Public Speaking, Mindset en JA zeggen tegen het leven

Welkom bij de Let's Interact podcast. Een podcast waarbij we diep in de wereld duiken van interessante en inspirerende mensen om van hun expertise te leren en hun lessen toe te passen in onze eigen situatie. Ik ben je host, Ben de Koning, en het is mijn missie om jou te inspireren, connecteren en activeren naar een leven waar jij oprecht gelukkig mee bent. Geniet van deze podcast en Let's Interact. Let's Interact Peggy Overmeer, een bom van passie en positieve energie en een echte people person.

Hallo Peggy, ik kijk er enorm naar uit om hier vandaag met jou samen te zitten. Hoe gaat het met jou? Ja, nu supergoed. Wat een intro. Fantastisch. Superleuk. Fantastisch. We zullen beginnen met de meest open vraag die er is, omdat niet alleen ik, maar ook de audience uiteraard zult weten wie jij bent. Dus wie is Peggy Overmeer? Ja, dat is een levensvraag. Wie ben ik? Ik ga misschien een beetje vertellen.

Ik ga even vertellen over wat ik doe. Dat is het gemakkelijkste. Ik ben inderdaad trainer, coach, zoals je zei. Ik hou van mensen. Ik hou van talenten. En ik vind het superleuk om mensen te leren kennen en te ontdekken wat er allemaal op zit. En dat klinkt misschien een beetje gek als ik dat zo zeg, maar mensen zijn in basis allemaal hetzelfde en toch ongelooflijk verschillend. Ik vind het leuk om met mensen te babbelen en te kijken wat doe je, wat vind je leuk, what drives you, what makes you tick, what makes you get up in the morning.

En daar heb ik mijn werk van gemaakt. Dus ik ben eigenlijk gewoon een gelukzak. En hoe zou je jouw missie of jouw doel dan omschrijven? Ja, ik denk wat ik vooral heel erg leuk vind is om alles wat erop zit, hoe cool zou het zijn als je dat ook effectief kan gebruiken. Dus jij met al je talenten, met al je potentieel, daar komt niet alles van naar buiten vandaag. Alhoewel dat je echt al supercoole dingen doet. Maar er zijn ongetwijfeld ook dingen waarvan je denkt van,

ah, dat zou ik misschien ook kunnen, maar kan ik dat wel? Ben ik wel goed genoeg? Durf ik dat wel? Wie zit daarop te wachten? Ja, en daar is het eigenlijk waar het bij mij begint te kriebelen van, hé, maar stel dat je dat wel zou doen. En wat zou de wereld eraan hebben als jij echt je volste potentieel zou kunnen gebruiken? Iets is dat bij veel mensen waarschijnlijk een beetje een angst zou opwekken van, als ik uit mijn comfortzone ga en inderdaad voor die grote doelen ga, dat ergens wel diep van binnen in mij spelen.

Ja, ik denk, we hebben heel veel stemmetjes in ons hoofd, hè. Die stemmetjes die beginnen al op heel jonge leeftijd. Die stemmetjes zijn ook goed, hè. Voor een deel zijn die ook goed. Bijvoorbeeld beleefdheid. Dat is een stemmetje die zegt van, oei, ik moet wel beleefd zijn tegen die meneer of die mevrouw. Ja, dat vind ik wel een goed stemmetje. Maar er zijn ook stemmetjes die minder goed zijn, hè. Zoals er ooit een juf die tegen mij zei,

Piggy, weet je wat het probleem met jou is? Jij komt binnen en de kamer is vol. En dat was niet oké. Want ik liet niet genoeg plek voor de andere kindjes. Nu, ze had denk ik ook wel gelijk. Want ik ben nogal, zoals je net al zei, enthousiast en energiek. Maar dat is niet iets negatiefs. In het kader van een klas met leerlingen kan dat natuurlijk wel negatief werken.

Vooral voor de juf. Maar uiteindelijk heb ik daar wel mijn job van gemaakt. En is dat wel een kracht. Maar ook heel vaak, vandaag nog steeds, hè, 47 jaar, denk ik van, oei, oei, ik moet me een beetje inhouden. Want Piggy komt binnen en de kamer is vol. En dat is niet goed. Dus het is wel goed om je daar bewust van te zijn.

Maar soms kan dat stemmetje je ook gaan tegenhouden. Dat je zegt van, oei, ik ga maar niet spreken. Want Piggy komt binnen en de kamer is vol. Dus laat ik mijn mond maar houden. En laat ik maar niet zeggen wat ik eigenlijk te zeggen heb. En dat is toch nog zoiets van in je jeugd dat blijft spelen. Ja, heel veel stemmetjes. Stemmetjes van je ouders.

Stemmetjes van een leraar ooit. Stemmetjes misschien van een liefje van vroeger. Ja, die zeggen iets over je. En dat hoeven maar heel kleine dingen te zijn. En de positieve dingen vergeten we heel vaak. Maar net dat ene zinnetje, dat onthouden we. Ja, het negatieve blijft sowieso meer hangen. Ik vind dat ook wel een gek verhaal, zeker.

En dat begint bij jou op school. Een plaats waar je je eigenlijk zou moeten ontplooien. En zou moeten groeien als persoon. Gaan ze jouw kracht, jouw positieve punt eigenlijk, gaan verminderen. Gaan zeggen dat je dat moet wegsteken. Want de kamer zit vol. Ja. Dat is toch wel een beetje een probleem met het schoolsysteem, denk ik nog.

Ja, maar dat is wel een klassieker. Het oudergesprek gaat vooral vaak over wat niet werkt. Ja, heel jammer. We weten nu al dat jij heel graag jouw tijd geeft aan de podcast van een jonge ondernemer. Maar aan wat geef jij jouw kostbare tijd nog graag? En dat kan zowel persoonlijk zijn als in het privéleven. Wat doe jij graag in het leven? Goh, wat doe ik graag in het leven?

Ik vind heel veel dingen leuk. En dat is een beetje de uitdaging bij mij ook. Want ik zeg heel graag op alles ja. En dat is soms ook wel eens mijn struikelblok. Dat ik dan daarna denk van oei, dat was een beetje veel. Maar ik doe wel heel graag dingen met mensen. In mijn vrije tijd dans ik heel veel. Met groepen, met andere mensen.

Dus verbindende dingen vind ik heel fijn. Ik maak muziek. Ik maak heel graag muziek met andere muzikanten ook. In mijn eentje ben ik snel uitgespeeld. Maar ik vind het wel heel leuk om met andere mensen te spelen. En ik heb twee zonen. Maar niet dat ik veel dingen doe. Ik reis heel graag.

En ik ben ook eigenlijk wel heel graag bezig met mijn werk. Ja. Dat is een beetje het doel van iets te doen. Geld verdienen met iets dat je eigenlijk graag doet. Want dan ben je eigenlijk niet aan het werken. Ja. Ja. Dat is wel waar en ook niet waar.

Ik heb dat heel lang gezegd. Ik ben vroeger ook nog beroepsmuzikant geweest. En dat was echt mijn hobby. Ik heb daar mijn werk van gemaakt. En dan zeggen mensen, zo tof, je maakt je werk van je hobby. Maar natuurlijk, zodra het je werk is, dan moet het ook wel. En dan moet het ook wel goed zijn. Dus dan is het toch wel weer een beetje werken.

Maar inderdaad wel iets wat je heel graag doet. Er zijn verwachtingen dan. Ja. Ik wil daar toch direct even op springen. Want je reist over de hele wereld. Omdat je dan samenwerkt voor je coaching bijvoorbeeld. Met bedrijven en met personen. Hoe creëer je zo'n levensstijl waarbij je de wereld kan rondreizen.

Terwijl je doet wat je graag doet. Ja, eigenlijk heel mijn leven is een aaneenschakeling van toevalligheden. Als je in toeval gelooft. Of misschien had het zo moeten zijn. En ik moet er wel bij zeggen, dat is voor corona. Want voor corona had ik inderdaad opdrachten over de hele wereld. Ik deed één belangrijk grote opdracht per maand. Dus dan zat ik bijvoorbeeld de ene maand een week in Sydney.

De andere maand een week in Tokio. De maand daarna een week in Panama. Of een week in Montreal. Ik deed daar vooral conferenties. Conferenties. Dus die conferenties begeleidde ik dan. Alles wat er op het podium gebeurde. Op een of andere manier.

Dat was via mij gegaan. Dus de sprekers. Maar ook het programma hoe we dat in elkaar zetten. Hoe we dat gaan brengen. En dat werd ook gecoacht door mij. En begeleid door mij. Anderzijds gaf ik ook grote internationale leiderschapsprogramma's. Voor internationale bedrijven.

Vaak multinationals. Met een hoofdzetel ergens. En dan kwamen mensen daar naartoe. Om zo'n programma te volgen. Tijdens corona is dat natuurlijk wel een beetje veranderd. Maar hoe is dat dan gebeurd? Ik zeg het. Een aaneenschakeling van toevalligheden.

