Fundamenten voor Krachtig Leiderschap en Ongelimiteerd Succes

Welkom, beste luisteraar, bij Ben's Mentors. Een podcast gefocust op vooruitgaan in het leven met business en persoonlijke groei. Op deze podcast gaat je host Ben de Koning in gesprek met boeiende mensen van wie jij en ik veel kunnen leren. Geniet van de podcast. Goeiemiddag Ilse. Goeiemiddag Ben. Ik zou willen starten door jou uit de grond van mijn hart te bedanken voor deze prachtige locatie waar we nu zijn. Om de podcast hier te laten doorgaan.

Dus waar zijn we nu vandaag? Vandaag zijn we in Koolberger Hotel in Kortrijk. Hartje Kortrijk. Een van de nieuwste hotels hier in Kortrijk waar dertien jaar lang aan gewerkt geweest is. Om dit pareltje zeg maar te creëren. En het is een beetje onze hometown, onze home base waar wij onze evenementen, onze seminars laten doorgaan. Ook andere private sessions en zo. Dus voilà, van harte welkom.

En fijn dat er ook... Deze locatie jou bevalt? Ja, bevalt. Dat is heel licht uitgedrukt. Het is denk ik mijn voorsprong. De mooiste locatie waar ik ooit een podcast heb opgenomen. Mooi. Ik ga enorm mijn best moeten doen om dat te overtreffen.

Ik ga niet direct gebeuren. Hier hangt een heel warme sfeer. Een luxueuze sfeer. De mensen zijn hier heel gastvrij. Je bent ook een heel warme en gastvrije vrouw. Dus alles past gewoon in het plaatje. En ik kijk er naar uit om ons gesprek hier te houden. Dankjewel voor het compliment.

En fijn dat je het zo ervaart, inderdaad. Want de mensen hier die dragen hospitality echt in hun hart. Die zijn zeer gepassioneerd. En dat voel je en dat zie je. Dus fijn dat je dat ook zo ervaart. Absoluut. Dat is de locatie. Nu de persoon.

Ilse, Jacques. Laten we jou eerst even kort voorstellen. We hebben daarna alle tijd van de wereld om op alle facetten van jouw leven in te zoomen. En wat je doet. Want ik ben fan. Dat is duidelijk. Dus... Zou je...

Jouzelf eens kort kunnen voorstellen? Ja, met veel plezier. Wie is Ilse Jacques? Ik ben een persoon die enorm gepassioneerd is door het betermaken van mensen. En daarbij gericht op een heel specifieke niche. Een bepaalde doelgroep. Een bepaalde groep van mensen. Dat is waarvoor ik leef.

Heel eerlijk. Dat is wat ik ervaar als mijn ultieme zielsmissie ook. Mijn purpose. Dat is wat ik dagdagelijks doe. Waar ik alle dagen voorop sta. Met veel plezier. Wat mij s'nachts ook bij tijds op een goeie manier wakker houdt. Waar ik eindeloos kan mee doorgaan.

Waar ik mezelf nooit zie mee ophouden. Dat is wie ik ben. Wat ik doe. Dagdagelijks. Daar gaat mijn meeste tijd naartoe. Mijn grootste commitment heb ik wel op mijn gezin natuurlijk. Ik heb ook twee kinderen. Zelf moeder.

En ik heb ook een hele fijne relatie. Dus ja. Dat hoort ook bij mijn leven. Absoluut. En ik merk daar twee facetten aan jouw leven. Een job. Of ja. Jouw levensmissie die heel veel van jou vraagt.

Waar je met een enorme passie alles voor geeft. Maar dan dezelfde passie of nog iets meer dat je hebt voor je gezin. Kan je dat zo'n beetje gescheiden houden? Of vind je dat überhaupt belangrijk om dat gescheiden te houden? Je privéleven en je werkleven. Hoe werkt dat voor jou? Enerzijds zeg ik altijd. En dat meen ik ook echt.

Hoe je één iets doet, doe je alles. Dus je kunt niet op een heel diep level gaan. Neem mensen, coachen, je team aansturen, je bedrijf vooruit, duwen. En dan thuis bijvoorbeeld er een heel weinig kwalitatieve relatie op nahouden. Op een laag level van bewustzijn. Gebaseerd op overleven en zo. Dus uiteindelijk. Hoe je één iets doet, doe je alles.

Dat blijft mijn statement. Van de andere kant. Ik heb mezelf er wel op getraind natuurlijk. Om thuis bijvoorbeeld volledig mentaal aanwezig te zijn. Dus als ik een avond heb met mijn gezin. Bijvoorbeeld een zaterdagavond. Of een zondag. Dat zijn mijn familiemomenten.

Doorgaans. Dan wil ik daar ook wel mentaal volledig aanwezig kunnen zijn. Train ik mezelf daarop. Sta ik ook geen middelmatigheid daartoe. Zorg ik wel. Ook al ben ik er niet heel, heel, heel veel. Want ik werk ook bepaalde avonden. Dat de tijd die we samen doorbrengen.

Zeker en vast heel erg kwalitatief is. Dus dat vind ik wel belangrijk. Ja, absoluut. Laten we het dan even over dat coachen hebben. Want ik denk dat dat... Iets interessanter is voor de luisteraar. Om het over... Dat wij het nu over hebben.

We kunnen het ook over je privé leren hebben natuurlijk. Ik heb al gehoord dat jouw kinderen ook heel goed bezig zijn. Maar ik heb jou voor de eerste keer ontmoet. Of toch gezien op een event. Op de Blue Year Entrepreneur Summit. En aan mijn notities te zien vond ik het heel interessant. Ik weet dat ook nog. Je stond daar vol passie te spreken over wat je graag doet.

Je bent dus coach. Je helpt mensen om... Op het allerbeste niveau van zichzelf te gaan. En je doet dat met mensen die al... Je doet dat op een hoog niveau natuurlijk. Ik ben heel benieuwd naar... Wat ertoe heeft geleid dat jij uiteindelijk coach bent geworden. En dan premium coach.

Als ik het zo mag noemen. Dus welke keuzes of welk verhaal heeft er zo geleid naar... Die keuze om coach te worden? Ja. Dat is een vraag die ik vaak krijg. En dat zeg ik altijd. En dat meen ik oprecht. Ik heb eigenlijk nooit...

Het idee gehad dat ik daar een keuze in gehad heb. Dat klinkt raar. En dat klinkt misschien ook negatief. Of dat is het absoluut niet. Maar ik was al heel... Ik was heel jong eigenlijk toen ik al besefte van... Ik wil mensen beter maken. Op de een of andere manier.

Ik ben geboren in een gezin met veel verslavingsproblemen. Dus het eerste wat ik deed als kind... Wat je wil natuurlijk vanuit een soort... Natuurlijke loyaliteit. Je ouders helpen. Slash redden. Want je ziet het verschil nog niet. Dus je wil je ouders redden.

Je wil je gezin helpen. Ik zorgde veel voor mijn broer destijds. Dus ik merkte al dat ik iets in mij had... Die mensen wel beter maken. Sowieso. En dan ben ik het huis uitgetrokken. Een beetje voor ik achttien werd. Omdat ik eigenlijk...

Mezelf mentaal moest beschermen. En eigenlijk toen snapte ik al... Oké, mensen die grote verslavingsproblematieken... Hebben waarmee ik niet wil... Allee... Zeggen dat niemand kan geholpen worden. Of wat dan ook. Maar ik voelde...

Mijn filosofie. Hoe ik in het leven sta. Hoe ik mensen wil helpen. Ja, dat is niet voor die doelgroep. Dus ik wil het anders. Ik wil mensen... Vanuit zichzelf sterker laten worden. Ik wil mensen zelfredzaam laten worden.

Ik wil mensen zichzelf laten ontstijgen. Boven zichzelf laten uitstijgen. Ik heb nooit het idee gehad dat ik een echte keuze had. Want ik merkte... Al vrij snel... Dat ik die verantwoordelijkheid opnam. En dat ik eigenlijk mensen wou beter maken. Maar ook zelfredzaam.

Dus niet afhankelijk van mij. Niet vanuit een of ander codependency. Of ecosysteem. Gewoon vanuit zichzelf. En mijn eerste manier waarop ik dat wou doen... Was door mensen te laten sporten. Dus ik had in mijn jeugd... Heel vaak moeten overleven.

En sport hield mij daarbij. Dus ik had voor mezelf een soort sportschema gecreëerd. Ik merkte dat discipline daarin werkte. Integriteit daarin werkte. Dus schematisch gaan werken. Reverse engineering toepassen. Echt wel de discipline hebben om die trainingen af te werken. Dat maakte mij mentaal en fysiek sterk.

Dus ik dacht... Als ik mensen wil transformeren... Dan moet ik hen laten sporten. Ik had daar ook een soort van methodologie in ontwikkeld. En dat was wat ik deed. Dus ik was vrij jong. Ik denk 18, 19 jaar. En ik startte mijn eerste bedrijf.

En dat was een sportbedrijf. Dus ik dacht... Ik laat mensen op dezelfde manier sporten. En die gaan door diezelfde transformaties... Als ik doorheen geweest ben. In der tijd. Alleen, dat bleek niet zo te zijn. Dus wat merkte ik?

Of wat leerde mij dat? Dat ik natuurlijk sport implementeerde... Omdat ik een burning platform had. Omdat ik externe urgentie had. Dus ik moest ergens overleven. Dus die sport... Die hielp mij... Om te transformeren.

Maar wat ik deed... Sport brengen... Bij een grote groep... Een groep aan mensen... Dat zorgde voor een emotie. Voor motivatie bij die mensen. Maar niet voor transformatie. Dus eigenlijk...

Ik was wel op weg. Ik was mijn purpose, zeg maar... Aan het zoeken. Aan het creëren. Maar ik zat nog niet... Op de juiste weg. Pas op, dat bedrijf waar ik het over heb... Die toen gestart geworden geweest is...

Bestaat nog altijd. Dus ik ben er altijd bestuurder van. En dat doet heel veel goede dingen... Voor heel veel mensen... Die wekelijks nog stil zijn. En die sporten... Daar alleen... De...

Hoe zou ik zeggen? De resultaten die we er willen uithalen... Die hebben zich wat verlegd. We willen mensen inderdaad... Wat meer zelfvertrouwen geven. We willen mensen... Gezonder laten worden. En zo.

Maar we hebben niet de ambitie... Om daar transformatie te genereren. Omdat ik dus vrij vroeg geleerd heb... Dat dat dus niet ging werken... Op die manier. Dus ik ben dan nog bestuurder. Maar ik heb daar een zeer beperkte mandaat. Maar ik sta er wel nog altijd achter.

Alleen ik merkte... Er moet iets aan de hand. Er moet iets anders komen. Dit is het nog niet voor mij. Dat geeft mij ook niet ultiem voldoening. Dat is eigenlijk ook te oppervlakkig. Inspiratie. Motivatie.

Creëert een bepaalde high. Een bepaalde boost. Een bepaalde emotie. Maar... Na de boost, zeg maar. Na de high... Verdwijnt die even snel terug. En komen mensen terug in oude gedragspatronen.

Terwijl ik wou dat mijn werk zich daar situeerde. Dus dan ben ik verder op zoek gegaan. Ben ik bij mentoren. Bij mensen terechtgekomen. Op het hoogste niveau. Onder andere in de States. Enzovoort. Eén iemand waar ik nog altijd af en toe een keer mee werk.

Die mij echt mijn vak geleerd hebben. Die mij echt geleerd hebben. Hoe je menselijk gedrag op een deep level transformeert. Want dat is natuurlijk het werk van een echte topcoach. Dat is wat een echte topcoach doet. Dus je gaat vele malen verder dan een beetje leuke quotes delen. Of een keer iets interessants delen. Of een bepaald framework.

Voor een beslissing. Om een beslissing te kunnen nemen. Of whatsoever. Nee. Een echte. Een echte topcoach. Die is echt in staat. Die heeft de competenties om op een deep level gedrag te transformeren.

Dus dan heb ik dat vak mogen leren. Zoveel jaar geleden. Toen coaching eigenlijk nog een soort van science fiction was. Want op vandaag is coaching natuurlijk een zeer ruim begrip geworden. Het is een aanvaardbaar concept. Het is al sexy soms om een coach te hebben. Dus tegenwoordig zijn er alle soorten coaches. Met alle liefde.

En respect. Niks mis mee. Want dat maakt dat wij het concept al niet meer moeten uitleggen en zo. Maar bon. Er is een groot verschil natuurlijk tussen coaching en coaching. Dus zo kwam ik dan terecht bij die métier. Bij dat beroep. En zo ben ik daarheen gerold.

En natuurlijk steeds beter geworden. Heel veel vlieguren afgelegd. En ja. Unstoppable doorgegaan. Soms gedacht van my god. Waar ben ik aan begonnen? Of waar ben ik mee bezig? Maar toch gewoon doorgezet.

En ja. Voilà. Op vandaag zitten we hier. Ik vind het een fantastisch verhaal. Hoe je al van zo heel jong zelfstandig bent moeten worden. En ergens al lang wist dat je dit ging doen. Maar dat traject ernaartoe is heel mooi. En ik ben heel benieuwd naar het onderscheid.

Je hebt het al kort benoemd. Het onderscheid tussen een gewone coach. Want er zijn heel veel verschillende coaches op dit niveau. Maar dan heb je ook coaches op echt een topniveau. Ik ben naar twee dingen benieuwd. Wat onderscheidt een topcoach van de rest? En waarom heb jij ervoor gekozen? Of niet voor gekozen.

Maar waarom ben je daar geworden? Waarom heb je ervoor gekozen om op een heel hoog niveau te gaan coachen? Met mensen die heel ambitieus zijn. Soms heel grote bedrijven leiden. Waar heel veel van afhangt. Ja. Waarom ben je daarvoor gegaan? Ja.

Eerst en vooral omdat ik altijd ga voor meesterschap en excellentie. En dat is een heel belangrijk punt. En dat is een heel belangrijk punt. En dat is een heel belangrijk punt. Ik ben gewoon niet iemand die houdt van middelmatigheid. En als ik iets doe, dan wil ik het altijd extreem goed doen. Niet vanuit een of ander bewijsdrang of whatever. Maar gewoon omdat het mij ook intellectueel moet blijven triggeren, voeden.

