Primeur! Topondernemer Geeft Mentoring en Advies Vanuit Helikopter (VIDEO)

Welkom terug bij Ben's Mentors. Ben's Mentors Ben's Mentors Ben's Mentors Ben's Mentors Ben's Mentors Ben's Mentors Ben's Mentors

Ben's Mentors Ben's Mentors Ben's Mentors Ben's Mentors Ben's Mentors Ben's Mentors Ben's Mentors Ben's Mentors

Ben's Mentors Ben's Mentors Ben's Mentors Ben's Mentors Ben's Mentors Ben's Mentors Ben's Mentors Ben's Mentors

Ben's Mentors Ben's Mentors Ben's Mentors Ben's Mentors Ben's Mentors Ben's Mentors Ben's Mentors Ben's Mentors

Ben's Mentors Ben's Mentors Ben's Mentors Ben's Mentors Ben's Mentors Ben's Mentors Ben's Mentors Ben's Mentors

Ben's Mentors Ben's Mentors Ben's Mentors Ben's Mentors Ben's Mentors Ben's Mentors Ben's Mentors Ben's Mentors

Ben's Mentors Ben's Mentors Ben's Mentors Ben's Mentors Ben's Mentors Ben's Mentors Ben's Mentors Ben's Mentors

Ben's Mentors Ben's Mentors Ben's Mentors Ben's Mentors Ben's Mentors Ben's Mentors Ben's Mentors Ben's Mentors

Ben's Mentors Ben's Mentors Ben's Mentors Ben's Mentors Ben's Mentors Ben's Mentors heb ik meer dan duizend zakken paaseieren verkocht. Dat was toen honderd frank, denk ik, voor een zakje paaseieren.

Ja, ik heb toen denk ik tienduizend frank aan paaseieren verkocht. Dus begrijpte, ik ben enorm rusteloos. Altijd al geweest, en I will always be. Dus dat hoort wel echt bij mij als persoon. En vanaf dat ik eigenlijk al veertien, vijftien was, was ik eigenlijk al aan het ondernemen. Maar dat ging ook niet echt officieel, want ik moest achttiende zijn voor een btw-nummer. Dus vanaf mijn achttiende verjaardag ben ik een week na tien mijn examen bedrijfsbeheer gaan doen in Brussel, want dat moest ik toen nog. En dan heb ik mijn btw-nummer aangebracht voordat ik bij rijbewijs zat.

En wat was dan de reden waarom je initieel dat btw-nummer wilde hebben? Wel, ik wou vooral het heft in eigen handen hebben. Ik wou eigenlijk alle ideeën die ik in mijn koker kreeg, kunnen uitvoeren. Ik wou geen baas hebben. Ik wou zelf aan het stuur zitten. Ik wou zelf dingen kunnen uitvinden. Ja, ik hou van uitvinden. Ik hou van iets bedenken dat nog niet bestaat.

En oké, let's do it. Laat het onze werkelijkheid maken. Dat is ook de fase waar ik het leukste vind. Ik vind de fase het leukste van iets bedenken tot eigenlijk de eerste markttractie. En zien dat het het eerste geld opbrengt. Dat vind ik de aller allerleukste fase. Ja, ik zou voorstellen dat we straks wat dieper ingaan op de echt praktische zaken. Tuurlijk.

En dat we het nu bij de leuke verhaaltjes houden. Perfect. Ik heb voor deze vraag inspiratie gehaald uit de Korse Ondernemers podcast van onder andere Batchel Brouwers. Ik vind dat fantastisch wat dat zij doen. En ik ga ervan uit dat jij een man bent met duizenden zotte ondernemersverhalen. Dus zou je eens één verhaal kunnen meedelen? Wel Ben, ik heb er inderdaad duizenden. Ik onderneem nu al twaalf jaar.

En ik ben nog een loco in mijn coco. Dus ik kan u garanderen dat ik al heel wat toestond met die eco. Ja, een verhaal dat ik al heel vaak heb verteld. Dat ik nu heel kort zal vertellen. Ik heb op mijn 21 mijn eerste overname gedaan. Ik heb de marktleider in Nederland gekocht toen. Ik vond er geld. Luftkoker.

En uiteindelijk gewoon 100% mijn geld van de bank gekocht. Dus dat is één van mijn zotte verhalen. Maar dat staat eigenlijk al in de kop podcast. Dus misschien moet ik een originele zotte verhaal aan u vertellen. Ja, als je dan toch zoveel hebt. Dan ben ik wel benieuwd wat er nog zo andere dingen zijn. Dat gaat ook tonen hoe jouw persoonlijkheid een beetje werkt. En die risico's en die durf en die moeite die je hebt.

Ja, nu moet ik even een keer echt goed nadenken. Ondertussen, terwijl ik nadenk over mijn volgende zotte verhaal. Gaan we nu een keer over Top van Kleven vliegen. Ah, zalig. Even de daling inzetten. We kunnen dus in Top van Kleven landen met een helikopter. Ben je er al geweest? Ik ben er al geweest.

Met een helikopter? Met een helikopter, ja. Ik heb daar tijdens mijn studentenjob vaak mensen naartoe gebracht. Maar toch nooit met een helikopter hoor. Wauw. Voilà. Inderdaad, de helipad. Zalig.

Hartig ja. Moet ik er nog een keer rechts van vliegen? Dan gaat u denken wie er naartoe komt. Ja, ja, ja. Ze hadden niks van snap. Van een kameraad van mij is het erg. Het was ongelooflijk hoe snel dat ging. Dat je op bepaalde plaatsen bent met een helikopter.

Ja, dat is zot hé. En mag je dan zomaar vliegen in de keer dat je dat hebt? Ja, je hebt een diploma. Dus je hebt je private pilot license helikopter. Dus dat moet je behalen. En dan kun je overal vliegen waar je wilt. Weliswaar met in acht te nemen dat er bepaalde zones zijn waar je niet mag vliegen. Je mag niet boven het huis van de koning vliegen bijvoorbeeld.

Dus dan moet je wel op de kaart vliegen. En dan moet je wel op de kaart kijken, de vliegkaart. Dat je niet vliegt waar je niet mag vliegen. Maar je mag wel overal in Europa vliegen. In Amerika is dat gewoon één simpel papier kunnen aanvragen om gelijkgesteld te worden voor onze Amerikaanse regelgeving. Je moet daar zelfs geen examen voor doen. Eigenlijk mag je met je Europese licentie overal in de wereld vliegen. En voor sommige landen zoals Canada moet je naar een Canadese dokter gaan om mee te gekeurd te worden.

Maar dat valt eigenlijk allemaal heel goed mee. Het valt mij nu ook op dat ik rondkijk. Dat je eigenlijk niet veel andere vliegtuigen of helikopters ziet. Is dat omdat die hoger vliegen of zijn er gewoon heel weinig in de lucht gebleven? Ja, de lijnvliegtuigen zoals van Brussels Airlines vliegen veel hoger. En andere, kleinere vliegtuigen en helikopters vliegen op dezelfde hoogte als wij. Maar ja, er zijn er gewoon niet zoveel. Dat is echt nog iets dat nog niet echt is doorgebroken eigenlijk.

Wat ik ook interessant vind is dat mensen dachten dat er vliegende auto's gingen zijn rond de jaren 2000. Maar dat is dus zo en dat heet helikopters. Ja, ja. Ja, dat is waar. Maar de echte vliegende auto komt er ook aan. Is dat? Ja, ik heb mij daar wel in verdiept. Want ik vind dat iets heel intrigerends.

En de echte vliegende wagen komt er effectief aan. Er zijn al verschillende modellen die nu aan het ontwikkelen zijn. En nu moet je eigenlijk de wetgeving vooral volgen en ook de batterijtechnologie om het elektrisch te hebben. Maar dus ja, je gaat binnen vijf jaar opnieuw gaan op met een vliegende auto. Ik ken al iemand die bij de eerste gaat zijn in België. Ik ben in contact met al die fabrikanten want ik wil heel graag de eerste testen zijn. Wauw. Dat is wel cool.

En wat is het verschil dan met een helikopter? Dat ga ik dus dadelijk uitleggen. Mag ik even de radio oproepen? Ja. Wat eigenlijk het verschil gaat zijn tussen de vliegende auto en de helikopter is eigenlijk, dat noemt de IVTOL. Dus Electrical Vertical Takeover Landing. Dus het verschil gaat eigenlijk zijn, dus dat het elektrisch zal zijn. De IVTOL zal elektrisch zijn.

Gaat meer drone-achtig zijn. Gaat meerdere propellers hebben in plaats van één. Wij hebben eigenlijk één propeller verloren. Allee, één rotorkop, laat ons zeggen, met twee pallen. In dit geval bij deze type helikopter. Daar gaan de verschillende propellertjes hebben eigenlijk, zoals bij een drone. En ja, het gaat echt volledig verticaal op een kortere, eigenlijk op het beperktere aantal vierkante meters kunnen opstijgen en landen. Wauw.

Het viel mij nu al op dat dat heel snel ging. Die acceleratie en het opstijgen. Zeker, zeker. Dat klopt. Maar met een IVTOL gaat het nog meer echt op een dak met weinig vierkante meters kunnen opstijgen en landen. Zalig. Nu vliegen we boven de stad van Kortrijk. Ja.

Het valt nu ook op hoeveel mooie vijvers en natuurdingen dat er zou zijn in Vlaanderen. Ja, cool hé. Dus hier is het Boeddha-eiland in Kortrijk, zo noem je dat? Ah, ja, ja, ja. Echt het centrumcentrum van Kortrijk hé. Dat is echt supermooi hier in de kathedraal. Wauw. Is dat precies op Google Maps dat je...

Dat je nu ziet. Ja, inderdaad. Cool hé. Wauw. Ik merk ook dat we rustig richting de luchthaven terug aan het gaan zijn. Klopt. Heb je om af te sluiten nog je ondernemer? Een zot verhaal, ja.

Maar het zijn zoveel verhalen waar ik bij aan het nadenken terwijl ik het je nu moet vertellen. En dat ik makkelijk kan publiceren zonder dat ik te malafiet in ogen kom. Het kan ook zijn dat ze er nu te vaak aan tussen komen, dus dat het misschien beter straks is. Ja, we gaan het straks op de grond, ja. Of je kunt het doen terwijl het helikopter aan het afkoelen is. Nou, dat kan ook, ja. Alles is echt plezier om dit mogelijk te maken. Ja, heel erg bedankt.

Een once-in-a-lifetime-experience. Volgens mij wel. Ik denk dat we hier zijn. Dan gaan we hier, hè. Oscar, Oscar, Oscar Delta joining right hand downwind, beginning of it, runway 06. Oscar, Oscar Delta, report final, runway 06. We'll report final, runway 06. Dat vind ik ook zo raar, die radio.

Ik heb dat te pakken, zeg. Ik kan wel zien waar het het plettert weer. Het babbelen met de air traffic control, ik vind dat echt geniaal. Geniaal. Ik heb hier zo vibes van Bonkels. Ik weet niet of je dat misschien hebt gezien. Ja, Kurtje. Maar het is echt, de stem van die man van de radio is precies die van...

Ja, ja, ja. Die vieze mens. Die kwaaien die aan de overkant zat. Hoe bedoel je? Die met zijn vluchtstil. Ah ja, de papa van Kurtje, hè. Ja, ja, ja, exact. We zijn hem nu even kwijt, maar dat is ook zo.

Tower radio. Ja, ja, ja. Mag ik? Heb je daar al het luchtveld gezien? Ja. Ongelooflijk. Nu moet ik een huis met het blauwe dak zoeken. Ja, dat is daar.

Ja. En het is hier aan het huis met het blauwe dak dat hij naar rechts bedraagt. Ah, oké. Dus ik krijg altijd zo een helikopter bovenin. Ja, inderdaad. Maar Bon, het vliegveld ligt hier al zodanig lang en die mensen hebben daarvoor gekozen. Ja. Zou je al een keer iets missen gaan met een helikopter?

Ja, in heel de wereld zijn er al een paar helikopters gecrashed natuurlijk, maar... Je hebt nog nooit iets meegemaakt. Ik heb nog nooit iets meegemaakt. Maar ja, Bon, ik vlieg ook nog niet langer dan een jaar, hè. Maar Bon, we houden zo inderdaad. Maar ik heb nog nooit iets erg tegengekomen. En ook soms nog nooit iets niet erg. Nog nooit iets.

Hé, je bent gisteren of weer gisteren teruggekomen van Italië, hè? Ja, klopt. Hoe was dat zo? Volgens mij bij de Alpen. Dat was niet normaal. Dat was... Ja, we zijn dus over heel de Alpen gevloen. Ja, dat was echt...

