CEO Tout Bien: Van 0 Naar 500.000 Blikken Bier Per Maand - Manneken Pis Plaste Ons Bier!

Hallo, ik ben Rene Maens. Ik ben bierondernemer in Hart & Nieren en CEO van Toubien. En je luistert naar Bens Mentors. Voor we beginnen, welkom. En dankjewel om week na week naar deze show te luisteren en te kijken. Dat betekent de wereld voor ons. En het is ongelooflijk wat we al met Ben's Mentors hebben kunnen doen. Maar vooral, het voelt alsof we dan nog maar aan het starten zijn. We gaan nog zoveel waarde voor jou creëren. En het zou jammer zijn als je daar iets van mist. Dus volg Ben's Mentors op dit platform. En klik op het belletje om een melding te krijgen bij elke nieuwe aflevering. En als je geniet van deze gesprekken, zou het me een enorm plezier doen als je ook een rating kan geven. Dit vraagt maar 10 seconden en helpt ons samen groeien naar nog betere content en nog meer topgasten. Dankjewel en geniet van het gesprek. Dag Wim. Dag Ben. Wim, Average Rob zei in ons gesprek, iedereen heeft een Wim nodig. En in dit gesprek wil ik er heel graag achter komen wat hij daarmee bedoelde. Laten we beginnen met deze. Hoe ben jij bij Toubien terechtgekomen? Het is een heel atypisch verhaal. Ik had een avontuur met mijn vriendin in Canada opzitten. We zijn een jaartje naar Canada getrokken. Ik had mezelf ooit beloofd dat ik voor mijn dertigste een jaar in het buitenland wou gaan wonen. Uiteindelijk is dat Canada geworden. Na terugkomst was ik op zoek naar een nieuwe uitdaging. Nog met een aantal andere mensen in gesprek, maar ik organiseerde mijn eigen evenementje met wat vrienden. Wij zochten een biersponsor. Ik heb dan via via gehoord dat Toubien vanuit Gent bestuurd werd. En ben ik in contact gekomen met Emile, Gilles en later ook Rob. En ik denk nog voordat het evenement plaatsvond, dat dat begin juni was, was ik aan de slag bij Toubien. En daar ben ik allemaal heel snel gegaan. Jullie zoeken eigenlijk... Ik zoek een biersponsor, maar zoeken jullie niet iemand die dat project vastpakt? Want zij waren toen... Eén jaartje bezig. En dat was eigenlijk toen toevallig de perfecte match. En nu, zoveel jaren later... Je was daar de eerste medewerker, hè? Ja. En nu ben je daar CEO. Ja, inderdaad. Hoe is dat verlopen? Wat deed je als eerste medewerker en hoe is dat geëvolueerd naar CEO? Om een beetje contact te geven. Tubien is opgericht in april 2022 door Gilles Matelain, die hier ook eerder gast was. Emile Huge en Rob. Hij had eigenlijk allemaal andere functies op dat moment. Gilles en Emile waren heel snel aan het groeien met een softwarebedrijf, Henchman. En Rob was internetfenomeen. Dus die werkte aan 2BN, maar die was ook bezig met eigen content maken, eigen merch en dergelijke. Het was op dat moment de volle voorbereiding voor de Ironman. Dat was zo april, mei 2023. Ik heb mijn eigen functie een beetje gecreëerd. Ik heb gezegd dat ik een jaar bezig was. Heb je niet nood aan iemand met een beetje kennis over de markt die zich voltijds op dat project kan storten? Dus ik heb me spontaan aangediend.

Van het een kwam het ander. En in die eerste week heb ik gezegd van kijk, we kunnen doorgaan op de ingeslagen weg. Er zijn heel veel positieve zaken. Toen had Tobias al heel veel following op sociale media. Er was een listing bij De Leize, bij Colruyt. Er waren al eerste horecazaken die met hem werkten en evenementen. Maar ik heb gezegd kijk, we kunnen voortgaan op die weg. Maar we kunnen ook deze opportuniteit grijpen om mij als externe consultant even in te schakelen. Dus in die eerste week heb ik gezegd, kijk, ik zal mij in een kot zetten. Ik ga jullie heel veel vragen stellen, heel veel proberen noteren over wat er werkt en wat er eigenlijk niet werkt. En wat de reden is dat we op andere vlakken bijvoorbeeld niet doorgroeien. En ik zei, kijk, we gaan binnen één week verzamelen en dan ga ik een presentatie geven over wat dat volgens mij een juist actieplan is. Dat zal een plan zijn van een 90-day sprint. Dus gewoon drie maanden, dit gaan we doen. En als jullie dat plan... met feedback van iedereen, goedgeuren, dan gaan we daar gewoon keihard voor gaan. En dan ga ik drie maanden er alles aan doen om te zorgen dat wij op horeca, events, innovatie, whatever dat jullie op willen werken, dat we daar keihard op gaan. En zo geschieden, dat was dan mijn eerste functietitel als general manager. Dat was een beetje managen van alles, alles in gang steken, zeg maar. Nu is dat uitgegroeid tot... Een organisatie waar elf man voltijds werkt. Je hebt ook nog Schiele en Rob als founders. En Mayamil zit er mee voltijds in. Stagiairs, maar in bredere zin ook het ecosysteem van de brouwerij. Mensen die dagelijks bezig zijn met orderverwerking, logistiek, productie. Dat is al heel snel wel een groot ecosysteem waar ik dagelijks eindverantwoordelijke voor ben, dat dat de juiste koers uitgaat. Dus een beetje van manusje van alles naar verantwoordelijke van een bedrijf die sterk aan het groeien is en waar veel bij komt kijken. Voordien heb je ook al zotte jobs gehad. Je hebt gewerkt bij McKinsey en later ook Duvelmoord gehad, al een beetje meer in de sector. Waarom heb je van die grote corporates, die grote bedrijven, dan de stap gezet naar een start-up? En terwijl je dat zegt, ga ik hier genieten van een tobieëntje dat je mee hebt, in de nieuwe flesjes zeker? Yes, ze zijn sinds vier, vijf weken uit. Dus nu verkrijgbaar bij De Leize en Prik en Tik ook. Dus hopelijk kunnen we mensen snel eentje bemachtigen. Ik hoop het ook voor hun. Inderdaad. Dus waarom de stap naar een start-up? Wel, op zich kom ik wel uit een ondernemend gezin. Mijn grootouders hebben altijd een klerenwinkel gehad, mijn mama ook. Ik heb een vrij klassiek patroon afgewerkt. Ik heb studies gedaan hier op een boogschip waar we de podcast opnemen op Sint-Pietersplein. Economie, ik heb dat afgerond. En ik zat een beetje in het model traject, waarbij je afstudeert en naar een vrij groot bedrijf gaat in de hoop van daarvan alles te leren. Dus wel wat side hustles gehad, stagiaires, stage geweest bij verschillende bedrijven. Waaronder ook ABMBF bijvoorbeeld. En daar heb ik wel gemerkt dat ik eigenlijk heel graag iets in bier wou doen. Maar ik vond de safe space van een grote onderneming wel fijn. Ik ben uiteindelijk echt gestart bij Duvelmoord gehad. Ik heb daar in totaal vier en een half jaar gewerkt. Heel veel geleerd van hoe het is om in een groot en groeiend bedrijf te werken. Maar ik was eigenlijk heel lang heel onzeker over... Ja, de stap naar ondernemerschap, dat komt wel met financiële risico's. Maar ook inhoudelijk heb ik wel de kennis die nodig is om direct een leidende rol te hebben bij een bedrijf dat uit zijn voegen moet barsten. Dus ik was eigenlijk heel lang...

In alle eerlijkheid vrij onzeker van... Die stap naar ondernemerschap komt toch wel met heel veel risico's. En ben ik wel iemand die dat in zich heeft? Het is misschien beter om veel te leren en te voelen dat ik daar klaar voor ben op termijn, dan omgekeerd. En het is eigenlijk mijn avontuurtje in Canada met mijn vriendin. Die mij heeft toen inzien dat ik ook in een kleinere organisatie, en dat was via het Prins Albert Fonds toen, dat ik in een team van tien mensen belandde. Dat ik wel inzag, ik kan hier eigenlijk ook gewoon het verschil maken. Het is meer get it going. En risico's durven nemen. En along the way ben ik wel matuurder geworden en meer appetite voor risico's gekregen. En dus ook voor ondernemen. Dus dat was lang iets dat ik uitsloot voor mijzelf, maar gaandeweg ben ik wel besef van, eigenlijk ben ik gewoon een ondernemer. En veel meer dat dan in een groot bedrijf volgens regeltjes werken. Ja, en dan moet je springen hè? Inderdaad. Ik ben heel benieuwd naar welke ervaring je hebt opgedaan bij Duvelmoordgat, dat je nu kan helpen bij Toubien, of dat je nu helpt bij Toubien. Ik ben bij Duvel gestart als trainee. Dus dan mag je verschillende departementen doorlopen. Uiteindelijk was ik brandmanager op Duvel. Dat is uiteraard een mooie verantwoordelijkheid. Ik heb daar op innovaties kunnen werken, op rebranding. We hebben een mooie campagne kunnen trekken, online en offline, evenementen georganiseerd. Dus dat was eigenlijk een hele leuke rollercoaster van 3,5 jaar, waar je de bigger picture van bier ziet. Dat ging over strategieën rond sales, rond marketing, rond logistiek, finance, business cases bouwen. En dat was eigenlijk een vrij algemene functie, waarbij ik niet per se heb geleerd hoe run je een webshop en dat ik daar een expert in werd. Of dat ik leerde, ben je de best mogelijke verkoper? En dat ik daar mij in ontvouwde. Ik was eigenlijk een generalist door die ervaring. En ik denk wel... dat dat een open kijk is en een strategische kijk is die ik nu nog altijd heel goed kan gebruiken bij 2BN, want wij staan voor dezelfde beslissingen. Moest ik enkel en alleen horecavertegenwoordiger geweest zijn, ging ik misschien niet dezelfde gewaarde keuzes op e-commerce of retail of andere type kanalen durven zetten. Dus ik heb geleerd om... Met productie te spreken, een buy-in te krijgen in grotere gegevens, wat dat bij Tobias nu ook het geval is. En dat zorgt er wel voor dat ik nu de juistere beslissing kan maken en analyses om het schip te sturen. Het is eigenlijk mooi hoe dat het allemaal samenkomt. Enerzijds zit er echt een ondernemer in u en hou je van de biersector. En dan werk je bij een gigantische bedrijf, een gigantische brouwerij, Duvelmoordgat. Maar dan wil je toch ondernemen en kun je al die kennis en ervaring gaan gebruiken bij die nieuwe, frisse start-up. Ik vind het eigenlijk een heel mooi verhaal. Merci daarvoor. Waar ik ook benieuwd naar ben, is hoe je leven verschilt nu in de start-up versus bij Duvelmoordgat.

Ik ben altijd wel iemand die zijn job ter harte neemt. Het aspect ownership is wel belangrijk. En ik denk, als je voor een merk werkt, zeker in bier, dan ben je al heel snel een ambassadeur. Dan adem je je daar bij wijze van spreken, door er vaak kleren van aan te doen, er altijd aan mee te nemen naar feestjes en zo. Dus ik ben sowieso wel een enorme ambassadeur. En ik leg mezelf altijd al stress op. Ben ik nu gestresseerder dan zeven jaar geleden toen ik op Duvel werkte? Ik denk het niet. Maar de overgang naar ondernemen was wel heftig. Ik denk dat ik in mijn eerste anderhalf jaar bijna elke dag gewerkt heb. Of er toch mentaal mee bezig ben geweest. Slapeloze nachten gehad. Waar ik gewoon wakker werd met zeven à tien to-do's. Want dat zijn echt dingen die ik moet gebeuren. Ik denk dat als je slaapt, zijn de dingen altijd dramatischer dan ze in het echt zijn. En dan moet je ze nu oplossen. Ja, en dat was echt de periode dat ik enorm fysisch uitgewrongen was. En het is pas eigenlijk toen we van vijf naar tien haars zijn geweest, dat ik merkte van, ik slaap weer wat beter, omdat je weet dat het schip bestuurd wordt. En dat de verantwoordelijkheid ook weer is waar ik al ervaring mee heb. Dus eigenlijk is dat een beetje in golven gegaan. Ik heb stress, ik heb grote verantwoordelijkheden die ik moet vervullen. Maar het is wel leuk om te weten dat er een team is van even gepassioneerde mensen die ook wel elke dag het beste voor hebben met het bedrijf en elke hun eigen vorm van stress ervaren. Het is wel leuk om nu te merken... Het schip is vertrokken, er is veel baai in de organisatie van waar ik naartoe moet. En dat geeft mij veel meer rust dan de tijden dat ik zelf nog bakken ging gaan versleuren en om tien uur s'avonds op een afterwork stond glazen te leveren, bij wijze van spreken. Het is wel leuk dat die tijd er een beetje op zit en dat we efficiënter werken op alles dat we doen. Ja, dat is in het ideale scenario ook gewoon het volwassenen worden van het bedrijf. Inderdaad. Maar ik vind het mooi dat je dat zegt ook. Naar de buitenwereld ziet het er allemaal heel mooi uit en... dat alles goed gaat en de happy sfeer rond doet bijen, maar ik vind dat het ook geweten mag worden dat het in het begin heel moeilijk was en dat er nu achter de schermen nog steeds superhard gewerkt wordt. Ja, en hoe groter je wordt, hoe groter de belangen ook. Hoe vaker je een minder makkelijk gesprek moet hebben, of dat er oneensheid is in het bedrijf, waarbij het ten ene evenveel recht heeft om een bepaalde mening door te duwen dan de andere. Je hebt ook mensen die zichzelf met elkaar vergelijken, mensen die willen doorgroeien. Dus je bent ineens ook wel deels psycholoog van een team ofzo. Maar als je het met iedereen goed voor hebt, you always find a way. En het is wel leuk om nu inderdaad in die fase van een bedrijf te zitten. Dan, je komt bij Toubien. Je start daar bij een fris nieuw biermerk in een heel oude en traditionele markt. En aan het begin van jouw werk daar zeg je tegen hun, ik ga hier een presentatie geven met een plan, een sprint voor de komende 90 dagen. En dan gaan we daar.

