijks dingen. Het kan zijn van... Allee, dus om een paar voorbeelden te geven. Je bent profitabel met een shop in een straat waar het stadsbestuur plotseling beslist van wie je werken uitwerkt. Oké. Of waar een stadsbestuur plotseling beslist van de rijrichting te veranderen. Of waar een stadsbestuur plotseling beslist van de parkeerplaatsen weg te nemen.

Dus wij zijn gespecialiseerd in takeaway koffie waar mensen snel hun auto voor de deur zetten in de kleine steden en dan weer wegrijden. We hebben stadsbesturen gehad die zeggen van We nemen die parkeerplaatsen weg. Dan moet je bouncebackability hebben om daar echt wel op ideeën te komen van hoe je die business weer zal krijgen. Hm? En dat is de dagelijkse challenge. Wij komen dagelijks gelijkaardige dingen tegen. Wat maakt Easy Coffee uniek?

En daarmee bedoel ik, wat zorgt ervoor dat iemand een koffie gaat drinken bij Easy Coffee en niet de koffiezaak honderd meter verder? Wel, in eerste instantie wil ik zeer benadrukken dat er heel veel goeie koffiezaak ook naast Easy Coffee zijn in België. Dus veel single entity. Specialty koffieplayers, vooral in de grootsteden, maar nu ook meer en meer in de kleinere steden, doen een fantastisch goeie job. En wij gaan die ook ondersteunen. Wij willen niet noodzakelijk mensen bewegen om van die koffieshops naar ons te komen. Wat wij eigenlijk hoofdzakelijk proberen te doen is nieuwe segmenten kweken. Dus nieuwe navraag kweken.

En vooral dan mensen die bij de niet kwaliteitsvolle koffieplayers kopen. We gaan die proberen te overtuigen om naar ons te komen. En dat kan dan zijn mensen die in de panos hun koffie kopen. Dan gaan wij zeggen van ja, maar eigenlijk is dat niet echt kwaliteitskoffie. Top major fan of panos broodjes en allemaal. Maar koffie is niet hun kerncompetentie. En daar gaan wij zeggen van ja, daar zijn wij iets beter. Maar dat is ook Starbucks, Dunkin Donuts, de grote players in de wereld.

Dan gaan wij proberen een beetje het vuur aan de scheen in te leggen. En dat doen we natuurlijk met als kerncompetent. Natuurlijk met als kern ons basisproduct wat kwaliteitsvoller is. Wat veel hoogstaander is dan die players. En zo gaan wij mensen proberen met de kwaliteit van ons product te overtuigen. Maar natuurlijk ook met de ganse vibe rond Easy Coffee. Want ondertussen zijn wij een player die in 22 High Street zit. Die dus heel recognizable is.

En waar wij een heel jonge vibe hebben van vaste cliënten, vaste klanten, vaste cliënteel. Jonge mensen, Gen Z. Millennials die ons product wel heel erg schatten. Ik kan ook geloven dat een keer dat ze hier binnenwandelen en de koffie proeven. Die uiteraard al super lekker is. High quality. Maar wanneer ze het verhaal horen en zo meer over wat het erin zit. En waarom jullie het doen en over de value chain.

Dat ze dan ook wel blijven en zo trouwe fan zijn van het merk. Ik denk met duurzaamheid als kernmessage. Dat wij niet van vandaag op morgen de massa aanspreken. Want we zitten natuurlijk nog met het probleem dat het grootste deel van de massa nog niet echt in duurzaamheid geïnteresseerd is. Maar als duurzaamheid een van de basiscomponenten van je product is. Zal je ook mensen op lange termijn echt wel kunnen begeesteren om die reden aan jouw verhaal deel te nemen. En dat is zo een beetje de essentie. We zijn dus bezig met goede producten aan het ontwikkelen.

We proberen die op een funky manier naar de mensen te brengen. Op een Starbucks manier gaan wij kwaliteitskoffie proberen naar de mensen te brengen. We doen Canadian Iced Coffees. We doen Macadamian Hotties. En die zijn heel funky en super lekker. Hoog kwalitatief. Maar we gaan die op een funky manier dus naar de mensen, naar de massa, naar de high street brengen. Maar we gaan altijd een duurzaamheidsverhaal ernaast vertellen ook.

Of je het nu wel of niet. Want ja, we zijn volledig plantaardig in ons melkaanbod. We zijn de grootste koffieplayer in West-Europa die geen koeienmelk meer serveert. We zijn in ons pastryaanbod quasi volledig vegan. We zijn zero food waste warriors. Dat wil zeggen, wij hebben geen food waste bij Easy Coffee meer. Kan je daar iets meer over zeggen? Hoe werkt dat? Ja.

Bij Easy Coffee waren we een van de eerste Belgische to-go-to-go klanten. Wat wil zeggen dat we onze pastries die niet verkocht waren, in een beginfase altijd via het to-go-to-go platform aan de man brachten. En zo zero food waste warriors geworden zijn. Na een verloop van tijd hebben we vastgesteld dat ons bestelpatroon eindelijk ging bepalen van hoeveel food waste we hadden. En als we maar 90% bestellen van wat wij denken dat we kunnen verkopen volgende week, dan hebben we automatisch geen food waste meer. En dat is wat we doen. Dus ik ga liever één dag geen pastries in mijn shop hebben, dan een dag te lang pastries in mijn shop hebben.

Dus, zonder woorden in je mond te leggen, correct me if I'm wrong, je gaat liever je omzet dan iets beperken, dan food waste hebben? Ja. Mag je zo hard voor dat duurzaamheidsverhaal gaan? Dat is mooi. Het zit in onze kern, laat ons zeggen. Maken wij nog fouten op het gebied van duurzaamheid? Natuurlijk.

Ik bedoel, er is geen enkele corporate, er is geen enkele small and medium sized company die al wat betreft duurzaamheid perfect werkt. Maar duurzaamheid zit in onze kern. Het is van in het begin de bedoeling om op een duurzame manier kwaliteitskoffie naar de massa te brengen. En we willen dat niet te belierend doen. We willen daar niet echt zeggen aan de mensen wat ze moeten doen. Maar we geven ze op een leuke manier wat informatie. En dat is heel, heel tof. Wij gaan bijvoorbeeld nooit pretenderen dat we een vegan player zijn.