Dat was mega, mega, mega, mega zo. Nu heb ik mijn scotch concentreerd op de landing. De landing is ook het moeilijkste moment. In ieder geval op deze hoogte gaan we niet meer doodgaan. Maar we gaan toch proberen. We gaan proberen om een mooie landing te maken. Welkom terug aan de grond. Dank je wel.

Echt goed gevlogen. Was leuk, hè? Ja. Nu moet je twee minuten afkoelen. Ja, klopt. Nu gaat de video al snel uitvallen omwille van de overwetting. Ja, oké. Maar misschien hebben we net genoeg tijd voor nog.

Ja, maar ik weet wel nog niet welk verhaal. Oké. Ik ben meerdere maanden bijna failliet geweest. Dat ik dacht van, dat komt hier nooit meer goed. Ja, in het begin is het feek het, wil je meek het, hè? In het begin is het echt gewoon gegaan met de bananen. En... Het is natuurlijk dat de groei tijd dat vooruit geraakt.

In het allermiddel dat ik met Bacchus Online actief was, en ik probeerde grote bakkerijen te zetten, binnen en buiten het land midden te halen, dan denk ik vaak dat als ik met 15, met 20 man werkte, het was ik en nog geen en ander. En dan hadden we... Dan maakten we soms fake e-mailadressen aan, dat we zelf vanuit drie verschillende namen beeldden,

om gewoon dat naar leek dat we groot genoeg waren. Maar dat zijn verhalen die andere mensen ook al allemaal hebben tegengekomen. Maar ik ben aan het aanleggen aan echt heel sappig verhalen. Maar misschien dat dat toch beter op bidden is, hè? Met de geluidskwaliteit ook. Ben, ik ben enorm onder de indruk dat we hier nog samen zitten en dat we het hebben overleefd.

Ja, dat zegt toch iets over jouw kwaliteit dan als helikopterchauffeur? Ja, eigenlijk wel. Want ja, voor hetzelfde geld waren we nu die plek heen gegaan. Ja, ik was op voorhand nog aan het denken, de kans dat we dit overleren is niet 100%. Nee, klopt. Er kan altijd iets misgaan. Er kan altijd iets misgaan.

Het is fantastisch dat we dit hebben gedaan. En ik ben u heel dankbaar. Met alle plezier van de wereld. En het voordeel is wel bij de helikopter, ook al gaat er iets mis met de motor ofzo, je kunt altijd een veilige landing maken zonder motor. Ik heb dat zeker het 60e keer moeten oefenen in mijn opleiding. Dus op zich is het wel een veel veiliger vervoersmiddel

dan bijvoorbeeld een klein privé vliegtuig. Ja, dat was ook wel interessant om te horen. De dingen over het helikopter gebeuren en hoe dat dan werkt. Ik heb ook een filmpje gemaakt dat ik op de socials zal delen van hoe dat, ja, welke checks dat je moet doen en wat dat er allemaal bij komt kijken om de veiligheid te garanderen. Dat was echt cool om te zien.

Ja, dat is wel wijs. Ik vind dat ook. Ik vind vanaf dat ik daarmee ben begonnen, met dat helikoptervliegen, ben ik daar zo gepassioneerd door geworden. Dat is zo'n wonderlijke wereld. Ik kan eigenlijk echt iedereen aanraden om helikopterpiloot te worden, want dat geeft je zoveel voldoening, die experience.

Je hebt zo het gevoel dat je leeft. En zeker als ondernemer, je houdt van nieuwe dingen ontdekken en van nieuwe dingen onder de knie krijgen. En dingen doen die niet gewoon zijn. Dus ik denk dat het echt de beste, de perfecte hobby is voor ondernemers. Ja, en als ondernemer is het altijd zo,

je kan weten, je houdt van snelheid, je houdt van gemak. Klopt. Het moet vlot gaan. Need for speed. Ja, echt machtig. Oké, dus we hebben fantastische verhalen

al kunnen delen in de lucht. We hebben dat samen meegemaakt. Dat was echt machtig. Ik ben nu benieuwd naar de iets meer praktische kant van het ondernemen. Ja, dan mogen we alles vanavond willen. Naar ervaring. Ondertussen denk jij ook na aan een gek ondernemersverhaal, dat we nog niet hebben mogen horen op de andere podcast bijvoorbeeld.

Maar laten we even kijken. Laten we eens kijken naar de start van jouw eerste onderneming. Dat was, denk ik, Baker Online, hè? Of had je daarvoor nog iets anders gedaan? Ja, ik heb daarvoor, mijn allereerste bedrijfje was Vested Communicatie. Dat was een communicatiebureauotje.

En daarmee deed ik wel websites voor en een pitabar. Wel flyers drukken voor een theatergezelschap. Een beetje in alle gaartjes eigenlijk. Dat deed ik eigenlijk tussen mijn zestien en mijn achttien ongeveer. Om zo wat te ontdekken in het ondernemerschap, wat ik eigenlijk leuk vond. En dan heb ik eigenlijk heel snel, vanaf dat ik echt begon te ondernemen,

vanaf mijn achttiende verjaardag, had ik eigenlijk al heel snel door dat de technologie en, laat ons zeggen, de internetbusiness, dat datgene is wat mij het meest aansprak. En dat ik eigenlijk de meeste voldoeningen uithaalde. En dan ben ik eigenlijk vrij snel met Wackers Online begonnen. Ja, vanwaar is dat dan gekomen? Die passie of die interesse in foodtech?

Dat is wel iets heel specifiek. Heel specifiek, hè? Ja, ik hou enorm van niches. Ik geloof enorm in sterk zijn en groot zijn en de beste zijn in één bepaalde niche. Ik ben enorm een niche-ondernemer. Ik geloof daar heel, heel sterk in. En hoe ben ik eigenlijk in die foodtech terecht gekomen?

Ja, ik heb altijd al van voeding gehouden. Ik vind dat een heel mooi product. Ik vind zowel brood als vlees als gerechten vind ik eigenlijk iets heel schoons. Het is heel puur. Het bestaat ook al duizenden jaren. En dat heeft een heel artisanaal karakter. En ik hou enorm van de artisanaal karakter.

Maar artisanaal karakter gaat vaak niet samen met innovatie en met technologie. En ik wou eigenlijk daar zo de bridge in zijn. Ik wou ervoor zorgen dat een artisanaal bakker in een klein dorp die enorm goed is in zijn vak en waarschijnlijk al vier of vijf generaties hetzelfde recept voor een croissant bijvoorbeeld gebruikt en de beste croissants van de regio heeft. Ik wil die eigenlijk helpen, maar ook om die digitale trein te springen. En daar ben ik goed in.

In het innovatieve. En bij Zanspeken al een beetje een klimp in de future geven. En dan ook effectief dat laagdrempelig aanbieden aan bijvoorbeeld een bakker. En zo ben ik daarin gerold. Uiteindelijk mijn passie laat ons zeggen voor enerzijds innovatie en over hoe je dat met technologiebedrijfsprocessen efficiënter kunt doen laten lopen. En anderzijds dat je eigenlijk een artisanale ondernemer wilt helpen daarin. Dus zo ben ik daarin gerold.

En dan van bakkers ben ik zo naar slaars gegaan. En ben ik ook de eigenaar van een bedrijf in de QR ordering. Dus daar zijn we ook de marktleider in met Orderbilly. Waar ik samen met mijn vernoten de grootste speler in het online bestellen en betalen ben op café en restaurant. Dus als je een QR code ziet in België is de kans 70% dat die van ons is. En dat je daarmee je pintje makkelijk kunt bestellen en betalen en niet meer drie keer moet zitten roepen naar de ober voordat hij je heeft gezien. Ja.

Ik vind dat heel cool hoe dat je van die stiels, gelukkig dat je zegt dat artisanale dingen, de echte stielmannen zo, de bakkerij, de warmepakker, de bedouwer, dat je daar technologie gaat gebruiken om die processen en die ervaring voor de klanten ook makkelijker te maken. Want dat is ook wat het idee is en wat je effectief doet met Baker Online. Klopt, klopt helemaal. Het gaat echt om het digitaliseren van artisanale ondernemers. En zo ben ik gestart.

En natuurlijk dan met verder te groeien helpen wij ook heel wat ketens en en grotere, qua schaal grotere ondernemers die actief zijn in de voedingssector zoals we hebben de grootste bakkerijketens in zowel Frankrijk als Duitsland als klant. En dat is ook plezant om die mensen te kunnen helpen. Maar mijn echte hart ligt bij die artisanale ondernemers. Ja. En nu zit je al in... Wat was het? In 23 of 27 landen ofzo?

Ja, klopt. En werk je al met enorm veel medewerkers samen. Toen je begon met Baker Online, wat was dan de grote visie? De moment dat ik ben gestart met Baker Online, toen noemde ik nog Bakkers Online met dus een K en een S extra. Die ben ik onderweg in mijn internationalisatietraject verloren. Dus met Bakkers Online was eigenlijk echt mijn bedoeling niet om alleen actief te zijn in Gent. Maar ik wou echt de marktleider worden in e-commerce voor bakkerij. In...

Laat ons zeggen Europa. Dat was mijn doel. En al vrij snel ben ik het eigenlijk... Heb ik die visie moeten verruimen. Want op het moment dat ik Puratos, een grote Belgische multinational, als strategische aandeelhouder mee in mijn aandeelhouderschap kwam, heb ik eigenlijk mijn visie zelfs moeten uitbreiden naar de wereld. En het is nooit mijn bedoeling geweest om een klein softwarespeler te zijn. Ik ben altijd heel ambitieus.

The sky is the limit. Ik vind ook als je een goed product hebt, please spread it with the world. Laat het... Laat iedereen in de wereld ervan genieten. En rol het gewoon uit. Ja. Want... Ja.

Ik ga nooit in mijn leven een klein bedrijfje hebben dat enkel actief is om te kerk te worden. Dat is mijn ambitie niet. Ja, daar hoorde ik jou ook graag zeggen. Ik was onderweg naar hier naar de podcast aan het luisteren bij de rollercoasterclub. En daar had je een heel nice dynamiek met Andy Comans, was het denk ik ook. En een van de zaken die je daar zei was... Dat je dus niet... Dat je dus niet voor de kleine KMO ging gaan, dat je echt groot denkt.

Wat is de waarde voor jou van dat groot denken? Waarom ga je voor the sky en niet voor het veilige KMO'tje hier in België? Ik hou ervan om met kleine KMO's samen te werken. En die als klant hebben en die te ondersteunen en te helpen digitaliseren. Zoals ik ook al jaren doe. Dus dat vind ik de max om ermee samen te werken. Maar ik wil niet zelf een kleine KMO zijn. Die enkel rond de kerktoren actief is.

Omdat ik wil mijn ideeën dat ik in mijn koker heb, in mijn bol heb gekregen. Wil ik op grote schaal kunnen uitrollen. Want daar haal ik mijn voldoening uit. Ik vind het fenomenaal om bijvoorbeeld in Mexico rond te lopen. En daar dan één keer een bakker te zien die bakkers online, die bacon online gebruikt. Daar krijg ik voldoening van. Daar krijg ik een kick van. Ik vind dat prachtig.

Ik vind dat... Dat is mijn bedoeling. Ik wil... Dat is ook het leuke vind ik aan software. Of dat nu een bakker is in Mexico. Of een bakker is in Brazilië. Of een bakker is in de Filipijnen. Die mijn software gebruikt.

It doesn't matter. Dus het is effectief over heel de wereld. Ja, over heel de wereld. En natuurlijk, we zijn niet in elk land even groot. We hebben niet in elk land de schaal zoals in België. En moest ik het opnieuw doen, zou ik nu niet in 23 landen actief zijn. Maar denk ik dat ik misschien in 10 landen actief zou zijn. Ik zou minder landen kiezen en groter zijn per land.

Dat zou ik nu anders doen. Moest ik opnieuw beginnen. Ja. Daarnet toen we in de lucht gingen, zei je ook dat je eerder geniet van het opbouwen van de ondernemingen. En minder van het echt managen van de ondernemingen die dan al groot zijn. Ik ben... Ik zie mezelf echt als een ondernemer en investeerder puur sans. Ik ben geen manager.

Ik ben... Ik krijg daar geen voldoening van. Van verloven en goedkeuren. En van te moeten antwoorden op een berichtje. Van... Ah... Mijn kleine en evene graad koorts. De kreisjes stuurden me naar huis.

Ik moet naar huis nu. Is dat oké? Sorry, maar daar krijg ik grijs haar van. Ik wil niet dat dat mijn mental space inneemt. Ik ben daar niet goed in. Ik ben daar ook niet empathisch genoeg in. Ik kan toch dan gewoon duimen. Wat moet ik daarop zeggen?