Drie maanden aan werken, waarvan ik al denk, ik snap waarom ze u erbij wouden. Die productiviteit is supermooi. Ik wil heel graag weten wat de strategie was die je daar hebt voorgelegd. Wetende wat er nu allemaal al is gebeurd de laatste tijd. Wat was die strategie om te groeien die eerste periode? Ik heb een paar ambities uitgesproken. Van wat ik me nog herinner. Het is ook al drie jaar geleden. Je hebt al veel Tubiens gedronken. Ja, inderdaad. Wat is dat? Dat is eigenlijk een simpele SWOT-analyse. Maar wat zijn de dingen die echt sterk zijn? Eén is de social media presence. Het is ook fantastisch dat wij... door een sterk marketingprofiel en dynamiek op goede voet staan bij aankopers van De Leize en bij Colruyt. Dus een van de insights was al hoe kunnen wij beste vrienden worden met de aankopers? Want volgend jaar gaan wij een nieuwe jaardynamiek hebben met een nieuw jaarplan. Het is wel belangrijk dat we dat heel hard koesteren. horeca stonden wij bijna nergens maar dan zeg ik ja, we hebben geen vertegenwoordigers er zijn wel een aantal accounts met meerdere horecazaken in België is het geen idee dat we Bavette een keer sturen want die hebben twaalf horecazaken vaak op AAA locations dat is eigenlijk ook een heel mooie merk dus als we daar kunnen binnenraken is dat misschien een slimmere manier dan nu aan mij vragen om 35 horecazaken af te stappen met een vrij onzekere uitkomst evenementieel heb ik ook gezegd als we nu een keer één gok nemen en een groot festival proberen pakken, gewoon om te zien of dat logisch is en of dat al realistisch is en dan heb ik een deal gemaakt terwijl ik nog nooit een vat in mijn leven had verkocht met Stew Day in Antwerpen dat is een studentenkickoffestival eind september met 22.000 studenten ik heb dan een negociatie moeten doen over prijzen, ik had nog nooit accijns in een offerte gestoken, whatever maar ik heb dan een prijs opgeplakt in samenspraak met de brouwerij 150 vaten afgevuld en we hebben gezegd, let's go, we gaan eind september naar Antwerpen, we gaan dat hier doen, we gaan geld op tafel leggen om bierpartner te worden. Dus het was wel, achteraf bekeken, vrij cashflow sensitive. Het was ook wel wat risico, maar het was wel van, dit zijn wel de juiste beslissingen en we zijn daar al langer op aan het broeden, maar we gaan dat wel een keer echt in handen gaan nemen. Nog wat glazen besteld, een webshop lancering gedaan, ook met een merchverkoop om alles wat we prefinancieren. En eigenlijk worden gezegd, kijk, dit zijn al departementen, Maar hier komen 20 battles uit en ik ga dat gewoon de komende drie maanden uitrollen. En dat leidt tot de activiteit die je nu nog altijd ziet. Dus dat was wel echt rock'n'roll eigenlijk. Ja, dat kan ik geloven. Die evenementen, dat was een belangrijke stap of toch een belangrijke strategie voor Toubien om gezien te worden en zeker bij het publiek dat daar rondloopt. Ja. Waarom was dat volgens jou de way to go? Wel, als je in een horecazaak stapt, dan zie je een menu en dan ga je eigenlijk 15 bieren hebben waaruit je kan kiezen. Dus ik denk, als je op een evenement bent, kan je als biermerk ineens duizenden mensen bereiken, maar kan je ook gaan opleggen wat dat zijn bepalen. Als jij met je vrienden aan de toog staat, dan ga je zeggen, voor mij zes pintjes of voor ons zes pintjes.

En dan ga je eigenlijk het merk Toubien opgedrongen krijgen en zeggen van dat is eigenlijk wel een leuke ervaring. Events is vaak high energy. Dat zijn de plekken waar je je beste herinneringen maakt. Ook omdat alles een keer een scheve schaats bewandelt of whatever. Dus voor mij was dat wel logisch om via evenementen te gaan. Omdat je zo heel snel kon samplen en mensen kon doen beseffen van ja, die dag was eigenlijk fantastisch. Dat was ook die avond dat we wat Toubien zijn gedronken. En die high energy segmentering, dat is iets wat ik enorm bij het merk vond passen ook. Wat aan horeca misschien iets passiever is. Je zit neer, je staat op een evenement, wij optreden, je staat heel veel recht. Die energie is iets wat ik heel hard op dat bier wel zag. Op de dag van vandaag doen wij ongeveer 700 evenementen over België. Dat zijn er twee op een dag. Wij moeten daar niet per se aanwezig zijn, maar dat is wel... Als je op een evenement bent, zijn er vaak ook horecazaak-eigenaars die zeggen dat was een leuk event, zou ik jullie ook niet in onze horecazaak kunnen aanbieden? Het is een atypische manier om een merk te bouwen, want normaal gezien als biermerk ga je rond de kerktoren een paar cafés hebben waar je mee start. dat we evenementen en dan hopelijk de lijzen ooit bij wijze van spreken. Maar wij zijn gestart met de lijzen en dan een enorme versnelling op evenementen gedaan. Horeca zit ook contractueel vast, is vaak eigendom van brouwerijen, dus dat ging veel trager geweest zijn. En ik wou echt volume draaien en heel snel schaal creëren, wat heel hard nodig is in een markt als Pils. Ja, zeker als nieuwe speler op zo'n oude markt, dan is het belangrijk om wat lawaai te maken en die doelgroep te bereiken. Jullie hebben al veel zotte campagnes gedaan en ik zou er een paar willen bespreken, maar voordat we dat doen ben ik benieuwd naar het brand. Jullie hebben een heel mooi merk uitgebouwd. Hoe zou je dat merk beschrijven? Ik vind het een non-conformistisch merk. Het staat wel wat beide voetjes op de grond uit. Ik denk dat het een heel sympathiek merk is. En heel toegankelijk. Eigenlijk is een Pils een heel simpel product. Dat is oeroud, maar je moet dat niet overcomplex maken. Ik denk dat wij daar wel voor staan door te zeggen dat wij een average Belgian Pils zijn. We zijn heel toegankelijk geprijsd ook, dus wij willen echt gewoon uitstralen dat wij een pintje zijn voor iedereen. U moet je gaan onderscheiden, dus wij doen dat aan de hand van humor, creativiteit, maar ook door een authentiek verhaal te vertellen. Wij tonen wie de mensen daarachter zijn. In het begin was dat heel veel Rob naar herkenbaarheid toe, maar nu is dat ook in bredere zin ons team. Dus ja, alles met een hoekje af, een authentiek groeiverhaal in een wereld die toch wel wordt gedomineerd door grotere brouwerijen, grotere corporates. die al sinds jaar en dag dezelfde campagnes voeren. Dat is een beetje de way-in die wij hebben gevonden en die Toubien wel definieert en ook wel de komende jaren ervoor zal zorgen dat we onszelf gaan blijven onderscheiden. Ja, ik vind het grappig dat jullie...

op een markt komen waar alles zo saai is en op dezelfde manier wordt gedaan en dan noemen jullie je eigen bier de most average Pils. Nee inderdaad. Er is een serieus noek af. Ja, we hebben... Het inzicht van average Belgische Pils komt eigenlijk van het feit dat elk biermarkt zichzelf premium noemt. Carlsberg, Nostella, ze zeggen allemaal dit is de premium brand en dan... Je kunt je afvragen, wij kunnen daar ook op zeggen dat we premium zijn. Het is een vorm van kwaliteitsuitstraling. Maar wat is de waarde van het woord premium als iedereen dat zegt? Het gaat zelfs zover dat op Carapulse vandaag de dag het woord premium staat. Dat is eigenlijk een mopje van Colreit, omdat zij ook al vaststellen dat iedereen zegt dat ze premium zijn. Dus wij zeiden, average is de enige link die we maken op verpakkingsniveau naar Rob, uiteraard. Maar ik vind dat Average de voorbije jaren ook wel een kwaliteitslabel is geworden omwille van wat daarop heeft gedaan. Dus op zich, ja, we zijn heel fier dat we nu die positionering een beetje hebben. Dat is opnieuw beide voetjes op de grond. Maar wat je ziet is wat je krijgt. Uiteindelijk gewoon het pils dat voor iedereen is. Dus dat is wel... Een leuke anekdote, denk ik, voor nu de gouden letters average die zo schierlijk op ons blikjes en op ons flesje staan. Laat dat dan eens hebben over een paar van die zotte campagnes die jullie hebben gedaan, want die creativiteit is echt wel een sterkte van jullie. Ik hoorde iets van Tomorrowland, een gigantisch festival, ook puur Belgisch, maar heel de wereld komt er naartoe. En die werken waarschijnlijk ook al eeuwenlang met vaste partners samen, maar toch zijn jullie daar op een of andere manier binnengekomen. Ja, dat is een heel leuke anekdote, dat nu zo'n beetje een eigen leven aan het krijgen is. Maar het is eigenlijk gewoon een banale anekdote, maar ergens ook wel fantastisch of zo. Maar Rob stond vorige week, denk ik, op de mainstage van Tomorrowland. En hij stond daar heel hard met een Belgische vlag te zwaaien. Mensen zien uiteraard een Belgische vlag, maar wij met het team zien daar momenteel iets anders in. Want onze dweilstok is eigenlijk al twee weken vermist. En wij kregen van onze kuisploeg, die elke twee weken langskomen, de opmerking van waar is onze dweil? Want wij kunnen niet meer kuisen. Het grappige is dus dat er voor een shoot van ongeveer twee weken geleden, waarbij we een business update wilden doen rond de Belgische Nationale Feestdag, dat onze stagiair René de dweilstok had meegenomen en zat daar die vlag aan gehangen. En na die... Na die shoot zei Rob van, ik vind dat een heel goeie stok, zou ik die mogen meenemen? Ik zie wel wat ik ermee moet doen. En ineens, al die dagen later, zit je op de mainstage van Tomorrowland, een grote ommele patatvlag, 40.000 man. Maar dat is wel eigenlijk gewoon onze dweilstok. En wij zouden die heel graag terug hebben. Dus als Rob hiernaar zou luisteren, hij moet absoluut een keer van huis naar ons kantoor rijden en die dweilstok repatriëren. Anders gaan we wel een nieuwe moeten komen. En op de afgelopen Nationale Feestdag van België zag ik hem opnieuw met die vlag rondlopen. En dan dacht ik echt van, dat is echt wel onze dweilstok.

We zouden hem heel graag terug hebben. Dus dat is het verhaaltje van... En ergens is dat wel nog een leuke anekdote, dat zelfs een dweilstok tot op de mainstage van Tomorrowland kan raken. Dus hij is daarop ook wel heeft gezegd van, wij komen van een boerengat en we zijn twee normale gasten, maar ineens staan we hier op de biggest stage in the world. Dus Toubien was er een heel klein beetje bij op die dag dat hij daar heeft opgetraind. Ja, ik denk alleszins dat je hem kwijt bent. Ja, dus we gaan een nieuwe moeten bestellen. Een andere campagne die ik echt gestoord vond en die ik echt niet begrijp, is dat jullie Manneke Pis hebben overtuigd om Toubien te plassen. Ja. Hoe krijg je dat voor elkaar? Dat is een heel goeie vraag. Ik kan verstaan dat hij daar wat vragen op werpt, want ik denk dat zowel elke Bierbrouwerij heeft gedacht of op een slide gezet van mannetje Pies het symbool van België en link met ons bier. Maar die had slechts heel beperkt, denk ik, één keer met de titelviering van Union of zo, had hij één keer bier geplast. En ik weet nog dat ik eind 2023 dat ook eens op een slide had gezet. Dat zou wel een leuke stunt zijn om ons Belgisch imago te versterken. We kunnen iets met het atomium doen of zo, een feest. We kunnen iets met Manneke Pies doen. Er zijn heel veel Belgische culturele erfgoeden die we misschien op termijn in de kijker kunnen zetten. En ik weet nog dat ik ooit naar het eventsfile overzicht aan het kijken was en zag van, ah, wij hebben eigenlijk een samenwerking met de Ronde Tafel en zij gaan na lang lobbywerk Manneke Pies laten to bien plassen. Ze hadden eigenlijk zelf gezien, dat was een beetje via-via, maar ze dachten welk merk zou daarbij kunnen passen. En ze hadden eigenlijk de bien gekozen. Dus dat is wel het resultaat uiteraard van drie, vier jaar een merk bouwen dat mensen doet overwegen om zo'n stunt te ondersteunen. Maar eigenlijk was dat echt ook gewoon wel een super stom toeval. En toen ik dat heb gezien, heb ik gestuurd van, ja, guys, we gaan daar wel echt iets mee moeten doen, want dat zou wel zomaar eens de biggest stunt kunnen zijn. Dat is ook zo geweest. Dat volk is superveel bekeken. Dat was onze meest Belgische campagne die we ooit konden doen. En die heeft ons uiteindelijk twee vaatjes gekost. Dus qua reach en dergelijke is dat onbetaalbare waarde. En eigenlijk na dat moment... We hebben ook besloten van, oké, die Belgitude en dat oer-Belgisch DNA, dat is in onze positionering wat het enigste dat ons uniek maakt. We werken met een Belgische familiebrouwerij samen, we zijn zelf Belgische ondernemers. Wat als we dat imago zouden verstevigen door nog Belgische stunten te doen, maar ook bijvoorbeeld Belgische ondernemers aan ons te linken. En uiteindelijk heeft mannetje Pisser misschien voor gezocht dat we zelfs Lukaku hebben gecontacteerd als Belgisch uithangbord. Maar sinds die dag hebben ze zoiets van, wij zijn eigenlijk het enige Belgische merk die dat kan fixen, om het heel blunt niet te zeggen. Maar we zijn ook misschien wel het meest Belgische merk van België. Als we daar echt een keer op door zouden pakken, in onze communicatie, in onze verdere plannen, dan zijn we nu eigenlijk meer en meer aan het doen. Het is heel authentiek, dat werkt bij zowel Vlamingen, bij Brusselaars als Walen. En zeker in een periode rond 2K voetbal en dergelijke.

zie je wel dat wij gewoon meer bier hebben verkocht omdat mensen zagen, ik supporte voor de Belgen, ik ga mijn Toubienken pakken. Dus dat heeft allemaal wel geleid, heel indirect, tot een heel groot positioneringsvraagstuk. Ja, ik vind het geniaal. Dat is zoiets wat je nooit gaat vergeten en wat zo'n urban legend... man, echte urban legend kan worden, naar buitenlanders ook toe, van man, ik heb pis. Zo Belgisch, Belgen houden zwaar van bier, dat daar gewoon bier uitkomt. Ja, inderdaad. Dat was een beetje de perfect day die toen is gebeurd. Dat was perfect weer. Er stonden daar twee, driehonderd man te kijken en die video zelf is heel goed opgepikt geweest. Ik kan me wel voorstellen dat bepaalde concurrenten iets hadden van potverdikke, zijn ze daar nu echt mee gaan lopen? Wij hadden daar ook al langer in gedacht. Dat was wel een monumentale dag, dat ik er altijd heel fier op ben. Ja, je moet het maar doen. Inderdaad. Heb je er zelf ook van geproefd? Toen? Ja, zeker. Het was allemaal hygiënisch perfect. Het was een perfect getapt pintje. Het was wel veel schuim, want je moest dat van drie, vier meter opvangen. Maar dat was gewoon een lekker pintje dat perfect hygiënisch geschompen was. Omachtig. Dat zou echt het hele jaar door moeten zijn. Top. Nog een campagne die ik ook heel graag zag passeren, omdat ik graag loop, en waar ik benieuwd ben naar het verhaal erachter, is dat je de 10 miles van Gent ook hebt gelopen in een zotpak van... Toebie, wat is het verhaal daarachter? Want ik denk dat er hier wel meer achter zit. Het was september 24, het staat nog in mijn geheugen gegrift, ook omdat ik er misschien nog wat blij mee van overwacht. We waren echt bierpartner van de Ten Maals van Gent en dat was eigenlijk een heel toffe dynamiek met de organisator. Dat was eigenlijk een organiserend koppel. Wij waren bierparten, maar ik zei dat ik wel iets meer wilde doen. Na een aantal meetings en overleggen hadden we gezegd dat we een 2BI-maskottepak hadden. Het is misschien wel een idee dat we in dat pak de 10 maal zouden lopen. Uiteindelijk hebben we dat heel impulsief voorgesteld. Zij waren heel erg enthousiast. Toen zei ik dat ik niemand kon overtuigen in mijn team om dat te doen. Dus als ik niemand vind, zal ik het wel doen. Uiteindelijk heb ik samen met mijn vriend, Bastiaan Augustijn, dus ik moet hem wel vermelden, want hij heeft het ook afgelegd, stonden wij samen aan de start van die 10 mails. En het leuke was, Rob was heel hard fan van dat idee, uiteraard. En hij geloofde er ook niet in dat ik dat ging kunnen finishen. Het is een beetje vergelijkbaar met hij die de Ironman loopt of de Marathon des Sables. En veel mensen die zeggen, dat gaan ze nooit halen. En ik zei, kijk, weet je wat, stuur mij een voicebericht waarin jij zegt, ik ben Robert Van Impe, ik ben de man die vaak challenges doet, maar ik geloof er niet in dat jij dat kan finishen. En hij heeft toen zelf gezegd, ik geloof er niet in dat jij dat kan finishen onder een uur en een half. Dus hij had het een beetje genuanceerd. Uiteindelijk sta ik daar aan de start. Mijn veters zijn losgeraakt, ik heb pauzes moeten nemen. Ik heb in een heel atypische vorm 16 kilometer gelopen. Dat doet pijn. Mijn schouders waren kapot, mijn dijen waren kapot. Ik had blijnen, omdat je gewoon anders moet lopen. Uiteindelijk heb ik het gefinished in 1 uur 29 minuten en 44 seconden. Dus ik heb alle naysayers die dag de rug toe kunnen keren. Dat filmpje is ook gigantisch hard opgepikt, zelfs een paar keer geïmiteerd.