Wij gaan nooit zeggen van best vegan koffie in België, of whatsoever. Omdat wij ook wel toegankelijk zijn voor niet vegan mensen. Dus wij willen er niet enkel voor een bepaalde groep zijn. Wij willen er voor iedereen zijn. Onze coffeeshops zijn toegankelijk voor iedereen. Maar we proberen een paar messages op een heel down to earth, low profile manier mee te geven. Zonder te prediken. Want preaching, dat is old school.

Dat is middeleeuwen. Ja, het is meer zo van uitnodigen. En als ze er meer over willen lezen, dan komen ze dat wel te weten. Uiteindelijk heel vergelijkbaar met wat de Purito guys doen en zeggen van kijk ja, onze puree die is eigenlijk van in het begin. Van in het begin al vegan. Maar die gaan nooit zeggen van kijk ja, Purito, we're the vegan player. Nee, tuurlijk niet. Maar ik vind het heel goed gezien van hen ook.

Dat je van in het begin een product op de markt zet wat eindelijk plantaardig is en wat duurzaam is. Een advies dat ik jou heb horen vertellen, dat ik heel interessant vond. Ik denk dat het ook op die opening van de Purito shop was. Was dat je altijd open moest zijn. Want als je niet open bent, kan je niet verkopen. Wat is de, ja dat is nu eigenlijk de redenering erachter, maar waarom is dat voor jou belangrijk om altijd open te zijn? Wel ten eerste omdat klanten dat ook willen. Dus in België hebben we een grote traditie met zondagsrust en work-life balance.

En ik sta er volledig achter. Dus alle mensen die voor Easy Coffee werken, die moeten ook af en toe kunnen rusten. En een goede work-life balance hebben om te kunnen performen als ze dan in de shop staan. Maar oké, als keten zijn we niet afhankelijk van één, twee of drie employees. We zijn een ganse groep mensen, een ganse team. En die consistentie moeten we aan de mensen kunnen geven. We zijn in het begin met Easy Coffee opengegaan in drie shops. Dat was Easyhem, Tilt & Torout.

En één van de eerste dingen die prof-wielrenners tegen ons zeiden was van, ja, Easy Coffee, jullie zijn wel gamechangers. Want wij moeten nooit meer denken, zijn die eindelijk open vandaag? Hebben die een gesloten dag? Het enige wat wij moeten doen, we komen buiten van ons huis, we kijken van waar de wind komt en dan kiezen we in welke Easy Coffee we een koffie gaan drinken. En dat was wel een compliment, prof-wielrenners. Ik zal niet zeggen wie het was, maar dat waren prof-wielrenners die ons zeiden van,

ja, gamechangers. Vroeger zaten wij met koffiebars. Als we de maandag wouden een koffieride doen, ja, dan was dat juist de sluitingsdag van de koffiebar. Nu weten we, Easy Coffee is altijd open. En die consistentie moet je op de high street in grootste tijden als koffieplayer sowieso geven, vind ik. Dat is logisch. Maar wij kunnen het onze klanten niet aandoen dat die soms voor een gesloten deur staan.

Want dat is een bummer. Dat doen ze geen twee keer. Ik begin het meer en meer te begrijpen. Op sommige momenten zal het waarschijnlijk meer kosten om open te zijn dan dat er mensen komen. Laten we zeggen dat we dat gefaseerd brengen. Als we nu naar onze grootste flagship kijken. In Gent, op de lange munt, dus de ingang van de lange munt aan de groentemarkt, hebben we een koffiebar. Een tamelijk grote koffiebar.

Drie verdiepingen, vandaar onze grootste flagship. En in een initiële fase, toen we drie jaar geleden, of iets meer dan drie jaar geleden, daar openden, hebben we de easy koffie openingstijden 100% gevolgd. En dat was van 8 tot 6. Na verloop van tijd hebben we vastgesteld van maar in het weekend mag je eigenlijk niet om 6 uur op zo'n locatie sluiten, want er staan nog mensen aan te schuiven om binnen te komen.

Dus we hebben heel snel beslist van eindelijk hebben we hier als koffiebar in België ook avondpotentieel. Hm? Dus we zijn onze koffiebar gefaseerd, dus eerst eens op zaterdag, dan op zaterdag en zondag, en nu iedere dag tot 10 uur gaan openen. Hm? Fenomenaal welke omzetten we na verloop van tijd van 6 tot 10 doen. Dat is ongelooflijk, als koffiebar in België.

We hebben daar een paar customer groups die ons zo genegen zijn, zelfs dat onze shops vol zitten, ook zelfs van 6 tot 10. In een beginfase waren die af en toe leeg s'avonds, maar dan moet je even op je tanden bijten. Dan moet je even gaan kijken van hoe gaan we die ook op maandag, dinsdag en woensdag vullen. Zelfs als die op donderdag, vrijdag, zaterdag, zondag altijd vol zitten s'avonds, die maandag, dinsdag, woensdag heb ik ook nodig,

want ik wil een consistent product. Ik wil niet aan de klanten moeten zeggen ja, we zullen maandag, dinsdag, woensdag tot 6 uur openen, en we openen aan donderdag, vrijdag, zaterdag, zondag tot 10 uur. Veel te complex. Mensen begrijpen dat niet. Iedere dag tot 10 uur open. We hebben ook vastgesteld, op die plaats is er niemand die al vanaf 7 uur morgens koffie kan geven, kwaliteitskoffie.

Dus we zijn er van 7 uur morgens open. Dus nu van 7 uur morgens tot 10 uur s'avonds, met de ambitie om vanaf onze nieuwe zomeravondkaart tot 12 uur te gaan. 12 uur s'avonds. En ergens geloof ik erin dat wij met Easy Coffee de eerste 24-7 in België zullen hebben ook. En op die locatie waarschijnlijk.