Oké, fine. Nee. Ik wil vooral creëren en werken aan mijn bedrijf in plaats van werken in mijn bedrijf. Ik wil daar kunnen uitstappen. Uitstappen in de zin van het woord van... Ik wil naar mijn bedrijf kunnen kijken van buitenaf, laat ons zeggen. En zien... Ah, oké.

Dat kan nog groeien op die manier. Hier zit er innovatiepotentieel. Tjak, tjak, tjak. Maar als je de hele tijd brandjes aan het blussen bent en brandweerman aan het spelen bent. En je eigen bedrijf wat heel veel Belgische KMO-ondernemers doen. Dan raak je niet vooruit. Dan kun je niet groeien. Dan kun je geen overnamepotentieel spotten.

Of strategische partnerships die je helpen internationaliseren spotten. Als je gewoon heel de branden aan het blussen bent. En hoe zou jij die... Stel, er is een KMO-ondernemer die daaruit wil stappen. Die meer aan het bedrijf wil werken en minder actief aanwezig moet zijn binnen zijn eigen bedrijf. Het bedrijf moet perfect kunnen draaien, al is die mens drie maanden van naartoe verdwenen. En hoe kan je dat dan bekomen? Zo'n situatie.

Genoeg uit handen durven geven. En u omringen met een topteam. U omringen met een topteam. En stilstaan bij het feit dat er in elke dag maar 86.400 seconden zitten. Elke dag zijn er 86.400 seconden. En die tikken weg voordat u het weet. Wij gaan nu vandaag samen 4000 seconden in beleefd. Ik ga er alles aan doen dat het de moeite is geweest voor u.

En dat ik het zelf ook wel heb uitgehaald. Dat we ons hebben geamuseerd. Dat we een leuke tijd hebben gehad. En dat ik u heb geïnspireerd. En dat jij bij mij hebt geïnspireerd. En dat die 4000 seconden dus de moeite waren. Maar ik sta daar dus effectief bij stil bij elke seconde. Is het een meeting waar ik echt in kan werken?

Is het een meeting waar ik echt moet bij zijn? Of heeft die niet veel zin? En kan ik beter die seconde gebruiken om misschien na te denken over hoe dat ik in bijvoorbeeld, kan u een land zeggen, Nederland, hoe dat ik daar strategisch kan groeien. Dan steek ik beter die seconde daarin dan in een meeting te zitten over de zoveelste functionaliteit die we extra gaan bouwen in onze software. Waar dan mijn impact misschien niet zo substantieel is

in verrijking met die van mijn collega's die er ondertussen zijn. En dan moet ik daar ook veel beter in zijn. Omring je met mensen die beter zijn dan je. Omring je met mensen die dingen kunnen die jij niet kunt. Maak echt een sterk team. En jij kunt de lijm zijn van je management team. Omdat jij hebt de mensen gehired, geselecteerd, complementair geacht,

laten samenwerken met elkaar. Maar eigenlijk moeten die veel slimmer zijn dan jij. We hadden het daar net al even over die mentorship. Dat je dat ook heel belangrijk vindt. En dat je al verschillende mentors hebt gehad. En nu benoem je het nog eens. Dus werken met mensen die slimmer zijn in bepaalde zaken dan jij. Dat is super belangrijk.

Exceem. Hoe ben je daarmee gestart? Om met mensen die meer ervaren, slimmer zijn dan jij, samen te werken. Wat zijn die stappen die je hebt gedaan? Jaren was ik als founder en CEO van het bedrijf De Jongsten. Ik ben op mijn achttiende begonnen. Op dat moment werf je geen andere mensen van 18 aan. Die zitten meestal op de schoolbanken.

Dus ik heb jaren, tot mijn zes, zevenentwintig, was de milde leeftijd in mijn bedrijf ouder dan ikzelf. Ik heb mensen gehad die al vijftig waren die voor mij werkten. Als ik twintig was bijvoorbeeld. Maar bon, dat is het leven. En dat is altijd heel goed verlopen. Ik heb er nooit problemen mee gehad. En bij mij is de klik gekomen ongeveer in 2017.

Dan was ik mijn netwerk ondernemen. Gestart in het traject voor ook een mentorprogramma. Waar ik als mentee dan in zat. En daar hebben we toen een keer een test gedaan over de natuurlijke kracht, kwetsbare kracht en ontwikkelbare kracht. Waar zit je goed in? Waar zit je minder goed in? En waar kun je nog in groeien? En in sommige dingen kun je niet groeien.

Dat is erg om te zeggen, maar in sommige dingen gaat het altijd slecht blijven. Dat is gewoon, heb het niet in je. Dat is zo. Sommige dingen zijn ontwikkelbaar, sommige niet. En sommige niet ontwikkelbare dingen moet je ook niet proberen om nog te ontwikkelen. Want het gaat je veel te veel energie kosten om het te ontwikkelen. Dan is het veel beter dat iemand zoekt. Die bij je komt werken dan.

Als hij natuurlijke kracht heeft. En daar gelukkig van wordt om dat te doen. En zo maakt je eigenlijk de puzzel van het juiste team. Bij iedereen die bij mij werkt, heb ik de natuurlijke kracht, de kwetsbare kracht en de ontwikkelbare kracht in min of meerdere mate vastgesteld. En iedereen heeft eigenlijk op dat vlak een beetje een carrièrepad. In elk evaluatiegesprek vragen wij van, in wat wil je nog groeien? En zo maakt je eigenlijk een soort carrièreplan om de mensen de kans te geven om te groeien in waar ze nog willen groeien en willen ontwikkelen. En proberen zo min mogelijk iemand te duwen in een hoekje waar hij eigenlijk in zijn kwetsbare kracht zit.

Eigenlijk zou elk bedrijf zo moeten zijn. Vind ik ook. Waarom gebeurt dat niet? Ik denk dat mensen daar te weinig holistisch over nadenken. Ik dacht niet dat het nu even zweverig was. Maar het is wel ergens waar. Ik vind het super mooi dat je dan je werknemers, dat je daarbij stilstaat van waar willen zij naartoe. Want dat gaat beide partijen ook meer vooruit helpen.

Maar ik vind dat meer belangrijk. En ik vraag ook in elk evaluatiegesprek, moest jij nu de CEO zijn, wat zou jij anders doen? Er komen zoveel interessante dingen uit. Dat vind ik mega interessant. Onlangs was het evaluatiegesprek van een van onze top software developers. En ik vroeg aan die persoon van, wat zou jij anders doen, moest jij in mijn schoenen staan? En die zei, ik zou die ontslaan, ik zou die van functie veranderen en ik zou dat aanpassen. Maar dat was er zo bunk op.

Ik dacht van, amai kerel, zalig. En heb jij dat dan uitgevoerd? Ja. Ik heb de helft van de dingen die hij adviseerde uitgevoerd. Omdat die natuurlijk ook al in mijn hoofd en in mijn collega's in ons management team in het hoofd zat. Maar ja, dat was echt cool. En zo kom je altijd tot leuke ontdekkingen eigenlijk. Ik stel ook altijd de vraag, stel nu dat Jonas en ik, Jonas is mijn achterhand, hij is de COO.

Ik zeg, als Jonas en ik nu morgen met een helikopter neerstorten. En jij moet de tent runnen. Hoe pakt het allemaal aan? En wie zou je nieuwe baas mogen worden? Stel ik ook vaak zo die vraag. Mensen die aan ons rapporteren, wie ziet ons opvolgen? Zo van die dingen allemaal. En ze komen echt heel interessante dingen te weten.

Dat kan ik niet geloven. Dat zijn zo dingen waar je zelf niet aan denkt. Nee, maar je bent op dat vlak een hele rare. Je kan heel rare vragen stellen. Ook op sollicitatiesprekken stel ik de meest rare vragen aan de mensen. Omdat je zo ontdekt wie het eigenlijk echt is. Ja, want dat kunnen ze ook niet voorbereiden. Nee, tuurlijk niet.

Ze kunnen heel veel onderzoeken van je bedrijf. En op alles juist antwoord hebben. Maar als je dan met je originele vragen komt. Klopt. En zo kijken wie wil ze reageren. Ik trek ze uit de dodderkot. Ik ben altijd de derde ronde in een sollicitatiesprek. De eerste twee rondes zijn mijn collega's.

En dan wordt de rechtstreeks baas van wie die sollicitant potentieel gaat worden. Interviewt die enzo. En als die door die twee rondes is geraakt, dan ben ik hier de laatste ronde. En ik babbel me bijna niet over de inhoud. Ik ga wel een keer double checken. Ik vraag aan die persoon. Leg mij een keer uit. Voor wat komt hier solliciteren?

Wat denk je dat je dagelijks taak gaat zijn? Dus zo. En dan stel ik wel voor aan dat ik zeker ben dat we op dezelfde lijn zitten. Dat die wel weet wat hij eigenlijk echt moet doen. Maar daarna, dat duurt vijf minuten. En daarna probeer ik te achterhalen. Wie is dat? Wie ben je?

Wat drijf je? Wie is Ben? Wat maakt je gelukkig? Wie ben jij eigenlijk? Leg mij een keer uit in één minuut. Ik vraag me echt af Ben. Wie ben jij? Ik?

Wie ben je? En wat drijft je? Why do you do what you do? Waarom ik doe wat ik doe? Ik hou ervan om mensen te prijzen. Mensen die meer weten dan ik en meer ervaring hebben dan ik. Voornamelijk ondernemers dan. Dat is de ene kant.

En ik hou er ook van om dat te delen op leuke manieren. Dus via podcast en via content online. Omdat dat een heel toegankelijke manier en een gratis manier is om kennis te delen. Cool. Leuk. En als ik daar mijn werk van kan maken. Dus van mijn mensen zoals jou te praten. En dat te delen met andere mensen.

Dan ben ik een heel gelukkige mens. En dat is tegenwoordig wel aan het lukken. Oké, zalig. Zalig. Het is leuk dat je dat ook eens vraagt. Want dat pusht mij om daar eens over na te denken. Want waar ik ook heel hard in geloof. En ik heb daar gister nog met een collega ondernemer over gehad.

Dat is, je moet een duidelijke stip aan de horizon hebben. Ik weet exact waar ik binnen 40 jaar wil staan. Waar ik binnen 30 jaar wil staan. Binnen 20 jaar. Binnen 10 jaar. Binnen 5 jaar. Binnen 4 jaar. 3 jaar.

2 jaar. 1 jaar. Ik heb een duidelijke stip aan de horizon. Ik heb een heel duidelijke visie. In mijn zakelijk leven heb ik echt het allemaal heel duidelijk van waar ik wil geraken. Hoe dat ik dat ga doen. En daar leef ik naar. En ik weet waar ik wil staan binnen 2 jaar.

En wat ik daarvoor nu, erin morgen bijvoorbeeld, mijn 86.400 seconden in de dag aan moet besteden. Ik ben daar hyper-redeneerd. Hoe is die stip dan voor jou? Binnen 40 jaar bijvoorbeeld. Dat is wel heel abstract omdat dat nog zo ver is. Ja, dat is wel heel abstract omdat dat nog zo ver is. Maar binnen 40 jaar ben ik 69. Ik hoop dat ik er dan nog ga zijn.

En als ik er nog ben dan, dan wil ik eigenlijk, op dat moment hoop ik dat ik partner ben in een fonds. In een investeringsfonds die in start-ups investeert. Dat ik daar samen met een paar andere leuke ondernemers, dat wij samen een fonds hebben. En dat wij onze samen geld en ervaring samen hebben gegooid. En dat mijn leven er eigenlijk uitziet uit mentoring. Een combinatie van pro bono mentoring van bedrijven waar ik geen investering heb in gedaan. En het begeleiden en coachen van bedrijven waar ik wel een investering in heb gedaan. Dus een combinatie van vrijwilligerswerk laat ons zeggen.

En een combinatie van eigenlijk investeerder zijn in bedrijven. En die helpen naar de volgende stap en zo ook rendementen op je eigen geld doen. En dan hoop ik dat ik nog veel mag rondvliegen. Op dat moment ga ik elektrisch vliegen. Ga ik waarschijnlijk met een drone-achtige vliegende auto een eVTOL rondvliegen. En hoop ik ook dat ik bijvoorbeeld op dat vlak van bijvoorbeeld die eVTOL's. Misschien ook toch wel een rol in de adaptatie daarvan in de markt heb gespeeld. Dat is ook wel een ambitie.

