Masterclass in Storytelling, Public Speaking en Viraal Gaan

Welkom, beste luisteraar, bij Ben's Mentors. Een podcast gefocust op vooruitgaan in het leven met business en persoonlijke groei. Op deze podcast gaat je host Ben de Koning in gesprek met boeiende mensen van wie jij en ik veel kunnen leren. Geniet van de podcast. Dag Mernick. Goedemorgen, wat is het ondertussen? Ja, we zijn al even bezig. Het is een heel leuk gesprek, denk ik, vandaag. Dat hebben we nog niet gezegd en het is al een leuk gesprek.

Ja, we hebben al een hele dag erop zitten eigenlijk, om even context te geven voor de luisteraar. Jij bent spreker, je bent host van grote events, je bent viral genius. Je doet een beetje van alles. En ik heb het geluk dat ik je al live aan het werk heb kunnen zien, toen ik video's maakte van een evenement dat je deed voor duizend mensen onlangs. En nu ook, toevallig deze ochtend, dat je een training gaf. En een groep van tachtig mensen. Dus ik kijk er enorm naar uit om er dieper op in te gaan vandaag.

Om heel veel tips en tricks te krijgen over public speaking. Want ik vind dat zelf iets heel interessant. En het is iets waar heel veel mensen enorm veel schrik van hebben, om voor een publiek te staan. En als ik jou aan het werk zie, dan is dat precies natural. Dus laten we eens beginnen met de goede woorden stellen. Zou jij even kunnen uitleggen? Wat jij juist allemaal doet? Ik heb het net al goed samengevat.

Heel kort, storytelling, spreken, communiceren. Van mij mag je er eender welke noemer op plakken die je wilt. Als het gaat over een boodschap overbrengen, en dan liefst in de vorm van een verhaal. Of dat nu een meeting is, een congres, duizend mensen, één op één, maakt niet uit, het is allemaal hetzelfde. Dan komen wij daaraan te pas. Het is niet dat we speeches gaan uitschrijven, maar dat wij wel zorgen van, komt uw boodschap op de juiste manier over? Is het gewoon informatie?

Of hebben mensen echt een gevoel van, wauw, dit is voor mij, ik voel hier iets bij, ik wil hier actie op ondernemen, ik wil dat budget geven, ik wil dat goedkeuren, ik wil wat je mij net gezegd hebt, ook dat gevoel, dat is hetgeen waar we elke dag mee bezig zijn. Ofwel spreken we er zelf over, ofwel trainen we mensen zoals je zei, ofwel coachen we mensen, of doen we dat voor ons eigen business. En je zegt, doen wij dat? Je bent ondernemer, je hebt je eigen bedrijf, stand-up company. Klopt.

Je vrouw werkt ook in dat bedrijf, zijn er nog mensen die daarbij komen kijken? Nee. Nee, het is vooral, bewust de keuze wel. We zijn er met ons twee, we doen er nu bij na tien jaar. Dus veel mensen vragen ook altijd, hoe is het om samen te werken met je vrouw? Want ja, je zit de hele dag samen, tenzij we hier nu in deze podcast zitten. Dus, maar zij doet vooral de back-end, meaning, al de planning, opvolging met de klanten, zorgen dat alles, heel kort samengevat, je ziet Nathalie de hele tijd,

totdat er gesproken moet worden, een keynote of een training, en dan zit je mee. Dat is zo'n beetje de verdeling. En ze heeft naast, stand-up company is ook nog een heel succesvolle, e-commerce site met make-up en skin-care, shop.touchofblush.be, hoppakee, en dan reclame ertussen, waar ze echt 80% van de tijd mee bezig is. Dus ik zeg meestal tegen haar van, eigenlijk is je core business, e-commerce, skin-care, make-up, dat doet ze echt, dat is niet alleen omdat het mijn echtgenote is, maar die is daar echt heel goed in. En dan de rest van de tijd support ze mee, zover als mogelijk.

Zalig, ja, ik zag het ook daar in Amsterdam, was dat toen, jullie samenwerking, jullie zijn zo complementair, dat werkt gewoon heel goed. Ja. Gewoon fijn om te doen, je kunt overal iedereen meepakken, en als wij dan congressen hebben in Kroatië, of Noorwegen, of god weet waar, en je hebt zoiets van, hoe, dat is een leuke locatie, dan kun je gewoon zeggen van, hé, gaan we die samen, en dan koppelt je daar ook nog een vakantie aan. Dus dat is wel een leuke manier van werken.

Ja, inderdaad. Voordat we naar uw geschiedenis gaan, uw traject, uw verhaal, meestal spring ik gewoon in het verhaal om chronologisch te beginnen, maar ik wil toch, omdat ik het zelf ook zo'n interessant en belangrijk onderwerp vind, even kaderen wat de luisteraar allemaal kan verwachten. We zullen praten over storytelling, dus hoe je verhalen vertelt, iets wat heel belangrijk wordt tegenwoordig op sociale media, als schrijver, ook als je mensen wilt meekrijgen in je verhaal enzo, ook als presentator.

We gaan het hebben over public speaking, tips en tricks van hoe je comfortabel voor een audience kan staan. We gaan het hebben over je boek, Stand Up To Stand Out, ook interessant. Tweede kom 25 maart. Tweede boek, dan wil je toch ook zeggen dat dit geen flop was? Nee, het is echt wel wel een... Ik ben er altijd heel erg fier op, de boek. Meestal is het zo, je hebt altijd wel dingen die je wilt aanpassen aan een boek, maar elke keer als ik het vastpak, denk ik van, hij is toch wel... Je hebt het ook niet zinnig geschreven.

Dat is ook mijn probleem, hè. Ik kijk er mega hard naar uit om het te lezen, maar vooral om de tips en tricks en de verhalen van u als spreker te horen. Maar laten we eens beginnen met het verhaal van Marnik van den Broek. Was jij als jonge Marnik... Ook zo vlot voor mensen, of is er iets wat later is gekomen? Later gekomen, want dat staat ook in het boek. Dat veel mensen die me nu zien, denken van,

ah, Marnik, de flamboyante playboy op zijn podium, en heeft zoiets van, haha, entertain, extravert, tafelspringer. Dat is het beeld waar heel veel mensen van mij nu hebben. Ook op social media, waarbij we nu wel iets aan te doen, dat mensen niet het gevoel hebben van, ah, he's invincible, en kijk, niks geeft hem angst of god weet wat, omdat ik echt vatvol angstig ben. Maar de reden waarom ik dat vertel, is omdat...

Vroeger, als kind, een telefoon oppakken, mijn familie, het zijn allemaal zakenmensen, allemaal ondernemers, die kwamen heel veel op recepties, moesten wij soms als kinderen ook mee naar van die feesten of god weet wat. Daar ook, ik was zo wat mannelijk in de film, die dan aan de broekspijp van de papa stond, en ze zat van, en dan zo, ah, het is toch een verlegen jongen? Het is toch een verlegen jongen?

Vroeger in de klas, in school, ik was altijd degene die stil was. Ik had, voorlopig, heel veel vrienden, ik heb een heel mooie jeugd gehad, maar ik was altijd zo in de groep degene, zo... Ik had altijd een probleem met mij, want ik was meestal gewoon aanwezig, en af en toe zei ik weleens iets, maar dat was de man. Ik ben heel introvert, ik ben trouwens nog altijd heel introvert. Maar zoals ik altijd zeg, introvert heeft niet per se iets te maken met of je kunt spreken of niet.

Je wordt wel getriggerd om je wat meer af te zonderen, waardoor je minder ervaring hebt, maar daar kun je straks nog over hebben. Maar ik was wel zo de cliché, teruggetrokken, games, videogames spelen, heel veel lezen, op jezelf. Als vrienden op stap gingen, dan was het van, ja, ik blijf toch thuis, en ik ga mijn eigen dingetje doen in mijn eigen wereldje. De vijf waar ik ooit naartoe moest, heeft mijn mama gezegd tegen mijn kameraden, ik weet het nog goed, Bert, het is goed dat je het hoort, je weet het,

Bert belt en zegt, hé, we gaan allemaal op stap, maar Marnie heeft gezegd dat we niet meekomen, maar ik wil toch nog eens even checken. En ik sta daar echt naar mama, nee, nee, en mama had gezegd, Marnie komt. Dus meestal zeggen ouders, misschien moet je niet zoveel op stap gaan. Nee, mama heeft gezegd van, en nu ga je dus verplicht op stap. Dus om je maar even een beeld te schetsen, wie ik was in mijn middelbare school en daarvoor. En dan door mijn grootvader, die een hele goede entertainer was, een hele goede spreker, door bepaalde leerkrachten in de middelbare school,

op het einde van de middelbare school, die zijn me beginnen trigger, en hebben me echt uit mijn comfortzone beginnen duwen, en op een gegeven moment beginnen merken van, hmm, ik heb er wel wat schrik voor gehad. Maar als ik iets zeg, luisteren mensen wel. En als ik iets doe, zelfs bijvoorbeeld, dat klinkt nu heel, oh, kijk naar mij, maar als ik schoolwerkstukjes moest doen en ik moest een voordracht doen in de school, andere studenten keken daarnaar uit, omdat ze wisten, als Marnie spreekt, al gaat het over doelstelling.

De blauwe reiger, of god weet waar we het over moesten hebben, dan wordt het een show. En ik begon te merken dat het publiek daarop begon te reageren, dat ik daar energie uit haalde, hoewel het uit mijn comfortzone was. En toen is die bal aan het rollen gegaan. En toen had ik zoiets van, hmm, misschien moet ik meer spreken. Misschien moet ik meer vokaler zijn, niet tafel gaan springen. En dan is dat doorheen mijn werkervaring uitgegroeid tot wat we de dag van vandaag doen. Dus je had toen al wel een bepaald talent voor spreken.

Als je als jonge kerel al spreekt, zonder er echt veel mee bezig geweest te zijn, en mensen luisteren en mensen kijken ernaar uit, dan heb je toch wel een bepaald talent daarvoor. Ja, ik ben al voorzichtig om dat woord te gebruiken, omdat ik ben ervan overtuigd, ik denk niet dat dat waar is, maar dat is mijn ervaring, dat je talent nodig hebt als je op een bepaald niveau wilt geraken. Net zoals bij muziek, bij sport, wij kunnen morgen gaan paddelen, en het kan zijn dat je nog nooit een bal aangeraakt hebt. En als je geen talent hebt, ben ik ervan overtuigd,

dat als je lessen pakt en een hele goede leraar hebt, en je daar echt voor openstelt en je daar op committ, dat je een hele goede paddeler kunt worden. Dat je toernooien gaat winnen, dat je gaat amuseren. Maar ik ben er wel van overtuigd dat als jij de top van paddel wilt worden, in Europa of wereldwijd, dat er ergens wel een soort core talent aanwezig moet zijn. Maar dat is zo de happy few. Net dezelfde bespreking, ik merkte dat ik daar wel iets van kan,

maar ik heb zoveel klanten die echt zoiets hebben van, ik heb daar geen ambitie in, in dat spreken. Ik moet het wel voor mijn job. Heel veel mensen meenemen die daar echt geen aanleg voor hebben, maar die toch hun projecten goed gekeurd krijgen. Die toch in de top vijf van beste sprekers zitten op de congressen waar die gaan. En dat is wat ik bedoel. Dus ik zou zeggen, misschien had ik wel daar talent voor,

dat het nu daarom zo extreem geworden is, maar ik zeg niet dat dat een voorwaarde moest zijn. Ja, er moet inderdaad geen natural in zijn om er beter in te worden. En volgens mij is het echt wel belangrijk om daar aandacht aan te besteden, want iedereen gaat wel in contact komen met andere mensen, gaat op een bepaald moment aan zijn of haar baas, of aan klanten, of aan de werkgever, I don't know, iets moeten voorstellen dat ze verkocht willen krijgen.

En dan lijkt het mij wel heel handig dat je weet wat je doet, en dat je niet zomaar een lagere schoolpresentatie geeft. Dit ben ik, en hier ga ik over spreken. Maar het zou dit echt zo... Ik vind het jammer. Daarom dat... Vaak zeg je, dat is heel extreem. Maar daarom dat Amerikanen, mensen... UK, Nederland, Amerika, India, uit mijn ervaring,

dat zijn de landen die vaak binnen grote corporates de topfuncties krijgen. Ja, je kunt zeggen, grotere markt, meer budget, meer ervaring, yes. Maar dat zijn degenen die vaak zo de opportuniteiten krijgen. En dat zijn degenen die vaak op congressen gaan spreken. Dat zijn degenen waar iedereen zo zegt van, ja, maar hoe hebben die dat toch weer gefixt? Ik moet zeggen van de Nederlander door de bol. Want een Nederlander gaat vaak lopen met pluimen,

en er kan een België daar heel kwaad over zijn. Maar hoe komt dat? Omdat dat de landen zijn waar in het school, heel hard getraind wordt op spreken. Communiceren, dat zijn echt vakken daar. Dat is onmiddellijk van kind af aan, of je daar nu talent voor hebt of niet, voor die klas.

In België, mocht je blij zijn als je af en toe zo over de blauwe reiger mocht, was trouwens mijn eerste presentatie ooit, vandaar dat ik dat zeg, over de blauwe reiger iets mocht zeggen. En als je dan in je businessleven komt, en dat is wat ik net tijdens de keynote gezegd heb, 85% van je job, of je nu een ingenieur bent,

of een finance professional, 85% is communiceren, als je niemand kunt meepakken, niemand kunt overtuigen, dan kun je nog zo goed zijn in je job, technisch-wise. Technisch-wise. Technisch, daar gaat niks gebeuren. Je gaat gewoon heel gefrustreerd zijn. Je gaat geen promoties krijgen, je gaat geen goedkeuringen krijgen.

Het is niet echt degene die het beste technisch is, die altijd de opportuniteiten krijgt. Ik denk ook, als dat vroeger zou aangeleerd worden, en je weet hoe je kunt effectief communiceren, en hoe je een presentatie ineensteekt, dat je daar meer van gaat beginnen genieten.

Ja. Ik speel bijvoorbeeld piano. Ik heb er te weinig tijd voor, maar ik blijf dat volhouden, volhardig, toen ik nu al drie jaar was. Dat is net hetzelfde. Ben ik ooit in contact gekomen met muziek? Nee. Mama heeft iets of wat muziekachtergrond, voor de rest nergens exposure

in mijn jeugd aan muziek gehad. Ik ben dat beginnen doen. Ga ik de volgende Elton John worden? Nee, want daar heb ik het talent niet voor. En dat zegt mijn leerkracht ook zelf. Dat gaat hem niet worden. Maar ga ik Like a Candle in the Wind goed kunnen spelen? Jazeker. Ik kon geen noot lezen drie jaar geleden,

en ondertussen speel ik vlot stukken van Handel en noem maar op. Ik kan al die partituren lezen. Het is een net hetzelfde bespreek. Voilà. Ja, als je iets wil doen en je hebt er geen talent voor, dat is echt geen enkele reden om het niet te doen. Nee. Introvert, geen talent, al die toestanden, of geen

sexy business, want altijd wordt er naar sales en marketing gekeken. Ik kijk bijvoorbeeld net tijdens de presentatie het eerste wat ik hoor is, ja, we're not sales and marketing. Dat heeft niks met te maken. Als je er gewoon aan blootgesteld wordt, je haalt er dan daarna energie uit, of je ziet het nut, tenminste, en je leert je dan die

skills aan, you can do anything. Ja, dat is ook dus al een mythe dat we hier gaan doorbreken. Je moet geen extrovert zijn om een goeie presentator te zijn, om een goeie spreker te zijn. Nee, want de meeste artiesten die je op het podium ziet rocken, of dat nu muziek is, of dat zijn acteurs,

of sprekers, de meeste zijn introvert. Veel comedians zijn introvert. En als je die dan op het podium ziet, dan denk je dat kan toch niet? Kijk hoe die mij aan het entertainen zijn. En die zijn aan het rondspringen, aan het lachen, zijn helemaal mensen aan het meenemen. Nou, dat moet toch een tafelspringer zijn? Helemaal niet. De meeste comedians, als je ze tegenkomt ergens,

zitten met een pintje of een choco aan een paar wat beetje onder hun ogen uit te kijken, te hopen dat er niemand tegen hun babbelt. Maar op het moment dat de spot aangaat, en de micro gaat aan, it's go time. En daar halen ze wel energie uit. Dus dat is zo'n knop dat ze kunnen omdraaien of zo, en dan ineens

zijn ze aan het performen. Ja, dat is net hetzelfde bij mij. Dat klinkt altijd heel hard, maar ik heb het liefst geen contact met mensen. Dat klinkt heel extreem, dus niet dat ik menschuw ben, maar ik heb het liefst geen contact met mensen. Dus als je tegen mij zegt, hoe laat jij op? Steek mij drie dagen in mijn mancave

met mijn call of duty. Ik blijf gewoon in mijn pyjama zitten. Ik stink gewoon drie dagen door. Ik eet wat wel wat ik vind op de vloer. En na die drie dagen kom ik uit mijn mancave en zeg Nathalie van, en opgeladen. En dan heb ik zoiets van, ja, ik ben klaar voor de dag. Terwijl Nathalie is meer extrovert.