Hoe doe je dat dan met de werknemers die ook wel de balans nodig hebben? Is dat roteren enzo? Ja, tuurlijk, tuurlijk. Dus we gaan ervoor zorgen dat we shiftwork gaan implementeren. We werken heel veel samen met studenten. Dus zeker voor die beginfase is het nodig dat je zo economisch mogelijk werkt. Dus we gaan onze studenten, die allemaal onze Easy Coffee Barista Academy gedaan hebben, dus die allemaal een professionele opleiding gekregen hebben van ons,

aan 1000 euro per persoon die wij betalen voor hen, gaan we inzetten op die non-peak momenten, zodat ze ook de ervaring krijgen om die shop te managen, om in die shop te werken. En na verloop van tijd kunnen die dan in drukkere tijden worden ingezet. Dus dat is eigenlijk een prachtige fase in het trainingsproces van mensen. Dus we hebben eigenlijk die non-peak periods ook nodig. Maar laat ons zeggen,

die... Ik zal de avondshift van 6 tot 10 op vrijdag in Gent nooit een non-peak period noemen hoor, want dat is een van onze drukste momenten in de shop. Dat vind ik wel cool. Dat is iets wat hij eerst niet zou verwachten, koffie is s'avonds, maar... Nee, maar dat is ook onze sterkte. Dus ik kan een koffiebar keten uit de grond stampen

en alles kopieren van Starbucks. Alles, tot in het kleinste detail. Maar dat is niet wat ik wil doen. Ik wil nieuwe segmenten ontdekken. Het moet ook spannend zijn. Ik wil dingen uitproberen. En die eerste 24-7 koffiebar in België, dat is één van mijn ambities.

Dat zou wel iets heel cools zijn. Dat is fantastisch cool, echt waar. Zeker in Gent. Daar zijn er ook nog weleens nachts mensen wakker. Wel, de traditionele high-quality koffiebar in Gent sluit om 5 uur. Om 5 uur al? Ja. En er zijn veel koffiebars, en dat is geen kritiek.

Ik begrijp ook waarom. Zeker in het single entity. In het single entity-segment zijn er veel koffiebars van 10 tot 5 open, van 9 tot 5. Die gaan ook meestal smiddags nog eten serveren. We hebben van in het begin gezegd van, wij gaan ons concept simpel houden. Het KISS-principe, keep it short and simple. En wij gaan niet met eten experimenteren. Dus kernproduct koffie, 80% van onze omzet wordt door koffie gegenereerd.

En die 20% ernaast zijn dan pastryproducts. Pastryproducts en andere dingen. Maar de kern blijft koffie. We gaan niet koken. We hebben geen keukens ook. En daarom zijn we als concept niet heel personeelsintensief. Dus moest ik een keuken hebben, zou ik in ieder van de 22 koffiebars van Easy Coffee ook altijd constant een tweede personeelslid nodig hebben.

Want een barista kan niet tegelijkertijd ook eieren bakken. Of wafels bakken. Of pannenkoeken. En dat is de reden waarom we van dag 1 in mijn business zijn. In mijn businessplan al gezegd hebben. Geen keukens. Dus eigenlijk, zo'n Easy Coffee locatie kan door één persoon gerund worden? Ja.

Cool. Ja. In shiftwork natuurlijk. Want we zijn natuurlijk lang open. Maar ja, dus op drukke tijden kan één barista de workflow aan. Dus tot ongeveer zelfs 40, 50 koffies per uur. Hoe zit dat dan met de logistiek? Nu hebben jullie 22 locaties.

Binnenkort gaan het er een paar meer zijn. Hoe zorgen jullie dat alle locaties alles hebben wat ze nodig hebben? Zowel de koffie, bonen, materiaal als de pastries? Wel, in een beginfase had ik de firmawagen van mijn vrouw. En ben ik die constant gaan volsteken in de metro en in andere providers. En ben ik dat zelf gaan rondreden. Natuurlijk, na verloop van tijd. Na zes shops zeg je van ja, maar ik kan dat niet meer zelf doen.

Want ik steek daar verdomd veel tijd in. En dan zijn we gaan kijken van oké, we gaan daar personeel zelf opleiden. We hebben tamelijk veel ingesourced. Maar ook veel gaan outsourcen. Dus er zijn wel providers in de Belgische markt die daarin gespecialiseerd zijn. En veel van onze shops worden beleverd of worden voor 80% beleverd door die distributeurs, laat ons zeggen. Intern hebben we wel een logistiek team van zeker één FTE. Wat eindelijk constant mee monitort hoe alles loopt.

En we hebben een paar freelance chauffeurs ook die dingen voor ons rondvoeren. Dus een goeie mix tussen outsourcing en insourcing. Zijn we al perfect? Nee, nog lang niet. Maar de lat ligt altijd hoog. Ook de lat naar de perfectie. Het sluiten van een gap tussen bijna perfect en perfect. Perfect is soms twee jaar werken. En ik zal de gap ook niet altijd willen sluiten.

Soms is het dus goed van juist niet perfect te zijn. Waarom? Ja, perfectie nastreven heb ik echt wel in mijn corporate leven geleerd. Dus om de gap te closen tussen de 90% solution en de 100% solution, kan je jezelf compleet verliezen. Dus die 10% sluiten. Soms is het beter om aan 90% perfectie te werken. Misschien gaan de mensen nooit vaststellen dat je niet 100% perfect bent.

Misschien kan je wel zo de massa bespelen. Als ik die 10% wil sluiten, zal het mij misschien zoveel manpower kosten. En zoveel geld kosten dat het mij at the end of the day niets oplievert. Dus oké, ik ben een grote fan van de 80-90% solution. De 100% solution zal ik nooit nastreven. Het zou inderdaad ook wel heel veel tijd kosten. Met onze ambitieuze plannen, om van 22 shops naar 38 shops te gaan, op minder dan een jaar tijd, met 100% perfectie, is onmogelijk.

