Transformeer Je Leven met Zelfinzicht en Balans

Welkom beste luisteraar bij Ben's Mentors. Een podcast gefocust op vooruitgaan in het leven met business en persoonlijke groei. Op deze podcast gaat je host Ben de Koning in gesprek met boeiende mensen van wie jij en ik veel kunnen leren. Geniet van de podcast. Dag Marie, dankjewel om mij hier uit te nodigen in deze mooie locatie eigenlijk. Waar zijn we nu? We zijn nu in de coworking space van David Lloyd in Eregen. Dat is een plek waar ik gemiddeld vijf dagen per week kom sporten.

En ik kom hier ook regelmatig werken. Ze hebben nu net een nieuwe coworking space ingericht. En ik vond dat eigenlijk wel een hele mooie opportuniteit om de setting hier te gebruiken. Ja, absoluut. Ja, ik doe de podcast dus met video en altijd droom ik zo van een mooie achtergrond, een mooie setting. En het is weer heel mooi gedukt, dus dankjewel om dat mogelijk te maken. Graag gedaan. We hebben elkaar leren kennen op de Belgian Podcast Awards een paar weken geleden.

Dat was een zeer warme kennismaking, vond ik. En wat daarmee direct al aan jou opviel, vanaf het moment dat ik bij jou aan tafel kwam, was die energie, die levensgoesting. En dan na het tafelen, als we dan even hebben gebabbeld, kwam al direct een compliment dat mij heel warm maakte. En je vertelde daar zaken die ik niet had verwacht en die het nog specialer maken hoe jij nu in het leven staat. Dus ik wil jou heel graag de kans geven

om daar zo uitgebreid als je wil over te praten. Maar ik ben even iets vergeten. Zou je misschien kort willen schetsen wie je bent en wat je doet in het leven? Mijn naam is Peggy Marie Bracke. Bracke is mijn adoptienaam. Dat is ook de enige naam die ik ken, want ik ken mijn natuurlijke ouders niet. En ik ben onderbewustzijnscoach en traumacoach. Dus dat wil zeggen dat ik werk met onderliggende belemmeringen.

Dat stemmetje dat zegt van je kunt dat niet, je bent niet goed genoeg. wat gaan andere mensen van u denken alle dingen die u tegenhouden om de beste versie van uzelf te zijn dat vind ik al een super interessant onderwerp, die belemmerende gedachten en dat onderbewustzijn

want vaak zijn we onszelf eigenlijk aan het saboteren of maken we onszelf blaasjeswijs terwijl we dat niet echt doorhebben ik hoorde jou ook al praten over adoptie en zelf en traumacoach enzo dus laten we dan

Eerst eens naar jouw verhaal, naar jouw leven stappen. Vooral je jeugd dan, om een beetje meer te begrijpen waarom je trauma coach en high impact coach bent geworden. Ja, mijn leven is vrij turbulent gestart. Ze hebben mij ter adoptie afgestaan in een weeshuis in Deurne, bij Antwerpen. En dan hebben ze mij daarna ondergebracht in een gezin dat geen echte stabiele, veilige thuissituatie aanbood. Dus ik ben als kind eigenlijk al heel snel in overlevingsmodus gegaan.

En dan zijn er allerlei dingen gebeurd in ons gezin die maakten dat het heel turbulent was, dat er geen mogelijkheid was om zelf te ontplooien, om veilig op te groeien, gewoon toekoe. En dat bepaalt iemand, dat drukt een stempel. En toen ik negen was, is mijn adoptievader overleden na een zesjarige strijd tegen kanker. En is mijn adoptiemoeder in een totale freeze gevallen. Apathisch.

Die zat heel de dagen in de zetel. Die was niet meer in staat om te koken, om voor de kinderen te zorgen, om überhaupt voor zichzelf te zorgen. En ik zag dat en ik kon daar niks aan doen. En ik wilde weten wat er daar aan de hand was. En heel mijn systeem had zoiets van, ja, maar. En ik ben dan, ik denk dat ik twaalf was, dat ik in de bibliotheek bij de volwassenen mocht boeken gaan kiezen, omdat ik de kinderafdeling allemaal had gelezen.