Die spreekt minder als mij, en is minder uitbundig. Maar extrovert, wat heeft dat mee te maken? Die wil het weggaan. Die wil het vrienden zien. Die wil het op stap gaan. Die wil het gaan uit eten met vrienden. En die heeft dat nodig, want daar laat die van op. Terwijl ik zoiets heb van, ja, ik vind dat leuk.

Het moet sociaal zijn. Maar dat is voor mij een effort. En daarom heb ik zoiets van, de mythes, introvert, extrovert, nothing to do with being a good speaker. En talent ligt eraan hoe verder je wilt geraken, maar heeft er eigenlijk ook niks mee te maken. Ja, voilà. Weg met de excuses.

Als we dan verder gaan van jonge Marnik naar middelbaar naar de verdere studies, want een groot deel van de luisteraars zitten in hun studententijd. Waar heb je dan gestudeerd? En was je toen ook al bezig met spreken of met marketing

of met storytelling? Ik heb middelbaar heb ik gewoon, nu zelfs niet meer bestaat, moderne taalwetenschappen gedaan. Veel fysica, veel chemie en taal. Logisch. En in het hoger heb ik, hoe noemde dat toen? Communicatie

management dingen. Management, communicatie, wetenschappen, alleszins. De combinatie van communicatie, PR met marketing. Heb ik dat, waarom heb ik dat gekozen? Omdat ik wel zo'n beetje getriggerd was, ik wil altijd iets of wat in de reclamewereld doen.

Niet per se even te spreken, maar wel zo, ik wil iets doen met ads, met advertising. En communicatie was daar het tiks bij. En ik had getwijfeld van, ga ik universiteit doen? Maar ik heb een stage gedaan bij een heel top, een Limburg heel top bedrijf, waarna ik zoiets van

oké, ik heb een hogeschool, ik heb een stage, wat ik hier geleerd heb, ga ik nooit op universiteit leren. Dus ik ga gewoon mijn hogeschool doen. En ik dacht, in mijn middelbare school, ik ga gewoon hogeschool doen. En als dat lukt, heb ik tenminste een diploma, en dan kunnen we nog zien of ik universiteit doe. Dat is er nooit van gekomen. Maar ik heb het niet bewust gekozen van, en dat gaat mij dan lanceren

in mijn sprekers. Sprekerscarrière. Dus dan afgestudeerd, uiteindelijk. Wat was jouw eerste job? Was dat dan bij dat stagebedrijf? Ja. Of nog iets anders? Ik heb,

om het hele verhaal te vertellen, ik heb toen communicatie gestudeerd, met een stageplaats gaan zoeken, en ze hebben me geconnecteerd met RCA, en ik weet nog dat ik toen een gesprek had met de CEO, en die hadden verschillende afdelingen, nu nog altijd trouwens. PR, public, HR, maar HR dan in employer branding,

niet per se recruitment, maar de communicatie rond recruitment. En wat hadden ze nog? En dan brands advertising. Dat waren degenen. Ik had dat gesprek, ik kom daaraan, die man zit voor mij, die zegt, wat wil je hebben? Je mocht dus sowieso komen werken, want we zoeken inderdaad stagemensen, maar welke afdeling wil je doen? Ik zei HR. Die zei, pak iets anders.

Niemand pakt HR. Maar dat was een tijd dat HR niet meer was, dat was een vacature in een jobpad, en de vacature. Ik zei, ik wil HR doen, want ik denk dat dat echt een markt is die gaat boomen. En advertising, daar is al heel veel in gedaan, PR is al heel veel in gedaan, en public, overheidswise, dat boeide mij niet zoveel. Die zei, oké, goed.

We wandelen naar het hoofd, Sandra, topvrouw, naar het hoofd, en ik zie hem nog altijd zeggen, Sandra, dit is je stagiair, Marnik, Marnik, dit is Sandra, je stagebegeleider, van en die wandelt weg. En Sandra had zoiets van, maar wij pakken helemaal geen stagiairs aan. En er wil nooit iemand HR doen als stage, dus

who the hell are you? Maar goed, dat klikte, daar beginnen werken, en toen begon zo'n employer branding heel stil eens op te komen, en toen had ik zoiets van, hehehe, that's what I was been waiting for. En mee op die employer branding, ja, golf,

gesurfd, de eerste LinkedIn ads in België gedaan, Facebook kwam net op, de eerste employer brand, Google's van internationaal, kwamen naar Europa. Daar op beginnen verder surfen, en dan hoe ben ik in aanraking gekomen

met dan het spreken, is doordat ik was toen Gen Y, want toen was dat wel hoeveel generaties verder. Ja, we zijn terug opnieuw begonnen, hè? Ja, inderdaad, we zijn terug aan het begin van het alfabet, maar we waren Gen Y, en had ik zoiets van, hoe is de kijk op Gen Y op de werkvloer gelinkt aan employer branding? En omdat ik toen heel jong was,

was daar heel veel vragen om, want die jonge gast kan ons vertellen over de generatie, en weet iets van employer branding, dat is een woord dat wij niet kennen, want wij plaatsen gewoon vacatures. En die communicatie, communicatie, communicatie, combinatie zorgde ervoor dat veel klanten dus hadden van, hé, kom daar eens over spreken. En dat waren

zo mijn eerste stapjes, en van daaruit. Ja, dan verder blijven groeien, uiteindelijk denk ik bij een andere bedrijf terechtgekomen, waar dat je ook voor grotere bedrijven ging werken. PepsiCo was het volgende bedrijf. Ja, PepsiCo, daar valt iets

heel leuk over te zeggen. Vertel eens het verhaal, van hoe dat jij met Halloween viraal bent gegaan. Aha, oké. We gaan nog steeds naar dingen. Ja, want het is iets, iedereen die luistert, heeft,

of 99% daarvan, heeft al werk van jou gezien. Klopt. Zonder dat ze het beseffen. Klopt. Dus vertel daar het verhaal, is even van. Sneaky, sneaky, hè. Nee, maar het is, hoe, om het verhaal daar te vertellen, is, de eind waar we het over hebben, is, mensen wereldwijd gaan

niet kennen, is de Pepsi Cane, met de Coca-Cola cape, en dan staat erbij van, ah, it's a scary Halloween, en dan heeft toen in haar tijd 9Gag daarop gereageerd, met dan dezelfde foto, en er stond bij, everybody wants to be a hero. Dat is hetgeen wat echt wereldwijd overal

gekend is. Dat is heel lang niet geweten van, ja, wie zit er nu achter, noem maar op, maar dat is een heel stom iets, want op een gegeven moment, ik was verantwoordelijk bij PepsiCo, dus na RCA ben ik naar PepsiCo gegaan, om daar de digital marketing te doen. En ik deed in het begin de social media, dat was de opkomst, zoals ik zei, van de Facebook pagina's, dus iedereen moest content

plannen hebben, dus dat deed ik dan, als social media manager. En ik wou al heel lang, maar voor alle merken trouwens, die verkleden in de brand van andere merken. Ofwel was dat binnen PepsiCo, ofwel extern. Maar ja,

dat ligt gevoelig, hè. Dus ik heb dat heel lang hebben ze dat tegengehouden, want ze zeiden van, ja, we gaan dat niet doen, we gaan dat niet doen, dat is te gevaarlijk, noem maar op. Ik was zo, ja, whatever. En op een gegeven moment was er dan een brand manager, of een senior brand manager, waar ik dat opnieuw aan vertelde. Ik zei, ja, ik zou toch

graag, zoals een merk, verkleed bij Halloween, dat gaat een leuke post zijn, dat gaat een leuke post zijn. Zegt die persoon tegen mij, en wel, Marnik, ik denk het ook. Die zei, ik heb een agency, dat dat perfect voor u gaat kunnen maken, ik zorg dat dat er door komt. Ik dacht, dat zou echt magnifiek zijn. Kerel heeft dat geregeld,

intern marketing director, goed gekeurd op een gegeven moment, kreeg ik goedkeuring van Marnik, let's make this. Agency, dat gemaakt, wij dat gepost, ik had dat toen s'avonds gepost, ik heb mijn laptop dichtgedaan, en gewoon thuis gaan eten, de hele avond, en ik had zoiets van,

er is toch geen actie lopende, dus ik was niet zo heel druk bezig met mijn social media. Volgende ochtend word ik gebeld, door de marketing director, Marnik, dat ding wat je gisteren gepost hebt, kijk eens online. Dus ik online, ondertussen was dat al,

dat was echt crazy in het gaan. Buzzfeed had al opgepakt, 9gag had die reactie al gemaakt, mensen hadden dat al honderdduizend keer gedeeld, er waren, ik denk dat nog andere ads, admagazines online, waren dat allemaal best ad ever, en we hadden zoiets van, what the hell just happened?

Ja, grote paniek, intern natuurlijk, van ja, wat hebben we nu gedaan, is dat oké, is dat niet oké, tatatata. Ik dacht op dat moment, ik ben mijn job kwijt. Maar waarom, dat snap ik niet, dat daar zo... Omdat je moet altijd starten van met je eigen kracht, en ik weet dat er heel veel in het verleden, want je hebt bijvoorbeeld die ad die ook heel gekend is,

waar een jongske, een cola blikske, koopt, in een vendingmachine, en dan dat cola blikske gebruikt om op te gaan staan, om aan de knop te kunnen, van Pepsi. Dus er zijn al heel veel ads gemaakt geweest, waar de rivalry tussen de merken, maar dat is altijd zo'n

dunne lijn tussen, is het leuk, is het niet leuk, en je wilt vanuit je eigen kracht. En afhankelijk van wie, op dat moment, in charges, wordt dat goed gekeurd of niet goed gekeurd. Maar ik denk dat mensen, je moet dat ook zien in zo'n context, nu als iets verhaal gaat, hebben mensen zoiets van, oh super cool,

want iedereen wil het verhaal gaan. Ik praat over de tijd waar mensen blij waren als ze een Facebookpagina hadden, en dat dat spannend was, een Facebookpagina te hebben. Beeld je in dat je dan iets post, waar je niet op voorbereid bent, en dat ineens de hele wereld rondgaat. People start to panic, hè.

Nu kunnen mensen dat kaderen, en nu hebben mensen zoiets van, hoe cool is dat, dat dat gebeurd is. Toen was dat een ander parmo. Het is iets dat je waarschijnlijk nog nooit hebt meegemaakt, en de hele wereld ziet het effectief. Dus ik snap wel dat je ergens wat paniek hebt,

maar ik vind het gewoon geniaal. En ik vond het ook heel cool dat zo daarna ben ik naar Maleisië geweest, op reis, drie weken rondtrekken, Maleisië, en op een gegeven moment zaten we in de in het Tabinpark, in Borneo, in de jungle. Er was een Deens koppel, die op dezelfde safari jeepers ontstaat.

En waarom babbel ik, zei ik, ik werk met PepsiCo. En die zei, oh, PepsiCo, have you seen that ad of that Halloween? We zeiden, yeah, we know it, we know it. That is like the best thing they ever did. En we hebben zo, and if you only knew who made the ad. Ja, dat is wel crazy dat dat

tot aan de andere kant van de wereld letterlijk wordt bekeken. Yes, en ik denk dat, niet dat jij daar of andere mensen over zullen te wachten, maar ik had toch even meegeven, gezien dat je hierover gespreken gaat, en om het te linken aan hetgeen waar we over bezig waren, is mensen vragen altijd hoe kun je viraal gaan?

En ik zeg niet dat ik daar de expert in ben, in viraal gaan, maar op zich is dat niet zo heel moeilijk, want het is de basis van comedy, het is de basis van goed spreken, goede storytelling, en het is de basis van een of welke ad of stuk content dat goed gewerkt heeft. En dat is,

speel jij in op de wereld van je publiek? Was het hetgeen wat mensen boeit, al jaren, decennia sinds het ontstaan van die merken? Dat is de rivalry, de strijd, die is er eigenlijk niet eens moe,

de strijd, zogezegd, tussen Pepsi en Coca-Cola. Dat boeit mensen. Je hebt het Coca-Cola-kamp, je hebt het Pepsi-kamp. Dat is gecreëerd, hè. Het zijn niet dat mensen op die barricade staan en dingen, maar je hebt, hoe vaak heb je in een restaurant dat je dan zegt van, ah, voor mij en een cola, want dat is het algemene begrip, ah, Pepsi is

oké, dat is zo'n klassieke. Dat krijg je in België, maar als je in andere landen gaat, waar, ik zeg nog eens, Pepsi 85% van de markt heeft, gaat het heel andersom zijn. Dus dat ligt er gewoon een beetje aan waar je in de wereld zit. Maar je hebt altijd die strijd daartussen, net zoals je de strijd hebt tussen voetbalploegen.

Dat is van de wereld. Dus waarom heeft die ad gewerkt? Op zich is dat niet rocket science, maar die ad heeft gewerkt om de mensen te zeggen van, wow, Pepsi en Coca-Cola uitgedaagd op een leuker, leuke manier, oh, wat gaat Coca-Cola doen? En het was niet Coca-Cola, het was 9gag. En 9gag post dan die, god weet wie het gemaakt

heeft. En dan, oh, ze hebben gereageerd en die strijd wordt aangewakkerd. En daarom is de verhaal gegaan. Maar ik heb, om even over mijn eigen dingen te babbelen, ik heb, ook tijdens mijn Pepsi-Cola-tijd, op een gegeven moment had ik zoiets van, hmm, het is wel interessant om in de binnenluxe te werken. Dat is een groot verschil tussen Nederlanders

en België en niet de algemene dingen die mensen kennen, maar corporate-wise, de manier van werken is heel anders tussen België en Nederlanders. En ik had zoiets van, ik ga daar een blogpost over schrijven. En ik noemde dat, staat trouwens ook in een boek, van Why Belgians Don't Drink Milk in the Meeting

and the Dutch Love Monday. Ik heb die s'avonds online gezet, de volgende dag poef, die is echt ontploft. Er zijn zelfs magazines die letterlijk die blog gepubliceerd hebben in hun magazines in Nederland, in België. Ik heb daar zelfs presentaties voor moeten geven over die over die post.

Waarom werkt dat? Waarom ging dat viraal? Nou, mensen zeiden van, ja, België-Nederlanders, dat verschil, dat houdt mensen bezig. En het laatste voorbeeld om een punt te maken, wij zijn nu recent video's aan het maken met elkaar. Dat klonk heel fout. Corporate video's met elkaar aan het maken

en we hebben verschillende shorts waar ik iets uitleg. Ik heb net nog bij de opzet van deze podcast gezegd, welke werken heel goed, ik denk dat die wereldwijd viraal gaan, maar werken heel goed, zijn de dingen die inspelen op de leefwereld van de mensen.

Waar die bezighouden. Dat ik fouten maak. Een video waar ik fouten maak op het podium en daarover babbel en daar iets leuk gebeurt. Dat werkt. Ik kan het beste advies geven. Die video werkt oké. Als mensen iets zien van, hé, dat heb ik zelf ook. Wauw. Dat wordt

gedeeld. En ik denk dat dat een beetje de basis van alles is. Hoe goed kun jij inspelen op de leefwereld van anderen. En als mensen die video's willen zien waar je het over hebt, ze zijn inderdaad heel leuk, kunnen ze gewoon even naar jouw Instagram of LinkedIn gaan

at marnikvandebroek. Dat is alles. LinkedIn, YouTube, dat is allemaal marnikvandebroek. Like, share, comment. There you go. Subscribe. Viraal. Maar niet omdat het lang over door te bomen, maar heel veel, zeker in de advertising wereld ook, mensen hebben zoiets van, hoe kan ik viraal gaan? Zeker de jeugd. Dat is gezegd, dat zijn heel veel jonge luisteraars. Iedereen

wil het viraal gaan. Iedereen wil succesvol zijn. Op social media. Wat werkt? Is het dat? En dan gaan mensen tegen mij zeggen, marnik, je hebt helemaal niet zoveel volgers. En je hebt helemaal niet zoveel dit en dat. Dat is mijn doel ook niet. Mijn doel is om deze business te runnen. En om op leuke congressen

te spreken. En om klanten te hebben die zeggen van ik heb net mijn pitch gewonnen. Kom bij ons bedrijf die trainingen geven. En dat boomt heel goed. Is mijn doel om de volgende Jake Paul te worden? Nee, als ik dat zou willen doen, dan moet ik nu mijn content gaan aanpassen. Maar als je dat echt wilt en dat is je ambitie,

dan is het volgens mij niet zo heel moeilijk. Because, just give the audience what they want. Om zo'n succesvolle marketingcampagne te creëren, er zijn ook bedrijfs, eigenaars, business owners die luisteren naar de podcast, die waarschijnlijk wel een virale

ad of gewoon een ad willen maken die heel goed werkt voor hun bedrijf. Je hebt dat emotionele aspect, dus sowieso in de eerste plaats denken aan het publiek dat je wilt gebruiken. Zijn er nog andere secrets of not secrets

waar je zeker aandacht moet besteden om een ad te maken die heel goed werkt. Of content bijvoorbeeld. Ben ik er een beetje aan wat je mediumdoelen zijn, waar we online bezig zijn, waar we over een speech bezig zijn. Ik zal het even generalistisch.