Ik denk dat we in totaal bijna twee miljoen reach hadden. Dat was een dag waarin ik dacht... Zo moet het voelen om bekend te zijn. Want als ik door Gent aan het lopen was... ...zag ik mensen een beetje norsk kijken. Er zijn veel mensen aan het passeren. En dan ineens een random dude in een blik... ...die wel best snel aan het lopen was. Ik zag iedereen glimlachen en energie krijgen... ...van de random stunt die we daar uithaalden. Dus achteraf bekeken... Ja, ik zou het eigenlijk wel gewoon opnieuw doen. Dat was eigenlijk een zalige dag met heel veel reach. En het was ook wel leuk om eindelijk te kunnen zeggen dat ik Rob had verslagen op zijn eigen trein. Dus dat is iets wat ik eigenlijk op mijn cv zou mogen zetten. Voilà, en volgend jaar de halve marathon van Gent. Laat ons dat zeggen. Top. Of misschien een keer checken naar welke voorwaarden dat jij het zou doen in ons pak. In jullie pak? Ik heb mijn plicht al vervuld. Als ik niet geblesseerd ben, wat dan nu al het geval is, ik zou het echt wel willen proberen. Ja, we zullen misschien bij deze een klein commitment vastleggen op de heer te staan. Let's do it. Let's do it. Lijkt me echt een zot verhaal. Zo'n dingen, zeker met zo'n toffe brand. Ik zou het echt wel doen. Goed. Een bericht van je host. Als founder of CEO ben je het gezicht van je onderneming. En een van je taken is om je bedrijf en je missie in de kijker te zetten. En als je vandaag nog niks doet met social content, dan mis je zoveel. Want om het vertrouwen van je doelgroep te winnen, moet je ze op regelmatige basis bereiken en moeten zij weten wat jij voor hen kan doen. Maar ik weet dat dat tijd kost en dat dat niet je core business is. En daarom doen wij exact dat voor ondernemers. Wij helpen jou aan een founderbrand dat je zaak, omzet en impact doet groeien op een leuke manier en zonder al het werk. Elke dag opnieuw zie ik de resultaten die onze content voor ondernemers creëren. Meer info in de show notes. Terug naar de meer business kant. Jullie liggen ook in supermarkten. Ik dacht eerst dat het enkel de lijst was, maar bij verder onderzoek liggen jullie wel in veel supermarkten. Die leggen daar niet zomaar elk bier. Hoe werkt dat en wat was er daarvoor nodig? Ja, uiteraard. Je ziet dat heel vaak in consumentengoederen. Je hebt altijd avant-garde retailers die per se op innovatie willen inzetten, willen tonen dat zij de eerste zijn om in een project te geloven. Dus in die eerste periode zijn retailers als De Leize en Colruyt een Belgisch ondernemersverhaal wel genegen. De grote uitdaging is niet binnen raken bij die retailers, maar is om na een jaar nog altijd gelist te blijven en niet vervangen te worden door een evenwaardig alternatief. Dus dat dat wel een uitdaging is. Ik denk de grote kracht dat wij hebben is, je hebt altijd een onderhandeling met een aankoper, maar onze onderhandeling speelt zich ook af op marketingwaarde. Wij weten maar altijd hoe onze sterktes zijn. Onze sterkte is dat wij het nummer één social media biermerk zijn in België en dat één crosspost video een enorm bereik kan hebben en echt mensen naar de retailer kan gaan brengen.

Dus dat proberen wij wel altijd naar waarde te schatten. En dat ben je eigenlijk naast een aankoop ook met een marketingafdeling aan het onderhandelen. Maar door keihard te geloven in wat is de waarde die wij brengen voor u, dat is eigenlijk de jeugd naar uw retailzaak brengen, social media power en een bepaalde relevantie en moderniteit. En door keihard te geloven in die pillars en dat ook op nummer één van de slide te zetten voor een jaargesprek, merk je wel dat dat een andere dynamiek is en dat zij ook wel een stuk van ons willen. Dus dat is dan een heel groot evenwichtsspel. Waarbij we bij elke retailer individueel kijken van oké, hoe kunnen we onze samenwerking naar een nieuw niveau brengen? Wat is echt belangrijk voor jullie? En hoe kunnen wij die nood gaan invullen? Zo is dat een hele puzzel geweest de voorbije jaren die nog altijd ongoing is. Maar het heeft er wel toe geleid dat we in 1200 supermarkten liggen op dit moment. Colruyt, Oké, De Leize, Albert Heijn, Carrefour, alle grote spelers, Jumbo ook bijvoorbeeld. En die geloven allemaal in dat marketingverhaal en de waarde die wij brengen om hun shopper te blijven plezieren en een andere prikkel te geven dan die pils die ze al twintig jaar in een supermarkt hebben. Dus dat is wel... Leuk en een heel goed moment, toevallig door sociale media en door het feit dat er in die pilsmarkt al heel lang niet geïnnoveerd is, dat wij wel zijn binnengeraakt en nu tonen dat wij gewoon there to stay zijn en groeien. En tegendeel, er zijn ook heel veel merken die het moeten afleggen. Maar we hebben nu het geluk dat we in retail overal 65% zijn gegroeid tot nu toe. Dus het is wel aan het doorpakken. Nieuwe distributie, nieuwe referenties, maar ook gewoon de pils die elke dag meer besteld wordt. Dus dat is wel leuk om ook de volgende jaargesprekken weer aan te gaan en te kijken van hoe kunnen wij samen groeien. En we gaan altijd met een uniek plan komen dat iemand anders niet meekomt. Samen een categorie aanboren. Out of the box denken. We gaan nu bijvoorbeeld een... Een feestje doen in de koelcel van de Colruyt van Leuven dit weekend. Tegen dat de podcast online komt, zal het misschien nog een uurtje zijn. Het gaat het afgelopen weekend zijn, ja. Maar we hebben daar 200 man uitgenodigd en we gaan daar gewoon een twee uur technoset draaien in de iconische koelcel. Van waar komt dat idee van een of andere brainstorm? Maar het is warm. En de koelcel is echt kult. En wij zijn eigenlijk vertrokken van... Wat zijn de iconische zaken van de Colred? Wat we iets kunnen doen? Ah, we gaan een feestje in de koelcel smijten. Je hebt die iconische flappen waar je binnenkomt. Je waant je ergens wat een beetje in een Berlijnse nachtclub of zo. Dus ja, dat is een gek idee. Dat is nu zaterdagavond. En daarna gaat de Colred zes weken dicht omdat hij in ombouw moet. Dus alles klopt perfect. Ze gaan moeten opkuisen. En wij gaan gewoon naar Leuven trekken. We gaan een dj-installatie zetten. En twee uur de boel plat spelen. En dat is gewoon... eindeloze PR-waarde, ook voor Colruyt Groep, om een keer buiten de lijn te kleuren, daar gaan media op afkomen, journalisten, gaan we coole content uit kunnen maken, en ja, dat zijn de dingen die zo'n jaarplan wel fundamenteel veranderen, of die dynamiek toch, hè. Het gaat niet over onderhandelen, maar over samen groeien op den duur, dus dat is wel iets dat wij heel hoog zetten op onze priolijst, en dat meer en meer erkend wel wordt door de mensen die elke keer onderhandelen. Ja, dus...

Een beetje rock'n'roll in die plannen steken helpt wel om alles vooruit te blijven duwen. Ja, gewoon niet zoals de rest doen. Ik denk dat ook die supermarkten wel houden van die nieuwe wind en van die creatieve ideeën. Omdat mensen dan ook anders en misschien met een leuker gevoel naar hun supermarkt gaan kijken. Ja, en uiteindelijk, die aankopers, dat zijn ook allemaal mensen die graag een job willen doen. Het is niet zo leuk om met elke leverancier zwaar te moeten onderhandelen. Zij willen ergens ook gewoon groei hebben, een paar leuke projecten in het verschiet hebben. En daar proberen wij keihard elk jaar op in te zetten. Het is niet altijd mogelijk, hè. Soms botst het al op interne muren. Maar die frigo-reven is iets dat we anderhalf jaar geleden gepitcht hebben en pas vorige maand erdoor hebben gekregen bij een hittegolf. Dus je moet soms ook op het juiste moment iets igniten. Maar nu is dat gelukt. En we zien wel wat we volgend jaar zullen verzinnen. Als je zoveel schiet, zal er wel iets landen. En wie weet, pitch je nu een idee en komt dat er binnen een jaar weer door. Je moet gewoon proberen. Het is een beetje de stoutste droom van een retailer dat ze al langer op roede, maar geen partner voor vonden. Zij kunnen perfect met een idee tot bij ons komen. Dus het is niet dat wij alles zelf verzinnen. Maar als je die dynamiek waar wordt in onderhandelingen, kan je wel ver raken, denk ik. Wat weten wij niet over verkopen via supermarkten? Ik denk dat je daar een hele podcast mee zou kunnen vullen, maar als consumentenmerk, hoe werkt dat? En hoe werkt dat qua marges, hoe werkt dat qua logistiek? Hebben ze bepaalde verwachtingen van jullie? Kan je daar iets over vertellen? Soms kan je wel chaos zien in een supermarktrek, maar je moet weten dat elk merk dat daar ligt haar eigen verhaal heeft, haar eigen negociatie. Supermachten hebben heel veel macht. Als iemand beslist om je niet aan te bieden, dan kan dat ervoor zorgen dat je... personeelslid minder kan permitteren bij wijze van spreken. Dat heeft altijd een enorme schaal, een veel breder draagvlak dan dat we zelf kunnen vatten. Als je bedenkt hoeveel honderdduizenden blikken dat wij de voorbije maanden naar supermarkten hebben verscheept en God weet waar dat dat gekocht is, dat is eigenlijk wel ongelooflijk. Dus het ziet er allemaal vaak vredig uit, maar je zit met enorm veel dynamieken. Je hebt een De Leize die wil altijd innoveren. Je hebt een Albert Heijn die wil altijd de markt... enigszins destabiliseren door een agressieve prijspolitiek. Je hebt dan Colrette die altijd volgt. Je hebt Carrefour die op stadsniveau heel sterk staat, maar die mensen zijn moeilijk te bereiken, want er zijn veel zelfstandigen. Het is eigenlijk ongelooflijk hoe dat een zeven, achttal klanten... zoveel druk op je organisatie kunnen zetten. En daar is elke dag fundamenteel veel werk aan. Wat voor mensen een simpele pint in een rek is, dat is het absoluut niet. En dat zijn vaak heel lange processen, negociaties, om uiteindelijk gewoon een pintje naar een euro te kunnen aanbieden. En dat logistiek stelsel daarachter en dergelijke. Het is goed dat mensen dat niet moeten proeven in een bier. En gewoon voor een simpele euro een pintje kunnen kopen. Want dat is echt wel...

een ongelooflijke leerkurve ook geweest voor mijzelf. En best spannend ook wel om alles tijdig overal gelanceerd te krijgen. Qua systemen, qua productinformatie, FAVV, je wilt je niet voorstellen. Veel miserie voor één simpele euro, denk ik, maar... Het heeft wel impact. Ik ben hier de eerste om te herkennen, zonder de retailers hadden we het ook nooit kunnen doen. Zij zijn echt tot op de dag van vandaag onze ruggengraat en partners waar we gewoon samen mee kunnen bouwen. Dus ik wil zeker wel nog straks een pintje knallen op die retailers die in ons geloofd hebben. En ervoor zorgen dat wij nu op evenementen in horeca budgetten kunnen allokeren en relevanties kunnen creëren voor ons merk. Dus het onder hun was nooit mogelijk geweest. Ja, dat is mooi. En hoe werkt dat dan? Want je hoort van ooghoogte en dat daar allemaal prijsverschillen in zitten en op de kop van de rayon dat dat ook allemaal anders is. Hoe zit dat in elkaar? En als een pint in de winkel één euro kost, wat houdt Toubien daar dan aan over? Om die chain een beetje in kaart te brengen, je hebt enerzijds het brouwen, zorgen dat de verpakking er is, zorgen dat het product klaar staat, dat bier moet besteld worden, dat wordt op een centrale geleverd. Die centrale levert uit aan misschien nog een centrale of een verdeelpunt en uiteindelijk afhankelijk van de retailer heb je zelfstandigen of heb je winkels die door de centrale gestuurd worden. Bijna Colruyt, zij zijn kostenleider, dus hun winkel is eigenlijk het magazijn. Dus hoe meer je verkoopt, hoe meer schapruimte je gaat innemen. Dat is eigenlijk een beetje een wiel dat zichzelf moet doen draaien en dat op termijn leidt tot hogere stockages. Bijna in de lijzen of qua voerwinkels waar je zelfstandig hebt, is dat eigenlijk een persoonlijke band uitbouwen. Je krijgt wel aanbevelingen van centralen van wij zouden willen dat dat product daar ligt, maar in realiteit is die winkel vaak te klein of te groot of zijn er lokale acties met anderen die spelen. Dat is eigenlijk vaak een negociatie van kijk, hier zie ik nog een plekje en als ik die en die dingen voor u doe, wil jij dan die dingen voor mij in ruil doen qua schapruimte, qua in beeld komen. Dus ja, heel complex. En ik denk dat ik een aparte podcast nodig zal hebben om dit uit te leggen. En ja, Langdewee neemt iedereen marges. Je hebt de taxmatige, ook accents en ecotaxen, voedselveiligheid. Dat is een ongelooflijke gabarit dat ermee gepaard gaat, dat kan ik u wel zeggen. Ja, ik vind dat wel interessant, die saaie kant van de business en de dingen... Ja, achter de schermen dat je normaal niet ziet. Maar als ik u zo hoor spreken, ben ik wel blij dat ik podcasts maak en geen bier en zo. Maar ik wil er toch nog wat dieper op ingaan. En eerder op de financiële en operationele kant van het bierbrouwen dan. Hoe werkt dat? Hoe werkt dat van productie tot verkoop?

Wij doen aan contract brewing. Brouwerij Martens is onze partner waar wij bij brouwen. En zij doen ook de logistiek. Je hebt ook microbrouwerijen die kiezen om zelf te beginnen brouwen en ketels aanschaffen enzovoort. Dat doen wij niet. En ik heb het opperste respect voor craftbrouwerijen, want daar gaat heel veel tijdsintensiteit mee gepaard. En ook kapitaal. Maar we hebben gekozen van, kijk, wij gaan aan een vaste prijs bier afnemen bij Brouwerij Martens. Zij gaan dat bier voor ons distribueren. En zij gaan daarvoor een bepaalde marge gaan rekenen voor dat hele serviceverhaal. En dat gaat ook over R&D, productontwikkeling, aankoop van etiketjes, van de kroonkurken, van die flessen zelf. Dus het zijn daken die volledig bij hun zitten en die Brouwerij Martens negociëert met hun leveranciers. Wij nemen daarna over en wij gaan het product doorverkopen met onze eigen marge naar die retailer die ook haar eigen marge neemt. Dus in die ketting waarbij wij aankopen, een deel van die euro zijn accijns en taxen, een deel van die euro is de productiekost en dan heb je eigenlijk marge die genomen wordt door de verschillende markten. ...personen of bedrijven die ertussen gaan zitten. En dat is gewoon een beetje een waardebepaling... ...waarbij dat Pils... ...neemt iedereen een beetje minder marge op speciaalbier... ...waar de prijs ook vaak hoger van is. Zijn die marges vaak 10, 15 procent hoger bijvoorbeeld. Afhankelijk van de productcategorie heb je verschillende marges. En alles vertrekt uiteraard van het product zelf... ...en hoe complex dat is en hoeveel een persoon bereid is... ...om daarvoor te betalen. Ik had heel graag een Pilsje gelanceerd... die voor 2 euro beschikbaar is in de supermarkt, maar dan hadden we het nooit de grote jongens moeilijk kunnen maken. We hebben echt gekozen om met zeer beperkte marge voor heel grote schaal te gaan en zo dat bedrijf uit te bouwen. Wat de onconventionele manier is, misschien ook de dommere of naïvere manier, maar het heeft wel voor gezorgd dat we op de dag van vandaag 500.000 blikken per maand aan het verkopen zijn. met een pint aan 2 euro zou dat veel minder lukken dus we hebben die equation gekozen die equation van economies of scale in plaats van de equation van marge en je hebt nu naast Pils nog andere referenties je hebt andere verpakkingen met elke eigen margedynamiek en zo kunnen wij nu gaan rekenen van oké, als we er zoveel verkopen dan kunnen we het bedrijf als volgt gaan uitbouwen dus ja Een pint in verschillende verpakkingen, met verschillende smaken. Het zijn allemaal aparte marges. En uiteindelijk komt dat allemaal samen in één pot. Die ervoor zorgt dat wij ons personeel kunnen aannemen. Op het einde van de rit. Het is een enorme rekensom die je moet maken. Dat is echt gestoord. En kan je dan zelf kiezen hoeveel die pint gaat kosten in de winkel? Uiteindelijk is dat een natuurlijk product. Dus met graan, water, hop, dat zijn allemaal grondstoffen die in dat bier gaan. Als Poetin beslist om Oekraïne vast te leggen, in te vallen, en daar wordt heel veel graan geproduceerd, dan gaat dat wel impact hebben. De straat van Hormuz bijvoorbeeld, die dichtgaat.

