Je Eerste Job & Het Aanwerven En Bijhouden Van Talent

Welkom beste luisteraar bij Ben's Mentors. Een podcast gefocust op vooruitgaan in het leven met business en persoonlijke groei. Op deze podcast gaat je host Ben de Koning in gesprek met boeiende mensen van wie jij en ik veel kunnen leren. Geniet van de podcast. Hallo allemaal en welkom bij de elfde aflevering van de Let's Interact podcast. Vandaag zal het gaan over een onderwerp waar veel vraagtekens rond hangen bij afstuderende jongeren. We zullen het namelijk hebben over wat je kan verwachten van de eerste vijf jaar in het werkveld. Langs de andere kant zullen we ook bespreken hoe je een aangename werkomgeving kan creëren als werkgever om zo talent aan te trekken en bij te houden.

Hiervoor zit ik samen met Arthur Gysi, een jonge ondernemer die zelf een aantal keer het aanwervingsproces doorliep voordat hij zijn eigen bedrijf Straightforward startte in de HR. Geniet van het gesprek! Goeiemorgen Arthur. Goeiemorgen Ben. Hoe voel je je vandaag? Hoe? Het is vrijdag, het is een iets grauwerige dag vandaag, maar we hebben een kei toffe ochtend tegemoet, dus dat geeft me alvast wel een grote glimlach. Ik had er nog niet eens over nadacht dat vrijdag was.

Nee, een leuke manier om je week te eindigen. Dat gaat snel hé. We zeggen altijd op kantoor dat zo maandag sta je dan op en dan ga je terug slapen en dan terug vrijdag. Dat die weken zo echt extreem snel gaan gaan. Want dat lijkt me wel een... En een mooi ding, als je dat kunt zeggen over je werk, dat dat heel snel gaat. Dat het efficiënt is. Weet je, als twee leden, want langzamerhand kan je dat wel tof, omdat je dagen wel gevoel gevuld zijn en dat gaat altijd snel.

Maar van de andere kant gaat het soms te snel gewoon. En dan, ideaal, ik zei dat van langs, maar ideaal zou ik nog zo'n week, mag voor mij tien werkdagen zijn. En dan zo zeven werkdagen, dan zo drie vakantie... Weekends dan, weekenddagen. Dat zou voor mij een betere opdeling zijn. Ik heb nog nooit gehoord dat iemand al zo... Nee? Dat is wel een teken dat je werk graag doet, hè?

Ik doe het heel graag, maar het is gewoon veel. Het is gewoon extreem veel. Dat blijft gewoon... Omdat je langs één kant werkt, maar je blijft constant bezig in de innovatie. Ik denk dat je dat ook wel hebt, dat je bezig bent, maar dat je denkt van, oké, dat kan ik verbeteren, dat kan ik verbeteren, ik kan zo die kant... is gaan evolueren en zo. Dus dan merk je ook gewoon de wereld van een start-up, van een begraafde ondernemer. Ah, ik denk start-up. Ik denk van het moment dat je wel begint te ondernemen, dat dat nooit echt weggaat.

Dat is een beetje de kerenzijde van de medaille. Want als je begint te ondernemen, dat is echt heel tof daar niet van. waar je brein begint te shiften van, je bent constant bezig met je onderneming. Als je het graag doet, als je er graag mee bezig bent, dan werk je wel. Maar ik kan niet plagen, ik doe het keigraag en dat is het belangrijkste. Als we dan eens even gaan schetsen wie je bent en wat je doet voor de mensen die je nog niet kennen. Dus voor de luisteraar die je nog niet kent, wie is Arthur Gysi? Ik ben Arthur, ik ben 28.

Ik ben medezaakvoerder en medevernood van Straight Forward. Sorry, mijn excuses. Wij zijn een verlangelijk recrutieringskantoor, gespecialiseerd in alles wat de vaste aanwervingen aangaan. Vooral met een meer specialisatie binnen sales, HR en marketing. Buiten dat, wie ben ik op privé-vlak misschien ook. Weet je, iets meer sociaal typen. Ik ben vooral meer iemand die graag luistert naar verhalen. En in de podcast is er wel... Nu ben ik de andere persoon, hoe ga je het?

Maar daarom zit ik heel goed in mijn job vandaag. Ik moet heel veel luisteren. Ik doe dat heel graag. Ik ben meer een... Ook al lijkt dat misschien niet zo, maar ik ben toch wel meer iets stiller persoon op privé-vlak. En dat gaat veel meer over emoties en zo. Ik ben zo'n hele persoon die in mij houdt. Ik ben niet de persoon die heel emotioneel gaat zijn over een bepaalde zaak.

Dus op dat vlak ben ik wel zo het andere dan... Maar dat combineert zich. Niet de uitbundige... Ah, nee. Nee? Nee. Nee, ik denk dat ik nooit zo een zotte, precies op zo'n voetbalmatch ga en er wordt gescoord ofzo, ik denk niet dat ik de persoon ga zijn die gaat staan en gaat kloppen en gaat juichen enzo. Misschien omdat ik niet echt een hards club heb ofzo, dat kan ook. Maar intern geniet ik er wel van, ja.

Vertel, ze zijn hier in Leuven, dus OHL is niet de ploeg van je hart? Ja, maar ik ben zelf, ik kom uiteindelijk meer van Ter Vuur, dus meer van het Vlaamse Brabant slash Brusselse, meer die kanten. En ik ben eigenlijk tien, twaalf jaar geleden verhuisd naar Leuven. En dan heb ik eigenlijk een tweede deel van mijn middelbaar hier gedaan. En dan mijn studies hier ook verder gezet. Dus ik ga zeggen dat ik zo'n beetje de twee heb. Dus ik ben niet Leuven-Leuven-schort. Misschien is mijn accent dat ik totaal niet van hier ben.

Misschien een beetje, of niet? Dus ja, tussenin. Dus ik ben wel al vaker naar Wazel geweest om te gaan kijken, maar dat is niet dat ik zeg van dat is mijn club ofzo. Ik heb dat trouwens heel weinig met Belgische voetbal. Dat snap ik, het niveau is niet wel in het buitenland. Nee, ik wou het niet zeggen, maar als jij het zegt... Ja, dat blijft me daarbij aan. Dus ik kijk meer naar de internationale competities. Dat is toch iets beter.

Dat kan ik me ook volledig... Ja? Voilà. Je hebt al gezegd dat als je werkt, dat je dat heel graag doet en dat de tijd dan heel snel gaat, zijn er ook dingen buiten het werk dat je echt heel graag doet, waarvan de tijd voorbij vliegt? Oh. Ja, ik denk sowieso... veel sport kijken en met sport bezig zijn. Maar dat klinkt misschien raar, je ziet gewoon veel sport kijken. Dat is gewoon achter een tv of zo, of kijken.

Maar dat is meer, ik ben gepassioneerd of gefascineerd door spelregels en door de manier van, oké, wie is de beste? Wie is dan top tien? Oké, waarom is dat het verschil? En ik interesseer me heel hard in zo van die heel, misschien sporten dat vandaag misschien iets meer tendent zijn, maar ik heb altijd zo vechtsporten, dat kijk ik toen ik tien, twaalf, dertien. Niet voor het vechten zelf, maar ik vond het een heel mooie sport. Golfen vind ik een heel mooie sport. Autoracen vind ik een heel mooie sport. Dus ik ben wel bezig met zo heel veel sport te kijken of te gaan belezen van hoe zit dat in elkaar.

langs de andere kant met vrienden afspreken dan is het meer vrienden afspreken en dan denken van oké als ze een bepaalde vraag hebben, hoe kunnen we dat omdraaien in een bepaald businessmodel ik heb zelfs al een ondernemersdienst ook al zijn dat heel vaak kameraden van mij zijn wel Heel vaak zelfwerknemer dan, dus werken dan in organisaties. En als het dus om een bepaald probleem of zo, of een bepaalde vraagstelling, dan begin je wel aan het nadenken van oké, oké, hoe zou ik met mijn visie daarop kunnen gaan antwoorden en mee bezig zijn. Maar ik ben wel minder de persoon die met mijn handen bezig is of zo, dan ben ik absoluut niet de persoon daarvoor. En nee, helaas dat het gehoord. Ja, eerder zo, ja. Ja, en ik zeg veel, veel lezen, veel opzoeken op internet en zo. En dan, je weet ook wel hoe internet gaat.

Je klikt op iets en dan tien minuten later ben je op totaal een ander onderwerp beland. Dus dat is wel het boeiende aan, denk ik, internet. Ja, en het gevaarlijke ook. Als je bijvoorbeeld je gsm of je laptop opent, je begint met een gedachte, maar dan zijn we al met iets anders bezig en al tien minuten later heb je zoiets van, waarvoor was ik nu eigenlijk gevonden? Ja, dat is daarom dat ik zo... TikTok en zo, of YouTube Shorts, of van die Instagram Reels en zo, Ik consumeer dat minder, want ik weet van dat ik dat zou doen, dan zou ik daar echt gewoon uren aan scrollen, en dan zou ik eigenlijk... Je hebt heel goeie content, maar je hebt ook heel veel dingen die gewoon belachelijk zijn om dan gewoon te kijken. En dan denk je dat je je focus eerst zal verliezen van wat uiteindelijk de insteek was om ermee te gaan starten. Dus dat is minder mijn ding.

Ik weet niet of je dat ook snapt. Mega herkenbaar. Ja, dat je dan een keer aan het scrollen bent, en soms komt er dan zo... zoiets echt absurd belachelijk op, dan heb ik het. Ja, bon, genoeg internet voor vandaag. Ik kan niet meer wat verschillen doen. Ja, maar toch blijft het al moeilijk om dan te stoppen. Want dan denk je van, oké, ik ga nog...

Dat is allemaal gescholenwerk. Ze maken het al zo versluivend. Dus nee, daarom wel. Consumptiemaatschappij. Maar bon, langs de andere kant denk ik ook van... We zitten ook in een bepaald... Zou ik zeggen, een bepaald moment in de wereld dat je veel meer content hebt, hoor. bereik hebt tot veel meer informatiezaken. Dus ik denk ook zeker bij Shorts enzo, dat je daar wel nog altijd kunt gaan filteren.

Wat is uiteindelijk wel voor mij? En wat is uiteindelijk gewoon totaal niet voor mij, wat mij besteedt? Dat vind ik wel interessant ook wel. Dat je wel, door het feit dat je wel je interesseert in bepaalde zaken, dat je meer gerichte content krijgt, dan de dingen die je totaal interesseert. Zo'n vrouwelijke dingen ofzo, dat interesseert me absoluut niet. De socialiteiten enzo. Mijn vriendin is daar veel meer mee bezig dan.

En dan is dat absoluut niet mijn ding. Het is een Om de schets eens af te maken. We gaan daar straks nog veel dieper op ingaan, maar zou je al eens kort kunnen uitleggen waar Trade Forward, je onderneming, is? Ja, zoals je straks zei, wij zijn een recruteringskantoor. Het is ook wel een beetje een nuance met een HR-bedrijf, maar daar kom ik straks wel op. Wij zijn vooral bezig nu met het ondersteunen van organisaties, voornamelijk KMO's, binnen recrutering dan. En vooral recrutering van vaste aanwervingen binnen sales, HR en marketing.