Ja dat is eigenlijk zo'n beetje, dat is een fonds daar nu. Samen met anderen. Zo bedrijven kunnen coachen en begeleiden. Anderzijds verder gratis mentoring en coaching doen zoals ik vandaag ook doe bij Netwerk ondernemen. En anderzijds fun hebben in mijn persoonlijk leven. Waaronder bijvoorbeeld vliegen. Omdat dat een van mijn passies is. Wat ik ook fantastisch vind is, jij bent zo'n drukke ondernemer.

Waarmee ik bedoel dat je in heel veel bedrijven actief bent. En zelf een bedrijf aan het opbouwen, verder bouwen bent. En daar net toen ik vroeg voor de podcast van hoe lang ongeveer. Toen zei je van ik heb alle tijd van de wereld. Dat is zo'n tegenstrijdigheid. Ja. Hoe heb je dat nodig gemaakt? Mijn agenda is hyperplanned.

Dus ik weet dat we hier geen drie uren gaan nodig hebben. Dus ik heb nu voldoende tijd, dat je dat mocht weten. Ik heb twee uur en vijftien minuten ofzo voorzien. Maar in plaats van tegen u te zeggen ik heb twee uur en vijftien minuten. Zeg ik tegen u we hebben alle tijd van de wereld. Zodat we spontane tijd hebben samen. En lopen wij een half uur uit. Dan ga ik mij volgende meeting wel verwittigen.

Dat dat een half uur later gaat beginnen. Maar ik leef altijd in het moment. Ik wil nu ook met u echt oprecht een leuke podcast maken. Ik wil je wel zien. Ik wil hier voldoende tijd in steken. Ik wil dat het chill is. Dat het puur is. Dat het authentiek is.

En dat geen gehaaste, gehurried boel is. Maar je hebt hem niet gestoord. En op flight met dit moment. Boeien wat er hier gebeurt. Wij zitten nu in het moment. Live in the moment. Ik hou van elk moment intens beleven. En nu beleven wij hier samen deze podcast intens.

Zoiets ga ik naar mijn volgende meeting. Dan ben ik all in the game in die meeting. Maar ik ben op dat vlak hyperfocus. Ik hou ook nooit tijdens een vergadering ondertussen een andere mails in de band te horen. Nee. Nee. Je moet focussen op die meeting. Zorg dat je daar het beste van jezelf geeft.

Het zal een kwartier rapper gedaan zijn als je gefocust bent. Hup weg. Hup naar het volgende. Is dat altijd zo geweest? Of is dat een skill dat je... Nee, ik heb dat mijn eigen echt moeten naleren. Ja, ik heb mijn eigen echt wel moeten naleren. Kijk, ik was vanmorgen zo wat mails aan het doen.

Dat is dus niet mijn natuurlijke kracht. Ik ben beter in meetings. Maar dus ik was wat mails aan het doen. En dan moet ik mijn eigen soms echt tot de orde brengen. Want ik ben al één mail aan het antwoorden. Ondertussen krijg ik een WhatsApp van iemand anders. Dan ben ik niet naar WhatsApp te antwoorden. Ondertussen krijg ik een telefoon.

En ben ik al vergeten dat ik eigenlijk nog die mail aan het typen was. Dus als ik op een ander scherm een andere mail binnenkom die ik dringender vind, ben ik daar aan het typen. Dus daarin moet ik wel echt vanmorgen nog zeggen van nee, nu ga ik dat afwerken. Oké, check buiten. Hup naar het volgende. Dat afwerken.

Hup naar het volgende. Dus zo heb ik mijn eigen er wel wat moeten trainen eigenlijk. En dat je nu altijd zaken closed. Dat dat afgerond is en dat je echt die focus op het volgende kan leggen. Klopt. Ja, oké. Wat ik ook heel graag hoor is die... Dat nieuwbeleid.

Dat nieuwbedrijf Dorst Technology. Ja. En onze commerciële naam is Order Billy. Dus dat je met QR-code een pintje kunt bestellen. Ja. Dat is eigenlijk een fusie. We zijn met drie eigenlijk gefusioneerd. Dus ik heb Dorst App opgericht.

Samen met mijn venoten die het leiden. Die het operationeel trekten. Dan hebben we met Order Billy zijn we gefusioneerd. Dan is eigenlijk het management van... De eigenaars van Order Billy zijn dan... Hebben eigenlijk dan de Dorst groep... Ja, ze hebben eigenlijk het management dan overgenomen. We zijn ook de...

Rebrand naar Order Billy. En dan hebben we nog samen onze concurrent in Brussel overgenomen. Is die er ook helemaal bij gekomen. En zo zijn we eigenlijk... Dorst Technology Groep bestaat dus uit drie bedrijven die zijn samengegaan. En we hebben alles nu naar de merknaam Order Billy overgezet. Omdat Dorst was in Wallonië-Swaf. In Duitsland Doerst.

Ja, het is leuker om... Order Billy is een veel mogelijker naam. David, de oprichter van Billy, heeft dat schitterend uitgevonden. Bill van de rekening. En Billy is de verpersoonlijking van de rekening eigenlijk. Van heel het proces van bestellen. En de rekening vragen en betalen. Dat eigenlijk via Billy een virtueel mensje verloopt.

En dat klinkt vind ik ook beter in andere talen. En waarom hebben jullie ervoor gekozen om de krachten te bundelen en niet tegen elkaar te concurreren? Ik geloof enorm in buy and build. In een roll-up van een bepaalde markt. Ik geloof enorm van eigenlijk krachten bundelen. En dat kan via overnames, via fusies. Want waarom zouden wij alle drie... We waren twee Gentse bedrijven.

Dorst App en Order Billy. En dan een Brusselse bedrijf, Mobile Menu. We waren alle drie dezelfde soort software aan het maken. Met onze eigen programmeurs. Daar alle drie geld, tijd, moeite, bloed, zweet en tranen aan het insteken. We waren dezelfde klanten aan het prospecteren. We waren alle drie bij Bavetta aan de deur aan het bellen. Ja.

Waarom? Om te laten samenwerken. Dan kunnen we met dezelfde technologie doen. Dus je hebt geen drie technologieën meer nodig, maar je kunt het met één technologie doen. Veel efficiënter. Dus je hebt geen tien programmeurs meer nodig, maar drie programmeurs bij wijze van spreken. En ja, je kunt ook de klachten bundelen dan om op de juiste klanten te targetten. Veel efficiënter zaken doen.

Je moet dan wel even je ego aan de kant kunnen schuiven. Zeker. En zeggen van, als we samenwerken, dan gaat het veel beter gaan. En iedereen heeft een klein stuk van de taart. Ja. Maar ik heb liever een klein stuk van de taart die 300 miljoen euro waard is, dan 100% van een taart die 1 miljoen euro waard is. Je kent nu een uur of twee eigenlijk met echt een nederige persoon, ook dat je de tijd hiervoor

wilt nemen. Dat is heel chic. Dat is hiertoe dat je dat wilt doen. Wat is volgens jou de rol van het ego voor een ondernemer? Hele goeie vraag. Elke ondernemer heeft een vleugje narcissisme, volgens mij. Sommige echte impact ondernemers die echt puur in de non-profit zitten zullen dat minder hebben misschien.

Maar zeker in de profit sector ben ik ervan overtuigd. Ik ben er eerlijk gezegd van overtuigd, doe ik hoer, dat elke ondernemer, en hoe succesvoller, hoe zotter, dat er een hoek van is. Ik denk, als je van bijvoorbeeld Elon Musk een psychiatrisch verslag zou lezen, dan gaat dat achter de hoever vallen. Die mens is de max, hij is super succesvol, heeft heel veel goeie dingen gedaan, heel wat minder goeie dingen al gedaan. You love him or you hate him.

Maar moest hij dat psychiatrisch verslag lezen, dan zouden veel mensen denken van, joh, wat een gek jong, daar ga je niet te dicht in de buurt komen. Maar de wereld percepeert hem als een van de rijkste mensen op aarde, de meest succesvolle mensen op aarde. En dat is bij heel veel top ondernemers, maar ook toppolitici zo, bij heel veel top mensen aan de top, is er een hoek af. Anders geraak je niet aan de top. Dat is allemaal op een rijtje.

Dat is allemaal op een rijtje net. Dan zijn ze zo zot niet om zodanig hard te werken en zodanig zot risico te nemen om zo aan die top te geraken. Dus er moet een hoek af zijn. En dat is bij mij zo. Dat is bij heel veel bevriende ondernemers, zie ik dat er een serieuze hoek van is. En daar is narcisme ook een onderdeel van. Je moet hard in je eigen geloven.

En naar jezelf in de spiegel kijken en denken van, godverdomme, hij is eigenlijk een knappe jongen. Hij heeft precies nog een verstandige hoek. Gij gaat dat niet maken. Je moet dat ergens een beetje hebben om te slagen. Want als je te onzeker bent en te veel twijfelt aan jezelf en aan je eigen kunnen, dan geraakt het er niet. Het is heel raar om te zeggen, maar ik twijfel zakelijk nooit aan mezelf.

Ik ben geen twijfelaar in mijn zaakleven en privéleven. Dat is iets anders. Daar kan ik soms bij wijze van spreken in een blokkade komen over iets onnozelen. Dan kan ik wel twijfelen. Maar zakelijk ben ik heel recht door zee. En dat komt omdat ik in mijn eigen geloof. Omdat ik niet aan mijn eigen twijfel. Omdat ik vertrouwen heb in mijn eigen gut feeling.

In mijn buikgevoel. Dat ik vertrouwen heb in mijn kennis en hoe ik die aanwend om beslissingen te nemen. Ik denk razendsnel. Als een trein. Ik kan echt alle informatie, alle parameters analyseren en tjak een beslissing maken. Ik ben niet iemand die daar uren over moet nadenken. Ik ga vaak wel een paar seconden tjak de beslissing maken. En af en toe vergist ik het een keer.

Dat is menselijk. Maar het gebeurt niet vaak. En dat gaat altijd gebeuren. En dan sip zijn en daarover blijden en doen. Dat heeft ook geen zin. Geleerd eruit. Gegroeid eruit. En gaat een beter beslissing maken in de toekomst.

Maar dus. Dat vertrouwen in jezelf. Die intrinsieke sens of self, laat ons zeggen. Is heel belangrijk. En daarvoor moet je je eigen wel een beetje graag zien. Als je niet lief genoeg voor jezelf bent. En te veel twijfelt aan jezelf. Dan gaat het te traag beslissingen nemen denk ik.

Niet besluitvaardig. Of je niet durft springen. Geen risico durven nemen. Daarvoor is dat tikkeltje narcisme. Denk ik een mooi eigenschap voor veel ondernemers. Maar het moet niet doorslaan. En dat gaat voor mij ook samen met ego. Je moet je eigen wel voldoende graag zien.

Voldoende vertrouwen hebben in jezelf. Om te durven springen. Om risico's te durven nemen. En om erin te geloven dat het gaat waarmaken. Want dat is nu een hip woord. Manifesten. Ik heb gehoord dat dat op TikTok een heel ding is. Ik heb zelf geen TikTok dus ik weet het niet waar.

Dat manifesting zo'n heel ding is. Maar... Allee... Ik geloof wel echt in het feit dat... Je visualiseert nu een bepaald doel. Een bepaald droom. En als je er maar hard genoeg in gelooft. Wordt dat werkelijkheid.

Echt waar hé. Gaat niet. Bestaat niet. Is mijn motto. Als ik het in mijn bol krijg. Dat ik een bepaald doel voor ogen heb. En dat ik dat volgend jaar wil halen. Ik verzeker het u ben. Ik ga het gehaald hebben.

Ik ga er alles aan doen. Het doel heiligt de middelen om het te behalen. Zo zit ik in mekaar. Voor mij gaat niet. Bestaat niet. Voor mij... No is not an answer. Onmogelijk. Ik ga dat nooit aanvaren.

Het ding dat je daar ook zegt is. Ik ga er alles aan doen. Dus... Je weet heel goed wat je wilt. Maar je gaat er ook het nodige voor doen. En wat sommige mensen denk ik fout hebben over het manifesteren. Is dat het wel zal komen als je... Je moet er je daden naar stellen hé.

Exact. Ja. Maar ik hoop. Ik hoop dat ik volgend jaar wakker word. En een vermogen van 200 miljoen euro heb. Ja nee. Dat gaat niet gebeuren hé. Maar we gaan er verdomme keihard voor werken om te voeren dat dat lukt.

Dus... Het is... Ja, dat is een heel goeie opmerking. Je kunt wel manifesteren. En dan bezen dat het vanzelf komt. Ja, never gonna happen hé. Ik bedoel dat zou iedereen miljonair zijn hé. Nee, je moet er keihard voor werken.