De juiste mensen tegengekomen op het juiste moment. Die dan ook weer doorgegroeid zijn naar een bepaalde functie. En eigenlijk heel vaak vanuit een bepaalde relatie. Mijn meename naar de volgende stap in hun leven. En het tweede wat ik moet zeggen. Dus het eerste zijn die toevalligheden. En het tweede is ook wel een gigantische dosis lef. Of misschien wel naïviteit.

Want ik heb heel vaak ja gezegd op dingen. Omdat op het moment dat iemand aan mij vroeg. Ah Peggy wil je dat doen? Dan zei ik ja leuk tuurlijk. Peggy wil je opleiding geven in Tokio? Oh super ja fantastisch. En niet nadenkend van ja maar kan ik dat eigenlijk wel? Tokio?

Hoe gaat dat dan? Nee ja wil je dat? Ja leuk. En dan natuurlijk wel mijn tanden daarin gezet. Maar naarmate dat Tokio dichterbij kwam. Zeiden mensen tegen mij. Maar kunnen die mensen eigenlijk wel Engels? Dus ik dacht ik ga dat eens vragen aan mijn klant.

Hoe zit dat met Engels? En ah nee nee maar je gaat dat doen met een tolk. Oh oké wacht maar daar had ik niet over nagedacht. En ja en naarmate dat die datum dichterbij kwam. Werd het al spannender en spannender. Tot een week voordat ik naar Tokio moest gaan. Dat ik dacht van waarom heb ik ja gezegd? Ik kan het helemaal niet.

Ik durf het helemaal niet. Ik heb dat nog nooit gedaan. En wat als de mensen in Tokio niet hetzelfde in elkaar zitten als wij. Want verschillende culturen. Verschillende. Maar ja dan had ik wel ja gezegd. Dus dan moest ik wel. En dan ging ik ook.

En dan maakte ik er het beste van. En ik heb ook. Ik heb ook altijd wel gedacht. Ja maar wacht eens. Als zij mij gevraagd hebben. En zij kennen mij. Ja dan zijn zij ook wel een beetje verantwoordelijk voor. Kan ik dat wel?

Dus ik mag ook wel op hun vertrouwen. Dat als zij mij dat vragen. Dan denken ze dus dat ik dat kan. Misschien moet ik hun dan ook maar gewoon vertrouwen. Niet zozeer mezelf vertrouwen. Want dat zat op dat moment niet zo hoog. Maar dan de ander vertrouwen. Ja ze zijn het sowieso gevraagd over mijn reden.

Ja. En ik vind dat een verhaal met een super belangrijke boodschap eigenlijk. Dat je soms een keer moet juizigen op het leven. En de kansen die dat het brengt. Zelfs al denk je dat je er niet volledig klaar voor bent. Ah klaar ben je er nooit voor. Ik ben nog nooit klaar geweest voor iets wat ik ging doen. Maar dat is eigenlijk ook oké.

Want je hebt het ook nog nooit eerder gedaan. Ik heb ook zo'n. Hoe zeg je dat ook weer? Zo'n screensaver van Pipi Lankas. Ik denk dat ik het wel kan. Want ik heb het nog nooit gedaan. Oh mooi. En dat is ook wel zo.

Je hebt het nog nooit gedaan. Dus het gaat sowieso je beste keer zijn. Wat heb je te verliezen als het niet lukt? Dat vind ik een kei mooie. Je hebt het nog nooit geprobeerd. Dus het gaat sowieso je beste keer zijn. Ja. Dat is een heel andere manier van er naar te kijken.

Ja. En een heel empowering manier. Maar ik ga wel heel eerlijk zeggen. Want mensen vragen dan aan mij. Hoe doe je dat? Ik doe dat niet. Ik zeg het echt. Het is ook een vorm van naïviteit.

Ik denk daar op die momenten niet aan. Als jij mij belt en je zegt van. Oh Peggy wil je een podcast doen? Dan denk ik. Oh leuk podcast. Ja ik hoor daar heel veel. Ik heb er nu al eentje gedaan. Dat was super leuk.

Oké we gaan dat doen. Ik denk niet op dat moment. Wat dan misschien een heleboel mensen wel zullen doen. Is van ja maar wat is dat dan? En hoe zit dat dan? Ik heb er wel zoiets van. We zien wel. En pas later.

Dus gisteravond. Toen ik in mijn agenda keek. Dat jij vandaag ging komen. Toen dacht ik van. Ah ja die band die gaat komen voor die podcast. Maar wat gaan we eigenlijk doen? Ik dacht nu van ja we zien wel. Maar natuurlijk in een heleboel andere situaties.

Is het dan ineens wel heel spannend. Dat je denkt van. Maar nu moet ik het doen. Ik moet nu maar gewoon jouw vragen beantwoorden. Dus dat is minder eng of spannend. En we kunnen de boel ook stopzetten en knippen. En zo denk ik. Hoop ik.

Maar ja. Als ik morgen iets moet gaan doen. Dan is dat natuurlijk wel een andere inzet. Ja. Ja het is dan ineens serieus. En dat geeft je ook wel het gevoel. Dat je met iets bezig bent. En dat je leeft eigenlijk.

Ja. Als je aan het groeien bent. En nieuwe dingen doet. Ja. En nieuwe dingen. Ik hou ook echt van nieuwe dingen. Ik haat eigenlijk routinematige dingen. En dus als ik iets moet doen.

Wat ik al gedaan heb. Dan heb ik al zoiets van. Ja maar dat heb ik al gedaan. En dat is. Ik merk dat soms in zo'n aantal trainingen die ik geef. Sommige trainingen moet je een aantal keer achter elkaar geven. En dan heb ik zoiets. Ah ja maar ik wil eigenlijk weer iets nieuws gaan schrijven.

En ik verander die dan vaak ook wel onderweg. Dus de eerste training is nooit hetzelfde als de achtste training. Ik ga daar toch altijd iets aan veranderen. Ik vind dat ook leuk. Nieuwe dingen. Ja. Je blijft het evolueren naar iets beter. Beter.

Of in ieder geval anders. Ik weet nooit of het dan per se beter wordt. Je leert altijd. Het gevoelige trainingen dat je dan geeft. Je gaat voort met de dingen dat werken. Of die ik leuk vind. Ja. Bijvoorbeeld.

Heel leuk. Ik merk dat je heel goed bent in verhalen vertellen. En je bent ook een echte storyteller. En dat doet mij denken aan iets wat ik op jouw website zeg staan. En dat was een term dat meteen mijn aandacht trok. En mijn interesse wekte. En je noemt jezelf een move-tiveter. Ja.

Waar gaat die term precies in? Ik vind dat kei grappig dat je dat gezien hebt. Ja, je hebt dan zo LinkedIn. En dan moet je daar iets opzetten. Wat ben je dan? Ik ben natuurlijk zaakvoerder van mijn bv. En ik ben trainer. En ik ben coach.

Maar ik was zo op zoek naar één term die dat zou samenvatten. Wat doe ik nu eigenlijk? En ik ben daar wat over gaan babbelen met wat vrienden en collega's. En ja. Mensen in beweging. Of nee, ik wil graag mensen in beweging zetten. Wat vind ik leuk? Ik ga jou niet vertellen hoe jij je podcast moet doen.

Dat moet je zelf doen. Doe maar. Oefen maar. Maak maar fouten. Leer maar. Doe gewoon lekker je ding. En zolang je dat doet, gaat alles goed. Maar wanneer jij blokkeert.

En wanneer je zegt van ja, maar ik kan dit niet. En zo die momenten waarop het even allemaal fout loopt. En dat je het liefst je computer in de hoek zou smijten. En zou zeggen van nu stop ik ermee en ik doe het nooit meer. En zo die blokkagemomenten. Dat vind ik leuk. Dat vind ik leuke momenten. Want dan wil ik eigenlijk graag heel even naast je komen zitten.

En zeggen, men, wat gebeurt er? Welke stemmetjes zijn er in jouw hoofd? Hoe komt het dat je nu ineens denkt dat je het niet kan? Terwijl je vorige week nog een fantastisch plan had. Hoe kan het dat je vandaag ineens denkt, ja daar zit niemand op te wachten. Of hoe kan het dat je vandaag ineens denkt, niks marcheert. En ik ben niet goed genoeg. Want dat is heel vaak wat er gebeurt.

En dat vind ik leuk. Dat vind ik leuke momenten. Als ik dan weer beweging kan krijgen. Waardoor jij zelf verder kan. Veel mensen praten over motivational speakers en motivational quotes. Ik heb daar zo heel veel vraagtekens bij. Want motivatie moet vanuit jou zelf komen. En ik denk ook niet dat het is omdat je niet gemotiveerd bent.