Dat is ook wel iets meer onze focus vandaag. nu daaruit hebben we soms een, eigenlijk een beetje wat aanvragen die daar een beetje daarnaast liggen dan die we natuurlijk ook wel graag opnemen als dat nog altijd in het kader zit van wat we uiteindelijk kunnen, want ik denk dat wij vandaag ook, dat dat belangrijk voor de recrutering ook is, om te snappen van waar zit je goed in, waar zit je niet goed in en de dingen waar je niet goed in ook gewoon niet te hebberig zijn om dat te willen pakken Als dat absoluut niet je specialisatie is of je domein is waar je goed in bent. Dus je gaat nog steeds wel focussen op die HR sales en marketing en vooral vaste aanwervingen. Dus wij doen vooruit geen interim of geen project sourcing. Dat zijn misschien over vakkergrond termen, maar we willen dat niet zo veel zeggen. Maar wij doen enkel vaste aanwervingen, dus met vaste contracten dan voor kandidaten. Je hebt straks ook het team gezien.

Dus vandaag zijn we met vier. Volgend jaar komt er dan een freelance recruiter bij. Die zal ook opstarten. Dus we schalen dat beetje bij beetje op. Er zijn nog heel veel leuke dingen te vertellen over straightforward. De manier waarop jullie werken. We gaan daar straks sowieso een keer verder op ingaan. Ik ben altijd heel benieuwd om het verhaal achter de ondernemer of achter de expert of achter de persoon te leren kennen.

En iedereen heeft zo zijn eigen pad dat hij bewandelt met verschillende gebeurtenissen dat je uiteindelijk tot dit moment brengt. Dus ik ben eens heel benieuwd naar... naar jouw pad, naar hoe jij bent gekomen tot waar je nu bent. Dus dat is dus helemaal terugspoelen naar voordat je professionele carrière begon. Hoe zag je studententijd eruit? Eerlijk denk ik stranden. Ja, ik dacht daar... Ik denk dat ik er meer had kunnen uithalen dan wat ik heb uitgehaald.

Maar dat heeft wel te maken met... Ik ben op persoonlijk vlak met veel zaken ertussen gekomen, waardoor ik dat op een andere manier heb beleefd. Want als ik er nu terug opkijk, is dat een heel boeiende periode. Omdat je heel veel dingen voor de eerste keer ontdekt ook. En dat is uiteindelijk de opstap naar het werkveld. Waar je uiteindelijk heel lang in je leven toch wel terecht gaat komen. Ook heel veel boeiende materie. Ik denk dat er heel veel boeiende lessen bij mij waren.

Maar ik heb ook heel veel zaken uitgehaald die ik nog altijd vandaag gebruik. Meer over in het leven. Niet per se denk ik over... Ik zou het zeggen over de lessen zelf, maar het feit dat je wel vroege lessen had, dat je wel een bepaalde structuur had, dat je wel bepaalde... Op de hogeschool moet je wel meer taken doen, teamtaken moet je dan ook doen. Je zou ook leren te samenwerken met verschillende persoonlijkheden voor één gezamenlijk doel. Oké, hoe ga je dat verdelen? Wie is er in de baan? Dat zijn wel dingen die ik vandaag wel vooral heb meegenomen aan het bepaalde...

Naar waar ik vandaag ben. Voor mijn studententijd ben ik nooit de grootste feester geweest. Dat geef ik wel toe. Achteraf denk ik dat ik misschien toch wel iets meer kon doen. Maar ja, weet je, ik ga nooit terugkijken naar het verleden en zeggen dat ik er strijd van heb. Ik ben misschien zo heel... Filosoferend ofzo in. Als dat een woord is.

Maar gewoon wanneer of niet wel. Ja, voilà. Dan heb je nu wel. Ja. Als ik niet op die manier misschien met jullie dat doorgaan, was ik misschien niet op dit moment gekomen van mijn leven waar ik nu sta. En langzaam herkendig ik van, ik ben liever vandaag op de... Allee, vandaag waar ik nu sta in mijn leven, dat ik weer meer onder controle heb dan als student. Dus ik ben liever waar ik nu sta in de periode... ...28e in mijn leven, ja. Ik vond het heel interessant dat je zei...

dat je misschien meer uit je studententijd had kunnen halen. Volgens mij soms ook zo. Maar er zijn misschien ook studenten aan het luisteren die daar misschien ook een beetje mee zitten. Moest je terug kunnen gaan en je studententijd opnieuw kunnen starten? Wat zijn zo'n dingen dat je anders zou doen om er het meeste uit te halen? Ik denk vooral de leergierigheid, omdat ik denk dat er altijd heel veel boeiende lessen en materie zijn. En ik denk wel dat als je daar wel een soort van leergierigheid kunt en discipline in het opkrijgen van... Of jezelf aanleren van die lessen, daar zit altijd wel... Oké, misschien op een uur les dat je hebt, zal dat misschien tien minuten zijn, dat echt wel relevant kan zijn voor jou, maar plik dat wel mee en ga daar dan verder mee aan de slag.

En zo bouw je een beetje iets op, van een bepaalde kennis, een bepaalde skill. Dus ik vind vooral die leergierigheid, want... Ik weet ook, toen ik startte, dan zit je daar in de aula en dan is het van, ja, hier gaan we weer lessen. Omdat je al zes jaar middelbare school hebt gehad, dat trekt zich gewoon door. Ik wil hier gewoon mijn diploma halen en that's it. Maar ik denk dat dat wel belangrijk is in de leergeerheid. Laat ik de andere kant er bewuster mee omgaan, dat je studentenperiode wel... drie tot vijf jaar duurt, maar bouw ik daar zeker iets op om een bepaald netwerk op te bouwen van medestudenten, van lectoren, want ik heb veel lectoren die ook softwareondernemers zijn geweest.

carrière hebben opgebouwd die niet in school was. En die wel een bepaalde netwerk hebben kunnen opbouwen, ook in hun carrière, met verschillende bedrijven, et cetera. Ik weet nog, ik had een leerkracht, en zij had dan tien of vijftien jaar gewerkt bij Levis, in San Francisco. Levis, dat... Levis, ja, dat draait zelfs. Ja, want Levis is ook voor... Allee, voor de muursbeschillering. Ja, maar je hebt Levi's, sorry, voor de kleding. En zij heeft dan gekozen om dan weer hier terug te komen, om naar België en om lektort te worden.

Dus ik denk dat ook. Leer vooral een bepaald netwerk opbouwen en wees er ook bewust van. Dat is echt een gouden periode om veel dingen nog te gaan testen, zonder dat daar eigenlijk iets ergs achter zit, want er is ergens wat er nu kan gebeuren, eigenlijk niet zoveel als je over nadenkt. En ik denk vooral dat dat netwerk kan opbouwen. Daar heb ik het meeste spijt van. Dat ik daar niet meer gebruik van heb gemaakt. Naar studenten toe of naar lectoren toe. Om daar een bepaald netwerk uit te bouwen die ik vandaag had kunnen gebruiken.

Ook in het begin van mijn carrière. Dat snap ik volledig. Ook niet te veel bij je oude klik. blijven te vergeten, maar ook op zoek gaan naar nieuwe mensen die misschien met dezelfde ideeën zitten als u, waarmee je iets kunt gaan opbouwen, of juist met helemaal andere ideeën, dat je je kunt inspireren door andere mensen. Ja, wel, dat vind ik dus dat zijn wel zo de dingen voor mij dat ik denk van, dat zijn wel dingen die ik beter misschien had gedaan, maar weer al, Als ik niet op die manier had, had ze misschien mijn studententijd gedaan, was ik er niet vandaag. Maar dat denk ik wel dat dat de meeste dingen zijn die ik wel wil meegeven. Ja.

En dan je studeert af, je krijgt je diploma, zo'n zwarte hoedje en zo. Hoe zag die fase na het studeren er bij je uit? Ben je direct aan het werken? Ja, wat denk je? Makkelijk, ja. Want ik ben altijd meer een werker geweest. Dus misschien op je initiële vraag, daar zei ik van, wat doe je graag of zo? Ik werk gewoon graag.

Maar dat heb ik altijd wel in mij gehad, het werken gedeelte. Dus ik ben heel snel gestart met studentenjobs. Dan heb je gewerkt in de horeca en dan in de basserie enzo. Daar leer je ontzettend veel van het werkveld, dat ik vandaag weer al gebruik. En ik wou direct gaan werken. En toen was het zo, ik ben altijd mee gaan denken van oké, wat zijn mijn skills, wat zijn mijn troeven? En op dat moment, de enige troef die ik had, was dat ik mijn perfecte tweetaling had. Want ik ben dan Frans opgevoed en we hadden op Nederlandstalige school geweest.

Ik ben perfect tweetaling, dus ik dacht van ja oké, dat is wel mijn voordeel op misschien andere kandidaten. En dus ik heb daarvoor volledig proberen uit te werken, omdat dat de enige haal vast was op dat moment. En toen ben ik gaan solliciteren bij... Je wist er nog niet zoveel van, van het sollicitatiegebeuren. Ik ken daar eigenlijk nog niet zoveel van. En dan doe je eigenlijk de klassieke zaken. Dan ga je naar recruteringskantoren en dan ga je je cv opzetten, alleen neerleggen en dan vragen ze je een paar vragen van om een bepaald beeld te zetten van wie je bent. Probeer je dat op de beste manier te doen.

En dan krijg je bepaalde vacatures voorgeschoteld. De ene beter dan de andere natuurlijk. Maar daar kom ik misschien straks wel op later op terug. En dan ben ik heel snel terechtgekomen bij mijn eerste werkgever. Dat was in Vilvoorde toen. Ik woonde toen in Oude Teverlee en ik had geen rijbewijs. Ik had nog geen niks op dat moment. Maar dat heeft mij nooit gestoord op dat vlak.

En dat is wel een heel groot meerwaarde geweest, dat ik dat wel in mij heb, is... Ik heb geen schrik van dingen. Voor mij was het belangrijkste, ik moet gewoon ergens kunnen werken, expertise opdoen en iets doen waar ik iets kan bijleren. En wat de rest dan ook is, is het dan lang reizen of zo, dan neem je het er wel bij. Dat was wel eens voor mij, want ik heb daar geen schrik voor, zolang het mij in mijn leven maar gaat bijhelpen. Toen was het zo dat ik ben gaan solliciteren en toen heeft dat 20 minuten geduurd of zo. En dan zeiden we, hier het contact, als je dat tekent, kun je starten. Je kunt maandag starten als je wilt.

Het was woensdag of donderdag. Dus dan is er een maalig gang van zaken en zo. En ik weet nog... Dat ik terug naar de parking uit de voet ga en mijn mama stond te wachten. En ze zegt van, hoe is het gegaan? Ja, hoe denk ik? Want ik heb hier mijn contact en ik heb hier iets ondertekend. Dus ik kan daarna starten.

En zij ook van, maar je hebt al een kind enzo. Je hebt niet geonderhandeld enzo. Ik zei, ja, dat is misschien wel waar. Maar ik had er een goed gevoel bij en ik wou gewoon starten. Dus ik ben zo gestart. En achteraf, als je dat nu zou weten, dat het allemaal zo makkelijk ging, zou je het dan een beetje anders hebben gedaan? Ehm... En anders in welke zin bedoel je dan?

