Jong Ondernemen, Marketing & Goede Gewoontes

Welkom, beste luisteraar, bij Ben's Mentors, een podcast gefocust op vooruitgaan in het leven met business en persoonlijke groei. Op deze podcast gaat je host Ben de Koning in gesprek met boeiende mensen van wie jij en ik veel kunnen leren. Geniet van de podcast. Welkom terug, beste luisteraar. Vandaag heb ik een leuk en inspirerend verhaal voor jou over een jonge tiener met een droom. Mijn gast van vandaag, Oliver Opdebeek, startte als 16-jarige jongeman met ondernemen. Hij ging van grafisch ontwerper naar het maken van video's en startte een onderneming waarmee hij onder andere prachtige websites maakt voor bedrijven en ook hun online marketing verzorgt. Maar zoals je al snel zal zien,

zit er nog veel meer in de nu 28-jarige Oliver dan je eerst zou denken. Hou je klaar voor een overload aan creativiteit, fun facts en praktische ondernemersinzichten van Oliver Opdebeek. Let's go! Welkom op de podcast, Oliver. Dankjewel. En alvast bedankt om mij hier te ontvangen in je kantoor van Creatix. Dat is heel graag gedaan. We hebben een mooie studio hier kunnen bouwen op 30 minuten. Ik hoop dat de output ook even goed is als dat we hopen.

Nu, in een wereld van TikToks, Reels en YouTube Shorts en een ongelooflijk korte einddagspannen is het natuurlijk heel belangrijk dat alles snel gaat, dus ik ga je direct uitdagen om jezelf eens voor te stellen op 20 seconden. Tees, kan me. Oké, Oliver Opdebeek is een ondernemer, een marketeer en iemand die graag experimenteert in het leven. Oké, fantastisch. Goeie tagline voor 20 seconden, hè?

Inderdaad, ik vind het krachtig. Maar nu dat we dat uit de weg hebben, kunnen we dieper gaan. Want ik ben zelf ook meer fan van de diepere gesprekken waarin je iemand echt leert kennen. En ik geloof ook dat dat de manier is om van iemand te leren. Door je gewoon onder te dompelen in jouw leven dan bijvoorbeeld en gewoon jouw verhaal te horen. Dus nu mag je zo diep gaan als je wil. Oké, dankjewel. Onder de oppervlakte, wie is Oliver Opdebeek? Het blijft nog altijd relevant met de tagline dat ik heb gezegd, maar ik kan over alles

wel een beetje uitbreiden. Persang een ondernemer, zoals ze zeggen. Maar ik vind een ondernemer altijd een moeilijk woord, omdat je honderds verschillende ondernemers hebt. Je hebt ondernemers die een gigantisch groot bedrijf willen uitbouwen. Je hebt ondernemers die kapitaal willen ophalen en gaan voor maximalisatie van de waarde van hun bedrijf op het einde. Bij mij draait het ondernemerschap gewoon rond vrijheid. Ik ben een ondernemer omdat ik een grote fan ben van vrijheid. Ik heb altijd in mijn leven zoiets gehad van, weet je, toen ik jong was, ik was altijd wel snugger genoeg om het systeem te begrijpen. Dus ik wist op school wat ik moest doen om er te geraken, maar in de rente

in die laatste jaren interesseerde mij dat allemaal niet zo. Maar ik wist, oké, als ik voor dat vak 50% haal, dan ben ik erdoor, dan doet niemand moeilijk tegen mij. Thuis werd er ook niet moeilijk over gedaan, ik moest er gewoon door zijn. Dus ik gamedefy al die systeemkes en dat maakt mij vandaag tot een ondernemer, want ik ben een ondernemer. Want dat is een term dat we daaraan hebben gegeven allemaal. Maar om nu te zeggen dat ik een ondernemer ben dat 15 bedrijven wil hebben, kaart wilt groeien, kapitaal wil aantrekken, dat interesseert mij allemaal niet, want dat is heel veel last dat erbij komt. Ik onderneem omdat dat vrijheid is, dat ik zogezegd in een dag kan beslissen wat ik doe. Tijdens

de rit zitten toch 70-80% vaak hetzelfde aan het doen of dingen dat je misschien niet altijd wilt doen omdat dat erbij hoort aan administratie en dergelijke. Maar ik kan wel elke dag kiezen wat ik wil doen. En als ik volgende week op reis wil vertrekken, dan kan ik dat. Niemand gaat zeggen dat mag niet. En dat vind ik heel belangrijk in het leven want je hebt er maar één en ik heb dan liefst aan niemand tegen mij zitten zeggen van dat moet je doen, dat moet je niet doen. Ik ondervind dat liever zelf wel. Dat is een beetje waar ik dagelijks mee bezig ben. Dat heeft zich vertaald in een marketingbureau en daar zullen we straks nog wel dieper op induiken, want nu worden er veel marketingbureaus begonnen,

maar ik ben ondertussen wel een OG aan het worden omdat ik al 10 jaar een btw-nummer heb. Maar daar stopt dat eigenlijk niet. In alles waar ik bezig ben in het leven ben ik aan het ondernemen. Voor mij is dat gewoon experimenteren, dingen uitproberen, altijd zo naar die volgende level proberen te gaan om er iets uit te halen, er iets uit te leren et cetera. Dat is waar ik mij in het kort, in de diepte, een beetje mee aan het bezighouden ben momenteel. Ik vind het heel interessant wat je zegt over die vrijheid, want dat is inderdaad vaak de reden waarom mensen willen ondernemen om vrij te zijn en te kunnen doen wat ze willen, maar er komt ook heel veel werk en tijd bij

kijken. Dus hoe zie jij die vrijheid dan? Wat is dan de vrijheid die jij wilt bereiken bij het ondernemen? Vrijheid als ondernemer is een gigantische paradox. Dat is eigenlijk niet waar, omdat veel mensen laten zich terugleiden door hoe de maatschappij in elkaar zit. En dat gaat nu mega meta, maar ik zal je een goed voorbeeld geven eigenlijk. Ik heb al vijf en een half jaar een vaste relatie en tot verkorting heb ik me opgevraagd dat ik een heel lang tijd in een loondienst 9-to-5 werkte. Ik denk dat ik dan een heel vrij ondernemersleven had, kon doen wat ik wou, wanneer ik wou. In essentie kon dat. Maar wat er rond u aan het draaien is, laat dat niet toe. Omdat je je leven moet

synchroniseren met iemand anders bijvoorbeeld. Dus die vrijheid, die is er, maar je merkt al heel snel als ondernemer dat er heel weinig mensen diezelfde vrijheid hebben. Dus finaal past je leven toch een klein beetje aan, aan de standaard 9-to-5 dat er is. Je werkt van 9-to-5. En dan heb je een heel klein ondernemersleven, dat je niet meer kunt doen, maar je hebt een 9-to-5. In het weekend werkt je niet, want dan werkt er ook niemand anders op die moment. Dus je hebt de vrijheid om het niet te doen, maar finaal ga je het toch doen. Dat is een beetje de paradox van vrijheid, waar ik heel hard tegen probeer te vechten en toch eens zot probeer te doen. Of dan eens in het weekend te werken en in de week misschien een halve

dag verlof nemen, omdat ik dat wel plezant vind om te doen. Maar bij mij draait dat eerder rond creatieve processen. Als ik mee bezig ben, ik ben iets aan het bijleren, ik ben aan het verdiepen in iets, dan ga ik altijd full focus, super diep. Zo kun je wat je ooit al hebt gehad. Dat je zo in de zone zit, dat je vergeet te eten, je vergeet te drinken, je vergeet dat je eigenlijk op de planeet bent op die moment. Je zit zo diep gewoon in je ding. En ik wil de vrijheid hebben, omdat ik dat kan blijven doen. En als het er dan voor zorgt dat ik tot 4 uur s'nachts moet opblijven om dat te leren, dan wil ik dat gewoon kunnen

doen en niet denken van, ik moet om 7 uur opstaan, ik moet om 8 uur op mijn werk zijn bijvoorbeeld. Helemaal fijn dat mensen dat doen, want heel weinig mensen kunnen spelen in het wereldje van de vrijheid. Dat is heel moeilijk. Mensen hebben structuur nodig, maar ik ben een vis in het water. Ik vind dat zalig. Dat is leuk om te horen. En dat klinkt ook als een heel drukke levensstijl met varierende uren, van lang doorwerken tot soms vroeg opstaan. Dus dat vreet soms veel energie. Maar vanwaar krijg jij die energie dan die nodig is om te ondernemen?

Omdat de meeste dingen waar ik mee bezig ben geen motjes zijn. En als ik iets mag, dan heb ik eigenlijk ongelimiteerde energie om daarmee bezig te zijn. Je moet eerder kiezen van, waar spendeer je die paar kostbare uren op een dag aan dat je maar hebt. Dat is een cliché, maar ik zou er ook 48 op een dag willen hebben. Want ik heb zoveel interesse, ik ben met zoveel dingen graag bezig, dat die energie niet van ergens moet komen. Dat is hetzelfde met motivatie. Ik moet niet gemotiveerd worden. Ik moet niet een motivation compilation op YouTube opzetten met een David Goggins dat in mijn oor aan het schreeuwen is voordat ik ga sporten. Ik weet dat sport belangrijk is voor mij.

Dus die motivatie is belangrijk. Ik weet dat sport belangrijk is voor mij. Dus die motivatie komt allemaal vanzelf bij mij. Dus ik heb daar heel weinig tips in. Je zult zelf wel merken in je dag dat er bepaalde dingen zijn dat je graag doet, dat weinig energie vragen. En er zijn bepaalde dingen dat heel veel energie vragen. En ik zet die gewoon naast elkaar en ik doe meer van de dingen dat weinig energie vragen en minder van de dingen dat veel energie vragen. Dat is bijvoorbeeld, iedereen zegt altijd dat ik het goed kan uitleggen, maar public speaking, dat is heel voor mij. Op een podium gaan staan en honderd man naar je kijkt, dat is niet een uur afzien. Dat is zeven dagen afzien. Dat zijn die zes dagen

ervoor dat je de hele tijd aan het twijfelen bent. Zou ik dat niet afzeggen? Ik heb er geen zin in. Stress, dit en dat. Dat is dan dat moment zelf. Dan heb je de ontlading en dan is er zoveel adrenaline en ontlading dat je de dag erna bek af bent. Omdat, inherent vind ik dat wel leuk, maar voor mij vergt dat heel veel energie. Omdat ik veel liever in een formaat als dit iets uitleg, dat mensen hier jaren later naar kunnen luisteren, dat je je digitale view zet. Online. Maar dat ik het niet voor een publiek op dat moment moet uitleggen. Want als ik nu misschien mij mispreek, of iets zeg wat ik eigenlijk liever niet op de podcast zou

zien staan, als ik zoiets bied, dan knip je dat er eens uit en ga je op een podium staan. Heerlijk moeilijk, hè? Dus er is heel veel prestatiedruk dat er op je woordje zet. Dus dat kost energie voor mij. En dat probeer ik dan zo weinig mogelijk te doen, ook al weet ik dat dat wel belangrijk is. En dan kun je weer gaan naar een ding van uit je comfortzone gaan en dit en dat. Maar ik ben nu eigenlijk niet zo'n comfortzone. 28, dat is nog helemaal niet oud. Maar voor iemand dat online al zo lang aan het ondernemen is, begin ik toch al op een zekere leeftijd en expertise te komen dat ik zoiets heb van ik kan ook een beetje beslissen wat ik doe. Ik moet mij niet meer laten leiden door iets

die ik doe wat ik wil en waar ik veel zin in heb eigenlijk. Jij bent in de lijst nu 28 en begonnen met ondernemen op je 16, waar we direct op in zullen gaan. Heb je niet het gevoel dat je al een heel leven achter je hebt eigenlijk? Ja, ik heb al een carrière gehad. Dus eigenlijk ben ik op mijn 14 begonnen, want dan ben ik begonnen met mijn YouTube kanaal in der tijd. Maar dat heeft wel even tijd nodig gehad voordat daar views op beginnen te komen. Maar dat klopt, ik heb 14 jaar ervaring online, op het internet. 14 jaar. Dat hij is 14 jaar? Ik bedoel, ik denk, het is moeilijk om het zo te brengen. Ik denk dat

ten eerste een iPhone misschien al wel bestond. Maar veel van de tools die we vandaag gebruiken, misschien zaten die toen in conceptfase, maar dat is nog niet populair. En een Netflix, een Spotify, zoveel dingen die veranderd zijn in de wereld op die tijdspannen. En je moet altijd mee zijn. Dat is het ding met online. Vroeger, als je bij een bedrijf werkte voordat het internet bestond, ging je eens één keer per jaar op een bijscholing en je waart mee. Nu is dat elke dag bijscholingen. Dus ik heb al een leven gehad. Misschien nog iets aan toe te voegen. Omdat dat iets is waar ik tijdens 2021, 2022, 2021, 2022, waarmee zat, was. Was het de juiste keuze? Was het de juiste keuze om dat te doen? Om al je jonge jaren op te geven voor carrière, ondernemerschap,

ambitie, et cetera. Want ik heb een heel saaie jeugd gehad. Als je dat bekijkt tegenover een gemiddelde tiener of twintiger. Ik zat altijd achter mijn pc. Ik was altijd bezig met dingen te doen. Ik was enerzijds aan het gamen, maar anderzijds de YouTube content aan het maken. Anderzijds met grafisch ontwerp bezig. En ook op mijn achttien jaar direct het bedrijf gestart. Tien jaar lang al voor klanten aan het werken. Altijd bereikbaar zijn. Niet meer gaan feesten. Niet verder gestudeerd. Een jaartje, daar kunnen we spijtig over verder gaan. Maar maar een jaartje eigenlijk. Heel weinig mensen leren kennen. Want voor veel mensen zijn die studiejaren ook een moment om hun netwerk te vergroten. Niet puur businessmatig, maar gewoon qua vriendschappen en

zo. Ik heb heel veel opgegeven om dit te doen. Ik kan vandaag zeggen dat ik blij ben om dat te doen. Maar er gaat altijd zo'n what if zitten hé. Maar als ik dan een jaar geleden ben opgegaan, heb ik een heleboel dingen gedaan. Ik heb een heleboel dingen gedaan. Maar als ik dan een jaar geleden ben opgegaan, had ik dat niet gedaan hé. Was je een gewone tezakens jeugd dat je had. En een paar jaar geleden hiermee begonnen was. Maar alles heeft voor en nadelen. Het feit dat ik al tien jaar bezig ben is geweldig in sales of vertrouwen opbouwen. Dat je zegt kijk ik ben 28, maar ik doe al tien jaar het marketingbureau. Ik heb al veertien jaar ervaring online. Ja je komt binnen als een ervaren consultant, ook al zijn er nog geen dertig hé. Dus alles heeft voor en nadelen.

En ik ben zeker dat er mensen zijn die 25, ik kan mezelf daar ook in die plaats zetten die wensen dat ze al vroeger waren gestart. Want dan hadden ze nu al die vijf, tien, vijftien jaar ervaring gehad. Ja, maar je kunt de klok niet terugdragen hé. Nee, nee. Dat zijn die standaard verhaaltjes en veel mensen vinden dat wat cringe of dergelijke. Maar ik vind dat er altijd wel wat waarheid in zit van de beste moment om te beginnen was gisteren en de volgende beste moment is nu hé. En dat is allemaal zo, dat wordt honderd keren gezegd. Maar het probleem is als een quote populair wordt, dat mensen dat dan niet meer serieus nemen. Van iedereen zegt dat, maar je moet dat gezegd maken.

Echt maar luisteren. Daar zit een punt in hé. Het is altijd beter om een dag vroeger te beginnen. Ga niet altijd hé. Er zijn andere dingen in je leven waar je mee bezig bent. Terwijl als jij misschien denkt, ah, ik had er veel liever vroeger mee begonnen, zit ik te denken van, hm, wat had dat geweest om een jeugd te hebben, om de studenten een tijd te hebben, om te gaan feesten, om veel mensen te leren kennen, om heel veel fouten te mogen maken en dat dat eigenlijk geen enkel effect op je heeft, want je bent toch jong en die grote fouten, je leert er dan uit. Je moet direct presteren hé. Van van achttien jaar fouten maken was moeilijk hé, want ik had klanten hun verantwoording af te leggen

hé. En direct al zoveel druk op je schouders. Ja, ik had er wel redelijk goed mee om. Geen appels aan het. Die druk van klanten hé. En niet alleen van klanten, van alles. Nog iets dat je energie geeft. Ja, want het is ongelooflijk een bewijsdrang dat ik heb hé. Op middelbaar was ik die nerd, ik had heel weinig vrienden.

Ik werd ook heel vaak gepest door mensen die veel extraverter waren of die veel cooler waren. Ik was zeker niet cool toen en vanaf dat mijn YouTube kanaal begon in het Engels met een piepstem, want ik had heel laat pas mijn puberteit, dus mijn stem is veel later pas gezakt. Ja, vanaf dat die video's begonnen rondgaan, dan werd daarmee uitgelachen. En op die moment komt dat keizwaar binnen, hé, en dat zal ergens een trauma gecreëerd hebben van ik moet me keihard bewijzen tegenover de rest, wat er nog altijd wel wat in zit bij mij.

Ik heb een bewijsdrang in alles wat ik doe, maar nu kan ik wel denken van ja, onnozelaars, het is goed dat je ermee gelachen hebt hé, want er zijn er veel van jullie dat nu vandaag nog altijd niet weten wat dat de richting van hun leven is en ik was toen al met dingen bezig hé. En het is niet dat ik daar gelukkig van word, want als ik die mensen dan terugzie en als die dan eens tegen mij babbelen of die excuseren zich voor vroeger of die vragen hoe gaat het nu met jou en als die mij dat verhaal vertellen dat die heel doelloos zijn, dan trek ik mij dat echt aan.

Ik blijf ook niet kwaad op die mensen, maar dan denk ik altijd van, de mensen die iets doen en zeker in België en Vlaanderen, als je een beetje je hoofd er bovenuit stikt, dan wordt dat heel snel terug neergehaald hé. Vooral bij jonge mensen hé, dus in de fase waar jij je dan blootstelt en iets doet wat een beetje je passie is en wat je graag doet, halen zij je wanneer omdat het speciaal is. Ja. En zie je nu tien jaar later dat jij daar je werk van gemaakt. En ja, ik weet niet wie dat ze zijn, maar waarschijnlijk zitten zij nog met die twijfels

dat je zegt, of weten ze het nog niet goed. Ja, dat kan absoluut en ik zeg het, ik vind dat echt erg voor hen, maar ik heb ook geleefd doorheen de jaren dat niet iedereen kan zijn zoals dat je zelf bent. Er zijn gewoon verschillende soorten mensen, ik neem die ook niet kwalijk, want je was 15, 16 jaar, die wisten niet beter hé. Net zoals ik toen ook niet beter wist, ik was ook maar gewoon dingen aan het doen, we zijn allemaal aan het ontdekken hé, dat is het potentieel dat ik altijd vind om te zeggen van leeftijd whatever tot leeftijd tijden.

Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Leftijd tachtig, iedereen doen maar wat hé.

Niemand heeft door hoe dat het allemaal werkt hé, iedereen doen maar wat en we maken er het beste van. Dus ik ben ook niet pist over die mensen, want eigenlijk hebben die mij keiverig gebracht tot waar dat ik nu vandaag sta, dat ik dat altijd blijf doen. Maar ik vind dat wel jammer in België en Vlaanderen, dat klinkt misschien wel als generalisatie ofzo, maar ik heb wel het gevoel dat als je iets buiten de norm treedt, dat er heel snel commentaar op je komt. Dat zijn zo van die uitspraken van, doe maar normaal, dat is al zot genoeg.

Je hebt zowat van die Vlaamse uitspraken, dan denk ik van, ha, houdt mensen toch niet zo tegen. En dan komt er eens een artikel in een tijd van de eerste Belgische unicorn, een bedrijf dat meer dan een miljard waard is. Dat is bij ons zo, wauw, waanzinnig nieuws in de tijd. Terwijl in Amerika, bij wijze van spreken, elke week

komt er een erbij. Die zijn wel met veel meer, maar ik bedoel, die hebben vaak een andere cultuur. En ik moet oppassen, dat ik ze nu niet allemaal hetzelfde erover spreek, maar die hebben wel een andere ondernemerscultuur of mensen die iets doen. Je doet daar iets, het lukt niet, en die zeggen komt goed, volgende keer beter.

Hier doe je iets, het lukt niet, en mensen zeggen je had het toch gezegd? Dat vind ik jammer. Voor het verschil in cultuur. Ik heb daar onlangs nog mensen horen zeggen dat er hier minder wordt gesteund en meer wordt gezegd of gejudged van waar ben je mee

bezig? Zou je niet eerder iets veilig doen? Het gaat toch niet werken. In plaats van te zeggen, probeer maar. Als het niet lukt, probeer dan even iets anders. Ja, en zeker als je jong bent, dat is een beste moment om iets te doen, want je kunt altijd op andere dingen terugvallen. Het is moeilijker om enthousiast te zijn

voor iemand die veertig jaar is, drie kinderen en heeft een zware hypotheek en je zegt ik stop bij mijn corporate job waar ik keiveel geld verdien en ik ga nu beginnen pottenbakken. Ja, ik vind dat zalig dat je dat wilt proberen, maar dan denk ik wel je hebt heel veel mensen die in het Engels zeggen ze dependents

die nood aan je hebben, aan je financieel inkomen ook, om te kunnen leven, te eten, je hypotheek, etc. Dan is dat veel moeilijker. Maar als mensen jong zijn, laat die toch gewoon doen. Laat die toch experimenteren met zaken. Daar kun je keiveel uit leren en we houden dat veel te hard tegen

en ik denk dat dat komt uit twee dingen. Enerzijds is dat wat angst bij mensen ook. En dat kan zich in twee dingen vertalen. Ofwel zien ze je heel graag en hebben ze angst dat het niet gaat lukken en dat je daarna depressief zal worden.

Een andere angst is dat ze denken, shit, ze weten lukt dat hier en ik doe maar heel de dag hetzelfde en ik zou dat ook allemaal willen doen, maar ik doe dat eigenlijk niet, want ik heb onder het excuus en ze biedt kan die persoon dat wel en ik niet. En dan is er jaloezie. Dus er zijn daar ook twee

strekkingen in. Meen ik niet te veel luisteren naar wat andere mensen te zeggen hebben tegen mij. Ik zal het altijd wel zelf ervaren. Er kan iemand tegen mij zeggen, er is een grote plas voor u, stap daar niet in. Het kan zijn, bij wijze van spreken, dat je daarin instapt en natte broek hebt en denkt, ja, dat was de plas. Maar je kunt

dat zelf meemaken. Laat mij zelf die fout ook eens een keer maken. En dat is contradictorisch, want ik geef heel veel ongevraagd advies aan mensen, dus ik probeer dat heel hard in te perken. En omdat ik altijd wil dat iedereen een zo goed mogelijk leven heeft en dergelijke, maar bij mij zelf pakt dat dan weer niet. Dat is de ironie altijd.

Jij luistert dan niet naar de adviezen? Heel weinig. Tijdens deze podcast mocht je alle adviezen gewoon uit je laten stromen. Ik ben heel benieuwd naar wat eruit komt. Ja, misschien heeft iemand er iets aan. Hopelijk, hè? Ja. Nu, de reden waarom ik heel graag met u wil praten,

een van de redenen, is omdat je heel vroeg bent begonnen met ondernemen en je hebt dat gewoon de hele tijd gedaan. En er zijn heel veel jongeren, inclusief mezelf en sowieso nog veel andere jongeren, die met dat idee in hun hoofd zitten van ze willen misschien zelf iets

opstarten. En we zeiden al dat de jeugd, dat dat wel een mooie tijd is, omdat je dingen kan proberen, je kan fouten maken zonder dat het al te grote gevolgen heeft, qua financieel, want je kunt nog iets anders beginnen. Je hebt nog geen kinderen of nog geen huis

om te moeten afbetalen. Hoe is dat verhaal voor u gestart na de YouTube-fase dan? Hoe is het ondernemersverhaal voor u gestart? Ik denk dat we daar heel veel van kunnen leren. Ja. Dan moeten we toch nog heel even terug naar het YouTube-verhaal,

want eigenlijk al mijn ondernemerschap is een aaneenschakeling van dingen. Dus ik was een gamer, maar ik was nooit de beste in games. Ik was nooit degene in Call of Duty met een hoogste kill-death-ratio. Ik was nooit degene in FIFA dat altijd won. Ik was geen goede gamer, maar ik kon wel altijd goed

dingen uitleggen aan mensen. Opleidingen, info, drugskus. Ik vond dingen in games dat andere mensen niet vonden, omdat dat mijn experimenteerding is. Van, ah, die game zegt dat ik het zo moet doen, maar als ik het zo doe, en dan krijg je ineens een andere cutscene in die game, dan denk ik, ah, dat is graaf. Filmje van je gemaakt.

Niemand had dat gevonden. Ik was de eerste dat dat had gevonden. Ah, op YouTube zetten. Andere mensen zien dat ook, kunnen dat ook ervaren. Het komt altijd vanuit, mensen willen helpen om in iets beter te worden. Er is aan mij een leerkracht voorbijgegaan. Absoluut. Ik vind dat heel tof om te doen. Maar doordat je die YouTube-films

begint te maken, moet je ook wat grafisch ontwerp leren. Hoe maak je een goede thumbnail? Hoe steekt je een grafiek in je video? Dus dat begon dan met een niet zo legale versie van Photoshop dat ik toen had gedownload, en dan begon ik daarmee te spelen. En dan kwam het op online fora, waar mensen grafisch ontwerp nodig

hadden, bannertjes om te maken, logo's om te maken, nog lang verveelde guilds op RuneScape en dergelijke die hun bannertjes gemaakt waren op het forum, dat al die mensen erop stonden en goudzakken erbij en dit, dat. Dat is echt helemaal keikoel. En ik kreeg daar dan wat cintjes voor.

Via PayPal was dat toen indertijd. Dus ik was eigenlijk al geld aan het verdienen op mijn vijftien jaar. Dat was bozend. Zo is dat begonnen. En dan ben ik via YouTube eigenlijk blijven doen, denk ik, tot mijn zeventien, achttien jaar. En dan ben ik naar de hogeschool gegaan. En daar ging ik de richting

als mediamanagement toen. Dat was zo'n beetje social media. Daar leerde ik om een social media manager te worden. Want ik vond de psychologie van sociale media wel interessant. Waarom kregen sommige posts vijfhonderd likes? En sommige twee likes?

Waarom is er hier engagement op en daar niet? Waarom werkt die foto beter dan die foto? Dus ik vond, ik wou dat wel ontleden. Dus ik ging die richting doen, omdat ik dacht, hier ga ik het allemaal leren. Ondertussen kreeg ik via vrienden van mijn vader en dergelijke wat vragen van, ah, kun jij geen

websitejes bouwen? En dan mijn pa dan vertelde dat ik bezig was met grafisch ontwerp. En ik kon dat wel ontwerpen, zo'n website, maar ik kon dat niet coderen. Ik ben niet, ik ben een hele, ik ben wel technisch op veel vlakken, maar ik ga nooit tot in die diepte. En als je een website moet coderen, moet je

heel veel kennen van heel veel codeertal, als je dat niet kent. En ik zat eigenlijk in het middelbaar al in de klas met William, mijn mede-venoot, waar ik samen creatives mee heb opgestart, toen. En ik zei tegen hem, hey, kun jij dat niet coderen? Ik kan dat ontwerpen. Dan hebben we zo'n projectje, dan hebben we iets geleerd.

Dat eerste project was direct goed gelukt. Placent. Maar dan dachten we van, hmm, misschien zou het wel aangenaam zijn als we dat geld ook op een legale manier kunnen innen, want ik wou niet direct beginnen, met problemen met de fiscus, omdat ik geen belastingen aan het betalen ben. Ik wil altijd doen wat er van u verwacht wordt, en als

dat dan belastingen is, ik ben echt geen ondernemer met 17 constructies in Panama, en dergelijke, ik betaal die dingen gewoon. Dus ik had toen al de schrik, nog voordat ik eigenlijk mijn eerste euro's echt had verdiend op meerdere jaren je leeftijd, van laten we dat gewoon beginnen. En dan hebben wij een VOF-knop gestart, Creatix VOF

was dat toen nog, het simpelste firma, een vorm, om die websites te gaan maken. Zo zijn we eigenlijk begonnen. Ondertussen op die hogeschool aan het studeren, na een jaar, en alle respect voor de richting crossmediamanagement, misschien is dat vandaag, zit dat veel beter in elkaar.

Toen vond ik dat absoluut niet. We leren eigenlijk heel weinig over sociale media, en we waren heel veel bezig met tekstjes te vertalen in het Frans en in het Engels, en boekhouden, en zo die algemene vakken. Dat was geen specialisatie. Na een jaar had ik dat wat opgegeven, en in datzelfde jaar heb ik met William

Creatix uitgebouwd, en dan is het gewoon aan het rollen gegaan. En er zijn heel veel, ik heb je, en ik dood is over in het begin, dat we een aanvraag kregen van een bedrijf in Lier om de webshop erin te maken. Nou, ik begon niet wisten, één, hoe maakt een webshop? Twee, wat

moet dat spel kosten? Dus dan was ik online gaan opzoeken van, wat moet de webshop nu kosten? En ik had zo een laag bedrag gevonden, en een hoog bedrag gevonden. En dan heb ik dat gewoon op een website ingevuld. Dat was een tool, dat je twee cijfers kon zetten, en die website kiest automatisch een cijfer ertussen, randomised,

gewoon. En daar heb je dan afgerond naar de volgende vijf, wat we nu zeggen dat het was. En daar heb ik een offerte voor opgemaakt. Dat is de prijs om de webshop te bouwen. Wij hadden geen idee, en man, je moet gewoon kunnen beginnen, hè. Ja. Offerten aanvaard, wij hebben een webshop gebouwd. Heel veel nachtjes op YouTube aan het randkijken,

hoe je dat moest doen, heel veel gidsen, handleidingen, opgezocht erover. Maar finaal gelukt. Die was content, die vertellen het verder. Tien jaar later zitten we hier. Vind ik ook al een heel mooi inzicht, omdat je zegt, je kunt nog geen webshop bouwen, maar je aanvaardt toch die opdracht.

Je stuurt zelfs een offerte op, en dan zoekt je het uit. Dus al die excuses dat mensen zouden hebben, van, ik kan het nog niet, ik wil dit doen, maar ik kan het nog niet, dus ik ga niet beginnen. Die excuses mogen ze eigenlijk al in de vuilbak gooien, want je kunt het heel snel leren, eigenlijk. Je moet gewoon één stap verder zijn

dan de persoon die je die opdracht geeft. Voor mij wel, en ik dacht vroeger ook in podcasts dat ik vijf jaar geleden heb gedaan, was ik daar radicaler in, van stop allemaal met je excuses, en doe gewoon wat je moet doen. Iedereen kan alles. In de jaren is daar wel wat empathisch in geworden,

dat niet iedereen die capaciteiten of die mogelijkheid heeft om zijn brein zo om te vormen, dat elke uitdaging iets wordt dat ze kunnen aanvaarden en mee aan de slag kunnen gaan. Er zijn heel veel excuses dat er altijd rondgaan. Ik geloof er nog altijd oprecht in, dat als je een,

laten we zeggen, een gemiddeld IQ hebt, of zelfs een lager dan gemiddelde IQ, dat je nog altijd een website kunt bouwen als je gewoon genoeg moeite en tijd daarin steekt. Je moet daarin slimmer voor zijn. Je moet doorzettingsvermogen hebben. Dat is met alles zo in de wereld.

Maar ik begrijp goed genoeg dat veel mensen dat gewoon niet kunnen. Dat hun brein zo niet gewired is om daar door te kijken. Maar ik vind wel dat heel veel mensen zeggen, ik kan dat niet terwijl ze dat perfect kunnen. Je moet daar gewoon time en dedication in gaan steken. Maar ik begrijp ook

waarom ze het niet doen. Het is dan eerder iets van luiheid of het niet willen eigenlijk. Nee, dat... Zowel van die dingen gaat gewoon terug naar angst. Valangst. Maar als ik het probeer en het lukt niet. Want we leven in een maatschappij en we waren er net al even aan het babbelen, maar dat ik ook zei

van Instagram, daar doe ik al jaren niet meer aan mee. Alles wordt zo perfectionistisch. Er is niks authentiek niet meer. In het begin toen als ik daarop zat posten mensen nog lullijke foto's of foto's van hun eten. Altijd mee gaan lachen. Ik vond dat placent. Leuk, die zitten in Italië, die zijn daar aan het eten. Nu moet alles

gefacetuned en geëdit worden en alle vrouwen op Instagram zien er dan wel hetzelfde in eens uit, want die gaan allemaal naar dezelfde plasticiënchirurg bijvoorbeeld en doe wat je wilt. Ik zeg niet dat dat allemaal niet mag, maar ik bedoel we zijn zo'n homogene, perfectionistische

samenleving aan het maken dat ik daar bewust afstand van neem. Maar doordat alles zo perfect is en iedereen zijn leven precies zo geweldig is en de succesvolle onderneemster en de influencer en die krijgt een lotto en dit en dat. Iedereen heeft een bangelijk leven

en jij zit om zes uur in je zetel aan een lange werkdag en denkt aan mij en mijn leven is maar dit. Zijn content met wat je hebt en daar komt die faalangst ook van omdat iedereen precies zo perfect is en bij je ga ik het dan net niet lukken. Dus mensen proberen nog niet eens, want ze denken

dan ben ik een mislukkeling. Ik zal je niet heel veel aan die mislukkingen moeten opstapelen om tot succes te komen. Bij mij is dat redelijk vlot gegaan, omdat ik gewoon een heel rare brein heb. Mijn draadjes zitten perfect voor dit te doen. Er zijn heel veel dingen

waar ik niet goed in ben, maar voor dit te doen dat ondernemen, daar zit dat perfect allemaal voor mij momenteel. Omdat ik ook geen faalangst heb. Dat is iets wat er bij mij niet in zit eigenlijk. Ik ga er gewoon altijd voor. Maar mensen worden er schrik van. Dat begrijp ik. Dat is een probleem.

Ja, snap ik ook. Die sociale media, dat kan heel toxisch zijn. Je zegt wel, je moet falen om dan succesvoller te worden en dingen te bereiken maar dan nog steeds zetten mensen niet snel hun dieptepunten online.

Dus als jij dan iets zwaar meemaakt waarvan je in het diep zit en je ziet dan alleen maar mensen die leuke dingen en positieve dingen meemaken online, dan kun je inderdaad wel twijfels beginnen te hebben. Sociale media, hè. Hoe sociaal is de media?

Het is eerder de perfectionistische media voor mij. En pas op, ik ben daar zelf schuldig aan dat ik ook niet mijn tegenslagen online deel, maar dat komt door twee dingen. Enerzijds ben ik op zich in mijn privéleven een heel privaat persoon en wil ik ook niet te veel delen over mijn

privé. En zakelijk heb ik gewoon niet zoveel tegenslagen. Dat klinkt extreem arrogant, maar dat is gewoon zo. Ik kan er ook niet aan doen. Het is bijna altijd goed hier. Er is heel weinig om te delen als het niet goed gaat. En ook omdat ik heb geleerd dat positiviteit altijd werkt.