Ja. Weet je, hoe meer high-level het segment waarin je werkt natuurlijk, hoe inspirerender de topics, hoe interessanter de onderwerpen zijn, hoe meer overnames, hoe meer skin in the game, hoe internationaler, enzovoort. Dus ja,

dat is gewoon ook fijn om met die mensen te werken. Het zijn vaak ook mensen die al doorgeëvolueerd zijn, die al verschillende journeys zelf achter de rug hebben, waar je eigenlijk al heel snel tot resultaat mee kunt komen, of tot transformatie mee kunt komen, of waarmee je je hele industrie kunt transformeren, of iets op de markt zetten die zonder hen niet... zou hebben bestaan, of een markt heruitvinden, of wat dan ook.

Dus ja, omdat ik ook nooit stop met zelf door-evolueren, studies monitoren, schrijven. Ik wil natuurlijk ook zelf blijven, blijven, blijven groeien. Zelf intellectueel continu blijven gestimuleerd worden. Ik heb altijd gezegd ook, ik wil heel veel materiaal nalaten voor de volgende generaties coaches, die hopelijk nog veel beter worden dan ikzelf. Maar ja, daar moet wel werk voor gebeuren.

Daar moet werk voor gedaan worden. Plus, vlieguren. Ik ga altijd blijven coachen, omdat die voeling met die cliënten, de voeling met de markten, de voeling met de realiteit, die moet er altijd blijven. Dus het stopt. Ik stop eigenlijk ook nooit met evolueren. Want uiteindelijk, je kunt mensen ook maar meenemen tot waar je zelf bent geweest, zeg ik, altijd.

Dus als ik zou stoppen met evolueren, ja, dan ga ik ook diezelfde beweging terugzien bij mijn klanten. Het is raar om te zeggen, maar als ik een bepaald patroon zou draaien, dus als ik blindspots zou krijgen, of wat dan ook, mijn huiswerk niet zou maken, om het zo te zeggen, dan gaan mijn klanten soms dezelfde blindspots krijgen. Dat is heel wonderbaarlijk.

Dat is echt te verklaren. Zelfs fysisch te verklaren. Maar dat is gewoon zo. Ik kan ook gewoon niet stoppen met evolueren, of ik doe mijn cliënten tekort. Kan je dat volgen? Zeker. Ik snap dat je ook op het topniveau moet zijn

om mensen van het topniveau te kunnen helpen. Exact. Exact. En hoe hou jij jezelf dan op het topniveau? Ga je zelf, gebruik je zelf coaching? Coach jij jezelf? Hoe zorg je ervoor dat je op een hoog niveau blijft presteren? Ja, door heel eerlijk met mezelf te zijn, altijd.

Heel goed mijn energiehuishouding te bewaken. Heel veel oefeningen die we ook meegeven aan cliënten, zoals bijvoorbeeld een focus drill, zelf te doen, nog steeds. Steeds opnieuw ook, als het nodig is. Door te zorgen dat ik voor alles verantwoordelijkheid neem, ook in het bedrijf. Alles implementeer wat ik zelf deel met de cliënten.

En dan voel ik dat ik top ben. Heel eerlijk ook daar een stukje spiritualiteit aan toe te voegen. Want ik geloof altijd dat dat voor mezelf zeer belangrijk is. Ik kan er ook heel veel over spreken, maar... Dat zorgt er ook voor dat ik met mijn derde oog kan werken en heel diep kan connecteren met bepaalde cliënten en dat dat allemaal vloeit. Dus ja, it's quite a job, om het zo te zeggen. Het is heel moeilijk om dat heel erg te comprimeren,

maar hopelijk heeft dat al een beetje een beeld. Ja, ik vind dat derde oog dat je zegt, iets heel boeiend. Dat heeft wat te maken met intuïtie, zeker. Ja, uiteraard. Aanvoelen wat je moet doen. Hoeveel van de job van coach is aanvoelen en hoeveel is je eigen skill of je eigen ervaring? Misschien zijn die twee ook met elkaar geconnecteerd natuurlijk.

Maar hoe belangrijk is intuïtie in jouw vak? Er zijn geen cijfers van, voor zover ik weet. Maar ik zou durven zeggen, mijn beste ook natuurlijk, 50-50. Als je in een coaching gaat met een cliënt, in mijn geval, dan wil je echt die focusknop aanzetten en volledig voor die cliënt gaan op dat moment en heel erg neutraal luisteren, observeren, waar je eigenlijk, in mijn geval, alles wat die cliënt gezegd heeft of zegt,

gehoord hebben. Dus dan kan ik het mij niet permitteren om nog maar twee seconden afgeleid te zijn. Dat gaat gewoon niet. En als je dan echt ook connecteert op een diep level, dus je kijkt ook naar de dingen of je luistert ook naar de dingen die iemand niet zegt, dat klinkt raar. Maar je connecteert ook met die energie. Je luistert ook naar een bepaalde emotie of een bepaalde geladenheid

of een bepaalde zwaarte of lichtheid. Dan weet je nog zoveel meer. Dan haal je echte dingen eruit die mensen soms zelf nog niet gezegd kregen of waar ze zelf geen vocabulair voor hadden of waar ze er licht vermoeden van hadden, maar misschien ook niet de vinger konden opleggen. Dus ja, dat... Dat is extreem belangrijk. En dat is enerzijds jezelf trainen op volledig aanwezig zijn.

Dus geen enkele interne werelddialoog hebben op het moment dat je in een gesprek zit met iemand. Anderzijds ook ervaring. To be honest. Het lijkt me enorm moeilijk wel om zo 100% aanwezig te zijn bij je coachee dan en geen interne dialoog te hebben. Want momenteel hebben we dat toch bijna constant door al die verschillende impulsen. Het is heel sterk. Dat je daar zomaar van je af kan schuiven en volledig in het moment kan zijn.

Ik denk dat dat iets is waar we allemaal wel een beetje naar moeten streven. Wel, we hebben daar bepaalde drills voor. We trainen daar eigenlijk ons cliënteel op. Sowieso. Omdat heel veel mensen gerund worden door die interne werelddialoog de hele dag door. Zonder dat ze het soms zelfs in de gaten hebben. En een inspirerend leider of iemand die voor een groep staat en die spreekt, die wil ook niet in zijn hoofd zitten.

Want dan kun je ook niet connecteren met de zaal. Dan kun je ook geen impact creëren of veel minder. Dan kom je soms over als een of andere executive die wel heel goed zijn markt kent en zijn cijfers kent en spreekt als een vakidiot. Maar geen transformerend, inspirerend spreker. Dus dat is eigenlijk extreem belangrijk voor iedere leider. Al is dat je maar een meeting moet leiden met een cliënt bijvoorbeeld. Je kan dat, als je dat onder de knie hebt,

als je echt die interne werelddialogen extreem onder controle hebt. Je hebt eigenlijk keuzemogelijkheden. En je verliest geen mentale energie meer. Nou, dat geeft jou zoveel meer grip, zoveel meer power, energie. Dan kan je zoveel meer impact gaan creëren. En het creëert ook rust en ruimte voor jezelf. Het betekent ook dat je s'avonds, als je op de bank zit, op de zetel zit met jouw partner bijvoorbeeld, dat je hetzelfde principe kunt toepassen.

En dat je daar ook volledig mentaal aanwezig kunt zijn. Dus, ehm... Ja, zeker een aanrader, absoluut. Ja, dat weet je zo. Heel belangrijk, inderdaad. Zijn er zo bepaalde dingen die we, bijvoorbeeld als we in de zetel zitten thuis, kunnen doen om die interne dialoog, of die interne monoloog, uit te schakelen? Instant niet.

Instant niet. Misschien, I don't know, dat alcohol daarbij helpt of zo. Ik heb daar geen ervaring mee, ik weet dat niet. Ik drink alcohol beter weinig tot nooit. Dus dat weet ik zo niet. Maar voor de rest, als je het echt wil kunnen, zeg maar, dan kan je niet anders dan trainen. Het is niet iets wat je kunt downloaden of zo, weet ik veel wat, installeren en dan kun je dat in één keer of zo. Nee, net zoals alles, ook in het ondernemerschap, moet het getraind worden.

Dus wij gebruiken daarvoor wat wij noemen de Personal Presence Focus Drill. Dat is eigenlijk een afgeleide van een Navy Sales oefening. Waarbij we eigenlijk mensen echt wel... trainen op echt wel die gedachten vastpakken, aan de kant zetten. Extreme focus op iemand leggen. Op een voorwerp leggen, bijvoorbeeld. Als je dus geen trainingspartner zou hebben of zo. En je hebt de oefening één keer begeleid, gevolgd.

Dan kun je het misschien ook wel thuis zelf toepassen. Maar there is no shortcut. There is no button of zo van bam, focus. Nee, het moet gewoon getraind worden. No other way. There are no shortcuts in life. Dat is ook wel iets heel belangrijkes. Dat je gewoon...

Als je iets wilt bereiken of je wilt iets kunnen, een skill beheersen, dat je gewoon het werk gaat moeten doen. Absoluut. De vlieguren of zo, dat je daar bent. Dat je gewoon het gaat moeten doen totdat je het kan. Of totdat je erin beter wordt. Absoluut, absoluut. En dat is vaak een groot probleem in onze westerse maatschappij.

Heel eerlijk. Omdat veel mensen een soort van entitled mentality hebben. Die willen de shortcut to the winner's podium. Precies snel rijk worden of zo, zonder er iets te moeten voordoen. Of die willen, weet ik voor wat, die denken recht te hebben op van alles. Zonder er de push-ups te moeten voordoen. En dat is een groot probleem. Want die mensen zijn...

Ja, they're fucked, mag ik dat zeggen? Dat is echt een hele zwakke positie om vandaan te komen. Dat is eigenlijk de shortcut naar een heel weinig vervullend succesvol leven. To be honest. Inderdaad, want als je dan direct... Bereiken, of bijvoorbeeld mensen die de loterij winnen en zo direct rijk worden. Dat geld is niet zoveel waard, hè. Ze hebben er niet voor moeten werken over verschillende jaren lang.

Dus dan gaan ze dat ook gewoon wegspelen. Ik had eens gelezen dat mensen die de loterij winnen, dat het maar een paar jaar duurt voordat ze het allemaal verloren zijn. Ja. En dat is dus heel jammer, hè. Dus dat is... En weet je dat dat komt? Sorry, dat komt er bleek, hè. Weet je dat dat komt?

Dat is niet alleen omdat ze dat geld niet waarderen, omdat ze er niet voor gewerkt hebben. Dat is ook omdat ze niet transformeren. En daar zijn ook studies over gebeurd. Dus dat is bijzonder dat je dat aanhaalt van de loterij. Dus ik geef een voorbeeld. Felix. Felix heeft een vrij middelmatig leven. Werkt ergens in fabriek, hè.

Niks mis mee natuurlijk, hè. Werkt in ploeg. Doet dat al 24 jaar. Altijd hetzelfde. Heeft een vrij middelmatige relatie. Middelmatig kwalitatief. Bedoel ik dan, hè. Heeft een groot commitment op comfort.

Speelt iedere week met de lotto. Ik zeg ze maar iets. Leeft op een laag level van bewustzijn. Heeft hier en daar een beetje kleine schulden. Zit vaak op café, hè. Maar bon. Savant nog, hè. Hij betaalt zijn belastingen.

Hij doet wat hij moet doen. Enzovoort enzovoort. Op een dag wint hij de lotto. Die Felix, hè. Maar hij blijft wie dat hij is. Wat gaat er gebeuren? Het eerste dat er voorkomt, of het eerste dat er gebeurt, is dat zijn kameraden op café gaan zeggen, hé Felix, ik zou daar wel die nieuwe wagen willen kopen, hè.

Of ik heb daar nog een lening voor mijn vakantie, maar mijn vrouw doet daar moeilijk over, hè. Of, ja, jij hebt de lotto gewonnen. Ik zou het nu toch wel een keer naar Hawaii willen. Kan ik van u een beetje geld lenen, hè. En Felix begint dan iedereen geld te geven. Want die blijft in die identiteit van, ja, geld is schaars. En wauw, ik heb hier een keer de lotto gewonnen. Wauw, dat was, wie had dat ooit gedacht.

En nu ben ik miljonair en blablabla, hè. Dus hij creëert dat intellectueel, maar hij verandert zijn gedrag niet. Zie je, dus binnen de kortste keren, die mensen zijn niet alleen hun geld terug kwijt, meestal hebben ze ook schulden. Dat is gewoon zo. Dat is aangetoond. Want uiteindelijk, wat moet er gebeuren met die mensen, hè. Bij topsporters is dat ook zo, hè.

Ik heb al mensen begeleid, ook topsporters, die van de carrière zijn, die dan misschien wel een pak geld hebben, maar daarom niet de beste investeerder zijn of de beste ondernemer, hè. En als ze dan vanuit een state of being, zo noemen wij dat eigenlijk, hè, vanuit topsport gaan beginnen ondernemen, ja, meestal gaat dat in de moment niet zijn wat dat moet zijn, hè. Net zoals die man, Felix, die vanuit zijn leefwereld, hè, aan iedereen begint geld te geven, gelooft dat die dat heel trouw gaan terugbetalen, hè.

Mensen zeggen dat wel, menen dat wel op dat moment, maar hebben hun gedrag misschien ook niet onder controle, of kunnen dat niet inschatten, of denken ook in één keer, wauw, nu gaat het naar Hawaii of whatever, hè. Dus, ja, Felix moet op dat moment begeleid worden, transformeren naar het zijn van iemand met een dergelijke portefeuille, hè, die dat laat beheren, of die die informatie autodidactisch opzoekt, hè, maar die wel een ander gedrag vertoont, hè.

Die, hoe zou ik het zeggen, zijn kapitaal beschermd, die een advocaat heeft misschien, die goede contracten creëert, als zij dan een lening wil geven aan iemand, bijvoorbeeld, hè, die hem helpt, hè, de distinctie te maken tussen, oké, eh, wat zijn investeringen, wat zijn sponsoringen, bijvoorbeeld, hè, dus wat gaat er geld voor je opbrengen, waar gaat je geld compleet kwijt geraken?

Dus als iemand niet transformeert, dan kunt hij hem een miljard geven, maar dan gaat hij binnen de kortste keren terug naar af zijn. Is dat de... Zeker, dat is heel duidelijk. En laten we het een keer, laten we eens toewerken naar die transformatie, want dat is een heel belangrijke term in jouw vak, en eigenlijk voor iedereen als persoon,

als we transformatie echt begrijpen, en een transformatie doormaken, maar voordat we aan die transformatie komen, wil ik even een paar stappen terug. We hebben het, we gaan het over coaching hebben, maar laten we dat eerst onderscheiden van de andere vormen van mensen of bedrijven helpen. Je hebt mentoring, je hebt consultancy,

je hebt psychotherapie. Wat onderscheidt coaching van die andere zaken? Wat maakt coaching uniek? Wat is coaching eigenlijk? Wat is echte topcoaching? Topcoaching is menselijk gedrag transformeren op een diep level ten behoeve van het creëren van iets. Dus een echte topcoach, die duwt iets vooruit met zijn cliënt.