En dan ben ik echt beginnen boeken lezen over psychologie. Omdat ik wilde begrijpen, ik wilde bevatten, ik wilde verstaan. omdat dat mij dan iets of een houvast gaf, want ik had heel weinig houvast in mijn leven. En dan zijn er nog allerlei dingen gebeurd. Ik ben seksueel lastig gevallen geweest. Ik heb van alle dingen meegemaakt en die rugzak werd maar zwaarder en zwaarder telkens. Mijn adoptiemoeder had dan ook nog een kindje geadopteerd, waar ze met heel goede intenties van dacht van ik ga ervoor kunnen zorgen,

dat gaat mij een nieuwe zin in het leven geven. Maar dat werkte zo natuurlijk niet. Dat werkte niet en mijn zus werd dan heel slecht behandeld. En ik kwam dan in opstand en de situatie is geëscaleerd. En ik heb op mijn achttiende citroen, nee, een appelsiem, naar mijn adoptiemoeder haar hoofd gegooid. En zij heeft mij toen op straat gezet. En ik was achttien en ik stond met toen honderd Belgische franken, dat was zo'n briefje, in mijn broekzak.

En dat was het enige dat ik had. En ja, ik had toen twee opties. Dat was ofwel ook onderuit gaan en in de slachtoffermodus gaan, maar dat staat niet in mijn boek. En dan ben ik heel hard beginnen te werken om mijn zus ook daar buiten te krijgen. Ik ben ook naar de rechtbank gestapt. En ik heb mijn moeder ook laten ons uit haar rechten zetten als caregiver. Maar mijn rugzak werd zwaarder en zwaarder en zwaarder. En ja, de klassieke methodes hielpen niet.

Ik ging wel naar een psycholoog en een hele lieve dame die echt heel vriendelijk en geduldig naar mij luisterde. Dat loste niks op. En dan ben ik op een gegeven moment in een depressie terechtgekomen. Mijn toenmalige huisarts heeft me toen antidepressiva voorgeschreven. Rond mijn begin dertig ben ik terechtgekomen in een alcoholverslaving. Ik had weer een een heel zwaar traumatisch gebeuren meegemaakt.

En drank was voor mij de vlucht. De pleister op de wonden. Dat in combinatie met de antidepressiva. Geen goed plan. Mijn schildklier was uitgeschakeld, dus ik moest daar hormonen voor nemen. Ik had ook heel vaak kistes en hele zware bloedingen. Dus ze gaven mij daar dan ook zware hormonen voor. Dus heel mijn lichaam, ik kreeg pijnen in mijn lichaam, ik kreeg arthrose in mijn lichaam.

De artsen wilden mij opereren en ze wilden in mijn nek en in mijn rug twee metalen pinnen zetten. Allee ja, heel mijn lichaam was echt een gevangenis eigenlijk, waar ik in zat. Ik had ook, even terug, toen ik een jaar of 14, 15 was, heb ik bulimie gehad. Nam ik tot 40 laxeerpillen op een dag en ik at maar. Dus over geest dat in een lichaam vastzit, I know it. En dat heeft toch wel... Ik heb zo'n hele tijd aan het aanmodderen geweest, omdat ik eigenlijk geen oplossing wist.

Totdat ik enkele jaren geleden, dat is al nu 10, 12 jaar geleden, terecht ben gekomen bij iemand die de methode van Matt Hudson toepaste. en die heeft op één sessie, denk ik, 70% van mijn rugzak kunnen ledigen. En dat was echt zo. Ik kwam daar buiten. Ik weet zelfs niet meer hoe ik naar huis ben gereden. Ik heb geslapen voor de eerste keer in mijn leven. Was ik veilig, moest ik niet de hele tijd alert zijn en kon ik slapen.

Dus ik heb geslapen gelijk in een blok, ik weet al niet meer hoeveel uur, maar zo weg aan zijn huis. en gaandeweg mijn jaar dat erna volgde begon ik meer en meer te ontspannen en te kunnen genieten van het leven

want ik was veilig mijn huidige leven werd niet meer gedefineerd door mijn verleden ik kon in het nu leven en ik kon naar de toekomst kijken en dat was voor mij zo'n game changer ja ik werd gewoon

mezelf meer en meer. Omdat al die externe factoren die in die rugzak hadden gezeten op die tijdlijn, mij niet meer definieerden. En dan, ja, dan nieuwsgierig als ik ben, wilde ik

die methode snappen, ben ik één opleiding gaan volgen, twee opleidingen, drie opleidingen. En ondertussen vandaag, in 2024, heb ik honderdduizend euro al geïnvesteerd in opleidingen. omdat ik wil blijven leren

ik wil blijven mezelf ontplooien en ik wil daarmee ook mensen nog beter kunnen helpen ik vind het wat ik heb meegemaakt mag mijn toekomst niet definiëren en dat is ook zo voor andere mensen

en ik beschouw het als mijn doel mijn missie om mensen te kunnen helpen met hun bagage en met hun belemmerende overtuigingen. Want als je uit de vierde wereld komt waar ik vandaan kom, wij hadden geen warm water.