Je kunt soms eens en ik ben nu ook bezig met content op YouTube te maken. Ik heb nu een rant online gezet over LinkedIn bijvoorbeeld. Je kunt dat eens in een keer doen. Als ik tien van die rants achterheen post, dan denk je mensen van, ik ga die ook niet volgen, want dat is zoveel negativiteit. Dus positiviteit

werkt wel. Maar ik vind dat er nog een verschil in zit. Dus bijvoorbeeld positieve verhalen vertellen op LinkedIn tegenover jezelf kapot photoshoppen, dat op Instagram zetten en een foute standaard zetten voor de mensen die je volgen. En dat is niet alleen met vrouwen, want ik had het er net over vrouwen. Ik heb niks tegen jullie,

dat is evengoed bij mannen. Als je bijvoorbeeld nu kijkt naar die rage bij jongeren, de Sam Sulek, ik weet niet of je hem zelf kent, een fitnesser, die een heel simpele content maakt, heel vriendelijke gasten en zo, heel veel jongeren volgen die. Maar die gast zit vol steroïden. Hij zit hier met

gigantische armen en dingen. En je zegt daar eigenlijk niks over. We nemen vandaag de podcast op, januari 24, heeft hem daar nog niks over. Je zegt dat hem dat doet. Maar ik ken wel mensen die wat jonger zijn, die zeggen, ik wil er ook zo uitzien. Dus de onrealistische standaarden,

dat is mijn grootste probleem met sociale media. Dat vind ik er heel jammer aan. Dat is allemaal niet nodig, maar ik neem ze het niet kwalijk, want dat is wat werkt. Een bewerkte foto zal duizend likes halen, een onbewerkte

foto zal er zeventig halen. Tenzij dat ze dan zo eens één onbewerkte foto erop zetten en zeggen van, the real me, blablabla, dan krijgen ze keiveel likes, want dat is keipelzant. Die laten de echte persoon zien en een dag daarna zijn het terug de bewerkte foto's. Dus die mensen zitten gewoon in

het systeem van sociale media en er gaat echt een soort revolutie of iets nodig zijn, om dat te stoppen, want dat is gewoon hoe het wereldje werkt momenteel en dat vind ik er jammer aan dat alles wat begint als een leuk idee heel vaak eindigt in

iets wat een wrange nasmaak heeft, vind ik. Zoals Instagram. Wat begon als een leuke manier om vierkante foto's te delen met afgrijzelijke filtertjes erover van Instagram zelf, gewoon share your day, is één of andere fotoshoot, fotoboek geworden

met valse scenario's, valse mensen, veel photoshop, et cetera. Met een ander persona online. Ja, dan in het echt. En daarmee dat ik mij niet te veel meng op sociale media, omdat ik dat heel aligned wil hebben met elkaar. Hoe ik het echt ben,

wil ik dat mensen mij ook zo online zien. Je hebt wat op mijn site zitten snollen, je hebt wat op mijn LinkedIn gelezen waarschijnlijk. Ik wil de woorden in de mond leggen, maar ik heb wel het gevoel, denk ik, dat dat redelijk één op één overeenkomt, mijn online persona tegenover mijn offline persona.

Er zit weinig verschil op. Een podcast wel kunnen bevestigen. Jawel, voilà. Maar dat wil ik ook, omdat ik wel zo echt en authentiek mogelijk wil zijn. Dat is geen marketingstrategie. Dat is gewoon hoe ik wil dat de wereld is. Allemaal iets meer eerlijkheid,

maar minder fake. Heb je niet het gevoel dat het uiteindelijk weer de andere kant gaat uitgaan? Bijvoorbeeld al op LinkedIn, dat mensen meer authentiek gaan worden, omdat die authenticiteit dan precies werkt in een wereld waar iedereen, ik ga maar zeggen, fake is.

Alles is cyclisch, maar ik heb nog niet het gevoel dat we op weg zijn naar de goede kant terug. Ik vind zelfs dat de kwaliteit van LinkedIn een arm achteruit gegaan is de laatste twaalf maanden, mede met de introductie van ChatGPT en AI, dat mensen nu denken, ah, ik zal dat wel met een post laten schrijven. Ik kan het niet meer

lezen, man. Ik doe dan meestal mijn LinkedIn, en mensen verschieten er altijd van, omdat ik veel connecties, veel vloggers heb en veel animo op mijn posts altijd heb. Meestal heb ik een idee, doe ik LinkedIn open, ik ram die post eruit op vijf minuten, ik stuur die

naar mijn madame om te vragen, staat er geen DT-fout in, want dat is de details waar ik niet meer mee wil bezighouden, ik duw op post, een half uur sluit ik LinkedIn, een half uur later doe ik dat terug op, ik ga zien, zijn er comments, ik reageer erop, ik sluit LinkedIn weer. Ik zit niet heel de dag op die feed te scrollen.

Maar als ik dat dan eens doe, dan denk ik van, jij bent een alien, jij bent een alien, jij bent een alien, jij bent een alien, want niemand spreekt op de manier dat jij nu je post aan het structureren bent, omdat dat gewoon allemaal uit chat GPT komt gerold. Dus zijn we dan authentiek bezig?

Of ben jij ook elke dag zo verheugd als die mensen? Want dat staat altijd in het begin van een post. Ik ben verheugd om mee te delen dat. Heb jij dat ooit al in het echt gezegd? Dan kom jij thuis binnen en zeg je, ik ben verheugd om te melden dat ik een podcast heb opgenomen met Oliver.

Ik ga dat nu straks wel eens doen. Je moet dat eens proberen, die gaan heel raar kijken dan nu. En dat vind ik zo wat jammer. Ik herinner mij die post ook nog, dat je dat had gezegd, van, kan vanaf nu iedereen zijn post eruit halen, die schrijft met chat GPT, of die het laat schrijven door chat GPT.

650 likes, hè? Allee, hoe is counting? Maar er zijn nog andere mensen dat dat gevoel hebben, van, stop toch met dat fake-gedoe. Ik zeg daar ook in van, zelfs als ik het argument gebruik van, ah, mijn spelling of mijn grammatica is niet correct, bij mij ook niet zo. Je wil niet weten hoeveel DT-fouten en andere fouten

ik maak, omdat dat mij niet interesseert. Ik heb altijd zoiets van, begrijpt het? Dat is het belangrijkste voor mij. En ik zet mensen ook niet weer naar stand. Dat dat per schrift geschreven moet zijn. Ik lees veel liever een post dat ze zelf geschreven hebben met tien spelfouten, dan een dat door een AI-robot wordt geschreven, dat

ik denk, neem ik al bij tien andere mensen gelezen. Ik hoop wel dat de slinger nu terug naar een andere kant gaat gaan, hè. Want mensen gaan het merken die met AI hun post maken, dat de reach en engagement is veel lager, hè. Ze besparen tijd, maar wat zijn ze aan het opbouwen?

Ja, het is niet hun eigen persoon, hè. Het zijn dan allemaal diezelfde posters dat je terugziet, en dan wordt het inderdaad, inderdaad weer opvallender om even uzelf te zijn. Dat is verfrissend, dat is leuk. Dus ik hoop, en ik denk ook wel dat dat weer die richting

gaat uitschijnen, want ik vind het toch iets eng, hoor. Die AI, dat mensen daar gewoon als een robotje dingen aan het plaatsen zijn, want dan gaat het inderdaad gelukkig dat je zegt, de kwaliteit van je sociaal netwerk enorm weg eruit. En de AI mag niet,

kan niet, durft niet controversieel te zijn, en een klein deel van personal brand en de authenticiteit zit in controversie. Ik heb nog een van mijn populairste posts, we spreken zes jaar geleden. Het was een post dat ik had gemaakt, dat ik in de zomer in Kortebroek

naar een bureau ga. En ik wil niet weten zes jaar geleden hoeveel mensen dat daar commentaar op hadden. Dat is toch niet professioneel? En je moet een kostuum dragen, en dit en dat. Maar denk jij dat ChatGPT die post ooit zou kunnen schrijven? Durft dat niet, hè? Maar een mens durft dat wel. Drie, vier duizend

likes op die post, en een oorlogstje tussen Nederlanders en Belgen in de comments. Achthonderd comments of zo, denk ik, dat hij had, die post, aan iedereen dat gewoon een reuze had maken, was bij elkaar. Ik vond dat zalig. Dan heb ik zoiets van, ja, voilà, dat is de chaos, hè. Nou, ik smijt hier iets in.

Zie maar wat je ermee doet. Dat durft AI allemaal niet te doen. Ik vind dat dat overal zo dat randje eraf haalt. Zo dat leuk randje dat... Zo mensen dat ik al lang ken, dat die ineens zo'n sterke mening eruit posten op LinkedIn, dat ik denk, chapeau. Ik ben eindelijk blij dat je je gedachten zegt.

En niet gewoon een schaapje in de wijze, maar dat je gewoon eens zegt van zo denk ik erover. Dat vind ik zalig. Doe dat heel de tijd. Ja, blijven doen. Want het werkt en dat is veel leuker om op je feed te krijgen. Zelfs als het niet werkt, zou ik het doen, want dat is gewoon

hoe ik ben. Nu dat we toch over LinkedIn bezig zijn, ben ik eens benieuwd naar je LinkedIn-strategie. Want ik denk niet dat je zomaar in het random dingen post. Dus wat zit er achter jouw LinkedIn-strategie?

Heb je een bepaalde manier dat je met dat platform werkt? Nou, strategie vind ik een groot woord, want ik ben geen expert in platformen. Ik ben heel vaak geboekt door bedrijven om de LinkedIn-cursus te komen geven, van Fortune 500 bedrijven tot kleine KMO's.

Maar ik zeg altijd, man, ik ben geen LinkedIn-expert. Ik kan goeie verhalen vertellen. Dat dat nu op LinkedIn is, YouTube, Facebook, dat maakt niet uit. Ik kan een verhaal in elkaar steken. En ik experimenteer. Ik experimenteer er dan wat mee, van oké, waar werk ik beter op dat platform en dat platform?

Ik ben daar zeker geen expert in. Dus om dat een strategie te noemen, is een groot woord. Het is eigenlijk eerder wel wat je aanhaalde in je intro daar net over LinkedIn. Dat is super random. Ik heb geen... Mijn volgende posts staan nooit klaar. Ik schrijf nooit in bulk vijftien

posts om die dan te verspreiden over anderhalve maand. Een LinkedIn-post voor mij is echt... Jij zegt misschien subiet iets, dat blijft hangen bij mij. Vanavond doe ik LinkedIn open, vijf minuten en dan wordt gepost. Daar zit niks achter. Er zijn wel een aantal dingen

waar je rekening mee moet houden en dat zijn filosofieën dat je kunt volgen. Maar ik verkoop bijvoorbeeld nooit op LinkedIn. Ik verkoop heel veel op LinkedIn, maar dat is altijd verdoken. Je gaat mij nooit op LinkedIn onze diensten zien

aanprijzen. Maar dat gaat heel vaak subtiel verweven zijn in de content dat ik post. Omdat ik waarde wil geven aan mensen. Ik wil mensen iets bijleren, ik wil een mening geven, ik wil iets delen met de mensen, maar ik wil nooit zeggen van onze websites zijn echt supergoed.

Als je een website er ons laat bouwen, dan ga je knallen in 2024. Dat kan met een website van Creatix. Nee, dat doe ik allemaal niet. Maar ik post wel over mijn ervaringen, wat ik meemaak in het leven. Heel vaak krijg ik een aanvraag

en die begint bijna altijd hetzelfde. Hey Oliver, ik volg je nu al x jaar op LinkedIn. Verander de x door 1 tot 7. En nadat ik u zo lang volg en uw filosofie, heb ik altijd het gevoel dat ik u gewoon helemaal ken. We zitten nu

bij ons bedrijf met een project van een website te bouwen. Ik zou dat graag aan u geven. Dan moet ik alleen nog maar prijs maken. Ik moet mij niet meer verkopen, ik moet onze diensten niet verkopen, ik moet Creatix niet verkopen, ik moet die niet overtuigen van ons kunnen. Die willen gewoon met mij samenwerken, want ze hebben het gevoel dat ze mij al kennen.

En daar zit. Dat ze niet mijn voorbedachte raden gedaan. Dat heb ik op weg geleerd, dat het spelletje zo in elkaar zit. Mensen willen u leren kennen en als ze u kennen, dan zullen ze van u kopen. Betrap mij er ook op. De mensen dat ik volg online of internationaal,

ik moet maar teamvideo's van die mensen zien, team YouTube video's, dat ik denk die ken ik precies. En als je hem met een helft in een cursus uitbrengt, dan denk ik, jij krijgt me 300 euro man, want jij hebt mij al zoveel waarde gegeven, ik zal eens iets terug doen. Je koopt van mensen dat je kent.

Is dat een beetje ik ga niet zeggen een doel, maar wat je wilt bereiken op sociale media. We gaan het nu bij LinkedIn houden, om gewoon jezelf te weerspiegelen op dat platform. Die lijn door te trekken. Ja, want ik heb geen doel. Ik zie dat echt als een dagboek.

Dat is mijn dagboek dat iedereen mag lezen. En it keeps me in check. Want soms heb ik meningen die misschien niet helemaal correct zijn. En als ik die dan publiceer op LinkedIn, dan krijg ik soms eens wat negatief.

Negatievere comments, zoals berichtjes, dan denk ik van bedankt om mij een ander perspectief te geven. Want mijn brein durft redelijk radicaal te gaan in ideeën soms. Als ik op een dag heel veel dingen heb dat fout lopen, dan durf ik

te denken van is iedereen dom of liet het aan mij? Nee, ik durf dat te zeggen. Maar dat is gewoon omdat ik geriteerd ben. Die mensen zijn niet dom, die maken keiveel mee op hun dag en die sturen snel een mailtje naar mij dat misschien vol met fouten of fouten

assumpties staan en ik pak dat ineens keipersoonlijk. Dan denk ik, allee, wij werken nu zo goed samen en nu zeggen deze dingen mij bijvoorbeeld. Dan word ik gefrustreerd en dit en dat. En durf ik wel eens iets op LinkedIn te posten, dan laten mensen die misschien wat meer

een emotioneel rekening hebben, die kunnen mij dat dan heel goed uitleggen van, nee Oliver, pas op, je maakt hier een denkfout, want voor die mensen ben je helemaal niet belangrijk op die moment. Die sturen nu gewoon een mailtje. Maar die mailtjes, verrust, superbelangrijk op die dag bijvoorbeeld, omdat daar dingen in staan die onwaar zijn en je

trekt je dat dan aan, omdat je altijd de waarheid naar voren wilt brengen. Dus dat stoot op een persoonlijk iets van u, maar voor hun was dat helemaal niet de bedoeling. Dus daarmee dat ik dat leuk vind om nou zoals een persoonlijk dagboek wat te doen, daar hebben we toen iets op post en tegenwoordig mensen zijn

nog braver geworden en dus het gebeurt al niet meer in de comments en privéberichtjes dat ik krijg van mensen. Want in de comments staat hun daam er dan ook weer bij. Voilà. Maar vroeger was dat echt, in het Engels zeggen ze zo unhinged zoals ze dat doen. Vroeger was LinkedIn wel placenter. Zes jaar geleden, als je dan iets zei, bam, dan kreeg je

gewoon de Frank X dat onderaan in de comments postte dat mij dan een loslaar noemde en dan echt van, come on Frank, here we go. Dan was dat over een tweede, vijftien comments eronder, iedereen mee aan het lachen. Dan kregen we comments van 26 likes en waren we dan discussie-oorlog aan het voeren. Ik vond dat wel placenter.

Ik vind dat wel leuk, die interactie. Het is allemaal wat braver geworden nu. Maar ik heb dus echt geen doel met LinkedIn. Ik heb nooit een doel gehad van 10.000 volgers te hebben of 5.000 volgers te hebben. Ik heb nooit een doel van bereik, van likes, et cetera. Het enige wat ik met mij bezighoud is, stel dat ik nu volgende

maand vijf posts maak en die krijgen allemaal vijf tot zes likes, dan denk ik van dan ben ik mee iets fout bezig. Want gemiddeld, het algoritme is veel moeilijker geworden tegenover vroeger, maar gemiddeld haal ik nu op een post, laten we zeggen, tussen de honderd en de driehonderd likes naar gelang hoe hard dat het resoneerde

met mijn publiek. Vroeger was het tussen de zevenhonderd en de duizend likes. Het algoritme is gewoon moeilijker geworden, want iedereen is nu op die manier content aan het maken. Moest ik nu ineens vijf krijgen, dan denk ik van oei, ik ben precies wel mee iets fout bezig. En dan zou ik wel strategisch naar mijn LinkedIn kijken.

Dat er nu altijd wel een groot deel business uit LinkedIn gewoon komt. Ik denk, vandaag de dag is dat 70% van onze klanten bij Creatix komen uit mijn LinkedIn-profiel. Je hebt een boek geschreven over LinkedIn of een e-book. Een e-book, ja. Wat staat daar dan juist in als je zelf niet

echt met een doel bezig bent met LinkedIn? Wat heb je dan in jouw boek als belangrijke punten meegegeven? Ja, ik was nog eens terug voor die YouTube-video dat ik vandaag had gemaakt over LinkedIn. Nog eens nostalgisch gaan terugkijken naar zes, zeven jaar geleden. Er is eigenlijk heel weinig veranderd.

Dat is een e-book dat ik had geschreven omdat ik qua in Vlaanderen begonnen was met die verhalende content en dacht, oké, de pionier moet het dan ook gaan uitleggen aan de rest hoe dat het moet. En daar komen heel simpele dingen tussen. Je hebt natuurlijk de anatomie van een LinkedIn-post. Dat is wel psychologie, hoe je iets opstelt als je gaat

kijken naar mijn content. Je gaat dus zien dat het al zeven jaar identiek hetzelfde is. Het is altijd op dezelfde manier opgesteld. Om dat heel simpel uit te leggen. In mijn eerste zin moet het altijd een hoek zijn. Dat is zoals bij alles in marketing. Hoe trekt de volk binnen? Dus er moet altijd iets mysterieus zijn. Er moet een voorbeeld zijn

dit ga ik nooit meer doen. Wat? Ondertussen noemen ze dat clickbait. En allemaal toen in de tijd was dat nog niet clickbait, maar je moet altijd met zo'n mysterieus, een mysterieus begin hebben. Dan als je als je post over een mening gaat dat je

wilt delen, moet je expertise er al opbouwen. Dus je moet dan bijvoorbeeld zeggen stel dat je zegt van dit ga ik nooit meer doen, dan zeg je in je tweede stuk ik run nu al tien jaren marketingbureau en dit verbaast mij.