Is het het zakelijke resultaat? Is het een sportieve prestatie? Is het, weet ik veel wat, de kwaliteit van zijn relaties? Als die coach maar gedrag transformeert ten behoeve van het creëren van iets. Dus wat wij doen, wij zeggen altijd, wat wij creëren met onze cliënten, is voluit leven. Middelmatigheid, op welk vlak dan ook, halen we eruit. We zorgen dat iemand zijn rendement van zijn persoonlijke leven

en van zijn business, businesses, aan een razend snel tempo kan verhogen. Dat is wat wij doen. Dat is wat wij doen. Maar een coach die bijvoorbeeld een atleet naar de Olympische Spelen brengt, dat kan nog altijd een echte coach zijn. Want misschien gaat die het gedrag van de atleet moeten transformeren om hem daar op die Spelen te krijgen. Dus dat is wat een coach doet.

Een consultant die deelt informatie. Informatie, bijvoorbeeld. Die deelt informatie uit cursussen die hij gevolgd heeft, uit een eigen ontwikkelde methodologie, uit studies, uit whatever. Een mentor die deelt ook informatie vanuit zijn of haar verleden. Dat is wat een mentor doet. Een psychotherapeut, iemand die psychologie doet, die gaat dingen oplossen van het verleden,

terwijl dan een coach inderdaad, die gaat naar de toekomst. Zie je? Geeft dat duidelijkheid? Ik vind de vergelijking supermooi. Een consultancy deelt informatie, een mentor deelt informatie, maar op het vlak van de ervaring, een coach duwt je vooruit. Ik vind de vergelijking supermooi en is het nu duidelijk in mijn ogen.

Ja. Dat brengt ons dan bij, waarom zijn er coaches? Waarom is coaching belangrijk? En waarom zou ik bijvoorbeeld naar een coach gaan om mezelf vooruit te duwen? Eerst en vooral, waarom is een coach belangrijk? Belangrijk?

Ja. Dat zal ook niet voor iedereen belangrijk zijn. Dus dat wil ik eventjes ook teruggeven of eventjes meegeven ook. Iemand die het gevoel heeft van oké, ik ben prima. In ons geval, ik spreek nu over ons, onze coaching. Iemand die zegt van ik heb een bedrijf en ieder jaar draaien we min of meer hetzelfde cijfer. Of we hebben een bepaalde bedrijfscultuur en ik vind die prima. Ik heb een bedrijf overgenomen, bijvoorbeeld van mijn ouders,

en het enige wat ik wil is die klaarmaken voor de volgende generatie. Ik heb niet per se honger naar groei of voor mij alles loopt zoals het loopt. Voor mij is dat prima. Ik kan daar ook echt wel in acceptatie gaan en ik heb echt wel vervulling en meer moet dat voor mij niet zijn. Prima. Wij zijn er voor de mensen die voelen dat ze meer in de mars hebben, dat ze eigenlijk nog hier of daar vrij middelmatig presteren

en dat dat eigenlijk wel een beetje piekt zo. Ja. Dat ze honger hebben naar meer, naar groei, dat ze blijven blij worden van groei, dat ze gelukkig worden van groei, dat ze intellectueel willen blijven gestimuleerd worden, blijven groeien. Dat zijn de mensen waarvan wij zeggen oké ja, be my guest, laten we gesprek hebben. En effectief, als je weet in zo'n geval dat het beter,

interiënter, krachtiger, sneller kan met een coach aan boord, waarom zou je dan kiezen voor trager gaan of minder vervullend? Ja. Dus ja. En natuurlijk, er komen ook mensen binnen bij ons die met een specifiek issue zitten of een bepaald proces in een bedrijf of een patroon in een leverie die dat helemaal willen omdraaien. Dat kan.

Dus die echt met een burden of zo zitten of een burning platform. Dat kan. Maar de meesten die op Vandaag bij ons binnenkomen, die voelen gewoon, oké, weet ik, ik heb een intrinsieke urgentie, ik wil meer, ik wil grotere schaal, ik wil meer impact, ik wil dat het vervullender is, ik wil dat het meer bijdraagt. Ik heb dit wel gezien, bijvoorbeeld. Ik ben op de top van een berg terechtgekomen.

Ik ben marktleider in X, Y of Zit. Hoeft daarom niet altijd, maar het is nu wel saai geworden, bijvoorbeeld. Dus dat zijn allemaal redenen waarom mensen bij ons binnenkomen. Ja. Als ik dat zo hoor, dan moet ik mezelf van der net even corrigeren. Als ik zei, there are no shortcuts in life, maar het lijkt dan wel dat als je gaat samenwerken met een coach, dat je zoveel tijd bespaart,

tijd die je anders had verloren en alles zelf te gaan uitzoeken, en duizend fouten te maken en heel traag vooruit te gaan. Een coach gaat jou dan eigenlijk helpen om veel sneller je doel te bereiken, of misschien gewoon om groter te denken en zo? Niet alleen groter denken mag ik hopen. Ik kan ook niet spreken over andere coaches of zo, dus ik moet heel erg vanuit mezelf spreken. Groter denken, ja, dat zou kunnen, dat dat een noodzakelijkheid is

bij iemand die misschien denkt in schaarste of beperkingen, of die een silo zegt of zo, erop nahoudt. Dat kan. Maar effectief, het is wel een manier om wat mensen anders, bijvoorbeeld iets in tien jaar creëren, te reduceren, naar bijvoorbeeld drie jaar, vier jaar, effectief. Dus het is ergens een shortcut, maar je hebt wel een punt,

zijnde dat je wel geen journey kunt overslaan. Dus waar heel veel mensen naar op zoek zijn, is een journey overslaan. Comfort eigenlijk. Zo van, ja, ik wil wel dit en dat, maar het moet wel plezant blijven of zo. Dus die journey, waarbij ze zichzelf in de spiegel moeten kijken van,

verdorie, waar neem ik hier eigenlijk verantwoordelijkheid voor? Al is het voor een stukje nog van mijn onbenut potentieel. En dat aanpakken, ja, doet een beetje pijn. Dus veel mensen willen daar voorbij. Wel een soort van de shortcut to the winner's podium, zeg ik altijd. Of instant gratification of zo. En dat bestaat natuurlijk niet.

Maar natuurlijk met een coach aan boord, die van op de zijlijn meekijkt, ja, kunnen natuurlijk wel veel sneller gaan, uiteraard. Ik geef een voorbeeld. Stel, een atleet die op de Finse piste loopt, die weet vaak wel, en ik zeg zomaar iets, want ik ken daar helemaal niks van, maar dat hij bijvoorbeeld zijn knie

loodtrek boven zijn enkel moet zetten. Die weet dat vaak wel, maar die kan al heel zijn leven aan het lopen zijn, denkende dat hij dat wel doet. Terwijl als je een coach op de zijlijn zet, en die ziet millimetergewijs van, nee, nee, dat zit hier niet goed, met een kleine correctie,

kunnen ze misschien veel sneller wedstrijden laten winnen. Zie je? Ja. Ja. Ja, ik zie de waarde zeker van een coach, om je prestaties en alles wat je doet naar zo'n hoger niveau te krijgen. Dus laten we dan eens over jou praten,

en jouw coaching. Hoe ziet een coachingtraject er bij jou uit? Wat bied je zo eigenlijk aan? Want je doet meer dan alleen coaching, hè? Heb ik al gehoord. Is dat zo? Seminaars, en er is ook een vorm van coaching, dus seminars en andere manieren,

andere vormen van coaching. Ja, wat kan iemand verwachten die bij jou komt aankloppen en zegt, Ilse, help mij? Ja, iemand die zegt, Ilse, help mij, die kan een beetje pushback verwachten, van, hoezo dan? Of, help mij.

Ondersteun mij is een betere benaming misschien, of een betere verwoording, maar maakt niet uit. Nee, goh. Waar wij eigenlijk autoriteit op gebouwd hebben, en heel goed zijn, is één-op-één ondersteuning. Dus de meeste van onze cliënten, die zijn eigenlijk de groepstraat, die zijn eigenlijk de projecten en zo een beetje voorbij.

De grote seminars, waar soms één strategie of zo, weet ik veel wat, gedeeld wordt, dat zijn die eigenlijk voorbij. Die kiezen eigenlijk echt voor die persoonlijke benadering. Omdat je natuurlijk, als je een gesprek hebt met een cliënt één-op-één, dan gaat het bijvoorbeeld over Ben Incorporated, en alleen maar over Ben Incorporated,

om het zo te zeggen. Dus dat is wel, waar onze klanten naar op zoek zijn, een secret agent, mij dan natuurlijk, die ze hebben, die hen persoonlijk coacht. En een samenwerking begint altijd vanaf een jaar. Dus we werken eigenlijk quasi nooit samen onder het jaar.

En de meeste cliënten werken drie tot zes jaar met mij samen. Dat zegt ook al iets over wat daarvoor terugkrijgt, en de impacten die er wordt gemaakt. Wel, dat hoop ik wel. Dat denk ik wel. Want anders heb je dat natuurlijk niet. Nee, nee, nee. Nee, dus dat is een beetje onze core, zeg maar.

Of het ultieme, om het zo te zeggen. Voor mensen die graag met ons willen werken. En daarbij kunnen ze op mij rekenen om hen eerst en vooral persoonlijk te transformeren. Dus al die tools, al die handvaten die we bieden, al die wijsheiden, al die inzichten, die gaan we eerst en vooral naar de persoon zelf brengen, uiteraard. Dat duurt een jaar, anderhalf jaar ongeveer, eer dat iemand dat allemaal gecapteerd, geïnternaliseerd heeft.

Het betekent niet dat we zo lang wachten om snelheid te maken of zo. Of om vooruit te gaan. Of om te gaan met de business of whatever. Helemaal niet. Maar along the way implementeer je dat. Dan weet ik na een jaar, anderhalf jaar, heeft iemand dat voldoende gecapteerd. En dan vaak ontstaat er een soort van waterwaleffect. Kunnen we eigenlijk meer gaan kijken naar het transformeren van de organisatie.

Als dat van toepassing is. Dus wij hebben mensen die alleen werken. Die alleen maar werken met freelancers of whatever. En we hebben mensen die in internationale organisaties zitten. Omdat er misschien 80.000 mensen actief zijn. Dus voor mij maakt dat niet uit ook. Ik kijk naar de persoon. Ik kijk naar wat komt er uit de persoon zijn of haar mond.

Welke taal spreekt iemand? Hebben we een goede connectie? Verstaan we elkaar? Kan ik die helpen? Kan ik die niet helpen? Kan ik die implementeren? Want iemand gaat misschien vrij snel de dingen die wij delen intellectueel kunnen begrijpen. Maar er is dan een groot verschil tussen iets intellectueel begrijpen en ook implementeren.

Dus er gaat wel een beetje een journeytje. Vanaf aan een samenwerking zeg maar. Maar dus na een jaar, anderhalf jaar, zie je dat iemand begint dat ook toe te passen in de organisatie. En dat dat begint te pakken bij bijvoorbeeld het directieteam, het managementteam. En dat dat zo een soort van waterwaaleffect creëert. En eigenlijk naar soms zelfs het diepste van de werkvloer doorvloeit. Waardoor dat je eigenlijk de cultuur van de organisatie mee transformeert. Want een cultuur is niks anders dan een aaneenschakeling natuurlijk van het gedrag van de energieën.

De acties, niet acties, de interne werelddialogen van je mensen. Dus als je als leider in staat bent om daar impact te creëren, op dat niveau. Dan ben je ook in staat om een cultuur te transformeren. En dat is dan vaak wat er aan bod komt na anderhalf jaar, twee jaar. Dan geef ik ook een stuk van mijn coachingcompetenties mee aan mijn cliënten. Zodanig dat ze het kunnen implementeren in hun bedrijf. En dat zij als leider hun nieuwe mindset of hun nieuwe gewoontes wel kunnen meegeven aan de mensen waarmee ze samenwerken. Uiteraard.

Dus een echte, krachtige, succesvolle leider is altijd in staat om andere leiders rondom hem of haar te creëren. Dus als je als leider, ik zeg zo maar iets, een directieteam hebt met acht mensen die jouw taal spreken. Die ook die tools gebruiken om naar die high performance te gaan. Want daar leidt het wel toe natuurlijk. Dus iemand die met ons samenwerkt moet ook weten. De methodologie waarbij we spreken, die wij implementeren, leidt ook naar open communicaties, snelheid. Effectiviteit, efficiëntie. Dan zit je natuurlijk in een bedrijf met, ik zeg zo maar iets, ik bedoel dan niet slecht, maar politieke stakeholders.

Waar beslissingen soms jaren op zich laten wachten of whatever, gaat dat ook minder passend zijn. Dus we moeten altijd heel eerlijk zijn over wie wij zijn, wie het bedrijf is in kwestie, waar ze naartoe willen. Of dat dat effectief een bepaalde match is. Maar goed, er zijn ook nog heel veel privébedrijven of zelfs grotere bedrijven. Die ook absoluut die autonomie en die vrijheid hebben om wel die cultuur te installeren. Maar goed, daar leidt het dan naartoe. Dat is meestal vanaf, zoals ik zei, anderhalf jaar, twee jaar, in het derde jaar ook. En dat zorgt natuurlijk voor het ultieme.

Voor ook het onontgonnen potentieel die in het bedrijf zit. Onder de werknemers, onder de teams die niet punten worden. Dus dat is wel heel fijn. Maar daarnaast, dus dat is het ultieme, één-op-één coaching. Daarnaast, we hebben eendags seminars. Kleine seminars. Dus we zijn altijd, hoe zou ik het zeggen, selectief is niet het juiste woord. Maar we proberen wel ervoor te zorgen dat iedereen die bij ons in een seminar zit,

dat dat op de een of andere manier een juiste match is. En we houden van kleine groepen, maximum tien mensen. Zodat iedereen zijn of haar business case of vragen kan stellen. Dus kleinschalige seminars. Sinds kort hebben we ook... Beperkte groepstrajecten. Ik geef dat gewoon even mee. Die ik zelf geef.