Er zullen dingen niet perfect lopen, maar dat is niet erg. Dat is juist part of the journey. Dat is het leuke eraan ook. En daaruit leren we. Dus we worden wel altijd perfecter. Maar we gaan nooit 100% perfect zijn. Dat is ook niet nodig. Om die groei mogelijk te maken, om van 22 naar 38 te gaan,

werken jullie met win-win leningen, onder andere. Misschien zijn er ook andere zaken. Waarom kiezen jullie en ook andere schaalondernemingen voor win-win leningen? Het is zo wat ik geleerd heb. Zes jaar geleden kende ik niets van financing for entrepreneurship. Ik kwam wel uit de corporate business, waar ik natuurlijk ook wel P&L had. Voor die markten of die producten waarvoor ik verantwoordelijk was. Dus profit and loss responsibility.

Maar ik kende niets van, oké, financiering ophalen voor mijn entrepreneurial plan. En ik ben er mij in gaan specialiseren door zelf veel te onderzoeken en veel te experimenteren. En om zo succesvol mogelijk te worden met ons concept, wat heel kapitaals intensief is. Want het openen van een nieuwe koffiebar, de restauratie van het pand, de inrichting van het pand, de schilderwerken, de loodgieterswerken, het implementeren van een baristaeiland, het mobilair, enzovoort, enzovoort. In een normale size is dat een kostprijs van tussen de 150 en de 200.000 euro in een flagship. In een grote size.

Ik kan dat onmogelijk voor 16 nieuwe shops nu al uit mijn cashflow doen. Dat is onmogelijk. Dat kan niemand. Niemand is zo succesvol dat hij dat na het zesde jaar al uit de eigen cashflow kan doen. Dus dat wist ik van dag één. En ik wist van, oké, ik zal moeten alternatieve financieringsmogelijkheden aanspreken. Maar ik kende die nog niet. Ik wist niet wat dat was. En dan ben ik mij daarin gaan verdiepen. En door samenwerkingen met Mathias, Winwinner, zijn team, Albrecht, The Harbour, zijn team,

maar ook andere instanties. De Bank, KBC, PMV. Daar ben ik heel veel gaan leren. En ben ik echt wel een grote specialist geworden in die materie. En weet ik nu dat een optimale financieringsmix, een stapelfinanciering, stackfinancing, dat dat de way forward is voor een concept zoals het onze. Wat wil dat zeggen? Je zult dus optimaal alle verschillende financieringsmogelijkheden gaan combineren met elkaar.

En in het beste geval zal je dan nog de ene gebruiken als leverage naar de andere. En als je die zo kan combineren, dan kan je echt wel heel veel doen. En oké, nu zijn we bezig met een financieringsronde van 3,3 miljoen euro. Dat is een mix tussen equity-based crowdfunding, wat we een paar maanden geleden gedaan hebben met een internationale platform Crowdcube. En onze laatste crowdlendingcampagne die we met Winwinner gedaan hebben. En die ons bijna 1 miljoen euro opgeeft. Met dus dan de leverage naar de bank toe.

KBC, waarmee we bezig zijn een lening van een extra miljoen euro te finaliseren. En dan nog eens leverage naar PMV toe. Dus naar de staat toe, waar we ook proberen een achtergestelde lening van 1 miljoen euro te krijgen. En die optimale financieringsmix, die leidt naar een potentieel bedrag van 3,3 miljoen euro. Waar wij in de volgende 8 tot 10 maanden mee hopelijk 16 nieuwe shops kunnen openen. Dat is cool om die financieringsmix te horen. Ik denk dat je daar ook wel een hele podcast mee kan vullen. Ja, ik moet eerlijk zeggen, als je als ondernemer begint, en toen ik als ondernemer begon,

ging er mij niemand kunnen uitleggen wat er effectief mogelijk is wat betreft stapelfinanciering. Want stapelfinanciering... In België in 2013... In België in 2018 hadden we er nog niet zoveel ervaring mee. We lopen daar een beetje achter, zoals met veel dingen. In België lopen we altijd een beetje achter. Stapelfinanciering is ook een puur Nederlandse uitdrukking. Dus stapelfinanciering staat in Nederland al veel verder.

Waarom? Omdat crowdfunding, crowdlending, in Nederland nog veel groter is dan in België. In België staan we daar nog maar in een startfase. En full credit to Matthias Brouwuis en Winwinner. Wat die al in de markt gedaan hebben. Welke kansen die gegeven hebben al aan ondernemers om op een alternatieve manier, maar ook op een heel funky manier, kapitaal te gaan ophalen of financiering te gaan ophalen aan de hand van win-win leningen of crowdlending.

En er tegelijkertijd een massief grote marketingcampagne van maken. Want ik geef eerlijk toe, na vier Winwinner campagnes in de laatste vijf jaar, kan ik ook wel eerlijk zeggen dat mijn samenwerking met Winwinner ervoor gezorgd heeft dat onze brand Easy Coffee nog veel groter geworden is. Dus ze bieden eigenlijk meer dan een mogelijkheid tot de financiering. Zij zeker. Dat is mega cool. Dus iedere Winwinner campagne die wij doen, weten we van het begin,

dat is eigenlijk enorm veel geld wat we in een marketingcampagne besparen. Want na vier Winwinner campagnes zijn er weinig mensen, die geïnteresseerd zijn in financiën, die Easy Coffee nog niet kennen. En dat zijn natuurlijk allemaal potentiële klanten ook. Ja, exact. Wat ik ook nog interessant vond, dus iedereen kan daarin investeren. Ik heb het zo zien passeren op de socials ook. Wat krijgen die mensen daarvoor in de plaats?

Wel, dat is altijd afhankelijk van jaar, economische tijden, macro-economische factoren. Maar heden ten dagen, in onze laatste Winwinner campagne hebben wij in bullet voor een looptijd van vijf jaar een jaarlijkse interest van 9% aangeboden. Dus dat wil zeggen, als je Easy Coffee 10.000 euro zou ontlenen, dan krijg je die 10.000 euro, het kapitaal, krijg je na vijf jaar terug. Maar jaarlijks krijg je een interest van 9% op jouw rekening uitbetaald. Dat is natuurlijk min de roerende voorheffing, dus minder belasting.

