Stap In Je Kracht: Creëer De Beste Versie Van Jezelf En Je Bedrijf

Welkom, beste luisteraar, bij Ben's Mentors. Een podcast gefocust op vooruitgaan in het leven met business en persoonlijke groei. Op deze podcast gaat je host Ben de Koning in gesprek met boeiende mensen van wie jij en ik veel kunnen leren. Geniet van de podcast. Dag Ellen. Hey, dag Ben. Dankjewel om mij hier te ontvangen.

In Capelle zijn we zeker? Ja, klopt. Mooie omgeving, heel veel natuur. Dat vind ik fantastisch. Dus meestal start ik de podcast met chronologische dingen van hoe jij bent gestart en hoe je jeugd was en zo. Maar laten we nu een keer het omdraaien en vanachter starten. Ja.

Op een heel onconventionele manier misschien, met de naam van jouw podcast. Ja. Want ik denk dat dat ook veel achtergrondinformatie geeft over hoe jij bent, hoe jij in het leven staat en wie jij bent als persoon. Ja. Dus de naam van jouw podcast heet, of is Truffels & Chanel's. Ja, klopt. Fantastische naam.

Dat geeft direct al heel veel meer vragen dan antwoorden. Dus leg eens even uit waarom je die naam hebt gekozen en op welke manier dat dat aan jou gerelateerd is. Dus wat dat dan met jou te maken heeft. Ja. Dan had ik beslist om een podcast te beginnen. En dan hebben we heel lang onderzoek gedaan. Ik heb een podcastteam.

Om een goede naam te maken. Om een goede naam te vinden. En Truffels & Chanel's was het eerste dat met mij opkwam. Dus Truffels gaat dus wel degelijk over de psychedelische truffels. Niet over de truffels die je in de winter over je pasta kunt doen. Een pasta truffel. Niet die truffel, maar echt de truffels die psychedelische werking hebben. En dat mensen kunnen gebruiken in microdosing of in grote dosissen, in ceremonies.

Dat ging daarover. Omdat ik doe zelf twee keer per jaar meestal een truffelsceremonie voor mezelf. En ik heb daar al zoveel baat uitgehaald. En al zoveel voordelen uitgehaald. Dat ik dan zeker wel een element vond dat ik kon meepakken. Gewoon een element die past bij mij. Want over truffels is er nogal wat verdeelde meningen of veel onwetendheid. En dan vind ik het misschien wel tof om net dat woord dan te gebruiken.

Om dan extra te triggeren en om er meer awareness rond te creëren. En truffels is voor mij ook iets meer... Dichter bij de natuur. Dichter bij de aarde. Dichter bij jezelf. Geaard. Een beetje pachamama. Snap je?

Zo een beetje... Als we het spectrum zullen hebben, een beetje meer richting Heid de Wolle Sok. Zeg maar. Meer die kant op. En dan nog geen oordeel over Heid de Wolle Sok. Maar er is ergens een spectrum. En dan Chanel's. Kan het oppervlakkiger klinken?

In eerste aanblik? Ik denk het niet. Maar dat is... Dat is ook wel wie ik ben. Ik hou van mooie dingen. En ik ga soms een keer een luxe aankoop doen. Omdat ik gewoon iets, een heel mooi stuk vind. Wat het nog niet moet maken dat mijn leven rond materiële dingen draait.

Maar ik vind het ook wel gewoon mooi. En die naam heb ik dan genomen om die dualiteit ook in de wereld te zetten. Van... Ja, je kunt evengoed op een moment een beetje Heid de Wolle Sok zijn. Maar op een ander moment... Kun je ook wat oppervlakkiger zijn. Of wat materialistischer. Of ook gewoon mooie dingen leuk vinden.

En dat is ook oké. Eigenlijk om beide kanten van het spectrum te bedienen. En alles daartussen. Van, je mag zijn wie je wilt zijn. In welke combinatie dan ook al. Zou het misschien niet passen in een bepaalde typering van iemand. Of dat iemand op jou kan hebben. En daar wou ik zo'n beetje het losbreken.

Omdat dat gewoon niet is wie ik ben. En dat mocht zich ook wel vertalen in mijn titel dan. Ja, zalig. Wat een begin. Ik vind het een heel mooie uitleg. En ook iets veel belangrijker dat je aanhaalt dan dat je eerst zou denken. Want die dualiteit... Vaak denken we...

Allee, dat is toch bij mezelf. Ik herken dat bij mezelf. Dat we all-in moeten gaan. In bijvoorbeeld zelfontwikkeling. Alles goed doen. Werken, werken, werken. En dan verbrand je je. En ga je all-in naar de andere kant.

En is het alleen maar genieten. Een beetje hedonistisch leven en zo. Maar die dualiteit is net zoiets moois. Dat je heel hard kan werken. En met jezelf bezig kan zijn en zo. Maar terwijl jezelf ook wat rust kunt. Dus die dualiteit die je daar benoemt. En dat je ook echt uitdraagt naar de buitenwereld toe.

Ik vind dat iets heel moois om hierbij te starten. Om hier de podcast bij te beginnen. Ja. Weet je... Maatschappelijk worden we al heel vaak in vakjes gestoken. Gewoon omdat dat supermakkelijk is voor ons brein. Voor ons bewustzijn is het makkelijker om iemand te typeren als een bepaald type. En dan zijn we ervan af.

Ik vind die niet leuk, want dat is dat type. En ik pas niet bij zo'n type. Of ik vind dat een leuke type mensen, want dat vind ik leuk. Terwijl er een veel groter spectrum aan kleuren is en aan smaken is. En hoe dat mensen kunnen zijn. Maar moesten we dat allemaal... Op de millimeter gaan afmeten, dat wordt leven breed lastig. Dus we denken in hokjes omdat het ons energie bespaart en omdat het ons makkelijker maakt.

Maar als je jezelf ook in een hokje gaat gaan steken. Niet enkel wat je extern ziet, maar ook wat je in de spiegel ziet. Dan beperkt het je gewoon keihard. En dat is een beetje wat ik uit de wereld wil helpen daarmee. Of een levensvisie of een levenswijze die ik wel wil doorgeven aan volgers. Kijkers en vooral ook klanten. Je mag exact zijn wie je wilt zijn. Met een beetje van je dit en een beetje van je dat.

En een beetje alle ingrediënten samengemengd die je taartje bakken. Die passen bij jou. Het is niet dat je moet beperken van... Ik denk dat je bijvoorbeeld beslist van... Ik ben nu moeder of ik ben nu ouder. Dus dit stuk van dingen kan ik niet meer doen in mijn leven. Of ik ben leerkracht. Maar bepaalde dingen kan ik gewoon niet meer doen.

En ja, als ik dat nu net wil doen, dan beperkt het je leven keihard. En daar gaat het om bij mij dat je jezelf zo weinig mogelijk beperkt. In wat je kunt zijn. Heerlijk dat je dat zegt. Want dat is ook de reden waarom ik heel graag met jou wou praten. Wat was die term weer dat je erop plakte? Unapologetically you. Ja, ik vind het een heel moeilijk woord om uit te spreken.

Maar dat was de eerste term dat ik jou hoorde zeggen in een video online, denk ik. En dat unapologetically you zijn, dat je uitdraagt op je sociale media en ook gewoon als persoon, dat sprak mij zo aan. En dat triggerde mij enorm om met jou te praten en dat gewoon met de wereld te delen. Want dat is iets heel waardevol, denk ik. Wanneer je unapologetically jezelf bent, denk ik dat je dan veel vrijer en veel gelukkiger in het leven staat. Dus dat brengt ons bij waarom we hier nu samen zitten. Je bent coach, maar je bent niet zomaar een coach.

Dat merk je direct in de vibe, in hoe jij praat, in hoe je mensen helpt. En hoe jij ook, ik blijf het mezelf maar aandoen, unapologetically jezelf bent. Dus vertel eens hoe jij dat dan doet, hoe jij anders bent dan andere coaches. Ik zou niet durven zeggen dat ik anders ben, maar mijn nadruk ligt op iets anders misschien. Ik hou mij vooral bezig met de mens in zijn onderneming. En als jij start met doen wat je eigenlijk echt wilt doen, wat dan volledig bij jou past, dan gaat alles veel moeitelozer. Punt één, ik zeg niet dat het minder werken is.

Maar als je hebt werken en werken gaat werken, dan moet je beuken en tegen de wind in moeten gaan varen, bijvoorbeeld. Maar je hebt ook werken van, oké, we staan op en we doen gewoon leuke dingen en dat is fijn. En ik denk dat die invalshoek iets is, omdat ik daar zelf heel lang voor moeten vechten heb. Voor unapologetically mezelf te zijn. Als kind was ik vrij een heel beschaamde. Ik werd ook veel gepest en zo. Dus die onveiligheid deed mij zelf in vakjes kruipen. Want als ik zo ben, als ik mij zo gedraag, als ik zo doe, dan ben ik veilig.