Waarom? Omdat we merken, samenwerken met ons begint nu vanaf 105.000. Een jaartraject, één-op-één. Laat ons zeggen, wij blijven groeien in competenties, in skills, in grootte van de cliënten die we hebben, de organisaties. Dus we kunnen minder en minder cliënten ook aannemen, één-op-één. En er ontstond een bepaalde gap. Want er zijn best wel veel high potentials, jonge ondernemers die het echt wel in zich hebben,

om later misschien die captains of industry of whatever te worden, die nu dat bedrag nog niet kunnen betalen. Dus we dachten, oké, die mensen vallen eigenlijk uit de boot tot vandaag. Dus daarop hebben wij zeer beperkte groepstrajecten gecreëerd. Dus dat doen we ook op vandaag. Oh ja. Misschien iets voor u, Ben. Ja, ik weet het niet.

Ik kan nog wel geen hondstuim vijfduizend. Gewoon leggen, maar zo'n groepstraject, dat is wel interessant. Zeker ook leuk dat je dat dan aanbiedt om de mensen die het toch al willen, die met die ambitie zitten, die met die goesting en die drive zitten, maar die nog niet zo ver staan, dat je hun ook wel kan en wil helpen. Dat is heel mooi. Ja, weet je, je bedrijf groeit, je competenties groeien, onze skills groeien, ons team groeit.

Dus die ticketprijs die wij hebben op vandaag, die is heel eerlijk. Weet je, als we onszelf vergelijken, met coaches op hetzelfde niveau internationaal, dan hebben we eigenlijk een vrij lage prijs op dit moment. Maar voor mij is het wel een heel eerlijke prijs. En dat bewijst ook het feit dat we een volle agenda hebben, het feit dat we heel veel transformatie kunnen teweegbrengen, dat mensen blijven doorboeken, want anders heb je dat gewoon niet.

Dan heb je misschien één keer geluk of zo en dan stopt dat ook, en een slechte reputatie. Nee, dus we hebben een zeer eerlijke, juiste, correcte prijs. Maar, effectief, jonge high potentials, die kunnen dat niet betalen. En wie zijn wij om te zeggen, oké, ja, dan niet, of dan dacht ik, ja, dat is eigenlijk ook niet aligned met mijn purpose. Want ik kijk zelfs niet naar iemands background of diploma's of hoeveel geld heb jij op je rekening of wat doet je bedrijf.

Tuurlijk, dat zegt iets. Dat zegt iets, maar ik kijk naar het potentieel van de persoon in kwestie. Oké. Dus het maakt mij eigenlijk geen bal uit. Dus als die mensen eigenlijk eerder een groepstrakt kunnen betalen dan één op één en ze voelen zich geroepen om dat te doen en het resoneert en ze zijn bereid die investering te maken, ja, dan ga ik daar ook all the way voor, al is het dan één groep.

En kan ik het niet één op één. We zijn dan bijna bij dat thema of bij de destinatie van transformaties, wat je je coachies helpt om te bereiken. Oké, maar daarvoor is er nog iets waar ze mee zitten en dat zijn bepaalde hindernissen of dingen die hen tegenhouden om te groeien. Zijn er zo bepaalde hindernissen die je regelmatig ziet terugkomen bij bepaalde mensen, zowel bij coachies als bij mensen in het algemeen, dingen die hen tegenhouden om te groeien, waarmee jij hen dan gaat helpen?

Ja, zeker. Ja, absoluut. Als ik het nu een stuk of twee moet noemen of zo, of een paar moet uithalen, eerst en vooral interne werelddialogen, dat is altijd. Dus de conversaties die mensen de hele dag door met zichzelf hebben. Interne werelddialogen die eerder verzwakkend zijn of afremmend of uitputtend. Iemand die heel veel ambitie heeft en altijd fruit wil, die kan ook een interne werelddialoog hebben van sneller, rapper.

We zijn er nog niet, hup, hup, hup. Die kan zestien uur gewerkt hebben, thuiskomen, nog eens goudgevoel hebben van ah, moest nog net dat gedaan hebben of whatever. Dus die interne werelddialoog, ja, daar is altijd, hoe zou ik het zeggen, wel één of andere hindernis te vinden. Hoe succesvol iemand ook is. Dus dat is één iets. Dan bij ons publiek vaak ook de omgeving waarin iemand opgegroeid is.

Dus mensen van mijn leeftijd, ik ben een beetje jonger, maar die zijn vaak opgegroeid door de generatie babyboomers, mensen geboren in de jaren vijftig, veertig, zestig. En dat was natuurlijk een... oorlogse generatie die heel vaak te horen gekregen heeft van oké, we hebben nu dat, we hebben veiligheid, we hebben eten en nu moeten we vooral beschermen. Dus wat merk je dan?

Dat heel veel mensen angst hebben om risico's te nemen, bijvoorbeeld. Ik zeg heel vaak, ondernemen, daarvoor moet je wel een beetje durven risico's nemen ook. Dus ook zoiets. Ook iemand die de corporate ladder opgeklommen heeft, bijvoorbeeld, en dan op een hele succesvolle, krachtige manier een bepaalde positie bemachtigd heeft, daar ook. Oei, moet ik mij nu in één keer inkopen? Of moet ik misschien denken aan een andere positie als executive,

omdat ik niet meer resoneer met onderhandelingen voeren met de vakbond of whatever? Dus dat heb je heel vaak. Dat daar ergens nog iets zit van, nee, maar moet dat nu wel vooral beschermen. Hoezo? Gaat u een mooie positie opgeven of zo? Dat kan toch niet? En je zei toch, stop. Dus ja, dat zit ook heel vaak in de weg.

Een beetje die schaarste, dat ze denken van, daar gaat niet veel meer bij komen, dus ik moet gewoon bijhouden wat ik heb. Is dat zo die hindernis waar je het over hebt? Kan ermee gerelateerd zijn, hè? Ja, dat zal wel zijn. Dat komt ook heel vaak voor. Omdat daar ook veel op gestuurd wordt en dat, hoe zou ik het zeggen,

het overgrote deel van de maatschappij komt vanuit schaarste. Leeft in een soort van of-of-wereld. Of jij mag succesvol zijn, of ik. Of jij mag winnen, of ik. Want anders, als jij te veel wint, dan is er minder over voor mij. Dat is natuurlijk onzin, hè. Maar dat wordt wel ook aangestuurd, vind ik, door media,

door mensen die er handig op inspelen, omdat het ook een beetje hun verdienmodel is, of whatever. Fear of missing out, creëren, enzovoort. Zoals, er zijn niet meer genoeg resources, of dit, of dat, of pas op, we zijn met te veel mensen. Het zijn allemaal dingen die die schaarste gedachten enorm stimuleren, natuurlijk. Terwijl er is gewoon geen schaarste. Nee.

Ik bedoel, als er een... Een appelboom in je tuin groeit, en als die gezond is, dan staan daar op het moment dat die bloeit, meer appels aan dan dat je in één keer kunt opeten, hè. Ik bedoel, hè. Vaak als mensen een kast open doen in de badkamer, dan staat daar niet een douchegel of zoiets, of ja, één parfum of zoiets.

Nee. Vaak staan die kasten boordevol. Als mensen een kleerkast open doen, vaak hebben ze overschot, hè. Alleen, ze voelen het niet zo, hè. Dus, dus... Ai. Als het gaat over overvloed, kan ik daar ook heel veel over spreken. Want er is absoluut overvloed te creëren.

Zeker weten. En die is er gewoon. Ja. Dat vind ik interessant, dat je dat zegt, van, ja. Die schaarste, dat er eigenlijk totaal geen schaarste is. En het is wel zo dat de economie een beetje profiteert van die schaarste, hè. Ze zeggen, ja, er zijn maar tien eenheden van dit. Ja, iedereen vliegt daarop, waardoor de prijs hoger is.

Soms is dat ook wel zo. Dat is weer iets anders, hè. Dus, ja. Hoe zou ik het zeggen? Dat kan ook wel zijn, hè. Als er bijvoorbeeld schaarste creëert waarde. Sowieso, hè. Dus als er een bepaald type Ferrariën zijn, maar tien exemplaren van.

Ja, dan is dat ook wel waar, dat die waarde daarvan exponentieel zal stijgen, hè. Maar dat is nog iets anders dan de schaarste gedachte. Dat zijn dan luxury brands, premium brands, zo van die dingen. Of dingen waar er echt maar zoveel exemplaren van zijn. Gelijk de bitcoins of whatever. Ja, daar. Ik heb bijvoorbeeld ook niet ongelimiteerd plaats. Ik ben ook eigenlijk schaars als coach, bij mij wel spreek ik.

En dat is gewoon zo, hè. Maar dat betekent niet dat je in schaarste moet leven. Of dat je een schaarste gedachte moet tolereren. Of dat je angst moet creëren op schaarste, bijvoorbeeld. Want dat kan dan weer hetgeen zijn wat je natuurlijk in de vingers snijdt, hè. Dus zie je die verschillen? Ja, inderdaad. Die mentaliteit vergeleken met het bewust creëren van schaarste.

Exact. Bij die Ferrari's en zo. En daar is het echt. Dat is het echt, waarschijnlijk. Terwijl het wordt ook heel vaak gecreëerd op zaken waar het niet echt is. En daar mag je dan niet in trappen. Laten we dan eens kijken naar die transformatie. Wat je dan wilt dat je coachies bereiken.

En waarmee je hen ook ondersteunt en begeleidt. Wat is zo'n transformatie, bijvoorbeeld? Wat kan ik me daarbij voorstellen? En ja, dan uiteindelijk ook, hoe ga je dat teweeg brengen? Een echte transformatie is als iemand dingen zegt die hij of zij nooit eerder gezegd heeft. Als iemand dingen doet die hij of zij nooit eerder gedaan heeft. Als iemand resultaten produceert die hij of zij nooit eerder heeft geproduceerd. Dus ik zeg zomaar iets.

Felix, die de lotto gewonnen heeft, die zegt ik zal hier de zoveelste niet zijn die gaat overblijven met schulden. Ik neem mij hier een private banker onder de arm. En niet ene, maar ik ga er drie, vier tegen elkaar een beetje uitspelen. Niet op een slechte manier, maar om te zien wie dat er echt competent is en wie dat er van mij wil profiteren omdat ik te weinig kennis heb, bijvoorbeeld. En ik ga mezelf... Ik ga mezelf daarop trainen.

Ik neem een coach onder de arm. Vanaf nu ga ik zorgen dat ik minder in mijn hoofd zit, bijvoorbeeld. Dat iemand die komt die mij een beetje schuldgevoel wil aanpraten. Want je hebt ook veel geld. Felix, je kunt mij toch helpen? Zie mij hier met mijn zeven arme kindjes of weet ik veel wat. Kun je mij geen beetje geld lenen? Dat ik daar bezillend voor ben.

Dat ik wel een neutrale, kwalitatieve beslissing kan nemen. Maar dat mensen niet aan mij toekomen om gered te worden. Dat ik wel bewust kan helpen op de projecten. Of ondersteunen of waar ik in geloof. Of van ik weet dat dat echt naar de mensen gaat die geld nodig hebben, bijvoorbeeld. Naar dat transformatie. Maar Felix geeft dan enige keer zijn werk op. In het fabriek.

Felix koopt een ander huis. Die neemt een binnenhuisarchitect onder de arm. Die vindt dat heel spannend. Want in het begin denkt hij, ben ik daar wel goed genoeg voor? Oh, ik heb eigenlijk niet veel smaak. Stel, al helemaal geen kaas van gegeten. Maar allee, we gaan ervoor en ik laat mij begeleiden. En ik ga die confrontatie...

En die man, die gaat mij laten zien dat ik eigenlijk weinig af weet van iets wat mooi is. Maar maakt niet uit. Ik ga ervoor. Ik ga er doorheen. En in één keer heb je een Felix in een mooi net pak. Felix, die heeft een management team, zeg maar. Die zijn geld begeert. Die heeft een aantal assets.

Die woont in een ander huis. Die vindt het altijd spannend om naar een café kostuum te gaan achter een op maat gemaakt pak. Maar hij doet het wel. En zo gaat hij door. En in één keer houdt hij het ook. Hij blijft aan zichzelf werken. Dus in één keer heeft hij geen... Hij heeft geen interne werelddialoog meer.

Die zegt van... Kun je dat wel dragen, dat kostuum? Sta je daar wel mee? Heb jij toch geen figuur om dat te dragen? En dat is toch niet wie je bent? In één keer heeft hij daar zodanig aan gewerkt dat hij zich daar prettig in voelt. Dat hij dat ownt. Dat hij begint te genieten van zijn nieuwe leven, zeg maar.

Dat hij begint in die flauw te geraken. Dat het niet meer deauthentiek voelt of zo. Dan is Felix getransformeerd. Snap je? Ja. Make sense? Ja, zeker. Als hij niet meer dezelfde persoon is als ervoor.

Dat is vrij logisch. Maar als dat zo'n duurzame transformatie is. Als dat niet zo gewoon effe is gelijk motivatie of zo. Maar dat hij echt is veranderd op een goede manier. Exact, exact. En voor de rest van zijn leven. Dus dat hij nooit meer terugkeert naar af. Dat is transformatie.

En vandaar ook. Ik zeg, we werken altijd minimaal een jaar. Met iemand samen. Omdat je die duurzame transformatie gewoonweg nooit creëert. In een maand tijd of zo. Dat bestaat gewoon niet. Dus iemand die tegen mij zegt. Ik kan mensen transformeren op vier weken tijd.

Dan denk ik, ja. Dat kan toch niet. Dat kan niet. Ik heb genoeg frequenties. Tijden. Alles. Formaties. Getest.

Je hebt gewoon minimale jaren nodig. Om van Felix. Die in een fabriek werkt. Niet slecht bedoeld. Maar een soort van zakenman te maken. Duurzaam. Dat hij nooit meer terugvalt. Terugschiet naar oude patronen.

En dat is transformatie. Een ander onderwerp dat daar heel dicht bij. Dat daar heel dicht benadert. Is leiderschap. Daar wil ik het ook graag mee over hebben. Leiderschap. In het thema van coaching. Vooral leiderschap over jezelf dan.

Als we het hebben over coaching. Waarom is het belangrijk om de touwtjes over jezelf in de handen te houden? Waarom is het belangrijk om leider te zijn over ons eigen? Eerst en vooral. Voor mijn doelgroep is dat zeer belangrijk. Omdat dat basically mensen zijn die ergens willen iets in de wereld brengen. Ergens willen verantwoordelijkheid voornemen. Dus hoeft dat ook voor iedereen weer belangrijk te zijn.