Je bent als voedingsproduct wel afhankelijk van macro-economische omstandigheden die er gewoon voor kunnen zorgen dat het product het ene jaar duurder is, het andere jaar minder duur. Maar het is nu ook wel zo, prijzen zullen in het algemeen nu ook niet zoveel gaan zakken. Er is nu eenmaal dat aspect van inflatie aan de aankoopzijde die zich moet vertalen along the way. Ofwel neem je zelf minder marge, ofwel is het het einde consument die het op het einde van de rit betaalt. Dus dat is een beetje een balans. Want zomaar 7 à 8 procent in prijs gaan stijgen, dat is iets dat een consument niet hapt. Maar ergens als je grondstoffen gaandeweg blijven stijgen, ook omdat je bijvoorbeeld naar een beter product switcht, met betere ingrediënten, dan is er wel lang de w-waardeverdeling die moet gemaakt worden door iedereen dat ertussen zit. Ja, en mensen weten wel dat er veel gein is in de wereld, maar de lonen stijgen niet meer. Ja, inderdaad. Dat is voor een andere zin. Populaire zin. Jullie doel is uiteraard om te groeien en om een nog groter biermerk te worden. Ja. Hoe willen jullie er dan voor zorgen dat jullie geen saai, oud, traditioneel merk worden? Dat is een goeie vraag. We hebben een heel concrete ambitie om ooit 11 miljoen blikjes te verkopen. Ooit. Ik volg je op LinkedIn. Ik zie dat elke keer. Het gaat er snel gaan zijn. We zitten nu boven de 7 miljoen. Zoals ik zei, de cijfers de laatste maanden... We zijn opnieuw een recordmaand aan het draaien in juli. Het is op de duur wel wat shiften. Gaat het nu juni volgend jaar zijn? Of zou het al kunnen dat het in april of mei is? Het zal alleszins ergens in het tweede kwartaal van volgend jaar gebeuren. We zullen daar wel een groot feest smijten. Maar uiteindelijk zijn wij altijd een klein team. Ik denk, wij zijn heel aanwezig op sociale media. Tot op de dag van vandaag lijken wij groter dan wij in realiteit zijn. Wij zijn altijd een kleine KMO die nu wel snel aan het groeien is. Maar het is niet dat wij 100 miljoen euro omzet draaien op vier jaar tijd. In het tegendeel. Zoals ik zei, het is een margegevoelig product en je moet dat heel gestart bouwen. En wij zetten keihard in op onze cultuur. Ik denk, iedereen die voor Toubien werkt, doet dat met heel veel passie. Het is een uithangbord voor het merk. Onze salesmensen zijn geen salesmensen, maar echt vertegenwoordigers die ademen het merk. Zoals wij dat zelf ook doen. En ik denk dat het belang van cultuur heel belangrijk gaat zijn voor ons. De komende twee, drie jaar zorgen dat Toubien een nice place to work is. Met heel veel jonge mensen, dynamische mensen. Maar ook meer en meer wel een bepaalde serieus en processen. Maar die processen moeten ervoor zorgen dat mensen meer op hun sterktes gaan gevaloriseerd worden. Dat ze eigenlijk nog liever gaan doen wat ze al doen. En dus met meer energie. het biermerk gaan vertegenwoordigen. Dus ik besef, cultuur gaat een uitdaging worden. Het was allemaal plezant, tot nu kunt je het makkelijk stellen. Maar de komende tweede jaar gaan wij gewoon verder op onze leraar door en gaan wij een leuk commerciëel team bouwen van marketing- en salesgedreven mensen die keihard achter dat merk staan. Hoe langer je dat kan volhouden, hoe leuker voor jezelf, denk ik, als ondernemer. Maar ook het merk gaat er wel positief van blijven afstralen. Ja, dat lijkt me ook wel het belangrijkste. Als je groter wordt, dan komt er ook heel veel legal bij kijken. Dan moet je oppassen met wat je zegt en zo. En nu zijn jullie nog wel de new kids on the block, die heel luid kunnen zijn.

Maar ja, ik hoop gewoon dat het zo blijft. Dat jullie jullie eigen identiteit kunnen houden. Dat snap ik, dat is een mooie bezorgdheid. Maar ik denk, naarmate wij groeien, gaan wij gewoon grotere stunts doen. De Manneke Pies is een voorbeeld, maar waarom zou jij... Misschien is het ook een uitdaging voor jou, een keer in Toubien bierpakken, skydiven en landen op dat domium. Om zoiets maar doms te zeggen. Maar de stunts kunnen groter worden, er zijn grotere producties. Grotere projecten, maar wel even fun om naar te kijken en je aangetrokken te voelen door het merk. Dus als we die lat hoger blijven leggen, maar wel altijd stunt en creativiteit vooropstellen, dan blijven we even sympathiek. Ook al zijn we groter tegen dan dat we vandaag zijn. Laat maar komen, die stunts en alle ideeën altijd welkom. Ja, ik denk dat het zeker ook is, wat dat ook bepaalt, is wie je aanneemt. En daar heb je waarschijnlijk ook de laatste jaren heel veel over geleerd. Van wie je in het team moet brengen om die identiteit en die cultuur te blijven behouden. Wat heb je daarover geleerd? Ja. Het is een beetje in golven gegaan. Ik was de eerste die er voltijds mee aan de slag ging. Al hebben Rob, Gilles en Emile daar ook heel veel tijd in gestoken. Dus ook mega kudos to them in die begintijd. En die eerste aanwervingen zijn echt fundamenteel. Ik heb misschien ook een kleine shout-out. De eerste aanwerving die ik heb gedaan was Lennart. Dat was een voormalig collega van mij bij Moordgat. En dat is gewoon de beste bierverkoper van België. Ik ben er zeker van, moest hij hier in deze podcast zitten, is de kans groot dat je naar huis stapt met vier bakken bier die je hebt aangekocht. Die krijgt bier aan iedereen verkocht, die doet dat ook echt supergraag. En ik heb die ook mega zien groeien, along the way, de voorbije drie jaar. En dat was iemand met ervaring die mij challenge van, ja, nee, we gaan het zo doen. En ik zie dat voor het merk, dus we gaan die en die stappen zetten. Dat was een belangrijke hire, maar uiteraard, je zit met een uitdagende talentenpoelen. We hebben een aantal vacatures opengezet. En dan hebben wij gekozen voor go-getters die in die fase van hun leven zaten. Dat zeiden, kijk, ik heb nog geen huis, ik heb nog geen kinderen, ik ben schoolverlaten of ik heb een eerste werkervaring gehad. Maar ik heb wel echt superveel zin om keihard te knallen. En zo hebben we een sales team uitgebouwd met een... van een top Antwerpse persoonlijkheid, Tom, tot een hele Brusselse ket, Jente, en een op en top West-Vlaming, Simon, die dan weer van Kortrijk komt. Jacob in Gent is dan weer de man die technofeesten organiseert. Je merkt wel, België is een heel verspreid land en iedereen heeft zijn eigen persoonlijkheid nodig. En wij hebben echt gekozen voor een mix van mensen die in die fase zaten dat ze risico's wilden nemen tot meer ervaren personen. Nu is er ook een Leen er bijvoorbeeld bij. Jens als de contentquader. Amélie, die hebben ervaring al door een paar jaar in een bedrijf te zitten dat ons heel veel kon leren. Jens die komt van Sporting Hasselt bijvoorbeeld, de gemediatiseerde voetbalclub. Leen die kende ik ook van mijn moordschap, maar die heeft campagnes gedaan bij Quick op nationale schaal. Dat zijn skills die je wel...

mee kan nemen in een verder traject. Dus ik denk dat iedereen van ons team die nu aan het werk is... met de juiste bagage is binnengekomen... en zorgt dat wij keer op keer blijven versnellen... en niet stilvallen of zo. Dus de juiste talenten... heel gefaseerd haren met heel veel gesprekken... goed genuanceerd die mensen een kans geven... dat is altijd de basis tot succes. Dus die eerste tien hires die wij nu hebben gedaan... dat gaat gewoon de komende vijf jaar gaan bepalen. En dus... Dat is wat wij zeker niet overhaast worden doen. Dat zijn grote risico's en verantwoordelijkheden. Maar achteraf bekeken hebben we gewoon de juiste beslissing kunnen maken door met de juiste mensen samen voor zaken te gaan. En ook wel uiteraard met de ervaring van Gilles en Rob, die al hun eigen bedrijven hadden, hebben wij de juiste beslissing op het juiste moment kunnen maken. Dus een heel moeilijke balans. Heel veel van geleerd. Maar in die eind zijn het wel gewoon de mensen die het doen en de talenten die je aantrekt op het juiste moment. Die zorgen dat je als startend bedrijf ver raakt of mediocre wordt. Ik hoor Rob al zeggen, elk bedrijf heeft een Wim nodig. Waar zoek jij naar in mensen die zich mee achter de missie kunnen zetten? Welke kwaliteit zoek jij in die personen? Ik ga altijd wel heel hard af op vibes. Gewoon het daar zitten met één brok energie en willen bijleren. Ik vind het zo belangrijk dat je in een sollicitatiegesprek met mij over tout bien... Als ik de vraag stel, zijn er nog vragen? Dat je bij het verspreken zegt, ik heb nog tien vragen. Maar alsjeblieft, stel gewoon die oeverloze interesse. Wat zijn jullie aan het doen? Hoe doen jullie de dingen die jullie doen? Als ik dat voel, is dat voor mij al een heel belangrijk parameter die ingevuld is. Uiteraard moeten mensen ook gewoon capabel zijn en in een fase zitten dat ze zich keihard willen smijten. Ik vind meer dan 100% commitment, durven uitspreken, ook iets heel belangrijk. En verder moet je ook wel gewoon bekwaam overkomen. Maar ik vind wel dat die eerste parameters die ik net aanhaalde, dat dat de allerbelangrijkste zijn. Uiteindelijk, je bent een werkgever, je bent een manager, dus je hebt de verantwoordelijkheden, maar je moet er ook wel op het einde van de dag mee een pint kunnen gaan drinken en willen gaan drinken om een discussie van twee uur te hebben over hoe gaan we dit hier allemaal gaan uitbouwen. Dus dat start allemaal wel van passie en willen bijleren. Dus dat is voor mij... De belangrijkste in een consumentengoed waarin we nu helemaal zitten. De belangrijkste parameter om in te vullen. Naast teamleden hebben jullie er ook een nieuwe soort bier aan toegevoegd. Zo kwamen de 2BN 0.0 en de Rouge in het assortiment. Hoe kies je welk product je wanneer op de markt brengt? Ik denk dat dat heel veel buikgevoel was. Ik weet nog in mijn eerste gesprek met Emile, toen ik letterlijk aan het solliciteren was, dat ik hem zei van, ja, jullie gaan toch wel een roesje doen waarschijnlijk. Dat was zoiets wat heel logisch in het DNA paste van een studentenmerk, een pils. Dus ik zag daar ergens wel een logische next step in en dat was iets dat blijkbaar wel al leefde ook. Het maken van de plan dat eerste jaar was wel duidelijk. We gaan wel met iets nieuws moeten komen. We gaan dat ook een bepaalde smoel moeten geven. En we kiezen ervoor om meerdere innovaties de komende jaren te gaan doen. Het was toen ook al duidelijk van de 0.0. Dat zou ook logisch zijn in het assortiment. Het was nog grappig, want...

Toen ik in juni het plan presenteerde, ging het al over die rouge. En dan zeiden we, kijk, ofwel gaan we op 6 september 6-9 lanceren en doen we iets met dat getal, ofwel nemen we onze tijd en gaan we op Valentijn volgend jaar lanceren. Valentijn 24 was uiteindelijk de lanceringsdatum van Toubien Rouge. Dat heet de Elixir of Love en dat heeft een strategisch alcoholpercentage van 6,9%. Dat is eigenlijk op niks gebaseerd. Dat is puur Rob die zei... Ik zei hem van, kijk, de gewone roesjes zitten aan 8%. Je kunt ook naar 6,9% gaan. Hij zei, ik wil absoluut zorgen dat dat product lekker is. Maar ik wil daar keihard op gaan. Dat is ook een beetje intuïtie en goesting doen of zo. Maar uiteraard, we hebben dat kunnen activeren. En die match met Valentijn klopte volledig. Dus ja, denk dat het een samenloop van omstandigheden is. We hebben dan eigenlijk een... Keuze gemaakt om ook een 0.0 te lanceren, maar onze brouwerij had daar heel veel tijd voor nodig. Dus slechts een jaar later hebben we een alcoholvrije variant kunnen aanbieden. Je maakt die beslissing, je hebt testbadges, we hebben onze community ook laten kiezen voor een variant. En dan moet je dat ook nog binnenkrijgen in retail, dus dat is al lang. Eén jaar die gaat tussen beslissen om voor iets te gaan en dat product daar uiteindelijk te zien in die rekken. Dus dat is ook wel een proces dat onderhevig is aan marktdynamieken ofzo. Maar nu weten wij gewoon, als wij een product willen, hebben wij ongeveer negen maanden nodig voordat dat klaar in de markt ligt. Dus daar zijn we nu volop mee bezig, ook voor volgend jaar. Maar dat is soms wel een moeilijke als ondernemer. Ja, je moet geduldig zijn. Ja, dat je geduldig moet zijn, want het moet wel goed zijn uiteraard. Kan je, naarmate het product er is, ook nog wat sleutelen aan de smaak en zo? Ja, onze Pils is een perfect voorbeeld. Die is de voorbije vier jaar een keer of drie, vier aangepast. Gewoon omdat wij zagen van... Als we pintjes stapten, de schuimkraag was niet stabiel genoeg. Of er mag wel wat meer bruis in. Of de smaak is een beetje te zoet. Dat is iets wat heel vaak vanuit consumenten komt. En dat dan al het belangrijkste publiek is. Maar dat wij ook onderling merken van... Oké, hoe kunnen wij ons product nog verbeteren? Dat is eigenlijk gewoon echt naar een betere smaak evolueren. Wat vindt iedereen er hiervan? En is het nodig dat we een volgende stap gaan zetten? We hebben dan eigenlijk... In juli vorig jaar het team bij hen geroepen, blind taste testing gedaan en uiteindelijk besloten van, we gaan toch een extra stap moeten nemen. Wat kan de brouwerij doen om ons niveau opnieuw te verbeteren? En dat is nu sinds april van dit jaar in de markt. Dus dat is eigenlijk een continu proces van evolueren. Dat is ook logisch natuurlijk. Dat is ook een duurder bier dat wij afnemen. Dus dat is ook wel een investeringsbeslissing. Niet alleen een kwaliteitsbeslissing, maar ook wel een economische case dat je moet maken om ervoor te gaan. En uiteindelijk zijn wij nu super fier op ons product. Die kan perfect mee met alle grote pilsmerken in België. Maar daar moet je ook wel naartoe. Als je wil dat mensen nu blijven kopen op termijn, moet dat wel tiptop zijn. En nu hebben wij iets waar we super hard achter staan. Uiteraard.