Maar na 16 jaar bleek dat ik dan nog niet veilig was. Dus dan heb ik op een bepaald moment in mijn leven gezegd, ja, fact is, ik ga gewoon zijn wie ik wil zijn en ik ga gewoon doen wat ik wil doen. En sindsdien is alles veel beter beginnen lopen voor mij. Laten we dat eens in contrast zetten. Hoe zag dat er dan eerst uit? Was je een people pleaser of was je gewoon compleet niet jezelf? Of hoe zag dat eruit? Ik ga een beetje, weet je van alles wat, sowieso een people pleaser.

Omdat je, kijk. Als je mensen pleast, kan je niemand tegen de borst stoten en dan ga je geen conflict hebben met niemand. En dan ga je niet uitgesloten worden. Of dan ga je misschien wel waardevol genoeg zijn om voor gezorgd te worden of om beschermd te worden. Snap je? Dus dat uitte zich in heel veel vormen. Dat ik gewoon aan het kijken was, constant naar mijn omgeving, wat heeft die nodig, hoe zit die zijn vibe? Wow, oké, die is boos.

Hoe ga ik mij nu gedragen zodat ik daar dat gedrag of wat ik voel van die persoon, wat die uitstraalt, dat ik dat kan compenseren. Dat het gewoon allemaal rustig blijft en dat het veilig is. En als ik dat nu zo vertel, het is de eerste keer dat ik dat zo vertel eigenlijk. Dan is het ook, dat heeft mij ook heel veel geleerd. Dat was heel oncomfortabel als kind zijnde. Maar het heeft mij ook wel geleerd om heel snel mensen aan te voelen. Om heel snel te zien aan iemand. Zijn lichaamstaal, hoe die spreekt, hoe die daar staat, hoe die ademt, hoe die zich gedraagt.

En wat voor zone dat die zich bevindt. Om mij zelf veilig te stellen. Maar nu gebruik ik gewoon die traits die ik toen als een soort beschermingsmechanisme heb aangeleerd. Gebruik ik die nu in mijn praktijk. En dan gebruik ik die nu met klanten. For the good. Niet zelfbescherming, maar om het leven beter te maken. Dus als ik zie van mijn klanten in welke zone dat ze zitten.

Of als een ademhaling verandert. Of als ze over iets specifieks praten. Dan weet ik, daar zit iets. En dan kan ik me daarop gaan richten. Die human nature, waar je zo tot aangetrokken bent. Dat is ook iets wat je soms in je podcast hebt gezegd. Dat je dat super interessant vindt. Daar gaan we zo meteen op ingaan.

Maar eerst om even te kaderen. Om het wat duidelijker te maken aan de luisteraar. Wat jij juist doet. Kan je eens even uitleggen hoe jij mensen helpt? Mijn term? Wat ik nu gebruik. Ik wist dat niet vanaf, dat moet er nu al op mijn Instagram staan. Ik noem mezelf nog altijd mindset coach voor ondernemers.

Maar dat is zo breed, dat is zo groot. Dat is zo'n log begrip. Maar ik ga eigenlijk aan de slag met de mens in zijn ondernemerschap. Of in haar ondernemerschap. En in haar onderneming. Wat maakt dat je bepaalde prijzen niet vraagt? Omdat je met een blokkade zit in jezelf. Als je stel je prijzen wilt verhogen.

Wat maakt dat de klanten over je heen laten lopen? Omdat daar ergens iets zit. Die geen conflict wil meemaken. Of die altijd wil gaan pleasen. Maar zo kom je niet aan jouw doelstelling misschien. Ik zeg niet dat dat voor iedereen is. Maar mensen of ondernemers liever die naar een bepaald doel willen geraken. Maar ze blijven botsen op dat onzichtbaar muurtje die hen tegenhoudt om door te kunnen pakken.

En ze willen eigenlijk wel doorpakken. Maar het gaat gewoon niet. Omdat er hen iets tegenhoudt. Daarbij help ik. En lang door wij zijn er dan ook. Er zijn ook nog heel veel sidetracks die bovenkomen. Dat iemand zich totaal niet van bewust is. Omdat ze gewoon zo leven.

Dat is hun volledige bewustzijn. En iets dan normaal is voor jou. Dan vind je dat normaal. Dan let je daar niet op. We pakken dan ook nog heel veel dingen bij. Al gaandeweg in het proces. Die toch voor nog meer belemmeringen zorgen dan ze dachten. Ja.

Dus het is eigenlijk een heel holistisch proces. Als je met mij werkt, dan gaat je ondernemerschap beter. Maar ook je persoonlijk leven. Je vriendschappen gaan beter gaan. Je relatie met je partner gaat beter gaan. Je relatie met je kinderen gaat beter gaan. Omdat we vertrekken vanuit jou. En jij bent één mens.

Het niet het ene uur een ondernemerspet op. En het andere uur is het er volledig af. Ja, tuurlijk. Gaat ze andere dingen doen. Maar de mens die onder die pet zit, blijft altijd dezelfde. En als die mens onder die pet zit, in zijn of haar privéleven echt niet gelukkig is, en die kiest voor zichzelf,

of over zich heen laat lopen, dan gaat dat zich ook uit laten schijnen. Dan gaat dat zich ook manifesteren in hun ondernemerschap. Cool. Je helpt mensen om hun ware zelf eigenlijk te vinden. Dat klinkt nu super boezie en zo. Maar het is ook echt wel zo. Het is ook dat een beetje dat ik uit de wereld wil helpen,

is nu veel gezegd. Maar dat ik wil doorbreken over... Over coaching. Ik heb zelf ook al coaching gevolgd. En mensen bekijken dat als iets vaag en zo. Waarom heb ik dat nodig? Maar je beseft dat pas als je daar aan begint. En als je de juiste match vindt met je coach en zo.

Waarom... Ik weet ook dat jij coaching hebt gevolgd. Daar mag je zeker ook iets over vertellen. Maar waarom vind je coaching zo belangrijk? Het concept. Het concept coaching is voor mij allerminst belangrijk. Waar gaat het voor mij over? Dat je...

Als mens je realiseert... Al is dat met een coach, al doe je dat met jezelf, want dan is het moeilijker. Dat je realiseert dat je iedere dag jezelf kunt heruitvinden. Niet dat dat iedere dag hoeft. Maar als er dingen zijn in je leven die een constante brengen van ontevredenheid, daar kan je iets aan doen. Dat kan gewoon.

Maar we worden aangeleerd... Ah ja, het is zo, legt u maar meneer, c'est la vie. Dat is het leven. Doe maar vrij normaal. Doe maar vrij gewoon. Dan moet je niet denken dat je de queen of Shiba bent, dat je een perfect leven kunt hebben. En ik zeg niet dat het ooit helemaal perfect kan zijn,

maar je kunt verdorie heel goed optimaliseren in je leven en je kunt verdorie met dezelfde energie een veel leuker leven leiden dan dat je leidt als je onbewust bent. En daarvoor is coaching voor mij zo belangrijk. En daarom is het waarom ik het gedaan heb. Ik ben gestart vanuit pijn, omdat het niet goed ging met mij. En ik heb het niet goed gedaan. En op zes maanden was ik iemand anders.

Letterlijk. Maar ik zat gewoon zo... Hoe zeggen we dat? Reep. Ik zat gewoon klaar, blijkbaar, om dat proces te doorgaan. En ik ben zo dankbaar dat ik dat gedaan heb. Want anders zat ik hier nu niet zo. Amai.

Echt niet. Dat vind ik echt iets gek. En vaak is het ook, denk ik, pijn dat mensen aanzet om het te veranderen. Want pijn is een gigantische motivator. Ja. Ja. Dus toewerken naar wat die pijn bij jou was, als je daarover wilt praten. Sure.

Het trekt naar het moment dat jij coach bent geworden. Er zijn daar verschillende leuke dingen over te zeggen. Maar laten we starten bij jouw jeugd. Zijn er daar dingen die je terug zag komen? Dat je toen al een beetje bezig was met jezelf en ontwikkeling. Ik heb één leuke anekdote gelezen of gehoord. Dat je jezelf op een strengere schoonheid... Dat je jezelf op een strengere schoonheid had gestoken.

Gewoon omdat je wist dat dat beter voor jou ging zijn op lange termijn. En dat vind ik iets heel cool. Vertel eens over jouw jeugd en wat dat daarmee te maken heeft. Ik ga... Mijn jeugd... Ik ben enig kind. En mijn ouders waren altijd zelfstandig. Dus die hadden niet zoveel tijd voor mij.

Wat dan niet super erg is. Zeker niet in retrospect. Maar ik heb gewoon heel snel zelf mijn plan moeten trekken. En mijn ouders zijn ook vrij snel gescheiden. En dat was echt een zware vechtscheiding dat die hadden. En ik stond er heel vaak alleen voor. Dus ik moest het heel vaak zelf alleen oplossen. En ik denk als je dat van je zes jaar moet doen, en eigenlijk al jonger.