Dat zeg ik niet. Maar voor mensen zoals wij. Waarom is dat zeer belangrijk? Eén, omdat dat leidt naar ultieme mentale vrijheid. Dat je eigenlijk alle afhankelijkheden of illusies doorprikt. En dat je eigenlijk aan het stuur staat van je eigen leven. De touwtjes in de handen hebt. Dus dat zet je free, zeg ik altijd.

In het begin dat mensen met ons samenwerken. Dan denken ze wel eens van. Oh my god. Moet ik nu voor alles verantwoordelijkheid nemen? Kan ik mij nu nergens meer achterweg steken? Dat lijkt lastig of zo in het begin. Zo'n opdracht. Of een taak.

Maar eigenlijk is dat een paradox. Want als je weet. Onderaan de streep ben ik voor alles verantwoordelijk. En ik hoef dat ook op niemand af te schuiven. Ik doe gewoon. Ik neem actie. Ik beslis. Ook al loop ik een keer tegen de muur.

Allright. Geen probleem. Ik stel mij terug recht. Ik kijk welke informatie ik ontbreek. Welke competenties. Waar ik blind spots had. En ik ga gewoon door. Dat is ultieme vrijheid.

Dat is aan het stuur zitten. Om het zo te zeggen. En de mensen zoals jij en ik. Die willen ook niet. Die like a puppet on a string. Afhankelijk zijn van. Een of andere. Weet ik veel wat.

Partner. Niet slecht bedoeld. Of een nood. Die dan iedere keer wel weet. Wat er moet gebeuren. Zonder dat je zelf moogt. Of kunt nadenken. Of dat je eigenlijk.

Jezelf in slaapgewicht hebt. Of passief. Een soort van op automatisch staat. Nee. Wij willen dat niet. Wij willen. On top of our game. Leven ook.

Dat is het enige wat diepe, diepe, diepe vervulling geeft. Voor mensen zoals wij. En onze doelgroep. Eigenlijk heel eerlijk. Plus. Nogmaals. Je kan mensen maar meenemen. Tot waar je zelf geweest bent.

Als je als leider verantwoordelijk bent. Voor een team van dertig mensen. Zeg ik zo maar iets. Maar zelf. Creëer je als. Een zwakke leider. Die veel emoties managt. Die een soort verkapte psychotherapie geeft.

Aan de mensen. In de hoop. Dat ze hem dan een leuke baas vinden. Ja. Dan ga je dat ook terug zien in je team. Dan kun je niet verwachten. Dat je team. Extreme ownership.

Demonstreert. Verantwoordelijkheid neemt. Creatief is. Zelf nadenkt. Dingen zo efficiënt mogelijk inricht. Altijd denkt aan resultaat. Als je het zelf niet demonstreert. Dus daarom is dat ook.

Extrem belangrijk voor ons. Ik zou graag even teruggaan naar. Als je die persoon aan het beschrijven was. Die controle neemt over zijn leven. En die de touwtjes echt in handen pakt. Dus dan zeg je van. Hij doet dit. Hij doet dat.

Gaat er iets niet goed. Dan doet hij het op een andere manier. En die gaat gewoon vooruit. En neemt het in zijn eigen handen. Dat gaf me zo'n gevoel van. Oh ja. Leuk. Leuk.

Gelukkig. En dat brengt me naar een van mijn notities. Dat ik had genomen. Tijdens jouw eerste keynote. Of als ik jou daar zag spreken. Op die summit. Ik had opgeschreven. Iets wat jij zei.

Groei is geluk. Kan je dat eens uitleggen? Ik snap het zo'n beetje. Maar waarom is groei geluk? Waarom word je gelukkig van vooruitgaan in het leven? Groei ervaren is geluk. Groei ervaren. En.

Succes is voor mij ook. Datgene kunnen creëren. Wat je wil creëren. En dat kan groot zijn. Dat kan klein zijn. Dat maakt op zich niet uit. Maar niet terughoudend moeten zijn. Op al die domeinen van je leven.

Dus zakelijk. Persoonlijke relaties. Gezondheid. Vitaliteit. Daar voluit in kunnen gaan. En blijven groeien. Dat creëert geluk. Effectiviteit.

Resultaat. Dat creëert. Dat creëert geluk. En daarvoor moeten blijven groeien. Dat is ook de meest natuurlijke strekking in het universum. Ik bedoel. Een baby die geboren wordt. Een boom die geplant wordt.

In het beste geval. Als die gezond is. Die groeien. Zie je? Een boom die stilstaat. Of een baby die plots zegt. Ja. Nu ga ik niet meer groeien.

Dat bestaat gewoon niet. Dus stilstand is ook achteruitgang. Er zijn maar twee strekkingen. Groei. Ja. Expansie. Krimpen. Contractie.

There is nothing in between. En krimpen en contractie. En contractie. Daar heb ik nog nooit iemand blij zien van worden. To be honest. Ja. Snap ik. Ja.

Laten we dan een paar specifieke dingen bespreken. En ik ben heel benieuwd naar hoe jij daar je antwoord op gaat formuleren. Want er zijn veel mensen die veel ambitie hebben. Ze zitten met wat innerlijk vuur. Ze willen veel bereiken. Maar toch is er wat angst. Of moeten ze precies zo middelmatig leven? Hoe zou jij zo iemand helpen om toch zichzelf niet meer tegen te houden, maar toch op een

hoger niveau te gaan presteren? Waar ze dat eigenlijk wel willen, maar ze doen het nog niet. Hoe zou ik zo iemand helpen? Door hem te coachen natuurlijk. Maar nee, eerst en vooral moeten we erachter komen of persoon X, waar je het over hebt, ook echt bereid is te doen wat nodig is. Maar je moet weten, miljoenen mensen worden alle dagen wakker met het diepste verlangen om meer voldoening te ervaren, om meer mentale vrijheid te ervaren,

om meer een ding te kunnen doen, om meer zichzelf te kunnen zijn, om echt een keer wat met hun potentieel te gaan doen. Dus heel veel mensen hebben dat verlangen, hebben die wens. Er zijn er maar heel weinig die het echt doen. Want dat vraagt natuurlijk keuzes. Dat maakt dat je misschien, ja, hoe zou ik het zeggen? We gaan een keer moeten stoppen met pleasen. We gaan een keer moeten zeggen tegen je baas, want hij al vijftien jaar werkt.

En nu, ik weet dat jij het niet zonder mij kunt, maar je gaat toch moeten proberen, want ik begin mijn eigen zaak. Eindelijk. Ik zeg zomaar iets. Dus dat komt altijd met discomfort. En, zoals ik al zei, in het Westen, entitled mentality, enzovoort, een beetje slaktoffercultuur. Mensen houden van comfort. Dus er zijn er niet zodanig veel die eigenlijk die stap zetten.

We hebben daar ook een beetje cijfers van. Er zijn heel veel studies op gebeurd. Dat is ongeveer 1 à 2 procent van alle mensen die wij... Dat is heel weinig. Dat is heel weinig, ja. Maar geen zwaarste, want op een wereldbevolking is dat altijd heel veel. Er zijn nog altijd heel veel mensen. Maar effectief.

Dus dat is belangrijk. Dus dan kijken wij altijd, als wij gesprekken hebben met persoon X, die zegt ik wil dit en dat en dat creëren. Of ik ben nu verantwoordelijk voor dat bedrijf, maar ik wil me eigenlijk daarin kopen. En ik wil daar eigenlijk een nieuw product. Dan gaan we altijd in die journey die voorafgaat aan een mogelijke samenwerking, een beetje kijken van, als wij wat dingen meegeven, stellen we wat vragen, zorgt dat voor bewustwording. Gaat iemand onmiddellijk aan de slag met onze tools? Of zoekt iemand weer comfort, redenen, excuses?

Dus vaak kunnen wij al het gedrag gaan, of ik toch, gaan voorspellen. Door dingen die ik zie in de eerste gesprekken, de eerste contacten. Dus dan weet ik ook van, ja, bij XSENS of niet. Om iemand aan boord te nemen. En effectief, als we dan van start gaan, dan heeft iemand zich ook een stukje geïnvesteerd, om het zo te zeggen. Iemand betaalt de factuur, dat doet op zich al een beetje pijn. Want het zijn geen, hoe zou ik het zeggen, tickets voor de cinema, die ze bij ons kopen. Dus het vraagt wel wat inspanning om die factuur te betalen.

Of het is zo'n beetje oncomfortabel. Oké, goed. Maar dan heb je wel iemands commitment. Dus dan is iemand wel echt aan boord. Dus dat doet iemand niet meer om een keer te proberen. Zo van, oh, we gaan wel een keer horen wat die coach te vertellen heeft. En we gaan wel zien of we er iets mee doen of niet. Ah nee, dan is iemand echt aan boord.

Dus als staat de deur open, dan is gedragsverandering gemakkelijker te implementeren. Of gemakkelijk te implementeren. Ja, ik snap wel dat ze dan inderdaad die commitment al hebben. En dat dan al precies. Sorry. Die eerste stap is gebeurd naar die transformatie. Uiteraard. Uiteraard.

Gisteren had ik een gesprek met iemand ook. Die ook in de coaching en de mentoringwereld zit. En we hadden toevallig een lunch over de middag. En hij zegt, ja, ik spreek heel veel mensen. Ik help zoveel mensen. En er komt te weinig resultaat uit. En toch, ik help ze zo goed. Ik zeg, ja.

Hij zegt, hoe zou dat toch komen? Ik zeg, dat is niet moeilijk. Ik zeg, ze zijn blij met die nieuwe informatie. Die inzichten. Dat geeft eventjes wat inspiratie. Dus ze zitten eventjes hoger in energie. Maar ze zetten niet door. Ze moeten hun factuur niet betalen.

Dus ze schieten terug naar comfort. Punt. Dus het beste wat je kunt doen, ook voor die mensen, is ze zo snel mogelijk een factuur laten betalen. En gewoon starten. Want dat haalt hen dan natuurlijk uit. Uit die cirkel van, ah ja, dat is interessant. En oh ja, hij heeft dat nu goed uitgelegd.

Begrijpt dat nu goed. Ja, oké. Maar. Begrijpen. Dat doet niks, hè. Je moet het implementeren, hè. Exact. Dat is precies net een realisatie dat mij nu te binnenkomt.

Waarom dat coaching ook echt werkt. Is omdat dat prijskaartje hangt er aan vast. En dat heb je zo niet bij gratis content op YouTube of zo. Of een podcast eigenlijk. Je hoort dingen, maar er is niet echt een investment. Juist. Je gaat minder snel die dingen gaan toepassen. Want je bent niet echt verplicht.

Of je verplicht jezelf toch niet. Toen kan iemand... Oké. Het antwoord is, neem coaching. Maar hoe kan je jezelf zowaar verplichten om toch die stappen te nemen dat goed voor je zijn? Stel, je hebt een groot doel dat je wilt bereiken. Je kan coaching nemen om je daarbij te helpen. Maar stel, je doet dat niet.

Hoe kan je jezelf helpen om een groot doel te bereiken? Dat is gemakkelijk, hè. Boten verbranden. Achterdeuren toe. Geen comfort meer, hè. Bijvoorbeeld, iemand die nog in loondienst werkt. Hup, werk opgeven. En dat moet er wel, hè.

Bij manier van spreken. Of gezegd... Ik heb ooit iemand gehad, ja. Die kwam bij mij. Die zei, mijn vader, dat was een heel succesvol zakenman, zegt hij. Die heeft verschillende fabrieken in Frankrijk. En ja, die heeft eigenlijk een beetje een uitschuldgevoel voor mij. Een soort consultancybedrijf opgericht, hè.

En ik krijg iedere maand, zegt hij, van mijn vader nog een salaris. Want hij heeft dat zo een beetje opgedrongen. Maar ja, we hebben veel te weinig klanten. Het gaat niet zo goed. En hoe ga ik dat oplossen? Ik zeg, het eerste wat je gaat doen, is... Je vader vraagt om je salaris stop te zetten. Jij krijgt gratis geld.

Ja. Ik bedoel, dat is mooi van die man dat hij dat wil doen. Om ergens een gevoel te compenseren. Maar dat werkt niet. Dat houdt je eigenlijk in een bepaalde cirkel. Dus stop daarmee. Geef dat op. Ik pleit nu niet voor de mensen die luisteren om rare, impulsieve beslissingen te maken.

Dat ook weer niet, hè. Maar je snapt wat ik bedoel. Als je zelf urgentie creëert... Mensen kunnen soms het beste van zichzelf laten zien onder druk. Als er externe urgentie is. Ik zeg zomaar iets. De markt duikt in elkaar. Er is in één keer een of andere pandemie.

Hebben we allemaal meegemaakt, natuurlijk. Je zult maar een horecazaak hebben. Waar mensen niet meer naartoe mogen komen. Of een partner zegt... Kijk, als je je gedrag niet aanpast... Dan pak ik vanavond mijn koffer. Vandoor, hè. Externe urgentie.

Wow. En dan kunnen mensen in één keer een gedrag transformeren. Want... Burning platform. Overleving komt in het spel. Als we failliet gaan... Oké. Maar waarom wachten we op die externe urgentie?

Echte high performers... Want zo definiëren wij onze cliënten. Tegenwoordig een beetje een buzzword. Je moet goed weten wat daaronder valt. Maar echte high performers gaan niet wachten op die externe urgentie. Die gaan dat zelf creëren. Onder de vorm van deadlines, bijvoorbeeld. Die gaan zichzelf niet altijd in een benarde situatie steken.

Maar dan gaan ze bijvoorbeeld een commitment aan. Dan zeggen ze tegen een board... Van kijk, tegen 30 juni hebben we dat nieuwe programma up and running. Tegen augustus hebben we een nieuw boekhoudkantoor geselecteerd. En zijn we daarmee aan het creëren, bijvoorbeeld. Ik zeg ze maar iets. Tegen die en datum hebben we de productie nagaan gekregen. Dus ze gaan altijd kijken van...

Waar wil ik komen tegen bijvoorbeeld 2026? Dan gaan ze terugrekenen. Wat moet er daarvoor per maand gebeuren? Per dag, per uur, à la limite, per team. En daar gaan ze voor zichzelf urgentie op creëren. Dus om in gang te geraken. Als je voelt van... Ik zit hier echt in een comfortzone.