Jullie werken met bepaalde brouweren, maar ik heb het nog opgezocht daarnet, en je hebt honderden brouwers in België. Ja. Hoe kies je voor de juiste brouwer dan? Dat is een goeie vraag. Ik denk dat heel veel zaken starten met, er zijn veel partijen die kunnen brouwen voor jou, maar welke partij kan binnen drie jaar de ideale partner zijn? Want je hebt vaak hobbybrouwers, contractbrouwers die speciaal bier brouwen. Je wil niet na zoveel maanden vaststellen dat ze niet mee kunnen of ze niet genoeg capaciteit hebben in hun productieschema om dat in te pluggen. Wij zijn bij Brouwer Martens beland omdat ze de tweede grootste brouwer van België zijn. Omdat wij wisten dat we met die mannen de komende jaren onmiskenbaar door kunnen. En zelfs in het tegendeel, zij gaan hun pushen met hun minimumorders en de vereisten die zij opleggen, dat wij sneller gaan groeien. Om jullie een idee te geven, één afvulling. van, to be a blikken, dan moet ik er 90.000 blikken. Maar 90.000 blikken, dat is wel waar. Je wilt ook wel dat dat bier binnen één maand in de markt komt. Dat was in het begin heel moeilijk, maar ergens was dat ook wel een voordeel, omdat we heel snel zijn gedwongen om snel te gaan groeien en mee te kunnen met hun productieverijs. Dus Martens was op dat vak wel de juiste partner. die ook gewoon aan een goed economisch model je kwaliteit kon bieden en ook wel ja, there to stay is dat is eigenlijk geen factor waar we ons zorgen in moeten maken de consistentie van kwaliteit het labo dat in brand staat of een ketel die uitvalt, dat maakt allemaal niet per se uit bij een kleine brouwerij zou dat totaal alarm zijn en zouden wij twee maanden out of stock zijn bij Martens, ja, dat is een systeem dat al ondertussen 200 jaar draait They will handle it. En zij hebben contractueel naar ons beloofd als je bier moet hebben. En je laat altijd weten dat dat bier daar gaat zijn. No matter what. En dat is wel een onzekerheid dat ik niet heb als ondernemer dat heel veel microbrouwerijen wel hebben. Dus ik denk wel dat het er ook voor heeft gezorgd dat ik nu iets beter slaap misschien. Dat zou ik net zeggen. Zalig. Even de biervoorraad bijgevuld. Voordat we naar het volgende hoofdstuk gaan, gaan we die openen, hè? Allright, top. Vertel eens eens hoe die flesjes er zijn gekomen. Uiteindelijk is België een flessenland. Ongeveer 60-70% van de volume bier die gedronken wordt, is door Belgen in flessen. Dus ergens hadden wij een heel groot untapped potential. Wij zaten enkel in blikken. En die vraag kwam er al langer vanuit iedereen. We moeten dat toch eens bekijken. Op een gegeven moment heeft Martens ons laten weten dat zij een nieuwe flessenlijn hadden en dat eigenlijk zouden kunnen doen. Dus we hebben dan besloten om die stap te wagen en het untapped potential dat er uiteindelijk gewoon ligt, daar te raken. Ik wil uiteindelijk onze producten in zoveel mogelijk verpakkingen, 33 cent liter blikjes, halve liter blikjes, flesjes. Het kan zelfs tot petflessen gaan, maar dat gaan we nu wel niet doen. We gaan dat niet doen vooral, eigenlijk. Maar eigenlijk is heel veel mogelijk qua verpakking. En mijn doel is om ons zo breed mogelijk gedistribueerd te krijgen. Dat er voor elke verpakking wel een moment is. Een blikje drinkt je in het park. Een flesje drinkt je misschien iets meer op een pre, op kot of zo. Dus er waren heel veel momenten dat wij niet vastlegden. We hebben dan besloten om daarvoor te gaan, maar om toch met iets uniek te komen. Dus we zijn voor een groen flesje gegaan. Ik vind dat dat een zekere frisheid uitstraalt en een premium is dat ons...

Ja, ik merk wel dat het te goede komt. Maar we worden wel iets uniek. Dus we hebben een unieke kroonkerk erop gezet, die uniek is in België. En eigenlijk wel een leuk geluidje maakt. Ook de mensen die het voor het eerst proberen, die zijn eigenlijk vaak aangenaam verrast. Ik hoop dat jij dat ook. Ik denk dat ook, ja. Maar het is een leuke gimmick, een noekaf. En het komt een beetje allemaal terecht bij onze positionering. Zoals ik net zei, dat is ons hoeksken af voor die fles. Dus ik hoop dat de mensen dat ook op die manier willen openen voor de eerste keer in België. Ja, inderdaad. Wij gaan dat ook alvast doen. Ik zal het dicht bij de micro houden. Heerlijk. Dat is het geluid van een hele gezellige namiddag. Cheers. Jullie hebben ook enkele top-investeerders aan boord die heel veel ervaring en ook wel wat media-aandacht met zich meebrachten. Was dat bewust gekozen? Ja, het was op Supernova, denk ik anderhalf jaar geleden, dat hadden wij eigenlijk een korte raad van bestuur. En om een beetje context te geven, ik had dan eigenlijk een plan klaar, maar ik had in brede zin eigenlijk wel een vraag van, ja, welk bedrijf willen wij worden? Ik was zelf heel ambitieus, maar je wilt dat ook van iedereen horen, van de oprichters, van de brouwerijen, van iedereen die erbij betrokken was op dat moment. Ik heb toen gewoon een simpele vraag gesteld van, jongens, gaan we... Een gezellige KMO-bouw waarachter die mensen werken, waar het heel gezellig is en dat we gewoon een tof, modern bedrijf zijn? Of gaan we all-out? Ik heb gezegd, ik ben bereid om all-out te gaan. Eigenlijk is dat ook een beetje mijn voorwaarde, want ik wil echt vooruit. En dan heb ik gezegd, daarvoor hebben we waarschijnlijk extern kapitaal nodig om alles voor te financieren en snel te groeien. We hebben ook een lening nodig. En de commitment van iedereen dat dit het scenario is dat we echt voor gaan gaan. Het was eigenlijk een heel vlotte meeting, want iedereen heeft ja geknikt. Het is wel wat anders om dat te realiseren natuurlijk. Dus we hebben die business case nog een beetje verfijnd en dan echt gaan kijken wie zijn mensen die ons echt inhoudelijk zouden kunnen helpen. Maar Koek is uiteraard een top target. Ik denk dat heel veel bedrijven ervan dromen om hem mee te betrekken in het verhaal. Maar wel, Mark Huck is eigenlijk een mogelijke PR-boost voor ons. Die heeft heel veel inhoudelijke kennis in consumentengoederen. Die heeft een heel groot netwerk. En dat is eigenlijk ook de grootste hospitality-speler van België bijna. Als je kijkt naar Durbuy, Paridaiza, Knokke, alles wat er daaraan toe is. Al weet je van, ja, dit is eigenlijk meer dan een mogelijke investeerder die ons wat geld toesteekt. Dat is inhoudelijke meerwaarde, dat is naar de media meerwaarde. Dat gaat credibiliteit geven aan ons merk. Van oké, die guys zijn wel echt serieus. En de voordelen daarvan waren eigenlijk al heel snel duidelijk. Dus om dat proces een beetje uit te leggen, We hebben het geluk gehad dat dat supervlot is gegaan. Rob heeft op een gegeven moment een WhatsApp gestuurd met de iconische woorden Elaba Mark, zeg, wij zijn met een kapitaalwonder bezig. Zou dat u eventueel interesseren? Dat was gewoon het WhatsApp-berichtje dat hij heeft gestuurd. Twee minuten later heeft hij antwoord gehad. Ik denk dat wij acht, veertien uur later een call hadden met Mark Koeken en hij belde mij een uur later van ik ga het doen, ik ga de Volvo gaan.

En wij hebben toen gezegd van kijk, als je nog interesse hebt in nog profielen, laat het ons weten. En we zijn dan beginnen nadenken van oké, wie kan er nog bij komen nu dat we Mark Koeken hebben. Je kunt ineens wel een verhaal vertellen aan nieuwe investeerders van Mark zit er al bij enzovoort. Dus dan heeft Schiel zijn tech-envelop... opengetrokken en gezegd van, kijk, ik heb een aantal top tech-ondernemers, die gaan ons mega hard helpen, die geloven er ook in. Die had eigenlijk op één dag een nieuwe check geïdentificeerd van, kijk, al mijn vrienden en tech-ondernemers, wat hij zelf ook naar opkijkt, die doen mee. Trust me, dat zijn de juiste. En met die mix hebben we dan gekeken van, wie is er eigenlijk nog mogelijk? Ik droomde eigenlijk al heel lang van Jan Bonen. Ik heb zelf ook nog bij Lotus gesolliciteerd destijds. Hij is de koekjeskoning van België. Een man waar ik enorm... Ik vind dat hij heel veel aura heeft en op een heel juiste manier alles aanpakt. Dat is een van de succesverhalen van de Bel 20 ook natuurlijk van het laatste jaar. En op een gegeven moment, ik wist dat Mark Koeken daar bevriend mee was, maar op een gegeven moment belde Mark mij op een zondag, ik weet nog, ik was ergens aan het Dock Noord aan het lopen met mijn vriendin, een koffie aan het drinken. En hij zei, ja, ik heb misschien nog een paar vrienden die ook mee zouden willen doen. En dan dacht ik, oké, nu moet ik iets bold zeggen. En dan heb ik gezegd, kijk Mark... Als hij speculoos verkoopt, is het goed. Dat bleek dan uiteindelijk dat hij Jan Boon op toog had. Daar is ook nog Erwin van Osta bijgekomen, dat is de CEO van Hubo. En dan zijn we eigenlijk nog breder beginnen fantaseren van oké, we hebben hier nu eigenlijk alle top Belgische ondernemers. We brengen eigenlijk een maakindustrie. Je hebt bijvoorbeeld Hubo, dat is heel veel retail. Lotus, speculoos, ja, dat zijn consumentengoeden. Dat zijn veel meer traditionele industrieën. We brengen eigenlijk samen met de tech-industrie. Maar waar als we nog sotter gaan... En dan op een gegeven moment hadden we zoiets van, ja, wij zouden eigenlijk een Belgische nationale speler moeten hebben. Via via, Mark Koeken kent Romelu al lang uiteraard. Dat is zo zijn droom om die ooit naar ander licht te halen. En hij vloog gewoon op een een dag op een ander. Wat is dat zeker? Dat is gelukt, zeker? Inderdaad. Je hebt er misschien iets van gezien. Maar Mark is eigenlijk de man die ervoor heeft gezocht dat Romelu is binnengehaald. Misschien ook nog een leuke teaser. Er zijn nog een aantal top Belgische namen die al hebben toegezegd, samen met Romelu Lukaku, maar die houden we voorlopig nog een klein beetje in onze beugel. Dus wie weet, later dit jaar of begin volgend jaar... kunnen we hier laten weten wie die namen zijn. Maar we zijn daar heel gefaseerd aan. Het zijn allemaal top Belgische namen met internationale faam. En wij willen gewoon op die manier opnieuw versterken dat wij het meest Belgische biermerk van België zijn. Door ons te associëren met Belgische topondernemers en Belgische toppersoonlijkheden. Dus dat is nog een leuke rit die voor ons ligt met hopelijk het nodige stuntgehalte. Waar ik wel enorm naar uitkijk.

Ik vind ze ook heel mooi gekozen. Het zijn topondernemers en die hebben al die ervaring en kunnen die waarschijnlijk ook bijbrengen. Ik ben er ook heel benieuwd naar op welke manier die al hebben kunnen helpen. Maar het zijn pure Belgische figuren die zoveel mensen kennen en die al heel veel liefde krijgen. En dan wordt dat ook meegeassocieerd aan het merk. Dus ik vind het geniaal. Het idee was eigenlijk, we gaan een bepaald bedrag ophalen. Je kan dat makkelijk bij één à twee personen gaan ophalen. Maar als we dat nu gewoon met 12 à 15 mensen doen die aan een kleinere ticketsize instappen, dan is dat ook iets dat ze minder... Ze kennen al z'n business case allemaal, maar dat maakt het minder zwaar door voor die mannen. En ze hebben eigenlijk allemaal individueel hun eigen waarde al gehad. Lorenz Bogard bijvoorbeeld, die zit in Eendracht Aalst samen met Matthias Geroms van Lighthouse. Ja, wij zijn nu stadionpartner van Aalst en dat is ook wel op die manier een klein beetje kunnen gaan. Iedereen heeft wel een padelclub of een voetbalclub waaraan hij verbonden is, of een bedrijf waarin hij investeert die ertoe kan leiden dat we bij de aankoper komen. Dus eigenlijk van die ongeveer 12 mensen hebben die allemaal op hun eigen manier hun eigen bijdrage gehad. En achteraf bekeken was dat wel gewoon een hele leuke manier waar je soms ook verrast wordt. Elk jaar hebben wij een investor update meeting. We hebben dat vorige keer in oktober in het wintercircus gedaan. En dan hebben we echt een paartjeswedstrijd gedaan. Je zegt, Marc Couque ligt aan de leiding, maar de voorbije weken is Lorenz Bogart wel een serieuze inhaalbeweging aan het doen. En zo zijn we die mannen een beetje aan het triggeren van, ja, misschien wel in gang, want het is wel de bedoeling dat jullie ook een economische bijdrage realiseren als investeerder van Toubien. Dus dat is een ludieke manier, maar dan gaat die mannen ook wel allemaal wat scherper en engaged om wel af en toe een keer te bellen van, zeg, ik heb hier iets. Hoe zou het daar zitten? En dat is wel plezant, maar om misschien die brug te maken naar het tweede deel van uw vraag. Inhoudelijk hebben we daar heel veel aan. Vorig jaar had ik een berichtje gestuurd naar Jan Boonen van kijk, ik sta voor retail-negotiaties. Het is ons vierde jaar, dat zal vrij pittig worden. Want er zijn een aantal minder fijne zaken dat we echt moeten gaan bespreken. Ik zei, is er iemand waar jij mij in contact kan brengen, die mij echt kan helpen om daar met heel veel vertrouwen naartoe te gaan en mij een sterk verhaal? En dan heeft hij gewoon een van zijn sterkste pricing- en retail-directors gevraagd van, kijk, je zou mij een enorm plezier doen als je twee uur tijd vrijmaakt voor Wim. Ik ben dan naar de Lotus-kantoren gegaan en daar heb ik gewoon twee uur lang een les gekregen. Hoe ga je retail-negotiaties aan? Geloof in jezelf. Je moet dat zo aanpakken. Zo doen wij het op vlak van pricing, assortimentskorting, distributiekorting. Ik had daar nooit van gehoord. En nu passen wij dat toe bij al onze klanten. Puur die meerwaarde is al veel meer... Vanuit Jan Boon is al veel hoger geweest dan het geld dat hij geïnvesteerd heeft. Dat is gewoon inhoudelijk een crash course bij de top FMCG-speler in België. Dat zijn dingen waarvoor we hen nog altijd heel dankbaar zijn. En die ons gewoon zoveel verder hebben gebracht en ervoor zorgen dat wij sterker dan uitstaan nu.