En de belastingen liggen op ongeveer 30%. Dus van die 9% gaat er nog 30% af? Ja. Had ik dat juist gelezen of gezien? Dat ze ook iets van, wat was het, gratis koffie op donderdag kregen? Ja, wel, maar dat is iets, dat is standaard voor iedere campagne. Dus als je bij Easy Coffee meedoet aan een crowdfunding, equity based, dus dat is dan aandelen verkopen of crowdlending campagne,

dan word je automatisch Easy Coffee ambassador. En alle Easy Coffee ambassadors krijgen een flashy Easy Coffee ambassador card. Dat is zoals een bankcard, maar zit heel mooi in de portefeuille van al onze ambassadors. En met die ambassador card kan je iedere donderdag voor persoonlijk gebruik ongelimiteerd koffies, hot chocolate en theetjes kopen. Dat is een heel leuk extraatje. Ik kan jou verzekeren dat onze donderdagen zitten onze coffeeshop nog iets voller dan andere dagen. Ik kan het geloven.

Nee, we hebben momenteel en zeker, oké, onze huidige, onze laatste campagne, zijn we aan het finaliseren, dus de kaarten zijn nog niet verdeeld. Maar ik denk dat we inclusief de nieuwe campagne zo'n 700 Easy Coffee ambassadors hebben. Dus dat zijn 700 mensen die al op de een of de andere manier bij Easy Coffee aan crowdfunding of crowdlending meegedaan hebben. En dat toont wel een beetje de scope van wat je als kleine brand, want onze eerste campagne is vijf jaar geleden, wat je als kleine brand kan gaan verwezenlijken in een markt,

de foodservice, die door de traditionele financierders als red flag wordt aanzien. Al altijd. Dus de banken staan echt niet te springen om foodservice concepten te gaan ondersteunen. En dan via alternatieve manieren heeft dat dan zo'n succes. Ja. Zo'n speciaal. Want als de bank ziet dat je een miljoen euro kan ophalen, in de crowd,

ja, dan heb je ergens ook wel het bewijs dat jouw concept potentieel succesvol kan zijn. En dan gaat de bank ook iets sneller meten. En dat is dus het coole in stapelfinanciering en in het bereiken van een optimale financieringsmix is dat je op een heel vriendschappelijke, meerwaardegenererende manier alles zal in elkaar verweven. En constant zal zeggen van kijk, ja, maar ik heb hier dat gekund,

dus jullie kunnen dan toch ook hiermee doen enzo. En door die leverage te gaan aanbieden aan alle verschillende partners op constante basis. Ik ben al vijf keer bij PMV gepasseerd en al vijf keer bij KBC gepasseerd. Ik heb al vijf crowdfunding en lendingcampagnes gedaan. Maar ik ga ze altijd met elkaar gaan gebruiken. Niet tegen elkaar, maar met elkaar gaan gebruiken. En dan kan je natuurlijk nog een veel grotere scope berekenen. En dat is wat veel mensen, zeker in de foodservice, nog niet echt goed beseffen.

Maar ik ga ervan uit dat de purito boys dat zullen... Die zullen ook wel met hun grote ogen kijken. Om van die één naar tweeentwintig locaties te gaan. Je sprak al over dat je op de grote big traffic locations zit, bijna allemaal. Hoe kies je de perfecte? De perfecte locatie. Voor Easy Coffee. Dus we zijn verder geëvolueerd van eindelijk C-locaties in kleine steden

over A-locaties in provinciesteden naar nu echt wel triple A-locations in de grootste steden. En onze key of success, dus als we kijken naar onze shops. Welke shops hebben de grote EBITDA marges? Allemaal uit die laatste groep. In Kortrijk opereren we met een EBITDA marge van veertig procent na vier jaar tijd. In Gent aan de Groentemarkt hebben we een EBITDA marge van tussen de dertig en de vijfendertig procent. In Mechelen zijn we twee jaar, bijna drie jaar bezig, zitten we aan een EBITDA marge tussen de vijfendwintig en de dertig procent.

Stijgt dus onze omzet in die shops? We stijgen jaarlijks met dertig procent verder. Ieder jaar. Kan ik nu al signen, dit jaar, dertig procent stijging. Dus die EBITDA marge evolueert verder naar boven ook. Maar, zelfs als we in die kleine shops ook enorm fascinerende groei hebben, we zullen daar nooit die EBITDA marges bereiken wat we in de grote shops bereiken. En daarom weten we van, oké, als we nu zestien nieuwe shops openen,

dan moeten dat allemaal van het allure van de groep. Het allure van de flagship in de high traffic locations. En daarop zetten we. Gelukkig zijn er in België nog een paar plaatsen waar we niet zitten. De Grote Mart van Brussel. De Nieuwstraat in Brussel. De Keizerlei in Antwerpen. De Grote Mart in Antwerpen.

De Mart in Brugge. Er zijn enkele voorbeelden, maar bijvoorbeeld ook nog niet in weinig shoppingcentrum. Misschien wel Waasland, who knows. Misschien is er in het Brussel... In het Brusselse nog een shopping mall waar we ook moeten zitten. Misschien gaan we wel eens naar Plopsaland. We moeten nog Wallonië activeren. Dus we moeten nog die high traffic locations in Luik, in Namen, in Charleroi gaan bestukken.

We moeten nog naar Louvain-la-Neuve. De studentenstad in het Franstalige deel van ons prachtige landje, waar er ook machtig veel potentieel zit, zien we in Leuven, waar we twee shops hebben en waar we heel profitabel opereren. En als we dat gedaan hebben, als we daar dus een twaalftal locaties geopend hebben, dan naar het einde van het jaar toe gaan we natuurlijk die internationale markten gaan activeren. En daar zijn er nog veel meer potential locations, echt waar. Ja, als je daarnaar kijkt naar de buurlanden enzo, dan is België echt al heel klein.

Gewoon even over de grens kijken in Duitsland. Juist bij ons aan de grens ligt Aachen. Aachen heeft 250.000 inwoners. Dat is zomaar even de size van Gent. Allee, ik bedoel, Aachen is in Duitsland een klein stadje. Gent is in Vlaanderen de, ik denk, derde grootste stad of tweede grootste stad. Aachen is een klein stadje in Duitsland. Het staat waarschijnlijk niet in de top 30 zelf.