En ik raak er niet uit. En eigenlijk, als ik dit blijf voortzetten. Dan is mijn geprogrammeerde toekomst eigenlijk een toekomst waar ik nu niet zo blij van word. Dan ga ik misschien 50 zijn. Nog altijd. In die tijd. Min of meer hetzelfde salaris hebben. Oké.

Met 4% verhoging of whatever. Of misschien een paar keer verhoogd van functie. Maar vrij gelimiteerd. Dus oké. Nu moet ik actie ondernemen. Oké. Dan moet je misschien in het begin drastische beslissingen nemen. Maar daarna ga je natuurlijk zorgen dat de realiteit jou nooit meer inhaalt.

En dat je je eigen urgentie creëert. Daar moet ook een bepaald gedrag op getraind worden. Pas op. Want vele mensen draaien cirkels. Of ze kunnen wel een keer een periode prestatieren. En vallen dan een beetje terug. Dus daar moet ook... Consistentie op getraind worden.

Maar zo raak je er één wel uit. En twee. Blijf je eigenlijk consistent die groei realiseren. Correct me if I'm wrong. Dus ik hoor dat je eerst dus die urgentie moet creëren. En de bruggen achter je zal allemaal verbranden. Dat er echt no way back is. Dus dat kan in de vorm zijn van ontslag nemen of zo.

Of jezelf gewoon op een plaats zetten dat je niet meer terug kan. En dan om jezelf... Begroeiende te houden. Of om jezelf te pushen. En die interne druk te creëren. Kan je bijvoorbeeld met deadlines werken. Of op andere manieren jezelf verplichten. Dat er toch een soort van accountability is.

Juist. Ik geef nog een voorbeeld. Want we hebben nog altijd 10, 15% startups ook. Dus die zijn nog steeds ook welkom bij ons. Andere startup. Cliënten van mij. Werkt al drie jaar met mij samen. Zij heeft urgentie gecreëerd door personeel aan te nemen.

Maar ze zei eigenlijk. Als ik hier alleen zit. Ik zit hier nu al twee, drie jaar alleen. Jawel. Ik kan best wel mooie dingen, goeie dingen creëren. Jawel. Ik ben gefocust. Maar eigenlijk weet ik.

Dat ik nog maar aan 70% van mijn capaciteit zit. En ik wil een bepaald platform in de wereld brengen. En eigenlijk is daar urgentie. Want de markt gaat mij inhalen. Het is niet omdat ik een idee heb. Voor een bepaald platform. Dat aan de andere kant van de wereld niet iemand hetzelfde idee kan hebben. Dus er moet snelheid gecreëerd worden.

Ze heeft een vlog. Bio-premie gerealiseerd. Zij heeft iemand aangeworven. En nu zit ze al met zeven man in één keer. Dus vrij snel gegaan. Maar nu zegt ze ook. Ja, nu moet ik wel topsport leveren. Want het gaat niet meer over mij alleen.

Het gaat ook over mijn team. Dus als ik nu maar aan 70% zit van mijn potentieel. En af en toe schuif ik er iets vooruit. Of ik neem ergens geen verantwoordelijkheid voor. Of ik vind het leuker om met dat of dat bezig te zijn. En mijn administratie te laten liggen. Ja, nu gaat dat niet meer. Dus dat is ook urgentie creëren.

Snap je? Dus het kan op tal van manieren gecreëerd worden. Dat vond ik een heel goed voorbeeld dat je daar nog aan hebt toegevoegd. Zeker voor startende ondernemers. Ik ben zelf een startende ondernemer. En ik kom ook heel vaak met startende of jonge ondernemers in contact. En dat is wel een prachtige manier om jezelf een beetje te pushen. En een excuus kwam al in mijn hoofd.

Ik heb het geld nog niet om mensen aan te nemen. Of om met anderen samen te werken. Maar dan spreek je over zoek. Naar externe hulp. Bijvoorbeeld bij Vlaio of wat was het daar. Dus er zijn altijd wel manieren om jezelf te pushen. Om die stappen vooruit te zetten. Dus dat vond ik een heel goed voorbeeld.

Altijd. Er zijn 150 wegen naar Rome. Of meer. Misschien 1500. Alleen mensen zitten soms zo vast in een bepaalde manier van denken. Zonder dat ze het zelf beseffen. Dat ze ze niet zien. Maar ze zijn er absoluut.

Ze zijn er absoluut. Zeker. Let er nog even op. Op een doelgroep inzoomen. Waar we het al nu net over hebben gehad. Die voor zowel jou als mij heel interessant en belangrijk is. En dat zijn de ondernemers. Een groot deel van de luisteraars is ook ondernemer.

Of denkt eraan om ooit te gaan ondernemen. Wat zie je zo vaak bij de ondernemers terugkomen? Waar dat zij mee zitten. Dingen dat hun tegenhouden. Expliciet ondernemers. Dus die zelf. Of eigenaar zijn van een bedrijf. Dat bedoel je.

Ja. Daarnet heb ik gesproken over interne werelddialogen. Dus dat is zeker en vast ene. Interne werelddialogen die vertragend zijn. Die afremmend zijn. Uitputtend zijn. Dus veel mentaal energieverlies. Dus heel veel mensen overdenken.

Overanalyseren. Heel veel dingen. Er is heel veel aanbod aan informatie. Zoals hij zei. Kosteloze webinars. Masterclass. Masterclasses. Podcasts.

Niet slecht bedoeld. En laten we hopen dat we veel mensen hebben die luisteren. Die zeggen. Godverdorie. Kom aan. We gaan alles in het werk stellen om resultaten te creëren. Om te doen. Maar overdenken.

Overanalyseren. Veel dingen zien als infotainment. Lichtjes geïnspireerd. Gemotiveerd geraken. En dan weer op zoek moeten naar de volgende podcast. Om zich aan op te laden. Dat is een zeer grote valkuil natuurlijk. Dus iets wat heel vaak.

Ook voorkomt. Wordt ook stukken gestimuleerd. Want veel mensen hebben daar ook een bepaald verdienmodel op. Maar ik zeg altijd. Het is niet omdat je een cursus volgt. Omtrend time management. Dat je dan in een keer heel veel tijd gaat over hebben. Want opnieuw hetzelfde.

Net zoals bij de man die de lotto gewonnen heeft. Als je state of being niet shift. Dus als jij niet degene wordt. Die heel schaars met tijd omgaat. Het heeft niks te maken met schaarste gedachten natuurlijk. Maar die heel efficiënt en effectief. Als je met tijd omgaat. Die zichzelf treint op focus.

Die komt vanuit een geordende gedisciplineerde energie. Als je blijft de chaot zijn. Bijvoorbeeld. Dan ben je eigenlijk niks met die time management cursus. Want dan ga je het nooit geïmplementeerd krijgen. Dus dat is een zeer grote valkuil. Mensen. Heb daar heel vaak blind spots op draaien.

Voelen ook ergens. Wel dat er dingen zijn. Die werkbaar zijn. Of die dingen vertragen. Maar kunnen daar soms. Zelf geen hoogte van krijgen. Dus dat is één iets. Wat nog.

Zijn zoveel dingen. Specifiek voor onze doelgroep. Zou ik willen zeggen ook. Wat wij noemen een state of being. Die komt vanuit to chase after. Dus dat mensen. Voor een gevoel. Voor een interne werelddialoog.

Het idee hebben dat ze. Ja. Nooit genoeg gepresteerd hebben. En thuis komen. Twaalf uur gewerkt hebben. Dertien uur gewerkt hebben. Nog altijd een schuldgevoel hebben. Moest ik niet dat gedaan hebben.

Moest ik niet nog dat team. Een keer aangesproken hebben. Moest ik die mail nog niet verstuurd hebben. Dus eigenlijk. Geen vervulling ervaren. Eigenlijk altijd het gevoel hebben. En dat kan komen vanuit angsten. Dat kan komen vanuit een oude bewijsdrang.

Ben ik wel goed genoeg. Wij noemen dat in coaching. Insufficiency orientation. Dat ook. Want uiteindelijk. Hou je jezelf. Hou je dat niet vol. Of je mag dan al een eigen vermogen hebben van 400 miljoen.

Daar heb je nog altijd geen vervulling. Dus dan. Op een gegeven moment haak je ook een soort van af. Ook al blijf je nog doen wat je moet doen. Dat is zeker ook een valkuil. Zeker. En er zijn er ook heel veel hoor. Dus als je mij laat spreken.

Dan zitten we hier morgen ook. Laten we dan iets bespreken. Iets heel specifiek. Ik heb de laatste tijd veel gesprekken gehad. Met mensen die. Die werknemer zijn. Of nu studeren. Dan werknemer willen worden.

Om wat ervaring op te doen. En wat kapitaal op te bouwen. En die dan wel zullen ondernemen. Of die zo wat schrik hebben om te falen. Die stap naar het ondernemen nog niet hebben genomen. En nog niet durven nemen. Wat zou je tegen zo iemand zeggen. Die zo precies aan het wachten is.

Op het juiste moment. Om eraan te beginnen. Ik zou zeggen. Het is nooit het goede moment. En het is altijd het goede moment. Dus ja. Wachten op het juiste moment. Ja.

Dat is geen goed moment. Natuurlijk. Dat is vrij individueel te bepalen. Het is niet aan mij om te zeggen. Ik ken die mensen ook niet. Dus dat is zeer individueel. Het kan een bewuste keuze zijn. Om eerst in de field.

Ervaring te gaan opdoen. Ik geef een voorbeeld. Cliënt van mij geweest. Zoon van een vrij succesvol familiebedrijf. Heeft beslist. Om eerst internationaal ervaring te gaan opdoen. In andere industrieën zelfs. Andere industrieën dan de industrie waar zijn familie heel erg sterk in is.

Gewoon omdat hij zoiets heeft van. Als ik hier aan het roer kom. Eerst en vooral. Ik wil hier niet de jonkie zijn. Ik wil hier direct kunnen bijdragen. Ik wil direct waarde kunnen leveren. Dat de werknemers die dan onder mij gaan komen te staan. Die mij misschien niet gekend hebben als jonge gast.

Dat die wel respect voor mij hebben. Dat dat wel werkt. Respect moet je natuurlijk verdienen. Door waardevol te zijn. Door bij te dragen. Dus in eerste instantie. Hij wou matuur worden. Hij wou kunnen bijdragen.

En hij zag ook. Mijn ouders. Mijn familie. Ja. Die werken dagdagelijks in ons bedrijf. Dus die zien bepaalde dingen vrij eenzijdig. Dus ik wil een parcours afleggen. Internationaal.

Ik wil zoveel mogelijk informatie. Accurate informatie. Relevante informatie opdoen. Gedurende een jaar of vijf. En dan ga ik mij opwerken in ons eigen bedrijf. Om daar de faculteit. Van mijn ouders dan op termijn over te nemen. Dus als dat een bewuste keuze is.

Dan is dat helemaal prima. Met een eindtaten. Als je trouw bent aan jezelf. Als je onderweg dingen meetbaar maakt. Af en toe een keer vertraagd. Om te kijken. Ben ik nog altijd exact aan het doen. Wat ik voor mezelf beslist heb.

Waar leidt het toe. Leidt het naar exact datgene wat ik wil. Ja of nee. En nee. Dan moet je natuurlijk verantwoordelijkheid nemen. Een gevaar is. Vanuit de dingen. Die ik jou hoor vertellen.

Geen doel hebben. Dus ik kan me niet uitspreken. Over die mensen waar je het over hebt. Maar het lijkt alsof ze zoiets hebben. We gaan gewoon gaan werken. En we zien wel. Dat is een gevaar natuurlijk. Want dan loop je het risico.

Dat je in een keer vijftien jaar verder bent. En denkt van. Oh ja. En ik wou ooit zelfstandig worden. Dus dat vind ik geen goed idee. Dan zou ik zeggen. Tegen die mensen. Kom eens naar een seminar.

Natuurlijk. Dat je dat doel helder kunt stellen. Of doe dat gewoon. Voor jezelf. Dat je weet. Waar moet dit naartoe leiden. En misschien. Jonge mensen weten misschien nog niet.

Waar ze ultiem willen uitkomen. Maar als ze nu al uitspreken. Willen misschien ooit zelfstandig worden. Gaan ze toch wel weten. Eventueel. In welke industrie. In welke branche. Of waarom.

Sommige mensen zeggen. Ik wil zelfstandig worden. Omdat dat mij vrijheid geeft. Oké. Denk dan goed na. Neem dan geen. Hoe zou ik het zeggen. Supermarkt over of zo.

Want dan ga je. Van morgens vroeg. Tot avonds laat. Als het een kleinere. Supermarkt is. Heel veel uren. Fysiek aanwezig moeten zijn. Bijvoorbeeld.

Dat is niet altijd zo. Oké. Maar ik wil wel zeggen. Dan kun je ook bewust gaan nadenken. Over wat je bijvoorbeeld al niet wil. Wat je wel wil. Welke dingen. Dat er moeten afgecheckt worden.

Welke vinkjes er moeten kunnen gezet worden. En zo ga je dan wel automatisch. Je strategie. Of je pad daarnaar uitstippelen. Make sense? Volledig. Zeker omdat ik nog zit te denken aan. Controle.

Alles in controle nemen. En dat je zelf kiest. Waar je naartoe gaat. Je hebt dus. Eigenlijk over die bewuste keuze maken. Eerst. Oftewel. Wat ervaring op doen.

Of de bewuste keuze maken. Ik ga gewoon aan beginnen. Ik verbrand mijn bruggen achter mij. Dat ik niet meer terug kan. En ik doe het gewoon. En ik vind het wel uit. Onderweg. Die bewuste keuze.

Die is heel belangrijk. En u zeker niet laten doen. Door uw omstandigheden. Exact. En zo wat excuses maken. Exact. Die mensen. Die zeggen van.

Kijk. Ik maak een bewuste keuze. Ik wil bijvoorbeeld op mijn. Ik zeg maar iets. 28 zelfstandig worden. Maar nu ga ik ervaring op doen. Als je daar bewust mee omgaat. Dan is het ook typisch.

Dat die mensen. Op zoek gaan naar werkgevers. Die hen ook kunnen helpen groeien. En er zijn best wel. Organisaties. High performance organisaties. Die daar net programma's op hebben. Bijvoorbeeld.

Die dat weten. En die ook weten. Dat die mensen. In die jaren. Dat ze bij hen gaan werken. Ook extreem goed gaan presteren. Want dat die willen. Zichzelf challengen.