Het eerste is wat we net ook zeiden. Vertrek nooit van je eigen wereldbeeld. Trek altijd vanuit het publiek. Je zag dat net tijdens de keynote ook. Wat werkt bij die mensen van het moment dat je bezig bent over hun thuissituatie. Over wat zij doen in meetings. Of hoe dat verloopt als ze een teamscall hebben. Dan zie je al die mensen eigenlijk knikken van

oh my god, dat doen wij echt. Dat is relatable. Dan heb je hun aandacht. Dat is hun leven. Dan gaan ze delen. Dan gaan ze zeggen hier ga ik bij effe blijven stilstaan. Wat is een ander ding is be surprising. Dat is de basis van comedy opnieuw. Ik link heel veel naar comedy

omdat stand-up comedy is gebaseerd op mijn hele comedy ervaring. Maar was comedy. Comedy is een stuk die herkenning maar is ook om verrassing te creëren. Want je hebt de setup en de punchline. En de punchline, hoe langer de setup hoe beter de punchline moet zijn. Dus hoe groter de verrassing moet zijn. Dat is de regel. Want ik vind een heel mooi

Bas Bekkerman ooit verteld. Hij zei je koopt tijd met je grappen. Hoe meer je lacht, hoe meer tijd je koopt in het hoofd van het publiek. Dat is net hetzelfde bij storytelling op een podium. Dat is net hetzelfde bij je ads. Hoe verrassend kun jij uit de hoek komen. Hoeveel keer hebben mensen dus van die stopping power van oh my god dat heb ik nog niet gezien.

Wow dat hij dat durft zeggen. Om deel te verwijzen dat we deze morgen hadden. Ik kom aan op het podium. Daar staat er een man. Ik weet natuurlijk dat dat een grote basis van dit hele deze hele afdeling. Het eerste wat gezegd is van hey are you gonna stand there as a security guard or who the hell are you. Puur dat.

De hele zaal lacht. En iedereen is van oké dit gaan andere presentaties zijn. Dat is anders want je hebt net onze grote baas waar we allemaal zoest hebben van hoe. Want iedereen is altijd heel voorzichtig hier ergens. And you just call them a security guard. Hop. En mensen hebben op hun list van oké dit kan misschien wel eens interessant worden. Dus ik denk leefwereld.

Surprise. En als je kijkt naar die leefwereld dan ga je altijd met komen met iets wat wat zij willen. Dat is een hele moeilijke. Niet alleen dat ze zichzelf herkennen maar ook wat is de value van hun. Je ziet dat bijvoorbeeld heel veel bij

start-up pitches. Er strekt altijd vanuit ons product kan dit en onze service kan dat en het is geweldig en dit is geweldig maar dat is uw value. Dat is wat jij denkt dat dit product biedt en dat kan ook zijn maar dat is niet de value die uw core publiek misschien zoekt. Zou je een voorbeeld geven?

Ik zie u kijken van wat is hem nu moeten zeggen. Ik vind het megalogisch. Geef maar een voorbeeld. Ik heb onlangs bijvoorbeeld bij een training dat voor mensen die sales deden naar verzekeringsmakelaars. En die zeiden ja maar ons platform wat wij aanbieden is dat bespaart tijd. En je kunt

uw klant opvolgen en je kunt uw logo erop zetten. Oké top. Ik zeg maar degene waar je nu naartoe gaat morgen. Die pitch was de value van hen. Dat weet ik eigenlijk niet. Ik zeg maar wat do they care about?

En dan begint die persoon te babbelen. En dan zegt die van kijk degene waar wij morgen naartoe gaan is een familiebedrijf. Ze zijn al jaren in de business. De man die daar runt is samen met zijn twee zonen. En die hebben zoiets van ze frustreren zich dat ze weinig aandeel nog hebben in die

verzekeringswereld. Alles wordt geautomatiseerd en je komt er eigenlijk het makelaar amper nog aan te pas. Dus je hebt nog weinig band en voeling zoals vroeger met je klanten. Ik zeg ik kan je platform dan faciliteren. Ja ja ja bij ons zorgen we dat je echt zo op elk stuk van het proces als er iets gebeurt hun input kunnen geven en de klant kunnen

helpen en dat volledig kunnen monitoren. En echt nog. Ik zeg ja that's the button you need to push. Want die mensen hebben zoiets van oh ja dat is like vroeger. Dat we terug nog die relatie met die klant kunnen opbouwen. Dat is value. En dan hebben mensen zoiets van oh ja dat is dan de value. Daar ga ik mee op de boer. Ja nee.

Want ik vraag aan een andere groep en ik zeg waar ga jij morgen naartoe? En die zeggen ja. En die beginnen over die persoon te babbelen. Ja dat is een gewoon gast en die wordt alles geautomatiseerd. Letterlijk zegt die hoe minder de klant spreekt hoe meer geld ik verdien. Dat is oké ik kan er van alles van vinden maar dat is oké.

Maar als je daarmee komt met diezelfde value dat boeit de persoon van je meter. Want die is dus van hoe minder ik de klant zie hoe meer geld ik verdien. Dus automatiseer het nog meer. Wat doet die platform een functie daarvan? Ja op zich kan het volledig geautomatiseerd worden en kun je wel mooi monitoren en die data.

Maar het zorgt er ook voor dat je volledig op de achterkant kunt verdwijnen maar wel controle hebt over het proces. Dat interesseert die mensen. Ik zeg dat is de value voor die persoon. En zo kun je nog honderdduizend andere mensen afgaan en dat is net hetzelfde bij je ads. Net hetzelfde met spreken.

Wat ik hier verteld heb voor een groep IT'ers is niet dezelfde value. Als voor een groep marketeers, als een groep CEO's, noem maar op. Dus een eerste stap is altijd zet u op de plaats van uw audience. Yes. En hoe dat ze gaan ervaren, wat dat zij willen weten.

Zet u echt in hun leefwereld en denk nou over als jij hun zou zijn, wat zou belangrijk voor u zijn. Ja. En is dat nu dat mensen aan het luisteren zijn aan de podcast en ze zeggen wauw, dat heb ik nog nooit gehoord. Helemaal niet. Maar weet je wat het leuke daaraan is? Het zeggen en het kunnen, dat is een heel groot verschil.

Want natuurlijk, heel Instagram staat vol met quotes. Step out of your world. Your map is not their map or their area. Dat is net als de quotes van listen to understand van de Stephen Covey, denk ik dat het is. Listen to understand, not to answer.

Luisteren is superbelangrijk. Dat wordt al decennia gepreached. Hoeveel mensen kom jij tegen op een netwerkevent of in de businesswereld? Als je er tien ziet, als er ene echt naar u luistert, dan is het al veel. De rest weet de quote, maar weet niet wat echt luisteren is.

En dat is net hetzelfde met dit. En daarom winnen degenen die effectief snappen wat het is om in die wereld te duiken. Wanneer had je zoiets tijdens uw tijden bij PepsiCo, dat je op een moment kwam, nu wil ik iets anders doen,

nu wil ik beginnen ondernemen en stand-up company oprichten? Wel, dat is een beetje de origin story van het bedrijf. Ik heb dan, straks zei je, communicatie gestudeerd, bij RCA gaan werken, advertising wereld. Eerste stappen gezet en het echt te spreken

voor branding. En voor branding is helemaal in de wereld duiken van uw publiek. Want ja, iemand overtuigen om die camera bijvoorbeeld te gebruiken, is nog iets anders. Als iemand overtuigen wil je hier elke dag van uw leven, acht uur komen, uw nikkel afdraaien. Dat is een heel andere propositie.

Dus daar heb ik al lang geleerd, PepsiCo. En de moment dat ik dan de switch maakte, was eigenlijk een mooie perfect combination of it all. Dat de brandmanager van Lees naar mij toe kwam, ik weet niet of ze dat nog altijd weet. Ik heb er onlangs nog iets over gezegd. Of ze het weet. Maar die kwam even toe en zei, man, los van

de digitale marketing, hoe komt het dat als we een hiring freeze hebben, geen mensen mogen aannemen? Hoe komt het dat als we een budget cut hebben, geen budget krijgt? Wat doe je in die boardroom dat wij niet doen, want wij botsen vaak tegen die corporate walls? Ik kon daar toen niet op antwoorden, maar ik deed heel veel stand-up comedy in mijn vrije tijd.

En ik merkte dat ik onbewust heel veel van die techniekje was beginnen toepassen in de boardroom. Niet om grappig te zijn, maar wel de storytelling. Alles wat ik nu net zei. De surprise. Duiken in de wereld van je publiek, zorgen dat die mensen zeggen van, oh ja, dat ben ik, dat had ik nog echt niet gezegd. Dat. Dat werkt bij iedereen.

Wij blijven mensen. Maakt niet uit hoe fancy-pancy je kostuumwikken is, we blijven mensen. En ik ben daar trainingen binnengegaan te geven en dat sloeg zo hard aan, tot mijn verbazing, dat ik dat overal binnen PepsiCo, internationaal, ook die trainingen moest gaan geven. En toen had ik zoiets van, ja, kijk, ik heb altijd zelfstandig gewonnen zijn,

want mijn hele familie, mijn grote familie, met die hebben ze allemaal ondernemers, allemaal in verschillende takken, met die hebben we allemaal een eigen bedrijf. Dus, ik had zoiets van, ja, nu weet ik het, hè. Want als PepsiCo hier nood aan heeft, dan gaan andere bedrijven hier ook nood aan hebben. Job opgezegd, Nathalie Job opgezegd, en ondertussen, zoals ik zei, we zijn bijna tien jaar verder.

En elke dag krijgen we de vraag van mensen die zeggen van, kijk, we krijgen het er intern niet door. Of ik moet morgen naar een congres, en ik weet niet wat ik moet zeggen. Of ik heb me een boek geschreven, maar ik weet niet hoe ik het moet aan een man brengen. Help me met mijn verhaal. En toen is die switch gekomen van, hé, there's gold in this. Voor mensen die misschien luisteren en die

daar in hun bedrijf of als ondernemer misschien nood aan hebben, correct me along the way, maar jij gaat dus met die mensen samenzitten als ze een probleem hebben om iets te communiceren of zo, of als leider, als ze naar hun team willen communiceren, om dat verkocht te krijgen.

Of om het goed te laten overkomen. Om hen te helpen met hun presentation. Yes. Sorry als het lawaai maakt, maar ik ben nu een fles aan het nemen om even iets te drinken. Oké, dan gaan we er even, terwijl je drinkt, want dat doet mij denken aan een leuke tip, iets tussen smijten. Een handige, maar belangrijke tip voor mensen

die spreken, voor publiek. Een tip die je mij daar in Nederland voor het evenement had gezegd, is pas op met koffie wanneer je spreekt voor publiek. Omdat je daar die mouth noises van krijgt. Ja, klopt. Vandaar dat je ook veel water drinkt en zo, om dat

zo wat weg te spoelen. Heb je zo nog andere tips? Simpele tips die we snel vergeten, die dan wel belangrijk zijn om aan te denken wanneer je gaat spreken voor publiek. Oké, nu ben ik even antwoord ik eerst op je eerste vraag, of eerst op deze? Ja, dat was eigenlijk al een tip, van

pas op met koffie voordat je spreekt, omdat dat die mouth noises heeft, die klik, klik, klik. Ja, klopt. Maar had je daarvoor niks aan mij gevraagd? Voor mijn drinken? Ah, ik weet het niet meer. Dan moeten we terug naar deze podcast om te kijken wat die vraag was.

Zullen we er een video over maken? Maar het was wel een goeie vraag, daarom dat ik er dan aan het denken was. Ik was wel eigenlijk aan het uitkijken om die twee antwoorden. Dat heb je nu juist gezegd. Ik weet dat je nu aan het denken bent, doe gewoon door, want het is een podcast, de mensen zijn aan het luisteren. I like to keep it real. Ja, you like to keep it real.

Wat heb je nu net gezegd? Het is grappig dat mensen nu aan het luisteren zijn waarschijnlijk op een vliegtuig, en ze zeggen van ja maar, die vertagevraag, ga daar terug naartoe naar een minuutje zoveel. Alleszins, het komt zelfs waarschijnlijk terug. Ah ja, dat was het. Je bent aan het vragen van als je coaching doet met mensen, is dat hetgene

waar je doet? Mensen helpen dingen te verkopen. Ja, waarom daar eerst even te antwoorden en dan de link te maken naar is ik vind het wel interessant, en zeker omdat ik net een presentatie gegeven heb voor een IT-groep, is, ik ben niet meer als een rubber duck. Rubber duck,

ik kende dat concept ook niet. Een maat van mij, Ben, die zit in de naamgenoot van u, die zit in de IT-development en die zei, je doet niet meer als rubber ducken, maar ik was van rubber ducken, maar blijkbaar in de IT-programming world is rubber ducken, uitgevonden door Huppeldepup, dat als

je vast zit met je code, en je weet niet wat je moet doen, en je zit er al ik weet niet hoe lang op aan het schikken, wat er dan ooit iemand gedaan heeft, of er nu waren ze of niet, maakt niet uit, gedaan heeft, is gewoon tegen een rubber duck bij hem in zijn bureau gewoon door zijn code beginnen lopen en gewoon beginnen vertellen

van ja, ik heb dat gedaan, ik heb dat gedaan, dat heeft niet gewerkt, en dat heb ik ook gedaan, en dat heb ik nagekeken tegen die eend. Nu, die eend gaat er niks op zeggen, maar het feit dat je dat uitspreekt en daardoor loopt, ordert je je gedachten, en haalt je soms insights die je niet meer ziet, en wat heel veel programmeurs dan hebben, als die

rubber ducken, dan heb je zoiets van, aah, maar ik ben dat vergeten, doordat ze dat uitspreken. En wat ik vooral doe, los van de training en het spreken, is als je bij mij in coaching zit, ik doe niet meer als rubber ducken, heel veel mensen komen bij mij binnen en zeggen maar, ik moet morgen die pitch geven, ik moet morgen die keynote geven,

ik moet dan een belangrijke presentatie intern aan het directie, ik weet niet wat ik moet vertellen. En het enige wat ik dan vraag is van, wat is je doel? Wat is je publiek? Wat weet je over je publiek? Wat is de mogelijke waarde die je hebt te bieden?

Waar gaat het over? Wat ga je uitleggen? Wat is je roadmap? Wat is je stappenplan? Fiets me daar eens even door. En ik heb laatst, nog vorige week denk ik, een call gehad van een uurtje, een dame die net dezelfde vragen gegeven heeft, en die begint te vertellen, en die eindigt en die zegt, en nu wil ik dat je me helpt met mijn verhaal.

En ik zei, je verhaal is afgesloten. Wat bedoel je? En ik had gewoon al haar punten opgeschreven, natuurlijk, ik als één spreek wel terug, en ik zei, eerst zeg je dit, dan zeg je dat, dan zeg je dit, dan zeg je dit, en ik herhaalde gewoon haar woorden, wat dan in de universele structuur van een of welk verhaal.

That's your story. En die kijkt naar mij, oh my god, that is my story. That is so good. Ik zei, ik zal het je op mail zetten, dan heb je het, oefen dat even, laat me even weten of dat gaat, doen we nog één sessie om te kijken of je het ook kunt performen, en let's go. Wat heb ik gedaan? Ik heb gewoon

rubber ducked, want die mensen weten hun verhaal, die kennen hun business zo goed, maar die zien gewoon dat bos door die bomen niet meer, omdat die er zo in zitten, en dan komt er een Limburgse eend, en die zegt, misschien is het dit. Oh, dat is geniaal, dit is geniaal, omdat je het me net zelf gezegd hebt. Dus dat is de antwoord op je...

Ja, goed dat je daar nog even op terugkomt. I'm a rubber duck. De tips, buiten... Ligt er aan wat? Zenuwen, structuur... Ja, dat zijn veel dingen, hè. Ik denk aan... Dingen zo, zo simpele zaken

zoals geen koffie drinken voordat je gaat spreken, waar je dan een heel droge mond krijgt. Dingen dat je voor je presentatie kan doen, je hebt sowieso je voorbereiding, je hebt je goed voor, maar je leert niet alles van buiten. Misschien ook al een tip. Oké. Je moet echt in deze business komen.