Dikke shout-out naar alle investeerders die tot nu toe op hun manier een bijdrage hebben gehad, inhoudelijk. Dus niet alleen op vlak van het geld dat ze toestaan. Ja, en ze mogen allemaal hun verhaal ook een keer komen vertellen op Bens Mentors. Ik zal je de contactgegevens delen. Zalig. Dan mogen ze op mij boos zijn dat ik die gegevens heb gedaan. Ja, dat is goed. Nog een verhaaltje misschien, dat aan een van de investeerders hangt, is de Belgische trots, Romelu Lukaku. En ik denk ook Mark Koeken, dat hij er ook bij was. Dat was op de Horeca Expo. Ik denk wel een van de hoogtepunten voor jullie. Ik denk een storm van chaos waarschijnlijk. Maar ik ben benieuwd naar het verhaal van de Horecabeurs en wat jullie daar allemaal hebben gedaan. Wat je net achteraf bekeken, de gekste adrenalineweek van mijn leven was. En in bredere zin ook van het hele team, want dat was wel echt pure chaos en mayhem, om het zo te zeggen. Maar wij hadden onze aanwezigheid bevestigd op de horeca-expo. Maar het idee was, als we naar daar gaan, dan gaan we wel moeten opvallen. Dus een van de zaken die we hebben gedaan is ons personeel een The Office outfit gegeven. Die had een hemdje aan van de jaren 90 met een das. En we zijn eigenlijk het enige merk die hun personeel zo zot krijgt om in een outfit rond te lopen. Dus we hadden eigenlijk een heel bureausetting gedaan met een bureau die als tapkraandienst deed met dozen met secret files in en dergelijke. Dus het was eigenlijk gewoon zo een beetje een bureau van The Office waar heel veel mensen die link mee leggen. Waarmee dat ons als sympathieke ondernemers positioneerde gedurende vier dagen. Ik had het gevoel van, we hebben wel nog iets extra nodig. Zou het niet leuk zijn, moest Marc Couque hemzelf gewoon pintkomtappen. Voor Van Tap Takeover, de ondernemer, dat was dan vier maanden na de PR-bus dat we al hadden gehad met zijn aankomst. Dus we hebben hem al hoog gebeld van, kijk, dat zit in die dag. Dat is toevallig vijf minuten van je huis in Merobeke. Dat gaat een uur duren. En? Zie je dat zitten. Hij had het dan bevestigd. En hij had dus zoiets van, oké, Mark Koeken gaat al een megaboost doen. Rob ging ook naar die beurs komen. Maar dan, op de een of andere manier was alles met Romelu een beetje in een versnelling aan het komen. En hij zei, kijk, als we nu de donderdag voor die beurs die op zondag start, Romelu signen, dan gaan wij echt overrompeld worden op die beurs. En gaat dat eigenlijk nog veel meer effect hebben om uiteindelijk binnen te raken bij horecazaken, waar het eind toe is. Ik weet nog dat we op donderdagmiddag op die lanceringsknop zaten van een hilarische video. Ik zat daar toen met Emile, Amélie en Lennart in de zetel en toen we op die knop duwden, wisten we van dit gaat echt fucking big worden. Ik denk dat wij op een half uur tijd 22.000 likes hadden of zo. Dat was insane aan het ontploffen. Je zag de gazetten daarop springen. De dag daarna stonden wij in de tijd en dat hele weekend waren er echt analyses van waarom investeert Romelu Lukaku in een biermerk en wat betekent dit? We hadden gewoon zoveel gratis media waarde opnieuw. Romer is ook een super sympathieke kerel. Rob heeft hem een keer fysiek ontmoet voor de opname van die video. En ondertussen nogal een paar keer. Ja, die vindt dat gewoon plezant om te doen. Die heeft daar niet per se de grootste objectieven mee. Maar die heeft zoiets van, I like the project. Ik vind dat wel leuk. En als ik ooit in België woon, heb ik er wel gewoon een sterke netwerk bij ofzo.

Dus ja, dan opeens was zondag die beurs, zagen wij een overrompeling op onze stand. Maar Koeken die nog kwam, Rob die nog kwam, en we hebben daar vol een bak gewoon muziek gedraaid, pintjes getapt en iedereen aangeboden. En achteraf ook nog een artikel gekregen over hoe een klein Belgisch merk de revelatie van een horeca-expo is. Dus we hebben daar volledig eigenlijk die expo gecapt toen. En ik weet nog dat het tussen het op de knop duwen met Romelu die live ging en de donderdag nadien, wereld van verschil. We waren allemaal mors dood, compleet geleefd, met veel te veel mensen moeten praten. Maar ineens hadden we wel gewoon een leadlist van honderden horecazaken waar we naartoe konden gaan. En een mega indruk en signaal dat we hadden nagelaten naar de concurrentie ook. compleet geschift eigenlijk. De vraag is natuurlijk wat we volgend jaar gaan doen. Dus je moet ergens wel de lat die je hoog hebt gelegd, even hoog leggen. Dus wie weet kunnen we opnieuw zo'n puzzel maken. En daar kijk ik wel naar uit. Ik ben mij daar nu een klein beetje op aan het voorbereiden. En we hebben wel wat in petto tegen november dit jaar opnieuw. Ik ben benieuwd. Het gaat leuk zijn. Wat heeft dat dan als resultaat gehad? Die ene aankondiging van Romelu Lukaku dan, en dan de zotte horecabeurs? Ik kan dat meten in volgers en dergelijke, maar qua relevantie, awareness, gratis mediawaarde was dat compleet geschift. Er was een artikel op Sporza zelfs, in voetbalnieuws.be, websites waarvan je totaal niet verwacht had dat het zou belanden. Dus de gratis mediawaarde en persaandacht was heel belangrijk. credibiliteit gebracht van oké, die guys, wij kunnen daar echt niet meer omheen als ze allemaal koeken binnenhalen. Lukaku, het signaal dat wij hebben gegeven naar de consument, naar onze concurrentie, maar ook naar barverantwoordelijken van we're here to stay, dat is onmiskenbaar geweest. En die hele Horeca Expo voelde we gewoon van... Er is een andere manier waarop mensen nu naar ons komen. Ze zouden anders misschien niet gekomen zijn. Dat is een merk dat ik niet echt ken. Maar ineens wist iedereen wel van... Die van Toubien is wel insane aan het knallen. Dat is ergens achteraan die zaal. Dus dat is de perfect storm geweest. En heeft ook wel... Dat was een kans om al onze partners, die vanaf datgene ons geloofden, te bedanken. Ik heb die allemaal apart een mail gestuurd. Van de aankoper van Colored en De Leize tot een merk waarmee we destijds nog hadden samengewerkt voor een leuke collab. Dat was gewoon een mega kans om iedereen te bedanken van thanks voor stikkingen lang. En we gaan er echt nog een zot project van maken. Let's go. Dat was dan letterlijk de aftiteling van elke mail die ik heb gestuurd. En je zag gewoon iedereen individueel reageren van guys, dat is echt... Fucking nice wat jullie gedaan hebben. Ik kom af naar een expo. Of laat ons een meeting inschieten. Kijk wat de plannen zijn. En dat heeft zoveel B2B ook in gang gezet. Waar wij zelf verbaasd van waren. Net op het einde van het jaar ook. Perfect om de winter klaar te stomen. Zalig. Want jullie hebben de zomer waarschijnlijk dat een heel drukke periode is. En dan de winter neem ik aan iets minder. Ja.

Maar met die goede gebeurtenissen en wat dat allemaal in gang heeft gezet, zal wel geholpen hebben. Ja, het is sowieso een minder drukke periode voor bier de winter. Maar er is zeker veel meer werk, want de deals voor de zomer worden in de winter gesloten. Dus ja, een heel jaar lang is mega pressure, maar het is inderdaad wel gefaseerd. Nu is het een beetje de periode van, wat gaan we volgend jaar allemaal gaan doen en hoe zien die budgetten eruit? Dat is nu in de zomer, nu het evenementenseizoen in full swing is, zijn wij bezig met de planning van volgend jaar uiteraard. Zoals elke ander bedrijf, denk ik. Maar het is wel belangrijk om, als het minder druk is in de verkoop, te focussen op hoe kunnen we dat volgend jaar oplossen, dat wij wel gewoon 40-50% meer verkopen binnen een exacte jaar. Dat is een constante druk die we zelf ook plegen. Over verkoop gesproken, we zitten in een dalende biermarkt al een tijdje. De jeugd drinkt ook wat minder. Maar jullie zijn wel aan het groeien. Hoe is jullie omzet geëvolueerd de afgelopen jaren? Wel, ik denk, we zijn in overinvesteringsmodus gegaan. Ik denk, we hebben de eerste drie jaar telkens met 70% omzet gegroeid. Dat was een beetje onze metric. Initieel was het plan om dit jaar opnieuw die lijn door te trekken en gewoon als een goede huisvader te stijgen. Maar er was een fantastisch gesprek met een van onze investeerders die het had over waar leg je de lat voor jezelf. En toen ik hem vertelde dat ik wil 70% groeien, zei hij, ja, als je 70% wil groeien, dan ga je eigenlijk maar 50% groeien. Leg die lat voor jezelf op de hoek. op 130, 140, en dan ga je misschien op 100 eindigen. En we hebben dan een heel goed gesprek gehad, een mentorshipgesprek, en dat is wat de topondernemers dan goed zijn natuurlijk, die gewoon zeiden van ja, maar als je die lat voor jezelf hoger legt, en groter droomt, dat is ook wat dan in Markoeken destijds heeft gedaan, met Omega Pharma of Neon Bono, met Lotus, maar ja, we gaan de wereld veroveren, en we leggen de lat hoger, dan ga je wel verder halen. En dat heeft zich ook geuit in de cijfers, wij zijn agressiever gegroeid, het is een enorme rit geweest, 112% omzetgroei hadden. We zijn juli opnieuw naar onze beste maand ooit aan het afstegen. 500.000 blikken hebben we verkocht. Dat is fenomenaal en dat is iets meer dan we zelf hadden voorzien. We gaan daar als goede huisvader mee om. Maar als de trein verdrekt, dan moet je ook wel mee natuurlijk. Maar het is wel de bedoeling om volgend jaar opnieuw te kunnen stijgen. Het is allemaal leuk om te zeggen dat je de zotste ondernemers van België achter je hebt, maar ik moet daar wel ook een plan aan verantwoorden. Ik kijk liever wel iedereen recht in de ogen. Ik wil niemand ontgoochelen door te overpromissen en te underdeliveren. Ik wil ook kunnen zeggen, kijk, duizend plannen, we gaan er alles aan doen. Ik heb bijvoorbeeld een jaar geleden dan uiteindelijk de case gepresenteerd van wij gaan verdubbelen. Alles meer dan dat.

Hoeft niet, want volgend jaar moet je dat opnieuw gaan inhalen. Maar alles daaronder gaan we niet tevreden mee zijn. En nu we op die 112% zitten, ben ik er wel zeker van dat we het uiteindelijk zullen gaan halen. Dat is heel leuk, maar het is uiteraard een risico om te hoog van de daken te schrijven, dat je voor hypergrowth gaat. Dat zijn uiteindelijk 500.000 blikken verkopen. Dat zijn... ongeveer 100.000 mensen die deze maand wel voor ons moeten kiezen en niet voor een ander, terwijl dat een Jupiler of een Kristal in 1 plus 1 staat en ook van alles doet. Elke brouwerij in België heeft een plan waarbij ze zeggen wij gaan zoveel procent groeien, maar uiteindelijk zijn ze allemaal keihard aan het dalen. Je moet wel je weg daarin vinden. Je bent ook wel afhankelijk van de agressiviteit van je concurrenten en van factoren die je niet altijd zelf in de hand hebt. Dus dat is wel niet evident. Het is een heel moeilijke, denk ik. Jullie zijn heel sterk aan het groeien, maar toch las ik dat er nog wat operationeel verlies is, omdat jullie zo hard aan het investeren zijn, in groei waarschijnlijk. Hoe lang kan je dat volhouden en hoe leg je dat uit aan investeerders? Jawel, we hebben eigenlijk de eerste twee jaar breakeven gedraaid. Dus het eerste jaar een klein beetje winst, het tweede een beetje release. Maar dan hadden wij geen enkele lening of kapitaalfinanciering. We hebben eigenlijk een case gemaakt van kijk, wij gaan echt hard groeien. Wij gaan naar 11 miljoen blikken, eentje voor elke Belg tegen eind 27. En daarvoor hebben we financiering nodig. Dus ik zei, ik ga daar niet alleen raken. Wij moeten mensen aannemen in sales en marketing om dat bedrijf naar een hoger niveau te trekken. Maar nu na vier jaar kan je wel heel goed rekenen. Wij weten, elke dag verkopen wij, als ik kort tel, 16.000 blikken. Dat is onze bruto marge uiteindelijk. En we hebben ook gezien van één salespersoon, na zes maanden doet hij dat, na twaalf maanden doet hij dat, en na achttien maanden verdient hij zichzelf meer dan terug. Dus wij weten wel dat wij een model hebben van overinvestering. Maar onze sales rep van Gent is nog maar in september van vorig jaar gestart. Die kan nu nog niet zichzelf terugverdienen met de laagmauers die er zijn. Maar die heeft mij vandaag nog gebeld met een megadeal dat hij aan het regelen is, net na de Gentse feesten. En je weet wel, dat gaat een jaardeal zijn die volgend jaar terugkomt en terugkomt. En om de duur gaat hij zichzelf dan gaan terugverdienen. Dat is eigenlijk een heel simpele equation die we hebben opgesteld. Maar we hebben wel bijen bij onze investors, bij de founders. Wij gaan nu voor resolute groei en dat mag ten koste gaan van verlies. Dus we zijn daar heel transparant in. Vorig jaar hebben wij verlies gedraaid. We gaan dat dit jaar ook doen in principe. Want het zou zonde zijn om het externe kapitaal dat we hebben opgehaald niet maximaal in te zetten in groei. Wij hoeven geen winst te maken. Als wij winst maken, wil dat zeggen dat we het externe kapitaal niet genoeg gebruikt hebben om misschien agressiever te groeien. Dus dat is voor nu. Met de huidige ronde, de belofte, we gaan al uit voor groei, al uit voor nieuwe distributie, waar we uiteindelijk blijvend aan zullen gaan verdienen. Ik kan vandaag rendabel zijn. Dat wil gewoon zeggen dat we stoppen met onze marketinguitgaves, met een aantal initiatieven dat we doen op evenementen. En dan weet ik gewoon, oké, met zoveel volk, met die verkoop, op het einde van het jaar draaien wij breakeven.