Dat je zegt dat het ging heel makkelijk, zoals precies, misschien te goed om waar te zijn. Had je het meer onderhandeld? Had je het andere aan de vraag? Wel, nu dat ik er zelf in zit, is dat wel iets dat ik denk van... Maak meer je huiswerk ook. En know your worth ook, een beetje. Maar op dat moment had ik dat absoluut niet. En ik zat in een fase van...

Ik wil gewoon gaan werken. Nu, het is wel zo... Moet je er iemand bij gezegd hebben van... Denk er eens over na hoeveel je wilt verdienen. Bekijk wel dat je niet te ver gaat, want anders moet je misschien een anderhalf uur gaan pendelen. Weet wel dat je eindticket zoveel per maand gaat kosten, dus dan moet je ook een vermindering brengen van je loon. Dus negocieer dat een beetje. Nu denk je daar natuurlijk veel anders over, maar op dat moment denk ik daar gewoon niet op. Ik wou wel werken, ja.

Ik heb de laatste dagen toevallig ook met een paar beginnende werkenden gesproken, ook over die eerste onderhandelingsfase van de eerste job. En het ging daarover van, ja, oké, je hebt een masterdiploma, ga je dan echt gaan beginnen onderhandelen om een grotere loon te krijgen? Of ga je gewoon blij zijn dat je iets aangeboden krijgt en starten wetende dat je net afgestudeerd bent? Ik ben dus heel benieuwd naar je mening daarover. Hoe je daarover denkt. Je bent afgestudeerd, je gaat bij een bedrijf solliciteren en je gaat direct hard gaan onderhandelen over de loon, omdat mensen je dat aanraden. Ja, dat is een heel goede vraag. En ik vind gewoon...

Hoe zou ik het zeggen? Een loon wordt voor mij persoonlijk, een loon wordt uiteindelijk betaald op de hoeveelheid expertise dat je kunt meepakken of kunt je meegeven aan je toekomstige werkgever. Dus ik denk ook als starter, ik zeg niet dat je moet onder tafel, laten we onderhanden, dat je moet zeggen, je moet gewoon content zijn met wat je hebt of wat je krijgt en je moet het maar aannemen. Daar zeker niet van. Maar ik vind ook niet dat je te direct ook mocht zijn. Want vaak is dat ook van ze zeggen van... Ik zeg maar, ik wil graag 2500 euro bruto. En ik wil een bedrijfswagen en ik wil dit en dat.

En dan is toch de vraag, waarom denk je dat? Vooral bij jongeren, waarom denk je dat? Op wat baseert je je? Want vaak, dan zeggen ze, ik ben gebaseerd, je hebt er met vrienden over gesproken en zij hebben dat. Of ik heb dat ergens gelezen, of ik heb een bepaalde loonswijze gedaan en die heeft me gezegd dat ik dat ongeveer kan gaan verdienen en zo. Maar dat is heel subjectief. Want één, de grondwijze, dat hangt vast aan zowel parameters... En als je dat één keer gaat veranderen, dan gaat je om het in de hoge of de lage rijden. En mijn vrienden, je weet dat ook, je moet je rekening houden van...

De type functie, de verantwoordelijkheid is anders, loonspakketten zien er soms anders uit, de sector is ook totaal anders, hangt er ook vanaf van, werk je in Vlaanderen, in Brussel of in Wallonië? Weet je, dat zijn allemaal dingen dat je in rekening moet houden, waardoor je loonspakket ook gewoon gaat veranderen, of anders gaat uitzien. Dus ik denk, Zeker. Ik denk dat je altijd het beroep kunt doen op HR of recruteringsexperten, expertrecruiters, die je wel een bepaalde duiding kunnen geven van, oké, als ik zie op het werkveld van daar een profiel zoals die van nu, die zit ongeveer tussen daar en daar, kun je je wel al wat meepakken. Omdat we zeggen, vlakaf van, hallo, ik ben Ben Ben en ik wil nu hier 2005 met een auto en een tankkaart en alle voordelen. Wat anders begin ik niet. Ja, dan kom je heel stil.

Wat dat zegt heel weinig over wat je ons kunt bijbrengen. En dan verswilt je misschien een beetje een kaart. Dat vind ik een mooie antwoord. Het is wel iets om over na te denken voor mensen die misschien denken aan een nieuwe job of die net aan dat proces gaan beginnen. Je werd dan je eerste job of jobs aan het doen. Wanneer is het dan bij jou beginnen kriebelen om te ondernemen? Wanneer dacht je zo... Hoe zag dat eruit? Ineens denk je, ik mis hier iets, ik ga zelf iets beginnen.

Ja. Ik denk ook... Ik ga nooit zeggen dat ik een geboren ondernemer ben geweest, of een geboren ondernemer ben. Dat is zo half-half geweest. En die half-half betekent bij mij, ik heb een paar dingen geprobeerd te ondernemen toen ik jaren was. Maar dat is niet met de bedoeling om daar echt iets mee groot te gaan maken, maar gewoon om te leren van, oké, we zitten in elkaar. Ik ben altijd gefascineerd geweest aan een heel jonge leeftijd van ondernemers zelf. En dat was op school altijd, ja, kameraden of klasgenoten, die zijn weer gaan met de voetbal of met uitschalen, et cetera.

Dat was minder mijn ding. Ik ben altijd zo meer gefascineerd geweest over het werkleven. Daarom ben ik ook heel jong beginnen te werken als studentenjob, gewoon om mijn eigen centen te kunnen verdienen. Eén. Wat we allemaal moesten zien, hoe rijdt en zeilt eigenlijk een onderneming? Want er kunnen best redenen van ondernemingen op zich. Ik bedoel, je hebt heel veel mensen die daartoe bijdragen tot één bepaald doel. Je hebt ook een bepaalde hiërarchie, structuur en alles.

En ik vond dat super interessant en boeiend om dat te ontdekken. Nu, het ondernemersverhaal waar ik vandaag ben, is absoluut niet... heel toevallig gekomen. Dat was absoluut niet de bedoeling waar ik nu vandaag sta, tegenover u nu. Dat dat een idee was van, laten we dan straightforward gaan oprichten. Ik kwam er eigenlijk op dat ik had drie jaar gewerkt en mijn laatste uitdaging, met alle respect voor wie dat ze waren, was absoluut niet de match met mij. En ik ben daar, dat was in 2019, 2020 zo, ik ben daar heel hard, mezelf tegenkomen op dat moment, omdat ik ook iets had van...

Ik zit hier absoluut niet goed op mijn plek, maar ik weet ook totaal niet naar waar ik wil gaan. En dat was wel een best moeilijke, omdat ik wel... En ik denk dat veel jongeren zich ook kunnen identificeren in wat ik nu zeg, omdat ze vaak ook struggelen van... Ik weet totaal niet naar waar ik wil gaan... of waar ik voor moet kiezen en zo. En dat was bij mij echt een heel groot... Ja, ik had daar wel heel veel moeite mee. En ik heb ervoor gekozen om dan even thuis te blijven, om daar eens over na te denken. Maar ik had wel in die tussentijd wel gezegd van, weet je wat, ik ga een avondopleiding marketing gaan doen. Marketing heeft me altijd geboeid.

En het gedeelte van marketing is het visuele aspect, dat je eigenlijk iemand zo hard ver kunt brengen om iets te gaan kopen. Die ideologie daarachter vind ik wel superboeiend. Eh... Ik heb een avondopdating marketing gedaan. En toen kwam het erop dat... Dus mijn mama, die nu mijn vernoot is, had dan een heel mooie carrière uitgebouwd. En de laatste jaren toch ook managementfuncties gedaan binnen de HR-sector ook. En zij zei eigenlijk tegen mij van... Ja, ze had gewoon gekozen om dan zelf te starten, als zelfstandige dan, ook binnen de HR.

En ze zei, wanneer kan ik daarmee starten? En toen kwam het eigenlijk erop dat ik zei, ik zit eigenlijk in die avondopleiding, ik moet eigenlijk hier bijna een business case gaan uitdraaien, of een eindwerk dan, om aan te tonen dat ik wel, dat eindwerk wel, dat ik eigenlijk een fictieve website moest gaan bouwen, over een bepaald product of een dienst en aan te tonen dat ik zelf een website kon bouwen waarmee ik dat naakt zou kunnen. Linkbuilding enzo. Waar ik al die zaken wel een beetje kon. En ik kon aantonen dat ik daar wel wat voor had geleerd. En ik zei van, weet je wat, mag ik geen website voor jou bouwen? Mag ik niks maken rond jou als freelancer of als zelfstandige?

En zei wij, dat is goed. En zo zijn we eigenlijk... Ik was op dat moment toch thuis. We hebben dan heel veel samen gespart en samen nagedacht. Ik heb dingen opgezocht. En het feit dat ik heel nauw heb in de samenwerking met haar, heel toevallig, heb ik ook gezien wat dat was om een bepaalde onderneming. Want als je zelfstandig bent, bouw je uiteindelijk ook een soort van eenmanszaak op. Dat je eigenlijk opbouwt vanuit niets naar iets.

En dat was puur van... Wat moet ik hier allemaal aankopen? Tot, oké, van mijn netwerk, wie ga ik bellen? Oké, prijszetting. Hoe gaan we die prijszetting in elkaar zetten? Hoe gaan we omgaan van een nee naar proberen naar een ja? Hoe gaan we videotekraatjes maken? Allee, weet je, je moet het nu eens op bedenken.

Het is leuk ergens, hè? Zoiets van 0 naar 1. Ja, dat is superleuk. Maar dat is ook superscary in langs één kant. Omdat je eigenlijk... Je hebt iets van een blanke pagina. En ze zeggen altijd dat het leuk is en je kunt zoveel aanvullen als je wilt. Maar op een of andere manier, een blanke pagina blokkeert je om daar maar één ding op te schrijven.

Want je hebt wel eens het schrik van, ja, maar gaat dat wel goed zijn? Of ja, misschien moet je toch wel bewust zijn, maar je kunt misschien toch iets anders opzetten. En dat is wel een moeilijkere. Maar op dat moment was ik daar nog niet mee bezig, want ik was bijvoorbeeld bezig van, ik wil gewoon meer weten over het ondernemerschap langs haar kant, zodat ik dat mee kan pakken in het opbouwen van haar website en van socials en et cetera. En toen denk je dat ze een eerste opdracht had gekregen van recrutering zelf. Een eerste opdracht van een bepaald bedrijf. Kijk, ik ben op zoek naar een administratief bediener, denk je dat dat toen was. Kun je mij daar niet in ondersteunen in het zoeken?

En op die manier heb ik ook het recruteringsluik echt direct in langs de andere kant. Want de enige kant dat ik kende, dat was eigenlijk jij ook, van mijn recruteringskantoor in contact zijn als werkzoekende. Dat was de enige contact dat ik ooit had met kantoren en bedrijven. Ja, dat is bij mij ook nooit opgekomen, daar ooit ergens te gaan werken. Ook al, dat is wel grappig, toen ik aan het zoeken was naar een eerste job en daarna mijn tweede, kreeg ik wel verschillende aanbiedingen van recreatie-kantoren die zeiden, maar wil je hier niet komen bij ons? een consultant zou dat doen. Ik dacht, nee, ik denk dat dat niks voor mij is. En zo had ik stil Cezanne erin gerold.