Dan vind je gewoon heel snel manieren om heel eerlijk te zijn met jezelf. Van wat heb ik nodig? Want niemand gaat het mij tonen. Of ze snappen niet waar ik het door maak, omdat ik het niet communiceer. Maar ik ga wel voor mijzelf moeten zorgen. En als kind had ik dat niet door hoor. Dat ik bepaalde keuzes al had gemaakt voor mezelf. Om mijn toekomst beter klaar te leggen.

Dat was geen bewust proces. Dat was gewoon zo ergens intuïtief. Ah ja nee, ik moet naar daar. Ik weet niet waarom, maar ik wil echt naar daar. En dat was dan die andere school. Dat ik koos. Ja. Ik ben een draad kwijt.

Ja, je was bezig over die intuïtie. Dat je voelde dat dat de juiste keuze voor jou ging zijn. Ja, dat was heel onbewust. Maar als ik in retrospect terugkijk, weet ik wel dat ik als kind mij heel alleen voelde. Maar ik dacht dat dat normaal was. Ik had niet door. En zeker als kind heb je niet door dat bepaalde dingen niet normaal zijn. Dat je meemaakt in je jeugd.

Dat je denkt van ah, dat is toch normaal iedereen. Dat zijn zo beliefs. Dingen die je gelooft. Nee, echt dingen. Die je beleeft. Bijvoorbeeld, stel je komt uit een niet liefdevol gezin. En je gaat bij een vriendje gaan slapen als kind. En je ziet die ouders elkaar knuffelen en een kus geven.

Dat kan volledig zijn dat je dat zo raar vindt. Kan dat? Als je jouw ouders nooit liefdevol intiem hebt gezien. En waardevol met elkaar bezig gezien hebt. Dan gaat dat super raar zijn voor je. Terwijl dat voor veel gezinnen misschien heel normaal is. Dat je toont aan elkaar dat je elkaar apprecieert. En dat je lief bent met elkaar.

En dat je elkaar respecteert. En dat je elkaar vragen stelt. In plaats van dingen constant gaan commanderen ofzo. Dus het is gewoon een andere perceptie door het anders te zien. Ja, dat er dan een wereld open gaat ofzo. Ja, want als kind is je wereld zo klein. Wat is je wereld? Dat zijn je ouders, dat zijn je mensen die je opvoeden.

Dat is dan oké, dan wordt het aan school ook. Maar op zich is je wereldje heel klein. En als mensen dan volwassen worden, dan kunnen ze zelf voor kiezen hoe groot ze hun wereld maken. En dat heeft ook veel te maken met coaching. Als je je laat coachen, dan betaalt je eigenlijk iemand om voor je te zitten. Die kijkt wat er achter je zit, wat jij niet kan zien. En dat die dat dan gaat benoemen. Of gewoon toont van kijk, ik zie dat hier en ik zie dat hier.

Het is dan nog altijd aan jou wat je ermee doet of niet. Of dat je daar iets mee doet. Overhaupt. Dat is de waarde dat je wereld groter wordt omdat jij iemand betaalt. En het feit dat je iemand betaalt, dat is ook het belangrijke eraan. Omdat van vriend, vriendin, ouders, kennis, dan ga je veel minder aannemen dan iemand die jij kiest. En jij beslist, ik ga hier die investering doen, want het gaat over jou. Het gaat dan niet over wat de ander wil.

Het gaat niet over de mening van die ander. En een goede coach gaat ook zijn mening niet aan jou opdringen. Ze gaan gewoon zeggen wat ze zien. En dan is dat nieuw of je daar iets mee wilt of niet. Hoe is dat bij jou dan gestart? Wanneer had jij zoiets van, nu moet ik echt met een coach beginnen. Of nu moet ik echt gewoon iets veranderen aan mijn leven. Want het ging misschien niet goed of want die pijn was te groot.

Ja, bij mij was dat toen mijn vader is overleden, is alles in een heel grote stroomversnelling gegaan bij mij. En ik merkte aan alles dat het niet goed ging bij mij. Ik was alles aan het negeren. Ik moest alleen voor alles zorgen. Dus ik en mijn vader hadden eigenlijk geen band meer. Geen contact meer bijna. Max twee keer per jaar of zo. En of all people, ik heb hem dood aangetroffen.

En ik ben enig kind. Wat er ook voor zorgt dat ik voor alles stond. Ik was 25 jaar. Ik had toch hier 60 uur op mijn rekening staan. Als ik mijn telefoonrekening kon vertalen die maand, was ik eigenlijk al free content. Ik werkte nog in de horeca in het weekend. Ik ging nog studeren. Nee, ik ging niet meer studeren.

Ik was juist een jaartje aan het werk of zo. En plots moet je een begrafenis regelen. Je moet een huis verkocht krijgen. Je moet dat huis legaal zien krijgen. Je moet zoveel paparazzen dat er in België, gelijkwaar waarschijnlijk, dat erbij komen. Maar 25, ik wist nog niet dat ik, kost me moeite een betaling doen, bij wijze van spreken. Versta je? Ja, omdat je vindt...

Om een perspectief te zetten. Ik ben nu momenteel 25. Dus om te horen wat je dan hebt meegemaakt en hebt moeten doen, dat is echt een klik maken. Ik voel mij nu soms ook nog een kind. En als ik dan hoor van alles regelen, als je vader doodgaat, ik kan er niet aan denken. Ja, dus weet je, dan raakt het rap uit de spielerij. Omdat je dan echt wel serieus moet gaan doen. Omdat je serieuze dingen moet gaan oplossen en regelen.

En daardoor ben ik ook niet naar de... Ik ben naar de emotie gegaan. Dus ik heb niet gerouwd. Ik heb niet gehuld, want dat ging niet. Ik had daar geen tijd voor. Ik kon mij dat niet permitteren. Dus dan krijg je natuurlijk zo'n terugslag. Want dat proces heeft voor mij heel veel in gang gezet.

Plus mijn enige echte vaderfiguur, dat er biologisch was, moest ik dan afscheid van hem. En dat ging ik nooit meer hebben. En dan, ja, het feit dat je dat dan moet zien en meemaken. Ja. Dat moet je dan ook allemaal handelen. Maar ik had daar eigenlijk allemaal geen tijd voor. Nee, ik moet nu maken dat die papieren in orde zijn. Dat ik naar die verzekering gegaan ben.

Dat ik naar de begraafdesondernemer gegaan ben. Dat ik een koffietafel geregeld heb. Ik wist niet meer dat mijn vader zijn vrienden waren. Dus ik moest dan gaan uitzoeken. Oké, wie moet ik daarop uitnodigen? Wie moet ik uitnodigen om die begrafenis... Hoe gaan mensen weten? Hoe gaan vrienden van hem weten?

Of mensen die hem raag hadden? Punt één, dat hij is gestorven. Een klein dorp, dat gaat dan nog snel. Maar dat ze met liefde uitgenodigd zijn op de begrafenis. Dus dat was wel zo echt een zoeken. En dan ben ik zo'n beetje in die go-modus blijven hangen. En dat was niet gezond voor mij en voor mijn alles. En ik wist ook dat ik het zelf niet ging kunnen daarin gaan.

In die rouw. Want ik had mezelf als kind aangeleerd van... Ik kan niet huilen, ik mag niet huilen. Ik heb daar geen tijd voor. Ik moet mezelf beschermen. Dus dat liep dan ergens door. Dus ik dacht van... Ik voelde dat...

Ja, dat potje... Dat potje in mijzelf zo opkoken. Dat was zo gelijk een vulkaantje die bijna ging barsten. Maar ik ging niet weten wat ik ermee moest doen. Dus dan heb ik echt wel begeleiding gezocht. Wat was dat ook nog toen je 25 was? Dat je met je eerste coach bent begonnen? Ja, dat was bij zich rond mijn 26.

Rond mijn 26ste ben ik al bij een therapeut slash coach gegaan. Meer voor die verwerking. En dan, op mijn 27, heb ik zowat... Double werk gedaan. Ik ging bij die therapeuten. En ik ging bij een coach ook om... Ja, eigenlijk wat er afgebrand was, terug te gaan opwerken. Dus het eerste was om te dealen met wat er aan de gang was in mij.

En dan daarna was het vooral van... Oké, nu zijn we hier. Ik wil vooruit. En ik wil een ander leven leiden dan dat ik tot nu toe geleerd heb. Om mij. Het is heel krachtig dat je dat voor je eigen beslist. En dan ook die dingen gaat doen om dat mogelijk te maken. Dus dat je hulp gaat zoeken.

Wat voor veel mensen al heel moeilijk is. Om het zo al toe te geven dat ze hulp nodig hebben. Hoe zag die transformatie er dan uit? Met jouw eerste coach. Je gaat van die go-modus, van alles opkroppen en zo. En nul emotie tonen. Hoe zag die transformatie er dan verder voor jou uit? Ik ben veel dichter bij mijn...