De van de linken bijvoorbeeld. Hoe vertel jij een verhaal? Want dat vond ik heel, heel interessant. Ja, en het is grappig dat je dat zegt. Net is er nog iemand naar mij toegekomen van de groep die een eerdere coaching al heel een tijd terug gehad heeft, en die zei ook van ik heb pas een pitch gedaan, ik heb eerst mijn linken 60 minuten story

gemaakt, en I rocked it out of the park. Ik ben heel blij voor hem, trouwens. Wat was dat met die linken? Omdat de meeste mensen die een voorbereiding doen, ofwel... beginnen die powerpoints te bouwen. Ik heb zoiets van, hoe weet jij wat je moet visualiseren als je nog geen verhaal hebt? Ofwel

beginnen die alles uit te schrijven, en echt aviersvol, en proberen dat dan van buiten te leren, en als een versje op te zeggen. Nu, het risico bij het ene, bij de powerpoints, is dat je echt gewoon een saai verhaal hebt, en gewoon informatie over de muur aan het gooien bent, gewoon een boodschap.

En bij het tweede, is het risico dat als je één woord vergeet, of één zin vergeet, dat je brein zit te zeggen van, ja, maar zo hebben wij dat niet geleerd, en ineens heb je blackout, en je hebt het zitten. Wat ik doe, bij eenderen wie bij ons training of coaching vraagt, is of jij nu een uur moet spreken, of een training moet geven van acht uur.

Maakt mij niet uit. Mijn eerste vraag, nadat we iets of wat gerubbered duck hebben, is dit hele verhaal in zestig seconden. En dan zeggen al die mensen, ja, maar je weet toch dat ik een uur moet spreken? Zestig seconden. En hoe kun je naar zestig seconden?

Is als je heel duidelijk weet waar je punten zijn, en hoe die aan elkaar linken. En, ik kan die namen niet onthouden, de makers van South Park, die hebben een hele leuke video, die doen ook, dat is niet dat die dat uitgevonden hebben, dat is een algemeen storytelling ding, maar die leggen daar heel mooi uit, dat

de South Park afleveringen werkten al goed, in het begin, maar zij zeggen heel mooi, wij hadden and then stories. En dan. Dat is hoe wij vroeger ons opstellen schreven in school. En toen gebeurde dit, en toen gebeurde dat, en toen gebeurde, dat is hoe de meeste mensen en bedrijven hun verhalen opbouwen.

En toen dit, en toen dat, en toen dit, en toen dat. Ik zeg niet dat het verkeerd is, maar dat is super saai. Wat zeggen zij, en wat wordt er algemeen in de storytelling gedaan, is alles moet oorzaak en gevolg zijn. Dus je moet van A, B, naar C, daar moet een link tussen zitten.

Dus, als je nu kijkt bijvoorbeeld wat hier op tafel, je hebt een koffie, je hebt een tafel, je hebt een micro en een tablet. Als ik zou zeggen, en dan was er een tablet, en dan heb je ook koffie, en je hebt een tafel, en je hebt een micro. Ja, oké. En dan moet je dat ook nog onthouden. Maar, ik kan ook zeggen,

omdat ik in mijn vrije tijd heel graag podcast, wil ik met professioneel materiaal werken, en daarom, daarom gebruik ik de Rode Mic. Maar, omdat ik in de microfoon moet spreken, mag ik niet te veel koffie drinken, want dat droogt mijn mond uit.

En dus, of, en daarom, of dat is de reden dat ik ook altijd opzoek op mijn iPad, of wat er ook ligt, welke nog mooie tips zijn om betere podcasts te kunnen maken en beter in de microfoon te kunnen spreken. En omdat ik dat doe, heb ik

aan mijn tafel, die ik heb staan, leuke gasten, leuk geluid, en leuke podcasts om dat te luisteren. Dus nu kom ik op Peter Zever, waar ik de plekken even uit vind. Ja, maar het is zo leuk, het is echt fantastisch. Maar nu heb jij zoiets van, ah ja, want die wil professioneel zijn, dus die heeft die Rode microfoon,

maar die mag natuurlijk niet zo smetsen in die microfoon, dus mag die geen koffie drinken. Maar ja, die wil dan ook nog meer weten dan die koffie, dus heeft die dan waarschijnlijk opgezocht op youtube.com slash Magnik van den Broek, welke tips dat er nog zijn. En doordat die zo professioneel is, krijgt die heel leuke bands mentors aan zijn podcast, en is dat

een loepsuiver geluid. Nu kun je dat beter onthouden, en ook als spreker. En wat doe je dan, in die 1 minuut de story, 60 seconden, is, dat probeer je te onthouden. Dus waar train ik mijn klanten op, is, ah, je hebt een uur keynote, oké, ik wil mijn punten, en ik wil er tussenstukken.

Oorzaak-gevolg, oorzaak-gevolg. Je ziet dat als de beats van je story, net zoals je muziek een beat hebt, tak, tak, tak, tak. Als je dat kunt, heb je het skelet van je verhaal. En dan kun je een uur praten, 30 minuten praten, 60 seconden praten,

maakt niet uit. Netwerkevent, keynote, wherever you are, dat skelet zit in je achterhoofd. En dan kun je gaan uitbreiden. Maar wat er ook gebeurt, hoeveel stress, hoeveel druk, hoe hard je ook gechallenged wordt in een of welke meeting, maakt niet uit.

Jij weet je punten, jij weet je linken, en ook al ben je even afgeleid, of al ben je heel gestresseerd, you will never black out. Want die backbone, die zit er. Wat doen de meeste mensen? Hier is een labtekst, en op het moment dat je één challenge krijgt, of één keer te gestresseerd

zit, valt er een kaartenhuisje in elkaar. En dat komt eigenlijk van comedy. Mijn eerste grappen waren twee aviërs. Ik was de grappigste mens ter wereld. En ik deed een comedy workshop, en ik zei, kijk, dit zijn mijn grappen. Kijk hoe grappig ik ben. En dan zei de professioneel

comedians die dan de workshop gaven, zei dat super. Die aviërs, in 140 karakters. En ik zei, dat gaat toch niet? Niet die grap, want twee aviërs in 140 karakters steken, hoe kort dat dat is. 140 karakters. En na een tijd lukt dat.

En moest je heel veel van die grappen schrijven. En dan zeiden zij, die 140 karakters, dat is de kern van je grap. Als die kan blijven staan in 140 karakters, dan heb je een goeie grap. Natuurlijk ga je dat niet vertellen tenzij je into one-liners bent op een podium. Nu ga je dat

wel uitbreiden. En ga je dat wel fluffig rondcreëren, en gaat dat misschien vijf minuten grap worden. Maar die blijft goed voor het publiek, en het publiek snapt dat. En je gaat ook, die misschien op een andere manier, de kern blijft behouden. De meeste mensen

hebben geen kern, en dan minsten wat er gebeurt. Dus je hebt je skelet van je verhaal, de punten, de hoofdpunten, en dan heb je linken van punt naar punt. En met wat vul je dat dan op? Zijn dat verhalen? Zijn dat anekdotes? Ik noem dat creative sauce.

Creative sauce. Waarom? Omdat, als je je voorbereidt, ga je eerst over je wereld van je publiek wat ingrediënten verzamelen. Wat heb ik nodig? Wat interesseert die mensen? Wat is de value? Wat kan ik gebruiken? Wat is mijn doel? En dan heb je zo'n potje met allemaal dingen die je kunt gebruiken

om te beginnen koken. En dan heb je, je moet zoiets van, ja, maar je kan niet zomaar alles samen in je pan gooien. Je moet een structuur hebben, dat moet logisch. Ik moet eerst een ajuintje aanstoven, en dan moet ik met een look erbij doen, en dan, ik kan niet eerst mijn patat erin gooien en dan met mijn look komen. Dat doe je ook in koken niet. Dus,

dat is je structuur met die punten. Eerst A, dan B, dan C. Zo zijn die allemaal mekaar ingelinkt. Dat heb je dan, maar dan moet dat nog samengebracht worden tot zo net dat extra. Want dan is dat ook maar een plain, plain gerecht. En dan kun je wat creative sauce, sauskie,

kun je een beetje met een kruid en nog wat extra toevoegen, dat je zegt van, ah. En wat is die creative sauce? Heel simpel, dat zijn anekdotes, metaforen, analogieën, interactie, data, bepaalde contrast, surprise

dingen. En wanneer moet je wat gebruiken? Dat is heel simpel. Je kijkt naar je punten, en je vraagt je af, hoe kan ik dit punt nog herkenbaarder, nog simpelder, nog tastbaarder, nog emotioneel triggerender maken voor mijn publiek? En het antwoord op die vraag gaat

bepalen, en jongen, te diep in te duiken, wat je gaat gebruiken. Simpel voorbeeld, pak dat je een heel moeilijk concept hebt. Je hebt echt zoiets van, poeh, voor ons, binnen de IT, engineering wereld, is dat perfect duidelijk, maar die van de directie, die gaan daar geen jolta van begrijpen. Je kunt dat dan beginnen

uitleggen, maar als de directie zegt, je hebt maar 10 minuten en je moet nog heel veel andere dingen vertellen, dan heb je geen tijd, en waarschijnlijk gaan ze het niet snappen. Eén van de simpelste dingen die je dan kunt doen is, ah, maar dan ga ik dit punt versimpelen door een analogie te gebruiken. Ik ga het vergelijken met iets anders.

En ik vind dat heel mooi bij, hoe noemt hij hem weer, Mr. Gallo, ik ben zijn voornaam van kwijt, alleszins. Hij heeft Jeff Bezos' Blueprint-boek geschreven. Heel interessante kerel. Die zegt ook, mensen vragen zich tijdens een presentatie ofzo af, niet van, ah, wat is dit? Mensen vragen zich, what is this like?

Waar kan ik dit mee vergelijken? En dat is wat een analogie doet. Dus als jij zegt, dit punt moet simpel, ah, analogie. Dit punt moet ik het publiek kunnen aantonen dat ik het al eerder heb meegemaakt, anekdote. Dit punt wil ik dat het publiek ter plekke ervaart, on the spot, ah, interactie, ik kan een vraag stellen.

En zo gaat jij die structuur opflaffen met de creative sauce. Een heerlijke masterclass al. Ja, voilà, dat is eigenlijk basically... En dan kun je met een powerpoint komen. Want dan kun je zeggen, ah, dat is mijn punt,

dat is mijn creative sauce, wat is het stuk dat ik nu wil visualiseren? Ah, maar ik heb net een analogie gemaakt met koffie. Oké, dan ga ik een visual op mijn powerpoint zetten van een heel mooi beeld van een kop koffie, met eventueel een groot woord over, dat te maken heeft met mijn punt. Voilà, slide-off.

Volgende punt. Dat vond ik ook interessant. Je hebt hier nu 60 minuten een presentatie gegeven zonder powerpoint. Gewoon vier woorden op een flipchart geschreven, of zo'n flip, ja, ik weet het wel, zo'n papier.

Een powerpoint zou je dus kunnen gebruiken als aanvulling of zo, niet als startding waar dat je van uitgaat. Maar waarom gebruik jij bijvoorbeeld geen powerpoint? Want je had heel veel kunnen opvullen waarschijnlijk, met fotootjes en schema's en pijlen enzovoort.

Waarom kies je ervoor om dat niet te doen? Omdat... Het is een persoonlijke kus, hè. Twee dingen erbij. Eén, als mensen nu zeggen ja, maar een powerpoint helpt mij om mijn gedachten te structureren, al een beetje zelf rubberducking, maak een powerpoint. Maar ik kan je wel nog altijd vragen stellen na die powerpoint, en nu moet het één minuut

60 seconden punten en linken. Dat is net zoals iedereen anders studeerde vroeger. Doe wat u goed lijkt in het begin, of dat nu A4's zijn, of powerpoints, of god weet wat, maar je gaat wel nog altijd door de process moeten gaan, die we net zeiden. Nu,

waarom is voor mij powerpoint de laatste fase? Omdat, zoals je zegt, powerpoint is puur... Ik maak het visueel wat aantrekkelijker om je aandacht te houden, of ik zorg dat het nog net extra binnenkomt, net zoals een film. Visueel of auditief. Omdat de ene is wat visueelere ingesteld,

de andere hoort liever dingen, dus je doet wel eigen luidjes, afhankelijk van wat je wilt tonen. Dus dat is super nuttig, want ik weet, ik snap, die haten je ook niet op powerpoints. Geen powerpoints, want powerpoint is saai. Powerpoint is saai, mensen zijn saai. Mensen die niet weten welke verhaal dat is om te vertellen, die zijn saai. Powerpoint, dat is net zoals geweren,

en iedereen zegt, oh, geweer, geweer heeft nog nooit iemand afgeschoold. Geweer doet niks, dat ligt gewoon op tafel. Degene die dat gebruikt, die schiet iemand af. Dat is net hetzelfde bij dit. Dus heb ik zoiets van, als jij begint aan je journey, en je hebt zoiets van, ik voel me nog niet comfortabel genoeg om daar te staan

zonder iets, want het is heel naakt, pak die powerpoint. Want zo dat die powerpoint je verhaal ondersteunt, en niet je verhaal wordt. Nou, dat is voor mij oké. De reden waarom ik dat niet gebruik, of niet meer, is, ik wil de technische hassle niet meer. Het is puur

een gemakzuchtig ding. Je komt op een conferentie aan, en de tech crew heeft zoiets van, heb je de powerpoint? Gewoon een micro en een stift, dat is meer dan genoeg. En vaak doe ik het zelfs nog zonder de flipchart. En dan heb je niks nodig. Die tech crew is super blij, want die hebben zoiets van, geen hassle met god weet wat.

En jij hebt alle rust, want je moet toch niks installeren, want jij werkt toch altijd. En langs de andere kant, dan heb ik meer de ruimte om te freewheelen. Maar freewheelen niet, wing it. Van van winging. Maar wel om, nu zijn we terug met het begin van het gesprek,

in te spelen op wat mijn publiek wil. En ik kan mij natuurlijk voorbereiden, maar tijdens je speech merk je dat sommige dingen resoneren, en sommige misschien niet helemaal resoneren zoals jij dacht dat het zou zijn. En als je een powerpoint hebt, dan moet je er wel doorklikken. En als je

dan doorklikt, en je bespreekt het niet, worden mensen zenuwachtig, want ze voelen dat ze iets gemist hebben. Of je hebt niet genoeg tijd, en je is zo van, oh shit, ik moet nog 17 slides erdoor pompen, en ik heb nog maar 5 minuten. Als je niks hebt, dan heb je zoiets van, ah, ik heb geen tijd meer, ik laat dat stuk weg, ze weten dat toch niet.

Hier hebben ze meer interesse, en ik ga hier even op doorgaan. Die vrijheid heb je niet met powerpoint. Dat is mijn persoonlijke reden. Dat is wel nice, en dat kan ook alleen als je de punten en de linken weet, dan kun je je goed presenteren ook zonder powerpoint. Ja, want de meeste mensen die vragen aan mij, van klanten die

bijvoorbeeld zeggen van, ah, ik ben auteur, en ik ga echt congressen doen met mijn boek, die zeggen, ah, ik wil ook zonder powerpoint. Ik kan het alleen maar aanmoedigen, het is top. Maar de voorwaarde is wel dat je de performance side van spreken, dus de stem, het lichaam, mensen mee, want jij wordt

echt volledig het verhaal, dat die wel goed zit. Want als je een hele droge spreker bent, en je hebt geen powerpoint bij, en het moet puur van je content komen, ja, dan zit je me na 5 of 10 minuten kwijt. Als je powerpoint had meegepakt, had ik tenminste nog naar

leuke plaatjes kunnen kijken. Als jij zegt geen powerpoint, dan moet jij echt de show worden, en dat moet niet mijn stijl zijn van spelen. Maar dan moet ik wel echt zoiets hebben van, ik kan naar u luisteren, en er gebeurt genoeg in stem en beweging om mij een half uur tot een uur

geboeid te houden. Als dat niet zo is, take a powerpoint. Iets wat ik, toen ik het zelf heb geleerd, van je moet niks van buiten leren, je moet gewoon weten waarover je gaat praten, en de linken en de punten gewoon weten,

dat had ik pas door in het middelbaar, in het hoger, in een van mijn laatste, laatste jaren. En vanaf dat moment ben ik, spreken in het openbaar, voor een klas was dat toen, beginnen leuk vinden. Maar ik vind het schandalig dat dat niet eerder wordt geleerd, in de lagere

school of in het middelbaar ofzo. Want dan zeggen ze, geef een presentatie, zoveel minuten, en je krijgt punten op wat je allemaal vertelt enzo. Je krijgt geen punt op hoe je het doet. Dat vind ik jammer. En daarom zou ik graag hebben dat mensen dat vroeger leren, hoe dat ze

kunnen presenteren zonder die angst, door bijvoorbeeld mensen zoals jij die dat vertellen, door boeken die worden uitgedeeld of die worden verkocht aan jongere mensen. Om even te zeggen waarom ik dit nu vertel, die angst is zoiets real,

die angst om voor mensen te spreken en wat als ik vergeet wat ik wil zeggen ofzo. 99% van de mensen heeft angst om te praten voor publiek. Waarom is dat volgens jou? Volgens mij,

want het is algemeen, voor de meeste mensen die iets of wat in deze business zitten, weten dat het een van de grootste angsten ter wereld is. Maar ik denk dat het, zoals Mel Gibson ooit zei, hij zei het is eerder de angst om publiek, of vernederd is een groot woord, maar publiek vernederd te worden

of geshamed te worden, dan specifiek het angst voor het spreken. Maar het is wel logisch dat was het dichtste dat je kunt geraken, was het of het risicovolste om te doen om eventueel die publieke vernedering te hebben, is om er voor het publiek te gaan staan en te zeggen, ik heb iets interessanter

vertellen. En als het dan niet lukt, dan heb je ineens heel veel mensen die zien dat het niet goed was. Dus daarom wordt dat vaak volgens mij gelinkt aan fear of public speaking, maar het is vooral, ik wil niet afgaan, want hier zijn we terug met ons oerbrain. Ja, iedereen wil aanvaard worden.