Je bent zeker gemotiveerd. Maar je hebt gewoon bepaalde angsten. Je hebt bepaalde blokkades. Je hebt bepaalde trauma's. Waardoor dat dingen niet lukken. En dat vind ik leuk. Om jou dan in beweging te zetten. Dus toen kwamen we op het woord move-tivator.

Mensen in beweging zetter. Dat is mooi. Want je gaat echt een invloed hebben op die personen. En hun helpen waarschijnlijk met de zaken die hun tegenhouden. Ja, want alles zit er al op. Ik ben ervan overtuigd. Mensen zitten geweldig in elkaar. En iedereen is anders qua talentenpalet.

Talenten, ervaringen en fouten die je al gemaakt hebt. Of fouten die je nog niet gemaakt hebt. Dus dat zit er allemaal op. Ik moet jou niet gaan vertellen wat jij moet doen. Dat weet jij prima. Maar het is wel leuk. Hoe kunnen we eruit halen? En hoe kan ik jou helpen?

Zodat jij bij jouw grootste potentieel komt. Wauw. Ja, heel chic. Vooral, het is een heel motiverende en krachtgevende gedachte. Dat alles al eigenlijk in je zit. Dat je alles al kunt. Of ergens kunt ontdekken hoe je het kan doen. Maar dat je inderdaad gewoon moet loslaten wat je tegenhoudt.

En er gewoon voor moet gaan. Ik ga kanttekening zetten bij alles. Want natuurlijk zit niet alles erop. Ik ga bijvoorbeeld nooit een ballerina worden. Dat is honderd procent zeker. Want dat zit daar niet op. En dat moet ik ook niet willen. Nu, het geluk is, ik wil dat ook niet.

Ik heb wel een moment gehad in mijn leven dat ik dat even wou. Voor mij gaat het om, kijk, alles zit er al op. Er is niets mis met jou. Laten we dat misschien zo verwoorden. Er is op zich niks mis met jou. Maar je moet gewoon gaan doen waar je voor gemaakt bent. Om het misschien zo te zeggen. En als podcasts maken jouw ding is, dan moet je dat gewoon doen.

Nu, wanneer dat allemaal echt niet lukt en je loopt continu vast, dan moet je je afvragen, is dit eigenlijk mijn ding wel? Misschien moet ik heel iets anders gaan doen. Want dit zit er niet op. Ik vind het heel leuk om aan de slag te gaan met mensen waar dingen op zitten. Of te ontdekken van wat zit er allemaal op. En wat zou je daarmee kunnen gaan doen? Want er zit sowieso veel meer op dan dat jij denkt.

Ja, absoluut. Soms heb je een keer iemand anders nodig. Die jou dat duidelijk maakt om te laten zien wat er allemaal mogelijk is. Ja. Nu even terug naar het verhaal van Peggy Overmeer. We gaan naar de fase waar een groot deel van de luisteraars momenteel inzitten. En dat is de studententijd. Hoe heb jij jouw studententijd ervaren?

Goed. Wauw. Ja. Wel, ik kon het wel goed uitleggen. Dat kan ik nog steeds. Dat kan ik geloven. Een zinnetje. Mijn opa heeft ooit met een zeer kritisch oog naar mij gekeken.

Van oei, oei, oei. Hoe komt dit ooit nog goed? Ze kan het goed uitleggen. Maar verder. Uiteindelijk in mijn studententijd ben ik er vrij snel achtergekomen dat ik verbaal zeer sterk was. Ik ben ooit begonnen als economiestudent aan de universiteit. En na anderhalf jaar ben ik daarmee gestopt. Want ik was daar heel eenzaam.

Grote zalen. We zaten daar met 700 in zo'n grote... Ja, hoe noem je dat? Zo'n aula. Zo'n aula. En ik was dan de eerste week kei blij, want ik had wat mensen ontmoet. Maar de tweede week vond ik die mensen niet meer terug. Dus dat was echt...

Ik voelde me daar verloren. En ik ben toen overgestapt op International Business. Hogeschool. In klasjes. Projectmatig werk. Met verschillende nationaliteiten. Dus dat was een Engelstalige school. Daar waren mensen van over de hele wereld.

Er waren ook uitwisselingsprogramma's. En we deden daar projecten. En aan het eind van zo'n project was er meestal een presentatie. Nu... Ik had er wel een beetje een handje van. Van mijn projectgenoten het werk te laten doen. En dan dacht ik, geef mij het materiaal, maar ik zal de presentatie wel doen. En dat is eigenlijk vrij goed gelukt.

Ook veel talen gedaan daar. Dus ik ben ook met mijn talen heel handig. Wat natuurlijk als je gaat reizen heel fijn is. En het interculturele heeft mij vandaag... Of levert mij vandaag nog steeds heel veel op. Want ja, intercultureel, dat is ook hoe kijk je naar mensen. Hoe ontdek je mensen. En of het nu gaat om de culturen Aziaten of Afrikanen of Amerikanen.

Of West-Vlamingen en Oost-Vlamingen of Brabant. Het zijn allemaal culturen. Dus het is een beetje hoe kijk je naar de mens. En hoe ontdek je wie je tegenover je hebt. En wist jij tijdens jouw studententijd al waar je uiteindelijk mee ging verder gaan? Hoe is dat dan gebeurd? En heb je bepaalde jobs gedaan waarin je jezelf ontdekte? Hoe is die fase gegaan?

Ik deed heel veel podium. Ik speelde toneel, ik zong, ik deed allerlei dingen op een podium. Aan de andere kant was ik ook wel communicatief heel vaardig. Ik ben die opleiding gaan doen omdat ik zoiets had van... Ja, ik moet dan wel iets anders gaan doen. Economie ben ik ooit gaan studeren omdat de dekaan zei... Ja, dat kun je goed en je hebt een gezond stel hersenen. Ik wilde eigenlijk toneelschool gaan doen.

Of conservatorium of zo. Maar de dekaan vond dat geen goed idee. Want daar was ik dan te slim voor. En dat zou zonde zijn. Ik moest echt naar de universiteit gaan. Oké, ik heb dat dan gedaan. Maar ik was daar dan niet gelukkig. En dan ben ik uiteindelijk in die hoogschool terechtgekomen.

Waar ik vooral heel veel soft skills verder heb kunnen ontwikkelen. Sociale vaardigheden. Onderhandelen. Onderhandelen met leerkrachten. Onderhandelen met mijn projectgenoten. Zien dat je door één deur kwam. Geen idee wat ik wou doen. Ben dan uiteindelijk een stage gaan doen in Nieuw-Zeeland.

Ik heb daar dan uiteindelijk ook nog een tijdje gewerkt als marketing. Als assistant of zo. En toen ben ik naar België gekomen. Want mijn roots liggen in Nederland. Toen ben ik naar België gekomen. Ook als marketingverantwoordelijke in een job. Omdat ik dat dan al kende. Dus ik ben dan eigenlijk gaan solliciteren op dat soort jobs.

Via dat in een reclamebureau terechtgekomen. Daar nog accountmanager geweest. Maar altijd contact met mensen. Altijd dingetjes regelen. Dingetjes fixen. Dingen presenteren. En dan per ongeluk. Trainer geworden.

Hoe is dat ooit begonnen? Omdat een klant van mij binnen dat reclamebureau tegen mij zei. Peggy, als jij een presentatie geeft. Dan hang ik aan jouw lippen. Maar als één van mijn bazen een presentatie geeft. Drop that boring. En eigenlijk zo is dat begonnen. Hij zei van ja, kan je ons daar niet eens bij helpen?

En dan ben ik naar mijn baas gegaan. En ik heb gezegd van ja, ik kan hier wat dingen doen. En mijn baas zei van word dan maar zelfstandig in bijberoep. Dat is eigenlijk het begin. En dat is wat ik net ook zei. Die toevalligheden. Ik heb daar nooit voor gekozen. En ik dacht ah, ja leuk, ik ga dat doen.

Ik dacht niet, kan ik dat? Ah ja, nee. Hij zei dat ik dat zou kunnen. En ik dacht ja, lijkt me wel leuk. Ik ga dat doen. En natuurlijk totdat je zo'n grote baas tegenover je hebt. En dat je dan in één keer denkt van. Wat ga ik, klein meisje met mijn vlechtjes.

Ik had geen vlechtjes, maar zo voelde ik mij. Wat ga ik nu vertellen aan die grote baas? Maar dan kwam ik er ook wel heel snel achter. Dat ja, die grote bazen die waren wel veel slimmer dan ik. En veel. En veel strategischer dan ik. En veel belangrijker dan ik. Maar dat stukje softskill dat ik had.