Vrouwelijkheid gekomen of zo. Bij mijn vrouwelijke energie gekomen daardoor. Veel meer mildheid. Echt... Het was meer zo... Ik spreek het woord niet graag uit, omdat veel mensen daar een allergie op hebben. Maar iets spiritueler, laat ons zeggen. Zonder te...

Wauw, wauw, wauw te zijn. Maar echt dichter bij mijzelf te komen. En vrede te nemen met wat er gebeurd is. Vrede te nemen met mijn verleden. Vrede te nemen met mijn jeugd. En zelfs dankbaar te zijn voor alles wat er gebeurd was. En tot op de dag van vandaag is dat mijn grootste... Omschakeling of mijn grootste kracht geweest.

Dat... Alles is gebeurd omdat het moest gebeuren. En alles was in perfect timing. En... Dan heb je altijd twee opties. Ofwel neem je het en doe je er iets mee en maak je jezelf er beter van. Ofwel neem je het niet en... Je blijft in een slachtofferrol hangen.

Maar fuck voor mijn kop dat ik in een slachtofferrol ging blijven hangen. Ik had er genoeg van. Ik was 25 jaar slachtoffer geweest. Het was mooi. Het bracht mij niets. Dat merkte ik toen. Dus dan moet er wel nog iets anders zijn. Ik vind dat megacool dat je dat nu net benoemd.

Dat alles zo precies op het juiste moment kwam. En dat het een logisch verloop had. Ook al was het niet altijd gemakkelijk. Als je zo terugkijkt op waar je nu staat. Ik heb dat ook nu voor mij de laatste paar jaar. Dat elke keuze dat ik bewust of onbewust nam. Mij zo'n stapje dichterbij wat ik nu doe bracht. En dat vind ik echt megacool.

Ik weet niet wat dat betreft. Ik weet niet wat dat betreft. Ik weet niet wat dat betreft. Ik weet niet of iedereen zo is, maar ik hoor het nu bij jou terug. En dat is echt iets mooi en iets eng. Alsof dat precies al geschreven staat of zo. Ja. En weet je wat dat is?

Zelfs al neem je een stapje die je niet op een goed momentum zet. Dat momentum is ook goed. Dat momentum, zelfs een negatief momentum of een negatieve gebeurtenis. Of een foute keuze. Is ook goed. Want daar is er ergens een lesje te leren. En dan is het ook weer een geschenk. En als je alles als geschenk begint te zien.

De goede momenten, maar ook de minder goede momenten. Ja. Hoe vrij wordt het leven dan? Ja, dat is precies of je stelt je open voor de wereld gewoon. Of dat er nu iets positief of negatief gebeurt. Je neemt het mee, je leert er je les uit. En je gaat verder. Niets heeft betekenis.

Niets heeft betekenis. Alles heeft de betekenis dat we er zelf aan geven. Ik bedoel dan dat iets niet per se positief of negatief is. Maar het is gewoon wat. Dat je er aan geeft. Ja, gelijk wel. En voor sommige mensen kan ik misschien op sommige momenten wel icequeen klinken of wel grof of zo.

Maar ik weet dat als er iets ergs gebeurt met iemand, heeft dat wel een reden. Ik zeg niet dat ik niet empathisch ben of zo. Zeker wel. Maar er is altijd zo'n onderstroming bij mij die zegt van als ze dit nu aanpakt of als hij dit nu aanpakt, dan gaat hij er beter uit worden. Omdat hij zich nu voelt.

En ik denk dat dat wel een mooie uitnodiging is in het leven om te pakken met je beide handen. Dat alles wat er gebeurt, is er om je iets te brengen. Zelfs al voel je het niet zo. Zelfs al is het even vriek kut. Zelfs in de grootste kutmomenten liggen de belangrijkste lessen die je meest vooruit brengen. Dan nog iets wat ik je had horen zeggen in je podcast.

Of... Of... Of... Dat je had geschreven. Was... We gaan direct naar jou als coach, maar dit hoort ook nog in het verhaal. Die coaching dat je hebt gevolgd bij...

Hoe heet ze? Simone of... Nee, wacht hè. Het was een andere vrouw. En je zei dat het echt een impact had gemaakt. Wat was haar naam? Ik moet zelf denken. Wacht. Ik weet niet waarom ik het hier had opgeschreven, maar...

Je zei dat het... Ah, ja. Simone. Susanne. Ah ja, Susanne van Schuik. Dat die coaching bij haar een impact... een impact heeft gemaakt. Ja, zeker. Kijk, Susanne van Schuik is minder...

Dat was echt om meer naar het high-end model te gaan. Wat ik sowieso al deed. Maar om dat nog wat meer te gaan verfijnen. En dat heeft mij wel heel veel gebracht ook. Maar dat was een van de lichtste coachings of zo dat ik gevolgd heb. Minst inner work. Terwijl, ja...

Als je een prijs wilt verhogen, dan moet je best wel inner work doen om hem daar te zetten en ervoor te gaan. Maar, ja... Dat was... superwaardevol. Maar ik denk, mijn waardevolste coaching heb ik gehad wel bij...

Jasmin van We Are Lions. Dat was mijn allereerste coach. Ah, ja. Ja. Cool. Ja, heel toevallig. Maar als mijn studentenjob was ik personal driver. Bij Get Driven.

En heb ik haar ooit een keer naar een netwerk event of naar ergens dat ze coaching ging geven of dat ze een keynote ging geven of ze vervoert. En dan had ik haar ook al eens opgezocht en zei ik dat ze dat deed. Dus ik ben heel benieuwd hoe dat jou heeft geïmpacteerd. Als dat een woord is. Maar als je zegt dat dat de meest impactvolle coaching was.

Wel, ik ben bij Jasmin beland echt op het juiste moment. En Jasmin is ook niet low-end. Dus Jasmin vraagt ook best wel... een serieuze fee. En dat was voor mij toen... Ik was toen nog particulier. Dus die heeft mij er echt doorgesleurd bij wijze van spreken tijdens dat salesgesprek, om het zo te noemen.

Maar ik ben er wel heel dankbaar voor. Want ik zat zo klaar. Er moest iets gebeuren. En ik denk dat het in divine timing was dat ik bij haar ben beland. En dat ik dan door al die dingetjes ben doorgewerkt en daarop beginnen bouwen ben. Dat was...

Ja. Terug, die timing was echt perfect. En dat was voor mij zo'n grote stap. Ik zweer het je. Ik weet nog, toen ik dat kennismakingsgesprek had, ik lag bijna van mijn stoel van de zenuwen, van de stress om zo'n investering te doen.

Al die verhalen die dan in je hoofd zijn van ja, wat ben ik dat wel waard? En gaat dat wel iets opbrengen? Allee, dat zijn de verhalen die al mijn klanten ook hebben gehad voordat ze met mij beginnen. En waarom heb je dat dan wel gedaan? Zou ik even onderbreken? Maar je zegt dat dat een heel grote investering was.

Je weet niet of je dat... Waar het was of zo. Waarom heb je dat dan uiteindelijk wel gedaan? Ik wist dat er iets moest gebeuren. Of wat met mij niet zo goed ging aflopen. Er moest iets gebeuren, gewoon. Dus... I took a jump.

En dat is het start geweest van de rest van mijn leven. Dat is het start geweest van waardoor ik hier nu zit. Het was ook zij die zei tegen mij van ja, je bent op zo'n korte tijd al zoveel veranderd. Waarom doe jij gewoon niet wat ik doe? Want ik had nog heel veel vraagtekens bij mijn werk. Of dat ik dat wel fijn vond of niet.

Ik vond het eigenlijk helemaal niet fijn. Maar ik dacht, ja, dat is normaal. Werken is niet leuk. Dus, het is normaal. Als je moet gaan werken, dat je dat niet tof vindt. Ik heb een beetje ADD, dus ik zat toen soms ook acht uur per dag op een bureau. Voor mij was dat hel.

Ik zat acht uur in Inferno. Ik mocht niet bewegen. Ik mocht niet gaan en staan waar ik wou. Ik moest echt... En gelukkig had ik toen nog een beetje een assistentfunctie. Ik smeek je bij iedereen. Er was geen post dat we naar de post zouden laten brengen of zo. Dat ik naar de post kon rijden.

Dat was mijn leven. Blij zijn dat ik naar de post kon rijden. Dat is wel gek. Gewoon dat je uit die omgeving was of zo. Ja, ja. En blij zijn dat ik naar de lijst mocht gaan om melk bij te halen voor bij de koffie. Ha, doodgelukkig.