Mensen lezen dat en die denken ah, die al tien jaren marketingbureau, die zal wel weten waarover dat hem spreekt. Dus je moet een erg wanend, in het begin wegnemen, door iets van expertise te droppen. Dan schrijven we content, een mening,

whatever. En ik maak altijd graag een vergelijking of een metafoor. Dat mensen het zich beter kunnen inbeelden. Omdat ik zelf ook een hele visuele ben op veel vlakken. Dus ik hang er altijd een extra verhaaltje aan. En dan op het einde moet je een beetje zien van, wil je engagement of niet? En vroeger werkte dat

heel goed, maar mensen commenten nu niet meer zoveel. Maar vroeger zei ik bijvoorbeeld van, oh, heb je dat ook ooit al eens meegemaakt? Of wat is je mening hierover? Of bijvoorbeeld, ik heb nu wat tips gemaakt, gedeeld voor startende ondernemers. Zou ik zeggen van, dit waren er vijf, wie geeft mij de zesde? Maar de reacties zijn veel mindere

dan vroeger, omdat mensen minder commenten en zijn zelf meer posts aan het zetten. Maar vroeger werkte dat heel goed. Dus het is altijd mysterie, expertise, inhoud, call to action. Dat is altijd hoe je zoiets opbouwt. En dan is het gewoon,

ik heb daar ook een dubbele mening over, over consistentie op LinkedIn. Ik vind in je eerste drie tot zes maanden dat je op LinkedIn actief wilt worden, moet je heel consistent zijn en twee keer per week posten. Daarna moet je dat compleet uit het raam smijten en alleen maar posten als je iets te zeggen hebt. Want er is een groot probleem op LinkedIn

vandaag met content creators. Content moet je niet maken. Als je nu zelf zegt, ik ga op dinsdag en donderdag posten, en je donderdag geen inspiratie post, alsjeblieft niks. Want je gaat zoeken naar content en het gaat niet goed zijn. Je gaat iets reposten,

iets herverpakken, zeveren, verzinnen, ik kan dat niet tegen. Post dan liever niet. Maar in het begin moet je heel even consistent posten en gewoon publiek in het opbouwen. En dan de kleine trucjes. Bij elke post dat je maakt, als iemand je post liked en je hebt daar geen

connectie mee, dan connecteer je met die persoon. Je maakt wel netwerkeffecten. Je zorgt dat je aantal connecties en je volgers groeit. En in het begin moet je daar gewoon keiveel werk in steken. En dan kun je dan nog wat boosten door bijvoorbeeld een white paper te schrijven in plaats van zeggen van, hey, ik heb een white paper

geschreven, hier kan je hem downloaden. Link naar de website. Zeg je ervan, reageer hieronder met ja, of jouw beste mop, of whatever. En je stuurt al die mensen individueel een bericht. In het begin moet je de dingen doen die niet schaalbaar zijn. Omdat het dan nog kan, zeker?

Omdat dat gewoon het beste werkt in het begin. Ik heb die e-book, ik was er gaan zoeken, ik denk eronder in de comments, de eerste keer dat ik hem gepubliceerd had, waren er 900 comments. Op een paar dagen. Dus ik heb naar de eerste dag drie,

vierhonderd man een bericht moeten sturen, hè. En ik moest dat allemaal personaliseren, want anders werden geflagd door LinkedIn verspannen. Dus iedere keer heb je persoonlijk een berichtje. Oh man. Ik denk dat dat voor heel veel heeft gezorgd later. Dus in het begin moeten we de onschalbare dingen doen om later te kunnen schalen.

Je mag niet te gemakzuchtig zijn als je zoiets wil beginnen. Je moet echt wel het harde werk doen in het begin. En dat doe je op die manier. Dat is een mooie inzicht. Je begint echt de grinds te doen. Dat je niet alleen een naam maakt, maar ook die mensen

bereikt en individueel waarde gaat geven. Hoe graag wil je dat, hè? Als je het graag wil, dan ga je de moeite daarin steken, hè. Maar het is niet genoeg dat als je op Instagram een verhaaltje deelt om dat te copy-pasten op LinkedIn te zetten. Je moet dat aanpassen aan je doelpubliek. Je moet daar de moeite in steken.

En dan nog wat kleine tips, hè. Ik zei het er net al, post op een dinsdag of een donderdag. Want maandag komt iedereen uit het weekend. Dan is er weinig engagement. Woensdag zijn ze met de kinderen bezig in de namiddag. Vrijdag zitten ze al aan de aperitif. En in het weekend is er toch niemand actief op LinkedIn. Dus dinsdag en donderdag

post altijd om twaalf uur dertig dan, als het kan. Als ik op die moment inspiratie heb, staan ze net met hun lunch bezig, gewoon scrollen. Dan pakten de mensen vast. Maar dat zijn gewoon die kleine trucjes die op elke moment kunnen verdwijnen, eigenlijk. Het draait nog altijd rond content

en een niche en een persoon aan kiezen. Want ik heb vijfhonderd interesses, dus ik kan over van alles wat posten. Je mag gewoon veel verschillende dingen posten. Dan gaan mensen je niet volgen. Want mensen willen meer content over hetgeen waardoor ze je zijn beginnen volgen. En als ik één post zou

maken over, laten we zeggen, persoonlijke groei en daarna nooit meer, dan heb ik misschien twintig volgers erbij gehad die meer wilden horen over persoonlijke groei. En ik heb die daar nooit meer gegeven. Dus je moet een aantal kleine topics kiezen waar je je ding rond gaat beginnen doen. En bij mij is dat ondernemerschap, persoonlijke

groei, af en toe is er persoonlijk een update en heel af en toe een beetje sporter. Dus ik vind dat dat hoort bij ondernemerschap, gezond blijf, gezond lichaam, je brein efficiënt gebruiken. Dus daar kadert dat allemaal in. Maar ik post heel weinig over marketing of websites. Terwijl het

dan net het ding is waar ik meestal een dag mee bezig ben. Dan wordt dat de sales. Ik kan daar niet tegen. Ik doe niet graag platte sales. Je gaat gewoon vertrouwen opbouwen. Ik vind het ook tof dat je even sporter hebt bijgehaald, want dat was ook iets dat ik nog in mijn

hoofd had. Ik had de voorbije dagen een paar keer door je website gegaan en ik was echt fan. Dat is heel clean en duidelijk en not at all sales. Ik heb het al over je persoonlijke website. Over opdebeek.com.

Ik zal mijn eerste plug hier al doen. Brand new, een week oud. Ik denk dat de podcast live zal zijn. Twee weken oud. Maar ik wou toch mijn eigen platformje wat creëren om daar de dingen op te zetten wat ik niet kan doen met Creatix. Dat Creatix heel zakelijk is en hier wil ik persoonlijke dingen kunnen delen

op dat platform. En het is inderdaad heel persoonlijk. Er staan zo'n leuke feitjes, leuke weetjes op en leuke foto's en zo. En een van die dingen dat daar opstaat is dat je ooit in één jaar 50 kilogram was afgevallen. En hier komt sport dan een beetje kijken van hoe is dat gebeurd? Hoe zijn ze

werk gegaan? En waar heb je uit dat proces van 50 kilogram afvallen geleerd? Want dat is niet niks. Dat is een big thing. Om dat te kunnen doen. Het belangrijkste dat ik eruit geleerd heb is dat dat helemaal niet moeilijk is als je het graag genoeg

wilt eigenlijk. Het probleem is dat voor veel mensen de pijn niet hoog genoeg is om die kilo's af te vallen. Iedereen wil het wel afvallen, maar de pijn is niet hoog genoeg om dat te doen. Ze kopen gewoon een maat groter van kleren, ze pakken het zweet erbij

als ze een trap moeten opwandelen, die pijn is niet hoog genoeg. Bij mij was er een pijn. Ik ben altijd de chubby kid geweest laten we zeggen. En ik ben de eerste keer zwaar afgevallen op mijn 17 of mijn 18 jaar omdat ik toen sport naar school kon doen. En ik kon dan zo supergoedkoop gaan fitnessen

op woensdagnamiddag. En dan was ik wel afgevallen. Maar vanaf dat ik terug begon met de zaak en veel meer bezig was met ondernemerschap, ben ik heel veel aangekomen op korte tijden. Ik denk aan mijn maximum. Ik heb dat al een paar keer in mijn podcast gezet. Ik weet het niet meer van buiten, maar het gaat tussen

132 en 136 kilo geweest zijn. Dat was het maximum dat ik hoog. Gewoon, elke nacht slecht eten. Maar dat is goed. Het is plezant. Pizza, kebab, frieten. Het is zalig. Elke dag opnieuw alcohol drinken. Monsters

drink ik nog altijd. Maar nu de niet-gesuikerde variant en toen de gesuikerde variant. Ik was daar niet mee bezig. Dat interesseerde mij allemaal niet. Totdat ik met mijn vader op reis ging naar Afrika, naar Kenia. En de laatste twee dagen hadden we een heel

kleinschalig resort daar. Nadat we een safari hadden gedaan. En aan dat zwembad zat één koppel, 60, 70 jaar. Onder het taal. Ik denk Duits ofzo. En ik durfde niet te zwemmen. Ik schaamde mij voor hoe dat ik eruit zag.

En dat was de eerste keer. Letterlijk de eerste keer dat ik dat gevoel had. Daarvoor nooit. Dus er is ergens een chemische klik geweest in mijn hersenen op dat moment van dit is niet meer oké. En ik weet nog dat ik toen de eerste iPhone had dat water gedicht was. Ik ben finaal in dat zwembad gegaan met mijn iPhone.

En ik heb dan een maat van mij gestuurd en naar Lesvio dat de ondertussen Belgisch of Europees kampioen Natural Bodybuilding is geworden. Shout-out Lesvio. Trots op je maatje. Maar zoveel jaren geleden heb ik naar hem gestuurd, want hij was toen altijd al bezig met hun sport. Lesvio, het gaat hier allemaal te ver

voor mij. Ik wil dat je me helpt in het begin om gestart te geraken met afval. Hij heeft een voedingsplan, een trainingsschema voor mij gemaakt. En ik ben dat een maand beginnen doen in een basic fit achter mijn noek. En ik ben heel radicaal erin gegaan. Maar dan gaat een merkje in alles wat ik vertelde en al verteld heb.

Het is altijd, het is 0 of 100. Het is zwart of wit. Dat is hoe ik in elkaar zit. Dus ik ging van 4000 calorieën op een dag naar 1200. Dat kon mij niet schelen, want ik had dat doel voor ogen. Ik wil afvallen.

Nog niet de 50 kilo op een jaar. Dat komt zo sporaal. Dus als je bezig bent van hé, dat zou wel greif zijn om dat te kunnen bereiken. Maar ik wou echt radicaal afvallen. Een andere karaktertree dat ik heb, is dat ik geen geduld heb. Dus ik kon dat niet aan dat dat vijf jaar ging duren. Dat moest op een jaar gebeuren.

Dus ik ben een maand beginnen sporten en dan kwam ik in een basic fit van leren Thomas tegen. Thomas van de Vel, personal trainer. Die was ook zo wat, juist begonnen met zijn onderneming. Zo een ondernemende personal trainer. En echt, ah, ik ga daar eens

een sessie bij boeken. Je ziet nu dat dat is, want dat is plezant. En dan kan ik daar nog wat van leren. Ondertussen trainen we zes jaar samen, denk ik. Elke week nog altijd. Twee keer, drie keer. Hangt er wel van af hoe we staan in ons leven. Hij is recent ook vader geworden, et cetera. Dus dan zien we een beetje van hoe dat de planning overeenkomt. Maar dat is echt een goede maat

van mij geworden. En die heeft mij dan verder geholpen op dat pad. Maar, dat zijn alle externe factoren. Intern moet je het zelf willen. Als je het niet wilt en er niet heel veel dedication voor toont, dan gaat dat niet lukken. Maar concreet wat ik gedaan heb is, ik heb een jaar lang elke dag hetzelfde gegeten.

Fage, yoghurt, 0%. Met een paar druppeltjes smaakstof erin van Body & Fit, met zo'n stoempipetje dat aan de aardbeien smaakte. Want de variant van fage in mijn aardbeien had te veel koolhydraten. Dan had ik altijd

een maaltijd van, ik ga nu het bedrijf niet vernoemen, want dat is gratis reclame voor hun. Dus dat ga ik hier vandaag niet doen. Maar beeld je een bedrijf in waar je veel uitspang krijgt, dat zo'n voorgepakte maaltijden verkopt, dat je in de microgolf moet steken met kip en, wauw, grunten.

Ik deed nul carbs. En dan s'avonds had ik altijd twee pittabruikjes in een broodrooster met kipcurrie en kippenwit ertussen. En dan kwam ik more or less op 1200 calorieën. More or less. Elke dag. Mijn enige

variatie was in die microgolf maaltijden dat ik eens een keer een kipburrie had en soms is een kipspiesje en soms is het wat gehakt of rundere dingen. Maar ik had dat elke dag. Ik dronk zo goed als geen alcohol niet meer. Ik veranderde al mijn frisdrankje naar zero frisdrankje. Ik ging bijna

niet meer feesten. En zo ben ik op een jaar iets meer dan 50 kilo zelfs afgevallen. Ja. En ik ging vier, vijf keer in de week fitnessen. Krachttraining. Dan is het ondernemen nog allemaal. Ja. Ja. Ik ging om zeven uur zwaar eens naar de fitness.

En om het zo efficiënt mogelijk te doen ging ik al in mijn sporthoudfit naar daar en ik kan geen lange broek verdragen als ik sport. Dat was een kort shortje. Dus in de winter als dat sneeuwen was, zoals nu vandaag tijdens deze opname. Het was min zeven. Ik op mijn fietsje. Kort broekje, t-shirt, een jas. Dat is onpraktisch. Dan moet ik

die daar wegleggen in de basic fit. Misschien wordt die gepikt ofzo. Gewoon t-shirt, kort broekje. Ik heb dat in basic fit. Bijna elke dag opnieuw. En met die krachttraining te doen op een jaar. Allee, dit is allemaal bij... Als ik het heb met over geld, dan zeg je, dit is geen financieel advies. Dit is

geen gezondheidsadvies. Ik raad niemand aan om te doen wat ik heb gedaan. Ik heb gewoon de chance dat ik laten we zeggen genetisch vrij gezond ben. Ik heb recent nog een bloedonderzoek laten doen. Al die waarden waren zeer goed en perfect. Dus ik ben misschien ook daar een klein beetje

een freak. Dus ik heb dat kunnen doen. Ik raad daar niemand aan om dat te doen. Maar dat is maar gewoon een bewijs van als je het graag genoeg wilt, dan kun je dat doen. En door die krachttraining te doen, heb ik een deel van dat vet kunnen omzetten in spieren. Waardoor dat je

je BMR, hoeveel dat je om de dag verbrandt, zonder iets te doen eigenlijk, ook mee begon te stijgen. En dus zo kreeg je nog een grotere deficit in de calorieën eigenlijk voor af te vallen. En nu dan? Ik neem aan dat je niet nu nog

dezelfde dingen elke dag eet. Als dat je toen had. Is je stijl dan nu een beetje veranderd? Dat je nu wat gezonder leeft? En niet vier keer per week bijvoorbeeld naar de fitness gaat, maar toch wel elke week? Dat je zo een iets meer gematigd leven

leidt? Ik kom terug uit een traject en gelukkig wel eens met de periode van 2020 tot 2022. We weten allemaal wel waarover dat gaat. Ik zie het bewust het woord niet, omdat heel vaak wordt een video krijgt veel minder views als je het

woord zegt. Dus het algoritme pikt het woord op en dan worden die views naar beneden gehaald. Omdat ze niet willen dat er desinformatie over is. Dus dan weet ik het niet. Zeg, ik save uw podcast hier vandaag. Dat is een kleine tip gewoon van YouTube en zo kan dat allemaal al herkennen dat dat woord wordt gezegd. Maar dus in die

periode waren de fitnessen toe en ik ben volledig uit mijn routine gegaan. En ik was redelijk wat bijgekomen. En ik ben eigenlijk sinds september nu terug 20 kilo afgevallen. Dus sinds september tot januari 20 kilo afgevallen. Omdat ik weet hoe dat systeem werkt. En dat het

in elkaar zit. Ik vind dat leuk om dat nog eens te proberen. Ik was even een pedale kwijt, omdat ik volledig uit mijn routine was gesmeten. En gaan samenwonen met je partner is super leuk. Maar dat brengt iemand anders zijn goestingjes ook mee in het huishouden. Zo dat chipje s'avonds in de zetel.

Ik deed dat nooit eigenlijk. Maar ja, als je samen gezellig een serie film aan het zien bent en zij zegt ik kan een chipje eten. Dan denkt je van, dat is nou ook wel lekker als je het zo zegt. Blijf er maar eens af. Maar ik deed dat vroeger niet, want ik kwam vroeger thuis van een bureau en ik ging direct op mijn kamer

achter mijn bureau terug zitten en dan terug achter de pc. En dat is gewoon praktisch. Je wilt geen chips eten als je aan een toetsenbord zit, want dan wordt de toetsenbord vuil. Dus ik snakte nooit achter mij de pc eigenlijk. Als ze ze wij zijn gaan samenwonen gebeurt dat wat meer. Die killer is er weer bij. Ik ga dat echt niet op haar steken. Dat is

mijn falend zwak karakter op die moment geweest. Dat is niet haar schuld. Maar daar komen veel meer verleidingen in het spel. Dus ik dacht, kom genoeg. September ben ik een drie weken naar Amerika geweest. Ik kwam terug en nu dacht ik, ja, op nu zo'n moment. Je kunt zien,

heel vaak neem ik grote beslissingen na een reis. Dan geef ik schuld wegstappen van alles. En nu ben ik er terug ingevlogen. Dus drie keer aan het trainen. Mijn madame is nu ook aan het voorbereiden op een crossfitwedstrijd in de zomer. Dus die gaan nu lopen en zo. En ik ga allemaal mee, omdat ik dat dan plezant vind om dat met haar te doen.

Maar het is drie keer krachttraining in een week en een zwaar deficit op mijn calorieën en mijn voeding. Wat mijn trainer absoluut niet aanraadt. Maar ik luisterde naar zijn advies, want ik wilde fout. Zelf maken. Trouwbak naar het begin van dit gesprek. En voor mij is dat gemakkelijker om zwart of wit te zijn.

Dus het is ofwel te veel eten, of te weinig eten. En dat is niet supergezond, maar dat is een systeem dat voor mij werkt. Het zou voor mij niet werken dat je 2000 calorieën op een dag moogt eten en dan ga je over zeven maanden drie kilo kwijt zijn.

Niet bij mij. Laten we hard gaan. Soms vaststik. 48 uur niet eten. Meer focus. Dat sukt in het begin. Die eerste twaalf. Of zestien uur. Daarna vergeten we dat. Maar dat is wel een beetje een superkracht dat je zo on-demand

kunt hebben. Dat zijn de paar dingen in het leven waar ik goed in ben. Dat kan ik heel goed. En jij bent geen dokter. Ik ben zeker geen dokter. Nee, geen advies. Als je dat zo 48 uur doet, bijvoorbeeld. Kun je dat zomaar een keer 48 uur doen en dan daarna

terug verder gaan hoe je daarvoor bezig bent? Ik durf mij daar niet over uit te spreken, maar ik weet wel, als je dan je eerste maaltijd eet na die 48 uur, dan kun je dat best kalm houden. En groenten en noten, goede vetten, et cetera. Je gaat dan niet ineens een pizza van 4000 calorieën

eten, want dat is wel zo'n shock-effect op je lichaam. Ik spreek hier allemaal uit persoonlijke ervaring, maar je kunt dat altijd eens proberen. Ik heb altijd geleerd dat een kilo vet 7000 calorieën is. Dus je moet een deficit van 7000 calorieën creëren om een kilo vet eigenlijk kwijt te spelen.