Dat was het stukje wat ze nodig hadden. En dat is misschien wel een advies wat ik ook wil geven aan mensen. Is kijk niet naar al die grote dingen. Van jammer, je bent vaak geïntimideerd door de dure auto. Het grote huis. De grote meneer die het al gemaakt heeft. Maar zij vragen jou iets. En er is een reden waarom ze dat aan jou vragen.

Want als ze het zelf al konden, hadden ze het jou niet gevraagd. Dus focus je dan vooral op dat stukje toegevoegde waarde. Dat jij op dat moment kan hebben. Heel mooi. En vooral heel chic van die meneer of van die mevrouw. Dat die dat in jou heeft gezien. En dan ook effectief heeft gezegd van ga er iets mee doen. Want dit is echt een sterkte van jou.

Ja. En dan ga ik graag verder in op dat spreken. Want je hebt ook een boek geschreven. Een speech of cake. Waarover gaat dat boek? Een speech of cake. Dat is natuurlijk een alliteratie op a piece of cake. Een piece of cake is hartstikke simpel.

Een speech of cake is hartstikke simpel. En het heet ook Public Speaking Made Easy. Als subtitel. Omdat ik er altijd van overtuigd was. Het hoeft allemaal niet zo moeilijk te zijn. We maken het heel moeilijk voor onszelf. Maar als ik jou tegenkom in de trein of de bus. En ik vraag jou iets over jouw job.

Of over jouw project. Of over jouw opleiding. Dan geef je mij gewoon antwoord. Dan ga je niet denken van. Oh, wacht. Peggy, ik ga eerst uitleggen wat de achtergrond is. En dit zijn de milestones. En dan moet ik ook slides hebben.

En oh, belangrijk, belangrijk. Dat doe je niet. Je gaat gewoon in gesprek. Maar als we moeten gaan presenteren. Dan maken we het vaak heel complex. En ik geloof niet dat dat werkt. Dus ik dacht van. Oké, ik ga daar een boek over schrijven.

Maar dat is ook niet helemaal waar. Want ik wou heel graag. The woman who wrote the book worden. Ik wilde heel graag een boek geschreven hebben. Want ik was erachter gekomen. Ik had zo ooit eens op een. Op een conferentie waar ik een keynote mocht geven. Want dat deed ik toen al.

Had ik een man ontmoet. Jim Lawless. En die gaf ook een keynote. Maar die man verdiende veel meer geld dan ik. En die stond al veel verder dan ik. En ik had zoiets van. Ik ga kijken of ik vandaag van hem kan leren. Want wat doet hij nou zo fantastisch.

Waardoor hij zoveel beter is dan ik. En tijdens de lunch. Heb ik hem ook even apart genomen. En ik zei van. Zullen we even samen lunchen. Want ik wil graag wat dingen aan u vragen. En hij zei tegen mij van. Kijk Peggy.

Er zijn drie dingen. Eén. Je moet een duidelijke theorie hebben. Iets wat er van jou is. Iets waarvan je zegt van. Bam. Twee. Dan ga je daar een boek over schrijven.

En drie. Dan ga je je vanaf nu al gedragen. Alsof je al bent. Wie je straks wilt zijn. Dus je doet alsof je dat boek al geschreven hebt. En je gaat. Vanaf nu ga je gewoon. Eigenlijk ga je vandaag al zeggen.

Ik heb een boek geschreven. Ook al is dat nog niet af. En dat was eigenlijk de dag. Waarop ik dacht van ja. I want to be the woman who wrote a book. Dus dat is de echte reden van het verhaal. Het boek is ook nooit bedoeld. Om in de winkel verkocht te worden.

Het was voor mij echt. Hoe word ik the woman who wrote a book. Zodat ik die volgende stap kan zetten in mijn leven. En dat is ook echt belachelijk stom. Vanaf het moment dat je zegt. Ik heb een boek geschreven. Dan gebeurt er iets aan de andere kant. Bij de persoon met wie je aan het praten bent.

Oh jij bent de boek. Jij stelde me net ook voor als auteur. Ik ben eigenlijk helemaal geen auteur. Ik heb ooit mijn theorie in 150 pagina's opgeschreven. En ik heb daar inderdaad. Ik heb dat laten drukken op papier. Maar dat is allemaal keisimpel vandaag. Je kunt bij wijze van spreken naar de HEMA website gaan.

En een boek schrijven. Dat is allemaal zo moeilijk niet. Maar het is zo die waarde die je krijgt. Op het moment dat je zegt. Ik heb een boek geschreven. Oh maar dan ben je belangrijk. Dus het is zo. En dat was toen een beetje mijn doel.

Ik wil zo die volgende stap maken. En toen zei Jim tegen mij. Dan moet je een boek schrijven. En dat heb ik gedaan. En dat was wel een super leuke oefening. Want ik had natuurlijk wel een theorie. En mijn boek is niet waardeloos. Wat er in mijn boek staat.

Dat is waardevol. In ieder geval voor mij. En voor de mensen die ik eruit heb kunnen helpen. Maar toen was het doel echt van. Ik wil de vrouw zijn die een boek schrijft. En jouw boek. Wat is dan zo de. De hoofdboodschap.

Dat jij in jouw boek wilt. Nergens naar boven brengen. Wat ik daar eigenlijk zeg is van. Kijk presenteren is niet moeilijk. Je kan ook gewoon een gesprek voeren met mensen. Dus maak het maak het niet zo groot. Stop eigenlijk met presentaties geven. Maak het.

Maak het simpeler. Drie dingen zijn erin belangrijk. Ten eerste. Wat kom ik hier eigenlijk doen. Wat wil ik bereiken. Mijn boodschap. Mijn boodschap is niet de titel van mijn presentatie. Dat is niet mijn boodschap.

Mijn boodschap is wat wil ik veranderen. Tussen het binnenkomen. En het buitengaan van de mensen. Wat moet er dan veranderen. Want je wilt iets veranderen in hun hoofd. Of nu op de podcast. Voordat de mensen luisterden. En nadat de mensen luisteren.

Ja daar moet iets veranderen. Anders hadden ze net zo goed niet kunnen luisteren. Twee is je publiek. Je toegroep. Voor wie doe ik dat dan eigenlijk. En hoe zitten ze erin. En waarom moeten zij dit willen. En nu ook hier.

Waarom moeten zij willen luisteren naar onze podcast. En drie is mindset. En mindset is. Ja wie moet ik dan zijn. Hoe moet ik mij voelen op dat moment. Als wij hier nu een podcast gaan doen. En ik voel me eigenlijk super slecht vandaag. En ik ben eigenlijk moe.

Vandaag. Ja allee Ben. Geef mij je volgende vraag eens. Allee maar ik zal daar even op antwoorden. Dat gaat niet werken. Dus wie hebben de mensen nodig. Dat ik vandaag ben. En dat is geen toneel spelen.

Maar dat is wel. Een stukje bij jezelf oproepen. Want wij zitten hier nu gewoon aan mijn keukentafel. Ik heb hier vanochtend ontbeten met mijn zoon. En nu zit ik hier met jou. Maar ik heb toch een andere mindset. Dan wanneer ik hier vanochtend met mijn zoon aan tafel zat. Ik heb nu een mindset waarbij ik denk.

Oké dus. Dus mensen zoals Ben. Mensen zoals Stacy. Mensen zoals mijn zonen. Die gaan hier naar luisteren. Oké. Dus ik ben eigenlijk nu tegen hun aan het spreken. Welke mindset hoort daar dan bij.

Ja dat je eigenlijk. Uw boodschap een beetje gaat vervormen. En aanpassen aan de mensen die er voor jou zitten. Uw boodschap. Maar ook uw gevoel. Hoe wil ik mij dan nu voelen. Want bijvoorbeeld. Stel ik vraag jou om aan je oude klasgenoten.

Een presentatie te geven. Of ik vraag jou om die exactisatie. Zelf de presentatie te geven. Aan tien heel belangrijke directeuren. Directeur van de Post. Directeur van de Telenet. Directeur van Proximus. Dat is dezelfde presentatie.

Maar waarschijnlijk ga je voor die directeuren veel zenuwachtiger zijn. Sowieso. En dat zit eigenlijk in je hoofd. De vraag is. Ga jij een betere Ben zijn. Wanneer je heel zenuwachtig bent. En. Wie hebben die directeuren eigenlijk nodig dat jij bent.

Is dat goed voor die directeuren dat jij keizenuwachtig bent. Of zou het voor die directeuren. Eigenlijk veel beter zijn. Wanneer jij dezelfde relaxte Ben bent. Wanneer je voor je klasgenoten zou staan. Dus de vraag is eigenlijk. Wie heeft jouw publiek nodig dat jij bent. En welke mindset hoort daarbij.

Hoe moet jij je dan voelen. Hoe moet jij dan. Does that make sense wat ik zeg of niet. Ja ik vraag me dan een beetje af. Je. Je wilt ergens zeggen dat je sowieso jezelf moet zijn. Maar toch. Een beetje.