Dus, weet je, als dat je leven is en je beseft niet dat er andere dingen zijn of dat je andere dingen kan, dan leg je daarbij neer. Maar dat deed voor mij zoveel pijn. Leven deed zoveel pijn voor mij. Als dat het leven was dat ik moest leven, dat ik zoiets zat van

oef, dat weet ik niet of ik echt wel wil leven. Als dat zo is, als dat de rest van mijn leven is, nee dank u. Ja, dan ben je eigenlijk gewoon gemaakt voor meer, als je zo denkt. Ja, dan moet ik het niet hebben. Het spijt mij. Het klinkt heel cru misschien, wat ik zeg,

maar het was echt letterlijk. En dan had ik dat toen ook uitgesproken tegen Jasmin, mijn coach. En dan zijn we gaan kijken van bon, en als dat niet... Als het zo slecht voelt, dan moet je gewoon kappen. Dan stop je gewoon. Kies voor jezelf.

En kapt. Maar ja, ons brein is opgemaakt van zo'n risico. En wat ga ik dan doen? Wat gaat mijn familie zijn? Dat ik 26 jaar ben en niet werk. En dat ik... Dat ik take a break.

Allee, dat was opnieuw met de nieuwe generatie. Dat is al wel veel makkelijker. Maar van de generatie in wie ik opgevoed ben, dat is echt no-go. Ja, dat is puur zo safe mogelijk zijn en geen risico pakken. Ja, en ook nee, ik kom uit een heel harde werkersfamilie.

Hele mijn familie is zelfs afstandig. Niet werken, zei hij. Zo, wat? Niet werken? Dat kan niet. Dus ik heb dan toch wel even niet gewerkt om echt te zoeken van, wat is dat hier? En dan...

Uiteindelijk heb ik de stap gezet en ben ik ondernemerschap aangegaan. Ben ik begonnen als coach. Na ook wel een heel pak opleidingen. Ja. Hoe zag die beginfase er dan uit? Ik ben dan vooral benieuwd, moesten er mensen zijn die luisteren

die dat ooit zouden overwegen? Of ze herkennen die situatie? De situatie waarin jij jou bevond? Wat zijn de stappen die jij hebt genomen om jouw aanbod te vinden als coach? Om te zien hoe je eraan ging beginnen? Gewoon doen. Gewoon met de natte vinger

iets brengen dat je van weet, dit gaat een probleem oplossen. Simpel. Dat een probleem gaat oplossen voor andere mensen? Ja, dit gaat het probleem oplossen van mijn potentiële klant. En dan doe je het, in de vorm en de mate waarbij het past bij het leven dat je wilt.

Zeg maar eens, snap ik wat ik zeg? Ja, dat je eigenlijk ook gaat vertrekken vanuit hoe je wilt dat je eigen leven eruit gaat zien. Dat is het beginpunt. Hoe wil ik leven? Hoeveel uur wil ik werken? Hoe vaak wil ik mensen spreken? Hoeveel klanten wil ik? Hoeveel wil ik in het buitenland kunnen spenderen per jaar?

Hoe flexibel wil ik kunnen zijn in mijn leven? Voor mij zijn dat allemaal heel belangrijke dingen. Belangrijke factoren die ervoor gaan zorgen dat ik mijn producten inricht op een manier dat nog steeds mij mijn vrijheid geeft om te leven zoals ik wil. Want als dat weggenomen wordt,

dan land ik weer in hetzelfde steegskeen als minder intens, maar zoals toen ik voor een werkgever werkte. Ja, dat je weer aan het rennen en aan het rennen bent. Ja, en dat mij heel hard beklemde. Pas op, ik heb nog nooit meer gewerkt dan dat ik nu werk, maar ik vind het wel goed.

Fijn. Dat is iets wat er vaak terugkomt, hè? Maar het voelt niet als werken. Ja, ik vind dat zo cool. Tussen veel ondernemers ben ik dan nog heel zuinig met mijn uren, wil ik zeggen. Niet met mijn coachingsuren, maar alles dat ik zelf niet zo goed ben

of niet graag doe, uur ik iemand voor en die doet het voor mij. Ik doe geen dingen meer tegen mijn zin of waar ik niet goed in ben. Dat ik geprobeerd heb, dat ik geleerd heb, maar ik zie van, mij kost dat drie uur. Als ik iemand betaal, kost het die persoon één uur. Waar ga ik hier drie uur zitten kutten mee,

is dat mij niet interesseert. Dat mijn zenuw werkt, dat mij superveel energie kost. Terwijl, als ik een beetje meer werk, maar dan coach en minder, wat dan niet als werken voelt, als ik een beetje meer werk, dan kan ik gewoon iemand betalen die dat doet voor mij.

Dat is heel toevallig, maar dat is exact het concept van het boek dat ik nu aan het lezen ben, Who Not How. Ik weet niet of je dat zelf ook al hebt gelezen, maar dat gaat er dus over dat... Wanneer je iets wilt doen, dat je niet denkt aan hoe kan ik dit doen,

maar dat je denkt aan wie kan dit doen, die daar beter in is, die dat graag doet, zodat jij kunt focussen op waar jij goed in bent. En dat is dan met je klanten bezig zijn, mensen helpen en die impact maken. Ik vind dat heel cool dat je dat ook benoemt. Hoe is jouw werkleven dan gegaan van in het begin, dat je waarschijnlijk alles zelf deed,

naar nu dat je focust op dingen dat jij echt goed kan, waar jij kracht uit krijgt. Hoe ben je zo begonnen met dat uitbesteden? In het begin doe je alles zelf, vaak. Tenzij je uit een functie komt uit het bedrijfsleven waar je mensen hebt aangestuurd, of dat je weet hoe je leiding moet geven.

Maar als je zoals mij, zoals een beginnende beginneling begint, echt heel onwetend en uitzoeken en cursussen volgen en van alles. Ik ben wel blij dat ik dat even doorsparteld heb, want nu weet ik wat er nodig is om te gaan bereiken wat ik wil. En dan kun je ook wel een selectie maken van

oké, dit doe ik echt niet graag. En het kost me echt heel veel energie en brengt me geen energie. En dan eigenlijk, dat begint bij mij gewoon al in het huishouden. Ik kuis niet, ik was niet, ik strijk niet. Ik doe dat niet.

Ik heb daar geen dood voor, ik heb daar geen zin in. Dat maakt me niet blij. Ik ben er ook niet zo supergoed in, denk ik. Dus, begin al in mijn thuissituatie, dat ik daar al zo weinig mogelijk aan moet denken, want ik werk ook thuis en hij ziet ook aan alles. Dus iemand die dat regelt voor mij.

Wat dat ook weer heel veel tijd vrij maakt voor te werken. Ja, ik kan het me niet voorstellen dat ik nu zeg van het is zaterdag, we gaan kuisen vandaag. Ojo, dat zou ik niet meer aan kunnen. Dat zou niet meer gaan. Nee. Omdat ik weet hoe

relatief weinig moeite het kost als ik niet meer aan kan. Als ik niet meer aan kan. Als ik niet meer aan kan. Als je je talent in de wereld zet en daar geld voor kunt vragen, hoe makkelijk dat dan is om iemand anders ervoor te kunnen betalen.

En meer is het ook vaak niet. Gewoon nog meer van je eigen talent in de wereld zetten en er geld voor vragen. En dan creëer je genoeg geld zodat je andere mensen kunt gaan betalen om te doen waar zij beter in zijn dan jou. En dan nu zit ik op een punt.

Ik heb één iemand die vastwerkt voor mij. Mijn persoonlijke assistente. Ja. Sass, die doet alles qua planning, timing. Ik heb ADD en ik kan geen uren noteren, ik kan toch geen data. Ik ben een heel grote vergeetkous.

Als iets niet genoeg kan vastkleven, dan laat ik nu ook geen tickets boeken voor vliegtuigen en al, dat komt niet goed. Dus ik wist dat ik een helft minder klanten aannam dan ik kon omdat ik gewoon niet wist waar ik die ga zetten in mijn agenda. Ik heb daar geen voeling mee.

Dus heb ik Sass aangenomen. Zij regelt alles van die backend, toestanden, mails beantwoorden, mij helpen om te horen dat ik dingen moet doen. Want ik vergeet ook veel. En zij is eigenlijk mijn human alarm clock om mij te helpen herinneren van dat te doen en dat te doen.

Het is misschien ook nog iets interessants om even op in te gaan. Sass, vriendelijke vrouw waarmee ik ook contact heb gehad om dit op te zetten. Dus dankjewel Sass. Maar dat is dus een of zij is een virtual assistant. Ze doet misschien meer dan dat, maar

voor jou is zij een virtual assistant. Wil je eens even uitleggen wat dat dat juist is? Want de eerste keer als ik hoorde over virtual assistants waren dat mensen in India die zo dingen voor je doen en dingen dat repetitief zijn

of lijsten aanvullen ofzo dat jij niet wil doen. Maar het is dus veel meer dan dat. Wil je eens even uitleggen wat dat zijn zo precies overneemt van jou? Wel, het is virtual assistant, maar eigenlijk is Sass mijn virtual personal assistant. Dus wat dat wil zeggen is eigenlijk

alles waar je kunt aan denken die in je agenda moet gepland worden, dat regelt Sass. Doktersafspraken, kappersafspraken, sportafspraken, personal training afspraken, bijna alles vermeld ik aan Sass en zij moet me

een plekje geven in mijn agenda. Dan moet ik mij daar geen zorgen over maken, dan moet ik daar niet over nadenken. Dan moet ik niet denken van, ik ga mijn rijtijd vergeten bijrekenen. Nee, Sass bekijkt dat allemaal. Ze zit aan mijn agenda. Ik moet eigenlijk gaan slapen. Ik word wakker. Ik kijk in mijn agenda. Ik weet wat ik moet doen. Ik weet wat er moet gebeuren. Ik weet naar waar ik moet. En dat is een soort...