Heel veel dingen van social media. Everybody wants to be liked, everybody wants to be appreciated. Het is de basis van social media. Iedereen wil die likes hebben, iedereen wil zich goed voelen, iedereen wil het aanvaarden. In de samenleving, of ze nu zeggen dat dat zo is of niet, je hebt, iedereen heeft zo'n craving. Want dat is

logisch, hè. Want als jij in de herd zit, you're safe. Uit de herd, dat is dangerous. Alle ogen op je. Alle ogen op je. We zijn hardwired om aanvaard te worden, want daar is het veilig, daar is het goed. En wat doet je dan bij public speaking? Hallo?

Comedian, ik ben grappig. Je gaat nu een uur naar mij luisteren en ik hoop dat ik grappig ben. Je hebt er zelfs voor betaald, public speaking. Of in een meeting zelfs met vijf persoonlijk. Ik sta recht en ik ga je iets vertellen wat ik denk dat heel goed is voor het bedrijf en je gaat nu allemaal luisteren. Ik wil beter zorgen dat het goed is. En doordat

zoveel mensen daar zo zichzelf in verliezen, wordt er een heel grote angst, dan wordt daar zo'n heel mythisch ding rond gecreëerd. En ik ben ermee akkoord. Ik ben bijvoorbeeld geen held in rollercoasters. Alles wat hoog en snel gaat. Maar hoe komt dat? Omdat ik als kind

nooit naar pretparken ging. Onder mijn ouders, daar schrik ik van al. Nu ga ik meer naar pretparken. Ik ben nog altijd geen held in, maar leer ik stilletjes door die exposure dat dat eigenlijk niet zo erg is. Maar mijn eerste keer, dat was echt doodsangst. Dat Nathalie zo als u zat van, wat zijn we hier met u aan het doen? Maar dat is net hetzelfde

als spreken. Als je dat als kind in de kleuterschool, in de lagere school, alles allemaal heel klein vertelt over je weekend in het begin van de week. Je weet ook, kinderen pikken snel iets op. Pak dat je dan een lagere school mee begint. Tegen dat jij je universiteit af hebt. Is spreken.

Niks meer. Hoe ga je om mensen die die angst hebben en die met die angst bij u komen bijvoorbeeld en die echt van die angst af willen wijzen. De mindset shift of de kleine klik die mensen kunnen maken

om van die angst af te raken of die angst gewoon naast zich neer te leggen. Door te zorgen dat ze iets hebben om te vertellen wat ze graag vertellen. Deze mensen vertellen binnen hun bedrijf iets waar ze inderdaad wel door gepoeid zijn, wat hun job is, wat hen wel

interesseert, maar geven heel veel boodschappen die er niet mee gelinkt zijn. Dat is wel mijn job, maar ik heb daar echt niks mee. Dus dan gaat alle focus naar, ik doe dit niet graag. En ik moet ook nog iets vertellen. Dus we beginnen echt eerst met te kijken van

is er iets wat je graag vertelt, content-wise? Als ik u vraag wat vind je van deze tafel? Want je zegt ik kan er iets van vinden, maar zoveel heb ik daar niet mee. Als ik u vraag hoe komt dat je dit graag doet, dat podcast,

of die video's opnemen dat je daarmee begonnen bent. Oh, dat je al wat band krijgt? Oh, wel ja. Ik was thuis en ik was aan het nadenken en dan ben je vertrokken. Want daar heb je geen link mee, daar voel je iets mee. Dus als wij ervoor zorgen, ook al heb je het over de quarterly results van je afgelopen kwartaal, welke financiële

doelen dat je bereikt hebt, zelfs die onderwerpen kun je zo shapen dat de persoon, de finance manager hopelijk, dat vertelt, zozeer van, hé, maar hier zitten leuke conclusies in, hier is echt, hier kunnen we iets mee met die cijfers, in plaats van die droge cijfers. En dan ga je merken dat die finance manager, als je dus zegt van, hé, dit wil ik vertellen.

Net zoals jij wilt vertellen over een video in je podcast, net zoals jij wilt vertellen over je laatste race, waar je zit gaan surfen. Dat vertelt je graag. En als je iets wat je graag vertelt, wil je het delen met mensen. Dus als jij content kunt creëren, die je graag deelt, dan ga je al met veel zelfvertrouwen naar die meeting, want je hebt zoiets van, ik heb een cool verhaal bij.

Dus dan merk je al dat mensen meer zelfvertrouwen krijgen en zeggen van, hé, maar dit wil ik wel vertellen. Het is nog spannend, maar dit wil ik wel delen en ik zie de structuur en ja, hier kan ik iets mee. En langs de andere kant, performance, werken we dan met heel

simpele verhaaltjes en duwen we hun een beetje in een veilige omgeving uit hun comfortzone. Om je een voorbeeld te geven hoe ik dan workshops doe. Mensen komen binnen. Het zit allemaal zo voor de mensen die de video aan het kijken zijn. Heel gesloten. Dan heb je zoiets van, ik wil hier eigenlijk niet zijn.

Ik zeg tegen hun, sta op, ga nu buiten, pak een buddy, maak een film van jezelf. Eén minuut, babbel over eender wat, film jezelf. Dan begint het al. Mensen beginnen al te schuifelen en dan is het zo van, oh, ik wil dat niet doen, awkward. Ik zei, dit is zogezegd een teamscall. Go.

En dan zie je sommigen die zo super enthousiast zijn en anderen hebben zoiets van, oh, ik haal het nu al. Die komen terug. Wij springen als kiekers onder kop rond. Heel Amerikaans. Wij spelen bladsteenschaar. We tellen, we doen allemaal impro exercises gedurende twintig minuutjes. Sommige mensen vinden dat leuk, andere mensen hebben zoiets van,

ik doe maar mee. Mij maakt het niet uit. Die bewegen en ik zeg, doe nu hetzelfde. Terug buiten, met je buddy, film jezelf en kom terug binnen. Heel out of the comfort zone. Mensen hebben echt zoiets van, en dan stel ik één vraag. Welke video was het beste?

Overal ter wereld. De tweede. Hoe komt dat de tweede beter was? Ja, meer handbewegingen, je stem ging meer en ook de buddies die erbij waren, die aan het filmen zijn, zeggen, oh, het was leuker om te volgen ook. Er gebeurde niets op het scherm. En dan zeg ik, ik heb je geen één techniek geleerd.

Ik heb nog niks gezegd in deze workshop. Je hebt alleen rondgesprongen als kleine kinderen en je video is al twee keer zo goed. Hoe kan dat? En dan zit je mensen echt kijken. Ik kan wel zeggen hoe dat kan. Omdat iedereen een goede spreker kan worden. Iedereen kan goed communiceren. Je laat het alleen niet toe

omdat je zoveel schrik hebt of dat je niet weet hoe het moet. Maar dat je vooral jezelf niet durft te zijn. En als je die twee dingen combineert, vertel een verhaal waar je een link mee hebt en zegt van, dit wil ik vertellen. Plus, in een veilige omgeving heb jij ontdekt dat je eigenlijk een betere spreker bent dan je denkt

dat je bent. Plus nog wat tips om met je zenuwen om te gaan. Dan zijn de meeste mensen vertrokken. Je hebt hier net in je verhaal een superbelangrijke, praktische tip ook al vernoemd. En dat was een van de eerste dingen dat mij opviel

toen ik je voor het eerst in real life zag, daar in Amsterdam. De open lichaamstaal. Jij zit nooit zo. Je zit nooit zo klein. Je zit altijd groot. En dat is een van de belangrijkste dingen had je mij ook verteld aan het spreken

voordat je begint te spreken. Ga niet klein in je auto zitten, wachtende op je. Op wanneer je moet optreden. Loop al een beetje rond, leer mensen kennen. Ga je lichaam open trekken, zodat je ook onstage groot kunt zijn. Waarom is het zo belangrijk om groot te zijn en een open lichaamstaal te hebben?

Wel twee grote redenen. Eén, om dezelfde reden dat u mocht eens hebben. Ik heb twee katten. Uw kat of je hond van momenten zich echt ofwel heel vertrouwd voelt met u, of

dat hij zich gewonnen geeft aan een andere kat of hond. Wat doen die dan? Die rollen op hun rug en laten hun buikje zien. Ofwel is dat hier is mijn buikje en je mag mij aanjomen in buikje omdat ik u volledig vertrouw. Ofwel is dat naar een andere kat of hond. Hier is mijn buikje. Ik rol op mijn rug. Ik geef mij over.

Jij bent sterker. Ik wil gewoon niet dat je mij aanvalt. Dat is de reden waarom dat dieren dat doen. Dat is ook de reden waarom dat dat bij mensen werkt. Heel simpel. Hier zitten alle ingewanden. Dit is een heel zwak stuk van uw lichaam. Hier zit uw hart, uw lever, uw nieren, overal. Dat is hier mensen. Uw borst.

Voksen of steken of god weet wat. Dan heb je het zitten. Dus ook bij dieren die weten van als hier iets gebeurt vooraan, dan ben ik heel zwaar gekwetst. Dus als jij als kat u omdraait en zegt, Ben, hier, aai eens over mijn buikje, dan wil hij echt zeggen

ik vertrouw u helemaal. Of je laat uw buikje zien aan uw vijand en zegt van kijk, ik heb niks. Ik geef mij volledig over. Ik laat het zwakste stuk van mijn lichaam zien. Laat mij gewoon met rust. Jij hebt gewonnen. Ik ga onder u liggen. Jij staat boven mij. Dat is het signaal dat je stuurt.

En dat is ook bij mensen zo. Als jij op het podium komt en je hebt een open houding op uw manier, niet precies zoals mij, dan zeg je echt onbewust tegen mensen, I got nothing to hide. Je hebt zin in mijn handpalmen. Je ziet de openheid van mijn lichaam. Er is ook niks wat ik achter mijn rug hou of stiekem in

mijn zakken. Er is niks wat ik u als signaal geef dat je mij niet kunt vertrouwen. Ik heb geen mes bij. Ik heb niks. This is me. In the open. Mensen hebben zoiets van, I like you already. Zo simpel is het. Dat is wat er heet in reden één. En reden twee is dat het

een effect heeft, zoals ik ook zeg, op jezelf. Open houding. Je kunt het boek lezen van Amy Cuddy, Presence. Open houding. U groot maken. Daarom dat ik ook mensen laat rondspringen als Kiekers zonder kop in een workshop. De juiste hormonen. Dat is ook de reden

waarom dat mensen als die iets winnen, universeel hun handen in de lucht steken, zich groot maken. Mensen doen dat automatisch. Als je je goed voelt, maak je je groot. En als je je niet goed voelt en je maakt je toch nog altijd groot, dan gaan de juiste hormonen, je kunt dat nu geloven of niet, gaat dat beginnen werken. Dus daarom ook voor een congres.

Je maakt je klein en in de auto en kort de zolder en zenuwen en alles is verstramd. En dan ineens moet je op een podium of in een meeting groot zijn. Je lichaam is daar niet klaar voor. Dus daarom dat je dat doet en doordat je dat doet, heb je de juiste energie. Je toont het publiek.

Je gaat nothing to hide. This is me. In all openness. Je wint dat vertrouwen. Het publiek begint dat energie te kopiëren. Dan is het vertrokken. Ik vind dat super interessant. Vooral voor jezelf ook. Als je je wat gespannen voelt. Als je dan gaat bewegen, sporten of

je zet je open. Vandaar dat ze ook spreken over die power poses enzo voor je presentatie. Hoe snel dat dat impact heeft op hoe dat je je voelt, dat is... En mensen zetten dat altijd weg als American, dat is Tony Robbins. Nee.

Dat zijn even goed mensen als hier bij iedereen. Hij gaat er gewoon kei-extreem in. En je doet het op je eigen manier. Net zoals je voorbeeld gaf met dat film. Ik laat die mensen rondspringen. Ik zeg ook tegen die mensen. Is mijn boodschap dat jij voor elke meeting deze oefeningen doet? Nee.

Just enjoy the workshop. Dit is gewoon iets wat leuk is om te doen. Maar besef wel eens hoe je je op dit moment voelt. Je kwam hier misschien binnen met zorgen. Telefoon van een klant. Project dat niet goed aan het gaan is. Je hebt je kinderen last minute nog aan school kunnen afzetten. Het was vielen in Brussel.

En ineens ben je tien minuten rondgesprongen als een klein kind. Je voelt je tien keer beter. Je hebt je groter gemaakt. En juist de hormonen zijn beginnen werken. En ineens zijn alle problemen opgelost. Nee, maar je voelt je wel tien keer beter. En als ik je dan zeg. Ik ga je nu eens presenteren. Geef je boardroom pitch. Maakt niet uit.

Zelfs als je het niet voorbereid hebt. Dan nog gaat dat tien keer beter zijn dan normaal. Omdat je lichaam zegt van I'm ready to perform. I'm big. I'm there. This is me. Nog iets heel belangrijk dat ik ook in het begin van de podcast al had gezegd is storytelling. Dat is iets wat tegenwoordig heel veel

aandacht krijgt. Iemand die goede verhalen kan vertellen. Eigenlijk is al heel de geschiedenis. De mensen die goede verhalen kunnen vertellen die hebben publiek. Mensen luisteren daarnaar. Omdat dat zo een skill is. Maar het is een skill die je dan kunt aanleren. Wat...

Ik had al zo'n teaser gegeven. De verschillende stappen in het maken van een story. Daar zijn verschillende dingen in die je elk verhaal doorloopt. Wat zijn de verschillende stappen van een goed verhaal waar je aandacht aan kunt geven?

Wel, er zijn heel veel modellen. Als je dat zo indikt. What's the great structure of a story of a storyline? Internet staat er vol van. Maar basically komt het allemaal hetzelfde neer. Elk model dat je online ziet zegt min of meer hetzelfde. Misschien wel kleine variaties. Maar degenen die werken zeggen hetzelfde.

Nu het grappige is ik ga daar niet in de diepe. Maar er is een verschil tussen storyline in film en storyline in spreken. Dus we zullen het even over het spreken. Maar de basic storyline daar en mensen die nu luisteren of dit zien op beeld. Als je me niet gelooft ga op YouTube kijken naar

wie in uw wereld hot is. Of je nu naar Winston Churchill luistert, Barack Obama, Mel Robbins, Brene Brown documentaire op Netflix. Kijk Tony Robbins, Simon Sinek. Wie er in uw wereld de top goeroespreker is, kijk daarnaar op YouTube. Ted Talks die je bewondert en zoiets hebt van wow. Pitches op Shark Tank.