Je moet nadenken aan wie dat er voor je zit. Ga je dan niet toch een beetje. Jezelf gaan aanpassen of of je taal. Je gaat vooral. Je gedachten aanpassen en hoe je je voelt aanpassen. Dus op het moment dat ik ergens binnen stap. En vlak voordat ik binnen stap denk ik. Als ze mij maar wel leuk gaan vinden als ik het wel goed genoeg doe.

Wat als ze mij niet tof vinden wat als ze mij niet slim genoeg. Wat als ik een moeilijke vraag krijg. Dan is mijn mindset op een bepaalde manier. Wanneer ik dat kan voorbereiden en ik zeg ook altijd mindset moet je voorbereiden. Hoe wil jij je voelen. Vlak voordat je dat podium opstapt. En wanneer je zegt van ik wil dat podium opstappen. En dan wil ik mij super goed voelen en dan wil ik er heel veel zin in hebben.

En dan wil ik echt kei blij zijn om die mensen te ontmoeten. Want stel je voor dat ik hun kan helpen. Als je met die mindset het podium opstapt. Dan ga je een totaal andere persoon zijn. Absoluut beide personen zijn nog altijd ben dus geen toneel spelen. Maar het is wel even je gedachten switchen. En ja dat is dat is een stukje. Ja.

Je zou jezelf ook een pep talk geven misschien. Maar het is geen toneel spelen want je bent nog steeds jezelf. Als je je zo voelt. En ik zeg bereid dat dan gevoel. Sorry bereid dat gevoel dan voor. Hoe wil jij je op dat moment voelen. En dat kan je oproepen. Je kan voordat je dat podium opstapt.

Ga je even naar de toilet. Doe even de deur dicht. Pak je dat briefje erbij. Hoe wil ik mij nu voelen. Dan lees je dat. En dan zeg je ja zo voel ik mij. Yeah. En dan zet je van mijn part een muziekje op.

Weet ik veel. Queen. Don't stop me now. Weet je. En dan. Oké goed. Zo wil ik mij nu voelen. En dan stap je dat podium op.

Dan ga je een heel andere presentatie geven. Ja. Ik vind het echt heel prachtig. Hoe dat je gewoon door die intentie. Gewoon ervoor te kiezen van. Hoe wil ik mij voelen. Hoe kan ik mij voelen. Dat je op die manier van een plaats van angst.

Naar een plaats van enthousiasme eigenlijk gaat. Een plaats van kracht. Ja. Ja want angst. Angst dat vertaalt zich in adrenaline in jouw lichaam. Ja. Maar excitement. Spanning.

Leuk. Is ook adrenaline in jouw lichaam. Ja. Het is maar hoe je het vertaalt. Dus gebruik die adrenaline op een positieve manier. In plaats van de angst in te gaan. En dat zijn dan weer die stemmetjes. Wat als ik het niet goed genoeg doe.

Gebruik die adrenaline voor excitement. En zeg. Wat als er één persoon is in de zaal. Wie ik iets kan geven. Waardoor. Bam. Die het licht ziet. Ja.

En dan ga je zelf ook. Veel meer van genieten zeker. Dan is het veel leuker. Ja. Absoluut. Ik wil graag nog even ingaan op die mindset. Van het presenteren. Van het praten voor mensen.

Je hebt al die mindset nodig van. Ervan genieten. En wat als ik iemand kan helpen. Maar wat zijn zo'n praktische tips en tricks. Wat normale mensen. Of jonge mensen. Mensen gelijk ik bijvoorbeeld. Direct kunnen toepassen.

Je hebt al gezegd bijvoorbeeld. Want even ervoor. Met die intentie. Je even gaan afzonderen. En denken van. Ja. Ik ga. Ik ga ervan genieten.

Ik ga. Als er één iemand is. Wie ik iets kan bijleren. Wat zijn zo nog bepaalde tips of tricks. Of mindset shifts. Die je hebt voor. Voor mensen die. Willen verbeteren op dat vlak.

Ja. Ik denk. Dat we. We hebben allemaal zo. Ons patronen. De dingen die gebeuren. Vaak is dat geen verrassing. Ik weet dat van mezelf.

Maar. Drie weken voordat ik iets moet doen. Vind ik het altijd fantastisch. De dag voordat ik iets moet doen. Word ik altijd ineens dood zenuwachtig. Dat is altijd hetzelfde. Dus. Wat heb ik bijvoorbeeld gedaan.

Ik heb voor mezelf. Beslist van. Drie weken. Wanneer ik het nog leuk vind. Dan ga ik alvast een checklist maken. Die ik de dag. Voordat ik het moet doen. Kan gebruiken.

En daar staan ook een aantal dingen in. Waarom. Waarom is het ook alweer een goed idee. Dat ik dit ga doen. Zet dat op papier. Nu. Je zult erachter komen. Dat er een heleboel.

Dingen altijd hetzelfde zijn. Als je daar voor jezelf. Een soort handleiding. Van kunt gaan maken. En kunt gaan zeggen van. Hé. Dit kom ik altijd tegen. Hoe kan ik daar de volgende keer.

Mee omgaan. En schrijf dat eens op. Zet dat in je agenda. Maak. Maak voor jezelf. Kleine. Maar voor mij zit het wel. Heel erg.

In die rustige momenten. Moment waarop je zenuwachtig bent. Of het moment waarop je. Waarop het niet gaat. Dat is niet het moment. Waarop je moet gaan nadenken. Over hoe kan ik dit fixen. Nee.

Kijk vooral naar. De momenten. Waarop het heel goed gaat. Wat kan ik. Wat kan ik nu opschrijven. Voor straks. Wat wil ik. Wat wil ik vasthouden.

Van dit moment. Bijvoorbeeld. Een van de dingen. Die ik. Heel veel gebruik. Als mindset. Is de mindset. Ik ga nieuwe vrienden maken.

Toen jij hier net binnen kwam. Ik had jou nog nooit ontmoet. Maar ik was al super blij. Dat je kwam. Ik had zoiets van. Ah leuk. Ik ga iemand nieuw ontmoeten. Die is met toffe dingen bezig.

Podcast. Die weet hoe dat werkt. Ik ben al wel ouder. Wat ga je hier allemaal doen. Met je computer. En je draadjes. Kei cool. En die mindset.

Die werkt voor mij heel goed. Om een bepaalde Peggy te zijn. Dat is nog altijd ik. Dat is geen toneel spelen. Nu vandaag. Was dat makkelijk. Omdat het in mijn eigen huis is. Maar als ik morgen bij een klant ga.

En die ik voor de eerste keer ontmoet. En laat ons zeggen. Dat dat de CEO is. Van een groot bedrijf. En dat het toch een beetje spannend is. Dan denk ik. Ja. Eigenlijk wil ik op exact dezelfde manier binnenstappen daar.

Ik wil niet daar binnenstappen met. Ik ben Peggy. En ik kom mijn bedrijf verkopen. Nee. Ik ben Peggy. En wauw. Vandaag ga ik iemand nieuw ontmoeten. Hoe tof is dat.

En die CEO gaat ook voelen. Hé. Die zit er helemaal anders in. Dus je krijgt een heel andere dynamiek. En dat is iets wat voor mij heel goed werkt. Ja. Dat is ook direct een heel leuke energie. Om ontvanger van te zijn.

Want dat heeft direct een zeer positieve invloed. Op de conversatie. Op de interactie. Op alles eigenlijk. Als je al met die mooie mindset daar naartoe gaat. Ja, want stel je voor. Ik kan me voorstellen dat er mensen zijn die luisteren. Die soms sollicitatiegesprekken hebben.

Ja, naar een sollicitatiegesprek gaan we vanuit een klassiek idee naartoe. Van oei, nu moet ik mezelf gaan verkopen. Oei, hoe gaat die andere naar mij kijken. Maar wat als je daar nu eens naartoe stopt. Met het idee. Hé, ik ga vandaag misschien wel mijn nieuwe baas ontmoeten. Hoe tof is dat. Ik ga eens kijken wat dat die eigenlijk allemaal doet.

Wat ik daarvan kan leren. En zelfs als die mij niet aanneemt vandaag. Wil ik toch vandaag iets leren van die persoon. Dan stel dat je met die mindset. Want dat is ook een mindset. Naar dat gesprek gaat. Dan stap jij binnen. Met een leergierigheid.

Met een bepaalde open blik. Met een bepaald enthousiasme. Van hé, leuke nieuwe persoon. Ik ben benieuwd wie jij bent. En niet met. Oh jeetje, hallo. Ja, ja, ik hoop dat jij mij goed genoeg vindt. En ik hoop dat ik de juiste kleren aan heb.

En ik hoop dat ik geen fouten maak in mijn gesprek. Ja, dat is een heel andere ontmoeting hè. Ja. En welke invloed. Denk je dat dat verschil van mindset. Kan hebben op jouw leren. Als je de mindset vergelijkt. Van die angst.