Ik kan heel makkelijk loslaten. Ik vind dat Sass heel fijn om los te laten, omdat het ook zo'n beetje spannend is. Van, wat ga ik morgen doen? Ik weet het niet. Maar ik ga kijken in mijn agenda. Of hoe ziet mijn week eruit? Dat vind ik voor mij veel fijner.

Dat geeft mij meer excitement dan alles erop voor aan hetzelfde veel moeten regelen en doen. Het kost ook gewoon heel veel tijd. Mailen we iemand wanneer we gaan afspreken en dan antwoord en dan dit en dat. Ach nee. Luid je ook weer altijd af, hè? Die kleine berichtjes.

Exact. En dat heb ik niet nodig. Met geen akikdoen moet ik zo aanstaan. Of wil ik zo aanstaan, liever. Dat ik zo weinig mogelijk randafleiding wil voor dingen die minder belangrijk zijn, maar wel heel belangrijk zijn, want als ze niet gebeuren, dan gebeurt er niks.

Maar een afspraak in mijn agendaplan, voor mij is dat dus urgentielevel nul. Maar als er geen... geen afspraak in de agenda komt, dan gebeurt er niks. Dus ja, dat pakt het wel goed weg van mij. Mega, mega waardevol wat Saz doet voor jou.

En dat maakt het ook mogelijk voor jou om mensen meer te helpen. En een grotere impact te maken. Dus laat ons dus even kijken naar die impact dat je maakt dan. Want ik hou ervan om de verhalen en de persoon te delen, maar ik hou ook van om de nuggets te delen.

En om op die manier een beetje impact te maken, bij de luisteraar. Dus om even helemaal headfirst in jouw wereld te duiken. Stel, iemand zit met een blokkade of zo, of wil zichzelf vinden.

En zou dan bij jou terechtkomen, wat is zo het eerste dat die persoon moet beseffen of doen, of wat is zo de eerste kleine stap dat die persoon kan nemen om naar vooruitgang of zo te gaan? Eerst en vooral weten wat ze wel willen.

Weet, verdorie, zeer goed wat je wil. Als jij niet weet wat je wilt, weet je ook niet naar waar het moet gaan. Weet wat je wilt, is een beetje als je een gps instellen. Als je weet dat je naar Parijs wilt, dan ga je niet richting Berlijn vertrekken met je auto.

Nee, je gaat je neus van je auto al richting Parijs zetten. Dat is al het begin. Dus ongeveer weten naar waar je wilt. En liefst zo specifiek mogelijk, maar weten naar waar je wilt, dat is gewoon altijd stap nummer één. De richting zo, je moet nog niet elke afslag weten. Maar gewoon,

bedoel, dat wil ik. En pas op, zelfs onderweg naar Parijs kun je nog zeggen, ik zou misschien toch liever naar Reims gaan. Snap je? Je kunt nog altijd een detour pakken, maar de kans is zeer klein dat je van Parijs ineens toch naar Berlijn wilt. Wat ook mogelijk is, maar je moet in het begin ergens je richting weten

en ontdekken, along the way, van oké, het zit goed. En dat dan aanbonden. Dus stap één is altijd weten wat je wilt. Ja, en dat moet misschien nog niet zoals je zei, de perfecte bestemming zijn, maar de richting zo. Dat je toch wel weet in welke richting dat je moet vertrekken.

Want soms, en weer al, ik heb dat zelf ook al vaak voorgehad, of mezelf daarop betrapt, dat ik dingen uitstel omdat ik het perfecte idee wil hebben of zo, of ik moet exact weten wat dat moet worden vooral eerder

dat ik eraan ga beginnen. Maar je moet eigenlijk gewoon starten om op dat perfecte ding te komen. Net hetzelfde met deze podcast. Het is ook niet wat dat in het begin was, maar door ermee te starten, kom je op iets wat wel werkt en wat gewoon goed gaat.

Dus dat is de eerste stap. What's next? Weten naar waar je wilt, stap één. Dan stap twee is gewoon zien van oké, waarom ben je daar nu nog niet? Wat maakt, wat ontbreekt er nog in je leven? Wat ontbreekt er nog in je zijn?

Wat ontbreekt er nog in je beslissingsnemingen? Dat ervoor heeft gezorgd dat je nu nog niet daar bent. Welke stappen heb je nog niet gezet? Zo wat blokkades of zo? Ja, of welke beweging heb je nog niet gezet? Ja, of welke beweging heb je nog niet gezet? Of welke beweging heb je nog niet gemaakt richting dat doel?

En daar komen inderdaad, zoals je zegt, de blokkades aan boven. Ja, maar als ik dit, dan misschien dat. Maar als ik dit, dan misschien dat. En dan werken we daardoor. En soms, je brengt kan zo mooie redenen geven waarom je iets niet zou moeten doen, met eigenlijk maar één

reden waarom je het wel wilt doen. En dan gaan we eigenlijk gaan kijken op die redenen waarom je het niet zou doen, en daarop gaan we dan gaan werken. En soms zijn dat gewoon overtuigingen, dat valt dan mee, maar soms zijn dat echt diepe, diepe

geloven, dat als jij denkt van, ik ga hier nu uit die deur stappen straks, en ik ga van een klif vallen, maar na die deur ligt een klif, als je dat echt gelooft en je lichaam voelt die angst, dan zit daar iets veel dieper. En dan moeten we soms wat omhetoertjes doen, om te zien

in het globaal beeld van waarom is iemand zoals hij is op dit moment van de dag, of dit moment in zijn leven, dan kunnen we soms wel wat dieper gaan graven. Ja, waar heeft er naar geleid enzo? Ja, en het is ook niet te ver...

ook niet verwarren met dat je in de stront gaat gaan roeren, om het zo te zeggen. In het verleden, en in de pijn, en in de dramas, en zeker niet de bedoeling. Maar soms moet je gewoon even logisch weten, ah, ik ben bang van grote zwarte honden,

wat er mij ooit bijna non-dicht gebeten. Ik ben niet gebeten geweest, maar ik ben bijna gebeten, dus mijn brein denkt, supergevaarlijk, voor iets dat niet gebeurd is. Want die hond heeft u niet gebeten. Het kon misschien, maar het is niet gebeurd. Ik vind het opvallend, als ik daar nu over nadenk, over zo'n

samenwerking bijvoorbeeld, hoe snel dat je je leven al kan gaan omgooien, door gewoon, we zijn nu twee stappen ver, als je daar al dingen gaat opmerken die je tegenhouden, of één stap, één grote stap

in de juiste richting gaat zetten, of voor een impact dat het al kan hebben op je leven, en voor mij persoonlijk, is dat al waard om met iemand samen te werken, of om met een mentor te praten, of om met een coach samen te werken, of zo. Want anders had je het niet gedaan, of had je er niet aan gedacht, of had je niet gevonden wat dat

je tegenhield. Dus ik vind dat zot, door jou gewoon al zo te horen praten over die stappen, dat dat al iets in beweging zet. Dat is heel cool. Op welke manier ga je de mindset van mensen veranderen naar het

unapologetically, zelf zijn? Want dat is iets wat heel vaak terugkomt in jouw verhalen, waar je veel mensen mee helpt. Ja. Daar is zo geen definite how op, want iedereen tikt een beetje anders. En

iedereen heeft andere redenen waarom ze zichzelf nog niet laten zien, als dat het geval is. Dus bij ieder individu is zo apart, dat je een andere approach gaat nemen.