Ja, dat wordt wel gemakkelijker als je twee dagen niet eet en daarna kalm aan doet. Dan kan je kilden al 4000 calorieën van de 7000. Terwijl als je elke dag 300 calorieën minder eet, dan moet je er altijd 25, 25 dagen of zo over doen

om een kilo kwijt te spelen. Dat is gewoon wiskunde. Heel mijn leven is wiskunde. Ik was nooit goed in wiskunde, maar ik ben heel goed in systeemjes aan het rafelen. Dus dat is voor mij pure wiskunde altijd. Dataanalyse, supertof. Dus zo pak ik dat aan. Maar iedereen moet op zijn manier dat aanpakken

als ze dat willen doen. Er zijn ook gewoon mensen die zeggen dat interesseert me echt niet. Dat ik wat te veel weeg. Dat is fine. Dus jij beslist om op je 50 neer te vallen van een hartaanval en je hebt geen spijt. More power to you, zalig. Dat is aan je karakter. Het zou heel jammer zijn als je

dan kinderen hebt en dat je die dan achterlaat en dergelijke. Maar ik heb wel zoiets van, het is uw leven, dus doe ermee wat je wilt. Maar of je inspiratie wilt of je wilt wat afvallen. Ik heb in 2019 er een video over gemaakt op mijn YouTube-kanaal dat ik 50 kilo ben afgevallen. Op een jaar. Je staat nog altijd online.

Je kunt ook altijd snel gaan kijken. Er zit heel veel informatie in. Maar het is dus mogelijk. Je moet je niet laatst vertellen dat het niet mogelijk is. Gewoon een dikke zat zijn. Ja, en wat er bij mij blijft hangen, is, je moet het inderdaad graag genoeg willen,

maar de pijn moet groot genoeg zijn. Dan blijft het bij mij hangen. Het is dan pas dat je echt die verandering gaat maken. Dat is, en dat is heel vaak bij mij wel een externe pijn. Zoals dat iemand... Eigenlijk is dat niet extern, want die mensen hebben niet

tegen mij gezegd daar in Afrika. Die hebben niet gezegd dat mij wat een lulletje, een dikke vent is. Die waren zelfs niet naar mij aan het kijken. Ja, waar hadden die Duitsers dat eigenlijk mee te maken? Ja, dat ik mij gewoon schaamde voor die mensen, dat ik mij in mijn bloot bovenlijf in dat zwembad zou smijten, omdat ik er zo onappetitieus dat ik uitzag,

om het zo te zeggen, voor mij dan. Ik ben heel streng voor mezelf ook, hè. Dat hadden die mensen waarschijnlijk niks had geboeid. Het is niet dat die in mijn leeftijdscategorie zaten dat ik mij schaamde voor een vrouw van mijn leeftijd die er aan dat zwembad lag of zo. Nee, dat waren echt mensen die waarschijnlijk niks van mij gaven.

En toch had ik dan die externe prikkel dat ik in mijn hoofd een verhaal van had gemaakt van, je vakantieervaring gaat veel minder zijn als dat je uitzicht is. Dat was dan die klik, en dan schiet ik in actie eigenlijk.

Dat is wel cool om te horen hoe dat zo werkt. We hebben het nog te weinig naar mijn roesting over creaties gehad. Een bedrijf waar je nu al tien jaar zaakvoerder en oprichter van bent. Wat is nu juist de waarde

dat creaties aanbiedt in een wereld waar dat er veel webdevelopers zijn? Is het enkel webdevelopment? Vertel eens wat dat creaties precies doet en wat dat jullie meerwaarde zo is. 40% van wat wij doen is websites bouwen en

webshops bouwen. 60% van wat wij doen is online marketing. Het unieke aan creaties is, mede door onze tien jaar ervaring, dat we een van de weinige bureaus zijn die een heel sterke mening durven hebben over bepaalde dingen. Dus heel veel marketingbureaus werken eigenlijk dat een klant zegt,

wij willen een campagne over dit doen, en dan zegt dat bureau, oké, dat kunnen we zo doen. En dan zegt de klant, ik heb dit budget ervoor, en dan zegt het bureau, oké, dan zullen we dat zo efficiënt mogelijk inzetten, en dan doen die een campagne en een CESA. Ik challenge mijn klanten de hele tijd. Ik durf een idee slecht te noemen.

Ik bel die op als ik een mail krijg van die en ik zeg, allee, van waar komt deze nu weer al? Dus ik nestel mij in die bedrijven. Ik doe echt alsof ik een aandeelhouder ben van dat bedrijf, dus ik bewaak heel hard die langetermijnstrategie en waar ze naartoe willen gaan. Omdat er op marketingvlak te veel

beslissingen worden genomen op basis van emoties en gevoelens, en ik ben een hele rationele. Dus ik durf die bedrijven op het pad te houden van waar ze naartoe moeten. Mede door mijn tien jaar ervaring heb ik al een systeem uitgedokterd waarvan ik weet dat het werkt voor bedrijven.

En daarmee dat onze klanten ook jaren bij ons blijven. Een gemiddeld verloop van eh, een klant bij een marketingbureau is tien maanden. Dus een gemiddelde bedrijf blijft tien maanden bij een marketingbureau en dan stoppen ze daarmee. Nou, wij hebben klanten die al vijf, zes

jaar bij ons zijn op het vlak van marketing, dus wij zijn een enorme uitschieter op dat vlak. Omdat ik echt ownership neem, omdat ik challenge, ik heb een mening over dingen, ik laat mijn expertise doorschijnen. Wij doen niet gewoon wat klanten van ons vragen. Wij doen wat het beste is voor hun bedrijf. Dat is een heel unieke stijl.

Niet veel bedrijven kunnen daarmee om. Maar degene die daar voor openstaan om dan volledig te outsourcen met een carrot blanche aan ons, ja, die plukken de vruchten, hè. Ik las dan ook iets op je LinkedIn dat bij wat je nu zegt terecht in mijn hoofd komt en dat was een zinnetje dat je had gedeeld.

Wat was het ook alweer? Gaan we niet doen. Ja, gaan we niet doen. Jij durft nee zeggen tegen je klanten. Welke waarden zie je daar precies in? En waarom is dat soms nodig om nee te zeggen tegen je klanten? Dat ik extreem langetermijn denk in alles wat ik doe in mijn leven.

Als een klant mijn idee geeft voor een marketingcampagne en dat idee is niet goed, zouden 95% van de marketeers zeggen oké, want klant is koning. We werken dat uit. Je werkt drie, vier keer een idee uit voor die klant. Die campagne was niet goed. De resultaten zijn er niet. Je hebt gefaald als

marketingbureau. Je kunt dan gaan zeggen ja, maar dat waren uw ideeën. Dat is uw schuld. Dan zegt die gast, dan had hij mij maar anders moeten adviseren. En die is weg. En hij gaat naar het volgende bureau en dan gaat hem weer zijn of haar ideeën zeggen die niet goed zijn. Dus ik durf heel vaak te zeggen, gaan we niet doen. Omdat ik echt vanuit die expertise

wil spreken van hé, jij moet niet met ideeën komen hé. Ik zal wel met ideeën komen. En daarmee dat onze online marketing ook in een vaste maandelijkse prijs zit. Wij werken niet per uur. Wij werken niet met incentives van een percentage van het advertentiebudget of van een omzet. Je betaalt mij gewoon een vaste prijs per maand.

En voor die prijs doe ik dingen voor u. En je kunt mij bellen. En je kunt de dingen aftoetsen. En dat begint met marketing. En ik merk bij sommige bedrijven na vier maanden word ik al meegenomen in zo'n C-level discussies over moeten we dat bedrijf overnemen, waar gaan we een nieuwe vestiging openen, die betrekken

mij daarmee in. Omdat ik een meewerkende ondernemer ben. Het is niet zo dat je je marketing bij ons afneemt en dan geef ik dat aan onze junior marketeer die twee maanden ervaring heeft. Niks mis mee, je moet ergens beginnen. Maar ze weten dat ze met mij gaan samenwerken. Met een ervaren gast

met expertise. Die ja, heel goede beslissingen kan nemen voor hun bedrijf. Dus dat maakt het heel uniek. Dus tuurlijk durf ik te zeggen, ga maar niet doen. Tuurlijk durf ik tegen de klant te zeggen dat is het slechtste idee dat ik al gehoord heb dit jaar. Gewin de prijs van mij. Ze hadden met wat humor en dat sarcasmen enzo.

Dat weten ze ook van mij. Dat is nooit slecht bedoeld. Maar sommige klanten worden daar graag in gechallenged. Maar een bedrijf dat zegt, onze wil is wet, zeg ik op voorhand. Ik vind dat heel leuk dat je mij zoveel geld wilt geven om dit te doen, maar dat gaan we ook niet doen. We gaan niet

samenwerken. Want ik weet dat wij heel veel ruzie gaan hebben met elkaar. En dat wil ik niet. Ja, dat is... Je bent dan heel duidelijk in de mensen waar je mee samenwerkt en ook in wat ze van je kunnen verwachten. En dat is dat jij op marktingvlak dan de beslissingen gaat maken.

En het werkt. En breder. Ik doe soms echt alsof dat mijn bedrijf is. Dat ik soms zeg van dit zijn uw populairste producten, bestel daar meer stok van alsjeblieft. Dus als ik iets van een CFO zou moeten doen of een COO, dan begin ik mij te boeien. Omdat ik

weet dat als er meer stok is van dat product als we nu over e-commerce hebben, dan ga ik dat kunnen verkopen met een hele hoge ROAS, ROI, dat ze heel veel geld terugverdienen aan die campagnes. Dus alsjeblieft, besteld meer van dit. Dat werkte niet goed. Die kleuren waren niet goed van die kleren.

Dat moet je niet meer bestellen. Dat heb ik allemaal gecheckt voor u. Omdat ik heel diep in die data duik, kunnen ze aan mij veel meer hebben dan gewoon aan marketing. Ik ben op heel veel vlakken interessant voor een bedrijf. En ik word heel snel betrokken in die gesprekken ook. En dat is een heel natiepische aanpak.

Ze betalen daar ook wel wat voor bij ons. Vandaag is dat... 3000 euro per maand, dat gemiddelde retainer is, dat ze ons betalen. Maar draait dat dus om naar een bedrijf, dat is nog niet eens de kost van één werknemer. En ze krijgen wel iemand met tien jaar ervaring en nog development erbij ook. Dus

economisch valt dat nog allemaal goed mee. Ja, dan is het wel interessant. Ik denk ook dat het vooral interessant is voor een bedrijf, omdat je gewoon eerlijk gaat zijn tegen hen en gaat zeggen wat jouw ervaring op dat moment zegt. Van wat ze beter kunnen doen op marketingvlak of op

bedrijfsvlak. Maar ik neem die andere marketingbureaus aan die kwalijkse, want wat die allemaal doen is heel veel personeel aanwerven om te groeien. En als je 25 man op je WP-rollet staat, en je hebt een klant die nu 10.000 euro per maand betaalt en de klant zegt het moet zo en niet anders, wat ga je doen? Zeg je

bye bye, wij werken niet meer samen, waar ga je ineens 10.000 euro vinden? Maar dat is een strop. En dat gaat helemaal terug naar het begin van de vrijheid. Ik wil altijd vrijheid hebben. Ik wil altijd gigantische buffers hebben. Ik geef nooit geld uit dat ik niet heb. Ik wil altijd tegen elk

klant kunnen zeggen, de samenwerking verloopt niet meer goed. Ik denk dat we er best mee stoppen. Ik moet altijd bereid zijn dat ik mijn omzet volgende maand halveer. Omdat ik het gevoel heb dat ik geen meerwaarde niet meer kan betekenen voor bepaalde bedrijven. Dat is die vrijheid. Veel marketingbureaus

zitten met een gigantische strop rond hun nek en dat is perel. Waarom zijn wij bewust een klein bureau? Omdat ik dat allemaal niet wil. Ik wil nooit mijn waarde verlogenen voor geld. Dat is heel belangrijk. Men zijn er veel die die fout maken van altijd maar groeien, groeien, groeien. Ik neem me

echt niet kwalijk op welk netwerkevent dat ik kom als ik er dan eens naartoe ga, want dat is niet mijn ding. Zeg eens altijd tegen mij, en? Met hoeveel zet u nu? Hoeveel man werkt er nu bij u? Alsof dat dat een of andere maatstaf is voor succes. Waarom vraag jij niet naar voor welke koele klanten werkt jij nu? Zet jij je gelukkig?

Ik vind dat allemaal veel betere parameters voor succes dan hoeveel personeel er rondlopen. Als we nou allemaal weten in België hoeveel dat personeel kost, dus als iemand zegt 10, dan weet je ook van, ah ja, oké, die heeft 50.000 euro per maand uit aan payroll. Ja, die moet wel wat omzet binnenhalen.

Maar laat dat toch geen maatstaf zijn voor succes, het aantal personeelsleden dat je hebt bij je bedrijf. Je maakt je leven alleen maar moeilijker. Dus dat zijn dingen waar ik mij actief tegen wapen eigenlijk bij ons bureau, en daarom dat wij heel atypisch en uniek zijn, ook al

zegt elk marketingbureau dat ze atypisch en uniek zijn, hebben wij wel de bewijzen dat we dat zijn. En hoeveel zijn jullie nu? Vier. Vier, ja. Op onze max waren we vijf. Meer dan dat hoeft niet voor mij. Dan kun je ook snel schakelen, hè.

Dat is ons klantenappreciëren. Mijn klant belt mij, en als ik op dit moment niks aan het doen ben, dan heb ik een half uur later hun nieuwsbrief of hun campagne of hun pagina op de website aangepast. Snelheid is alles. En veel bureaus zijn heel traag, omdat dat allemaal in systemen steekt,

en planningen, en je belt naar je accountmanager en die zegt, ja, de chart van development is nou juist anderhalve week met verlofzaal. En dan heeft hij dat gepland en dat gepland. Binnen drieënhalve week kunnen wij een websitepagina maken. En ik zeg, binnen 35 minuten kunnen wij een

websitepagina maken. Snelheid wint. Dat weet je het wel. Altijd. Dat is een extreme underrated skill, hè. Snelheid. Op alles, hè. Op berichten reageren. Ik heb heel snel gereageerd op je bericht, denk ik, van de podcast, hè. Ja, en ook de berichten die daarna

kwamen. Ik vond, dat was wel iets leuks. Dat geeft mij dan een gevoel, hij is ermee bezig en hij geeft wel om de podcast of wat we samen gaan doen. En ik kan mij zeker inbeelden dat als je ook zo snel reageert naar je klanten, of nog sneller, dat zij dat

even hard of nog meer gaan appreciëren. Tuurlijk. Mensen worden kei geapprecieerd als je snel reageert. Ik werk heel graag met mensen die zelf snel reageren. Soms heb ik een idee voor een klant om iets snel uit te werken en als die anderhalve week later reageert, heb ik zoiets van, ik heb er eerlijk gezegd geen goesting meer in.

Dat is, dat is, snelheid is mega underrated, met alles met berichten. En dat je ook gewoon, jij hebt meer goesting gehad om vandaag naar hier te komen dan bij iemand anders die er twee weken over doet om te antwoorden op je berichten. Omdat je je geapprecieerd voelt door mij, dat ik daar ook direct tijd voor maak

om dat te plannen, te regelen, et cetera. Dat is gewoon iets psychologisch. Maar ik vind dat zelf ook leuk. Daarmee dat ik, met iemand met wie ik samenwerk, leveranciers, boekhouder, verzekeraar, de kerel dat mijn reizen boekt, et cetera, dat is allemaal WhatsApp, bam, direct berichtjes,

iedereen antwoordt binnen tien minuten, maar die krijgen allemaal keiveel gedaan van mij, omdat die dat doen. Mijn verzekeraar, dat zegt van, ik zou toch die polis nog aanraden, dat je daar beter je tekst had, als ik van, doen, maatje. Omdat hij heel veel goeds wil bij mij heeft opgebouwd, omdat die bereikbaar is en dat wij kunnen samenwerken met elkaar.

Dat is een leuke manier van werken. Zijn er ook. Ik ben dus heel benieuwd naar het volgende. En, dat is bij elke ondernemer anders, dus misschien ga je daar ook niet deftig op kunnen antwoorden. Maar, hoe zit een dag van u als zaakvoerder van Creatix

eruit? Nu gaat een of andere zotte ochtendroutine misschien verwachten, ofzo, hè? Om een bedrijf te runnen, dat je al tien jaar mee bezig bent, je dagen zullen er waarschijnlijk nu en dan wat anders uitzien, of elke dag anders uitzien, maar zo'n doorgaans dag, dat je hier al

vaker hebt gehad, hoe gaat dat zo in zijn werk? Dus je hebt een ondernemersdagroutine, dus je staat vanmorgen vroeg op, je wint met meditatie in een gratitude journal dat je begint in te vullen, dan gaat dat nog in je ijsbad zitten, dan doe je nog van alles wat je tegenwoordig

leest, dat is dus helemaal niet wat er gebeurt. Om wat ouder te worden ben ik natuurlijk veel vroeger wakker, dus ik word wakker om half zeven. Het eerste wat ik doe is mijn gsm vastpakken, en dan begin ik te scrollen op Twitter, op Reddit, begin ik al wat mails te bekijken. Ik ga eigenlijk tegen al het advies in wat dat je moet

doen. Ik ben al wat mails beantwoord vanuit mijn bed, terwijl ik zo in mijn halve ogen er zit. Dan wat ik doe is, ik sta op, en dan doe ik eigenlijk mijn badjas aan, en dan ga ik direct op mijn bureau achter mijn pc zitten, mijn tas koffie, en dan ben ik anderhalf uur, twee uur

bezig achter mijn computer. Dat is het eerste wat ik doe. Direct, bam, een ledscherm in mijn gezicht. Goed om wakker te worden. Goed om wakker te worden, zeker als je zo nog wat van die ambetante mail zet van de avond ervoor, anderhalf uur. Dus ochtends altijd hetgeen wat ik minst graag doe. Klanten die moeilijk doen, ideeën waar ik geen

fan van ben, administratie, et cetera, ik knal dat er gewoon smorgens door, want ik ben dan tien keer sneller. En dan heb ik ondertussen waarschijnlijk al twee telefoontjes bij antwoord van klanten die smorgens ook heel vroeg wakker zijn. Ik pak dan gewoon af, gezellig, even alles kort sluiten.