En je moet je 86.400 seconden per dag aan de juiste dingen investeren. Niet aan de zoveelste interne meeting die geen toevoeging heeft. Niet aan een meeting die geen toevoegwaarde voor je bedrijf bijbrengt. Extern. Je moet bezig zijn met de volgende stappen voor je onderneming, voor je organisatie uit te bouwen. Wat vind je over de entertainment maatschappij zo dat we steeds op zoek zijn naar de volgende doos op dopamine? Ja, heel eerlijk. Ik ben daar het levende voorbeeld van hé.

Ik leef van adrenaline kick naar adrenaline kick. Adrenaline kick. Ja. Ja. Ja, ik ben daar zelf het levende voorbeeld van. Heel rap poort. Ik vind heel rap iets saai. Ik hou niet van het saaie leven.

Ik ga van dopamine, adrenaline kick van het ene naar het andere. Ik leef continu op highs. Ik ga van high naar high naar high naar high naar high. Dat is al heel mijn leven zo om eerlijk te zijn. Maar je weet wel elke dag wat je gaat doen bijvoorbeeld. Dus daarmee bedoel ik dat je tijd wel gepland is. Tuurlijk, tuurlijk. Dat je geen enkele dag verloren gaat.

Maar mijn agenda is nu bij dat tot nu toe. Ja, tot kerstmis voor grotendeels gepland. Geplant is overdreven. Ik bedoel aan mij, herneem mijn woorden. Mijn agenda is altijd heel vol gepland. Bijna elke tijdslot van de dag. Maar sommige tijdsloten hebben we bijvoorbeeld ook voorzien. Bijvoorbeeld twee uur tijdslot om effectief een keer aan iets door te werken.

En ervoor te zorgen dat dat klaar geraakt. En... Om bijvoorbeeld te antwoorden op mijn missed calls. Op mijn whatsapps. Op mijn e-mails. En... Ik ben daar vrij gestructureerd in. En...

Maar ik denk wel heel goed na aan wat ik mijn tijd besteed. Kijk, ik krijg heel veel requests voor van alles en nog wat. Ik zou continu kunnen meetings inlassen met mensen waarmee ik eigenlijk mijn organisatie niet ga doorgroeien. Dat doe ik dan ook niet. Ik ben ook selectief van wie ik mentor ben. Van mijn mentees. Want ik ben...

Want ik wil het ook echt goed doen. Dus ik ga nooit te veel mentorships hebben met mensen te lijker tijd. Want ik wil het kwalitatief doen. Ja. En... En... Ik wil... Ja, ik ben daar wel selectief in.

En ook... Krijg ik wekelijks al op LinkedIn. Gaan we een keer een koffie drinken en daar een keer over klappen. En... Als dat niet via mijn geëikte kanalen komt. En voor mij is mijn geëikte kanaal netwerk ondernemen. Dat is voor mij een quality label. Als je daar binnen raakt als de scale-up en in een programma zit.

Dan weet ik dat de juiste manier is. Dat je de juiste mindset en de juiste ambitie hebt. Als het niet via netwerk ondernemen binnenkomt. Dan spreek je niet meer af. Laten we daar eens over praten. Over netwerk ondernemen. Wat is de waarde voor iemand die daarbij gaat? Die zich aansluit?

Gigantisch hé. Dat is het enige netwerk in België. Ondernemers voor ondernemers. Waar dat het allemaal belangeloos is. Dat is echt fenomenaal. Er is geen enkel commercial incentive. Er is niet het doel om je een rekening te geven. Bij een bepaalde bank.

Of het doel om je bepaalde verzekering te verkopen. Of om lid te worden van een bepaalde belangenorganisatie. Dat is het allemaal niet. Het is ondernemers voor ondernemers. Het is het meest puur wat er is. En het is de ondernemer die centraal staat. En die gecoacht wordt. En niet de onderneming.

Dus je moet een scale-up hebben. Je moet dus echt een groei ondernemer zijn. En je moet echt voldoende ambitieus zijn. En ook al bepaalde parameters hebben. Van de werkstelling en van omzet. En van groeipercentage enzovoort. Maar. Het gaat dan vooral om de ondernemer.

Met die groeimindset. Twee jaar. Eigenlijk een quasi gratis coachingtraject aanbieden. Intensieve coaching. Met een ervaren mentor. Met een raad van advies. Die wordt samengesteld. Enzovoort.

En die eigenlijk op die manier doen groeien. Maar al wat belangeloos. Zet die mensen in de put. Omdat hij het allemaal niet meer aan kan. En ruus heeft met zijn co-founder. Kan hij bij het netwerk van netwerk ondernemer terecht. In alle confidentialiteit. Het is echt ondernemers voor ondernemers.

Je kunt daar eerlijk zijn. Als op een barbecue van mensen. Als op een barbecue van netwerk ondernemer vragen. Dat niemand wist. Dan gaat het niet zoals op heel veel andere barbecues. Van andere organisaties. Het altijd fake it till you make it verhaal horen. Super.

Fantastisch. Snel gegroeid door dit kwartaal. Nee. Bij netwerk ondernemer gaat het vragen aan dezelfde mens. We wisten. Niet goed Maxime. Ik ben net mijn keyperson in mijn R&D verloren. Die ontslag heeft genomen.

Mijn co-founder heeft net een kind gekregen. En ziet het bedrijf niet meer staan. En ik heb het net gedaan gemaakt met mijn vriendin. Dus het gaat niet goed met mij Maxime. Ik ben eigenlijk even mijn pedalen kwijt. En dan babbel je daarover. Terwijl bij andere organisaties. Daar is geen ruimte voor.

Daar is het allemaal. Het moet fantastisch gaan. Groei, groei, groei. Maar dat groei je toch juist niet van? Natuurlijk niet. Het groeit door eerlijk en oprecht te zijn. En door ook kwetsbaar te kunnen opstellen. En iedereen.

Elke ondernemer is al door shit gegaan. Ondernemers heel de tijd. Op en neer, op en neer. En het is de markt en de economie en de sector die de golven dicteert. En je bent gewoon als onderneming en ondernemer een bootje op de zee. En op en neer, en op en neer. Gaat van high en low, high en low. Continu.

En dat is, zoals ik daarnet al zei in de helikopter. Ondernemen is geen sprint. Het is geen marathon. Het is een aaneenschakeling van marathons. Een aaneenschakeling van gelukkige momenten. Van yes, yes ik kan het. En een moment van, godverdomme, het gaat hier allemaal verkeerd. Dat is waar.

En dat is ook het mooie erin. Want zonder die lows zijn de highs er ook niet. Exact. En hoe kijk jij naar het falen zo? Terwijl er hier nu een helikopter komt. Ja, inderdaad. Hoe kijk jij naar het falen? De wind is net gedraaid.

Want die is geland in een andere richting dan dat wij zijn geland. Dus, hoe kijk ik naar falen? Ja, falen is iets dat erbij hoort. Maar toch, dat klinkt misschien een beetje arrogant. Maar ik ben ervan overtuigd dat als je de winnaar bent, dat je de winnaar bent. En geen inbrekende risico's. Maar als je daar goed bij stilstaat, dan faal je niet. Klinkt misschien wat raar.

Maar falen is iets dat er niets mis bij. Proberen is belangrijker dan slagen. En ik denk dat je al heel veel kunt leren uit een gefaald traject. Dus ik vind ook, en ik vind dat al zeker de laatste jaren hier in België, dat daar enorm veel aanvaarding voor is. Er hoort niet meer te lachen met iemand die failliet is gedraaid. Nee, er hoort aan mij veel interesse naar geluisterd. Van, mij was in de learning, zodat ik het niet tegenkom. En, my chapeau man dat hier zo positief over kunt praten en er zo sterk zit uit te komen.

Dus voor alle duidelijkheid, alle respect van de wereld. Hashtag falen. Going forward hé. Maar, ja, ik hoop wel dat ik nooit val. Maar, en daarom ben ik wel echt wat gek in mijn koker hé. Zoals ik zei ook, als ik een bepaald doel heb, ga ik alles doen om mijn doel te behalen. Lij gaat niet, bestaat niet, no matter what it takes. Echt hé, al moek ik om mijn doel te behalen, twee jaar op de Noordpool, daar weet ik ik wat, een putsen te graven.

Omdat dat nodig is om de grootste klant op aarde binnen te halen. Ik doe dat hé. Allee, voor mij is er geen moeite te veel. Ik ga echt een next level waarin andere mensen langzaam afgehaakt zijn. En, ik denk dat je met die mentaliteit ook wel minder op faalt. Zijn er nog technologieën, dus naast het ordersysteem bijvoorbeeld? Ik wil nog geen dingen over dat falen zeggen hé. Faal staat echt niet in mijn woordenboek.

Kan daar niet aan doen. Ik heb heel veel respect voor mensen die gefaald zijn. Ben ik nog altijd blij. Vind ik het heel goed dat die zijn ermee gestart. En toch hebben we geprobeerd. En helaas is dat niet gelukt. Ik vind het fantastisch ook als achteraf dat men naar buiten komt. En failing forward daarover kino's geven en over praten en daar anderen mee ook inspireren.

En zo een leertraject en een groeitraject tonen. Maar toch, voor mezelf, ga ik er echt altijd alles aan doen dat ik niet faal. En ik hoop dat dat mij ook gaat lukken tot het einde van mijn carrière. Want dat staat niet in mijn woordenboek. Ik aanvaard dat niet. Ik aanvaard geen verlies. Al gaat het nog zo slecht, dan ga ik, voordat het helemaal misloopt, nog proberen om het door te verkopen aan een concurrent, een andere partij,

die het misschien wel kan redden. Maar ik ga het nooit op de fles laten gaan. Niet voor mijn team. Niet voor mijn klanten. Nee. Voor mijn ego. Daar heb ik toch wel wat ego. Dat ik het nooit zou kapot laten gaan.

Ik zou ervoor vechten. Ik zou ervoor vechten. Als een leeuw. Ik zou er echt alles aan doen om het op te lossen. Wat een heerlijke mindset. Het is ook alleen maar falen als je het dan zou opgeven. Terwijl ik denk wel dat jij nieuwe manieren zou zoeken om er toch weer voordelen uit te halen. Tuurlijk.

Ik heb zo'n situatie meegemaakt. Lang, lang geleden, 2015, 2016, ben ik twee, drie keren, heb ik het gevoel gehad van fuck, dat ga je niet goedkomen. Ik had op dat moment een team van acht, negen mensen ongeveer. Maar ja, acht, negen mensen. Dat kost super waard. Tussen de dertig en de veertigduizend euro. En het was de 24e.

Ik denk dat mijn loonkosten ongeveer 35.000 euro was op dat moment. Ik had nog 4000 euro op de rekening. Dan dacht ik van godverdomme, hoe ga ik hier nu die loon binnen drie dagen betalen. Ik tegen mijn vernoot. Johannes, hoe lossen we dat hier op vriend? Want Johannes was ook al wel in paniek. Ik dacht van fuck, Maxime, hoe lossen we dat hier nu op? Ja, het is hier ver om zeep hé.

Maar dat was het. Dat was het. Dat was het. Dat was het. Dat was het. Dat was het. Dat was het. Maar het idee van het is hier ver om zeep, geeft mij eerst energie, om ervoor te zorgen

dat het niet om zeep gaat. Dus ik heb in die dagen echt gelijk, nou gek, alle sales die nog in mijn pipeline zaten en dat ik dacht van die kan ik misschien nog converten. Alsnog gek. Iedereen is het nog wel. Iedereen is het nog wel. Het is echt gek. Het is echt van kijk, mega actie, als je nu beslist om met Bakkers online te starten

en een abonnement van 12 maanden neemt, krijg je 10 maanden, betalen 2 maanden gratis. Maar dan moet je wel nu tekenen en nu betalen. Drie dagen later stond er 60.000 euro op de rekening en kon ik met ruim schoot de rekening betalen en de lonen betalen. Dus andere mensen zouden het laten hangen, zouden 7 punten achter elkaar naar binnen kletsen en zeggen oh. Het komt niet goed, het komt niet goed, miserie, miserie, miserie. Ja nee hé, van blijden hé, daarmee had je geld verdiend hé.

Van bij de pakken te blijven zitten, had je geen bedrijf recht trekken hé. Nee, godverdomme laat ons hier nu een keer even een paar dagen doorsprinten en er alles aan doen om dat hier recht te trekken. En dat is die winnaarsmentaliteit. Verliezen staan niet in de woordenboek. Ja. Je hebt echt een super interessante mindset daarover. Ja, ik denk soms, ik vraag me soms echt af, hoe ik bij de geboorte ofzo wat verkeerd gewired

ben in mijn kop ofzo. Ik denk dat je zelf naar buiten bent gekropen. Ja ik denk het ook, had ik je dat aan mijn mama gevraagd. Kroek kroek. De steen komt er niet uit. Cool. Dus ja, heel veel in ondernemerschap is mindset. Alles is mindset.