Dus ja, er zitten nog massas potentials. Koffie is gelukkig voor ons niet enkel een product, wat in België geliefd is. De Nederlanders zijn de zesde grootste koffiedrinkers ter wereld. Dus we hebben een potentieel in Nederland. We zitten nu al in Hasselt en in Maasmechelen Outlet Village. Maastricht is niet zo ver hoor. Roermond is niet zo ver hoor.

Dus zelf Tilburg, Breda, Eindhoven, Rotterdam, dat is allemaal niet zo ver. In Duitsland kan je naar Aachen, Bonn, Köln, Düsseldorf, Essen, Duisburg enzo verder gaan. Duitsland is mijn heimatmarkt. Ik heb twintig jaar voor een Duitse luchtvaartmaatschappij gewerkt. In Duitsland heb ik een netwerk, een ongelooflijk groot netwerk. Dus ik wil ook de nationale koffiebarkieten van Duitsland worden. In Frankrijk, onze kern ligt in Zuidwest-Vlaanderen. Dus Kortrijk-Iezeghem, laat ons zeggen.

Rijstel is wel geteld 30 kilometer van Kortrijk. Rijstel is een 1 miljoen-inwoner-stad de grootte van Brussel. Dus op 30 kilometer van onze kern. Natuurlijk willen wij ook de koffiebarkieten van Rijstel worden. Dat stond volgend jaar, of dit jaar, op de planning. Laat ons zeggen, onze eerste kleine stappen, vier shops, zijn gepland voor dit jaar nog. Dat zal ergens oktober, november zijn,

willen we Rijstel gaan activeren, Maastricht en nog een tweede Nederlandse stad. En die andere twaalf dat dan op de planning staat? Allemaal België. Allemaal België, ja. Dus voor de zomer. Vlaanderen. Dus ik noem het altijd onze white spots in Vlaanderen en Brussel gaan vullen. Direct na de zomer Wallonië activeren.

En dan naar het einde van het jaar toe de eerste internationale stappen. Dat is het plan. Dat is de lat. Die ligt heel hoog. Dus heel ambitieus. Maar ook wel realistisch. Allee, met ons management team. En we hebben een tamelijk groot management team.

Vijf nieuwe junior managers. In ons team bijgevoegd op 1 oktober. Veel van die mensen zijn nu onze internationalisering aan het voorbereiden. Bij zo'n groeiende keten, hoe ziet jouw, ik ga niet zeggen jouw dag eruit, maar hoe ziet jouw tijd eruit, jouw tijdsbesteding bij zo'n groeiende keten? Ja, dat is heel divers natuurlijk. Want ik ga van podcasts naar keynote presentations, naar programma's op televisie,

tussen ook nog operationele activiteiten die ik overneem in de koffiebars, en ook nog heel veel financieel strategisch werk. Dus heel divers. En dat is natuurlijk wel het leuke aan entrepreneurship. Bij mij ziet geen enkele dag eruit als de dag ervoor. Dus iedere dag is nieuw. Heel divers. Waar ik heel veel tijd zal in.

Besteden is samen met mijn management team de lijnen uitzetten. Dus de strategie gaan bepalen. Ervoor zorgen dat mijn management team daar tamelijk zelfstandig, maar in goede samenwerking met elkaar kan opereren. Zonder dat ik mij iedere dag 250 keer moet inmixen, of dat ze mij dingen moeten vragen. Dus ik laat mensen daar heel zelfstandig groeien. We hebben heel veel jonge mensen in ons management team.

Dus die mensen... krijgen de kans om zich te tonen. Mogen ook fouten maken daarbij. Dat is niet typisch voor België. Maar we hebben een echt grote failure culture bij Easy Coffee. Je mag zoveel fouten maken. Hoe meer fouten, hoe liever zelf. Maar je moet wel tonen dat je er kan uit leren.

En dat je de volgende keer die fouten niet meer maakt. Maar allemaal toegestaan. Dus dat management team moet er eigenlijk voor zorgen dat die tamelijk zelfstandig kunnen het operationele Easy Coffee zelf runnen. Van de financiële kant zal ik nog heel veel ondersteunen. Gedeeltelijk omdat onze financiële manager juist uitgevallen is en ik die taken overneem.

Maar HR, marketing, operations, logistics moet eigenlijk quasi zelfstandig kunnen opereren. In samenwerking met elkaar natuurlijk altijd. En dan, ik ben met de strategie bezig. Ik ben bezig met het verkopen van Easy Coffee. In podcasts, presentaties, keynotes, enzovoort, enzovoort. Ik ben heel benieuwd naar de impact dat zo'n gesprek op een podcast heeft. Moest er iemand luisteren en die dan door deze aflevering

naar een Easy Coffee gaat gaan en daar een koffietje gaat drinken? Ik zou zeggen, zet zeker iets op Instagram of stuur een berichtje. Zeker, dat is leuk. Dag Easy Coffee en dag Ben's Mentors. En ik hoop dat we er veel zien binnenkomen dan. Ja, dat is toch mooi. Ja, maar voor mij komt het... Allee, bij mij, ik verkoop niet enkel koffies.

Allee, ik verkoop echt wel het Easy Coffee verhaal. En een deel daarvan is ook onze financieringsrondes. Dus dat is echt wel waar. Wij hebben dat vanuit de shop gedaan, vroeger ook. Onze eerste win-winner campagnes hebben we voor 50% uit onze shop verkocht. Dus terwijl we een koffie aan de mensen aan het verkopen waren, vertellen in een nice storytelling way van, ja, maar weten jullie al, als jullie willen,

kunnen jullie ook meeprofiteren van Easy Coffee's groei? Welzo, en dit en dat. Dus wij verkopen eindelijk een ecosystem. Wij zorgen er eindelijk voor dat als je Easy Coffee fan wordt, dat er part of the community zit. Ambassador wordt, een tumbler hebt, waarmee je altijd 1 euro discount krijgt op onze producten. Die neem je dan mee?