Dan ga ik douchen, en dan meestal tegen half tien, tien uur kom ik hier aan op kantoor. En dan werk ik verder, dan beginnen de mails en de telefoontjes echt wel op te pikken, dus ik krijg, voor alle duidelijkheid laten we zeggen, tussen een vijftig en een zestig

mails op een dag waar ik echt op moet antwoorden. Dan heb ik het niet over nieuwsbrieven of meldingen, dat zijn echt klanten die mij persoonlijk sturen. En ik check dat niet twee keer per dag, ik check dat twee keer per minuut met een mailbox, want het is dan gewoon open op mijn tweede monitor, samen met mijn LinkedIn-berichten, mijn WhatsApp-berichten,

dat is één groot communicatiecentrum. Ik ben aandoord mails direct als ik niks beters te doen heb op die moment. Ik hou me ondertussen bezig, en ik ben zo'n beetje een... hoe moet je dat zeggen? Op het internet ben ik iemand dat een spoor volgt en diep duikt,

dus ik kan een bloghandlezer zijn, en er wordt een woord ingezegd dat ik niet ken, ik tik dat woord in Google, ik vind een video, ik kijk die video, ik kijk de volgende video, ondertussen stuurt een klant van een nieuwsbrief, op het tweede tabblad doe ik dat open, ik typ wat dingen in die nieuwsbrief, ik kijk die video verder. Maar een dag is extreem geotisch, want dat is hoe

mijn brein werkt, en ik krijg het allemaal klaar en tien keer sneller dan de gemiddelde ondernemer of marketeer, dus dat is omdat ik mijn systeem embrace. Dat is omdat ik niet flauw begin te doen met miracle warnings en heel de reutemeteut, dat werkt voor mij niet. Bij mij werkt het om op te staan direct,

die gsm op te doen, direct, zonder een of ander ochtendroutine achter die pc te gaan zitten, naar hier te komen, wanneer het wat rustiger op de baan is. Zaterdag vertrek ik tussen drie en zeven naar huis, dat hangt er gewoon vanaf hoeveel werk dat er was, of dat ik zaterdag

nog iets te doen heb of niet. Ik doe gewoon de dingen dat een dag mij brengt. Dat is wel die vrijheid, hè? Maar ja, en zo ben ik creatief, en dan stak ik op om zes uur, half zeven, ga ik direct achter mijn pc, begin ik content te schrijven, maar ik was recent, ik ben nu bezig aan een nieuwe

whitepaper, misschien tegen dat de podcast online komt, bestaat hem al, maar ik heb 1200 woorden getipt op 18 minuten. Omdat ik dan ineens in die zone geraak, en dat is gewoon ik denk zelfs niet na, dat vlucht gewoon op mijn vingers aan op die moment, en dan kan ik drie weken geen blog schrijven,

omdat ik niks inspiratie heb bijvoorbeeld, dus ik laat het mij allemaal wat leiden, maar in het final krijg ik het allemaal gedaan, dus waarom? Ik vind zo'n ochtendroutine, ik vind dat vooral leuk om te horen van mensen die ook even chaotisch zijn, want die mensen die zo'n supergestructureerde dag hebben, waarschijnlijk gaat dit veranderen

vanaf dat ik kinderen heb, ik vind dat dat een grote factor daarin is, maar al die trends moeten allemaal niet volgen, dat mag je geen een betere ondernemer, doe gewoon wat voor je werkt. Dat zijn de niet-sportdagen, op andere dagen sport ik, woensdag, vrijdag, zondag, ben ik om acht uur in de fitness samen met

een Thomas, dus dat is vroeg opstaan, dan daar rijden, en dan doe ik daarna dezelfde dingen dat ik daarnet beschreven heb. Wat heel belangrijk is, is dat, ik doe het eigenlijk te weinig de laatste tijd, omdat ik het redelijk druk heb, maar normaal gezien lunchen we altijd een uur samen met iedereen, hier in deze ruimte

waar we nu de podcast aan het opnemen zijn, ik vind dat heel belangrijk. We zijn zo heel de dag bezig met ons werk, met onze noise-canceling headsets, we praten niet met elkaar, maar dan hier pakken wij dan ineens een uur middagpauze en we zijn altijd aan het lachen, vragen, vertellen, er hangt daar een tv, meme-compilations,

funny video's, et cetera, een trailer van een film, alles wordt hier geprojecteerd, dat is van onze connectiemomentje dat wij dan hebben op een dag. Dat vind ik heel belangrijk in een dag. Dus ik heb geen vaste routine, ik kan ook geen tips geven, ik luister gewoon naar wat dat werkt voor mij.

Dat was gewoon de grootste tip dat je kunt geven, in plaats van je verplicht te voelen om dingen te doen die voor andere mensen werken, doe gewoon wat dat voor jou werkt, want het is duidelijk dat het werkt. Ja, omdat ik gewoon dik mijn voesting doe. En als je dan dingen gaat doen dat andere mensen zeggen dat je moet doen, dan

neemt dat ook een beetje je vrijheid weg, denk ik, want dan zijn we dingen aan het doen dat je niet graag doet, tegen de hoesting. Ja, en ik vind het altijd aan, als er geen problemen zijn en je kunt het waarmaken, waarom het dan niet gewoon zo doen, hè. Ik heb heel weinig problemen, met de zaak gaat het

supergoed, wij groeien elk jaar, dus waarom zou een bepaalde routine mij dan nog beter of nog efficiënter maken, dan je het aan mij alleen maar ongelukkiger gaat maken, omdat ik me dan gevangen voel in een routine die ik niet zelf heb gekozen. Doe wat je wil doen, zolang het er geen problemen zijn.

Voor mij ben je een heel interessante ondernemer, en ik heb dat daarnet ook al gezegd, maar dat is enerzijds omdat je heel jong bent gestart, anderzijds, je bent nu ook nog jonger, nee, je bent ouder dan mij, je bent nog steeds... Welke leeftijd heb je?

24. Ah, oké. Je zit vier jaar op. Het is dat. Van 99, of ben je van 2000? Nee, nee, ik zeg gelukkig vlug. Je kunt zo naar je kaars zetten, maar ik ben wel van 1999, hè. Maar daarom vind ik het ook interessant om met je te praten, omdat je, ja, je bent nu nog relatief jong vergeleken met

andere ondernemers, en je hebt al 10, 15 jaar ervaring. Ik ben eens heel benieuwd naar drie verschillende adviezen voor je, voor drie verschillende soorten mensen. De eerste persoon is een jonge persoon

die overweegt of er toch aan denkt om te beginnen ondernemen. Een tweede persoon is iemand van ongeacht welke leeftijd die overweegt om te ondernemen, pakt dan een iets oudere persoon omdat we de jonge persoon al hebben gehad. En,

wat denk je, als derde persoon? Daar kom ik direct nog op terug. Maar laten we beginnen met... Was ik niet een algemene ondernemer? Ja. Ik heb mij op voorhand een doksje gestuurd, maar ik had je ook gezegd in een bericht van ik lees niet graag de vragen op voorhand,

ik wil dat zo spontaan mogelijk, maar dat zag ik staan, want dat trok mijn aandacht. Voilà, inderdaad. Dat is dus de derde persoon, een algemene persoon die aan het ondernemen is. Dus laten we beginnen met die jonge persoon. Wat zou je enige advies zijn voor een jonge persoon die overweegt

om te ondernemen, ongeacht alle invloeden die die nog kan krijgen? Dan zou ik echt zeggen, doe je zot, want je hebt bijna niks te verliezen. Je zit op de veiligste momenten in je leven, waar dat je enerzijds jong bent, laten we nu nemen vanaf 16, 17 jaar. Je brein

staat klaar om dingen bij te leren en om heel snel dingen te leren en om zich snel aan te passen. Je bent nog niet te cynisch, je weet nog niet teveel over de wereld, waardoor je misschien denkt, dat kan ik niet. Dus als je heel jong is en je wilt ondernemen, doe dat gewoon. Het leven is veel te kort om die dingen niet te gaan

proberen en je kunt gigantisch veel fouten maken in de eerste twee jaren dat je wilt beginnen, zolang dat je niemand anders er pijn mee doet. Het begint niet met oplichting, scams, etc. Dat zou ik nooit aanraden om te doen. Maar het begint toch wel met

gewoon keiveel te doen. Probeer alles jong. Elk sociaal netwerk dat bestaat op de dag waar je wilt beginnen ondernemen, doet daar iets mee. Je begint daarbij te analyseren wat werkt hier, wat werkt niet, maakt contents hoe cringier, hoe liever, maar daar leer je gewoon keiveel uit. Dus dat advies zou ik geven aan een jonge

ondernemer, je hebt bijna geen risico's. Vergeet je studies misschien niet, slecht advies, want ik heb mijn hogeschool niet afgemaakt, maar dat is omdat ik er echt keihard in geloofde dat dat ging lukken wat ik ging doen. Maar je kunt dat perfect combineren met elkaar. Dus ook een statuutstudent, ondernemer denk ik, ik heb dat ook in de tijd gehad.

Minste risico dat je hebt op die moment. Als je dan zou kijken, aan een ondernemer die wat verder staat in zijn leven, of die wilt gaan ondernemen later in zijn leven, dan zou ik zeggen, doe het heel door het acht. Je hebt heel veel dingen dat al spelende zijn, zoals een hypotheek, kinderen, een vrouw, een man, etc.

Kom toch wel een beetje met een plan af en doe een klein beetje marktonderzoek. Want ik moet zeggen, toen wij begonnen, wij moesten een financieel plan voorleggen en ons financieel plan was dat ik een spreadsheet had geopend. Ik had daar gezet, prijs website, in de linkerkolom had gezet, één website.

En dan heb je die beide kolommen naar beneden getrokken en dan heb je een prijs website op 750 euro gezet. Dan heb je 50.500, 2.250, 3.000, etc. Dat druk gewoon naar beneden. Ik zei, boekhouder, hier is ons financieel plan. Per website, 750 euro dat we gaan verdienen. Je kunt van een

nozel die tijd doen in het begin. Dat is iets moeilijker als je 34 of 44 jaar bent. Dan moet je dat allemaal iets meer doordenken. Het proces wat ik met mijn madame ben doorgelopen, die is recent gestart, in oktober of november, denk ik. Mijn onderneming

in juridische dienstverlening, een compleet gat in de markt, wat we daarvoor gecreëerd hebben. Het heet het digitale jurist, daar ga ik ook een plug doen. Het is een ongelooflijk goed aanbod dat ze heeft. Maar wat ze eigenlijk doet, is dat ze algemene voorwaarden, een privacybeleid, een cookiebeleid,

een samenwerkingsovereenkomst, zo alle juridische documenten dat je nodig hebt voor je onderneming, daar heb ik twee opties dat je kunt doen. Je kunt zoveel samenwerken met een advocatenkantoor die hun een template aanpassen voor u en u dan 2000 euro aanrekenen. Misschien ga ik nu wat comments krijgen van mensen die het goed kopen,

maar in essentie kostte dat heel veel geld voor een simpel document. Anderzijds kun je een online tool gebruiken dat met AI een document voor je genereert, maar je weet eigenlijk nooit, ben ik nu eigenlijk wel legaal in orde, want niemand heeft meegekeken. Zij duikt daartussen in die markt. Weet je hoe wij dat in der tijd ook

hebben gedaan? Dat wij in een markt tussen zijn gedoken van de hobbyist die al 50 jaar is en wat kent van ICT dat zij iets bouwt, naar de agencies die awards winnen. Daartussen zijn wij gesprongen, want tien jaar geleden bestonden zo'n agency nog niet echt. En met haar is dat net hetzelfde.

Dus ik heb met haar ook heel die oefening moeten gaan doen van, hoe betreden we die markt in hun doelgroep, et cetera. Dus dat was veel door het achter. En als we nu allebei tien jaar jonger zijn, dan zeg ik doe maar jong, prijs, verzin dat maar, zie maar. Terwijl nu zijn wij dat wel wat gaan calculeren van oké, die tools vragen

daar, een advocaat kent over achter, dan moeten we daar een berekening op doen dat je daar tot een startprijs komt. Dus nog altijd gesprongen, maar iets door het achter gesprongen. Heb je niet weer die twee punten vergeleken met elkaar, met zo'n kenmerk? Ongeveer. Nee, nee, in het begin moeten we...

Hoe wij dat aanpakken is heel commercieel, dus, zij doet het allemaal, ik doe wat strategie, maar zij doet het day-to-day. Ik gewoon zeg van prijst u iets hoger dan die AI tools, dat het bijna aan de prijs is die het te goed is om waar te zijn, om gewoon uw eerste tien klanten te hebben, en dan doet het stelselmatig

uw prijs omhoog. Hetzelfde hoe ik dat ook doe bij Qadix. Elke twee marketingklanten die ik teken in onze online marketing formule, doe ik de prijs met twee, driehonderd euro omhoog per maand van nieuwe klanten. En ik kijk gewoon aan waar zit de maximale pijn voor bedrijven qua pricing bijvoorbeeld. En met haar zijn we dat nu ook aan het

testen. Van binnenkort gaat ze haar prijzen omhoog doen, dus als je nog iets wilt, het is nu de moment. Om gewoon te testen wanneer stopt het de leads. En dan weet je dat je op je maximale prijs zit, dat je waarde tegenover je prijs heel aligned zit. Dan kun je je prijs een klein beetje

naar beneden doen, en dan kunnen de meeste klanten daar gaan scoren. Dus doe het doordacht. Minder YOLO en iets meer copy- copy, als je wel ouder bent. En dan wil je een ondernemer die al bezig is. Ja, dat is nog wat moeilijker. Ja, ik vind

dat heel gemakkelijk. Ik heb een heel goeie tip voor. Vergeet nooit waarom je begonnen bent met dit. Je verliest je heel snel in management, in groei, in we moeten groeien, omzet laten stijgen. Allemaal gedoe rond je onderneming dat je soms vergeet waarom je begonnen bent. En ik ben begonnen zodat ik heel de dag

kon bezig zijn met de dingen die mij interesseren. En tussen twintig en tweeëntwintig was ik alleen maar bezig met management. En ik was echt. Ik durf het geen depressie te noemen, want dat zou onherbiedig zijn tegenover mensen die daar echt mee struggelen, maar het voelde wel een beetje zo. Ik was zo ongelukkig

in mijn eigen bedrijf dat ik zelf gecreëerd had, dat ik echt dacht van hoe komt dit nu? En dat ik alleen maar bezig was met geld, management, efficiëntie. Daar haal ik mijn geluk niet uit. Daarom ben ik nu terug begonnen met mijn personal brand op te bouwen, YouTube content vier

uur te kloten, in Adobe Premiere Pro met een tak juist te krijgen. En dan verspringt u, mijn audio is, dat ik heel veel energie krijg uit nieuwe dingen leren. En daarom ben ik begonnen. We zijn dit begonnen omdat we dachten, onze studies gaan te traag, we willen sneller iets leren en sneller beginnen met geld

te verdienen en een carrière op te bouwen en skills op te bouwen. Daarom zijn we begonnen. Ergens onderweg ben ik dat kwijtgespeeld. Ik kan niet voor William spreken, dat is zijn eigen mening erover, maar ik was al wat kwijtgespeeld, waarom dat ik begonnen was. Dat ben ik nu terug aan het doen. En het voelt terug als ons bedrijf van tien jaar geleden.

Ja, als morgen tot avond op die bureau. Terwijl aan 2020 tot 2022 was het misschien vier uur om de drie dagen op kantoor. Omdat ik het zo niet meer plezant vond. Ik sloot mij op het huis. Ik vind het niet meer plezant. Hier wil ik niet meer zijn. Het eigen kantoor, in een bedrijf dat je zelf

gecreëerd hebt, dat is toch heel maf, hè? Ja, je tweede thuis is dat dan eigenlijk maar toe, als je daar dan niet graag bent. En dan wordt het ineens werk. En heel veel ondernemers zitten met dat probleem. Die zich laten meelijden door alles wat er rond hun gebeurt. En cijfers en dergelijke, maar vergeet niet waarom je begonnen bent. Probeer te

funder terug uit te halen. En dan zou je het niet vol. Smooi. Ik ga er nu deze nog tussen smijten, maar misschien gaat het hetzelfde zijn als wat je aan de jonge ondernemers hebt gezegd. Maar aan aan u, 16, 18 jarige zelf. Wat zou je

tegen die kerel zeggen? Je gaat ervoor met dat ondernemen. Twijfelt nooit of je de foute keuze hebt gemaakt, want je gaat binnen tien jaar heel blij zijn dat je het hebt gedaan. Door dat ik dit heb opgestart

samen met William en dat wij dit zo hebben kunnen uitbouwen heb ik dingen kunnen doen in mijn leven dat ik nooit had kunnen doen als ik niet dat offer had gebracht van mijn twintiger jaren. Eigenlijk op de offeren. Dus doe gewoon verder en doe nog meer.

Doe gewoon nog meer. Zit er altijd mee bezig, want dat is mijn enige regret dat ik nu heb dat ik niet kan oplossen. 3-18 was man. En nog liefst met alle kennis dat ik nu vandaag had, want man de markt zou er anders uitzien. Dat zou ik echt gaan, ze. Omdat ik weet van, het is keislim om tussen

nu 18 en nu 27 keihard op te schalen met een bedrijf, omdat je gewoon keihard verplichtingen hebt. Nu is elk nieuw ding dat ik wil proberen is een afweging. Als ik meer tijd in dat steek, heb ik minder tijd voor dat. En toen was dat allemaal niet. Je had gewoon, je had elk 24

uur op een dag. Ook gewoon, ik was slaappatronen. Ik sliep vroeger 4-5 uur op de nacht en ik was fine. Nu heb ik een keer 7 of 8 nodig. Maar het is wel 4 uur op een dag. Ja, goed verschil. Op een week is het 28 uur dat je kwijtspeelt aan slapen.