En ik vond het best wel interessant wat de recrutering inhield op dat moment. En toen heb ik gewoon de kans gekregen, want wil je er eens niet meer aan werken aan zo'n zoektocht, wil je dat gewoon eens niet proberen. En zo is eigenlijk stil aan de bal begonnen te rollen. En dan weet ik nog altijd dat ik in de keuken was. We gingen middag eten maken. En dan kwamen we eigenlijk op het idee van waarom zouden we gewoon niet samen oprichten binnen de recrutering? Zeg ik toch dan. En op dat moment had ik niks aan.

Ik dacht van ja, weet je wat, ik verliep hier toch niks aan. En dan ben ik dan zelfstandig in bijberoep eerst geweest. En dan om te kijken van, gaat dat wel iets zijn voor mij of niet? Maar dan in bijberoep, dan is dat ook iets van, je moet je btw-nummer aanvragen enzo. Moet je naar je sociaalsecretariat, moet je helemaal aanvragen. Dat is ook wel spannend. Je kent daar echt niks van, hè. En zo stil ik eens aan.

En dan nu ondertussen zijn we dan nu een venootschap met dan twee werknemers en zo. Dus op dat vlak denk ik wel dat ik het geluk heb gehad om de kans te krijgen om te kunnen ondernemen, om de vrijheid te krijgen. Maar er is bij mij altijd wel iemand geweest van, geef mij de vrijheid, ik zal daar wel iets mee doen. En ik zal u nooit teleurstellen. En ik denk dat dat wel een grote factor was om... om de vrijheid ook te krijgen, dat Katrien ook wist van, hij gaat er wel iets mee doen. Hij gaat wel verder gaan met mij, of hij gaat er niet verder gaan met mij. Maar met de opportuniteit dat ik hem wel geef, om er iets mee te gaan proberen, om iets te gaan testen, gaat hij daar sowieso iets wel mee doen.

Ja, ik vind dat een heel leuk verhaal, dat als het ergens toevallig heel zijn plaats valt, maar ook wel niet... Achteraf, nu als ik er zo vier en daarna denk, zijn er toch wel veel elementen die bij elkaar dan samen komen. En misschien heb je toch wel al bepaalde signalen er wel afgegeven dat dat misschien dat pad ging zijn. Maar op dat moment zie ik dat helemaal niet. Heel toevallig, een van mijn vorige gasten, Debbie Bouten, fantastische coach ook, die zei You can only connect the dots looking back. Dat was waarschijnlijk ook een quote van iemand anders. Maar ik vind het leuk dat dat hier ook weer terugkomt. Als je terugkijkt op je laatste vier, vijf jaar, dat het allemaal wel een beetje op zijn plaats valt.

En je bent nog steeds, het is raar dat ik dat zeg, maar je bent nog steeds ook jong. En je hebt nog zo veel weggebreid. Straks zeg je tegen mij dat we nog zoveel jaren verschil hadden. Uiteindelijk is het maar vier of vijf jaar. Nee, het is wel zo wat je zegt. En het is ook zo, moest ik niet gestopt zijn bij mijn vorige werkgever en moest ik niet zelfstandig zijn geweest, moest ik dan niet een avondopleiding marketing hebben gedaan en moest ik niet dan een business case hebben uitgedraaid. Dat zijn allemaal zaken, als je dan nu over nadenkt, dat is eigenlijk wel een zot, hoe dat dan zich een beetje connecteert. Dat is fantastisch.

Ja. Een straight forward. Wat onderscheidt jullie zo van de rest? Oh, ehm... Ik denk dat wij een goede, gezonde passie hebben voor de kandidaten, dus voor de mens. Ik denk dat wij twee heel emotionele mensen zijn op een heel andere manier, waar je moet een heel grote dosis empathie en emotie hebben, een heel grote EQ hebben om de functie te doen wat wij vandaag hebben. Ik denk dat we als onderscheiders in één al toch onze... familiale band, ook al lijkt dat misschien waardig te zeggen, maar dat zijn wel veel, wel zo deuren openers geweest, als ik dat zo kan zeggen, bij prospecten of bij bedrijven of klanten die we vandaag hebben.

Dat is ook wel eens iets anders. Wat ons ook onderscheidt is, wij kennen de drie kanten van de recruteringstafel. Dat betekent dat wij zijn werkzoekende geweest. Wij zijn nu zelf een recruteringkantoor. En bij Cathrine Mewoud heeft ook in managementfuncties gedeten waar ze zelf personage aanwerpt. Dus we kennen heel goed die drie kanten van de tafel, noemen we dat dan vaak. Wat drie verschillende invalshoeken zijn, maar die connecteren zich wel heel goed in elkaar allemaal. En om die drie invalshoeken te hebben voor zo'n kleine onderneming dat wij vandaag ook zijn, is wel best wel een mooie toegevoegde waarde.

Want wij snappen ook wel altijd in welke fase iemand zich bevindt, of als hij iets zegt of een bepaald reactie geeft over iets, dat wij heel goed kunnen inbeelden, oké, maar wat bedoelt hij daar uiteindelijk mee? ik ga er ook niet over liegen wat dat is, moest ik u vragen van wat anders zei u bij andere podcast hosts of nu podcastgegeven is of het recruteringsgegeven het proces zit er hetzelfde uit dat is gelijk een autofabrikant uiteindelijk, die doen hetzelfde die bouwen auto's Ik denk dat dat heel vaak ook te maken heeft van welke doelgroep ga je aanspreken, op welke manier ga je naar hen communiceren, met welke materialen ga je gebruiken, welke prijs zet je eraan toe. En ik denk dat wij bij ons ook niet anders zijn. Ik denk dat wij een iets kleinere recruteringskantoor zijn. Ik denk dat wat ons misschien wel kan onderscheiden, is die heel transparante communicatie. Dat lijkt misschien een utopie of misschien iets van ja, dan ga je er honderd keer horen. Bij mij gaat het er vooral om in goeie en slechte tijden.

Maar er gaat geen enkel moment zijn dat een kandidaat of een klant niet verder kan gaan met onze info. Ik geef bijvoorbeeld een idee van een kandidaat die toch niet weerhouden wordt voor een bepaalde functie. We gaan altijd heel hard in die diepte met hem uitleggen waarom niet. Ik vind het ook belangrijk dat die persoon, en zeker naar jongeren toe, als ze niet weerhouden worden, Dat is wel ook de info krijgen, waarom niet. Want dat is ook wel nodig om daarmee terug aan de slag te gaan, om dan je zoektocht verder te gaan zetten. Dat ze kunnen groeien en eventueel dat ze aan iets kunnen werken. Voilà.

En dat vind ik wel belangrijk. En naar klanten toe, dat je ook wel zegt van kijk, kandidaat heeft toch niet ingetekend op jullie voorstel voor die en die en die en die reden. En misschien moeten we daar wel iets mee gaan doen om in de toekomst die fouten te kunnen gaan vermijden. Dus het is daarom dat we ons veel meer zien als een soort van partner. Tussen twee doelgroepen eigenlijk. En als... Pas op, dat is tijdsintensief. Dat is heel veel niet-gefactureerde uren, zal ik zeggen.

Ik noem dat dan consultancygedeelte. Maar je moet het er wel bij hebben als je heel kwalitatief ook te werk wilt gaan. Ja, het is ergens ook een manier om je... Misschien niet te onderscheiden, maar om zo'n band te scheppen met de mensen waarmee je samenwerkt, door echt goed persoonlijk te gaan samenwerken en ervaring. En dat was voor ons belangrijk, omdat wij wel veel pijnpunten ontdekken tijdens je zoektocht als werkzoekende op de markt. En dan ga je, ik zei, je gaat met je CV naar een bepaald kantoor. Maar heel vaak krijg je uitdagingen die niks te maken hebben met wie je bent. Of uitdagingen van dingen die je totaal niet hebt gevraagd.

En dat vind ik ontzettend spijtig. Want als je eerste connectie met het werkveld, en je bent daarna direct gedeputeerd, van ja, oei, maar ben ik dat waar? Of die mensen luisteren gewoon helemaal niet naar mij. En te zijn hier als... Personen die mij verder moeten helpen naar een eerste uitdaging. En dat is voor mij ook de insteek om verder iets mee te gaan doen. Want ik dacht van, dat is zo'n boeiende wereld. Maar misschien moeten we dat toch op een andere manier gaan aanpakken om nog meer verschil te kunnen maken in de positieve zin, nog meer impact te kunnen krijgen.

mensen hun leven, want vergeet niet, wat wij doen is impact creëren op iemands toekomst. Absoluut. Dus voilà, in grote lijn denk ik dat ons dat wel onderscheidt. Weet je, het is ook, we zeggen misschien een fameuze quote, dat zal ik daar straks zeggen, van connecting the dots. Wij zeggen vaak ook people buy from people en soort zoekt soort uiteindelijk ook en ik De klanten die we vandaag hebben, werken wij ontzettend graag mee. Er zijn ook heel veel recurrente klanten. En langs de andere kant, de kandidaten die vandaag bij ons via ons gestart zijn bij een nieuwe werkgever, ik ga zeggen, een grote, grote merendeel werkt er nog.

En ik ga niet zeggen dat dat uitzonderlijk is, want eigenlijk zou dat de norm moeten zijn, maar dat begint wel meer een uitzondering te zijn, zoals vandaag. dat kandidaten wel lang blijven bij een werkgever. En niet te maken dat ze niet lang blijven omdat de matcher dat niet is. Daar wil ik ook heel graag nog eens over praten, over die... Ik weet niet of dat een trend is, want ik zit zelf niet echt in die recruitmentsector. Maar ik merk precies, en misschien merk jij dat ook, dat werknemers steeds minder lang bij bedrijven blijven. En dat ze rapper op iets anders, dat beter lijkt, brengen. Is dat ook iets wat je merkt?

Wat vind je daar? Wat zijn je gedachten daarover? Ik merk dat wel... Ik ga dat zeggen, ik ben dat meer bij de jongere generatie. Als ik hier aanspreek, neemt dat zeker niet als een steek of zo. Maar het is wel een generatie die vandaag ontzettend nieuwsgierig is. En die veel wil ontdekken van het leven. En die misschien op een of andere manier matuurder is in hun fase van hun leven, op die leeftijd dan wat ik misschien was op mijn leeftijd, en dan misschien de oudere generatie was, omdat er vandaag ook veel meer mogelijkheden zijn.

vandaag en dan ook op werkvlakken want je ziet ook dat de diepe functies dat er vandaag zijn er zijn veel meer uitdagingen vandaag dan wat er vroeger was dus ik denk dat dat iets slecht is ik zie wel die trend zich voortzetten ik denk wel dat het wel belangrijk is dat je wel minimum als ik dat zie, wel als jongere dat je wel minimum toch een jaar tot twee jaar wel ergens in onderneming blijft dat je dan daar groeit enzo, dat snap ik Maar je moet wel een bepaalde skill opbouwen toch ergens, totdat je wel weet van oké, wat gaat voor mij de volgende stap zijn buiten de onderneming waar ik vandaag ben. En dat is misschien waar ik vandaag dan wel soms een moeilijkheid zie voor die jongere generatie, omdat we daar straks over spraken. Er is zoveel aanbod dat dat heel moeilijk is om direct te weten van waar gaat het mee liggen, waar gaat het mee niet liggen. Ook een beetje FOMO misschien, als het iets... Voilà, beter bij mij, voilà. Maar je weet ook, je moet altijd ergens starten om dan te weten te komen van waar ga ik naartoe. Zonder dat het ergste wat je kunt doen in je leven, is uiteindelijk stil blijven staan.