En wat heb ik aan. Dit en dat. En wat als het niet goed gaat. Als je die mindset vergelijkt. Met die positieve mindset. Van oh, ik ga iemand nieuw leren kennen. Oh, wat kan dit mij opleveren. Wat kan ik leren.

Als je die twee mindset's vergelijkt. Waarom denk je dat dat zo'n groot verschil is. En wat kan dat van invloed hebben op jou als persoon. Ik ben ervan overtuigd. Dat jouw mindset je gedrag gaat bepalen. Dus hoe jij je voelt. Gaat bepalen hoe jij je gaat gedragen. En hoe jij je gaat gedragen.

Gaat bepalen hoe je overkomt. En hoe je overkomt. Gaat bepalen hoe de anderen met jou omgaan. Ja, welke invloed heeft dat. Ik vind de film Yes Man. Ik weet niet of je die ooit gezien hebt. Het is geweldig. Zo extreem zou ik het niet doen.

Maar kijk eens naar zo'n film. Want ik vind dat wel fantastisch. Ik weet niet wat het verschil gaat zijn. Ik weet wel dat je een veel leukere dag gaat hebben. Wanneer jij alleen. Al denkt. Hé, ik ga een leuke nieuwe persoon ontmoeten. Dan moet ik wel goed genoeg zijn.

Dus je gaat in ieder geval een leukere dag hebben. Dan vind ik al een goede winst. En wat er daarna gebeurt. Dat kan ik niet voor jou invullen. Maar het moet wel leuk blijven. Ja, je gaat ook. Inderdaad al een leukere dag hebben. Maar ik denk ook gelukkiger zijn.

Als je start. Dan een plaats van mogelijkheden. In de plaats van angst. En wat als het niet goed gaat. Natuurlijk nooit goed genoeg. Ik bedoel, het kan altijd beter. Ik zie altijd wel andere mensen. Die het beter doen dan ik.

Of die een toffere job. Weet ik dan nu even niet. Die misschien een grotere auto. Of een groter huis. Of een beter lief. Of een betere figuur. Of mooiere kleren. Altijd wel iets.

Glas vol. Glas leeg. Glas half vol. Glas half leeg. Zo dat je er naar kijkt. Maar ook dat is niet erg. Je mag allemaal ook best wel een keer een rotdag hebben. Ik heb ook weleens dagen dat ik denk van.

Oké, vandaag Netflix en chocola. Dat is de beste invulling van mijn dag. En dat is ook oké. Ik denk alleen als jij je. Nee, ik weet alleen. Als jij je er bewust van bent. Dat op de momenten die even cruciaal zijn. En dan bedoel ik bijvoorbeeld een sollicitatiegesprek.

Of je verdediging van je examenwerk. Of een ontmoeting. Die je gaat hebben. Die impact kan hebben op jouw leven. Als je dan bewust bent van het feit. Hoe ik mij op dat moment voel. Gaat een hele grote impact hebben. Op wat er zich gaat afspelen.

Hoe wil ik mij dan voelen. Omdat je weet dat je een beetje gespannen bent. Ik bedoel, doe dit niet voor je verjaardagsfeestje. Dat is helemaal prima. Maar als je weet van. Ik ga dat heel erg lastig vinden. Als je het op die momenten gebruikt. Dan denk ik dat je dat heel veel gaat opleveren.

Ik vind dat woord dat je zegt. Bewust. Al heel belangrijk. Want dat is de eerste stap. Naar verbeteren eigenlijk. Eerst bewust zijn. Van hoe je je moet voelen. Of bewust zijn dat er iets is waaraan je kan werken.

Heel waardevol. Om dat bewustzijn te gaan creëren. Het is uiteraard ook een heel groot doel van Let's Interact. Om vooral jongeren te activeren. Om groot te durven denken. En hun ware potentieel na te streven. Hoe denk jij over de term. Het ware potentieel.

Het ware potentieel. Ja. Ik denk dat we allemaal. Zoveel meer kunnen. Dan we doen. Dat weet ik eigenlijk gewoon zeker. Er zijn ook heel veel studies naar gedaan. Maar voor mij nog belangrijker dan het grote potentieel.

Is wat wil je echt. En ik vind dat eigenlijk ook een hele moeilijke vraag. En ik zie dat ook met mijn eigen kinderen. Die zijn 16 en 19. Die moeten nu al weten wat ze willen. Wat ze willen studeren. Wat ze willen worden. Ja.

Weet dat maar eens. Wat je wil. We maken dat vaak heel groot. We vragen dat ook aan kleine kinderen. En wat wil je later worden. Brandweerman, politieagent of juf of zo. Ja. Wat is je volgende stap.

En ik denk dat dat een hele belangrijke is voor mij. Ook in mijn eigen leven. Nog elke dag. Elk telefoontje dat ik krijg. Want ik krijg de raarste aanvragen. Mensen die mij dingen vragen. Zie je dit zitten. Zie je dat zitten.

Is dit wat ik op dit moment te doen heb. Is dit wat ik op dit moment wil. En als het is wat ik wil. Dan mag ik het ook loslaten. En erop vertrouwen dat het potentieel daar echt wel is. En het dus gewoon gaan doen. En ervoor gaan. En de belangrijke.

Of de bekende uitspraak. Je hoeft niet de hele trap te zien. Om naar boven te geraken. Als je gewoon de volgende tree maar ziet. Daar geloof ik heel hard in. En als ik mijn leven terugkijk. En zo connecting the dots afterwards. Ja dan is dat elke keer tree per tree gegaan.

En wist ik echt begot niet. Waar die trap überhaupt naartoe ging. Of tegen welke muur die stond. En dat is oké. Dat is helemaal oké. Voelen. Is dit wat ik wil doen. Is dit wat ik te doen heb.

Dat klinkt misschien een beetje vaag. Wordt dit mijn volgende stap. Ja of nee. Omdat ik het voel. En dan pas de vraag stellen. Kan ik het eigenlijk. Want het kunnen. Dat is een kwestie ook vaak.

Met mensen praten. Vragen durven stellen. Mensen willen ook heel graag helpen. Dus ja. Rijk maar uit naar mensen die jou. Die jou daarin kunnen steunen. Of die jou daarin kunnen helpen. En doe het maar.

Want dat is het ergste wat er kan gebeuren. Dat het niet lukt. Als je het niet gedaan hebt. Dan lukt het sowieso niet. Dan sta je niet verder of niet minder ver. Als je die kans niet hebt genomen. Dus ga daar maar voor. Potentieel.

Ja potentieel wordt vooral geblokkeerd. Door al die overtuigingen die we hebben. En die stemmetjes. En ook ouders die ons willen beschermen. Toen ik vertelde tegen mijn vader. Dat ik naast Saoedi. Die Arabië ging om opleidingen te geven. Toen had mijn vader wel zoiets van.

Ondanks dat mijn vader mij altijd heel hard gesteund heeft. Begrijp mij niet verkeerd. Maar die had wel zoiets van. Maar wat ga jij daar doen? En daar zit toch ook een stukje. Angst op. Beschermen op. Ik wil niet dat je faalt.

Ik wil niet dat je pijn doet. Ik wil niet dat je verdrietig bent. Maar ja. Uiteindelijk was het een van de mooiste opdrachten. En toch heel veel anekdotes die ik er aan overgehouden heb. Voor al mijn verhalen die ik vertel. Dus doe maar gewoon. Ja.

Ik denk dat het vooral ook belangrijk is. Om niet bang zijn om eens te falen. Want hoe ga je anders groeien en leren. Dat is zo hè. Ja. En dat vind ik ook wel leuk. Als je zo van die boeken kijkt. Er staan zo wat boeken van Steve Jobs.

En van Prince. En van Elon Musk. En daar staan al hun megagrote fuck-ups in. Ja. Lees dat soort boeken. Want dat geeft je ook heel veel moed. Als je ziet hoe vaak zij al gefaald hebben in het leven. Ja.

Dat je dan denkt van. Oké. Ik kan nog wel even. Ja. Ik vind het leuk dat je dat aanhaalt. Van mensen zoals Steve Jobs. Of vooral Elon Musk. Ik heb daar ook boeken over gelezen.

En inderdaad. Als je ziet. Hoe hard dat die gefaald hebben. Bijvoorbeeld Elon Musk. Hoeveel raketten dat er van hem al zijn ontploft. Waar hebben wij dan eigenlijk schrik voor? Ja. Hoe klein is deze stap eigenlijk.

Waar wij dan bang zijn om te zetten. Dat zet dat wel in perspectief. Maar dat is voor jou die grote stap hè. Ja. Het is niet omdat hij toevallig een raket laat ontploffen. En jij moet morgen. Bij wijze van spreken. Een meisje op date gaan vragen.