Dus daar kun je veel mee doen. Dat heb ik aan een werkweek. Dus tegen zijn advies zou ik zeggen, doe gewoon nog meer, man. Je wordt nog altijd veel te chill. Dat is gemakkelijk gezegd, achteraf. Op die moment voelt het al alsof je al keiveel aan het doen bent. Maar dat is ook een

bepaalde... Je wordt matuurder. Je leert met welke dingen je wel moet bezig zijn en met welke dingen juist niet. Dus nu zou je inderdaad veel meer kunnen doen dan het hoede. Moest er nog een vraag zijn van, moesten we een multiverse

kunnen creëren en je kunt ergens splitsen? Dan zou ik heel graag een splitsing hebben gemaakt op mijn 16,5. En gewoon keihard blijven verder gaan met YouTube. Want ik had een vrienden-YouTuber waar ik veel calls mee deed via Skype in de tijd, dat we

tips konden delen aan elkaar. Wij staan op dezelfde level. Die kerel is CoCarnage geworden. Hij is een van de bekendste gaming streamers op Twitch. Miljoenen subs op YouTube. Een van de best betaalde streamers op Twitch. Die gast zit... Hij is een NPC in

Cyberpunk, de game. Die zit nog in andere games ook. Dat is een van de bekendste mannen en wij zijn samen begonnen. Met elkaar leren kennen op een forum. Ik had 100 subs, hij had 100 subs. Ik ben op een bepaald moment gestopt met YouTube. Omdat ik er wat uit gegroeid

was. Precies van, ik moet wat serieuzer worden. Dat was mijn stomme gaming content. Hij zal blijven verder doen. Ik ga nooit zeggen dat ik hetzelfde zou kunnen bereiken als hem, maar moest er een multiverse gecreëerd kunnen worden, zoals in de Marvel Cinematic Universe, dat ik heel graag in afsplitsing had.

Maar dat ik niet creatief was begonnen. En heel diep was gegaan op YouTube. Ja, dat is de kracht van focus ook. Als je gewoon puur met één ding bezig bent, dan kun je inderdaad exponentieel groeien, gelijk dat je vriend nu heeft gedaan. Maar doe twee dingen

tegelijkertijd en probeer ze allebei even goed te doen en dan gaat dat veel minder zijn. Dat is heel moeilijk, hè. Plus, hij zit nog altijd met het risico dat als Morrie er iets verandert bij YouTube of Twitch, dat de helft van zijn inkomen kan verdwijnen. En bij mij is dat heel stabiel, omdat ik een stabiel groeiend bedrijf heb kunnen

uitbouwen met weinig volatiliteit. Dus elk voordeel hebben zijn nadeel en andersom ook weer. Ik wil daar nog even diep gaan. Want ik heb in één van je blogs gelezen dat je zei dat ondernemen soms

heel eenzaam kan zijn. Maar waar is dat inzicht bij jou gekomen? Dat is vrijwel gekomen door slechte vergelijkingen te maken met mensen die heel veel vrienden hebben, omdat ik denk dat ik een moeilijke vriend voor heel veel mensen ben omwille van het feit aan de dingen waar ik mee bezig ben.

Ik leef in zo'n en andere wereld dan de gemiddelde persoon. Het is niet beter, het is niet slechter dat dat moeilijk is om relatable te zijn. Heel veel vriendschappen, zeker op deze leeftijd, zijn wel gesitueerd rond verkeer is stom, je staat te lang

in de villa, de hypotheek is te hoog, de inflatie is hoog, ik heb geen tijd, ik zou graag nog die sport gaan doen, maar dat lukt mij niet. Ik ga dat niet klagen of zagen doen, maar gewoon de dingen des levens. En ik ben ondertussen bezig met een personal brand op te bouwen,

YouTube content te leren, hoe doe je 4K video editing, hoe bouw je een light setup, hoe ga je om met klanten, hoe lanceer je marketingcampagnes, waar ik dagelijks mee bezig ben. Het ligt zover verwijderd, zonder dat veel mensen mee bezig zijn, dat het soms moeilijk is om connectie te maken met elkaar.

Sowieso in Vlaanderen en in België is het wel wat meer volgens het Scandinavische model, dat we veel moeilijker nieuwe vrienden maken eigenlijk. In je studententijd botst je tegen iemand op café, je deelt de pint met elkaar, je hebt vrienden voor het leven bij wijze van spreken. 28 jaar is het al veel moeilijker om nieuwe mensen

te leren kennen en ook om vriendschappen op te bouwen, want dat heeft heel veel jaren nodig om te groeien. Omdat je met veel dingen gewoon... Ik zit in een andere wereld, dus het is heel moeilijk om over die dingen te praten. Ik vind dat heel moeilijk om te praten over ondernemerschap,

omdat het vaak heel goed gaat en ik wil niet opscheppen. We zitten zo vast in, we zijn heel nederig en humble en ik wil er allemaal niet te veel over babbelen, omdat sommige mensen niet dezelfde capaciteiten hebben of inkomen hebben of succes hebben

en ik wil dat er zo niet invrijven. En dat zit ook bij mij, dat weet ik absoluut, maar dan moet ik mij eigenlijk anders gaan gedragen. In een vriendenverband, omdat ik niet dat wil creëren onbewust, ook al is dat niet iets wat ik wil. En dan moet ik dat faken en dan is dat vermoeiend

en dan hou ik dat heel moeilijk vol. Ondernemerschap is heel eenzaam, omdat je met een aantal heel specifieke problemen deelt, waar dan misschien duizend mensen in Vlaanderen mee aan het dealen zijn, tegenover de algemene problemen dat mensen hebben, waar dat drie miljoen man mee aan het dealen zijn.

Dus je hebt een heel klein clubje maar en het is dan ook moeilijk om een vriend te geraken met ondernemers, omdat er altijd zo'n commerciële ondertoon vaak in zit. Wat kan ik voor u doen, wat kun jij voor mij doen, deeltje maken, hup, heel de tijd. Er zit altijd wel iets aan dat je begint samen te werken.

Maar ga je samenwerken, dan zijn je niet per se niet meer vrienden. Dan zit daar een ander level in die relatie dat het dan moeilijk maakt. Dus ik heb dat wel bij een aantal mensen, bijvoorbeeld Thomas, mijn trainer. Wij werken samen, maar ik kan toch absoluut zeggen dat wij vrienden zijn. Omdat wij

elkaar blinden links vertrouwen in wat wij doen. Ik doe zijn marketing en zijn websites. Hij geeft mij personal training. Ik secondguest hem niet. Hij secondguest mij niet. We gaan samen eten. Wij zijn twee keer per week samen aan het sporten en dat gaat meer over ondernemerschap dan over sporten of de dingen

dat we die week hebben meegemaakt en dus op een andere level met elkaar kunnen interacten. Super plezant. Maar zo ken ik er of heb ik er niet veel. Ik heb 22 jaar dezelfde beste vriend.

En dat is super plezant. Maar de wereld is ook veranderd. Vroeger toen we 15, 16 jaar waren, wij woonden op 200 meter van elkaar. We zaten elke avond bij elkaar. Dat begon om 10 uur s'avonds. Dan reed ik mijn fietsje naar daar en dan heel de avond hangen, een YouTube zien

en gamen tot een kot in de nacht. Maar je wordt ouder. Die mens gaat werken. Die werkt in Brussel. Ik vind dat super nice dat die ook zijn ding heeft gevonden en dat die daar nu in kan doorgroeien. Maar die is in Kontig gaan wonen. Omdat zijn job in Brussel

is. Dat is maar 25 minuten rijden, maar dat maakt het toch moeilijker, want hij heeft ook een vriendin. Super toffe madame. Die gaat heel veel met haar familie doen, met zijn familie doen. Dus je hebt ineens maar één avond in de week misschien dat je samen iets kunt gaan doen. Terwijl ik daar vroeger zes, zeven dagen per week

zat. Dat is gewoon omdat het leven evolueert. En dat vind ik altijd wat de paradox van ouder worden. Dat je altijd denkt het wordt beter en beter. Maar eigenlijk op sociaal, persoonlijk en vriendschappelijk vlak wordt het veel moeilijker. Heel veel moeilijker.

En dat mis ik wel aan mijn jeugd. Dat het zo gemakkelijk was om af te spreken en dingen te gaan doen. Nu stuurde naar een bevriend koppel van hé, zullen we nog eens iets gaan eten? Zeg je die we zijn vandaag iets in januari ik heb de datum niet van buiten. En dan zeggen die keigoed, wat denk je van 6 april?

En dan denk je van man, echt? Zo lang? Maar nou ja, die mensen die hebben ook hun schema's en hun hobby's en al afgesproken dingen en ik ben heel erg fan van de ad hoc gebeuren van vanavond onmogelijk. Maar ik heb dat heel snel in mij zitten.

En doordat je dan heel vaak afgewezen wordt ook al willen die mensen dat niet, omdat die gewoon andere plannen hebben, die kunnen er niks van doen, die hebben ook hun leven voelt het soms gewoon een beetje eenzaam. Dus ik ben super dankbaar dat ik echt een super goeie vriendin heb waar ik altijd iets mee kan gaan doen en die steunt mij altijd enzo.

Maar het is soms ook gewoon eens plezant om met andere mensen om te gaan en dat is moeilijk gewoon. Dus daarom als ondernemer behoed je wel. Voor eenzaamheid ook al wil je dat niet, dat komt op een bepaalde manier gewoon omdat je met dingen aan het dealen bent waar de andere mensen niet mee moeten

dealen, waardoor dat je niet meer altijd op dezelfde golflengte zit qua problemen of dagbesteding. En niet iedereen is ermee gediend dat je daarover spreekt. Dat kan een deel jaloezie zijn, dat kan een deel desinteresse zijn of gewoon een te ver van hun bedshow. Dus waarom zouden ze

zich mengen in hun problemen? Ze gaan dat toch nooit meemaken in hun leven. Dat is gewoon een beetje hoe dat mensen gewaaierd zijn. Maar dat vind ik jammer. Dus ik wil niet ten eerste achterklinken, maar het maakt niet de fout om te denken dat het altijd maar beter wordt vriendschappen. Dat wordt altijd maar moeilijker en moeilijker

en je moet heel veel tijd en energie steken om dat te onderhouden. En die eenzaamheid als ondernemer of gewoon in het ouder worden, heb je al iets gevonden om je eigen daartegen te wapenen of is het eerder iets van het accepteren? Een deel accepteren en een deel extra veel moeite doen om

met mensen af te spreken. Als je iets voorstelt en die zeggen ik kan niet, niet zoals ik vroeger deed, van oké, dan zal ik wel wachten tot als die andere persoon mij zal sturen om eens af te spreken, want dan horen we elkaar twee jaar niet. En dan denk je van ja, misschien willen die inherent niet meer je afspreken, want dan denk ik van

ik ga het nu toch drie, vier keer vragen om drie, vier keer het tekst al op de neus te krijgen dan dat ik zeker weet dat ze niet met mij willen afspreken dan dat het gewoon was omdat het niet uitkwam in de planning. Dus gewoon superveel moeite doen om mensen te zien en daarmee af te spreken. Dat is waar dat een beetje

om draait. Echt die, je moet die inspanning leveren. Want als je echt wilt praten over de dingen die je interesseert en dan heb je maar een heel, heel, heel klein cirkeltje waar dat dat over kan gaan. En ik heb ooit eens een quote gehoord, ik denk dat het van Esther Perel is,

maar ik durf haar niet te quoten hier, maar ook dat je partner kan niet een heel dorp zijn. Vroeger leefden mensen in dorpen en je ging naar den dier voor het aan en naar den dier voor het aan en met den dier ging je de pinten pakken en met den dier ging je de jagenbewijzen van spreken. Niet één persoon moest

alles voor je zijn. En we evolueren maatschappelijk zowel dat je partner alles voor je moet zijn. Die moet naar je kunnen luisteren, die moet met je gaan sporten, die moet mee kunnen praten over je ondernemerschap. Ik zal nu vanuit mijn perspectief vertellen. Die moet zowel geïnteresseerd zijn in

financiën als economie, als gaming, als ondernemerschap, als geschiedenis. Maar ja, dat wordt heel vaak verwacht van partners. Terwijl eigenlijk vroeger hadden met die even een babbelde wat meer over geld en met die even wat meer over, ik zeg maar iets geschiedenis, wat mij interesseert.

En dat ben ik wel te gewaand opzoeken en ik categoriseer nu de mensen waar ik omga veel beter in. Dat kan ik met hun bespreken, dat vinden zij ook leuk. Tegenover dat ik altijd al mijn hersenspinsels op iemand probeer te dumpen van wat vinden we aan dit allemaal? Nu kijk ik wat met die babbel ik over reizen,

met die babbel ik over sporten. Je moet er zelf ook aan werken. Ja. Je kunt dat ook niet allemaal op één persoon of op je partner of wie dan ook op die schouders duwen. Je kunt dat niet zo verwachten. Maar dat is wel een beetje

waar we maatschappelijk naar aan het gaan zijn. Omdat iedereen zoveel op sociale media zit, spreken ze nog met heel weinig mensen in het echt. En dat is vaak de partner die er naast in de zetel dan zit. Dat is toch wel jammer. Dat is superjammer. En ik probeer daar echt actief tegen te gaan. Waarmee ik niks plezantere vind dan gewoon

een kampvuur in de nof te organiseren en wat te babbelen met mensen zonder die gsm's in de buurt. En dat vind ik zalig. Specifiek toen we ons huis kochten, wou ik een tuin waar ik een kampvuur kon doen in een vuurschaal. Ik vind dat zalig. Ik vind dat supergezellig, bijvoorbeeld. En dat is nu weer al veel te lang geleden.

Dus nu is dat weer zo. Dat zit nu in mijn hoofd dat ik straks nog iemand ga sturen van kom eens af, een kampvuurje doen. Gezellig. Het moet ook niet zeven uur duren. Een uurje is genoeg. Dat is maar wat houtblokken leggen. Maar om mensen even wat uit dat digitale te halen. Ik zit ook heel de neiging. Ik ben chronisch online. Dus om er even aan uitgetrokken

te worden, dat is gewoon zalig. Kan ik geloven. En dan komen de goede gesprekken. Buiten het werk en alle dagelijks dingen waar mensen dan een beetje over zagen. We gaan stilaan afronden, maar ik zou toch nog een paar korte vragen op u willen afvuren.

Eerst is in een bijdrage van jouw lessen voor 2024, dat ik heel interessant vond, heb je het belang van gewoontes boven harde doelen benadrukt. Hoe ben je tot daar in zicht gekomen? En wat bedoel je daar juist mee?

Ik heb in heel mijn leven doelig gezet. En vanaf dat ik dat doel heb bereikt, dan heb ik er nooit meer iets aan gedaan. Dus ik ben bijvoorbeeld, toen als ik dan finaal mijn doel had gezegd van 50 kilo af te vallen, twee dagen nadat ik 50 kilo was afgevallen, was ik nog maar 48 kilo afgevallen. Want ik had dat doel bereikt

en ik dreeg zo binnen fritte twee kilo er terug bij, omdat dat geen gewoonte was. Dat was een doel mijn eindmeet. En ik ben door de eindmeet gelopen en dan was dat een leegte. Dus ik leg heel hard de focus nu op goede gewoontes kweken. En niet zo streng zijn voor mezelf. Dus nu had ik

niet van, ik wil 20 kilo afvallen tegen januari. En dat ik in september dan dacht, ik dacht nu van, ik ga terug drie keer per week sporten en ik ga ervoor zorgen dat ik maar één keer in de week slecht eten eet. Slecht vind ik een moeilijke benaming, maar laten we zeggen, vettig eten,

fritten, pizza, etc. Ik beperk dat tot één keer in de week. En dat maakt ineens gewoontes. Want een doel heeft vaak een tijdsfactor. Een gewoonte is dat je eigenlijk een commitment maakt bij jezelf van, dat doe ik tot het einde van mijn dagen. Dan is het gemak elke keer om vol te houden. En het finale

doel dat je hebt gesteld, ga je automatisch bereiken dankzij je gewoontes. Maar er is geen licht en als je er bent. En nu ben ik mijn 20 kilo afgevallen, maar eigenlijk denk ik van, ik zou mijn spiermassa nog wel willen naar omhoog brengen. Dus ik moet eigenlijk nog altijd wat opletten. Met dat vettig eten, ik moet er altijd zien

dat ik genoeg eiwitten binnenneem en dergelijke. Omdat ik nu in die gewoonte zit van een gezond lichaam, goede bloedwaarde, goed sporten, omhoog gaan in mijn lifts bijvoorbeeld. In plaats van alleen maar te focussen op dat gewicht. En dan is dat ook over een lange termijn

beter vol te houden. Als je naar gewoontes of op gewoontes focust en minder op doelen. Ja, absoluut. Zoals tanden poetsen, dat is ook een gewoonte. Je kunt een doel stellen dat je 365 keer

je tanden gaat poetsen dit jaar. Dan kun je het ook 10 keer op één dag doen en dan ben je er sneller van af. Dat was maar zo makkelijk. Als je de gewoonte maakt dat ik poets toch minstens 1 keer per dag moet panden, dat zit er nu toch ondertussen ook al wel. Sinds wanneer poets je tanden? Ik weet niet, als je 3 jaar bent,

2 jaar bent, dan is het verreuk. Ik weet het eigenlijk niet meer. Maar dat zit er al 25 jaar in. Die gewoontes kweken brengt je veel verder dan een doel te zetten. Want een doel is altijd artificieel en dat is op niks berust. Waarom 50 kilo? Waarom niet 49? Waarom niet 51?

Je randt af. Maar waarom? Daar zit niks achter. Dus doelen zijn eigenlijk niet kwalitatief. Gewoontes zijn nou wel. Dat is een brug. Zijn er bepaalde personen internationaal waar je in het bijzonder naar opkijkt? Er zijn er wel wat, ja. Ik geniet

heel erg van de podcast My First Million met Sam Parr en Sean Perry. Die heel humoristisch zijn en echt placenta voelt, zoals 2 college fredguys die allebei 10, 15 miljoen op hun rekeningen bestaan, maar nog altijd doen alsof dat dat tieners zijn

die met de meest belachelijke ideeën afkomen, de meest absurde gasten. Die hebben zowel allemaal gezegdes en woordjes uitgevonden. Dat is gewoon heel placent om daarnaar te luisteren. En ik pik er een paar dingen van op. Die zeggen zo heel vaak van no small boy stuff. En je dan zo

zegt van, ah, ik zou graag volgend jaar 5% groeien met mijn bedrijf. Dan zeggen die no small boy stuff. 30%. En als dat maar 15 is, dan is het nog altijd drie keer meer dan wat je origineel voor op had gesteld. Dus je hebt zo heel veel van die leuke gezegdes en zo. Dat vind ik heel placent om

daar te luisteren. Ik volg heel veel mensen die ook aan personal branding doen. Zoals Ali Abdaal bijvoorbeeld. Die post heel veel rondboeken en productiviteit. Justin Welsh is iemand dat ik recent ben beginnen volgen. Dat is eigenlijk een dude dat in corporate wereldje werkte dat

allemaal beu was op zijn veertig. Daarmee gekapt is. Personal brand heeft opgestart. En dat is een solopreneur zoals hij heet. Die doet het helemaal alleen. Geen personeel. Hij heeft twee of drie miljoen winst per jaar mee naar huis gepakt. Dus een goede paycheck denk ik. Dat zijn interessante dingen waar ik wel

veel van wil leren. Veel efficiënt. Maar hoe doet die mensen dat allemaal alleen? Dat vind ik heel zot. Dus dat zijn zo wat mensen naar daar kijken. Kondigricieel, maar Elon Musk is tegenwoordig niet meer zo populair om dat te zeggen. Ik denk dat er veel mensen nu gaan denken waarom geloof jij in Elon Musk?