Van je vooruitgaat of achteruit, je blijft al constant bewegen. En dat zal je altijd wel in een bepaalde richting duwen. Maar stilstaan, dat is echt niet goed. En dan denk ik wel dat je meer ziet dat jongeren vandaag echt blokkeren over een bepaalde keuze te maken. Omdat er een grote waaier is aan aanbod vandaag. En al is het vandaag ook moeilijker en moeilijker, begint ook te snappen wat vacature soms inhoudt. Want de ene begint er een meer creatievere functietitel aan te plakken dan de andere. En je hebt bedrijven die dan ontzettend hard focussen op wat de kandidaat gaat krijgen.

Want zij zegt ook van, ja, we hebben mensen nodig, dus we gaan dat in de picture zetten, in plaats van ook meer in de picture zetten, wat gaat de persoon uiteindelijk doen? Wat kan die in die onderneming gaan doen? Maar wat gaat die ook binnen twee jaar kunnen gaan doen? Wat zijn uw doelstellingen als bedrijf om binnen de twee, drie, vier, vijftien jaar te willen realiseren? En dat belangrijk is, dat is voor mij meer aantrekkelijk om te weten van, in welke onderneming stap ik mijn voeten in? Niet om te weten van, ik ga hier een auto krijgen, en een tankkaart, et cetera. Want dat is het probleem, je gaat kandidaten aantrekken daarmee. Maar je gaat niet de juiste kandidaten aantrekken.

Want die zijn dan wel getriggerd door dat deel. Maar dan weet je ook goed genoeg, komt er een ander aanbod met een nog betere auto, en met 200 euro netto meer, maakt niet uit wat de functie inhoudt, die gaan daarop. En dan moet je wel... Bij ons als recruiter moet je dat wel door de jeugd bewust laten maken. Want springt gewoon, je zult wel zien waar je terechtkomt, en achteruit kun je altijd. Je kunt altijd zeggen, kijk, dat is niet de job waar ik heb getekend, of ik voel me er niet goed bij, of, voilà, maakt niet uit wat het dan is, achteruit kun je altijd gaan. Maar langer dan dat kant vind ik ook wel, Het duurt wel soms op je tanden te bijten.

Het is niet op drie maanden tijd dat je een keuze gaat kunnen maken van ligt me dat of ligt me dat niet. Je hebt ook voldoende tijd om gewoon iets aan te leren. Het gaat sowieso in het begin ook wel even moeilijk gaan. Je gaat misschien een dal hebben, maar je moet daardoor gaan om die groei te kunnen meer maken. Dat is uiteindelijk wat ik aan het lezen was. Dat komen we straks op op een boek, maar om dat even aan te kaarten. Mijn allereerste boek dat ik volledig heb uitgeleerd is vorig jaar. Dat was The Miracle Morning.

The Miracle Morning is een heel interessant boek om me eigenlijk uit te leggen hoe je eigenlijk heel vroeg kunt opstaan en dat je eigenlijk heel veel dingen kunt gedaan hebben alvorens de normale persoon zou beginnen te werken. En die legt dat eigenlijk heel leuk uit en ik vond dat een heel boeiend boek omdat ik altijd de persoon geweest ben die heel graag in de ochtend wou willen opstaan, maar dat lukte mij absoluut niet. Omdat ik ook werkte, ik had totaal geen doel om op te staan. Ik wou vroeg opstaan, maar wat was het doel daarachter? Waarom waar? Want als ik sta op, wat ga ik dan doen? Want ik wou dan niet mijn pc aandoen. Dan heb ik gezegd, weet je wat, ik kan dan gewoon gaan sporten.

Ik heb het geluk dat ik dan een fitness heb die 24 uur op 24 uur open is, dicht bij mij thuis. Dus dan ga ik nu elke ochtend voordat ik dan ga werken, ga ik dan gaan sporten. Maar dan heb ik een doel op zich. en ben nu even mijn draad kwijt wat wou ik nu zeggen van daarop staan ja, ik ben nu even kwijt dat is geen probleem ik wil dan even op dat boek springen want ik heb het zelf nog niet gelezen maar ik denk wel dat ik weet waarover dat een beetje gaat en hij of zij ik weet niet wie dat auteur is, maar ze praten daarover een aantal dingen dat je In je ochtend kunt doen, voordat je dag echt begint, om je dag heel goed te beginnen. Ja, dat is eigenlijk een ochtendroutine van zes minuten. En hij noemt dat dan de life stavers. En dan stavers zijn allemaal... Ja, elke letter staat voor iets.

En dat gaat van, de eerste minuut moet je mediteren, je Gratialness Notes gaan, of twee dingen opschrijven waarvoor je dankbaar bent. Eén minuut goed ademen, dus ademhalingsoffeningen doen. Eén minuut stretchen. Oké, je moet dat niet letterlijk nemen van zes minuten. Dat is wel heel rap hé. Maar het is het concept van, je kunt wel, als je een bepaald doel zet van waarom je voor wilt opstaan, kun je wel heel veel gedaan krijgen. Oké, ik zeg, je moet die zes minuten niet letterlijk nemen, maar in theorie, als je kijkt van oké, in zes minuten, zes keer één minuut, kan ik al zes acties...

Zes acties doen, ja, dan ben je eigenlijk al heel goed bezig in je ochtend. Maar je bent maar zes minuten verder. Ja. Ja, die dingen dat je dan hebt gedaan, met een minuut iets doen, ik denk nu niet dat dat zo'n gigantische impact zou hebben. Maar dan eerderom vind iets wat daar... Ja, tuurlijk. Je zou helpen, heral. Je moet dat... Dat is een boek en ik vind, je moet daar zelf je eigen invulling aan geven.

Ik vind een boek of wat dan ook, moet je nooit letterlijk nemen. Dat is bijvoorbeeld wat we daar straks zeiden, want die lessen, over een uur lessen dat je krijgt, gaat Een heel uur. Je moet niet alles onthouden. Want niet... niet dat heel uur even interessant gaat zijn voor jou, maar je gaat er wel altijd bepaalde elementen hebben die wel voor jou toepasselijk zijn, waar je wel iets mee gaat kunnen doen. En ik vind een boek is hetzelfde. In een boek van 200 pagina's zijn er misschien 10 relevante pagina's die ik zeg dat ik heb onthouden.

Of als ik een webinar kijk, zal er misschien van 30 minuten webinar of een uur misschien 2-3 minuten dat eigenlijk relevant zijn voor mij. Dat is uiteindelijk waar ik op zoek ben. Dat weet ik nu ook. Als ik iets lees of als ik iets kijk, weet ik van, maar zuur, je moet dat niet letterlijk nemen, maar er gaan altijd wel één of twee dingen zijn die je wel natuurlijk gaan bijblijven en waarmee je verder kunt gaan. Ja, dan vind ik het al een echt goed boek geweest of een goeie webinar of een goeie keynote. Als er zo één diepe ding is dat je kunt toepassen en dat echt een impact gaat hebben op je leven, dan is het echt al goed geweest. Ja, nee, maar dat is waar. Dat is zeker waar.

Nu weer al, ik denk dat je dat ook wel een beetje moet soms zelf een beetje gaan zoeken, dat dat niet soms letterlijk op je bord komt te staan, dat is echt voor Arthur, dat is echt voor Ben, want soms kun je daar je eigen aanvullingen in geven. Ik bedoel, ik heb soms, we hebben hiernaast gevolgd dat het niks te maken had met mijn sector, maar toch zijn er bepaalde dingen die blijven hangen zijn, dat ik denk van, dat kunnen we wel misschien gaan implementeren bij ons in onze onderneming, dat is innovatie. Dingen uit andere sectoren en ze toepassen die nu eigenlijk niet. Ja. En we zijn allebei heel geïnteresseerd in ondernemen en bedrijven en zo. Ik ben heel benieuwd, wat is het verdienmodel van een HR-bedrijf? Of van een recruiter om te denken over verschillende... Ja, want dat is misschien een nuance. HR is een heel brede sector waarbij eigenlijk recrutering een vertakking is.

Eh... En recrutering is de meest commerciële taak die je kan vinden binnen HR. Dus het verdienmodel bij ons, bijvoorbeeld als ik daar kijk binnen Straightforward, is wij ondersteunen bedrijven in het zoeken naar hun potentiële nieuwe werknemers. En daar hangt dan een bepaalde fee aan. En die fee, om het heel technisch te gaan maken, is een bepaald percentage dat we op het bruto jarenloon nemen. En dan factureren wij dat. Nou, dus mensen, je kunt dus zeker aanraden als mensen willen gaan werken in een recrutering, je kunt goede geld verdienen binnen recrutering, dat zeker, maar het is een heel tijdsintensieve job. Maar dat vind ik ook, het model vind ik een juist model.

Ik vind ook gewoon, hoe meer je werkt, hoe meer tijd je erin steekt, je kunt ook weer veel meer gaan verdienen. En dat vind ik een juist gegeven. En bij ons is het wel zo dat soms mensen die niet van de recruteringswereld komen en dat we daar soms over spreken en dat je bepaalde cijfers ook meegeeft van hoe dat in elkaar zit en zo, dan denk je, omajoe, dat zijn wel supergrote bedragen en zo. En ik zeg, ja oké, maar als je dat gaat verrekenen in hoeveel uren dat ik daaraan heb gewerkt... dan kom je bijna minder uit dan wat jij verdient. Snap je wat ik bedoel? Dus je moet altijd met een kooltje zout gaan nemen. Dus op je vraag, wij factureren een bepaalde percentage op een bruto jaarloon.

Ik vind het wel eens interessant om dat te horen. Ja, dat er bij je er een beetje bij past. Hoe start je een recruteringsbedrijf? Stel, Boris wil een recruteringsbedrijf starten. Morgen, hoe kan hij daarmee starten? Ja, dat is een heel goeie, Boris. We starten er zeker mee. Hoe kan je ermee starten?

Maar net als bij elke onderneming, dat je eerder meer de meer administratieve zaken hebt, dat je btw-numeren en al die zaken erbij brengt. Buiten dat. Ja. Puur een recruteringsbedrijf. Het hangt er ook een beetje zo aan af. Als je zegt, je hebt totaal nog geen netwerk, maar je wilt absoluut gaan recruteren, dan zou ik zeker zeggen, begin zeker als freelance recruiter, dat je hier en daar wel wat opdrachten kunt gaan hebben. Ja. En dan is het de kunst zeker heel veel opzoekwerk te doen van kandidaten.

Heel veel beginnen te bellen. En dan begint het werk. Ze gaan zoeken op LinkedIn, ze gaan screenen, ze gaan interviewen, ze gaan voorstellen bij klanten. Dus het is een apartere... Je moet wel... Als je erin wilt starten, ik heb het geluk gehad dat ik dat wel met iemand heb kunnen starten, die daar ook wel een bepaald beeld had, een bepaalde voorsprong in had in de sector. Ik denk wel, om het gewoon te starten zo zonder niks, zou ik wel aanraden, ga er wel eens in werken, om wel eens te weten, waar hou je het al in? Om dan daarna als zelfstandige zeker te kunnen werken en dan misschien kun je dan je eigen onderneming uitbouwen. Het is een interessante sector, maar het klinkt echt als een hussel.