Daar komt die human nature ook weer kijken. Ja, en het is soms zo raar, dat ik zelf soms niet goed besef of weet wat ik doe, omdat er zoveel onbewust gebeurt. Omdat ik mij dat onbewust heb aangeleerd, ga ik dingen gaan zeggen, ga ik dingen gaan benoemen,

ga ik soms een keer iemand chockeren, om bepaalde dingen eruit te gaan vissen. Of eruit te snap them out of it. Kijk, soms kan iemand zijn tij al laten keren door gewoon een bewustwording van

hé, als ik die deur straks open doe, daar is geen rauwijn. En soms is dat al genoeg. Maar soms moeten we er meer oefeningen op doen, of moeten we er meer exposure op geven, of ben ik dan gewoon de persoon die hen even een duwtje in de rug geeft van

kom, we gaan dit doen? Dan ga je niet zo voorkomen, je bent veilig, laten we dat maar gewoon een keer doen. Maak maar een keer een poster in dat je mening deelt over x of y. Of stel je maar een keer voor hoe jij jezelf echt wil voorstellen. En het is ook vaak als je iemand betaalt en die zegt

je wat je dan moet doen, is het ook makkelijker om aan te nemen, want jij beslist uiteindelijk dat die persoon jou dat mag zeggen. Ja, dan gaat er een deel meer voor openstaan. Exact. En ja, als je dan

bijvoorbeeld heel veel weerstand zou hebben, dan ja, dan kan je voor jezelf denken, ja, maar wat doe ik hier eigenlijk? Als je weerstand hebt op wat de persoon wil hebben, dan kan je dan ook helpen. Als je daar weerstand op hebt, dan ja,

wat kom je dan doen? Waarom zit je dan? Waarom zit je dan in coaching, bijvoorbeeld? Dus heb je commitment gegeven, heb je een beslissing gegeven aan jezelf? Je hebt gedacht van oké, ik ga dit hier nu doen, dus waarom zou je het dan niet doen?

Als je hier nu toch bent. Met wat zijn we dan bezig? En ik mentor ook andere coaches, die dan bijvoorbeeld met hun vragen naar mij komen, of als ze vastlopen of zo bij een cliënt. En

ik vind dat je als coach soms echt wel heel bold mocht zijn. Nou nee, je mocht eigenlijk gewoon bold zijn. Van, als jij constant weerstand geeft op wat ik u zeg, wat ben je meer dan aan het doen? Op wat heb je eigenlijk echt weerstand? Met wat zijn we

bezig? Ja, want ze komen naar u wel om je advies te hebben. Van mij moet je geen miljonair worden. Jij wilt miljonair worden. Dus, wil je miljonair worden of niet? Ja, ja, dat wil ik wel. Oké, dus ben je nu bereid om te doen wat je nodig hebt of niet?

Ja, oké, eerlijk wel. Snap je? Soms moet je gewoon een beetje het het rebelse kind of zo uit een coachie ook wat gaan halen. Ik zeg niet dat dat super vaak voorbeeld, maar dat kan ook een methode zijn als iemand echt vastloopt, om echt die bewustwording

te gaan creëren van, jij wil dit, niemand legt u dit op, niemand heeft u nu gezegd dat hij dit moest doen. We hebben nu een droom besproken, we hebben besproken waar je naartoe wil. Het is niet uw mama's droom, het is niet uw papa's droom. Nog een keer dubbel checken wat wel zeker jouw droom is. Is het echt

uw droom? Ja? Oké. Dan gaan we er maar voor gaan, hè. Ik vind dat dat soms ook wel mag, of misschien moet, om mensen in beweging te zetten zodat ze hard zijn, zodat ze wakker worden. Tuurlijk. Mijn coach, dat was ook het moment dat het meest impact had gemaakt, wanneer hij het hardst

was. Volledig vanuit liefde, maar dat hij mij even wakker geschud heeft. Ja, dat is het, want anders ga je zo in je nukkig kind gaan zitten, en dan ben je gewoon tijd aan het verschijnen, pardon my French. Maar je kunt zo...

En daar heb ik nu geen... Daar heb ik niet veel cliënten van, of niet gehad, maar je hebt ook zo mensen die in coaching gaan, om te zeggen tegen zichzelf, kijk, ik ben in coaching, dus ik ben goed bezig, dus ik ben dingen aan het doen. Maar eigenlijk doen ze niets, maar ze hebben de coach betaald, dus ze

plakken de victory al op hen, zonder het de work te doen. Dat is zoals boeken lezen zonder dat je het... Allee, self-help boeken lezen gewoon voor ze te lezen zonder te implementeren. Ja, exact dat. En ik denk dat dat

ook een beetje een... Ja, een struggle kan zijn voor coaches of zo, die nog vaak van die cliënten hebben, dan kom je nergens, en dan raakt het ook als persoon niet echt snel vervuld, denk ik. Hé, wat dat je doet. Dat brengt ons perfect bij het

topic van een aflevering, van jouw podcast, dat ik daarnet nog heb beluisterd, over het vinden van jouw kwalitatieve klanten, die bij u passen en zo, die daar ook willen zijn. En lijkt me ook nog wel interessant om dat hier nog eens te bespreken,

want bepaalde luisteraars zijn ondernemers, hebben een bedrijf, en struggelen misschien met hetzelfde probleem, dat ze de juiste match met hun klanten nog niet hebben, of dat ze gewoon een hogere kwaliteit aan klanten willen. Dus kan je daar nog eens een

samenvatting van geven, van hoe dat je mensen aanraadt? Van die podcast? Of gewoon hoe dat jij dat nu ziet, hoe moet je exacte woorden herhalen. Het zal ook al wel een tijdje geleden zijn, maar bijvoorbeeld hoe dat jij dat hebt gedaan om de juiste

klanten van kwaliteit, en dat gaat dan niet om die dat meeste betalen, maar van kwaliteit. Het gaat om de die die je prijs betalen, punt. Het gaat nu over het meest, gewoon zijn mensen bereid om die prijs te betalen die jij vraagt voor jouw diensten? Hoe kan je dat doen?

Om echt zo, ah ja, vrij platgeslaan, maar zo authentiek mogelijk jezelf te zijn. Val niet in de rol, val niet te veel in de persona, want mensen zien daardoor, mensen voelen dat dat dan niet echt is, of dat dat een beetje te gemaakt is. Snap je? Mensen zijn daar zeer gevoelig aan.

Spreek met verdorie veel vertrouwen over wat je doet. Ga een keer je winst gaan opzoeken voordat je online verschijnt. Voordat je jezelf in een filmkastetje, gaat gaan zetten. Kijk nog een keer naar al de slaagkansen die je gehad hebt, of de positieve dingen die je gehad hebt of bereikt hebt.

Al de klanten die je gemaakt hebt, de transformaties die je gemaakt hebt met klanten. Bekijk die nog een keer, voordat je jezelf achter je gaat zetten. We gaan met een heel andere energie daar gaan staan. En dat voor vandaag. Zien we zoveel mensen online dat we zo heel

goed getraind zijn in wie is authentiek en wie niet. En gaat je sowieso veiliger voelen bij iemand die authentiek is en die niets... die geen show moet opvoeren of zichzelf een personaatje maken. Omdat die gewoon puur en oprecht is

met een goede intentie naar buiten brengt wat ze willen. Voordat ze gaan bereiken met jou. Dat schept ook vertrouwen. Als je volledig jezelf bent, als coach, als ondernemer, of gewoon als persoon. De mensen die je dan volgen,

of die je vrienden willen zijn, die zijn er ook omdat ze je echt graag hebben. En omdat ze dat kentje uit jezelf zijn. Omdat ze dat net appreciëren. Ja. Ik denk dat je zo makkelijk naar die ideale klant komt.

En ook dat je dat leiderschap genoeg mag nemen van dit is wat ik breng, dit is wat ik niet breng. En er gewoon heel open over zijn. Niet bang zijn om mensen... Dat is de groots, denk ik. Niet bang zijn om mensen weg te jagen.

Het is net goed als je bepaalde mensen wegjaagt. Want dat zijn je ideale klanten. Dat zorgt dan later voor problemen. Sowieso. Dat je iemand hebt, en dat je zo'n persoon opvoert, maar je hebt langzaam iemand,

dan komen je ware kleuren toch naar boven, dan klikt het niet meer, of dan vind je het een beu klant, omdat je het jezelf als een andere persoon voorgestelt. Dus, ja. Wat dat hierbij in mijn hoofd kwam, toen ik dit aan het voorbereiden was, over dit topic van

de ideale klant vinden, in hoeverre kan je dat in het begin al doen als je het opstart? Want dan moet er natuurlijk geld binnenkomen ook. Dus ga je minder snel nee gaan zeggen tegen iemand die toch niet de ideale klant is? Dus hoe heb jij dat bijvoorbeeld in het begin gedaan? En hoe zag die evolutie er dan uit?

Ik ben sowieso al begonnen met een degelijk tarief. Alleen geen 50 euro per uur om de kiemen mee te werken. Ik ben sowieso al begonnen met... trajecten van x aantal sessies van minimum drie maanden. Dus ook een investering qua tijd en energie, dat ze het niet zomaar...

Voilà, exact. Dus echt goed weten wat je wilt brengen, wat je wilt bereiken met je klant, en hoeveel tijd, en echt realistisch hoeveel tijd dat je daarvoor nodig hebt. En is de klant niet bereid om daar een commitment op te geven? Ja.