Na het overlijden van mijn vader hadden wij geen warm water. Wij hadden geen verwarming. Ik weet nog hoe watermeloen. Ik was gek op watermeloen. Wij konden dat niet betalen. Dus dat was zo eens één keer om de zoveel tijd dat ik eens een watermeloen mocht eten. Dus ik heb echt pure armoede gekend.

En dat is een brainwashing dat je krijgt. Van ja, het leven is moeilijk en het leven is beperkt. En het leven bestaat uit hard werken om dan toch nog maar niet toe te komen. En dat is allemaal niet waar. Dat zijn allemaal programmaties die niet reëel zijn. Je maakt je eigen realiteit. En vanaf het moment dat je die kennis hebt en je kunt dat implementeren, dan is alles mogelijk.

Prachtig. Dank je wel om dat even te delen. Ik kan geloven dat het niet super makkelijk is om terug te gaan in de tijd en die dingen zo wat te herbeleven. Maar ik vind het heel moedig dat je daarover kan praten. En vooral hoe je steeds door bepaalde keuzes hebt gemaakt op je twaalf beginnen lezen, op je achttien op je eigen benen moeten staan beginnen werken in plaats van andere zaken te gaan doen.

om zo steeds voor jezelf te kiezen, ook al gaat het dan weer even moeilijk. Dus ik vind het al heel chapeau dat je dat hebt gedaan en dat je daar nu ook andere mensen mee wilt helpen. Ik ben zeer benieuwd naar een paar zaken van de verhaal. Op je twaalf zei je dat je volop begon te lezen en begon te leren. En aangezien dat het al niet zo'n supermakkelijke jeugd was, neem ik aan dat je ook al anders in de wereld stond dan je leeftijdsgenoten.

Dus dat vele leren over psychologie en hoe dat de mensen in elkaar zitten. Hoe heeft dat jouw omgang met jouw leeftijdsgenoten, bijvoorbeeld op school of daarbuiten, beïnvloed? Ik was een houten kaalste op school. Ten eerste,

ik had niet de juiste kleding, dat andere meisjes wel hadden. Ik mocht niet bij vriendinnetjes thuis gaan spelen. Er mochten bij mij thuis ook geen vriendinnetjes over

de vloer komen. Dus mijn moeder leefde heel geïsoleerd. Dus ja, ik werd ook verplicht om in die isolatie te leven. En als je... Ten eerste, als je ter adoptie wordt gesteld,

dan heb je een... Ze noemen dat... Ik vind dat een beetje een oneerbiedig woord, maar ze noemen dat het bodemloosheidssyndroom. En dat wil zeggen dat een kind wil gezien worden, wil geliefd worden. En dat gaat echt constant op zoek naar bevestiging.

Maar dat is echt zo intens. Je bent een pleaser, je wil door iedereen geliked worden, je wil de beste zijn. Ik was een strever. Als ik 99% op 100% had, was ik niet tevreden, want ik wilde 100% hebben. En ik wilde de beste zijn, zodanig dat ik toch maar gezien en herkend zou worden. Dus ik heb eigenlijk een heel eenzame jeugd gehad. Omdat ik thuis geen warmnes had en op school ook niet.

Dus voor mij was die bibliotheek ook weer een soort vlucht. Ik kon in die boeken vluchten en dan was de buitenwereld er niet. En dan kon ik gewoon in mijn wereldje leven. Ik heb in mijn leven zo'n aantal van die vluchtgedragingen gehad. Bijvoorbeeld positieve en ook negatieve. Wandelen met mijn hond. Wij hadden thuis honden. Ik wilde niet in dat huis zijn.

Ik was daar niet gelukkig. Ik voelde mij daar niet goed. Dus wat deed ik als ik thuis kwam van school? Ik pakte de honden. Ik deed die aan de lijband. En ik ging uren wandelen met die honden. Gewoon om maar buiten te zijn. Dat is een gewoonte dat ik vandaag nog steeds heb.

en die wel positief is. Maar dus ik wilde telkens naar andere oorden, naar andere opportuniteiten, naar andere plekken waar ik mij wel veilig en gezien en goed voelde. Oké. Heel chic dat je dan toch... Ik weet het woord er niet voor, maar dat je dan toch de keuze maakte

om iets te doen waarin je je veilig voelde en dat het misschien iets beter was, bijvoorbeeld gaan wandelen, gaan lezen, dat je dan toch, in plaats van je te laten meeslepen, iets doet dat goed voor je is. Als je dan 18 was en op straat werd gezet met amper een paar euro's in je zak, wat zijn dan de eerste stappen die je hebt genomen? Waar slaap je? Wat ga je doen die eerste dagen, die eerste weken? Wat heb je gedaan om dat toch weer een beetje in handen te nemen?