Zeker in het begin. Ja, maar wat ik ook wel wil meegeven aan de jongeren, is dat als ik dat merk, ik vind dat ontzettend spijtig, want het is zo'n boeiende wereld, het recruteringswereld zelf. Je ontdekt zoveel over het werkveld, want je bent in contact met twee doelgroepen die uiteindelijk een, je hebt de werkzoekende, en langs de kant heb je de bedrijven. Dus echt wel, je hebt contact met twee doelgroepen. Maar je moet zoveel doen, want je bent langs een... Eigenlijk ben je langs een deeltje bedrijfpsycholoog, je bent langs de kant accountmanager, langs de kant ben je recruiter, langs de kant ben je marketeer. Je bent zo veel langs de kant, dat je ook administratief ondersteunt, wat je met veel admin ook moet gaan doen. Dus die job heeft ontzettend veel facetten. Ik ben daarvan overtuigd, moest ik niet gestart zijn binnen recrutering, heb ik niet zoveel kunnen leren ook van het werkveld vandaag, op die vier jaar tijd.

Want het is ontzettend intens geweest en je komt zoveel te weten. En als je dat vraagt ook aan de collega's en zo, want die komen nooit... Je hebt Joen dan ontmoet daar straks, die komt totaal niet van de sector. En die zegt ook van, ja kijk, op de... Op de tijd dat ik hier ben, heb ik ontzettend veel geleerd over mijn eigen oog, over mijn skill, over mijn kunnen, maar ook over het werkveld zelf. Maar heel veel mensen, denk ik dan, of in bepaalde andere kantoren, zonder een naam bij te pakken, denk ik gewoon dat het daar ontzettend veel gaat omtrendt cijfers, cijfers, cijfers, je moet bellen, bellen, bellen, bellen. En heel veel mensen hebben daar het idee van, oh ja, maar dat is gewoon callcenterwerk. En... Dat kan ISA wel zo.

Maar je moet het grotere beeld er uiteindelijk ook bij zien. En wat dat te maken heeft, dat er een heel slechte onboarding aan wordt gegeven. Want wat houdt eigenlijk recrutering in? Wat houdt de functie uiteindelijk in? Wat kun je daar later mee worden? Welke skills kun je met recrutering opkrikken? Het is een ontzettend waardevolle job. En je gaat dat zien, en ik noem het vaak ook, het is echt een roeping aan het worden.

Want minder en minder mensen willen het doen, en de enige mensen die het doen, die doen dat echt uit de liefde voor recruitment. Ja, alles gaat echt niet werken, want er komt zoveel bij kijken. Je moet echt een hart hebben voor de mensen die je helpt. Ja, maar, dat is wat je juist zegt, je moet een hart hebben voor mensen, maar je moet ook een ontzettend harde commerciële insteek hebben. Want anders gaat het niet lukken. Want je hebt heel veel kandidaten of mensen die starten in recrutering met de insteek van, ah, dat is leuk, ik ga mensen kunnen verder helpen. Maar met dat komt je er niet. Want uiteindelijk gaat het ook om van je dienst of je product.

Maar ik neem het meer dienstverlening wat wij doen. Zijn de mensen, ja, maar ik moet ze langzaamaan ook helpen. Verkopen vind ik een heel slecht woord, maar je moet er wel iets billable van maken. Anders gaat het niet lukken, anders kun je meer in de sociale sector gaan werken. Dat veel ook heel goed met mensen bezig zijn, maar dat is een totaal andere insteek. Maar ik moet wel weten dat recrutering een heel commerciële aftakking is. En dat moet je wel in je hebben. Ik denk dat veel mensen dat hebben, maar dat ze daar niet op voorbereid worden in het begin.

En dat ze zichzelf dan tegenkomen. En dat ze dan zeggen, ik heb er eigenlijk een degoe van. Ik wil nooit meer in recrutering terechtkomen. Terwijl dat keispijtig is. Want ik denk dat recrutering een ontzettend mooie springplank is naar de toekomst. Ja, omdat je al een enorm nutwerk uitbouwt en je leert veel sectoren en bedrijven kennen. Ontzettend. Ontzettend eigenlijk.

Maar dat niet, want je ontdekt ook van functie, takenpakketten, loonbeleid, loonpakketten, promoties. Je wordt geconfronteerd met salesmanagers, met... HR-managers, met finance-managers, soms met zaakvoerders. Daar kom je mee in contact. En ik, toen, ik was dan, ik wil even regenen, 4, 25, ik had nooit gedacht dat ik met die mensen aan tafel zou kunnen zijn. Ik zei niet veel op dat moment, omdat ik niet zoveel te melden had, maar ik was er wel bij. En je probeert zoveel. En dat kun je niet, denk ik, in een andere functie vandaag, niet altijd eh...

hebben, dat je met die mensen altijd in contact komt. Het opent wel veel deuren. Het opent veel, ja, zeker. In Niederlanden, zeker. Sowieso. Als jonge ondernemer, wat zijn zo bepaalde lessen dat je uit die laatste vijf jaar hebt geleerd? Uit het starten van je eigen bedrijf? Samen met...

Ik zei het vorige keer nog, maar ik vind... Het leven is voor mij een soort van springkasteel. Je kunt vallen, maar je komt altijd terug recht. Of een trampoline, dat soort dingen. Het leven is een trampoline en ik vind ondernemen ook een trampoline. Wat ik eigenlijk mee bedoel is... probeer dingen, je zult misschien wel vallen of tegen de muur lopen, maar uiteindelijk veert je altijd terug recht. Je veert altijd terug recht, dus er is eigenlijk nooit echt een ontzettend groot risico aan verbonden, zeker aan een jongere leeftijd, als je een jong ondernemer bent.

Behalve als ik zou zeggen, oké, je begint gigantische investeringen te doen met je eigen middelen en je gaat meer... Want dat is ook het ding. Dienstverlenend werken is iets safer dan met producten. Dat producten, dat is aankoop, dat is opslag, dat is behoorlijk in de e-commerce space gaat dan, maar dat is ook dienstverlenend. Dus durf gewoon. Durf vooral voor te gaan. Durf gewoon dingen te gaan testen, want je veert uiteindelijk altijd terug. Terugkijkt je daar falen?

Falen is voor mij een onderdeel van evolueren. Maar dat is uiteindelijk logisch. Dat is bij alles zo. Ik bedoel, ik kan nu met mijn fiets zonder randen rijden, maar moest ik niet tien keer gevallen zijn als kind en de kleine wieltjes eraf gehaald hebben en dan nog eens gevallen zijn, dan was ik er nooit geraakt. Dus bij alles is dat zo. Dus falen voor mij is een deel van evolutie, een deel van groei. Niemand heeft ooit een onderneming tot een succes bereikt zonder te falen. Niemand.

Dat ga je niet niemand vinden. Dat is iets heel belangrijk om heel goed te beseffen voor heel veel mensen... je eerste idee gaat waarschijnlijk niet je idee zijn dat het echt een nieuwe reis gaat worden. Maar dat is wat wij daar straks ook zeiden, dat blokkeert heel veel mensen, omdat ze schrikken van oei, ik heb nu een idee, want dat zien wij ook. Met jonge ondernemers ga ik mee spreken en zo, en zelf ik ook, toen niet. Want dat zei ik ook, want ik heb geluk gehad dat ik iemand naast mij had die ontzettend veel werkervaring had, dat moest ik zelf ondernomen hebben zonder een sparringpartner. zonder een soort van mentor die me daar doorlootst, of daarin me begeleidt, dan heb ik ontzettend veel meer grove fouten gemaakt, welzeker. Dus daar is ook, denk ik, wel een goeie sparringspartner, een goeie mentor.

Dat kan familie gerelateerd zijn, of een kamerad. Ik zeg, ik heb... Ik heb een paar kameraden die ondernemen. Dat is mijn kleine cirkel dan, waar ik dan over ondernemen dan spreek. Ja, hier zitten we dan met twee venoten waar ik dan ook veel over ontdek, over het werkveld. En daar moet je gebruik van maken, hè. Dat is daarom dat ik ook zei van, als je op school goed met lectoren een goede band hebt of zo, gebruik die. Als je weet van, die zitten een bepaalde expertise in een bepaald onderdeel van een nieuwe onderneming, bevraag daaraan, spacht daaraan.

Want uiteindelijk die we... zoveel jaren meer ervaring, gebruik dat dan ook. Dus, dat falen is voor mij een deel van evolutie, maar ik denk wat ik daar ook op wil zeggen, ik denk ook in een bepaald tijdperk ook, dat mensen die je altijd wil vergelijken met anderen en schik hebben om dan te falen, maar van oei, maar wat gaat die daar niet van denken? En dan denk ik van, zo blijf je stilstaan. En dus daarom denk ik wel dat er zo weinig mensen ook durven te ondernemen. Want de ene, de paar uitschieters, zoals jij, zoals ik, zoals anderen, die hebben wel allemaal één in gemeen, denk ik wel, die hebben geen schrik gehad om te starten en om feedback, of om negatief feedback te krijgen van anderen, of dat mensen achter hun rug gingen spreken. Want dat zijn vaak de eerste die eigenlijk jaloers zijn op jou, dat je ze wel stopt. Nee, dat zijn altijd de eerste.

Dat vind ik heel leuk om er zo naar te kijken. Ja. Je moet gewoon die stap durven nemen. En je gaat sowieso dingen tegenkomen dat niet. Ja. En hoe jij denkt dat ze gaan gaan. Maar dat mag je echt niet tegenhouden. Nee.

Je weet, door gewoon die eerste stap te zetten, dan kom je op je... idee dat wel gaat werken. Maar je gaat er niet op komen als je die eerste stap in de eerste plaats niet zet. Maar ik denk langs een andere kant, en dat probeer ik ook via deze podcast ook mee te geven, is van, niet iedereen is gemaakt om te ondernemen. En we zitten vandaag ook weer al in een tijdsperk dat je gaat op YouTube, je vindt 21-jarige miljonairs, 26-jarige miljardairs, ik bedoel, bij wijze van spreken, iedereen begint bij ondernemen, en Dat was ook een heel mooie quote, dat iemand zijn. En ik sta daar heel erg achter. Als je doelstelling is om te gaan ondernemen omdat je niet voor een baas wilt werken, want dat wordt altijd gezegd, want je kunt vrij orgaans gaan als je dat wilt, je moet niet voor een baas werken, je kunt dat zelf doen, op dat moment heb je al gefaald, voor mij.

Want je moet een baas hebben om te knepen van het vak te leren. Als je dat hebt... Jongen, dan pak je een ganse voorsprong. Als ik niet drie jaar had gewerkt en ontdekt van mensen met meer ervaring dan mij, dan was ik er niet geraakt aan waar ik nu ben. Als ik niet iemand had nu die mij hielp in het ondernemersverhaal, dan ging dat ook niet lukken. Ik laat me nu nog altijd ondersteunen door mensen, mede-ondernemers, businesscoaches. Niet altijd, maar ik weet wel, ik kan er wel terecht als ik een bepaalde vraag heb en zo. Dus ik vind het ook ondernemen.

Niet iedereen is geboren ondernemen. Vandaag kan het zijn dat je binnen drie, vier jaar wel wilt ondernemen. Maar daarom zeg ik ook aan de jongeren van... Als je iets wilt ondernemen, doe dat. Doe dat zeker op een lage schaal. Maar ik denk zeker, ga eerst werken. Probeer een paar jaar ervaring op te doen. Want je studeert af, je bent tussen de 22 en 24 ongeveer, zo zal het zoiets zijn.