Dan is het niet je match. En zelfs al heb je geld nodig. Blijf gaan totdat je die klant vindt, die je geeft, wat je vraagt voor de diensten die je brengt. En geld kun je altijd verdienen op andere manieren. Maar op dat, niet onder hun paar gaan.

Nee, ze biedt gewoon goed beginnen. Dat is mijn grootste... Echt mijn grootste win geweest in het begin. Door direct al die standaarden voor jezelf te zetten. En door begeleid te worden in dat proces. Want ik was zo nerveus. Ik dacht van, wie gaat dat betalen? Ik ben niet zwaard.

Ik kan dat toch niet vragen. Dat kan toch niet. Een beetje imposter syndrome tot in het kwadraat. En dan had ik gelukkig ook een coach naast mij die mij daar gewoon doorgesleurd heeft van kom, stop met zeven. Dit is wat je wilt toch? Ja, dat imposter syndrome.

Hoe ben je daar dan mee omgegaan? Is dat door de hulp van die coach? Je hebt dan waarschijnlijk zelf ook dingen beseft van ik ben dat wel waard. Veel mensen zitten met imposter syndrome, inclusief mezelf, dat je dingen aan het doen zet of snel aan het gooien zet en zoiets hebt van wow.

Dit is even veel ofzo. Hoe zou je iemand aanraden om daarmee om te gaan? Gewoon blijven doorgaan. Niet luisteren naar dat stemmetje. Geloof het maar. Niet dat stemmetje, maar geloof maar dat je het wel kan.

Eerder het bewijs laten spreken in plaats van dat stemmetje dat je wilt klein houden. Zoek naar bewijs die het tegendeel bewijst van wat dat imposter syndrome u zegt. En werk ernaar dat dat imposter syndrome stemmetje geen gelijk

meer heeft. Want alles is een proces. Niemand start onmiddellijk in de perfectie. Niemand is ooit helemaal perfect en helemaal rond. Dus je gaat altijd wel, als je dat stemmetje toelaat, gaat er altijd wel een klank kunnen zijn of een thematje kunnen zijn dat dat stemmetje nu vertelt.

Maar het verandert niets aan de realiteit. Is dat als je met heel veel integriteit en met je beste intentie iets in de wereld wil zetten en mensen wil helpen, dan maak je het niet uit. Wat dat stemmetje zegt. Als jij weet dat je eerlijk bent en tegenzit met jezelf en met je klant,

dan dan kopieer je dat eigenlijk al instant. Nice. Oké, we gaan stil aan naar het einde toe. Maar er zijn een paar dingen toch één is dat ik heel interessant vond dat

ook heel exciting is voor u. Je bent een boek aan het schrijven. Ja. Wanneer komt dat uit en wat kan je daarover vertellen? Dat boek gaat uitkomen in 2025. Het gaat Mindset. Dat moet een mindsetboek zijn, of course. Eerst was het idee om het enkel voor ondernemers te doen.

Maar we hebben onze zeilen hersteld en een nieuwe richting gelegd. En het gaat echt wel voor iedereen zijn. Voor iedereen die geïnteresseerd is in de persoonlijke ontwikkeling, in hun mindset, die beter met zichzelf en met hun eigen

denkpatronen wil kunnen omgaan, die echt een beter leven wil creëren voor zichzelf, die een kwalitatiever leven wil creëren voor zichzelf, starten er vanuit hun hoofd. Ja, waarom zou je dat ook niet aan iedereen beschikbaar stellen? Want zij kunnen dan ondernemer worden of op een andere manier geïnspireerd

worden. Exact. En weet je, mindset is niet enkel goed voor ondernemers. Het is ook gewoon goed voor iemand die in loondienst daar is gewerkt. Als je mindset goed is en je kunt goede relaties onderhouden en je bent een leuke partner, je bent een leuke vader, je bent een leuke collega, omdat

je bewust geworden bent en omdat je weet dat je ego niet meer moet laten spreken. Snap je? Dat balans, zo vind je het met jezelf, dan krijg je een vrijwijs leven. Dus daarom is het voor iedereen. En hoe ga je jouw eigen persoonlijke toets aan dat boek geven? Want

er zijn al heel veel boeken over zo'n mindset en persoonlijke ontwikkeling. Hoe ga jij jouw eigen persoonlijkheid daar zo insteken? Ja, het gaat wel wat over respect met een beetje verhalen uit mijn eigen praktijk. Uit mijn eigen leven ook. En ja, ook een beetje gewoon in mijn stijl redelijk direct.

Niet te veel rond de pot gedraaien, niet te voorzichtig en gewoon. Redelijk puur zang. Zoals dat is. Lekker direct. Ja. Heb je nog een voorbeeld of een verhaaltje van een transformatie dat je bij een cliënt van jou hebt gezien,

dat je echt heeft geraakt? De dingen die mij dan eigenlijk het meeste raken, zijn dan echt shifts in relaties die ik zie. Bijvoorbeeld shifts in relaties met mijn cliënten en hun ouders, of hoe ze naar hun ouders kijken. Of een shift in de relatie met mijn cliënt en hun

partner bijvoorbeeld. En dat gaat niet over dat stuk. Je hebt altijd wat gebeurt er, maar wat wil het zeggen wat er gebeurt? Wat er gebeurt is meestal niet zo belangrijk. Maar het feit dat bijvoorbeeld iemand met meer liefde naar hun ouders kan kijken

en begrip, dat wil zeggen dat die zoveel meer rust hebben gecreëerd voor zichzelf. Want er zoveel meer poorten opengaan. In zichzelf, om leuke dingen te gaan ontvangen. Want als je blijft in je leven rondloepen, bijvoorbeeld met stuursheid,

of boosheid, of een gevoel van oneerlijk behandeld geweest zijn, dan hou je heel veel deuren dicht door andere aspecten van je leven. Dus als een cliënt mij dan vertelt van ik kom dus bij mijn ouders van het weekend en dat is gebeurd, en ik kijk met zo'n ogen

naar hen, dat veel liefdevoller is dan dat ervoor was, dan weet hij dat er voor hen in hun leven veel dingen gaan veranderen. Niet enkel dat stukje relatie met hun ouders, maar dat is zo'n dominosteentje die heel veel andere dingen in gang zet.

Heel veel andere schoonheid naar hen toeroept. Dus ja, zo'n dingen. En dan weet je dat je echt al impact hebt gemaakt en iemand anders zijn of haar leven het veranderd heeft. Dat is heel mooi. Als afsluiter van dit fantastische gesprek, ik heb er echt al van genoten,

en ik heb dat denk ik nog nooit gevraagd in een podcast, maar zelf ben ik een sucker for quotes, omdat de juiste quote kan je echt losmaken of kan je dingen op zo'n andere manier doen zien. Heb je zo'n bepaalde quote waar je naar leeft,

of die je regelmatig gebruikt in je leven, of die al een impact op jou heeft gemaakt of zo? Dat vind ik echt een moeilijke. Mijn cliënten noemen me vaak de queen of quotes, omdat ik constant quotes gebruik. Dan kan dat niet moeilijk zijn.

Maar ik weet niet meer welke ik dan gebruik, want dat komt al zo spontaan. En als je me nu aan de spot een vraagt, vind ik het heel moeilijk. Of een laatste adviesje of zo, of iets van een ding dat je nog wilt meegeven. Als het nog niet goed is gekomen,

zit het nog niet op het einde. Erg is toch wel een beetje feel the fear and do it anyway. Feel the fear and do it anyway. Dat vind ik ook een fantastische. Ja, want de mooiste dingen liggen na de engste sprongetjes.

Ik zeg niet dat je zonder parachute uit de vliegtuig moet springen. Maak berekende, ernst berekende keuzes in je leven. Maar maak keuzes. Blijf niet hangen waar je voelt dat het niet past. Blijf niet hangen waar dat niet tot leven komt.

Nee. Het leven is te kort. Prachtig. Geen betere manier, vind ik, om het af te sletten. Dan bij zoiets wat dat gewoon samenvat. Dus Ellen Persijn, by the way, voor mensen die jou willen vinden

online, zeker opzoeken. Full Circle Coaching is de naam van jouw coachingbedrijf. Zeker de moeite om jou te volgen op Instagram, op LinkedIn. Ik kijk er naar uit om jouw boek

te zien verschijnen. Ik ook. Ik kan het geloven. Je hebt alleszins al één bestelling. Super. Dank je wel voor je tijd, voor je gastvrijheid hier. Ja, met heel veel liefde. Voor het gesprek in de zetel. Ik vond het echt heel gezellig.

Dikke merci. En ik kijk er naar uit om dit te mogen delen. Super. Dank je wel. Dank je. Dank je wel om te luisteren naar Ben's Mentors. Ik nodig je van harte uit om je te abonneren op het podcast zodat je geen enkele aflevering mist. Heb je van het gesprek genoten

of wil je de podcast steunen? Geef dan gerust een rating en volg onze Instagrampagina at Ben's Mentors. Voor leuke content en een nog leukere community. Tot de volgende.