Ja. Je hebt een mindset. Je bepaalt zelf je succes. Niet lot, niet geluk, jezelf. Je bepaalt zelf of je succesvol wordt of niet. Dat is net hetzelfde hé. Iemand die bijvoorbeeld al heel zijn leven met een baas werkt en ervan droomt om zijn hobby's bijvoorbeeld oldtimers te repareren.

En die droomt ervan om ooit misschien in bijberoep voor af en toe een paar vrienden ofzo ook hun oldtimer te repareren. Als dat je droom is en je mindset is, goed. En dat zal lukken. Maar als je droomt, dan is dat ook goed. En dan zal dat lukken en zult jij in bijberoep, zult jij een klein oldtimer garage kunnen hebben. Maar die dezelfde mens is zo getalenteerd, dat als die zijn mindset zou zijn, ik wil

je verdomme de grootste expert worden in oldtimers in Vlaanderen en de grootste oldtimer garage van Vlaanderen hebben, dan gaat die daar ook in slagen. Maar het is mindset. Je moet durven springen. Je moet het willen doen. Denk je dat echt alles mogelijk is als je er maar zo hard... Als je het maar hard genoeg wilt. Ja.

En dat geeft zoveel energie en... Kijk, als ik nu zeg dat ik volgend jaar als helikopterpiloot in een film in de US wil vliegen, en in een van de actiefilmen een helikopternood heb en dat ik er de piloot van ga zijn, ook al ben ik nog maar zo'n jonge beginnende piloot met vandaag exact 103 uren. Maar ik verzeker het je Ben, ik ben volgend jaar die piloot in een film. En als je dat je nu zou vragen, bij ervaren, commerciële piloten en ze allemaal zeggen onmogelijk, onmogelijk, je hebt zoveel uren nodig, je hebt zoveel uren nodig. Ik verzeker het je, ik slaag erin om dat te doen.

Hoe zou je dat aanpakken? Loco in de coco. Ik zou direct de vlier pakken naar Hollywood en ik zou daar beginnen netwerken in elke koffiebar, de producers zoeken van actiefilms die opnames hebben gepland volgend jaar. Daar lokaal een helikopter bedrijf gaan zoeken waar ik een helikopter kan huren om met die regisseur te gaan vliegen. Een cursus vol en mij direct inschrijven daar op een vliegschool die al andere piloten heeft afgeleverd voor Hollywood flying.

Daar dus een speciaal Hollywood flying course, ook al bestaat dat waarschijnlijk niet, zo ervoor zorgen dat ze het uitvinden om mij te leren hoe dat beter kan worden in vliegen voor film. En zo, als walsen, en het zou gebeuren. Het zit allemaal in het kopje. Het is echt cool om te horen hoe dat werkt. Ja. Wat is er in je circle of influence, waar je jezelf invloed op en dat ga je dan al eerst

gaan doen. Ja en ook vooral, dat komt omdat veel mensen niet veel durven en veel twijfelen en schrik hebben en allemaal dat gaat niet gaan. Mensen denken allemaal in problemen, ik denk alleen maar in oplossingen en opportuniteiten. Voor mij gaat niet, bestaat niet, echt werkelijk, dat bestaat niet voor mij en dat maakt ook soms wel vermoeid om met mij samen te zijn. In het leven, dat zorgt ervoor dat, ja, dat kan wel vermoeiend zijn. Bijvoorbeeld, ik was voor een congres in Finland een jaar geleden en ik wou per se naar een

bepaald restaurant gaan. Een heel typisch Finns restaurant met echt specifieke Finns specialiteiten en ik wou er vrij graag naartoe gaan. Maar dat restaurant zat vol. Dus ja, ik ben op dat vlak, ik ben helemaal als kind niet verwend opgevoed. Helemaal moe. Ja. Helemaal niet.

Maar ik heb mijn eigen verwend gemaakt door, zo, gaat niet, bestaat niet, alles is mogelijk te zijn. Ik kan dat niet aanvaarden. Ik aanvaard dat telefoontje van, sorry, nee, het restaurant zit vol. Ik aanvaard dat niet, he. Voor mij is dat onmogelijk. Ik moet en zal daar gaan eten die avond. En ben er gaan eten.

Wat heb je dan in die situatie gedaan? Ja, dat durf ik bijna niet goed vertellen eigenlijk, maar ik zal toch iets gesensureerd vertellen. Oké. Ik heb opnieuw teruggebeld. En ik heb verteld dat we met een delegatie waren, met de koning van België, koning Philippe, en dat we het toch enorm zouden appreciëren dat ze een uitzondering zouden maken en dat het belangrijk is voor de diplomatieke banden tussen Finland en België.

En het is gelukt. En dan komt je daartoe gestapt. En is koning Philippe er natuurlijk niet bij. Dus dan zeg ik, ja kijk, dat is hier de minister van Buitenlandse Zaken, dat is deze diplomaat. En ja, de koning is helaas verhinderd, want hij had een beetje diarree. Oh nee, dit flipt ook. Ja, Flippen had de scheiderij. Oh nee, prachtig.

Maar het is nu toch wel gericht. Ja, die hebben dus gewoon daar een tafel bij gezet. Dus dat was mogelijk. Ja, want wij waren met een delegatie ook van Belgische Onderneming die daar naar de congres waren. We waren met tien of zo. Fucking tien plaatsen hebben we er ook bij gezet. Gewoon, hard genoeg duwen.

Ja, dus ook voor hun is het mogelijk als ze de juiste motivatie meer hebben. Ja, dat is het. Ja, dat is zo. Gaat niet, bestaat niet. En soms natuurlijk, in sommige situaties is dat soms moeilijk. Want er zijn sommige organisaties, zoals bepaalde overheidsdiensten, die echt niet zo werken. Dus daar bots je dan soms wel een beetje mee natuurlijk. Je moet ergens ook wel de regeltjes blijven volgen.

Ja, maar ik volg ze. Ook al ligt dat niet altijd even hard in mijn aard, maar ik wil ook gewoon geen problemen, snap je. Ik ben heel blij dat ik in een legit business zit. Ja, dat je in een legit business zit in de technologiebranche. Want als je in zo'n onderwereldbusiness zit, ja, dan moet je de hele tijd achter je kijken en bang zijn van of ze je komen vermoorden of de politie je in de bak draait. Ik doe nooit iets irregaals eigenlijk.

Ik wil peace of mind hebben. Ik wil op mijn mak zijn. Ik wil niet de hele tijd achter mij moeten kijken. Ja. Maar dat is ook iets, hè Ben. Ik kijk nooit achteruit. Ik ga nooit een... Allee.

De beslissingen kunnen niet terugdraaien. Dus kijk, ik kijk nooit achteruit. Nooit. Ik ga nooit achteruit kijken en denken van, God, had ik dat maar anders gedaan. Of, oh nee, wat spijtig dat dit nu zo gelopen is. Ja, nee. Mijn reactie is, oké, dat is een gegeven dat dat de situatie is. En wat is nu de oplossing?

En hoe gaan we verder? En ik blijf dus nooit aan in een negatief sentiment. Van, oh, oh, oh, wat spijtig. Dat is zo het hoogste niveau van proactiviteit precies, hè. Dat je kijkt waar je invloed op hebt. Maar ja, ja. Je kunt het verleden niet veranderen, maar je kunt wel de toekomst veranderen. Nee.

Stel nu dat je daar zo staat in een helikoptersgeval, hè. Dat is een spijtig zeg. Ja, jammer. Ik zou dat echt verjammerd vinden, Ben. En ik zou mij wel verantwoordelijk voelen dat ik misschien niet heb gecontroleerd of die deur wel goed toe was, of dat mijn bocht misschien iets te scherp was. Maar eigenlijk is het geen goed voorbeeld dit wat ik zou doen. Ja.

Dat is geen goed voorbeeld dit wat ik zou er wel echt mee inzetten. En dan zou ik wel achteruit kijken. Want ik zou echt wel denken, oh, Gerardine Jong. Nee, dat is geen goed voorbeeld. Zo ver gaat mijn psychopathie niet. Ik snap wel wat je bedoelt. Nee, maar stel nu... Dat is een mooi voorbeeld.

Ik heb echt al veel platte banden gehad in mijn leven. Dat heeft misschien iets met mijn rijstijl te maken. Maar ik heb dus echt al fucking veel een platte band gehad. Langs de kant van de weg gestaan. Een kwartier later een verhadering hebben we bijvoorbeeld in Brussel. En daar in Groot-Bijgaren door de pechstuk staan en denken van... Godverdomme. Maar dan kun je daar dan staan en denken van...

Oh, mijn dag is om zeep, hè. Maar wat ik doe, hè. Ik bel naar de takeldienst. Ik zeg van... Kijk, gast, mijn auto staat hier. Ik heb mijn sleutel op een band gelegd. Takelt hij maar. Hup, dat is de garage waar hij naartoe moet.

En ondertussen heb ik al gekeken op Uber of op Lime. Waar het dichtstbijzijnsche Stepken of welke dot fiets dat er in de buurt staat. Dan ben ik al over een veld aan het wandelen van de pechstuk naar dat dichtstbijzijnsche straat. Waar een taxi kan komen of een fiets staat. En zit ik al met velen ook naar die meeting in Brussel. In plaats van dat ik daar altijd zit te blijten en te denken van... Oh, nee, oh, nee. Ik ga daar te laat zijn.

Oh, mijn auto, platte band. Ai, ai, ai, miserie. Nee, kom, oké. Face it. Platte band, goed. Hup, dat is het probleem. Ik ga te laat zijn op die meeting. Oké, we gaan de oplossende meeting verlaten.

Of kan ik er toch nog geraken? Oké, tjak, tjak, tjak. Go. Terwijl veel mensen al hun dagjes omzeepen. Ja. Ik haat negativiteit. Ik laat dat echt niet toe. Bij mij zijn emoties die niet bestaan.

Volledig merkwoord. Ja. Ik denk, als er nu zoiets zou gebeuren naar de toekomst toe. Even een tegenslag. Dan ga ik even in mijn hoofd denken. Wat zou Maxime doen? Ik heb ook al veel tegenslagen tegenwoordig. Ik ben met mijn vader jong verloren enzovoort.

Dat is allemaal kut. Maar uiteindelijk, wat doet het? Kill you, make you stronger. Dat klinkt heel cliché, maar dat is gewoon zo. Dat wist ik niet van je vader. Ja, dat is heel simpel. Maar uiteindelijk... De week tussen zijn overlijden en zijn verhaal

is de slechtste week uit mijn leven. Dat is de week dat ik het meest ongelukkige ooit ben geweest. Dat ik echt zo diep geraakt en diep gekwetst was van het plotse overlijden van mijn vader. Maar na die begrafenis ben ik terug mij daar beginnen te proberen over te zetten. Dat proberen te verwerken. En proberen vooruit te kijken.

En gaan, en gaan, en gaan. Maar het nadeel daaraan is wel dat potentieel ga ik dat ooit nog een keer tegenkomen omdat ik dat niet helemaal heb verwerkt. Omdat ik te rap weer ben doorgegaan. Omdat ik te weinig tijd voor de rouw en de verwerking heb gehouden. Dat is misschien iets dat ik ooit nog terug ga tegenkomen in mijn leven. Hoe oud was je toen?

Mijn vader is nu... Zes jaar overleden. Ik ben nu 29, dus ik was 23. Dat is echt al een andere leeftijd. Ja, van de een op de andere dag. Boom, patat. Dat is een vredige klap. En dus ja, ik heb... Ik heb er een week bij stilgestaan.

En dan daarna flitste dat wel nog heel regelmatig in mijn hoofd. En nu is er ook geen week dat voorbij gaat dat ik wel niet even aan mijn vader denk. Maar ik probeer daar op een positieve manier naar te kijken. Naar te denken. Dan de hele tijd te zitten wenen. Zitten te denken van dat dat niet mogen zijn. Godverdomme. Want dat heeft geen zin.

Dat gaat er niet meer terug komen. Mijn vader is ook gewild dat ik nu verder als een sterke jongeman door het leven ga gaan. En iets van mijn leven zou maken. En de hele tijd bij de pakken zou blijven zitten. Dus zo kijk ik daar dan naar. Ja. Zijn je ouders ondernemers geweest?

Nee, helemaal niet. Helemaal niet. Mijn ouders zijn hele gewone mensen. Hele lieve, leuke mensen. Maar nooit ondernemer geweest. Altijd eigenlijk als bediende gewerkt bij een bedrijf. En ondernemerschap zat eigenlijk niet echt in de familie. Maar ik heb het nu gestart.