Zoiets, ja. Ongeveer. Dus drie. Dan ben je 25, 27. En dan heb je drie jaar werkervaring. Ja. denk ik wel veel meer een voordeel dan direct te willen starten met een onderneming en misschien te ploeteren en te ploeteren en te ploeteren en te ploeteren. Dat je er een beroep van hebt en je hebt het drie jaar later geprobeerd en je moet dan terug het werkveld instappen.

Maar ja, je kunt niet iets relevanter werken en ervan aantonen buiten het feit dat je wel iets hebt proberen te ondernemen en zo. Ik zou eerlijk zeggen van, ga zeker werken. En je gaat daar ontzettend veel voordeel uit halen later in je ondernemersverhaal. Maar het is vandaag precies de norm geworden om... Is hij enkel cool of zo als je je onderneemt? Ik weet niet, dat is mijn gevoel dat ik soms gewoon zie. Misschien is dat... iets te breed getrokken. Maar dat is door het feit dat ik denk wel dat veel jongeren dat wel de moeite hebben van oei ja, maar ben ik een sukkel ofzo?

Als ik gewoon ga werken, ben ik gewoon zo'n standaardpersoon die dan in een ondernemer wordt enorm verherenlijkt. Terwijl mensen niet weten wat er allemaal achter de schermen gebeurt. Ze denken veel geld, veel vrijheid, maar ik denk niet dat jij om zes uur s'avonds thuis, hoe je dan onder tafel schuift voor tv gaat tegen. Ik zeg altijd ondernemen, hoe dat bij mij soms voelt, is Ik ben een gevangenen in een gevangenis, maar ik maak de hele tijd vrij in die koer lopen. Want mensen denken altijd van, je bent vrij. Maar jongen, je bent helemaal niet vrij, laat dat eerlijk zijn. Want je hebt ook je kosten te dekken.

Je moet denken aan je marketing, je moet denken aan je sales, je moet denken aan je uitwerking. Je bent ontzettend veel meer bezig, je slaapt veel minder goed, want je bent constant bezig met je onderneming. Je begint ook gewoon... Je zou zeggen... op een heel andere manier soms in gesprekken te geraken met mensen. Ik zie dat ook soms. Ik begin meer en meer ook mijn gedoe te verliezen soms in onderwerpen. Ik denk van, oei, maar... Waar zit jij eigenlijk om te zeuren als je in mijn schoenen zou stappen?

Je snapt niet wat dat inhoudt. Je begint ook gewoon soms heel kritisch te denken van, als iemand je een bepaald, ik weet niet als jij dat ook hebt, maar ik heb dat soms ook, iemand begint je dan advies te geven, dat je direct van, je hebt niks ondernomen, ik bedoel, wat ga je mij nu advies geven? Dus je begint wel zo heel hard in jezelf soms in te keren zo. En dat vind ik wel ontzettend leuk, maar het eist ontzettend zijn tol. En ook voor de mensen dicht bij je, die zijn een beetje collateral damage dan. je ouders of je vriendinnen of je vrouw of je kinderen, die hebben daar niet voor gekozen. Jij hebt daarvoor gekozen, maar die zijn daar wel in meegetrokken, in meegesleurd. Dat is echt niet makkelijk, hè?

Nee, en dat is geen makkelijke keuze. En je had daarvoor heel veel problemen op. Zorg dan later ook, hè, want ik denk dat heel veel ondernemers, als je hen zou vragen, dat is misschien heel erg als ik dat zeg, maar heel veel ondernemers, die echt bezig zijn met onderneming, als je hen zou vragen van... Zou ik er kiezen voor uw onderneming of zou ik er kiezen voor uw gezin? Dat ze soms wel zouden aan denken. Een gezin is denk ik nog wel iets anders als je zelf kinderen hebt en zo. Ja, kinderen, maar ik bedoel, ik zal dan zeggen een relatie zijn dan. Ik zal het dan zeggen.

Ja, dan was je echt al heel... Dan denk ik wel... Dan denk je eerder heel veel mensen dan... Maar het is je baby, hè. Ja, absoluut. Maar als dat je doel is in het leven om, niet per se dat bedrijf, maar om daar iets van te maken, je purpose zo'n beetje, om iets in de wereld te zetten waar je in gelooft dat dat wel het belangrijkste is. Ja, tuurlijk. Maar ik denk wel dat je... Ik heb er wel opinie, man. Nee, natuurlijk.

Maar ik denk wel dat je... Je hebt er een paar die vanuit niks, zeker al van kleins af aan, een hele grote interesse of passie hebben voor iets. En die zeggen van, ik wil daar direct mijn voltijdse job van maken. Dat is zeker. Ik denk heel veel jongeren die willen ondernemen voor die verheerlijking ervan. En ik stilsta van wat willen ze doen? Maar ja, om te gaan ondernemen zonder een idee van wat je gaat doen, ga dan eerst werken en zorg dat je daar in contact komt met heel veel dingen. Dat je een beetje ontdekt wat je wilt doen. Ja.

We hebben het al een keer over een boek gehad, over de Miracle Morning. Hebben ze nog boeken dat een grote impact op je hebben gehad? Ik ga zeggen, de grootste voor mij was, maar dat is een heel bekende, was de Atomic Habits. Ik weet niet of je die ook al gelezen hebt. Dat heb ik niet gelezen, maar een paar keer. Dat is heel interessant. Dat is eigenlijk, de schrijver zelf heeft, was een... Ja, ik moet wel heel correct zijn.

De schrijver zelf was op universiteit tot op een hoog niveau een homeballsteler. En op een moment in een wedstrijd heeft hij een bal heel hard tegen zijn hoofd gekregen. Waardoor hij buitenwesteren is gevallen en heeft hij een heel harde revalidatie moeten ondergaan. En die revalidatie heeft jaren geduurd. Maar hij heeft me leren opnieuw spreken, opnieuw stappen. Van heel kleine dingetjes. En Tom, ik heb iets later over eigenlijk dat je... Als je consistent kleine vooruitgang doet, maar elke dag consistent, maar kleine dingen, dan bekomt je een heel groot resultaat.

Dan bekomt je dat een heel groot resultaat. En daar gaat het boek eigenlijk over. Omdat wij eigenlijk... Omdat wij eigenlijk bij... Als mensen proberen soms gewoon de dingen te veel te groot te willen zien, of soms gewoon je voelt je niet goed, dus je wilt het gaan overcompenseren. Want ik zeg maar, mensen die zeggen van, dit is 1 januari, ik moet niet 2 kilo afvallen, maar ik moet er 21 gaan afvallen. Dat doet die doelstelling. Ja, of ik wil gaan ondernemen, ik wil binnen 3 maanden 50.000 euro aan ons het geraken. We zetten alles van die zotte doelstellingen in het idee van, dat gaat ons motiveren.

Maar dat motiveert je drie dagen, maar dan komt de realiteit. En dan begint het veel moeilijker te zijn. Ja, dat was... Ik weet niet terug wat ik wou zeggen voor dat boekje dat nachtstraks. Over de Miracle Boy. Ja, ik kom er straks wel terug op dan. Je gaat weer weer eten, hè? Ja, dat zal ik nu zeggen.

Dat zal ik nu dan even zeggen. Het is wel grappig, want het komt nu... Nee, maar de Milgram Warning ging er eigenlijk over van... Je ziet eigenlijk... Dat is eigenlijk een bepaald traject. Hij zegt van, je moet dat dertig dagen doen. Zes minuten, elke dag dertig dagen. En hij zegt ook van, dag één tot dag acht of zo, gaat heel leuk zijn, omdat dat allemaal nieuw is. En dat is helemaal nieuw.

De eerste dag sta je open. Wow, keileuk. Ik voel het al verfrissend. Dag twee, keigoed, et cetera. Maar hij zegt, de moeilijkste momenten is eigenlijk tussen dag 8 en tussen dag 20 of zo. Want dan begint realiteit in te komen. Dan begin je het niet meer, dat wauw-effect te hebben. En dan is het heel moeilijk om dan vast te blijven in een soort van discipline, op dat toch elke dag gewoon...

terug wakker te worden en terug die zes minuten te doen. En dan zeg je vanaf dag 20 tot dag 30, weer al mijn korreltjes uitnemen, begint het gewoon in je routine te komen. En dat is wat ik wou zeggen, is van... Bij jongeren, het is altijd in het begin, onboarding, altijd het ware effect gecombineerd. Je krijgt je laptop, je krijgt je auto, je krijgt je collega's, de nieuwe lunch, etc. Alles is nieuw. Dus dat is automatisch, altijd als iets nieuws, is dat altijd heel leuk. Dat is gewoon zo.

Maar dan ben ik ook van... Bijt je gewoon even vast, want daarna gaat er zo'n moment komen dat het gewoon routine gaat zijn. En dat je denkt van, ik heb het gevoel dat ik hier een impact kan creëren. Ik heb het gevoel dat ik hier van acht tot zeventien, tot vijf moet werken. Ik ben hier dezelfde taken aan het doen. Maar probeer je dan in die periode even vast te bijten, want je gaat zien, daarna gaat er weer zo'n uplift komen. En bij ondernemingen is dat ook zo, je doet dat hè. Zo'n trappenmethode.

En dat is wat ik daarop wou zeggen, want ik zie de vraag was van, zie je dan mensen vaak gewoon veranderen van job? Ja, ik kan denken dat dat heel positief is, omdat de generatie, zeker vandaag, die nieuwsgierigheid heeft, zijn heel veel wat ontdekker. Maar als je dat kan, denk ik soms dat ze iets meer op hun tanden ook moeten bijten soms, en dat ze te snel afraken van het moment dat er gewoon iets is dat niet in hun voordelen of dat negatieve, dat er routineus begint te worden. En dan denk ik van, bijt u even vast, bekijk het het grotere gedeelte, van probeert hier zoveel mogelijk ervaring op te doen, ook in die routinezaken, want daar leer je ontzettend veel ook, die je wel iets gaan bijbrengen naar de toekomst toe. Dus dat is wat ik daar straks wou zeggen over de Merkel-opdracht. Ja, je neemt eigenlijk de goede insteekers. Wij te daar vooral in vast.

Nu, bij Alvo moet je niet forceren als dat absoluut niet is wat je wilt doen. Maar ik denk wel te zien of dat echt iets voor jou is. Het gaat je veel meer opleveren op het termijn. Ja. En dus over Atomic Habits dan, het gaat er eigenlijk om vooral om kleine stappen, je kleine doelstellingen te geven elke dag, maar wel elke dag, maar kleintjes, voor een bepaalde periode. En dan ga je zien dat dat eigenlijk tot een heel groot resultaat gaat brengen. Dat is zo'n beetje de compound effect ook. Ah wel, maar eigenlijk gaat het, dat is eigenlijk het compound effect gedeelte.

Dus dat is in dat boek gespreken dan over het compound effect. En dat was voor mij een van de stafste boeken. Want er was een bepaald moment dat ik dacht... Wow, dat komt precies recht in mijn gezicht. Dat is precies dat boek. Van Ado Arthur, ik heb iets voor jou geschreven. Hier, hij is dat eens. En dat was ook zo. Want ik denk van zo... Damn, ik denk als je...