Dat is een van onze doelen. Dat is een van onze duurzaamheidscomponenten. Dus we zetten vooral op reusable tumblers, die je persoonlijk kan aankopen bij ons. Maar bij iedere koffie, thee, hot chocolate, die je met deze tumbler koopt, in gelijk welke Easy Coffee krijg je altijd 1 euro discount. En dat is natuurlijk wat het wel attractief maakt voor de mensen.

En zo gaan wij duurzaamheid een beetje pushen ook. En dat is de duurzaamste manier om koffie te drinken. Want het voordeel hier is, geen industriële vaatwasser meer nodig, geen massas detergent meer nodig, geen overdadig watermisbruik meer nodig. Maar voor persoonlijk gebruik een koffie gedronken, snel eens met low water uitspoelen

en ik kan de volgende drinken ermee. En dat is voor ons de toekomst van koffiedrinken. Dat is iets heel cool. Nog niet zoveel mensen beseffen dat. We krijgen heel veel kritiek van, waarom hebben jullie geen porselein in tassen? Waarom hebben jullie geen glazen meer? Omdat het industrieel afwassen van 2 miljoen porselein in tassen

op jaarbasis niet duurzaam is. Punt. Dat kan niet de toekomst zijn. Nu zijn het er 2 miljoen. Of volgend jaar zijn het er 2 miljoen. Binnen 5 jaar zijn het er 10 miljoen. Industriële vaatwasmachines, ik geloof niet dat dat een duurzame rol kan spelen in ons verhaal. Hier een beetje verantwoordelijkheid bij de klant leggen.

Dus ervoor zorgen dat hij zelf zijn tumbler zal gaan cleanen, maar op een duurzame manier. Want die moet natuurlijk niet op 80 graden in de vaatwas gewassen worden. Die kan echt wel na het drinken van een koffie gewoon snel met low water uitgespoeld worden en de volgende koffie kan weer gedronken worden. En dat is denk ik wat we aan de maatschappij willen meebrengen als verhaal. Het is ook al de eerste stappen naar investeren eigenlijk.

Je koopt dan zo'n tumbler aan en elke keer een euro korting, die verdient je ook wel. Ja, het is natuurlijk marketing ook. En dat geef ik eerlijk toe. Ik doe het niet enkel voor de marketing. Ik doe het primair voor de duurzaamheid. Want de marketing component, de loyalty component die ik ermee genereer, die neem ik natuurlijk graag mee.

Maar mijn hoofd drijfveer? Nee. Is het één van de drijfveren? Natuurlijk. Ja. Ik ben ook heel fan van fouten. Van fouten maken leer je enorm. Dus ik ben benieuwd naar van welke fout dat jij in de afgelopen zes jaar heel veel hebt geleerd. Wel, ik ben van het idee dat als je veel doet,

dat je ook veel fouten maakt. Degene die het meest doet, zal waarschijnlijk ook degene zijn die fouten maakt. En dat is machten. Dus hoe meer fouten je maakt, hoe meer dat eindelijk toont aan mij dat je veel doet. Dus dat vind ik goed. En oké, ik ben een ondernemer die nu zes jaar bezig is,

bijna 24-7 dingen aan het doen. Dus je kan je niet voorstellen hoeveel fouten ik gemaakt heb. Want als je zo veel werkt, ik bedoel dat niet in een arrogante wijze, ik bedoel echt op een amuzante wijze, maar ik heb massa's fouten gemaakt. Grote fouten, kleine fouten. Ik heb gisteren nog fouten gemaakt.

Ik zal er vandaag nog maken. Ik zal er morgen maken en ook volgend jaar. En het belangrijkste daarbij is gewoon de acceptatie dat dat normaal is, dat dat mag, dat dat moet. En als ik fouten maak waarbij mijn team schade loopt, dan moet ik ervoor zorgen dat ik dat aan mijn team uitleg, waarom ik die fout gemaakt heb, hoe het komt en hoe ik er zal voor zorgen, dat ik die fout ook oplos en dat ik die niet meer maak.

Als ik ervoor zorg dat ik fouten maak waardoor providers benadeeld worden, dan moet ik dat gaan uitleggen. Want ik bedoel, alles zit in communicatie. En dat is wat ik geleerd heb. Dus een kleine anekdote, ik zal er niet te veel tijd aan verspillen, maar het toont een beetje hoe wij acten.

Bij de opening van onze tweede shop was er een potentiële kapitaalinvesteerder die al zijn mondeling akkoord gegeven had, is die na verloop van tijd eruit gesprongen. En wij zijn al beginnen omzetten. Dus zonder dat we het geschriftelijk akkoord hadden van de investeerder, zijn we al beginnen omzetten. Wat is er gebeurd?

De contractors, dus de aannemers in het project, zijn beginnen werken en hebben natuurlijk facturen geproduceerd. Facturen die ik op dat moment nog niet kon betalen. Dat is een heel onaangename situatie, om als entrepreneur in te zitten. Maar dat is een situatie die ik ieder jaar in verschillende omstandigheden wel eens heb. Als mij een bepaalde klant niet betaalt,

we hebben soms klanten die grote facturen hebben, als die niet betaald wordt, kan ik misschien ook wel een provider niet op tijd betalen. Als ik dat goed uitleg, dan is dat allemaal acceptabel. En in dat geval, dus bij de opening van onze tweede shop, zit ik met facturen die mij al twee weken, drie weken geleden uitgestuurd zijn en waarvan ik weet, oei, ik zal die moeten betalen,

maar ik kan die niet betalen. En wat heb ik gedaan? Ik heb gewoon naar de ganse aannemer base, dat waren tien aannemers, heb ik een standaard e-mail gestuurd naar iedereen hetzelfde en gezegd van, jongens, sorry, ik heb een foutje gemaakt. Ik zit hier met een probleem dat ik jullie heb werk laten doen waarvoor ik jullie nog niet kan betalen.

Maar geen nood, de investeerder die eruit gesprongen is, we zijn aan het werken aan het werken, we zijn aan het werken aan een andere manier en dat was dan een win-winner campagne. En binnen een maand hebben we het kapitaal, hebben we de financiering om jullie te betalen. Hoe is die onthald, denk je, die mail? Vrij goed, ja.