Mij maakt het niet uit waar je naar kijkt. Maar die doen allemaal hetzelfde. En als je dat een keer beheerst dan merk je dat eender welk topic dat het niet meer uitmaakt. En was het de eerste? Ik heb daar bepaalde namen voor. Mijn eerste stap is al relate. Relate wil zeggen

je maakt een connectie met het publiek. Dat nu één persoon is of 3000. Een NLP noemt dat rapport of een coaching noemt dat rapport. Dat is niet eens wat ik uitgevonden heb. Maar je moet eerst de mensen vertrouwen. Eerst moeten mensen beslissen wil ik naar deze persoon luisteren of niet? Dat gebeurt in een fractie van een seconde en daarna

ga je het nog wat verder kunnen opbouwen. Maar wat doe je in die relate fase? Je toont het publiek ik ken uw wereld. Ik weet hoe uw wereld in mekaar zit. Ik weet waar je tegenaan botst. Ik weet wat je al geprobeerd hebt. Ik weet wat goed gaat. Ik weet wat er in uw context, in uw markt

gebeurt. Ligt er aan wat topic daarover bezig bent. En als je dat op de juiste manier vertelt, dan ga je wat ik noem getting the nod, de knik. En dan gaan mensen echt zeggen, ah ja dat ben ik. Ja, daar botst ik tegenaan. Dat heb ik gisteren nog tegen mijn partner gezegd. Ja, dat is hetgeen wat we al

geprobeerd hebben en dat heeft niet gewerkt. En hoe meer dat die mensen zoiets hebben van die kunnen ook nee zeggen in bevestiging van nee inderdaad hoor. Zo meer dat ze het bevestigen, hoe meer dat ze zoiets hebben van, ja naar deze persoon ga ik luisteren. Ik weet nog niet of ik meega in het verhaal, maar ik ga wel al luisteren en aandacht geven, want

ik heb het gevoel dat dit over mij gaat. En daarom dat we zeiden dat het zo belangrijk is om uw publiek te kennen. Want heel veel mensen beginnen gewoon maar uit te leggen en dan hebben mensen zoiets van, ja het is leuk dat jij zo enthousiast bent, maar ik weet niet of dit over mij gaat. Comedians zijn daar heel goed in hé. Wat vind jij de beste grap? Dat is die grap waar jij zegt

aan je maat, oh my god die grap van dat tankstation dat had ik gisteren nog voor. Dat is gewoon voor jou de beste grap. Voor jouw maat gaat dat iets anders zijn. Want die heeft misschien iets anders meegemaakt. Dat is fase één. Relate. Do I understand your world? And do you agree with me that I understand your world? Wat je niet

wil doen is zeggen, I understand your world. Dat uitspreken. We moeten het tonen echt. We moeten het tonen. Want wat gebeurt er? Pak dat je een moeilijk onderwerp hebt in een bedrijf en jij zegt als manager, ik begrijp wat er aan het gebeuren is. Ik snap jullie. Wat krijg je dan van het publiek? Ja dat weet ik niet. Want toen wij zondagavond

aan het doorgaan waren hier in de fabriek, zat jij ergens op een of andere receptie. Wat weet jij van doorwerken? Om je een voorbeeld te geven. Dan krijg je dat. Maar je moet het wel aantonen. Want ik heb gezien daar en onze industrie is veel aan het veranderen en ik heb gemerkt dat veel mensen dit aan het doen is. En dan geef je het publiek de optie om te beslissen

herken ik mezelf of niet. Heb je je goed voorbereid? Weet je natuurlijk dat het zo is. Maar je moet het open laten. Dat is de eerste fase. Relate. De tweede fase is wat ik noem offer. Op het moment dat zij beslist hebben, ik wil naar u luisteren. Ik herken mijn wereld. Dit gaat over mij. Dan kun je komen

met uw wereld. En uw wereld is vol waarde. Vol value. Vol dingen die die mensen, misschien wisten ze het zelfs nog niet, maar die die mensen willen. Denk aan mijn verzekeringsvoorbeeld. Dat mensen zeggen ja, daar zijn we al zo lang over gefrustreerd. Relate.

En jij met uw dingetje, je hebt het gewoon voor die andere klanten van nu zo gefaciliteerd dat die dat wel kunnen. Hmm, dat is wat ik ook wil. Kijk naar eender welke TikTok Instagram ad. Ik zeg niet dat dat goeie voorbeelden zijn, maar het is wel dezelfde structuur. Die mensen die uw

quick rich scams toestanden. Die doen dat ook. Die zeggen eerst ook relate. Werkt jij ook 8 uur per dag? Verveelt je kapot op het werk? Heb jij heel jaren gestudeerd in een school om dan gewoon weg te kwijnen in een raamloos kantoor? En jij zit daar voor je telefoon. Ja, ja, ja.

Dat was ik. Dat ben ik. Potverdorie heb ik daar zo lang voor gestudeerd. En dan komen die in die offer fase. Hunne wereld. En dan zeggen die kijk, ik was zoals u. Maar nu zit ik op een boot in Ibiza en verdien ik 50.000 dollar per week. En ik werk maar 2 uurtjes per week. Per dag. Dit is mijn leven nu. En dan heb jij zoiets van, ik wil ook

een boot in Ibiza. Ik wil ook 50.000 euro verdienen per week om maar 2 uurtjes te werken. Ik noem dat de kwijlfase. Dat mensen zoiets hebben van, oh, dat wil ik ook. En dat kan binnen uw bedrijf zijn, uw ding, uw roadmap, product, de value waar zij naar op zoek zijn.

Ik heb volledige pyramiden zijn met alle values die mensen mogelijk zullen hebben van autonomie en kompetentie en god weet wat ze nog allemaal willen. En dan kom je nu explain van, dat is de tweede fase. Dat is de derde fase. Want de logische vraag die mensen stellen nadat ze beslist hebben, ik wil luisteren,

je hebt iets wat ik wil, is hoe gaan we dat aanpakken? Hoe zit dat product in elkaar? Hoe zit die service in elkaar? Hoe zit uw plan in elkaar? Leg mij dat eens uit. Dan willen ze horen wat uw project is. Wat meeste mensen doen is die beginnen met fase 3. Die zijn zo overtuigd van hun dingen dat die beginnen uit te leggen

en dat is heel goed als iemand al aan je kant staat, maar meeste mensen hebben zoiets van, dat is heel veel uitleg, dat is heel veel advies, leuk plan, maar ik weet niet of dat voor mij is. Ik weet niet of je iets hebt wat ik echt wil. En dan kom je bij uw laatste fase en die noemen we de achieve, is wat jij wilt. Ik wil natuurlijk dat mensen actie ondernemen.

Zelfs uw partner. Dus jij wilt gaan skiën en uw partner wil naar een zonvakantie, dan ga je je verhaal zo moeten opbouwen om dan uiteindelijk te eindigen met, ah, we gaan dus skiën. Maar in het bedrijf is dat, ah, dus het budget wordt goedgekeurd, je krijgt goedkeuring om iemand aan te nemen, er wordt een volgende meeting ingeboekt met de persoon die daar een beslissing

over neemt, whatever you want. Dat is de achieve. En het leuke is, voor mij is het allemaal hetzelfde. HR, sales, marketing, dat is allemaal één pot nat. Het is een mensen tegen mensen. Ik vind het heel raar dat er een onderscheid gemaakt wordt tussen sales, HR, marketing,

communicatie, PR. Dat is allemaal hetzelfde. Dus daarom zeg ik ook van, mensen die dan vragen bij sales, wanneer moet je closen? Eerste twee stappen. Daar wordt geclosed. Als jij nog moet closen in stap 3 en stap 4, dan heb je eigenlijk een job niet hoe het ging.

De meeste meetings die wij doen, waar korte meetings, die soms 10 minuten duren, waar de klant zegt van, die we misschien nog nooit gezien hebben. En de klant zegt, ik teken. Er wordt zelfs niet meer gebabbeld over budget. Let's go. Dat is altijd in die eerste twee fases. Iemand die zweeft van, aha!

Dat is inderdaad waar wij tegenaan botsen binnen ons bedrijf. En je hebt dat bij die andere bedrijven zo en zo gedaan. Dat is exact wat wij nodig hebben. Dat interesseert hen al niet meer hoe of genu coaching of training of hoe je dat aanpakt. They do not care. Die willen gewoon die offerte hebben en dat ondertekenen.

Dus de closing gebeurt in die eerste twee. Wat skippen de meeste mensen? De eerste twee. Die gaan direct naar drie. En nu, om je verhaal af te maken, als je dit nu hoort en je zegt van, is dat wel zo? Ga op YouTube. Eender welke speech.

Politieke speech, maakt me niet uit. Instagram ads. Commercials. Sprekers. Je hebt altijd eerst, ah ja, dat is mijn wereld. Dat is wat ik wil. Hoe gaan we dat doen? Ah, dat is wat jij wilt. Oké, I'll follow you.

Dus eerst wat vertrouwen, creëren. Iets geven om naartoe te leven. En dan wanneer dat ze mee zijn. Dan pas uitleggen hoe. En dan, wat is het laatste weer? Wat jij wilt. Ah ja, wat jij wilt achieven. De achieve fase.

Oké, om je nog een voorbeeld te geven. We zitten nu aan de podcast. Ik weet niet wanneer we het gaan publishen, maar morgen wordt uitgesproken wie de verkiezingen in Amerika gaat winnen. Dus, hot topic momenteel. Je hebt Donald Trump en Kamala Harris. Ga ik het even hebben over politieke dingen? Nee.

Mij maakt het niet uit. We zitten in België. We hebben geen impact op. Dus stem, als je in Amerika zou zijn, op wie je wilt. Maar als je de twee kandidaten vergelijkt met elkaar. Je hebt Trump en Harris. En probeer voor de meeste mensen, probeer even uit te schakelen voor wie je voorkeur hebt. Kijk even gewoon puur naar de story. Storyline.

Hoe komt dat als je kijkt dat Donald Trump zo populair is? Dan zeggen mensen, ja, hij is een populist. Maar dat is omdat hij die structuur heel goed beheerst. En dat vaak andere politici, Kamala Harris struggelt daar ook mee, dat hij die structuur niet beheerst. Die vertrekt vaak vanuit het eigen wereldbeeld, terwijl Trump heel goed

weet wat zijn achterban wil hebben. Nu kun je er heel veel over discussiëren, maar ik wil het puur over de structuur hebben. Om je daar een voorbeeld te geven, wat doet Donald Trump? En heel veel anderen ook. Donald Trump komt en die begint niet te preachen over wat hem allemaal denkt te moeten doen en van die vage begrippen

dat mensen dus hebben van, wat weet jij daarvan? Je bent geen werkmens, je bent een politieke zakenman. Dat zou weerstand creëren. Wat doet Donald Trump? Die zegt gewoon van, kijk, wat is het probleem hier? Er komt veel te veel dingen van China binnen. Er worden amper nog Amerikaanse producten

in Amerika gemaakt. Je hebt geen job meer, omdat hier niks meer geproduceerd wordt. Je kunt het niet betalen, omdat het allemaal geïmporteerd wordt. En langs de andere kant voel je je niet eens veilig op je eigen straten, omdat er zoveel mensen over de grens komen. Ik ben gewoon zijn woorden aan het zeggen. Dat zegt hij. Dat is relate. Mensen hebben zoiets van, ja, ik voel me niet

meer veilig aan al die Chinese producten. Ik moet er niet van weten. Dat is dus eigenlijk dat. En vertaal dat nu naar een of welke grote communicator. Ze doen allemaal hetzelfde. Dat is een relate. En dan heb je zoiets van, ja, die heeft wel iets te vertalen, die mens. Die kent mijn wereld. Oké, goed, dan gaat hij naar de offerface. En dan zegt hij, maar wat wil

jij eigenlijk? Wat willen wij als Amerikanen? En dan begint hij over zijn, dat Amerika die producten zelf, dat je terug al die verdragen met Europa. Amerika wil terug zelf beslissen. Je wilt je grenzen kunnen beter bewaken. Je kunt zorgen dat je echt controle hebt over wie het land binnenkomt, wie niet. Al die

belastingen in die toestanden, om mensen weg te duwen naar het buitenland. Dat moet allemaal gedaan zijn. We willen dat terug hier, dat de kinderen veilig naar school kunnen gaan. Al die value dat die weet van veiligheid en noem maar op. Al die mensen ja, dat is een kwijlfase. Het offer, dat willen we. Want dat is meestal het omgekeerde

van wat de situatie momenteel is. En wat doet die dan? Mensen hebben dan zoiets van, hoe gaan we dat doen? Aha, dat is simpel. We gaan een muur bouwen. Dat was zijn vorige campagne toestand. We gaan een muur bouwen. We gaan al die verdragen met Europa opzeggen. We gaan uit die klimaat verdragen gaan we ook uitstappen. En er komt taxatie op dingen die uit het buitenland komen

en we gaan dat terug hier produceren en je krijgt 15% belastingscut. Dat is mijn plan. Ah ja, makes sense. Want dan krijgen wij het Amerika wat we willen achieve. Het enige wat jij moet doen, is in november stemmen op mij. Want als jij op mij stemt, dan we

will make America great again. En dan veranderen we die situatie waar je nu in zit, met een situatie zoals ik de wereld zie. En hoe gaan we dat doen met hetgeen wat ik je net uitgelegd heb. Het enige wat je moet doen is stemmen. Dat is basically hetzelfde verhaal. En als je dan zegt, ja maar dat is populistisch Trump.

Ik praat nu even uit mijn wereld. Kijk naar Simon Sinek. Die immense babbelt over the golden circle. Start with why. Leadership. Die doet juist hetzelfde. This is happening in your company. En al die mensen in de zaal, ja dat is exact wat wij doen. Ja, daar botsen we ook

tegenaan. Leadership, heel moeilijk. Ja. Maar wat wil je? Als ik kijk naar bijvoorbeeld de Navy Seals waar ik mee samenwerk. Die werken op die manier en die hebben dit dit dit en dit. Goh. Zo wil ik die Navy Seals kunnen werken. Man, man, man. Dat zou toch nice zijn. Wat een geoliede machine zouden wij zijn.

Hoe doen die mannen dat? Stap 1, stap 2, stap 3, stap 4. Het enige wat je moet doen is mijn boek lezen. Why Leaders Eat Last. Of dit en dit downloaden of naar mijn podcast luisteren. En al die mensen zal ik doen. Achieve. Same.

Dan heb je duizenden voorbeelden en het komt altijd neer op dat. Heerlijk voorbeeld. En ik vind het vooral belangrijk om hieruit te onthouden van als jij zelf gaat beginnen spreken of een presentatie gaat doen. Start gewoon met die relate fase. Start niet met je offer

of je oplossing in die mensen hun strot te gaan rammen. Nee, start met ze wat open te maken. Die rapport te creëren. En wat veel mensen doen om daar aan toe te voegen. Dat is omdat ik de laatste tijd er heel veel vragen over gehad heb. Is van ah ik snap het

Marjanik, ik snap het. Ik ga met een anekdote over mezelf beginnen. En dan vraag je van waarom? Ja jongen, je moet relaten. Mensen moeten het gevoel hebben dat ze meekennen. Dat is niet relate. Heel cru gezegd en dat klinkt misschien heel cocky maar nobody cares. Nobody cares dat

jij, ik zeg nogmaals, voetbalt. En dat je twee kinderen hebt. En een hond en een kat. Dat is leuk hè. Omdat je het maakt wel menselijk. Maar als je het bezig hebt in een business context. I do not care. Als jij morgen voor mij spreekt, dat ik zo van leuk ben. Dat ik een inkijk

heb in wie je bent. Maar als het niet toevoegt. Ik heb tien minuten. Make it go. Dus ik wil wel even toevoegen relate. Wil niet zeggen ah ik toon even een anekdote en ik beschrijf heel veel van mezelf. Relate is laat zien dat je hun wereld kent. En als je dat kunt linken aan jezelf. Top.

Dat ik bijvoorbeeld vertel over stand-up company. Met stand-up comedy. Maar ik vertel dat op zo'n manier. Je hebt dat zelfs net gezien tijdens een keynote. Ik vertel dat op zo'n manier dat ik het link aan mijn tijd bij PepsiCo. Omdat ik weet dat als ik dat op zo'n manier vertel dat mensen dat automatisch linken aan hun corporate.

En zo beschrijf ik mezelf een beetje. Maar wel dat ze zeggen van potverdorie ja. Wat jij bij PepsiCo aan de hand hebt, dat hebben wij nu ook aan de hand. Dan is het nuttig. Als het gewoon is. Ik ben Magnik. Ik hou van fitness. Iron Vikings lopen. Ik heb een echtgenote. Twee katten.

En ik ga graag op reis. Ik speel de piano. Ik weet niet of jij daar heel wild van wordt. Maar dat is niet relate. Het gaat echt om je publiek. Als je hun wilt meekrijgen praat over hun. Niet over jezelf. Ik zou het om af te sluiten nog even over je boek

willen hebben. Want het is zo'n makkelijke manier om je kennis op te doen. Natuurlijk ook video's kijken op YouTube of op je sociale media. Maar je boek, ik ben daar gewoon zelf fan van. Dus ik kijk er ook echt naar uit om daar in te beginnen.