Dat die willen. Maximaal. Informatie. Kennis. Competenties. Daaruit halen. En zij faciliteren dan bijvoorbeeld. Een of andere MBA opleiding.

Ik zeg zo maar iets. Of een coach. Of gesprekken met een mentor. Intern. Of dat kan van alles zijn. Of een high potential program. Bijvoorbeeld. Dus die mensen.

Die er heel bewust over nadenken. Die gaan ook al anders. Een werkgever gaan selecteren. Snap je? Dus toch wel belangrijk. Heel belangrijk. Ja. Iets wat ook vaak terugkomt.

Is faalengst. Je zal dat misschien ook soms. Zien terugkomen. Bij klanten. Bij klanten van jou. Ik zie dat ook bij heel veel mensen. Faalengst. Ze hebben schrik om iets te proberen.

Omdat het misschien kan mislukken. Hoe is jouw mindset rond faalengst? Of hoe ga jij daarmee om? Zowel bij jezelf. Als bij klanten van jou. Iedere start-up. Of ieder bedrijf dat je creëert. Iedere sprong die je maakt.

Gaat de eerste keer oncomfortabel zijn. En gaat komen met interne werelddialogen. In de zin van. Ga ik dat wel kunnen? Is dat wel voor mij? Is het wel het moment? Ben ik wel goed? Genoeg?

Ik heb dit nu wel kunnen verwezenlijken. Maar verdorie. Dat is nog een andere speelkoer. Spannend. Wat als ik mis? Wat gaat mijn omgeving zeggen? Wat gaat mijn vrouw daarvan zeggen? Dus iedere sprong die je maakt.

Komt met nieuwe interne werelddialogen. Die jou gaan proberen af te houden. Van die groeispurt. Of die groeikeuze. Sowieso. Dus eigenlijk onderaan de streep. Wat moet je doen? Daar bewustzijn rond creëren.

Weten dat. Dat mechanisme. Die zorgt voor. Die interne werelddialoog. Dat is eigenlijk je. Kort door de bocht natuurlijk. Ambigdala. Samen met je limbisch brein.

Wij noemen dat in coaching vaak. Treptiele brein. Omdat dat een kader geeft. Dat reptiele brein gaat jou altijd willen beschermen. En ook jouw identiteit willen beschermen. Dus wie je denkt op een diep level te zijn. Dus als jij altijd de freelancer geweest bent. En in één keer denk je.

Oh, ik ga nu personeel aanwerven. Bijvoorbeeld. Dan kan ik je garanderen. Dat ieder normaal functionerend mens. Interne werelddialoog. Dat is eigenlijk. Dat is eigenlijk. Dat je een personeel ogen gaat hebben.

In de zin van. Ja, maar wacht. Het is niet omdat ik dat goed kan alleen. Als ik hier in één keer vast personeel heb. Oei. Dan ga ik wel moeten zorgen. Dat mijn cashflow voldoende is. Dat ik recurring income heb.

Bijvoorbeeld om die lonen te betalen. Ai. Ben ik daar al klaar voor? Ga ik dat wel kunnen? Ben ik wel een goede communicator? Ga ik die mensen wel goed kunnen delegeren? Ga ik niet te braaf zijn? Dus dat gaat altijd komen.

Dus het enige wat je moet doen. Is daar bewustzijn rond creëren. Gewoon weten dat dat komt. Dat opmerken. Ook maar zien. Voor wat het is. Het is maar angst. Het is geen bedreiging.

Dus die distinctie. Wij spreken heel vaak in distincties. Tegenstellingen. Contrasten. Als je het verschil kent tussen een angst en een bedreiging. Dan bedenk je je van. Oké. Hoe dealen de meest succesvolle mensen met angst?

Door er gewoon mee te dealen. Ze nemen het gewoon met zich mee. Oké. Ze hebben angst. Maar ze geven alsnog een keynote. Voila. Ze laten zich niet doen. Nee.

Nee. Dus ze merken het op. Ze zetten het aan de kant. Ze laten zich niet. Ze gijzelen mentaal door die angst. En ze doen met angst. Want dat gaat ook. Als mijn zoontje zegt bijvoorbeeld.

Zoontje. Hij is al bijna dertien. Dus ik moet op mijn woorden letten. Mijn zoon. Hij gaat het anders niet graag hebben. Als hij zegt. Mama, ik heb geen zin om te studeren. Dan zeg ik altijd.

Dat is ook niet erg. Ik heb dat ook niet nodig. Weet je. Ook zonder zin. Kunnen studeren. Zie je. Dat is een beetje hetzelfde. Ik heb angst om dat te doen.

Maar dat is niet erg. Ook met angst. Kunnen dat gewoon doen. Absoluut. En het is ook maar door te doen. Dat je eigenlijk voor jezelf een andere bewijslast creëert. Al is het mentaal. En dat je eigenlijk begint te zien van.

Ah, tja. Eigenlijk kan ik dat toch ook. Natuurlijk. De eerste keer dat je een keynote geeft. Om dat voorbeeld te nemen. Omdat sommige mensen daar doodsangsten voor hebben. De eerste keer ga je natuurlijk van jezelf vinden. Dat je misschien te staccato gesproken hebt.

Of te stil. Of te luid. Of dat je dingen vergeten bent. Tuurlijk gaat dat niet perfect zijn. Maar who cares. Op naar de volgende. En zo. Begeet.

De trein. En over een vloek van tijd is dat jouw comfortzone. En dan kan je daar weer uitgaan. En altijd. Exact. En zo denk ik dan weer. Van altijd groter gaan. Tuurlijk.

En zo blijven pushen. Want jij wilt ook groei blijven ervaren. Blijkbaar dan. Dus ja. En daar word je er gelukkig van. Tuurlijk. Tuurlijk. Zalig.

Tuurlijk. Iets heel belangrijk. Dat ook in jouw leven en in mijn leven terugkomt. Dat zijn mensen. Mensen. Ja. Dat inspireert je. Helpt je.

Je hebt mensen gewoon nodig. We zijn sociale wezens. We zijn sociale wezens. Waarom vind jij het belangrijk om je te omringen met de juiste mensen? En wat zijn de juiste mensen dan eigenlijk? Waarom is dat heel belangrijk? Omdat je altijd gemiddelde wordt van de energie van de mensen rondom je. Dus er is zo'n quote die zegt je wordt altijd gemiddelde van de vijf mensen waar je het meeste

mee omgaat of zoiets. Ik weet niet of daar echt cijfers van zijn. Of dat gebaseerd is op studies. Dat weet ik niet. Maar je wordt wel het gemiddelde van... De energie van de mensen waar je mee omgaat. Dus iedereen heeft een elektromagnetisch veld rondom zich. Dat kan je met het blote oog niet zien, maar dat kan je wel meten.

Ja. En dat kan anderhalve meter zijn. Sommige hele inspirerende mensen, bij hen gaat hun energieveld nog vele malen verder. Dat zijn van die mensen die op een podium komen die eigenlijk al inspirerend zijn door wie ze zijn. Zie je? Ehm. Dus als concreet.

Ik ga vanmiddag nog het voorbeeld van Mr. Burns. Ik weet niet of je dat kent, maar je hebt de Stimpsons. Niet dat ik daar een grote kenner van ben, maar daar zit een bepaald karikatuur in. Dat is Mr. Burns. En Mr. Burns die loopt zo. Die is heel mager. Die ziet er een beetje ziekelijk uit. Die is altijd negatief.

Het glas is altijd half leeg en er zijn altijd problemen. Wat was het gevolg bij Mr. Burns? Dat hij in een hele negatieve... ...energie zit. Dat die energie die kan gemeten worden rondom hem waarschijnlijk heel laag staat. Zie je? Ja. Zit jij hele dagen met Mr. Burns op kantoor, dan gaat dat niet bijzonder gezond zijn.

Niet voor je gedachten. Want uiteindelijk als je in iemands energieveld komt, dan ben je aan het communiceren nog vele malen dieper en meer dan alleen maar met woorden. Dan vindt er een soort van uitwisseling van energie plaats. Ehm. Dus dan krijg jij dat binnen. Sowieso. En kan je dat tegen beschermen?

Jawel. Als je jezelf zodanig traint dat je eigenlijk een level van bewustzijn bereikt hebt die daarboven staat, die er niet meer vatbaar voor is. Jawel. Maar je moet het wel volhouden. Als iedereen in je leven heel negatief is, is het ook niet bijzonder prettig. Want dan ben je altijd degene die de meest hoge energie heeft. En dat trekt je dan weer omlaag.

Natuurlijk. Als je daar te veel tijd mee spendeert. Natuurlijk. Dus mensen zijn heel belangrijk. Ook selectief omgaan. Met de mensen die heel dicht bij je komen. Is extreem, extreem belangrijk. Omwille daarvan.

Sowieso. En eigenlijk wat je nu aansnijdt is wel een heel belangrijk iets hoor. Want als ik mensen spreek. Ik spreek wel eens over die journey die we samen afleggen. Voordat ik effectief met iemand ga samenwerken. Dan kijk ik altijd in het eerste gesprek dat we hebben. Was iemands energie. Dus ik kan dat heel goed observeren, zien.

Inmiddels. Dat is natuurlijk door ervaring en door kennis. En als ik die dan een tweede keer spreek. Dan wil ik zien. Of als die een seminar gevolgd heeft ofzo. Dan wil ik zien. Is die gestegen in energie? En als die gestegen is in energie.

Dan weet ik al. Oké. Die heeft bepaalde van onze dingen geïnternaliseerd. Dus oké. De kans dat het niet blijft bij intellectueel verstaan. En oh, dat is interessant. Maar dat iemand er echt mee aan de slag gaat. Is al 80, 90 procent.

En dat betekent niet dat iemand. In een coachingtraject alleen maar stijgt in energie. Want dat gaat in. Hoe zou ik het zeggen? In een bepaalde. In een bepaald proces. Dus eerst stijgt iemand heel erg. Eerst ziet iemand heel veel meer mogelijkheden.

Wat soort voor veel zuurstof. Veel energie die vrijkomt. Oude energie die opgeruimd wordt enzo. Dus dat is eigenlijk wat wij noemen. De eerste fase van een transformatieproces. The art of possibilities. Dan gaat iemand naar the art of creation. Dus dan moet iemand gaan implementeren.

Wat soms betekent dat in een team bepaalde mensen ontslaan moeten worden. Omdat je eigenlijk ziet. Goh, die zijn extreem toxisch. En ik heb dat nooit opgemerkt. Maar eigenlijk werkt dat niet meer voor mij. Ik observeer nu anders. Ik zie dat het anders kan. Dus ik stop daarmee.

Bijvoorbeeld. Kort door de bocht. Of dat betekent dat je zelf. Ik zeg zo maar iets. Meer op je voeding gaat letten. Dat je ongezonde voeding eruit laat. Dat je meer zelf terug gaat koken. Dat je meer groente gaat eten.

Ik zeg zo maar iets. Art of creation. Dan is het een beetje chaos. Dus dan ga je terug een beetje lager zitten in energie. Want alles wat niet werkt moet er ook uit. En alles wat niet werkt moet je ook onder ogen zien. Moet je verantwoordelijkheid voor nemen. Dus dat is vaak, zoals ik zei, een beetje chaos.

En dan ga je naar the art of thriving. Dus dan stijg je terug in energie. En dan blijf je ergens op een hoger level zitten natuurlijk. Qua energie. En dan moet dat natuurlijk verankerd worden. Dan moeten we zorgen dat dat duurzaam erin getraind wordt. En dat je nooit meer terugkeert. Wat dan weer transformatie is.

En natuurlijk als jij, ik zeg zo maar iets, hier ergens zit. Op de downscale, zo noemen wij dat. En je omringt je met mensen die daar staan. Die vele malen hoger nog zitten in energie. Want hoogst mogelijk is wat wij noemen geluk. Serenity. Dat is de hoogst mogelijke downscale waar we iedereen naartoe brengen. Overvloed, rust, ruimte.

Ultieme grip. En dan is het een beetje zo. Op ultieme mentale vrijheid. Als jij jou omringt met allemaal van die mensen. Dan is het logisch dat die jou eigenlijk een soort van, ja. Zelfs chemisch daar naartoe trekken. Dat is echt wetenschappelijk verklaarbaar. Ik vind het jammer dat we dat niet kunnen zien eigenlijk.

Want het is zoiets belangrijks. Dat is met iedereen dat je in contact komt. Met gewoon iemand buiten op straat. Dat heeft zo'n impact op jou. Heel jammer dat we dat niet kunnen zien. Want iedereen zal het moeten begrijpen eigenlijk. Wel, dat bestaat meestal. Metoestellen voor, sowieso.

Dat is een beetje raar natuurlijk. Om daarmee op straat rond te lopen. Maar, wat wel is. Op den duur. Mensen die gecoacht worden door mij. Of die daar extreem bewust mee bezig zijn. Ik heb er ook een aantal resources voor. Die ik ook wel wil delen met jouw publiek.

Die zijn wel in staat om heel snel gedrag te gaan observeren. En dan ook iemand te gaan schalen op wat wij dan noemen die downscale. En eigenlijk. Dat wordt voorspelbare gedrag van iemand in kaart te brengen. Dus dat wordt ook heel vaak gebruikt. Die downscale of die inzichten worden ook heel vaak gebruikt. In hele grote bedrijven waar mensen dat gebruiken. Om mensen te recruteren voor speelposities.

Want als jij bijvoorbeeld weet dat je in land X. Luxemburg, zeg maar iets. Een transformatie moet doorvoeren. En je hebt daar een director voor nodig. En dan moeten zeven van de veertien vestigingen weg. En het personeel moet gereframed worden. En er moet een andere cultuur komen. Dan wil je daar wel een director hebben die kneedbaar is.

Die meegaat in die beweging. Die openstaat voor verandering op zijn minst. Die niet rigide is. Dus ja, ook daar is dat zeer belangrijk. Dat je op basis van iemands energie kunt selecteren. In het thema van mensen, waar ik ook heel graag naartoe wou. En we hebben het daar vandaag nog niet over gehad. Wat ik eigenlijk schandalig vind.

Is de bridge. Wat is de bridge? De bridge. De bridge is een private members club. Die we eigenlijk kort na corona gefaciliteerd hebben. In het leven geroepen hebben. Waar ik zelf boardmember van ben. Ondertussen een aparte entiteit geworden.