Ja, inderdaad. En wat ik heel cool vind daaraan is op een vrij jonge leeftijd. Want ik was... Ik werd achterover geblazen daarnet als je zei dat je nog maar 29 was. En al zo gekke dingen hebt gedaan. Je hebt op die 12, 11, 12 jaar al heel veel ervaring opgedaan in foodtech en gewoon als ondernemer. Moest je nu, morgen, een nieuw idee hebben voor een onderneming? Wat zijn de eerste stappen die je zou doen om daar leven in te blijven?

Eerst en vooral ga ik een analyse doen van mijn target market. Van aan wie ga ik mijn nieuwe product of dienst verkopen? Wat is mijn target market en hoe groot is mijn target market? Is dat een groot genoeg market? Is dat een groot genoeg addressable market? En welk probleem los ik op? Los ik een mini-probleem of een reuze probleem? Want if you solve a 100 billion problem, dan ja, is het ook zoveel billion waard, laat ons zeggen.

When you solve a 500.000 euro problem, ja, dan zijn die niet veel waard. We lossen maar een klein probleem op. En ik wil vooral grote... Dat klinkt nu raar, want ik heb als oprichter van BakkersLine nu ook niet het grootste probleem op aarde opgelost. Namelijk dat mensen in de baktrein bij een bakker staan en dat een bakker moeilijk zijn productie kan inschatten. Maar ik heb toch een probleem opgelost. Geen 100 billion problem. Maar dat is nu dus wel iets waar ik bij elk van mijn volgende ventures bij sta.

Wat is het probleem dat ik oplos? Is het probleem groot genoeg? En is de addressable market groot genoeg? En anders ben ik er niet aan. Het moet zoveel kolen waard zijn. Het moet een groot genoeg probleem zijn dat oplost. En een groot genoeg addressable market. Maar liefst wel in een niche. Liefst wel in een bepaalde niche, want daar geloof ik sterk in om daar dan de beste in te zijn.

Want een niche, een kleine niche, kan ook groot zijn. Of kan ook een groot potentieel hebben. Ik vind het leuker om in een niche... Als je een marktaandeel van 30-40% hebt, dan kan voor mij de addressable market groot genoeg zijn. Dan bijvoorbeeld maar 5% hebben in een reuze markt. Dus ja, dat zijn twee dingen die ik zou doen. Dan ga ik analyseren, wat is de willingness to pay?

Wat willen de mensen betalen voor mijn product? Is dat hoog genoeg? En dan begin ik een klein profit and loss P&L te maken. Wat gaan mijn kosten zijn? Wat gaan mijn opbrengsten zijn? Hoe ga ik hier geld verdienen? Dus dat weet ik al. Aan wie ga ik verkopen? Welk probleem los ik op?

Wat is de willingness to pay? Wat willen ze betalen voor mijn product? Wat heb ik nodig om mijn product te maken? Om mijn dienst aan te bieden? Ben ik mijn potentieel plannetje? En nog voordat ik het ga oprichten, ga ik twee dingen doen. Ik ga bij de notaris twee post-itjes mee bij de farde van de oprichtingsakte in de kluis van de notaris laten gaan.

Eén post-itje waarop staat wat het minimumbedrag is waarvoor ik het bedrijf ooit wil verkopen. Een bedrag waar ik nooit zo onder ga. Voor een 100% exit van het bedrijf. Dus heb ik al bij de oprichting een bedrag. En het tweede zet ik drie namen van aan wie ik denk dat ik ga exit. Al bij oprichting. Dan denk ik eigenlijk al na aan wie ik ga verkopen. Zodat je eigenlijk al tijdens je traject daar naartoe kunt werken.

En dan nog kan het uit een heel andere hoek komen. Kijk, ik heb BakkersOnline grotendeels verkocht aan Puratos. Die stond niet op mijn lijstje bij de oprichting van BakkersOnline. Toen had ik dat ook nog niet gedaan. Dat was mijn eerste bedrijf daarbij, daar heb ik dat eigenlijk niet gedaan. Waarom zou je dat nu doen? Omdat je dan al, als je al op voorhand nadenkt aan wie je ooit kunt exiten. Dan kun je daar naartoe werken.

Dan kun je je bedrijf zodanig bouwen dat het interessant is om gekocht te worden door een van die partijen. Oké, je richt al tien stappen verder denk ik. Ja, maar uiteindelijk, zeker in mijn sector, in de tech scene. Je bouwt daar geen bedrijf om je hele leven te houden. Je bouwt een bedrijf om op een dag te verkopen aan een concurrent of aan een strategische speler. Of een corporate in de markt. Of om naar de beurs te gaan. Maar op een dag wil je exiten en dan ga je weer naar het volgende.

Ik ben niet de ondernemer om elk bedrijf tien jaar te houden. Ik hou van dingen creëren. Zoals ik in de helikopterhoek tegen u zei. Van een probleem te zien, een oplossing te bedenken. Het in de markt te zetten. Ervoor zorgen dat er tractie is. Dat het goed loopt. En vanaf dat ik het gevoel heb dat het bedrijf een bepaalde omvang heeft.

En mij eigenlijk niet echt meer nodig heeft. Laat ons zeggen. En dan laat ik los aan haar. Dan kan ik eigenlijk aan het volgende. Dus je gaat op voorhand ook al denken aan hoe kan ik mij misbaar maken binnen het bedrijf. Zodat het ooit zonder mij verder kan. Zeker, zeker. En dan dus die oprichting gebeurt.

Wat ik ook nog even wil benadrukken is. Je gaat eerst heel goed voorbereiden. Tuurlijk. Voordat je springt. En extiem selectief zijn. Ik kan elke week in een bedrijf instappen. Of co-founder worden of ergens. In investeren of wat dan ook.

Maar ik ben daar hyper selectief in. Want er zijn maar 86.400 seconden in een dag. Heb maar zoveel mentale ruimte elke dag. Dus denk goed na bij wat je doet. En daarom dat ik zelf als business angel. Eigenlijk niet meer rechtstreeks wil investeren als business angel. En liever met een fonds zoals Pidge Drive. Waar veel ondernemers in investeren.

Veel liever via zo'n vehikel waar het een structuur is. Waarbij dat allemaal veel beter omkalert is. Dan dat allemaal zelf te moeten doen. Als je geen job niet meer hebt. En geen actief bedrijf niet meer hebt. Waar de hoofdaanhouder bijvoorbeeld in zit. Of waar je dadelijkse betrokkenheid bij vereist is. Dan snap ik dat wel.

In mijn geval wil ik dat eigenlijk niet. Omdat dat veel mentale ruimte neemt. Ik ben daar heel selectief in. Bij wat ik instap. Bij wat niet. En... Ja... Ik ga dat niet zomaar doen.

Ik ga daar heel goed over nadenken. En blijf je zo gefocust op je niche van foodtech? Nee, nee, nee. Of technologie? Nee, helemaal niet. Dat is wat ik heel goed ken, die markt. Zowel in bakkerijen als in slagerijen. In het algemeen hoor ik hospitality.

Dus die markt ken ik heel goed. Maar... Mijn volgende bedrijf gaat waarschijnlijk niet in de foodtech zijn. Mijn volgende bedrijf is nu nog geen sprake van. Nu focus ik eerst op mijn huidige avonturen. En mijn volgende bedrijf kan in een volledig andere sector zijn. Ah, voilà. Nee, fantastisch.

Dan die eerste stappen. Bij de oprichting van het bedrijf. Ik hoorde jou daar net al praten over jouw team. En er moet geld zijn om een team te kunnen betalen. Er moet geld binnenkomen qua sales of qua investeerders enzo. Wat zijn na die oprichting de eerste dingen waarop jij zo focus? Oké, dus de oprichting is gebeurd. Het bedrijf is gestart.

Ja, het enige wat dan telt, zijn de eerste klanten binnen te halen. Ook al is uw bedrijf al een paar jaar geleden gestart. Het bedrijf is al een paar jaar geleden gestart. Het bedrijf is al een paar jaar geleden gestart. Het bedrijf is al een paar jaar geleden gestart. Ook al is hoeveel je product nu nog niet op punt is. Ook al is jouw product nu maar half links. Zorg dat je eerste pilootklanten hebt.

Ook al betalen die misschien nog niet veel. Maar zorg dat je de eerste klanten, dat je de eerste betalende klanten hebt. Dat je product verder kunt fine tunen met jouw product. Oké, dat is zo. Allemaal goed. input van die klanten, dat je zo rap mogelijk je MVP, Minimum Valuable Product, hebt en in de markt rolt. En dat kan je verder beginnen door te ontwikkelen met dat geld dat je al laat verdienen bent. En dan heb je weer referenties, zodat de toekomstige klanten ernaartoe kunnen bellen van

ah, jij gebruikt het al, je bent content. Je kan eerst testimonialfilmpjes opnemen om te tonen van kijk, die zijn mega tevreden. En zo kan je doorvullen. Zo rap mogelijk sales, sales, sales, sales, sales. Eerste klanten. Dat is een heel belangrijke. Dat heb ik gezien. Wat zal ik naast? Dat is een helikopter hier net naast geland, denk ik. Ah, chill. Ik denk dat je dat wel... Ja, en ook dat is nog een mooi geluid, de auto die draait. We blijven hier nog steeds wel naast de vliegveld. Lekker ruw. Ik zou jou heel graag eens laten uitleggen wat dat die MVP betekent. Wat is een MVP dat je moet maken? Oké, heel snel. MVP, Minimum Viable Product. Het minimale product dat er nodig is om een MVP te maken. Het minimale product dat er nodig is om een MVP te maken. Het minimale product

dat er nodig is om aan je eerste klant te kunnen verkopen. Dat moet er nog niet fenomenaal uitzien. Dat moet nog niet alle functies hebben die je moet hebben. Dat moet gewoon de core, core, core zijn van wat je product is. En dat de klanten een voorproefje hebben door dat product te gebruiken van wat het verder in de toekomst kan worden. Vertrouwen in je ontwikkelen. En je als bedrijf, dat ze er vertrouwen in krijgen. En dat je vooral op die manier input krijgt vanuit de markt om van je product, van een MVP, van version 0.1, van je product, van je product, van je product, van je product, van je product, van je product, naar de echte volwaardige V1 te gaan. Ik ben geen bakker. Ik heb nooit naar de bakkerschool geweest. Hetzelfde, ik ben geen slager. Ik ben nooit naar de slagerschool geweest. Maar ik heb die sectoren

leren kennen door mij daarin te verdiepen en door met mijn MVP feedback te krijgen van mijn eerste klanten. Dat is voor mijn MVP. Ja, dat is heel belangrijk, want ik heb die fout ook al gemaakt van te veel te focussen op het product. Mensen moeten veel te lang met het verkopen. En feedback te vragen. En feedback te vragen. Hij moet veel meer co-creëren. Hij moet iets simpels maken en dan dat laten testen in de markt. En veel mensen wachten veel te lang met het verkopen. Omdat het product nog niet perfect is, het is nog niet af, het is nog niet goed. Nog een tierlantijntje hier, tierlantijntje daar. Maar daar betalen de mensen niet zoveel extra voor. Go, go, go, go, go. Time is money.

Exact. Ja. Cool. Dus je hebt dat MVP, sales. En founder-led sales. In het begin moet je de fucking zelf verkopen. Founder-led sales. Waarom is dat belangrijk? Want ik merk de energie. Waarom is dat? Omdat jij als uitvinder, als professor Gobbeleintje, die je nieuwe bedrijf hebt uitgevonden, jij snapt het best waarom je dat bedrijf hebt uitgevonden. Waarom je dat probleem oplost met je product. Hij kunt als de beste gemotiveerd uitleggen. Veel beter dan elke verkoper die dat zou aanwerven op dat moment. Dus eerst moet je zelf verkopen. Ik heb mijn eerste honderd bakkers. Ik heb een honderd bakkers. Ik heb een honderd bakkers. Ik heb een honderd bakkers. Ik heb een honderd bakkers zelf binnengehaald. Met mijn brommer. Want als ik het niet kan, hoe gaat een verkoper het dan doen? En pas vanaf dat je weet hoe je het moet verkopen, dan kun je gaan opschalen met verkopers enzovoort. Maar in het begin, founder-led sales.