25 frankstukken gewisseld in de gazettenwinkel gelijk dat we in Antwerpen zeggen, in de krantenwinkel 20 frank in de payphone gestopt en een vriendin van school gebeld en gezegd van ik sta op straat, mag ik bij jou overnachten die jaarouders hebben mij binnengenomen voor een aantal weken maar dat kon ook niet blijven duren

en dan ben ik in het uitgangsleven een man tegenkomen die zei van ha, je kunt bij mij terecht. Ik heb een huis en ik heb twee slaapkamers. Als je wilt mag je bij mij komen overnachten. Dat was geen goed plan. Die man was verslaafd aan drugs en die ging zo naar heavy metal of hardrock optredens.

En als hij dan thuis kwam was hij helemaal opgefokt en dan sloeg hij mij in de altaar. Mag ik te slapen in bed? En die plukte mij bij mijn haren naar het bed. En dan sloeg hij mij. Ik heb hier nog altijd een lied tekenen. Hier nog altijd. Dus dat was ook geen goed plan.

Dus ja, dan op die moment... Kun je nergens naartoe. Ik kon nergens naartoe. En dan had ik het idee van... Ik heb geld nodig. Zodat ik een huurwaarborg kan betalen. en dat ik ergens naartoe kwam. Dus ik ben heel hard beginnen te werken.

Ik heb in mijn leven 70, 80 uur weken gedraaid om financieel vooruit te kunnen geraken. En dan heb ik vrij snel een appartement voor mezelf kunnen bemachtigen. En van daaruit ben ik dan vertrokken eigenlijk. En hoe kijk je daar nu op terug, naar die periode van 0 tot 18? Is dat eerder zo'n vloek of zie je dat als een zegen dat je nu zo sterk hebt gemaakt? Niks is een vloek en niks is een zegen. In het leven krijgen we op ons pad hetgeen wat we kunnen dragen.

En ik weet dat ik daar heel veel mensen nu mee ga laten stijgen. Het heeft ook geen zin om daar te gaan over analyseren of demoedig over te zijn. Het was wat het was. En ik ben vooral dankbaar dat ik in mijn leven een aantal mensen ben tegengekomen die mij wel hebben geholpen en die mij wel wilden steunen en die wel hun huis of hun hart of hun oor openstelden voor mij. En ik zou vandaag hier niet zitten mocht ik dat leven niet gehad hebben. Dus alles heeft voor- en nadelen.

Alles is yin en yang. Er is geen schaduw zonder zon. En er is geen zon zonder schaduw. Dus de dingen zijn zoals ze zijn. En ik heb daar heel veel wijsheid mee kunnen opdoen ook. En ik kan daardoor ook mensen heel empathisch helpen. Want ja, mijn klanten, ze mogen bijna met eender wat bij mij komen. Ik kan mij daarin inleven, omdat ik zoveel dingen zelf heb meegemaakt.

Dus ik ben buiten mijn opleidingen, heb ik het ook ondergaan. En dat geeft twee hele mooie steunpalen waar we kunnen op werken. Die real life experience is inderdaad nog iets anders dan je kan leren uit een boek bijvoorbeeld. Nee. Nu ben je coach op een hoog niveau en help je mensen op een zeer intensieve manier om het beste uit zichzelf te halen en traumas weg te werken. Laten we nog eens even kijken naar die periode daarvoor.

Daarvoor heb je ook nog interessante dingen gedaan. Dus vanaf dat je begon te werken tot een aantal jaar geleden dat je coach werd. Wat is er in die tussenperiode gebeurd? Ik was van kind af aan geboeid door mooie dingen. Mooie materialen van kleding, muziek. Allerlei dingen die het leven mooi maken, aangenaam maken. En op mijn zestien ben ik in het weekend beginnen te werken. Ook gedeeltelijk om thuis weg te kunnen zijn.

Daarnaast ook omdat ik het leuk vond om nieuwe dingen te leren. En ik kon centjes verdienen. Dus dat was voor mij een win-win-win situatie. Dus ik begon in het weekend te werken, zowel in een kledingsboetiek als in een restaurant waarvan de chef-kok uit een Michelinsterre-restaurant vandaan kwam. Die had zijn eigen restaurant opgestart. En die mensen hebben mij ook geleerd wat eten was. Want ik kende...