Maar ik ben wel nog steeds heel betrokken. De bridge is een groep gelijkgestemde mensen. Dus kort na corona. Waarin bepaalde interessante netwerkclubs. Gentlemanclubs zijn opgehouden te bestaan. Pas op, vrouwen zijn ook welkom bij ons. Als ik spreek over een gentlemansclub moet ik opletten. Maar nee, toen hielden bepaalde interessante netwerkorganisaties.

Waar onze mensen graag naartoe gingen op te bestaan. Omdat dat hun enige verdienmodel wellicht was. En kregen wij steeds meer de vraag van onze cliënten. Om te kunnen samenkomen. Want iedereen raakte een beetje geïsoleerd natuurlijk. Er waren ook veel supply chain problemen op dat moment. Mensen wilden ook connecteren met elkaar. Om elkaar mogelijk te kunnen helpen of ondersteunen.

Sowieso nog los daarvan. Doet het eigenlijk voor een high performer altijd wel deugd. Om het gelijkgestemde te kunnen samenzitten. Waarom? Omdat niemand daar nog zit om daar iets uit te halen. Iedereen zit daar om bij te dragen. Niemand denkt daar in schaarste. Dus wat ontstaat er daar? Heel veel co-creating. Mensen die elkaar helpen.

Die komen vanuit, hoe kan ik u helpen? In plaats van, wat kan ik hier uithalen? Dus dat is fijn. Dat is voor een fijne energie. Een pure energie. Dat is voor co-creating. Dus dat is basically the bridge. Er zitten ook een aantal cliënten van mij bijvoorbeeld.

Maar daar staan we ook open. Voor nieuwe leden. Die zich kunnen registreren. Of die kunnen een aanvraag indienen. Of die eenmalig kunnen komen. En dan een gesprek kunnen hebben. Want we zijn gestart met wat meer volume. Grotere bijeenkomsten.

Nu hebben we dat wel een stuk gereduceerd. Omdat we zagen van oké. Als we te veel massa hebben. Niet slecht bedoeld. Maar dan hebben we ook mensen. Die eigenlijk op zoek zijn naar entertainment. Of tijdverdrijf. Die die energie een beetje verstoren.

Dus dan hebben we terug. Hoe zou ik het zeggen? Wat. Wat. Ja. Dan zijn we wat verstrengd zeg maar. Dan hebben we wat meer geselecteerd. En nu hebben we een heel fijn groepje van mensen.

Nu. Mij maakt het niet uit. Voor mij mogen dat 200, 300, 400 mensen zijn. Maar het moet wel gelijkgestemde zijn. Zie je? Dus dat is de bridge. En dat gaat normaal gezien ook hierdoor. Dus meestal hebben we bij de bridge.

Of iemand die een masterclass komt geven. Of een bepaalde experience. Een bepaalde bijzondere experience. Dus. Ja, iets die zo aan de ribben hangt. Of iets die je haar een beetje doet rechtkomen. Om zo te zeggen. Binnenkort hebben we nu een klassieke zangeres.

Die ik destijds gecoacht heb ook. Die eigenlijk. Ja. Europese top is in haar genre. Die het repertoire van Sting komt brengen bijvoorbeeld. Ja, ik weet dan. Dat dat iets is wat zo beklijvend is. En zo mooi is.

Dat dat. Eigenlijk je haar doet rechtstaan. En daar houden. Onze leden bij de bridge wel van. Want iedereen kan tegenwoordig naar de cinema. Iedereen kan. Dus de experiences die we creëren. Willen we wel.

Heel kwalitatief. En heel bijzonder. En anders dan anders. Ik heb het gevoel dat jouw leven daar heel veel om draait. En in alles wat je doet. Die kwaliteit. In alles het beste willen zijn. Zowel in de coaching.

Als in de privé. Als in de bridge. En het netwerken eigenlijk. Want er zijn heel veel netwerkorganisaties. En dingen. Dat je kan doen. Maar je focust echt op die kwaliteit. Om mensen.

De beste willen zijn. Wat is de beste ook. Voor de ene gaat dat helemaal anders zijn. Dan voor de andere. Dus ik denk niet dat het mijn doel is. Om de beste te willen zijn. Maar ik denk dat mijn doel wel meesterschap is. Omdat.

Onze cliënten ook houden van meesterschap. En ook eigenlijk. Ieder moment. Die ze besteden met hun gezin. In een bedrijf. Op een bedrijf. Of in een bepaalde netwerkorganisatie. Willen ze voluit kunnen leven.

Willen ze inderdaad kwaliteit. Dus ja. Dat is eigenlijk mijn leven. Mensen helpen daar toe te komen. En alles wat we er rond creëren. Of alles waar ik een mandaat heb. Gelijk bij de bridge bijvoorbeeld. Dat wordt gefaciliteerd.

Voor ons cliënteel ook. Daar ben ik operationeel niet actief in. Maar dat doen we ook voor ons cliënteel. En het is logisch dat dat dan. Een beetje. Dezelfde blueprint moet hebben. Sowieso. Maar de beste.

Ja. Wie. Wat is de beste. En als dat alleen maar het doel is. Dan lijkt mij ook maar een beetje een oppervlakkig doel. Mag ik dat zeggen? Ja. Ik bedoelde dat je gewoon kwaliteit wilt creëren.

Voor iedereen dat in contact komt met je. En dat vind ik het. Ja. Sowieso. Sowieso. Ja. Met veel plezier. De tijd vliegt.

We gaan stil en naar het einde toe. Van deze aflevering. Van ons gesprek. En. Ik heb al genoten van je passie. Maar er zijn nog een paar vraagjes. Die ik bijna in elke opname stel. Die ik aan elke persoon wil stellen.

Omdat ik ze heel belangrijk vind. En. Ja. Deze podcast heet. Ben's mentors. Mentors zijn superbelangrijk in het leven. En dan is mijn vraag naar jou. Heb jij mentors.

Of mensen die. Heel belangrijk zijn geweest voor jou. Van wie dat je. En hoeveel hebt kunnen leren. Dat zijn twee verschillende dingen. Denk ik. Voor mij dan. Mentors.

Of mensen die enorm belangrijk voor mij geweest zijn. Waar ik heel veel heb kunnen van leren. Want iedereen heeft van die spelfiguren. In zijn of haar leven. Die je ergens inspireren. Of die je. Op een bepaald pad brengen. Of whatever.

Bij mij was bijvoorbeeld. Een leerkracht die ik had in het vierde leerjaar. Die. Een vrouw. Die zo. In contact was met haar vrouwelijk instinct. Dat zij zoveel zorgen had. Dat zij ook.

Voor mij en voor mijn broer toen. Een stukje zorgde. Omdat wij thuis wat in. Minder gunstige omstandigheden moesten leven natuurlijk. Die heeft een heel grote impact op mijn leven gemaakt. Bijvoorbeeld. Ook een bepaalde zakenvrouw die ik ontmoet heb. Toen ik misschien zes jaar was.

Die was altijd. Ja. Ik ga nooit vergeten. Die was altijd heel. Stelvol gekleed. Die droeg altijd hele mooie schoenen zo. Met mooie naaldhakken. Vrouwelijk tot en met.

Die reed met een mooie sportwagen. En ik weet nog. Dat ik naar die vrouw keek. En dacht van. Wow. Maar dat vind ik echt inspirerend. Niet. Omwille van.

Maar gewoon. Omdat zij dat was. Omdat zij zodanig geïdentificeerd was. Met. Ja. Die stijlen. En dat zodanig demonstreerde. Dat ik dat nooit ga vergeten ook.

Daarnaast heb ik natuurlijk. Heel veel mogen leren van mensen. In mijn vakdomein. Die nu al. Ja. Een gezegende leeftijd hebben. Die onder de radar altijd geopereerd hebben. Maar een.

Kennisbank. Aan informatie. Hadden. Dus daar ben ik ook zeer dankbaar voor. Ik werk nog steeds. We hebben een raad van advies ook ondertussen. Dat zijn soms ook mentoren. Op basis van hun expertise.

Maar ik werk nog steeds ook met een man. Uit de States. Uit Arizona. Af en toe. Af en toe. Niet op wekelse basis of zo. Maar heel af en toe. En dat werkt ook.

Dat werkt ook. Sowieso. Dat is heel cool. Jij opereert op een heel hoog niveau. En. Je hebt gewoon wereldwijd zo. Een netwerk van mensen. Waarmee jij nog in contact bent.

En van wie jij kan leren. En die van elkaar leren. Ik vind dat een super interessant. Ding. Gegeven. Ja. Echt top. Nu een andere manier om te leren.

Je hebt mensen. Maar je hebt ook boeken. We hebben het daar net al heel kort over gehad. En. Ja. Je hebt daar iets interessants over te vertellen. Zijn er bepaalde boeken. Die op jou een grote impact hebben gemaakt?

Eerst en vooral. Ik ben geen grote boekenlezer. To be honest. En als ik lees. Dan lees ik altijd met een hoger doel. Om te implementeren. Nooit om te lezen. Daar heb ik zo geen boodschap aan.

To be honest. Boeken die een zeer grote impact op mij gemaakt hebben. Een boek van Nikola Tesla. How to increase human energy. Denk ik. Heet het dat boek? Dat zou ik moeten opzoeken terug. Dus dat.

Omdat dat dus gaat over die human energy. Waar ik het over had. Dan How to choose your people. How to choose your people is een boek. Wat niet meer verkrijgbaar is in de handel. Die ik ooit ontdekt heb. Die die tone scale bijvoorbeeld beschrijft. Dus die daar eigenlijk ook mee te maken heeft.

Reinventing organizations. Is ook een zeer goed boek. Omtrend transformatie. Van je hele cultuur. Van je organisatie. Door gedragstransformatie van de top. Van het bedrijf. Maar ik ben best wel bereid Ben.

Als dat interessant is voor jouw doelpubliek. Om een soort van leeslijst met jou te delen. Die je gerust mag verspreiden. Absoluut. Met al die titels en auteurs van die boeken. Het zijn er geen honderd. Want ik vind ook. Je kunt blijven boeken lezen.

Om de duur moet je natuurlijk implementeren. Maar die hele specifieke waar ik het nu over heb. Wil ik zeker en vast opleisten voor jou. Super graag. Dat presteer ik enorm. En ik denk dat veel mensen dat wel interessant gaan vinden. Dus als je mij daar iets van kan doorsturen. Zal ik dat in de beschrijving van de aflevering.

Of in de show notes zetten. Dan kan ik wel al daarvoor. Dat is heel tof. Met veel plezier. Stel dat mensen iets meer van jou willen zien. Ze willen naar een seminar komen. Ze willen een gesprekje hebben met jouw team. Of ze willen gewoon meer van jou zien.

Waar kunnen zij naartoe gaan? Sowieso op onze website. Ilsezaak.be of .com Mensen kunnen ook connecteren. Met mij op LinkedIn. Dan is het wel mijn team. Die die connectieverzoeken accepteert. Mensen kunnen naar een seminar komen.

De seminars zijn te vinden ook op onze website. Ik denk dat ze daarvoor een soort vragenlijst moeten doorlopen. Maar normaal gezien kan het wel. Na een korte intake. Na een kort onboard gesprekje. Om het zo te zeggen. En die geef ik nog steeds zelf. Die seminars.

Dus er zijn best wel wat manieren denk ik. Als ze willen bij mij geraken. Dan kunnen ze bij mij geraken. Ja. Oké, zalig. Er zijn al bepaalde wegen naar jou. Die ze nu weten. Dan denk ik dat we hier gaan afronden.

Tenzij je nog andere dingen wilt meegeven. Nee. Het enige wat ik nog graag wil meegeven. Is dat ik daarnet ook beloofd heb aan jou. Ben om een white paper ter beschikking te stellen. Ook voor jouw publiek. Dus los van de boeken. De titels van de boeken.

Zal ik zorgen dat dat jou ook bereikt. Dat mensen. Die zeggen van. Oké, ik wil wel eens een paper lezen. Of wat dan ook. Dat die die kunnen downloaden op jouw kanaal. En daar kosteloos kunnen gebruik van maken. En waar gaat dat dan juist over?

Goh. Ik zal eens moeten kijken. Je zei dat je er een 300 had. Ja, ja, ja. Welke gaan we. Maar dat zijn altijd. Goh, of statements. Bijvoorbeeld de 16.

Hoe zou ik zeggen. Do's en don'ts. Voor het creëren van een heel effectief team. Of 17 dingen die succesvolle mensen heel erg goed begrijpen. Hoe ze omgaan met hun tijd. Hoe ze afgeraken van toxische verslaving. Een voorbeeld om er goed uit te zien. Ik zeg zo maar iets.

Het is eigenlijk een soort document met een aantal takeaways van die heel, heel waardevolle, beknopte rapporten. Eigenlijk oké, zalig. Dat is het mega tof dat je dat ook wilt delen. Dat zal ook in de beschrijving staan. Dus denk wel daarvoor. Met veel plezier. En om af te sluiten zal ik zeggen aan iedereen die luistert.

Voel je van verdorie, ik zit daar nog met potentieel of ik ben inderdaad dingen aan het uitstellen. Je hoeft daarom nooit bij ons te komen of nooit met ons te werken, maar doe het gewoon voor jezelf. Zalig. Ilse, ik heb jou voor een heel moeilijke opdracht gezet en dat is jouw vak, wat jij normaal jaren over doet om iemand aan te leren. Om dat zo in een uurtje, anderhalf uur tijd, iets wat meten.

En ik vind dat je dat fantastisch hebt gedaan. Dankjewel Ben. Er is heel veel informatie gedeeld en heel veel handvatten die we nu kunnen aangrijpen. En ik ga het zelf ook een paar keer opnieuw moeten luisteren om alles echt in me op te nemen. Maar ik wil jou echt bedanken voor alles, dat je met mij wou samenzitten, voor alle informatie die je hebt gegeven, voor de locatie. Echt, ik ben jou heel dankbaar voor alles.

Met veel plezier. Ook altijd welkom Ben. En ik veronderstel dat we elkaar nog spreken. En heb je mij nog eens nodig voor iets? Of kan ik helpen? Kan ik bijdragen? Nou, daar gaat mijn leven over. Dus met alle plezier.

Fantastisch. Dankjewel. En we doen dat zeker. Dankjewel om te luisteren naar Ben's Mentors. Ik nodig je van harte uit om je te abonneren op de podcast zodat je geen enkele aflevering mist. Heb je van het gesprek genoten of wil je de podcast steunen? Geef dan gerust een rating en volg onze Instagram pagina at Ben's Mentors voor leuke content

en een nog leukere community. Tot de volgende!