Wij willen ons zo hard altijd bewijzen en dan is het een beetje zo, gelijk als je naar de schateek gaat, heb je altijd twee tafels en dan ben je tegen elkaar nog meer flessen te bestellen en wie is de grootste koper van de avond. Ik denk dat wij ook zo in een Ja, het spel, ik zit er dat wij zo altijd meer willen dan de anderen en een grotere doelstelling willen zetten dan de anderen. En wij zetten ons heel veel doelstellingen, maar wij zetten onszelf zo'n grote stress. Want je zet je daar en weer al één dag niet. Gewoon, kijk, tof, we gaan ervoor. En dag twee of dag drie niet. Gewoon, ik ga daar nooit geraken.

En dan is dat eigenlijk een dubbel effect. Want één, je weet dat je het niet gaat halen. En... En twee, dit is... Hoe zou ik het zeggen? Ja, ik vind het het beste... Ja, het is dat. Eén, je weet dat je het niet gaat halen. Maar twee, je weet ook, je hebt het schrik van, wat gaan de mensen er dan over denken? Je zit wel in een blok altijd.

En dat was bij mij ook heel hard. Ja, en ik wil dat doen, en ik wil dat doen. En marketing, ik ga het helemaal op mij pakken. En ik ga een podcast doen. Elke week ga ik een post schrijven. En dat was... A4 met allemaal taken die ik ging doen. Oké, let's go for it, let's go for it.

En dan dag vijf, dan begin je al één dag te missen. En dan begin je al te zeggen van, ah shit, wat moet ik misschien maand twee doen? Vooruit dat je zou kunnen zeggen van, oké, ik verlies één dag. Wat is het effect van die ene dag op een jaar? Niet veel. Maar dan begin je direct te denken, ik moet dat overcompenseren nu, van morgen moet ik twee dagen doen. Of je bent heel sterk in je veld, oh shit, ik sta op dag drie en ik heb aan iedereen verteld dat ik dat ga doen, en ze gaan niks zien, of ik heb dat niet gedaan, wat gaan ze wel niet van mij denken enzo. Maar...

Ik vergelijk het een beetje, gelijk een dieet. Eén dag goed eten gaat geen effect hebben. Maar één dag slecht eten gaat ook geen effect hebben. Als je dat gewoon consistent gaat houden, dan ga je een groot verschil zien. Post-diose negatief. Maar daar vergelijk je het eindelijk mee. En dat is weer al bij dieten of bij sporten ook. Zie je dat?

Mensen die zeggen, ik ga niet starten met één keer per week gaan consistent. Ik ga direct vijf keer gaan. Ik zet me een doelstelling, ik ga vijf keer. En dan dag één gaan ze, dag twee gaan ze, en dan drie is van ja, maar... Ik heb niet zoveel geslapen. Of ik ga toch wel iets gaan eten. En dat is ook niet erg. Ze beginnen zichzelf schuldgevoel te zetten.

Ik heb dat wel aan mijn eigen beloofd, dat ik wel ging. En ik kan het toch niet combineren. En oh shit, ik ben een loser. Ik kan het toch niet aan. Het is toch niet onzeep. En dan heb je weer twee, drie keer weer iets dat ik niet heb kunnen doorzetten. Ja, of nou ja... En dat heeft je wel nu.

Voor mij ook. Je vecht elke dag wel om elke dag weer in die discipline aan te gaan. En soms wil ik dat meer dan anderen. Maar ik heb niet meer dat schuldgevoel. Ik heb niet meer dat schuldgevoel dat als ik bijvoorbeeld drie dagen een parijs niet ga storten als ze in de oogtent, dat ik me denk van zo, amai, of wat subbel ben ik eigenlijk. Ik weet dan, oké, dat is niet erg. Ik heb genoeg vertrouwen dat ik ga dat terug opnieuw.

En dat is ook oké. Ja, dat is die consistentie. Ja, dat is het belangrijkste. Uiteindelijk lijkt dat het makkelijkste. Dat ziet er makkelijk uit, maar dat is het moeilijkste. Om content te zijn, dat is supermoeilijk. En je hebt heel weinig mensen die dat hebben. Die daar mee geboren zijn.

Ja, omdat het is ook niet zo sexy, hè. Elke dag hetzelfde kleine dingetje doen. Ja, één keer iets heel groot doen. Wauw, kijk hoe... Elke dag die kleine dingetjes doen, dat gaat je veel verder brengen op termijn dan één keer. Maar daar dat grote ding doen. Maar dat is uiteindelijk onderneming. Dat is ook bandwerken. Alles is bandwerken.

Dus laat dat duidelijk zijn. Het is niet meer geonderneemd dat je een totaal andere leven gaat leiden dan als je werknemer bent, hè. Je blijft gewoon bandwerk doen, hè. Of je het nu wilt of niet. Je kunt het wel doen volgens een bepaalde passie dat je wel zelf hebt. Een bepaald idee van ik wil iets meer betekenen in de wereld en mijn product of dienst kan dat zeker bieden. Om daar te geraken ga je heel veel dingen moeten doen die elke dag hetzelfde doen. Dat is bij ons ook niet anders.

Dus, die verheerlijking, dat is een beetje van daar, dat vind ik wel, toch wel een beetje zo'n... Het is soms wat moeilijker te zijn, ook omdat jongeren echt snel denken van ik moet ondernemen, ik wil ondernemen. Ik denk van, ik heb zoveel leuke werkgevers die gewoon zoveel meer kunnen bijbrengen. Als er nog iets is in de nabije toekomst waar je in het bijzonder naar uitkijkt, wat zou dat zijn? vooral straight forward nog verder laten doorgooien denk ik met andere diensten wat ik nu nog niet zoveel kan vertellen want dat is al een beetje zo'n geheim bij Keuken maar toch die nog wel in het verlengde zijn van recrutering, want we blijven wel binnen recrutering altijd dat vooral ik zou graag ook een podcast willen starten want ik denk dat dat ik dan omdat ik zei, ik luister heel graag dus ik wil dat aan die andere kant zetten maar weer al enkel op recruteringsvlak want recrutering is een bepaalde vertakking die nog weinig bewandeld is op podcastniveau zal ik dan zeggen want je hebt heel veel dingen die op HR gerelateerd zijn maar HR is zodanig breed en vaak komt daar recrutering iets minder in voor Dat vind ik wel heel boeiend. Ik dacht van, natuurlijk allemaal...

recruiters aan bod te laten komen, maar ook zaakvoerders die ook contact hebben gehad met recrutering, wat dat voor hen inhield, hoe dat de eerste recrutering gebeurde, wat hebben ze daar ook onder geleerd enzo, waar ook misschien eventueel ook kandidaten die een verhaal eens willen doen. Ja, ik denk dat de beide of de drie kanten wel heel interessant zijn. Ja, dus dat, en dat lijkt me wel ook nog een toffe om te doen. Ja, want ik denk dat, zoals wat jij zei daarstraks ook, al voordat we deze podcast hebben opgenomen, want Het is altijd boeiend om al die verhalen te horen. Heb je nog een laatste advies voor een persoon die aan het luisteren zou zijn? Een jongere versie van jezelf? Of gewoon iemand die meer wilt weten over het recruteringsvak?

Recruteringsvak, bedoel je? Oké. Eh... Ik zou zeggen, als je nog geen echt idee hebt van wat je wilt doen, maar je voelt wel dat er een commerciële vleer in je zit, ga je een recrutering in. Perfecte springplank om heel veel skills, wat ik daar straks ook zei, marketingniveau, salesniveau, op HR-niveau, op administratief niveau, ga je heel veel leren. Dat is een perfecte springplank om daarna een verdere carrière uit te zetten, waar dan ook, want je kunt nog heel veel richtingen uitgaan. Ik zou dan vooral zeggen, voor de jongeren die luisteren en die een eerste zoektocht gaan starten, of naar Volontair toe, want je hebt mensen die daar op het begin Volontair ook gaan zoeken, bereid daar goed voor. Want de zoektocht is geen gemakkelijke ervaring.

Je gaat ontzettend veel info krijgen. Je gaat dat ontzettend heel goed moeten bijhouden. Dus houd dat liever bij in een Excel of zo, zodat je perfect weet voor welke vacature je hebt gesolliciteerd, wanneer was dat, met welke persoon was dat, waar is de feedback daaruit gekomen, waar is zijn telefoonnummer, zijn LinkedIn. Hoe meer info je daarbij houdt, hoe meer dat het gemakkelijker ook voor je gaat zijn. Dus bereid daar zeker voor voor, want het is geen gemakkelijke. Dat is ook toch. En ik zou altijd zeggen, keep smiling. Hou de smiley er zeker bij.

Want het is een ontzettend leuke, en het werkveld zelf is zo'n leuke omgeving, waar we veel in moeten gaan werken, veel in gaan zitten. Dus maak er zeker het beste van. Ja, zeker. Je zou mij al bijna overtuigen om zelf in de recrutering te gaan. Jawel, maar als je wilt. We kunnen altijd iets opzetten. Je kunt altijd komen starten. Of de mensen die meer over jou willen te weten komen, of die met jou willen connecteren, of die meer over straightforward willen te weten komen, waar moeten die naartoe gaan?

Het meeste om met mij te connecteren, of met switchhoids, vooral op LinkedIn. Dus type gewoon mijn naam, Arthur Gizzi, of we zullen een link of zo erbij zetten, dan kan je met mij in contact komen. Het meeste wat ik doe, is vooral... Ik post meer over ondernemen zelf, maar niet ondernemen van... Ik heb niet de wijsheid in pacht, maar ik vertel meer hoe ik als jonge start-up-ondernemer de dingen beleef, ik zal het zo zeggen. En over recrutering zelf ook, dat ik daar wel meer over schrijf. Dus dat is vooral wat ik doe. Ik ga daar volgend jaar nog meer mee bezig zijn, omdat het toch wel nog een bepaalde nood is en dat toch wel groeit.

goed werkt. Dus vooral op LinkedIn, ja. Op andere sociale kanalen zijn we iets minder. We zijn vooral LinkedIn'ers. Dus daar ga je mij zeker terug op vinden, dat platform van de recruiters. Ja, tuurlijk. Maar het platform ook van ontzettend veel kennis en wijsheid dat je daar terug kunt vinden op het werkveld, want dat is het nummer één sociaal platform van werkenden. Ja, van het bedrijfsleven, ik ga het zo zeggen.

Dus ik zou zeker zeggen, als je nog geen LinkedIn hebt aangemaakt, maak dat zeker alsjeblieft aan en connecteer met zoveel mogelijk mensen die je denkt die je iets kunnen bijbrengen. En van daaruit gaat je algoritme je sowieso wel downloaden naar heel interessante artikels en contents stukken, die met mij elke dag nog altijd beets bijleren. Zalig, dat is een heel mooie om mee af te sluiten. Arthur, ik heb enorm genoten van het gesprek. Het heeft mij veel bijgebracht en ik denk dat de luisteraar er ook enorm veel gaat hebben. Super. Ik wil je bedanken voor je tijd en voor je inzichten. Ik vond het echt fantastisch.

Super, jij ook bedankt. Met veel plezier. Dank je wel om te luisteren naar Ben's Mentors. Ik nodig je van harte uit om je te abonneren op het podcast, zodat je geen enkele aflevering mist. Heb je van het gesprek genoten of wil je de podcast steunen? Geef dan gerust een rating en volg onze Instagram pagina, Ad Ben's Mentors, voor leuke content en een nog leukere community. Tot de volgende!