Het ene is niet belangrijker dan het andere. Dat is op dat moment jouw raket. En dat is ook oké. Dat is ook oké hè. Ik wil dat ook zeker niet minimaliseren. Maar stel je wel de vraag van. Ja wat is nu eigenlijk het ergste wat er kan gebeuren. Dat is inderdaad een belangrijke vraag.

En is dat allemaal zo erg? Ja. Ja. Dus stel dat dit moment de eerste keer is dat iemand hoort over de term het ware potentieel. En dat dat de eerste keer is dat iemand begint te geloven dat er meer in hem zit. Of in haar zit. Dan waar dat hij nu zit. Hoe kan iemand beginnen.

Of die tocht beginnen naar een betere versie van zichzelf. Wat zijn zo'n eerste stappen dat iemand zou kunnen nemen? Ja. Ik stel vaak een aantal vragen. De eerste vraag die ik wel eens stel is. Stel je nu voor dat je een kaartje zou krijgen. En op dat kaartje staat. Alles wat jij vandaag doet gaat 100% lukken.

Het is zo'n prophecy die je ontvangt. Er komt een geest uit een fles en die zegt. Beste Ben, vandaag krijg je van mij een volle dag. Alles wat je vandaag doet gaat vandaag lukken. Wat zou je dan doen? Leuke vraag. En schrijf die dingen dan eens op. Wat zou je dan doen?

En dan de volgende vraag. Wat maakt dat je die dingen vandaag niet doet? Omdat ik dat kaartje niet gekregen heb. Ja oké, goed. Maar wat zou er dan kunnen gebeuren? En dan gaan we daar zo wat dieper op in. En eens kijken. Wat houdt jou eigenlijk tegen?

What's holding you back? En dat zijn vaak ook wel echte drempels. Zoals geld. Of tijd. Of niet weten waar te beginnen. En dan ga ik vaak op zoek naar. Wat is nu dat eerste stapje? Wat je gaat doen.

Want we maken dingen vaak zo groot. Ja, ik wil mijn eigen bedrijf. Ik wil mijn eigen bedrijf beginnen. En dan moet ik honderd klanten hebben. Nee, nee. Eén klant om te beginnen. Wie zou die ene klant kunnen zijn? En je eigen bedrijf beginnen.

Nee, geef je job nog niet op. Word zelfstandige in bijberoep. Of doe het van mijn part gewoon gratis. Ga op zoek naar één persoon. Voor wie je dat zou kunnen doen. Begin gewoon ergens. Maak het kleiner. Maak het allemaal niet zo groot.

Maak het niet zo moeilijk. En maak het niet zo belangrijk. Want dat heb ik ook wel heel hard. Ik werk met heel veel CEO's. Met grote bedrijven. Grote namen. Internationale mensen. Maar hoe belangrijk zijn we nu allemaal?

En denk je nou echt dat de wereld vergaat? Je bent geen hartchirurg. Sorry dat ik het zeg. Tuurlijk, als jij hartchirurg bent. En je hebt een slechte dag. En je doet het fout. Dan overlijdt de patiënt. Dat is een behoorlijke impact.

En ook dat gebeurt gewoon. Want als je die operatie niet zou doen. Dan ging die patiënt sowieso dood. Maar maak het niet zo groot. Dus als jij morgen faalt. En zelfs mediaschandalen die we voorbij zien komen bijvoorbeeld. De wereld draait gewoon door. En wij denken soms oei nu is het eind.

Maar dat is niet waar. Ik vind dat heel mooi. Dat je zoiets heel groot en misschien overweldigend. Kan een beetje dissecteren. En wat kleiner kan maken. Dat het zoveel meer behapbaar is. En dat je veel meer moeite hebt om eraan te beginnen. Dan heb ik nog een leuke vraag voor jou.

Hoe zie jij jouw eigen potentieel? Vind je dat je al volgens dat ware potentieel aan het leven bent? Of is er nog een plaats? Of een persoon naar wie je jezelf ziet evolueren? Hoe zie jij jouw potentieel? Ik ben ook gewoon nog steeds een klein meisje. Ik ben ook gewoon nog het kleine meisje dat af en toe kei onzeker is. Dat dan denkt van wat kom ik hier nu eigenlijk doen?

Wat kom ik hier nu vertellen? Wie zit hier op te wachten? En dat is een continue strijd. Wat doe ik met wat ik te bieden heb? En wat houdt mij tegen? Ik denk dat ik de laatste tijd voor mezelf minder bezig ben met wat is mijn potentieel. En meer bezig ben met wat wil ik echt in de wereld zetten. En dat ik dat momenteel.

Omdat ik wel denk. Hoe ga ik dat zeggen? Ik denk wel dat ik de dingen doe. Op het moment dat ik. Wat ik al zei. Ik ben best wel naïef. Ik zeg dan gewoon ja. En dan kan ik niet meer terug.

En dan doe ik ze wel. Dus in die zin denk ik wel dat ik al best wel veel potentieel van mezelf heb mogen inzetten. Niet altijd vrijwillig. Want als ik er tussenuit had kunnen knijpen had ik het waarschijnlijk liever wel gedaan. Maar ik heb het wel altijd gewoon gedaan. En dat ik nu vooral echt bezig ben met wat wil ik nu eigenlijk? Wil ik mijn potentieel nog inzetten voor grote bedrijven en belangrijke CEO's? Wil ik misschien mijn potentieel gaan inzetten voor jonge meisjes?

Wil ik mijn potentieel misschien gaan inzetten voor vluchtelingen die hier zijn? Wil ik mijn potentieel of een combinatie? Ik doe momenteel wel een combinatie van dingen. Maar daar ben ik nu veel meer mee bezig. Omdat ik ben nu 47. Ik heb al heel veel fantastische dingen mogen doen. Ik denk tussen 30 en 40 word ik ook veel meer bezig met mezelf te bewijzen. Een stukje bevestiging krijgen van de maatschappij.

Kijk ik heb een boek geschreven. Kijk ik ga een keynote geven. Alles op Facebook. Op LinkedIn zetten. Ik merk ook dat die behoefte er minder is. En dat ik nu meer zoiets heb van ja. Wat wil ik nu nog echt? Wat wil ik nu nog echt doen?

En welke mensen wil ik graag raken, inspireren, helpen? Dat is een beetje een andere fase. En wat ik misschien ook nog wel wil zeggen is. Het is niet omdat jij het potentieel hebt. Dat je het ook moet doen. Het is niet omdat jij het potentieel hebt. Stel je voor je zou een topvoetballer kunnen zijn. En iedereen zegt tegen jou.

Maar Ben, je kunt bij FC Barcelona gaan spelen. Als dat niet is wat jij wil. Hoef je dat ook niet te doen. Dus het is niet omdat je het potentieel hebt. Dat je het ook moet doen. Ik heb dat vroeger wel heel vaak gedacht. Als je dat kunt. Dat is ondankbaar als je dat niet gebruikt.

Want andere mensen hebben die talenten niet. Ik ben nu wel veel meer van de overtuiging. Blijf dicht bij jezelf. Maar ga wel op zoek. Waarom doe ik het niet? Doe ik het niet omdat ik het niet durf? Of doe ik het niet omdat ik het niet wil? Dat vooral.

Want stel dat je dan achteraf beseft. Ik had het eigenlijk wel gewild. Dan ga je met enorm veel spijt zitten. En dat zou je op voorhand een beetje moeten weten. Ja, dat is voelen. Iets wat daarbij aansluit. En daar ben ik ook eens benieuwd naar in jouw leven. Wat zijn zo'n zaken in de nabije toekomst waar je in het bijzonder naar uitkijkt?

En alweer, dat kan op professioneel vlak zijn of persoonlijk vlak. Ja, ik ben dit jaar heel veel aan het reizen. Privé. Vroeger reisde ik heel veel voor mijn werk. En dan koppelde ik wel eens twee, drie dagen daaraan vast. Dit jaar heb ik mijzelf beloofd om elke maand één week op reis te gaan. Wow. En dat is mij bijna elke maand gelukt.

En zo ben ik dit jaar in mijn eentje met een rugzak door Noorwegen getrokken. Over de hoogvlaktes van de Hardangervida. Ik ben een week met mijn zoon naar Portugal geweest. Ik ben een week met mijn andere zoon naar Schotland geweest. Altijd gewoon met een tentje en een rugzak hoor. Dus het is echt niet dat ik de lotto gewonnen heb. En in september ga ik een week met mijn vader met de boot, de ferry, naar Noorwegen terug. En gaan we met de trein een reis maken door Noorwegen.