Ja, maar ik vind dat hij een van de weinige mensen is dat ons menselijk ras wel vooruit aan duwen is. En oké, dat kan dan met marketing en sales zijn, maar hij brengt het wel aan de mannen. Wie heeft er die elektrificatie gestart? Van die wagens. Maar Tesla is niet van

Elon, dat is waar. Hij heeft het overgekocht. Maar kun jij het? Had jij het? Als jij het had overgekocht toen, had jij Tesla gebracht tot waar het vandaag staat? No way, José. Elon doet dat wel. De aarde, klimaatopwarming, je mag erover denken wat je wilt. Hij denkt, ik denk dat we het niet meer gaan halen.

Ik kan toch eens beginnen kijken dat we niet naar Mars kunnen gaan. Wie is daar nog mee bezig? Maar echt in de praktijk, wie is daar mee bezig? Heel weinig, hè? Want die andere miljardairs met hun space dingen, dat is vooral voor space toerisme te gaan doen, hè? Dat is niet om ons naar Mars

te brengen, hè? Je mag zoveel Elon zeggen wat je wilt. Ik heb zijn nieuwe biografie gelezen in september. Ik vind dat ongelooflijk hoe dat die mens ons probeert vooruit te brengen, die, zoals hem zelf zegt, Asperger syndroom heeft, of hoe dat je dat tegenwoordig ook zegt.

Ik bedoel, daar is niks mis mee. Ik vind dat heel zot dat hij dat eerlijk durft toegeven en dan ook laat zien hoe dat hem daarmee omgaat. Dat hij heel weinig controle heeft over zijn postjes en dan soms een outburst toe op x voormalig Twitter. Ik vind dat zalig, want dan laat hij zijn een echte kant zien

tussen de goede mensen. Elke ondernemer en CEO dat meer dan 5 miljoen op zijn rekening heeft staan, wordt ongelooflijk saai. Want oh, we mogen toch niemand offenden of we mogen toch niet teveel aandacht naar ons trekken. En Elon denkt gewoon bullshit de mannetjes. En recent nog gisteren gezegd van, ah, als je wilt

dat ik wat meer ga doen met AI bij Tesla, dan zou ik toch wel terug wat meer aandelen willen hebben, dat ik een grotere deel van de taarten bij Tesla terug. Die durft dat gewoon zeggen. Die durft gewoon zeggen, als je wilt dat ik nog beter mijn best doe, geef mij gewoon meer geld. Ik vind dat zalig. Niemand durft dat te zeggen. Hij durft dat wel te zeggen.

Dat is iemand waar ik ook wel naar opkijk. Er zijn enorm veel mensen. Maar mijn dag is zo dat potpourri van verschillende mensen. Ik kijk op mijn dag naar ik lees content of kijk naar content van zeker 15 verschillende personen op één dag. Dat ik van iedereen iets

kan lezen. En ik heb ook periodes. Ik duik kei diep in die mensen leven voor drie weken en dan kijk ik er nooit meer naar. Als ik het gevoel heb dat ik er alles heb uitgehaald. Zoals een hormozie bijvoorbeeld. Super populair bij de jeugd ook. Jong ondernemers. Ik heb daar drie weken naar gekeken. Ik dacht, nu weet ik

alles. Alle content dat je nu aan het uitbrengen is, is repackaged content van toen dat ik aan het kijken was. Dus ik moet niet meer blijven kijken. Maar super interessant en merci voor alles wat je mij geleerd hebt, meneer Alex. Maar ik moet dat niet blijven volgen. Dus zo ga ik eigenlijk om met internationale

mensen of mensen van hier. Ik consumeer alles van hun en dan ben ik er klaar mee. Vind je dat een goeie manier? Ik vind dat persoonlijk een interessante manier om er naar te kijken. Dat je dan zoveel mogelijk van die ene persoon opneemt, maar in plaats van daaraan vast te blijven hangen, ga je dan eens kijken van wie kun je nog

dingen leren en ga je helemaal in hun leven onderdompelen en dan weer de volgende. En dan heb je invloeden van allemaal super interessante mensen. En daar kiest jij dan de dingen van die je vooruit kunnen helpen. Dan is het een copycat, hè? Ik zie heel veel hormozies in Vlaanderen.

Dat ik gewoon weet van, jij kijkt alleen naar hormozie. Jij schrijft hetzelfde, jij spreekt hetzelfde, je content is hetzelfde. Je moet zien dat je, dat je zo'n verfpot, hè, waar dat erin gemengd wordt met alle kleuren er elkaar. Je kiest zelf wie dat je kleuren zijn, van wie dat je invloeden

neemt, maar kijk toch iets breder dan één persoon. Er is echt geen god of een expert ergens zo online. Pak het van iedereen een beetje. Van een hormozie denk ik dan ook, man, nu zijn er te veel content aan te maken. Met een doel van duizenden of tweeduizend of drieduizend content pieces

op een jaar te maken, dan denk ik dat is kwantiteit boven kwaliteit. Dan haak ik af. Maar als je denkt, hormozie is mijn god, en die kan het, want die is nog een miljardenbedrijf aan het bouwen, en je gaat zoveel content pieces op een jaar maken, dan word je gewoon saai, en dan heb je geen inhoud niet meer.

Dus pak het van iedereen wat. Bij een hormozie, ik vind die heel motiverend om naar te luisteren. Andrew Huberman, de dokter, een YouTube dokter tegenwoordig, vind ik heel interessant rond. Zijn onderzoeken dat hem doen, en ik luister er graag naar, maar ik pak het gewoon niet altijd

zo serieus, omdat ik er niet altijd in geloof. Maar ik vind dat wel een greif dat hij dat allemaal onderzoekt. Maar het is niet omdat hij zegt dat je een ijzerbad moet nemen, dat ik dat ook ga beginnen doen. Maar ik vind dat heel cool om deze research process te zien, bijvoorbeeld. Hetzelfde met Jordan Peterson, supercontroverseel figuur tegenwoordig, door zijn

politieke overwegingen, maar die mens heeft wel interessante dingen gezegd. Je kunt er ook mee lachen van clean up your room, maar dat is vaak wel een heel goed advies voor iemand dat vastzit, want als je permanent in een omgeving zit dat vuil is en niet geordend is, dan ga je er zelf ook niet vooruit geraken. Door je kamer

op te ruimen en als alles netjes is, ga je al veel gemakkelijker een volgende stap kunnen nemen. Dat is met alles zo. Dat is met fitness ook. Je moet niet fitness beginnen met een schema van vijf keer in de week te gaan, je moet beginnen met één keer te gaan. En dan twee keer. En dan drie keer. Dus heel veel mensen zeggen interessante

dingen waar ik een zin in kan of twee, drie, altijd van opik. Maar niet alles. Niet één iemand waar ik naar opkijk en ik modelleer mij helemaal naar die persoon. Ik pak van iedereen een klein beetje. Ik luister ook bijvoorbeeld eens graag naar Esther Perel, de vrouwelijke psycholoog. Ik vind het heel interessant wat die te vertellen heeft.

Helemaal een andere insteek, een andere geslacht, een andere sector. Babbel maar tegen mij. Uw podcast duurt drie uur. Ik zal er drie minuten van bijhouden, maar dat is genoeg voor mij. Ik vind het heel interessant hoe je dat zegt. Je moet niet alles van een persoon

in je opnemen. Dus hoe controversieel dat die ook is, je zegt niet dat die persoon goed of slecht is. Je neemt gewoon bepaalde dingen in je op van die persoon dat jij dan goed of interessant vindt en daarmee ga je verder. En je luidt de rest voor wat het is.

Dat is een heel nuchtere manier om er naar te kijken. Het leven moet gebalanceerd zijn en ik ben heel zwart-wit, dat weet ik van mezelf. Maar de balans moet opgezocht worden. Dat is heel moeilijk voor mij. Maar in alles zit nuance en balans dat je moet brengen. En dat is iets heel saai,

want dat is niet engaging. Nuance en balans. Niemand wil een genuanceerde mening lezen, want dat is saai. Dat weet iedereen al. Mensen willen de voor- en de tegenstanders zien. Ruziemaken. Maar met alles dat je oppikt, online en in boeken en er zijn zelfs gewoon

tv-series dat ik kijk dat ik denk daar heb ik nu eens iets van opgepikt. Je kunt naar Breaking Bad kijken. Ik weet niet of je Breaking Bad ooit hebt gezien over de drugsdeelende vader. En zelfs daar kun je business advies uithalen, ook al gaat dat over drugsdelen. Je moet het dan gewoon uit de context

drugsdelen pakken en dan in de context marketing steken. Je hebt natuurlijk een paar goeie ideeën. Je kunt van alles. Content zit overal. Learning zit er overal. Je moet er gewoon zo naar kunnen kijken. Nog één ding dat ik nog niet heb overvallen, maar in de kamer hiernaast heb ik wel al veel

boeken zien staan. Welk boek raad jij zo het meeste aan? Of wat is een boek dat een grote impact op je heeft gehad? Als we spreken over grote impact, dan moet ik helemaal terug gaan naar het begin en dan zou ik durven zeggen de four-hour

workweek van Tim Ferriss, wat een hele gekende boek is. Maar dat heeft bij mij wel zo een kliksje gegeven in mijn hersenen van je moet niet veertig uur werken op een week om succesvol of gelukkig te zijn. We moeten niet per se lange uren kloppen om ergens te geraken. Dat was een belangrijke boek van mij. Company of One

heb ik ook gelezen. Ik denk van Paul Jarvis als ik het goed van buiten weet over de kracht van kleine bedrijven. In plaats van altijd maar te willen schalen en groter te worden, zit er ook heel veel waarde in een klein bedrijf oprichten. Vind ik ook een geweldige boek. Lost and Founder van Rand Fishkin. Dat was een oprichter

van Moes.com. Dat was een SEO tool. En dat is eigenlijk op het einde een beetje misgelopen en hij is er dan uitgestapt en hij heeft daar een boek over geschreven. Over hoe hij eigenlijk ook wat depressief was geworden in zijn eigen bedrijf. Hoe dat hem daarmee is omgegaan. Hoe dat die tegenslagen

zijn gekomen. Hoe dat hem lost was als founder. Dat hem de weg niet meer wist. Heel een diepe, emotionele boek. Van die wel heel sterk. De biografie van Elon Musk. Het hebben we er eens uitgekomen. Vond ik geweldig dat je daar dan toch weer veel

kleine dingetjes in opneemt. Ik ben nu de nieuwe boek van Morgan Housel aan het lezen. Same as ever. Vind ik ook een geweldige boek, omdat het een combinatie is tussen ondernemerschap, financiën en geschiedenis. En dat is eigenlijk een boek dat gaat over we denken dat er zotte dingen gebeuren,

maar die gebeuren al 10.000 jaar. Ik zal dat je laten zien. Goed, dat lijkt me ook wel een heel interessante noem. Nee, is mega tof. Ik vind het een paar weken uit. Maar dat is hetzelfde als ik quotes van de jeugd van tegenwoordig. Er wordt heel veel gedaan over misquotes en ik ga hem ook niet attribueren aan iemand,

maar er wordt al sinds de filosofen in Griekenland, 2000 jaar geleden, wordt de quote de jeugd van tegenwoordig, die kunnen niks meer, die zijn luid, dat wordt een al teruggeronden. En we denken dat we dat nu zeggen. De jeugd van tegenwoordig, jensiers, man. Wat gaat er

daarvan worden? Dat zei de man gelijk zo gratis 2000 jaar geleden ook al. Dus dat is geen unieke uitspraak. En daarom vind ik het hier niet zo interessant, dat heel veel dingen zijn al gebeurd. En daar kun je uit leren. Hetzelfde met heel veel financiële toer op te gaan aandelen

en zo. Het is allemaal al gebeurd. Maar je kunt het nooit voorspellen. Maar als je lang genoeg uitzoomt, zie je wel dat bepaalde dingen al zijn gebeurd. Dat is, als de beurs begint te crashen, dan moet je niet verkopen, maar je moet, geen financieel advies,

maar je moet kopen als de beurs min 20% staat. Want misschien niet een dag erna de week, een maand erna, of het jaar erna. Uit de geschiedenis is gebleken, pas op, de toekomst is niet gegarandeerd, maar we zijn nu al heel lang op de beurs aan het spelen allemaal tezamen, dat

finaal de beurs hoger zal staan. Dus het is een slimme beslissing om te kopen als de beurs, de indexen min 20, min 30% zijn gegaan, bijvoorbeeld. We kunnen dat een beetje leren uit de geschiedenis. Het is nooit gegarandeerd, want het is geschiedenis. Maar als je je daar een beetje in de

ijs voelt, zijn er heel veel dingen waar mensen mee struggelen en angst rond hebben, en onzekerheden over hebben, je kunt antwoord vinden in een boek van, nu, voor aandelen niet, want dat is redelijk recent, maar ik bedoel, voor veel dingen kun je antwoord vinden in een boek die in 800 jaar oud is, bij wijze van spreken. Dat is dat er toen al

uitgelegd, dat probleem. Het is heel cool dat de geschiedenis zich zo herhaalt. Altijd. Altijd. En toch dat we zo duinig inzoomen dat we dat zelf niet zien, omdat we van dag tot dag bezig zijn. Alles is cyclisch. Alles heel de tijd opnieuw.

Kijk naar, zelfs tv-programma's. Er worden heel veel klassiekers gemaakt, dan wordt het ineens een nieuwe wind, we gaan allemaal nieuwe fancy programma's maken, en finaal komt die om te zien, op die tv. En de kampioenen, die blijven ook altijd terugkomen. En dan wordt dat beu, en zeggen we, man,

al die herhalingen, en altijd hetzelfde, doe eens iets nieuws, en dan doe eens iets nieuws, en dan slaagt dat al een tijd weer niet meer aan, en dan krijg je het weer hetzelfde als vroeger. Het is altijd, het is altijd cyclisch. En als je dat gewoon weet, dan ben je niet zo stressie voor de toekomst.

Dat is allemaal al eens een keer gebeurd. Maar misschien toen met een namer in een muur, en nu met een computer in een website, ik zeg zomaar iets, de tools veranderen, de omgeving verandert, maar veel dingen die er gebeurd zijn, zijn al voorgevallen. Voor de mensen die

nog meer van jou willen weten, of willen lezen, of willen zien, of willen horen, of die met jou in contact willen komen, waar gaan die best naartoe? Ja, nu is dat oliveropdebeek.com, ik wil mensen niet refereren naar Creatix, het bureau, dus ga naar

oliveropdebeek.com, waar de artikels op staan, video's op staan, kunt u daar inschrijven voor mijn nieuwsbrief, ik ga elke maand een nieuwsbrief uitsturen met de dingen dat ik die maand geleerd heb, toffe dingen dat ik heb zien passeren, want ik ben heel veel bezig met dingen te testen enzo, dus alles wat ik leer in een maand ga ik bundelen, uitsturen.

Er komen binnenkort ook downloads op, dingen dat ik veel gebruik, mijn spreadsheet, hoe dat ik bijvoorbeeld mijn gewicht bijhoud, mijn vet percentagemetingen, dat je gewoon kunt overnemen en kunt invullen, dus alle toeltjes dat ik gebruik en over de laatste tien jaar heb gebruikt, ga ik daarop bundelen.

Ook een YouTube-kanaal, begon ik, kunt allemaal vinden op die website, dus dat is mijn hub als ze meer over mij willen te weten komen, daar ben ik alles op aan het bundelen, dus allen daarheen zou ik zeggen. Ja, ik heb letterlijk gisteren, denk ik nog, een van jouw laatste video's op YouTube gezien

en ik vond dat zowel qua kwaliteit als qua inhoud top. Dus ik zou zeker de luisteraar die dit gesprek interessant vond, aanraden om er eens een kijkje te gaan nemen. Top, dankjewel. Dan een vraag voor jou. Jij weet niet hoelang we al bezig zijn, of kun jij dat

ergens zien? Ah, nee, nee, nee, niet kijken. Te laat, nu heb je gezien, zeg. Ja, oei. Ja, ik wou zeggen om te gokken hoelang we al bezig waren. Want als je dan echt in een flow van een gesprek zit, verdwijnt alle tijd bij mij. Ik had het gevoel dat het heel snel aan het gaan was, dat het echt voorbij

vloog, omdat we hier in een soort van flow zaten. Ja. En als ik nu zie, ja, er is wel wat tijd voor mij. Ik zeg een uur en drie kwart. Ik zit er niet heel ver van. Maar is het? Hier staat twee uur op, maar misschien zouden we daarvoor ook een beetje vroeger begonnen, hè. Maar is het? Ja, ik vond het een

zeer leuk gesprek en een zeer leerrijk gesprek ook. En ik wil je daar uit de grond van mijn hart voor bedanken. Dat is super graag gedaan. Ik ben heel blij dat ik nog eens uitgegaan ben van een podcast, want het is vijf jaar geleden dat ik het heb gezet. Dus je hebt de eerste,

in de eerste reeks van een podcast dat kan verschijnen met mij erin. Dus top gedaan en ik denk als je dat zo verder blijft doen, de manier waarop dat je je vragen stelt en je interesse toont in je gasten, geeft mij het gevoel dat je hier ook wel ver

mee gaat komen. Vanaf dat je je concept en je technische kanten zo allemaal heel goed uitgewerkt hebt, dan denk ik echt dat je hier ver mee gaat geraken. En hopelijk is dit de episode waar we in doorbraak gaan zijn, dat er toch nog wel meer views en subscribers bij komen, hè. Ja, wie weet. Ik hoop het ook.

Alsjeblieft. Dikke merci, Oliver. En wie weet, tot een volgende. Met plezier. Tot de volgende. Dank je wel om te luisteren naar Ben's Mentors. Ik nodig je van harte uit om je te abonneren op de podcast, zodat je geen enkele aflevering mist. Heb je van het gesprek genoten of wil je de podcast

steunen? Geef dan gerust een rating en volg onze Instagram-pagina at Ben's Mentors voor leuke content en een nog leukere community. Tot de volgende.