Niemand kan het zo goed verkopen als jijzelf. Ook al denk je dat je zelf geen verkoper bent. Ik heb al hele goede technische software-ingenieurs. We weten sales in. Aan grote corporates. Ook al zijn het eigenlijk introverte mensen soms. Maar als jij je eigen bedrijf is, dan... Ja, mensen kopen graag van iemand die het zelf heeft opgericht. Met die passie komt dat dan ook. Tuurlijk. En dat is enkel een begin. Dat moet je niet voor altijd blijven doen. Je moet dat zo rap mogelijk vanaf dat je... Allee, je hebt je... Laat ons zeggen, de knoop hebt ontward en dat je weet hoe dat proces werkt. Opschalen, je hebt verkopers aanwerven. Ja. Cool. Interessant. En mensen. Welke rol spelen mensen in de start?

Ah, hyper-cruciaal. Zonder mensen zit je niks. Een bedrijf zijn de mensen. Een bedrijf is waard wat mensen zijn die er mee in zitten. En die ervoor werken en die ervoor gaan. Dat is zo cruciaal. Zonder goede mensen kun je niks. Heb jij zelf maar weer 86.400 seconden in een dag. Als je alles zelf moet doen, dan kom je er niet. Absoluut. Dus je hebt die mensen, je hebt die sales, je hebt je eigen tijd. Ja. Om dat allemaal mogelijk te maken, is er soms ook funding nodig. Hoe ga je die verschillende zaken balanceren? Want dat lijkt me zo heel veel dingen om in de lucht te houden. Ja, ik hou van dat spel. Ik vind dat een hele leuke puzzel te leggen. Alles begint dan met het juiste idee. Zorg ervoor dat je idee goed zit.

Mijn MVP valideert het in de markt. Check nu dat de klanten reageren. Pivoteren, pivoteren, pivoteren. Is ook belangrijk. Heel veel bedrijven starten met iets en ze valideren het in de markt. En in één keer is het van... Misschien lossen we toch een ander probleem op dan dat we dachten. Misschien moeten we wat pivoteren. Dat durven pivoteren is ook heel belangrijk. Niet bang zijn om je bedrijf wel aan te passen, om een andere richting in te slaan. Niet twijfelen. Ja.

En dan het juiste. Dus je hebt al je MVP. Je hebt het gevalideerd in de markt. Eventueel gepivoteerd. Opnieuw gevalideerd in de markt. Je product verder doen groeien. En ondertussen de juiste mensen rondom je heen verzamelen. Het juiste team samengesteld. Core team. Complementair. Slimmer dan je. En dan, als je daar geld op haalt. Want ik vind het het beste om geld op te halen als je wel wat omzet draait. Om toch al een beetje MVP revenue om te kunnen tonen van wat hebben we hier al. Want anders is het geld ophalen echt niet gemakkelijk. Dus vooral in een bootstrapped garage stijl. Zonder zo min mogelijk geld het mogelijk maken.

En dan haal je de eerste ronde. De seed ronde. Haal je geld op. En dan... Dan kun je verder binnen doorknallen. En dan zorg je dat je geld niet te rap versrast. En heel goed aandacht dat je altijd geeft. En elke uur budgetteren. En dan haal je het elke uur in twee, in vier, in zes, in acht snijden. En goed beseffen waar je geld naartoe gaat.

Het is echt die entrepreneurial mindset van klein beginnen. En in het begin dat bootstrappen zo gezien. Ja, het zal wel zijn. Dat je het kunt doen met een middel van je... Ik ben haal het niet aangierig. In mijn zakenleven ben ik in haal het heel gierig. Ja. En nu doen we al die vier stukken knallen.

Dus ja. Welk advies zou je geven aan een startende ondernemer die nog moet beginnen? Die nog moet beginnen? Na het luisteren van deze podcast, als je nog ergens anders werkt, neem morgen ontslag. Stop met twijfelen. Het begint er wat verdomme aan. Elke dag dat het niet echt springt, is een dag verloor.

Het is een dag dat het moet langer... Ja. In een structuur zitten waar het misschien niet echt gelukkig is. Stop met twijfelen. Go, go, go. Dat is mijn grootste advies. En ik geloof ook niet in halfbakken dingen. Ik geloof er niet in dat je eerst als bijberoep moet checken of het wel werkt en valideren.

Ik ben meer alles of niks. Quit your job. Start tomorrow. Als je er serieus over bent. Ja, ja. Goed nagedacht. Je moet er vooral goed over nadenken. Goed nagedacht hebben.

Al gebabbeld hebben. Potentiële klanten geïnterviewd hebben. Misschien zelfs al in de duik een bestelbolletje hebben opgemaakt. Ook al bestaan je bedrijf nog niet eens. Ah, jij, je potentiële klant, wilt mijn dienst afnemen aan die prijs. Dat al weet van, ah, er zijn mensen die het gaan willen. Denk er goed van na, beste mensen. Nee.

Je moet eerst wel weten dat je het wilt. En dan ga je toch wel die bruggen achter je moeten verbranden. Tuurlijk, tuurlijk, tuurlijk. Je moet durven springen. Dus denk er goed van na. Zoals dat je businessplan hebt gemaakt. Dat je met voldoende mensen hebt gebabbeld. Dat er al een netwerking-event is gegaan.

Dat je je idee hebt gevalideerd. Eigenlijk al weet wie jouw eerste klanten gaan zijn. Dat kan je allemaal goed doen, terwijl je ergens anders werkt. Maar dan moet je gewoon stoppen met twijfelen en gewoon springen. Je kunt ook het veilige aanpakken. Eerst een loopbaanonderbeging vragen. En weer al drie maanden verlof pakken om toen die drie maanden uit te werken. Zo van die dingen, dat kan ook allemaal.

Maar gewoon niet te lang, niet meer twijfelen en het gewoon doen. Gewoon jump. En zo half pakken. Zo wat te lang blijven sausen. Maar... Met zowel je eigen job en dan nog een bijbroep dat we proberen van de grond te krijgen. Dat marcheert niet. Gewoon springen.

Jump, jump, jump. En moet je eigenlijk een tijdje... We hebben wel droogbrood met water eten. Dat is het maar zo. Ik heb vier jaar mijn eigen loon kunnen uitkeren. Omdat ik elke uur heb geherinvesteerd om nieuwe mensen te kunnen aanwerpen. Maar je start op mijn achttien. Ik heb mijn eerste loon gehad op mijn tweeëntwintig.

Loon had dus duur op een maand. Hoe heb je die periode dan overbrugt? Ik had het voordeel natuurlijk dat ik nog zo jong was. En dat ik nog bij mijn mama woonde. Dus ik heb van mijn achttien tot mijn tweeëntwintig nog bij mijn mama blijven wonen. Mijn mama zorgde ervoor dat ik een dak boven mijn kop had. Dat ik niet meer een bloten naar mijn werk moest. En dat ik een boterham had thuis.

Dus dat zorgde ervoor dat ik niet de nood had om geld te verdienen. En dat ik elke euro kon herinvesteren in mijn bedrijf. Elke euro extra omzet. Elke tweeëntwintighonderd euro bijna werfde wij iemand nieuw aan. Om weer sneller te groeien. In plaats van dat geld naar mij te laten gaan. Want ik dacht, mijn geld komt wel later. Ja.

Je hebt het nu inderdaad nog niet nodig. Zelfs gewoon de show af gaan uithangen. Maar dat bewijs je zelf maar eens een keer. Dus allee, ik heb geen jaren het niet breed gehad. En je zit dan best content op het moment dat je wel geld hebt. En na vandaag weet ik ook van de echte mensen die er staan. Die rijden niet rond in hun Ferrari. Nee, die hangen daar boven.

In de lucht. Heb je ondertussen al een ideetje qua verhaaltje om af te sluiten straks? Een verhaaltje voor het slaapgaan. Ik heb je net wel al een paar leuke verhaaltjes verteld. Van Finland bijvoorbeeld. Met dat restaurantbezoek. Met de koning van Filip. Een hele goeie, ja.

Dus dat is dan een grapje. Dat was dan. Mocht je nog eentje willen vertellen, dan zou ik je meteen zijn. Maar ik ben ook heel benieuwd naar welke zaken je in de nabije toekomst nog enorm uitkijkt of naar aan het toewerken bent. Wel, ik ben eigenlijk vooral bezig met mijn huidige bedrijven wil ik vol een bak verder overnames doen.

Ik wil eigenlijk vol een bak verder, ja, concurrenten overnemen, bedrijven samenvoegen, schaalvoordelen creëren, waarde creëren, groeien, groeien, groeien. Dat internationaal. Dus mijn focus is vooral voor de komende tijd op M&A. Overname targets identificeren en aan de juiste marktconforme eerlijke prijs kopen en integreren. Dat is mijn grootste focus. En ondertussen naar leuke bestemmingen vliegen. Met een helikopter.

Zalig, want in een rijtje kom ik net van Italië. Was dat dan ook zo'n business trip? Nee, dat was volledig vakantie. Dus ik heb drie dagen vakantie genomen. Nee, twee werkdagen vakantie. En we zijn met drie helikopters, met negen piloten zijn we naar Italië geblogen. Dat was fantastisch. We zijn van Kortrijk naar Grenoble, van Grenoble naar Nice, Monaco, de Italiaanse Riviera,

Lago di Garda. Dan het Iseo-meer, dan heel de Bergen in, heel de Alpen in, dan zo Zwitserland over, het meer van Geneve. Het was ongelooflijk, echt. Het was prachtig. Ik heb mij zot geamuseerd. En dan, daar haalde ik zoveel energie uit te benden, dan kom ik eigenlijk helemaal, ja, vol energie terug, klaar om verder de wereld te veroveren. Ik vind dat machtig. Ik heb mijn honderdste vlieguur gevierd boven het komende weer, dat ik dacht van een jaar geleden wist ik nog niet eens dat ik helikopterpiloot ging worden.

En nu hang ik hier fucking boven. Dan komen we weer eens. Crazy hoe dat het leven kan gaan, als je gewoon doet wat je echt wilt doen en de dag gaat, hè. Ik vond dat echt machtig. Dan dacht ik echt van, godverdomme, dit is cool. Ja, op grondniveau is dat prachtig, maar om dat te zien, dat die vrijheid van een helikopter met vrienden... Ja, en ook zo die complexiteit aan het besturen, dat vind ik ook zo leuk gewoon, hè. Het lijkt ook daar net, als ik u dan dat kasteel daar wou tonen, dan oké, hup, we gaan nu wat lager gaan, maar we mogen niet te laag, hoogspanning, windmolens.

We mogen niet te snel. We mogen niet te traag. Allee, heel, al die bewegingen te lijker tijd, ik vind dat zo'n leuke game. Ik vind dat, ja, ik hou daarvan, van zoveel handelingen te lijker tijd. Ik vind, ik vind dat de max, dat triggert het brein. Je moet dat wel eens zijn bij je helikopters. Ja, ja, echt, je moet dat voelen. Je moet, en alles, alles is te lijker tijd, hè.

Je moet vier handelingen te lijker tijd doen, hè, en dat vind ik het leuke eraan. En ondertussen nog rondkijken, de radio bedienen, antwoorden aan de verkeerstoorn, met je babbelen, dat interviewen. Ik doe gewoon heel graag veel te lijker tijd. Ja. Ik heb dat eigenlijk wel echt graag. Nee, je doet dat fantastisch goed. Dank je zo, dank je. Ik ben blij dat mijn meisje het meegedurfd.

Ja, ik ben ook blij dat je dat hebt gedurfd, want op voorhand dacht ik toch wel van, ja, boh. Ja, vanmorgen is het gewoon 1-0 dat het erin blijft. Maar dat was echt, ik zei het daar net al, een once-in-a-lifetime opportunity. Ik ben heel blij dat ik dat mijn uur op mogen blijven. Met alle plezier van de wereld. Ik heb me ook zot geamuseerd met deze podcast, want ik vond het super, super leuk. Fantastisch. Dikke merci.

Dan stel ik je voor. Jij bedankt. Tenzij je nog een verhaaltje hebt, maar je hebt al zoveel. Je hebt al zoveel mooie dingen gedeeld, dat we het hier afronden. Heel graag. Ik vond het fantastisch. Ik vond het, Max. Echt waar, Ben.

Ik vond het ook megawijs. En aan alle luisteraars, twijfelen, daar ga je niet veel geld mee verdienen. Gewoon doen. En gaat niet, bestaat niet. Gewoon knallen. En alles is mogelijk, als je het maar hard genoeg wilt. Ciao, kus, baik, kus. Dankjewel om te luisteren naar Ben's Mentors.

Ik nodig je van harte uit om je te abonneren op het podcast, zodat je geen enkele aflevering mist. Heb je van het gesprek genoten of wil je de podcast steunen? Geef dan gerust een rating en volg onze Instagram-pagina at Ben's Mentors voor leuke content en een nog leukere community. Tot de volgende.