Wat was de main boodschap? De main message dat jij met dit boek wou bereiken? Dat jij met dit boek in de wereld wou zitten? De cover zegt hetzelfde. Stand up to stand up. Noemt het. Expressing yourself in the most powerful way. De hele lozen van het bedrijf. Is.

Want ik heb nu een tweede boek. Het tweede boek gaat echt puur over het spreken. Deze boek gaat over algemeen communicatie. Je kunt dat ook gebruiken voor het spreken natuurlijk. Zoals ik zeg. De meesten zijn hetzelfde. Maar deze boek gaat ook in op hoe moet je bijvoorbeeld naar out of office schrijven.

Hoe kun je naar out of office op zo'n manier schrijven dat mensen zichzelf wel oh, cool is dat. Een maat van mij, architect, nadat ik het boek gelezen had, heeft dat toegepast wat erin staat. En die zegt, Mark, in all honesty ik heb al meer nieuwe projecten gehaald uit mijn out of office

dan uit mijn eigen eigenlijke business pitch. En die boek toont hoe je gesprek moet voeren, hoe je naar die value moet gaan, hoe je naar out of office moet schrijven, hoe jij ik zeg niet meer iets, dingen verrassender kunt maken binnen je bedrijf, maar ook hoe je kunt voorbereiden op een presentatie. Dus het is zo algemeen

communicatie. En ik heb gewoon zoiets van dit is de best of van alles wat ik geleerd had tot die tijd, wat voor mij werkte en dat ik dus dacht van, als je dit toepast in een gesprek of op een podium van energie, performance vragen stellen, mails opstellen de hele

Why Belgians Don't Drink Milk in a Meeting toestand staat er zelfs in dan ga je heel ver geraken. En dan ga je je boodschap op zo'n manier kunnen brengen dat je echt voor je ideeën kunt uitkomen en dat je er gaat uitspringen. Stand out. Want als je tien mensen hebt in een bedrijf

dat gaat heel, ja dat gaat heel hard klinken, maar het is wel zo. Als je bijvoorbeeld ook in een bedrijf op op een congres en je hebt tien sprekers laat ons heel eerlijk zijn. Eén of wel congres, één twee sprekers weten echt wat ze aan het doen zijn al de rest vertelt wel een verhaal, maar we hebben mensen die zoiets van...

In een bedrijf ook, heel veel mensen vertellen iets, maar er is altijd één of twee mensen binnen een bedrijf die echt weten hoe ze een verhaal moeten vertellen. Die springen eruit. Die krijgen de opportuniteit. Die worden gezien. Die worden altijd voorgedragen. Iedereen heeft zoiets van, hoe komt dat Gilly dat altijd krijgt? Die weten hoe ze een verhaal

moeten vertellen. En de boek leert u eigenlijk in vijf heel simpele stappen wat je van communicatie moet meepakken om dat te kunnen doen. Waar de tweede boek die in maart uitkomt puur focust op hardcore public speaking. Jij wilt morgen een congres gaan rocken.

Jij wilt morgen een meeting binnen wallen zeggen. Ik pitch hier de shark tank helemaal helemaal los. Dat gaat de volgende boek zijn. Dus daar laten we alles wat één op één communicatie is weg. Puur één persoon naar een meerder. Nice. Het is ook eigenlijk een logisch vervolg.

Hier jezelf een beetje vinden en jezelf door expressen. En dan doorgaan naar echt de presentatie. Dat is public speaking. Daar je je voice in vindt. En hun een preview geven. Want mensen weten nog niet hoe de boek gaat. Maar tegen dat dit gepubliceerd wordt, gaat

waarschijnlijk al de pre-order links enzo allemaal gelanceerd zijn. De boek die er nu op volgt, gaat noemen, en ik ga het even gewoon zeggen, die noemt Fuck I Have To Speak. Maar niet Fuck. FAQ. FAQ. Frequently Asked Questions. Met een uitroepteken.

Dus als je de cover ziet, heb je FAQ. Uitroepteken. I Have To Speak. Als je dat iets of wat uitspreekt. Fuck I Have To Speak. Waarom? De boek heeft geen hoofdstukken. De boek is na, ik doe dit al vijftien jaar op het podium staan,

na vijftien jaar op het podium in comedy, business, volgens school, maar vooral businesswise, al die congressen, die hosting, al die trainingen, al die coachings, zijn er 21 vragen, die overal ter wereld, van

Singapore, tot China, tot Australië, we hebben het overal getraind, maakt niet uit vanwaar dat je komt, overal komen die 21 vragen boven, als mensen het hebben over public speaking, over spreken. En de boek is gewoon die 21 vragen, letterlijk zoals ze

mij gesteld worden, in logische volgorde, dus dat je het boek echt kunt pakken, en je kunt echt zeggen, ah, ik had een vraag over zenuwen, ah, dat is vraag 5. Ah, ik had een vraag over structuur, ah, ik had een vraag waarom ik als introvert niet zou kunnen spreken, ah, introvert, dat staat hier, 21 vragen, dus eigenlijk

frequently asked questions, en die vragen worden allemaal beantwoord, logisch opgebouwd, en mijn claim is, en ik ben er zeker van, dat als je die boek pakt, moet je zelfs geen coachings en trainingen meer met ons volgen. So I destroyed my own business.

Alles staat erin, echt niks teruggehaald, woord voor woord, dus je kunt echt als je de volgende presentatie hebt, die boek pakken, waar heb je een vraag over gegaan, naar dat hoofdstuk, het staat er in geur en kleur in uitgelegd. Plus, er komt ook waarschijnlijk nog eens een AI tool bij, die je ook nog kunt gebruiken

om met het boek te gaan werken. Dus basically, I'm useless after the publishing of the book. Zalig. Maar dat is het concept. Zalig, niet dat je useless gaat zijn, en ik denk niet dat je useless gaat zijn als ik je bezig zie, maar dat er zoveel waarde gaat instaan. En hier als ik,

ik ben er nu eens door aan het gaan, en er zijn heel veel dingen waarvan ik direct heb van vertel mij wat erachter zit. You had me at hello. Wat dat kan zijn van die out of office mail. Hoe zet je een out of office mail op zodat mensen daar

uit business met je willen doen? Crazy. Die voorbeelden zullen wel in het boek gaan. Maar laten we als afsluiter één ding eruit halen, en dan ben ik vooral benieuwd, je bent trots op dit boek, daar twijfel ik niet aan. Wat is je favoriete

tip, favoriete pointer, favoriete mindset shift uit dit boek waarvan jij denkt dat het de grootste impact heeft. Of dat het de grootste impact heeft gehad op jezelf, of dat het de grootste impact kan hebben op de persoon die dit leest. Goeie vraag.

En daar wil ik onmiddellijk een antwoord op is de piramide van tilt. Die staat daarin, heel kort uitgelegd, maar wat voorbeelden hoe ik dat gebruik. Ik ga natuurlijk niet de hele piramide uitpluizen, want ik heb in het boek alleen al die piramide geschreven, maar het staat daar wel in.

De piramide van tilt, ik zie je kijken, ik heb er nooit van gehoord. Zoek dat op. Ik heb dat niet uitgevonden, dus meneer Bateson en tilt, dat zijn twee mannen die dat uitgevonden hebben al een hele tijd terug. Dat wordt in de NLP, Neuro Linguistic Programming, heel veel gebruikt. En waarom is dat

een grote mindshift voor mij? Ik gebruik ook de piramide van tilt, elke dag, in elk gesprek. Ik train onze klanten daarin. Ik werk daar enorm op. Dat is iets wat conceptueel redelijk gemakkelijk is om te begrijpen. In uitvoering is dat

heel moeilijk, maar als je het beheerst, dan is dat een super power. Sorry, heel kort, want ik weet dat je de podcast wil afrollen, heel kort even beschrijven wat het is. Het concept van de piramide van tilt is net zoals de piramide van Maslow, met wat mensen belangrijk vinden, eten, veiligheid, hele toestand.

Dat is toch Maslow, hé? Van Maslow, ja, ik denk het, die basisbehoefte Ja, voilà, even twijfelen. Effect checken, het zijn weer rare dingen. Ik was even aan het denken, want het is de hond van Pavlov en de piramide van Maslow. Alleszins, die piramide kent iedereen, het is een beetje hetzelfde

concept, maar dan toegepast op communicatie. Wat zegt die piramide? Zoek maar op piramide van tilt. Wat zegt die piramide? Zo is iedereen opgebouwd als persoon. Je hebt de onderkant, dat is je context, dat is je leefwereld, dat is waar jij in actief bent. Wij zitten momenteel in een podcast, er zijn tafels, we zitten hier in een gebouw, dat is

basic. In die wereld gedraagt jij je op een bepaalde manier. Dus wij zijn nu aan het podcast, we zijn aan het babbelen, en jij doet van alles. Je stelt mee vragen, je kijkt naar mij, je hebt die camera's opgezet, we hebben net gebabbeld met wat mensen die hier voorbij kwamen, dus je toont een bepaald gedrag, ook op je werk. Daarboven

zitten je skills. Jij kunt alleen deze podcast runnen doordat je weet hoe die camera's werken, hoe die micro's aangesloten moeten worden, hoe jij vragen moet opstellen, hoe jij moet interageren. Niet iedereen kan dit wat je nu aan het doen bent. Net zoals mensen die in IT zitten, je moet kunnen met technische dingen omgaan, je moet

als developer kunnen programmeren, je moet die code kunnen schrijven, dus je moet bepaalde skills hebben om een bepaald gedrag te vertonen in je omgeving. Ja? Wil je nog meer? Ja. Oké. Daarboven zitten je waarden en overtuigingen. Die waarden en overtuigingen,

vooral die waarden worden als kind meegegeven. Je overtuigingen kunnen fluctueren afhankelijk van. Maar die waarden en overtuigingen gaan bepalen welke skills dat jij je gaat aanleren en welke niet. Waardoor er een bepaald gedrag ontstaat, waardoor je een bepaald impact hebt op je omgeving.

Daarboven zit nog je purpose en je identiteit, maar dat gaat te ver voor nu. En waarom is dat zo interessant? Ik zal een heel concreet voorbeeld geven wat dat wil zeggen. Als jij morgen iemand tegenkomt en die gooit een blikske uit het raam van zijn auto, hoe zou jij reageren? Nou ja, ik vind dat al niet kunnen. Voilà.

Je vindt dat niet kunnen. We kunnen daar helemaal op doorgaan. Waarom? Omdat jij opgevoed bent als kind dat je respect moet hebben voor je omgeving. En dat je zegt van als iedereen dit doet en zijn steentje bijdraagt, ben ik aan het fantaseren, dat de wereld er mooier uitziet en dat je merkt dat alles mooier is en dat iedereen blijer is en God doet wat. Dus je hebt een

bewolkte waarde van respect en een overtuiging dat... Die persoon die dat blikske uit die auto gooit, heeft een heel andere waarde. Want die vertrekt vanuit de overtuiging dat andere mensen zijn er toch van de gemeente om dat op te ruimen. En als ik dat nu in mijn auto hou, wordt dat

hier een stort en er zijn toch mensen voor. En ik, ik weet niet welke waarde dat ik op moet plakken, want ik heb er zelf ook moeite mee, maar die heeft een bepaalde waarde gekoppeld aan die overtuiging waardoor die vindt dat het oké is om een blikske uit het raam te gooien. Als jij die twee mekaar gaat ontmoeten, dat is miserie.

En het is heel moeilijk om die persoon van die waarde af te krijgen, maar doordat die die waarde en overtuiging heeft, gaat die bepaalde vaardigheden ontwikkelen of niet ontwikkelen. Zoals bijvoorbeeld recycleren, gaat die een mens zijn eigen nooit aanleren. Waardoor die een bepaald gedrag vertoont, bijvoorbeeld

het blikske uit het raam gooien. Waardoor die impact heeft op zijn omgeving. Natuurgebieden worden vervuild, jij rijdt met je auto over het blikske en scheurt je band, die heeft dan een impact op. En zo kun jij alles wat mensen doen, herleiden tot die piramide, tot die structuur.

Zullen we wel een beetje fransen? Maar dat is basically... Ik ben aan het denken van, hoe ga je dit dan toepassen in je dagelijkse wereld bijvoorbeeld? Als je die piramide een keer hebt en daar horen vragen bij en noem maar op, dan kun jij zo snel mensen connecteren en zo snel iemand doorgronden, dat het spooky wordt.

Wij doen Master Communicator Intensive. Dat is een programma waar je vrij kunt inschrijven, en dan hebben wij vijf sessies, tussentijdse opvolging, WhatsApp groep, je krijgt van mij opdrachten, dat is een heel intensief programma. En daar is één sessie waar we alleen op dat focussen. En hoe ben ik afgelopen weken die sessie begonnen

met degene die nu loopt? Ik ben beginnen babbelen tegen één van de deelnemers. Gewoon, gesprek. En ik heb die persoon door die piramide gefietst zonder dat die dat weet. Die had het gevoel dat hij gewoon aan het babbelen was over zijn business en hij was van, mag ik eens meer vragen aanstellen? Ik antwoord daarop. En al de mede-participanten

hadden zoiets van, oh ja. Ik zou wel iets willen weten over die mensen en hun business tegen. En iedereen, oh ja, ja, interessant. Ik ben aan de flipchart gegaan, omgedraaid, ik heb alles wat ik gehoord heb opgeschreven, ik heb die flipchart gedraaid en ik zei, dit ben jij als persoon.

En ik ga letterlijk die man zijn woorden, dat is niet voor mezelf verschouwd, iedereen die de piramide beheerst kan dit. Het is niet dat ik een unicum ben. En die man zegt letterlijk, het is echt freaky. Die zei, waar zit je een puppet master van? Die zei, we hebben drie minuten gebabbeld, over mijn business, dit ben ik.

Dit zijn echt, dit ben ik tot de kern. Wat hier staat, dit gaat, dit zijn dingen die ik je echt niet wil te vertellen. Die zei, hoe in godsnaam. Ik zag die mensen echt kijken, dus ik zat van, op drie minuten tijd heeft die gewoon mij volledig geanalyseerd. En ik zei, het enige wat ik gedaan heb,

is je door die piramide geloodst. En we zijn heel rustig begonnen in je context en je gedrag, wat doe je op het werk en wat je met je klanten doet en daar babbelde je heel gemakkelijk over. En op het moment dat ik je vertrouwen had, ga ik groter naar wat heb je daarvoor nodig, wat kun je, wat kun je niet goed,

wat bots je tegenaan. En hoe komt dat dat belangrijk is? Wat vind je dan? En hoe komt dat mensen dan zeggen, ik vind dit en ik vind dat. En op een gegeven moment beginnen die waarden en overtuigingen erdoor te cijpelen. En dat is het antwoord op je vraag. Sinds ik dat ben beginnen doen,

zijn mijn coachings beter geworden, zijn mijn gesprekken met andere mensen beter geworden en gelukkig de participanten in de Mass Community Intensive hebben dat nu toegepast. En ik heb het voorbeeld tijdens de keynote vandaag ook gegeven, die man komt terug in de volgende sessie, die zegt, ik heb die piramide toegepast op iemand

op een netwerkevent. De bedrijfsleider. Die man is opgestaan na de gesprekken en heeft gezegd, ik ben nog nooit zo begrepen geweest door iemand. Dit is echt, we kennen elkaar nog maar net, maar ik ben nog nooit zo begrepen geweest, dank u wel daarvoor, wij houden nog contact. Letterlijk die woorden.

En hij zei zelf, die zei, dat is niet normaal. Dat is niet voor iemand te bespelen, je bent geen puppetmaster, maar om echt iemand te doorgronden en hoe hard willen wij geapprecieerd worden, hoe hard willen wij als mens gezien worden? En wel, als je het hebt over luisteren, die piramide, it's gold. Zalig.

Dus je begint eigenlijk van beneden in die piramide en gaat dan, als je iemand echt wilt begrijpen, je wilt iemand begrijpen, ga je zo stil en naar boven. En dan kun je dat bijvoorbeeld ook gebruiken in je presentaties, om meer, niet om die mensen in te spelen, maar om je presentatie meer te laten overkomen en

om die mensen open te krijgen eigenlijk. Ja, want als je, ik wil het niet één op één, als een op mekaar leggen, maar basicly is het wel hetzelfde. Want wat doe je met Relate? Met Relate ga je babbelen over hun context en de dingen die ze daar doen. Dat is heel low entry. En je bouwt vertrouwen op, want je hebt dat vertrouwen nog niet. Dat is hetzelfde in die piramide.