Maar voorlopig hoeft dat niet, omdat wij daar tegenover een fikse omzetgroei kunnen zetten. Dat is misschien een beetje een techmodel. We zitten hier ook op een boogschut van het wintercircus. Gilles Matlin zit daar ook voor iets tussen als founder. Maar dat heeft in het algemeen nu een baai in. Je kan die verliezen opstapelen zolang je heel snel groeit. En met vertrouwen kan zeggen, als je wil, zijn we morgen rendabel. En dat is voorlopig het geval. Dus ik denk dat we nog... Met de cash die we hebben opgehaald, nog meer dan anderhalf jaar voort kunnen ook. Dus ik zit hier wel heel comfortabel. Ondanks het feit dat er verliescijfers zijn, staat daar gewoon een heel mooie groei tegenover. En is iedereen content. En dat zijn de metrics die nu tellen. Ik vind het vooral interessant omdat het bewust is. En als je winst draait, dan moet je daar dan ook weer belastingen op betalen en zo. Dus ik vind het een interessant model, zeker voor start-ups en scale-ups. Als ze dan zo aan het groeien zijn om echt elke cent en misschien nog een beetje meer... te gaan gebruiken om te groeien. En dat zorgt er dan ook voor dat je die cijfers kan waarmaken en die groei kan waarmaken. Het is heel bruut gezegd, marktaandeel kopen, of zo dat we doen. Maar wij voelen... Het is ook ergens testen. Als je ineens kan zeggen van, kijk, wij gaan in elke provincie één vertegenwoordiger aanwerven die er alles aan moet doen om ons merk te bouwen in de horeca, in de events en in de retail. En dat is altijd een beetje een territory manager functie. Wij zijn nu in Brussel sneller aan het groeien dan ik zelf had gedacht. Dus we hebben anderhalf jaar geleden Jente aangenomen. Brussel is een beetje de jungle. Dat is een regio dat wij zelf ook niet per se kennen. Franstalig, minder merkbekendheid. Maar dat is nu de regio waar wij de grootste deals aan binnen aan zijn. Dus door het feit dat wij geanticipeerd hebben en tezelfde tijd een aantal mensen hebben aangeworven, leren wij nu ook wel en zijn wij aan het merken van ah, Wallonië gaat ook wat rapper en dergelijke. Dus je minimaliseert ook het risico van je eitjes in één mandje te leggen. Moesten wij enkel en alleen... Tom, in Antwerpen hebben en gezien na anderhalf jaar dat het toch niet doet wat we hoopten dat het zou doen, dan ben je heel veel snelheid kwijt en heb je heel veel onontgonnen potentieel voor het momentum dat je gecreëerd hebt. Dus dat is wel eigenlijk risicomanagement omdat je op meerdere paarden kan wedden, om het zo te zeggen. En het is vooral heel leuk om vast te stellen dat we wel degelijk overal aan het groeien zijn. Dus dat is des te beter uiteraard om dat plan verdedigd te krijgen. Ja, jullie zijn enorm aan het groeien en dat eerste doel van 11 miljoen pintjes, één voor elke Belg, gaat er al sneller zijn dan waarschijnlijk eerst verwacht. Wanneer werd dat nu gehaald? Ergens begin 2027, dacht je hè? Ja, tweede kwartaal. Tweede kwartaal 2027, dik feestje dan. Wat is dan het volgende doel? Ja, dat is een vraag die zich van nature opdreekt natuurlijk. Ik heb daar zelf ook al mee gezeten. Maar ik werd in de eerste keer wakker van, het volgende doel is eigenlijk 11 miljoen blikken op een jaar. Dat is eigenlijk heel simpel. Dat is het equivalent van 36.000 hectoliter. Ik zou mijn rekenmachine een keer moeten nemen, hoeveel dat inhoudt. Maar dat wil gewoon zeggen dat wij nog een mooie maal 2,5 doen op omzet en op volume. Wat we vandaag de dag doen, dat is gewoon hyperrealistisch.

Ik heb dat al een keer uitgerekend en dat zal waarschijnlijk eind 29 zijn dat we dat kunnen halen als we verder bouwen op de ingestelde weg. Ik weet niet hoe ik eind 29 ga antwoorden, want die 11 miljoen gaat zichzelf niet blijven invullen. 11 miljoen per jaar of per maand of zo? Jawel, maar voorlopig is dat heel realistisch uit te leggen van de next big thing gaat zijn 11 miljoen blikken op een jaar en ik ga voor een volgende investeringscase of bij een volgende raad van bestuur. Dat waarschijnlijk als eerste slide zijn, want kijk, dit is de nieuwe weg. Hoe gaan we daar naartoe? Dus voorlopig kan ik dat justifiëren, om het zo te zeggen. En alles op 11 miljoen zetten, nee. Maar die 11 miljoen, dat is zo heel symbolisch, eentje voor elke Belg. Maar het buitenland zal ook wel lonken. Zijn jullie bezig met internationalisering of blijft Toubien echt een Belgisch verhaal? Wij kunnen morgen een export doen. Wij doen dat al deels. We hebben al blikken verkocht in Australië en in de US via onze webshop. We hebben eigenlijk via de database van Rob, die ongeveer 3 miljoen volgers heeft over in zijn kanalen, kunnen wij zien... Mensen kennen hem in Nederland, in Duitsland, in Frankrijk, in de US is het snel aan het groeien. Dat is eigenlijk een beetje gratis marktonderzoek. Brouwerij Martens is de tweede grootste brouwerij van België en zij exporteren in 96 landen. Dus wij kunnen morgen zeggen, we gaan naar land X en we gaan er alles aan doen om daar succesvol te worden. Maar ik geloof erin dat we ook te snel gaan gaan. Ik heb al heel veel start-ups gezien, zeker in consumentengoederen, die per se willen kunnen stoefen dat ze beschikbaar zijn in Londen of in Zwitserland of in Nederland. Maar dan na een jaar zien van, we moeten eigenlijk te veel moeite insteken en het doesn't lift off en we moeten ons terugtrekken. Ik wil eerst een flagship brand in België bouwen. Geef mij daar voldoende tijd voor, want ik weet dat onze marketing-euro's die we hier uitgeven een grotere ROI hebben dan ergens anders. Dus we gaan nu Vlaanderen, Brussel, Wallonië aanpakken als één land. Ik geloof erin dat wij nog makkelijk maal drie, maal vier kunnen doen als we de juiste beslissing blijven nemen. Makkelijk is uiteraard makkelijk gezegd. Dat zal heel hard werken worden. Maar ik wil enkel gaan als alles juist zit op vlak van export om daar dan die stap te zetten. Ik heb nu een verzameling van dertig berichten op Instagram, reacties van mensen die ons smeken om ooit naar Nederland te gaan. Als ik dat ooit moet aanwenden bij een aankoper daar, dan heb ik die slide staan. Dan regelen we dat wel. Maar het zou fout zijn om nu per se al mijn tijd te moeten steken in 10.000 blikken in...

Japan te verkopen of zo. Daar gaan wij nu niets mee kopen. Dat gaat heel veel tijd vergen. Ik heb voor een week een palet naar Ibiza moeten sturen voor een feestje daar. Dat heeft mij veertig mails gekost en accijnsdepartementen over. Dat is veel moeite voor 2500 blikjes. Dus daar blijven we voorlopig rustig vanaf. We hebben surfkampen in het buitenland, heel veel jeugdevenementen, ski- events dat we wel al hosten. Maar dat zijn Belgische consumenten waarvan we weten it will pay off. Die exportdeur zullen we wel openbeuken als het nodig is. Maar voorlopig is dat denk ik niet de juiste keuze. Het is de sectiekeuze. Het is leuk om te kunnen zeggen dat je naar Amsterdam moet voor een negociatie, maar dat hoeft voorlopig niet ofzo. En ik denk niet dat dat voor een Belgisch pilsmerk de juiste strategie is, want er zijn heel weinig biermerken die er in slaag noemen in het buitenland. Zeker in pils. wat toch een lokaal product is en zo'n beetje de lokale trots, om daar echt in door te breken. Dus voorlopig krijg ik die vraag eigenlijk steeds vaker, maar ik denk dat het juiste antwoord wel ligt, wat ik net zei. Dat hoop ik alleszins. Ja, eerst België beginnen domineren en dan zie je wel. Perfect. Die 11 miljoen pintjes, dat zouden 11 miljoen Belgen zijn die één pintje hebben gekocht, maar ja. Je drinkt er wel meer op een avond natuurlijk, dus ik denk dat er nog veel groeipotentieel is. Ja, dat zal nu rond de drie, vierhonderdduizend mensen zijn die alles hebben gedronken. Ik denk dat er heel veel waarde zit ook in de tien procent die je blijvend koopt. Maar ja, dat is gewoon inderdaad een fantasierijke uitspraak die Rob ooit heeft gezegd, maar ik heb die van onder stof gehaald. En je zegt, dat zit er wel aan te komen. Dat is niet meer dan dat, maar het is een slimme nuance van u inderdaad, dat dat geen elf miljoen individuele Belgen zullen zijn. Waarschijnlijk niet. Maar ik vind het een leuk getal en ik vind het ook zalig om dat te zien evolueren. Het is een Belgische mission statement. En mensen, ik merk dat ik daar vaak op word aangesproken, ik geloof er wel in dat iemand in de Carrefour Express hier om de hoek gaat staan en gaat zeggen... En welke kan ik herhalen met die half miljoen blik? Dus dat is ook wel ergens een verkoopmissie geworden. Ik hoop dat alle luisteraars het na deze aflevering gaan doen en dat je zo'n kleine spike ziet in de schrijvers. Toch al 14.000 man die ondertussen naar deze podcast luisteren. Dus dat zal zijn effect wel hebben. Bij McKinsey en Duvel heb je ook geleerd hoe grote bedrijven werken. Wat doe je bewust niet bij Toubien? Wel, ik was eigenlijk... Toen ik 27 was, kwam ik wat tot de vaststelling van oké, ik werk nu vier, vijf jaar. Als er een to-do is of een meeting die op mij afkomt, is mijn eerste reflex altijd om slides te bouwen. En dan heb ik het gevoel van, ik ben afhankelijk van slides om mijn verhaal te brengen. Ik was daar dan wel goed in, dan zijn er vijf, zes slides, dat komt heel professioneel over, maar ergens was dat ook wel veel tijdverlies. Ik bouw nog altijd slides, maar dat is wel... In de eerste maanden bij Toubien heb ik daar bewust van weggebleven. Ik ga in plaats van dromen te projecteren of Excel'en op te maken, ga ik gewoon doen. Dat is de meeste impact die ik kan hebben. Zeker als iedereen naar mij kijkt om het operationeel te bolwerken. Dus dat is wel een enorm grote verandering dat je bij een onderneming...

Ik heb die reflex altijd om met business cases van alles te presenteren op een professionele manier. Maar uiteindelijk is het wel echt gewoon doen. Get the phone up. Start dialing. Rij naar die klant. Heb dat persoonlijk gesprek. Dat is echt veel meer waard dan... Dit zijn de klanten die we kunnen prospecteren en we zullen dat met volgende tours gaan doen. Nee, het is niet altijd een menselijke business. En die reflex van bij een groot bedrijf, mijn verhaal te brengen met slides, heb ik wel moeten afleren. Je moet nu niet naar een café hieronder, onder het appartement waar we zitten, binnenstappen met een iPad en een presentatie gaan geven. Dat werkt niet. Dat is een menselijk verhaal. En samen een pint drinken en vertellen hoe dat met elkaar gaat. Daar heb ik wel moeten leren, een beetje van moeten afkikken. Maar ik ben ook wel blij dat ik daarvan af ben, eerlijk gezegd. Ja, dat snap ik. Het was wel een beetje een corporate way of communicator. Zeker als er zo'n ondernemer in je zit, dan wil je gewoon actie en liefst snel resultaat. Snel die ja of die nee, zodat je... Als ik ook een keer 10 slides moet maken, dan heb ik dat altijd een beetje in de vingers. Dus met heel veel plezier. Ik heb al gezien hoe je het in de vingers hebt met zo'n heel oude stijl, met zo'n Windows van zoveel jaar geleden. Ik vond het leuk om te zien. Dat is ook weer zoiets traditioneels. Ja, dat is een beetje de personal brand dat ik wil opbouwen. Maar ik heb afgelopen jaar heel veel naar The Office opnieuw gekeken en ik dacht die... Nostalgie ofzo, Windows 98 met Clippy en de Nieuw-Zeelandse velden op nachttegrond. Daar zit wel iets in. Dus af en toe schrijf ik nog eens een postje met Comic Sans MS. Gewoon omdat dat zo'n cultfond is ook ofzo. Ja, dat is echt gewoon een gimmick. Het is een manier om meer op te vallen en het eind te vervoeren, te zorgen dat de scrollers op LinkedIn ook gewoon stoppen met scrollen en ons verhaal lezen. Het mag ook plezant zijn. Inderdaad, met je voetje op de grond en gewoon authenticiteit uitstralen. Dat zijn de belangrijkste, denk ik. Een van de beste manieren om te leren is om van elkaars en onze eigen fouten te leren. Wat is voor u de grootste les geweest in die jaren bij 2BIR dat je daar al zit? Ja, we hebben wel... Ik ben hier nu een good news show aan het brengen. En het gaat goed met Toubien. Maar uiteraard hebben we wel onze hiccups ook gehad. Ik denk... Ja, soms wil je snel gaan. En ben je tijdens de negociatie ook niet alles concreet aan het vastleggen. Zoals dat het hoort. We hebben destijds wel eens de fout gemaakt. Om distributiesamenwerkingen op te starten. Waarbij er geen contract aan de basis lag. Dat is dan een dag voor een dag achtervolgd. Eh... Dat is ook gewoon snelheid willen pakken, vertrouwen hebben in elkaar, niet lang genoeg nemen om bepaalde afspraken te maken. En dat is nu wel iets waar ik mega van ben afgestapt. Dus ik denk dat je een beetje blutsleergeld moet betalen along the way. En als je mij vraagt wat onze grootste fout is, dan is het misschien de contractuals achter alkeen van samenwerking dat we hebben, net niet gedetailleerd genoeg dat het...

in uw nadeel kan zijn, maar ook vooruit in het nadeel van de klant, terwijl dat misschien niet nodig was. Maar goede afspraken, goede vrienden, iedereen die weet waarvoor we gaan en wat de risico's zijn en de voordelen zijn, dat is iets wat echt niet onderschat kan worden. En wat ik wel heb geleerd along the way, dat dat van primordiaal belang is. Ja, goede afspraken maken goede vrienden. Inderdaad. Welke skill is nodig om een start-up snel en duurzaam te laten groeien? Ik denk die can-do-it-mentaliteit en soms alles niet te veel te overdenken, maar ervan overtuigd zijn van, kijk, it feels right, buikgevoel, dat dat je wel heel ver kan brengen. Dus ik denk, vertrouwen in dat buikgevoel, dat dat wel altijd belangrijk is. Uiteindelijk, als jij... Je kunt nog zoveel raden van bestuur en raden van advies hebben, maar uiteindelijk ben jij als ondernemer of als teamlid wel de persoon die het meest begaan is en misschien het best alle nuances, alle downsides en upsides van een beslissing kan voelen. Dus uiteindelijk mag je er wel op vertrouwen dat wat jij voelt dat de juiste beslissing is, het ook wel vaak zal zijn. Laat je gerust informeren, maar wees je wel bewust van het feit dat jij de enige bent die die kennis aan de man kan brengen om een juiste beslissing te maken. En als we kijken naar de komende vijf jaar, welke dingen kunnen we nog verwachten van Toubien? Komt er bijvoorbeeld een triple? Hoe zien jullie er binnen vijf jaar uit? Ik denk, we zijn op dit moment een pilsmerk. Mensen kennen ons omwille van de pintjes, maar ik droom er wel van. Toubien is eigenlijk een lifestylemerk, een creatiefmerk, waar heel veel binnen kan hangen. We hebben in het verleden al kledij gedaan, we hebben al chips gelanceerd met croquis. Ik denk wel dat binnen Toubien en die naam dat er iets heel catchy aan zit, dat kan evolueren tot een merk met andere types product ook in. Waarom zouden wij geen ander alcoholisch product dat geen bier is kunnen maken en eigenlijk een koepelmerk gaan creëren dat meerdere referenties aanbiedt voor één evenement dat met ons wil werken? Dat potentieel is er wel om van Tubien op termijn een beverage brand te maken, een lifestyle gedreven merk. Want we hebben het voordeel dat wij op dit moment... Als je onze Instagram bekijkt of onze LinkedIn, zo heel veel praten wij niet over ons product. Wij praten niet over het productieproces, over de zoektocht naar een gist, over hoe lang we al brouwen, over geen generaties. Wij praten gewoon over een vibe. En de hoge energie die we uitstralen kan zich eigenlijk ook nog vertalen in mogelijk andere producten. Dat kan onder Tobien zijn, dat kan misschien ook onder een ander merk zijn binnen onze vernootschap. Maar ik kijk er wel naar uit om dat pad een beetje te bewandelen en opnieuw wat risico's te nemen in een segment waarvan we voelen dat er veel potentieel zit in de toekomst. Er is een realiteit denkbaar waarin dat bier binnen vijftig jaar totaal niet meer de populariteit heeft dat het nu heeft, dus je moet ook wel anticiperen. En ik denk wel dat daar nog heel veel mogelijkheden zijn om ons merk breder te trekken. Die stap kan je maar één keer maken, dus dan moet er wel boemkop zijn.