Daar kijk ik enorm naar uit. Mijn vader is onlangs tachtig geworden. En het lijkt me heel fijn om op deze leeftijd en zijn leeftijd nu waar dat het hele opvoedverhaal zo aan weg is. Ja, om zo nog eens een week met z'n tweeën als gelijkwaardige personen rond te trekken. En de gesprekken die we gaan hebben. Uiteraard Noorwegen is ook prachtig mooi. Maar het gaat mij wel vooral ook om de gesprekken die we zullen hebben in de trein over het leven en over van alles en nog wat. Daar kijk ik enorm naar uit.

Ja. Ik denk dat dat nu het eerste is dat in mij opkomt. Ik ging het net zeggen van die gesprekken dat dat gaat opleveren en die momenten dat jullie samen gaan hebben. Dat is onbetaalbaar eigenlijk. Ja. Gaat heel mooi zijn. Ja, en ik vind dat sowieso op reis. Ook met mijn twee zonen ben ik apart op reis geweest.

Ook heel bewust apart. Hm. Om ook die momenten te kunnen hebben. Dat was echt wel heel fijn. Dat is echt waardevolle quality time. Ja, absoluut. Prachtig. Ik kan er niet naast kijken.

In mijn linker ooghoek zie ik hier een prachtige boekenkast. Hm. En ik ben ook zelf een enorme fan van boeken. Ik vind dat super waardevol. En zeker omdat je gewoon door een boek te lezen je kan verdiepen in de kennis en de ervaring en het levenswerk van één persoon. En nu ben ik eens benieuwd naar of dat er bepaalde boeken zijn die een enorme invloed hebben. Op jou als persoon en op jouw leven. Hm.

Ja, ik lees heel veel spirituele boeken. Hm. En ik ben altijd een beetje aan het twijfelen. Kan ik dat zeggen in mijn werk of niet? Want is dat dan niet te vaag? Ik ben ongelooflijk geboeid door alles wat boeddhisme is. Ik ben zeker geen boeddhist. Maar ik vind zoveel mooie dingen in die leer die ik ook in mijn zakelijk leven heel veel gebruik.

Eckhart Tolle bijvoorbeeld. De Nieuwe Aarde of De Kracht van het Nu. Dat zijn voor mij heel mooie boeken waar ik heel graag in lees. En waar ik dan de dingen uithaal waarvan ik denk van hé, daar kan ik een vertaalslag maken naar het werk wat ik doe. Ja. En zijn er dan zo bepaalde punten in dat boek die nu bij jou naar boven komen? Die dan een bepaalde invloed op jou hebben gehad? Hm.

Hm hm hm hm hm. Want bijvoorbeeld in het boek van Eckhart Tolle wordt er heel veel gepraat over de pijnen die we allemaal hebben. En die de oorzaak zijn voor bepaalde reacties die we hebben. Dus eigenlijk de trauma's, de wonden, de pijnlichamen. En dat we die ook vaak opzoeken. En als ik dan kijk naar teamdynamieken in bedrijven waar ik heel veel rond werk ook. Ja, dan zie ik ook die kleine meisjes en kleine jongetjes die daar eigenlijk gewoon zitten. Want uiteindelijk, ik zei het net zelf al hé, ik ben nog steeds dat kleine meisje.

Jij bent nog steeds dat kleine jongetje. En zelfs mijn vader van 80 is ook nog steeds dat kleine jongetje. Want we hebben gewoon ons dingen. En dat vind ik heel mooi om te kunnen blijven zien. Het kind in de mens. En dat is zowel het kleine bange kind en het beschadigde kind om het misschien zo te zeggen. Als ook het blije kind en het spelende kind. Hm.

En dat is misschien iets wat ik nu zo even bedenk. Ja. Mooi. Ik dacht, ik moest er iets over zeggen als ik die mooie boeken daar zag. Ja. En dat is heel waardevol. Allright. Ik ben dus benieuwd, nu dat we richting een uurtje gaan.

Stel dat er mensen zijn die meer willen leren over public speaking, over communicatie en over hunzelf ontwikkelen als persoon. Dus ja, voor de mensen die daar meer over willen leren of die jou bijvoorbeeld willen contacteren. Hoe of waar kunnen zij jou vinden? Ja, ik zou zeggen ga gewoon naar mijn website of ga naar mijn LinkedIn. Stuur mij een berichtje en kom me een voorstel. Ja.

En die website is? www.on-stage-expertise.com. Allright. Ja. Of gewoon Peggy Overmeer op LinkedIn. Ja. En dan stuur mij een berichtje. En weet je, ik heb op dit moment niet iets standaard, een formule.

Ik zeg van, oh, nu kun je je inschrijven voor. Ik heb natuurlijk mijn boek. Dat kan je lezen. Dat is allemaal prima. Ja, waar kan je dat vinden, dat boek? Wel, momenteel is hij uit druk. We zijn een vierde druk aan het doen. Die wordt volledig gerebrand.

Ook onder de nieuwe naam, Peggy Overmeer. Want Peggy Richie was mijn oude naam. Dat was mijn getrouwde naam. Ik ben ondertussen gescheiden. Dus ik ben terug naar de originele versie gegaan. Peggy Overmeer, dat klinkt internationaal wat minder sexy. En dus binnenkort komt het boek uit onder die naam. Maar aangezien ik nu al slecht ben met puntjes op de i zetten,

sleept het een beetje aan, zal ik even kort zeggen. Nee, heb je een idee? Denk je van, hé, dit zou leuk zijn? Neem contact op met mij. En ik vind het echt leuk om nieuwe dingen te doen. Ik heb dat net ook al gezegd. En heb je een idee en denk je van, hé, ik heb een paar medestudenten of een paar vrienden of een paar mede, weet ik veel.

En we willen graag eens iets doen. Oké, bel mij en we zullen eens kijken of we iets leuks kunnen organiseren. En ja, kom maar op. Oké, dat is heel leuk dat je daar zo open en... Ik zeg niet dat ik overal ja op ga zeggen. Nee, maar ik ben zelf ook continu op zoek naar wat is die volgende tree. Ik heb dat niet uitgestippeld. Mijn bedrijf heeft ook geen strategie.

Dat klinkt misschien helemaal niet zo commercieel als ik dat zeg of zo professioneel als ik dat zo zeg. Ik heb geen strategie. Ik kom dingen tegen en dan denk ik van, oké, is dit wat ik wil doen? Is dit wat ik voel? En ja, let's talk. Ja. Het geeft je ook wel de vrijheid om in het moment te beslissen van

welke kansen ga ik grijpen? Welke paden ga ik instaan? Ja. En ik heb wel, de laatste tijd ben ik steeds mee met jongeren aan het doen. En dat voelt wel heel erg goed. Ik wil wel dingen doorgeven. En ik wil ook wel de spiegel hebben van jullie generatie. Want jullie kijken zo anders naar dingen.

Jullie leven in een wereld van Insta en van TikTok en van... Ja, ik zit nog steeds op Facebook. En mijn kinderen zeggen echt serieus, mam, alstublieft. Ja. Weet je, kom maar. En mijn waarheid is maar mijn waarheid. Omdat ik, ja, dat is mijn levenspad geweest. Jullie waarheid is een hele andere waarheid, want jullie zijn digitaal geboren.

Ik kom uit een analoge tijd met twee televisie-senders en geen afstandsbediening. Dus ja, kom maar. Allright. Zijn er dan nog bepaalde zaken die je wilt meegeven als afsluiter? Ja. Zorg dat het gewoon leuk blijft. Weet je, we nemen dingen heel serieus. Mijn levensmotto is echt, het moet wel leuk blijven.

En tuurlijk moet je je dingen doen en je moet je verantwoordelijkheid opnemen. En als je iets wilt bereiken, moet je er ook wel hard voor werken. Daar geloof ik echt wel. Maar als het niet leuk is, ben je volgens mij het verkeerde ding aan het doen. Dus kijk voor jezelf, hoe kan ik het leuk houden? Hoe kan ik het leuk maken? En als het echt niet leuk is, dan moet je misschien je zeilen aan de andere kant opzetten. Wauw.

Ik vind dat een prachtig punt om bij af te sluiten. En Peggy Overmeer, ik zou je enorm willen bedanken voor jouw tijd. Al die waardevolle inzichten die je hebt kunnen naar boven halen. En voor het prachtig open gesprek. Enorm bedankt. Super, heel graag gedaan. En jij bedankt om mij weer eens te laten nadenken over alle vragen die je mij gesteld hebt. Heel graag gedaan.

Leuk, dankjewel. Dankjewel voor het luisteren naar deze episode van De Leuven. Hopelijk heb je je laten inspireren en kan je de inzichten die je hier hebt gehoord toepassen in jouw eigen situatie. Hou zeker ook onze Instagram pagina letsinteract.be in de gaten als je meer wilt leren over deze onderwerpen. Of als je op de hoogte wilt blijven van nieuwe podcasts, cursussen enzovoort. Ik was je host Ben de Konink en ik zie jou heel graag terug bij de volgende aflevering van de Let's Interact podcast. Tot dan!