Context, dingen, dus mensen hebben zoiets van, ja dat ben ik, dat doe ik, ik vertrouw je, ik luister. Oké. Dan gaan we naar je vaardigheden. Dan gaan we naar je waarden en overtuigingen, want ik moet eerst vertrouwen hebben voordat we daarin raken. En dat doe je in je presentatie ook. Je gaat allemaal offer geven, en vanaf het moment dat mensen beginnen kwijt en ze zeggen, you got something,

als je al het vertrouwen hebt, dan kun je naar de achieve gaan. En dan kun je gaan babbelen over, we gaan dit doen, hier ben ik van overtuigd, let's go. En dan hebben mensen zoiets van, ja, ook mijn overtuiging vanaf vandaag. Het is niet één op één, maar het is wel dat. En vooral, dan ben je misschien over tijd aan het gaan, maar...

Er staat geen limiet op hé, by the way. Dus mocht er nog iemand aan het luisteren zijn, het helpt je ook gewoon in het algemeen, ook in de relatie. Om je een voorbeeld te geven. Nathalie en ik zijn nu bijna twintig jaar samen. De eerste keer dat ik bij haar thuis kwam eten, mama had gekookt, en ze heeft nog twee

andere zussen, die hadden toen ook allemaal... Die was ook allemaal getrouwd, maar toen waren we allemaal vrienden, nu zijn we allemaal de echtgenoten. Zitten we allemaal aan tafel, goed geëten, noem maar op. Wat is het volgende dat er gebeurt? Iedereen gaat naar de keuken en begint af te wassen en op te ruimen. Wat doe ik?

Ik pak mijn glas wijn en ik ga aan het keuken aanrecht zitten en babbel mee met de mensen die aan het afwassen zijn en aan het opruimen zijn, en keuvel wat lekker, want het was een heel goeie avond geweest. S'avonds, als Nathalie dan, want toen woonden ze nog thuis, afscheid nam van mij, krikte in mijn voeten. Nathalie was echt heel slechtgezind. En had echt zoiets van

wat is er mis met u? En ik had zoiets van, maar het is toch een top avond geweest. Ik bedoel, we hebben gebabbeld, ik heb een goeie connectie met uw ouders, ze is toch goed gekookt geweest, wat heb ik nu fout gedaan? En ze had zoiets van, je zit daar gewoon met een glas wijn. Looi te wezen. Ik bedoel,

een beetje respect voor uw schoonouders. En daar is het interessante. Je kunt daar nu over beginnen te discussiëren, dat kan een ruzie worden. Maar als je die piramide begrijpt, die ik toen nog niet begreep natuurlijk, begrijpt, is, we hebben allebei dezelfde waarde. Ik ben

opgevoed vanuit mijn thuis, dat je als iemand u uitnodigt, toont je respect. Je moet appreciatie tonen, en je moet dat niet vanzelfsprekend vinden, dat iemand zomaar kookt. En sommige mensen hebben zoiets van, ja, dat is allemaal leuk en wel. Iemand doet effectief de moeite om u in zijn huis uit te nodigen, eten klaar te maken. Dus je moet daar iets...

Ja, dat is niet zomaar iets. Nathalie is ook zo opgevoed. Dus we delen dezelfde waarde, dat is wel goed. Jij deelt niet dezelfde waarde met een man die het blikske uit het raam gooit. Dus de foundation is al goed om koppeld te zijn op dat gebied. Waar zit dan de botsing? In de overtuiging. En daarom

dat ik zeg, waarden blijven vaak hetzelfde, overtuiging veranderen. Ik ben ervan overtuigd, omdat ik opgevoed ben thuis, als mama voor u kookt, en je komt thuis eten, en je zou opstaan voor te gaan helpen, zou mama slechtgezind worden. Mama is dus

van, als ik u ontvang, en ik kook voor u, dan zit je met een gast. Gasten blijven zitten, gasten babbelen met elkaar, gasten hebben plezier, en jij doet mij het grootste plezier dat jij je amuseert en echt gas kunt voelen, en ik maak mij zorgen over keuken, afwas, en uw papa moet maar eens helpen. Dus ik ben zo opgevoed.

Dus mijn manier van dat respect tonen was, ik zet mij aan het aanrecht met mijn glas wijn, want ik apprecieer wat jij voor mij gedaan hebt, en ik babbel met de andere mensen, and I'm having a good time. Nathalie's overtuiging door opvoeding is, respect tonen voor uw gast, vrouw of heer, is mee

opruimen, want ze hebben al zoveel gedaan. Mee in die keuken gaan staan, mee afwassen, mee zorgen dat die niet met al het werk blijven zitten. Toen we dat ontdekten, hebben we dat uitgebabbeld, en toen had Nathalie dus van, zo heb ik het echt nog nooit bekeken, we hebben dezelfde waarde, en je deed dat met de beste intentie, want je had

zoiets van, ik ben echt iets goed aan het doen, maar hadden gewoon een andere overtuiging. Als je dat één keer benoemt en weet, kun je als persoon uw overtuiging gaan bijsturen. Ik zeg niet dat je helemaal moet veranderen, maar nu weet ik wel, bij Nathalie haar thuis, ik toon respect en appreciatie

door te helpen. Nathalie weet, ik blijf uit de keuken thuis, want Marnix en mama heeft zoiets van, get out of my kitchen. Dat is een kleintastbaar voorbeeld, en dit is de basis van zoveel koppels hun miserie. Misschien wel dezelfde waarde, maar andere overtuigingen die niet benoemd worden,

waar ze niet van bewust zijn, en misschien zelfs totaal andere waarde. En als je andere waarde hebt, dan gaat dat nergens meer over. En dus, nu dat je dat weet, dat je dezelfde waarde kunt hebben en toch een beetje kunt botsen, hoe kun je

dat voorkomen? Door te praten ofzo? Ja, door die dingen te... Dat is juist hetzelfde als... We doen ook leadership trajecten die we bij ons klanten doen, vooral op communicatie dan. Ja, leiderschap is communicatie. Daar ook bijvoorbeeld,

als wij zeggen tegen mensen, iedereen mag zichzelf zijn, moet zichzelf zijn trouwens. Iedereen is anders, andere manier van denken, andere manier van dingen aanpakken, en dat is oké, dat versterkt elkaar. Als je iemand hebt die super gestructureerd is, en iemand heel creatief chaotisch, maar die wel heel conceptueel kan denken, ja, zet die twee samen en je krijgt...

Die jagen zich misschien een beetje op met elkaar, een manier van werken, maar die gaan elkaar wel goed versterken dan dat je alleen maar creatieve samen hebt, of alleen maar super structured people. Dat weten we, je hebt al die kleuren, oefeningen, god weet wat. Dus je hebt die diversiteit nodig. Maar...

Je moet daar wel over babbelen. En je moet dat wel kunnen benoemen als bedrijf en als persoon. Zeker als leider. Want als jij iemand gaat aanwerven, en je gaat niet tot de waarde en overtuiging, dan neem je aan op skill, op

gedrag dat je ziet, op het gevoel dat je denkt dat er wel ergens een connectie is, maar je kunt het niet echt benoemen, die komt in je team, wel werkt dat heel goed, ofwel werkt dat voor geen meter, leert die niks bij, evolueert die niet, en heb jij zoiets van, ja, maar hoe kan dat? Als wij werken met leiders, dan werken we heel hard hierop,

en wat doen die letterlijk? Die hebben voor hunzelf goed opgeleest, was in de core values of our team. Iedereen is anders. Maar de core values, de core programmatie, moet wel hetzelfde zijn.

Want als jij die persoon met zijn blik samenzet in een team, dan kun je nog zeggen, iedereen moet anders zijn, en zichzelf zijn, en kijk hoe leuk dat Ben is, en kijk hoe leuk dat die andere persoon is. Het gaat botsen. Het gaat niet werken, want in de kern ben je allemaal zo verschillend.

En mensen die heel goed daarover babbelen en dat benoemen, die nemen mensen aan die misschien anders zijn dan denken, andere talenten hebben, andere dingen, interesse, stop! Maar het moet wel allemaal dezelfde core zijn. En als dat niet is, ik zeg dat, dat is mijn overtuiging,

ik zeg nu niet dat iedereen die aan luisteren is, zegt van, ah maar dat is waar, dat is mijn overtuiging. En ik merk ook bij die leiders dat die terugkomen naar ons en zeggen, sinds ik zo ben beginnen aanwerven, om echt met die mensen tot de kern te gaan, van wat zijn die waarden en overtuigingen? Die lopen door die piramides, of die doen bepaalde oefeningen die we hun gegeven hebben met hun sollicitanten.

En die hebben zoiets van, die mensen floreren na dag twee. Dat is juist of die in een warm zwembad springen, en al die mensen kunnen dat niet benoemen, maar die hebben wel zoiets van, damn, die persoon past perfect bij ons, anders van denken, andere persoonlijkheid,

introvert, extrovert, nog andere dingen, gestructureerd, conceptueel, in time, through time, whatever, maar in de kern wel hetzelfde. En dat zijn die teams die werken. En dan heb je heel veel bedrijven die zeggen, kijk dit zijn onze waarden die tegen de muur staan. Leg ze maar eens uit, en benoem ze maar eens.

Ik heb bijvoorbeeld presentaties die ik geef, en dan zeg ik tegen mensen als het over values gaat, deze value heb ik bij u in een bedrijf gezien, wat betekent dat voor u? En dan zegt iemand in het publiek, dat betekent dat voor mij. Top! Dan pak ik iemand anders eruit en zeg ik, wat betekent die waarde voor u?

Ah ja, voor mij betekent dat dat. Ik zeg top, dus we hebben waarden van een bedrijf, en ik heb hier al twee verschillende antwoorden, en twee verschillende overtuigingen, die daaraan gekoppeld zijn. Waar hebben we het eigenlijk over? Align dat, spreek daarover, doe daar sessies rond.

Want de teams die echt werken, die hebben dat gemeen. De koppels die echt werken. De koppels die echt werken, die kunnen heel hard verschillen, maar die werken wel omdat die in de kern hetzelfde zijn. En daar durven benoemen over babbelen, en overtuigingen durven aanpassen,

doordat het uitgesproken wordt. Dus zowel bij teams als bedrijven enzo, die waarden, daar is het belangrijk om hetzelfde te zijn. Dat je dezelfde kern hebt. Maar je overtuigingen daarvan, dat mag bijvoorbeeld anders zijn.

Dat kan anders zijn, maar dat kun je aanpassen. Waarden zijn heel moeilijk. Ik heb al veel voorbeelden, maar om een voorbeeld te geven, ik heb een maat van mij, je hebt het zeker herkennen, ik heb daar eens een sessie mee gehad toen die pas een bedrijf zit in de performance coaching, supersuccesvol, toen die pas begon.

Of ja, pas. Die had één of twee venoten, topkerels ook hé, dus daar ook niks slechts van. En ik zei tegen hem, ik ga nu heel bold zijn, want we waren bezig over zijn cultuur, en waar hij naartoe wil bouwen, en ik zei heel eerlijk,

je gaat niet bij je venoten blijven. En hij zei zo, maar wat zeg je nu? Ik zei, dat is niet voor je te pesten, ik heb niks tegen die mensen, die zijn topkerels hé. Ik zei, maar je gaat niet bij die mensen, dat gaat niet werken. Hoe weet jij dat nu?

Ik zei, omdat je waarden heel hard verschillen. Dat wil niet zeggen dat de één betere waarde heeft dan de ander hé, want je kunt nu zeggen, die met dat blikje, maar die heeft ook een heel overtuiging dat die het juiste aan het doen is, dus daar kunnen we over debatteren. Dus ik zeg niet dat die personen slechter zijn of dingen, het gaat gewoon, je zit heel anders in je kern. En ik zei,

hoe goed dat je nu overeenkomt, doordat je op de oppervlakte nog aan het samenwerken bent, nu lukt dat. When shit hits the fan, en echt we naar de kern gaan, dan kunnen we zien of je echt één team bent of niet, en dan gaan we naar die waarden en overtuigingen.

En hij had dan bij hem oefeningen gedaan, om te kijken van, hoe sta jij erin, en verschillende situaties van, welke waarden zou je eraan koppelen, wat is belangrijk voor jou, wat is jouw overtuiging, groot bord in de meeting room, en hij zit er echt naar te kijken, en hij is dus van, potverdorie, wij verschillen echt op heel veel vlakken, op kernvlakken,

niet op van die kleinputtelottigheden, op kernvlakken. Wat gebeurt er een jaar nadien? Penalten gaan uit elkaar. Niet met ruzie ofzo, maar gewoon, ja, dit werkt niet. Want voor een moment dat dan met COVID en het wordt vermoeilijker, dan moet je echt gaan beginnen samenwerken, en dan

verschilt je gewoon. En nu zijn die allebei succesvol, en supergelukkig, hoop ik, maar daar, dat werkt niet, en veel mensen staan dan niet meer stil. Dan hebben ze zoiets van, oh, dat klikt wel, we zijn goeie maten, Ben, kom, we beginnen een bedrijf. Nee, dat weet ik niet. Omdat ze op de oppervlakte blijven, zo.

Ja, je zit niet op die dieptelaag. Ik kijk er al uit om erover te lezen, om zo die piramide meer te begrijpen. Zowel in relaties, dat je al zegt, als in business, in team. Als leider lijkt het mij ook super belangrijk om dat te snappen. Je kunt soms denken van, mijn team werkt niet.

Je weet niet wat te doen, maar waarschijnlijk als je dat begrijpt, ga je al meer weten waarom dat niet werkt. Omdat er misschien verschillende waarden zijn, ofzo. Ja, en je gaat het kunnen gebruiken in gesprekken, om mensen te leren kennen, om mensen appreciatie in te denken, om hun relatie, zoals je zegt,

in het algemeen. En na een tijd wordt dat een automatisme. Na een tijd ga je ook merken, wat zijn de woorden die mensen gebruiken om te kijken in welke laag dat we zitten. En dan ga je merken, ook bij klantgesprekken, van, ah, nu zitten we in de overtuiging. Nu zitten we in de waarde. Dat is waar mensen belangrijk zijn. En als jij als

salespersoon, of als persoon die aan de directies moet overtuigen, je zit in een meeting, en jij kunt te dicteren, ah, we just entered the value conviction layer. Nu gaat het om de knikkers, zonder dat die mensen dat beseffen. Dan kun je kijken van, hm, interessant. Want die man, als ik die als voorbeeld gaf, met die

zeggen van, oh, you're the puppet master. Ik zei, als ik morgen bij u zou komen pitchen voor uw bedrijf, zou ik die pitch zo opbouwen, gebruikmakend van de informatie die ik nu heb. En die man zegt echt, ik zou alles goedkeuren. Ik zou echt alles goedkeuren, want je speelt echt in op wie ik als persoon ben. En ik heb zoiets van, I love you

already. En dat is de scary part. En dan kun je zeggen, ah, we zijn aan het manipuleren. Net zoals bij de geweer en de mes. Je kunt daarvoor heel foute dingen gebruiken, maar je kunt ook gebruiken om brood te snijden. Dat is juist wat je doet. Dat je zoveel meer impact kunt maken op je publiek, zeker in een conversatie, als je

alleen weet wat er op die toplaag zit. Die impact, dat vind ik persoonlijk iets heel belangrijk en iets heel boeiend ook. En alles wat daarbij kan helpen om het voor positief te doen, is welkom. Dus merci om dat te delen. Ik vond het boeiend. Ik denk dat we ook nog wat langer zouden kunnen praten.

Misschien moet er dan wel eens een deel twee komen gewoon, als het tweede boek uit is. Als we daarover kunnen praten. Geen probleem. Dikke merci, Marnik. Geen probleem. Ik ga het boek lezen. Ik ga de podcast opnieuw luisteren. Ik kijk er naar uit om die tips en tricks toe te passen zelf. Die open

language is iets waar ik zelf op ben beginnen letten. Sinds jij dat hebt gezegd. Dank je wel daarvoor. Ik ben fan. Ik kijk graag naar je werk. En ik zou ook mensen aanraden om je op de socials te volgen. Want daar staan nog veel meer tips op.

Leuke video's, leuke foto's. Je deelt ook heel vaak heel leuke dingen op LinkedIn. Mega boeiend. My ego is growing. Dank je wel om dat te doen. En dank je wel om hier tijd voor te maken. Ja, merci. Looking forward. Hope it helps. En als iemand nu aan het luisteren is en zegt van

wat verdorie heb ik er nog nooit over nagedacht. Dan zijn we geslaagd in onze opzet. Inderdaad. Ik zou je ook aanraden om het boek te lezen. Stand up to stand out. Het was overal beschikbaar. Zeker op bol.com standaard. Dus lees het boek. Ik ga er ook in beginnen. En voilà.

Dikke merci, Marnik. Salut. Dank je wel om te luisteren naar Ben's Mentors. Ik nodig je van harte uit om je te abonneren op het podcast. Zodat je geen enkele aflevering mist. Heb je van het gesprek genoten of wil je de podcast steunen? Geef dan gerust een rating en volg onze Instagram pagina

at Ben's Mentors voor leuke content en een nog leukere community. Tot de volgende.