Maar kijken we aan om de komende maanden na te denken wat dat kan betekenen voor ons en voor een consument ook. Maar along the way denk ik dat het belangrijk is dat we met Toubien gewoon een toffe Belgische KMO hebben. Die een authentiek verhaal brengt, die creatief blijft, die snel blijft beslissingen maken. En gewoon mensen meeneemt in dat verhaal. Want het is wel een project waarvan ik weet dat ik binnen zoveel jaren ook ga denken van die keer dat ik 32 was. dat was wel echt een zotte periode ik had veel verantwoordelijkheid, wij konden alle beslissingen maken, wij konden fouten maken, wij konden op teambuildings gaan, zotte avonturen meemaken, dat is wat we nu inzetten en wel iets gaat zijn dat ik altijd ga koesteren, dus ik stretch dat liever zolang mogelijk Eerder dan bij een ander bedrijf te gaan werken. Ik denk dat dat een project gaat zijn waar ik altijd met enorme fierheid op ga terugkijken. Van, damn, dat is iets dat wij gewoon samen hebben gecreëerd. Ik niet alleen, maar ook het team. En dat was wel die gouden tijd of zo. Dus hoe langer ik dat kan volhouden, hoe langer dat dat Toobien ook als merk, denk ik, te goede gaat komen. Ja, die jonge geesten waarin het bedrijf gaat. En een van de manieren waarop jullie dat doen, is met die creatieve en leuke evenementen. Buiten die frigo-rave van Nicole Ruyt, die helaas bij het publiceren van deze podcast al gepasseerd gaat zijn, welke evenementen of stunts liggen er nog in de nabije toekomst waar de luisteraars eventueel naartoe zouden kunnen gaan? Wel, ik denk, elke input is welkom. Misschien als er luisteraars zijn die zeggen van, tja, dat zou wel een goed idee zijn. Eigenlijk dromen van om zeer Belgische stunts te doen. Maar dat kan even ook een keer een billboard op Times Square of zo gaan neerpoten zijn, op onze eigen manier. Een paar leuke merkstunts. Ik had het net over dat skydiven of over Face Antatomium. Dat zijn allemaal dingen die we wel nog zullen gaan doen. Voorlopig zitten we nog niet echt in de planning. Omdat creativiteit hoeft ook niet alleen van ons te komen. Wij zijn al bierpartner geweest van het Balskampioenschap Grondboren in Leuven, in godsnaam. Of het Balskampioenschap Stoelendans. Of Ganzen Trekken in Herentals. Echt van die evenementen waarvan je denkt... Hoe verzinnen ze het bij Toubien? Maar wij organiseren dat niet. Dat zijn gewoon creatieve zielen die zeggen... Een creatief merk als Toubien past bij ons. Dus ik denk ook wel dat we... nog partner zullen zijn van meer en meer gekke evenementen, zoals een pompoenregatta of whatever, die op ons merk zullen afstralen. Dus dat is wel het voordeel, denk ik, dat mensen gaan zien van... Ah, die organiseren daar gekke events, maar je hoeft dat niet altijd zelf te doen. In een bredere zin... Ja, Red Bull hebben ook van die gekke activaties, gekke events, waar ze volledig zelf claimen, zoals Red Bull Velo. Als wij ooit zo'n dingen kunnen gaan doen met ons eigen merk, zou dat fantastisch zijn. Maar dat is een realiteit die wel nog een beetje ver van ons af ligt. Ik denk dat er met bestaande evenementen en partneren nog heel veel te winnen valt ook. Daar zijn die plannen nog niet voor gemaakt. En again, als jij een idee hebt, of luisteraars...

Be my guest, want we zitten in de fase dat elk idee een goed idee kan zijn. Ja, waar mogen ze het naartoe sturen, dat soort ideeën? Misschien de inbox op LinkedIn. De inbox van u? Ja. Van Wim Meijers op LinkedIn. Ik ga dat linken hieronder in de beschrijving. Super, dat is heel vriendelijk. En ik hoop dat jij echt overspoeld wordt. Fantastisch. Ik heb nog een paar vraagjes om stil en af te ronden. Ja. Ja. Je bent keihard aan het ondernemen en we spreken vaak over de successen en de goeie dingen eraan. Maar wat vind je het moeilijkste aan ondernemen? Het is wel iets dat je niet loslaat. Dat is echt een parasiet, maar dan in goeie zin. Ik word elke zaterdagochtend wakker, maar ook zondagochtend. En het crosset mijn geest. Dus ik ben wel op dit moment een beetje bezeten door het ondernemersvirus en... Zo graag doen wat ik doe. Dat kan natuurlijk aan bepaalde kosten komen. Familie minder zien. Je vriendin thuis. Je vrienden. Dus dat is iets waar ik wel heel bewust mee wil omgaan. Je moet misschien wel meer en meer keuzes maken. Van wanneer ben ik erbij en wanneer niet. Maar ik wil wel ook niet dat dit te kosten gaat van mijn heerlijke avontuurlijke twintigerjaren. Dat ik ook heb mogen beleven met mijn maten. Dus dat is wel... Het risico daarvoor ligt dat ik mij ook heel bewust mee omga. Ik voel me nu wel wat moe, maar ik ga het toch doen, want they're counting on me. Tegelijkertijd moet je ook meer en meer voor jezelf kiezen. Je wordt ook wel een beetje geleefd. Dus er zijn wel keuzes die ik maak van evenementen dat ik niet meer naartoe ga of mensen dat ik minder in investeer. Maar de mensen dichtst bij mij merk ik nog meer aan het investeren dan de voorbije jaren. Dus ik ben daar heel bewust van, van de risico's die er zijn. Binnen zoveel jaar wil ik nog altijd op diezelfde mensen kunnen rekenen ook. Dus dat is wel een belangrijk evenwicht dat denk ik elke ondernemer wil zoeken. Maar ik wil niet die fout maken van de dag dat ik ooit kinderen heb ofzo. Om enkel en alleen met mijn onderneming bezig te zijn. En dan na zoveel jaar te zien van ik was er niet voor mijn kind. Terwijl ik eigenlijk gewoon de best mogelijke papa wil zijn along the way. Dus ik denk wel dat mijn waardeset ook nog verder gaat evolueren een keer dat gezinsuitbreiding en zo er komt. Maar ik ga daar wel heel bewust mee omgaan, omdat dat een voornemen is dat ik nu al heb, denk ik wel. Dat dat iets is dat ik met vertrouwen naar kan kijken. En het stopt niet als je je gezin uitbreidt. Rob is ondertussen papa geworden ook. Zijn leven is alleen maar verder geëxplodeerd, maar die heeft wel de juiste waarden en die is er bij zijn gezin. En dat is een goede pa, toch de best mogelijke versie van zichzelf. Daar leer ik ook wel van om te zien van, oké, zo wil ik het de komende jaren gaan doen met mijn vrienden, mijn familie en gezin en dergelijke. Ik vind het juist heel mooi dat ondernemers, wanneer ze kinderen krijgen of als ze al kinderen hebben, dat dat vaak beter voor ondernemers wordt. Omdat ze dan weten waar de prioriteiten liggen. En dan gaan ze minder snel hun tijd voordoen met iets wat niet nodig is voor het bedrijf of voor hun leven of wat er niet in past. die hun tijd zo waardevol is en zo wil je dan ook met het gezin tijd spenderen. Dus alles is zo meer pragmatisch en beter op je nagedacht. Ik denk dat je ook beter leert relativeren. Als je je kleine Peter daar bezig ziet en je ziet dat hij in zijn puurste vorm zich amuseren, denk ik wel dat dat je doet beseffen van die stress die ik heb voor die meeting of die financiële beslissing, dat is eigenlijk ook maar een deel van het geheel en er zijn wel belangrijke dingen of zo. Ja.

Ik kijk wel naar uit om daardoor geprikkeld te worden de komende jaren. En inderdaad, ik ben er ook wel van overtuigd dat ik gewoon die twee dingen goed ga kunnen splitsen en radicaler ga kunnen kiezen voor het een of het andere. En daardoor ook productiever ga worden. Misschien sneller beslissingen nemen. Een matuurder ondernemer wordt. Uiteindelijk word je dat along the way. Ik geloof daar ook wel in. In de bevestiging dat dat gaat bieden. Je zei daarnet ook dat je soms wat geleefd wordt als ondernemer, omdat je constant aanstaat en er is altijd wel iets te doen. Dat kan heel vermoeiend zijn. Waar haal jij je energie uit buiten het werk? Ik ben een sportfanaat. In mijn twintig jaar heb ik heel veel gelopen en gefietst. Ook recht aan wedstrijden meegedaan en dergelijke. Soms leidt dat er wel toe dat ik op een dinsdag op kantoor kwam en kapot was van de training die ik op maandag had of de zware sessie. Ik weet niet wat ik eens de Ronde van Vlaanderen had gefietst en dan gewoon twee dagen ziek was geweest. Dus ik heb wel een paar sportieve exploiten gehad. Maar nu de laatste twee jaar heb ik dat een beetje geschift naar een completere body workout. Wat meer fitnessen en dergelijke. Omdat ik voel dat ik daar meer energie van krijg van andere types sporten. Ik ga ook met mijn beste maten om de twee weken gaan paddelen. Dat is wel iets dat gewoon... bijna altijd doorgaat als het kan. Denk een complete... Ik wil gewoon niet de persoon zijn die binnen 20 jaar in zijn auto zit voor zoveelste wektrip of aan zijn bureau zit met rugklachten, omdat ik gewoon enkel mijn onderlichaam getraind heb, om het zo heel banaal te zeggen. Dus ben nu gewoon... En proberen om completer fit te zijn. Omdat als je dan ook vertelt, meer energie hebben, niet kapot op je werk komen, maar net sport u te laten voeden. Ik ben iets minder intens aan het sporten, maar wel nuttiger en met meer energie achteraf. Dat is wel een aangename fase nu, waarmee ik een paar challenges heb geparkeerd op sportief vlak, maar die vind ik dan wel op een ander vlak of zo. Dus dat is wel echt een evolutie die ik heel bewust heb gemaakt. Die hoop ik ook wel de juiste keuze is geweest. Ja, waarschijnlijk. Je moet ook echt met je lichaam blijven werken. Zeker als ondernemer zit veel achter je laptop. Bij mij is dat toch het geval. Ik denk bij veel anderen ook. Je moet echt dingen doen. Even naar buiten gaan en je lichaam gebruiken, zodat je niet... Je ziet het nu niet zo voorovergebogen zitten als je 40, 50 jaar oud bent. Het is een van de weinige momenten dat je niet aan het communiceren bent. Als ik gewoon aan het sporten ben, alleen...

Dan begint mijn gedachtenmolen weer te gaan, maar dan zit ik ook wel echt in het moment. Gewoon even take care of yourself, één uur per dag is al veel natuurlijk. Maar dat probeer ik er wel echt in te krijgen, dat ik zo mijn me-time ook wel wat waarborg. En ik merk eigenlijk zelfs dat tijdens het sporten mijn meest ambitieuze ideeën komen. Dus die mallenmolen vertrekt dan ook wel. Maar ik denk wel dat dat tot een completer ondernemersprofiel leidt als je... Mens sana in carpe sane, hoe zeg je dat? Als je dat voorop stelt. Ja, dat is zo. Ik heb dat ook al gehad tijdens het lopen. Als je er totaal niet aan aan het denken bent, komen ineens de gekste ideeën in je naar boven. En je moet jezelf gewoon die tijd gunnen om even af te staan. En dan gebeuren er mooie dingen, denk ik. Dat is mooi gezegd. Dank je. Wat heb je geleerd van de topondernemers waarmee je samenwerkt? Of van andere mentors? Heel veel. Ik denk, iedereen die in Tubien investeert, dat zijn allemaal fenomenale profielen uit haar. Maar er zijn ook allemaal mensen die... van nul zijn gestart of van iets heel kleins en zeer groot hebben gedroomd. Ik denk dat dat iets is dat ik elke dag gechallenged word. Mijn LinkedIn staat nu ook wel vol met alle tech-successen en dergelijke, die we in het Gentse wintercircus zien, maar dat zijn allemaal mensen die radicaal van inbegin hebben gezegd, wij gaan all-out. En wij gaan voor niks minder settelen dan all-out. Dus dat... Weerspiegelt zich in het geld dat ze ophalen, in het team dat ze uitbouwen, in waar ze de lat elke dag leggen. En alle ondernemers die in het WBI investeren, dat geldt ook voor een Lukaku als topsporter, dat zijn mensen die van dag één hebben gezegd hier ga ik alles aan doen. En... Alles minder dan dat is iets dat ik niet accepteer. Ik ga de beste versie van mezelf proberen zijn. Op sportief vlak, op ondernemend vlak, op menselijk vlak. En dat weerspiegelt zich nu in de dingen dat zij doen. En ik kijk daar enorm naar op. En ik leer daar ook wel van. Hoe kan ik de beste versie van mezelf zijn op professioneel vlak? Door de dingen te doen en de dingen te beslissen die zij destijds hebben besloten. Zij hebben allemaal... risico's genomen, in iets geloofd, mensen verzameld rond zich met dezelfde talenten en dezelfde visie. En dat is wel iets waar ik geweldig naar opkijk en probeer ooit ook een versie van te worden. Ja, prachtig. Je zit al goed bezig. Wim, je bent nu officieel mentor van mij en van de luisteraar. Als jij nog één persoonlijke boodschap mag meegeven aan de luisteraar vanuit je rol als mentor, wat zou dat zijn? Het komt een beetje terug op mijn laatste punt, maar durf geloven, wees naïef genoeg in het idee dat je een droom...

werkelijkheid kan maken. Ik denk dat heel veel mensen veel dingen niet doen omdat ze denken, ja, ik ga dat niet kunnen, of dat gaat te veel geld kosten, of wie ben ik om dat te doen? Iemand anders gaat het wel meegaan lopen. Maar Gilles zegt mij vaak van, maar 1% van de mensen onderneemt effectief. Er zijn heel veel mensen waarbij het bij ideeën blijft. En ik denk dat heel veel mensen binnen zoveel jaar gaan terugkijken van, damn, ik heb dat eigenlijk nooit geprobeerd. Ik heb die risico's niet genomen. Don't regret not doing, of zo. En ik denk wel... Ik heb het geluk gehad dat ik op het juiste moment die stap kon zetten. En ik zou dat iedereen aanbevelen om wel gewoon risico's te nemen. Op je bek te gaan, te falen. Dat is eigenlijk het minst erge dat kan gebeuren. Fuck it, dan doe je wel iets anders. Maar dan heb je wel gewoon van alles geleerd. En de leerkurve dat je als ondernemer hebt om in een klein bedrijf van alles te moeten doen, die is gewoon niet haalbaar bij grotere bedrijven. Toch tot op een zeker niveau. Dus iedereen die zichzelf wil challengen om een betere versie van zichzelf te worden, Op welk vlak dan ook. Ik denk wel dat ondernemen daaraan kan bijdragen. Prachtig. Dat vond ik een heel mooi stukje. Het wordt een beetje emotioneel. Ja, inderdaad. We gaan hier zometeen naast de Toubiens ook nog wat zakdoeken moeten bovenhalen. Nee, Wim, ik heb hier enorm van genoten. Wij gaan zo meteen even naar de Q&A in de... in de community, de Business Mentor Club. En voor de luisteraar, als jij hier de volgende keer live wilt bij zijn en jouw vraag wilt stellen aan de fantastische topondernemers die hier langskomen, dan is er maar één ding om te doen en dat is lid worden van de Business Mentor Club via de link in de beschrijving. Wim, hier gaan we de officiële podcast afronden. Ik wil jou heel graag bedanken voor jouw tijd, jouw leuke vibe en de vele adviezen die je hebt meegebracht. Heel veel plezier. Toe bij jou natuurlijk. Tot bij jou. Dank je wel. ***