In het negentigste, dus negen van de tien aannemers, hebben mij gezegd van, Bart, wauw, nog nooit gezien, zo'n open communicatie, fantastisch, mega appreciated. Don't worry, echt waar. Volgende maand is ook geen probleem voor ons. We zullen erin meegaan. We geloven in jouw verhaal. Tien procent van de gevallen was iets minder positief,

is ook in een rechtszaak geëindigd. Oké, hebben we gewonnen. Ja, dus negentig procent van de mensen is nog gewonnen. Ja, maar dat is wat er zal gebeuren als je op zes jaar tijd vijf miljoen euro omzet genereert, zal je ook, als je licht profitabel bent, bijna vijf miljoen euro kosten genereren. Die kosten moeten altijd betaald worden. Je kan die niet...

Ik ben een specialist, een analyticus in cashflow planning en allemaal, maar er gaan altijd dingen verkeerd lopen. Dus je zit altijd in situaties waar je een bepaalde factuur niet op tijd zal kunnen betalen. Ja, oké, ik ben een fan van het gesprek met de mensen. Ik ben een fan van, oké, in een partnership, af en toe in Zwarte, in de Wijn te doen. En we komen er altijd uit.

We komen er altijd uit. Maar soms, bij sommige partners is het iets moeilijker dan bij andere partners. Ja, maar als die anderen zoiets meer toelaten of je dat gunnen op dat moment dat je dat nodig hebt, dan kan je die anderen waarschijnlijk ook... We werken allemaal aan partnerships. Een partner die ik, ik zeg maar iets, 500.000 euro per jaar betaal,

en ik heb partners like that, ja, als die niet even lean kan zijn, als een betaling iets troever loopt, dan heeft het geen zin dat we nog samen in de partnership investeren. Want oké, ook daar, van hun kant, maken die mensen ook wel eens fouten. En dan ga ik ook niet hard zijn. Dan ga ik dat ook appreciëren.

Bart, je bent een fantastische verteller. Je verhalen zijn geweldig. Ik zou dan ook willen eindigen met nog een verhaaltje. Wat is zo'n onvergetelijk moment geweest in die zes jaar, die zes jaar ongeveer ondernemerschap, of een onvergetelijk verhaal dat je hebt meegemaakt, dat je nog steeds gaat bijblijven? Wel, het is een anekdote

die eindelijk een beetje Easy Coffee typeert. Dus toen we onze tiende koffiebar openden, en dat was de Groentemarkt in Gent, werd ik door de Gentenaars aangesproken als bijzot. Een pand van 15.000 euro, koffies aan 3, 4 euro. Dat is onmogelijk. Je hebt een grote fout gemaakt.

En hoe positief je ook bent, je hebt ook altijd een beetje realiteitszin en je zal altijd een beetje naar mensen luisteren ook. Dus toen ik alles ondertekend had en we alles gerestaureerd hadden en begonnen te draaien, zat ik wel met bepaalde angsten. Van wauw, ben ik hier niet een stap te ver gegaan? Is die stap niet te groot?

En we waren echt wel gewoon van tot dan panden van 3.000 euro te hebben. Plotseling een pand van 15.000 euro. Dat was een grote sprong, een roezachtige sprong. En een van de beste ervaringen. Op dat pand zijn we geopend op 16, 17 december. Dus juist voor de kerstperiode. In de kerstperiode hebben we zoveel verkocht in die shop.

En heb ik zelf ook veel verkocht, ik ben er ook zelf heel veel gaan staan. En ik had de beslissing genomen om met mijn gezin echt in de Lange Munt, dus er vrijwel naast te gaan wonen, ook temporair, want dat doe ik dan. Mijn kindje is daar op school gezet in de onderstraat. Dus we nemen zo beslissingen die echt wel worldchanging zijn. En dus de eerste avond, toen ik die korte walk

van de hoek van de Lange Munt naar mijn flat in de Lange Munt, die dan iets verder lag. Toen ik die wandeling, die korte wandeling, en zo het besef van... Dat lukt toch, dat lukt toch. Dat is een van de meest zaligmakende gevoelens die ik ooit gehad heb bij Easy Coffee. En zoals ik zeg, ik heb er veel, ik heb er duizenden.

Maar dat is hier echt iets onmogelijks. Iedereen, iedereen zei dat het onmogelijk is. En toch weet ik al na vijf dagen, dat lukt, dat lukt. En het toont dat het lukt. Want we zijn daar nu echt wel megaprofitabel, megasuccesvol. En we hebben er geleerd dat dat eindelijk is wat we nog meer moeten doen. Zo van die gelijkaardige panden.

Maar ook in Brussel, in Antwerpen, in Eindhoven, in Rotterdam, in Düsseldorf, in Lille, in Parijs, in Londen, in Frankfurt. Enzovoort. The sky is the limit, echt waar. Machtig. Ik vind dat ook heel moedig dat je dan, als iedereen zegt dat het geen goed idee is,

dat je het gewoon toch doet. Ja. Ik hou heel veel van luisteren naar mensen. Maar ik heb wel al geleerd, dat mensen die het niet zelf geprobeerd hebben, er eindelijk ook niets van weten. Dus ik heb daar een zeker Pippi Lanco's gehalte. En ik zeg ook soms dat ik de opa van Pippi Lanco's ben.

Als ik iets nog nooit gedaan heb, dan weet ik dat ik het heel goed kan. Want ik heb nog nooit gefaald. Oeh. Voilà. Dat vind ik een heel mooie om mee af te sluiten. Bart, ik zou je echt uit de grond van mijn hart willen bedanken voor je enthousiasme, voor je tijd, voor je verhalen.

En vooral om zo'n bron van inspiratie te zijn voor andere jonge of meer ervaren ondernemers. Heel plezier. Dat is mijn hobby. Fantastisch, bedankt. Graag gedaan, Ben. Dank je wel om te luisteren naar Ben's Mentors. Ik nodig je van harte uit om je te abonneren op het podcast,

zodat je geen enkele aflevering mist. Heb je van het gesprek genoten of wil je de podcast steunen, geef dan gerust een rating en volg onze Instagrampagina at Ben's Mentors voor leuke content en een nog leukere community. Tot de volgende.