Bij ons was dat bliketen. Dat was gefabriceerd eten, goedkoop eten. Daar was niks van verfijning bij. Dus die mensen hebben mij echt ook wel geleerd wat dat lekker eten was. Ik heb de kans gehad om via hen ook een sommelieropleiding te doen. Dus voor mij gingen er allemaal werelden open, deuren gingen open. Dat was echt zo van wow, dat en dat en dat en dat. Dus toen ik dan op straat stond, ben ik gaan werken overdag in de textiel en s'avonds in de horeca.

en dan heb ik eigenlijk twaalf jaar voor een Belgische kledingslijn gewerkt en dan op een gegeven moment ging hij met zijn collectie met de producties naar China daarvoor waren de producties nog heel veel in België want België was echt een modeland wij waren echt op modegebied waar wij een gekend land op wereldniveau en die producties werden allemaal naar het buitenland ondergebracht voor het financiële aspect. En die kleding, die kwaliteit was niet meer goed

en dat resoneerde niet meer met wie ik was, omdat ik wil voor alles in mijn leven staan voor kwaliteit. En dan heb ik beslist om na twaalf jaar mijn ontslag te geven bij mijn toenmalige baas en dan ben ik zelfstandige geworden. Dan spreken we van het jaar 2006. En dan ben ik eigenlijk de eerste concept showroom gestart in België. Dus ik had een showroom geopend waarin winkels konden collecties kiezen, maar concept. Kleding met de juwelen, met de schoenen, met servies erbij, met alles samen.

Een beetje zoals Colette in Parijs, de toenmalige boutique, die bestaat ondertussen ook al niet meer. Maar de winkeliers begrepen dat niet. Want toen had je een schoenwinkel en je had een juwelenwinkel en je had een kledingwinkel en een interieurwinkel. Maar die mixten de collecties niet door elkaar. Dus die begrepen dat niet. En ik vond het heel belangrijk om de producties ook in België of toch op z'n minst in Europa te laten doorgaan.

Dus ik ging echt op zoek naar kleinschalige producties die mijn hart met een ziel... Dat is de essentie van mijn leven. Als mijn hart en mijn ziel er niet in zitten, dan hoeft het voor mij niet. En dus zo ben ik eigenlijk meer en meer kleinschalige ontwerpers beginnen te verzamelen. Ik had al contacten met ontwerpers van de Academie van Antwerpen omdat ik die ook al coachte om hun collecties meer verkoopbaar te maken. En dan had ik zoiets van, ja maar ja, als ik nu als kleine label kan ik niet terecht bij die fabrikanten,

omdat we te klein zijn. Maar als ik die van jou en die van jou en die van jou en ik breng die allemaal samen, dan word ik wel een grote klant bij dat atelier. En zo ben ik dan productieagent ook geworden. En was ik eigenlijk zowel coach voor de ontwerpers, was ik productieagent en was ik de distributiekamaal naar de boutiques toe. in de Benelux. En dat was

een zeer boeiende periode, maar ook keihard werken, omdat ik was ook heel vaak aan het reizen om die fabrikanten te bezoeken en alles te superviseren en alles in goede banen te leiden.

En ik had van het zakelijke aspect absoluut geen kaas gegeten. Dus ik heb mij toch echt verschillende keren echt wel laten beroven. Dat winkeliers niet zo netjes waren, dat ze mijn factuur niet betaalden.

Dat ze hun zaak lieten failliet gaan om dan een paar dagen later een nieuwe zaak op te starten. En dat al mijn geld ging naar het betalen van mijn personeel. Ik had keuze en ik kon zelf failliet gaan.

Maar dan zagen die mensen die voor mij gewerkt Ik had hun geld ook niet. Of ik kon mijn spaargeld erin pompen. Dus heb ik dat gedaan. En dat heb ik dan toch ook... Ja, twaalf jaar is heel frappant dat het telkens twaalf is geweest. Heb ik toch twaalf jaar gedaan. Tot de dag dat Matt Hudson mij aanbood om bij hem in de praktijk te komen.

Werken als coach, therapeut, practitioner. En dan had ik zoiets van... Ja, dit is de next step. En toen opnieuw heb ik op straat gestaan. Want ik had de sleutels van mijn loft, van mijn huurcontract, stopgezet. Sleutels overhandigd. Ik had al de merken stopgezet. En ik ging begin september starten in het center.

dat de mat zou open doen in België. En drie dagen voor de opening hebben de investeerders zich teruggetrokken. Is het centrum niet open gegaan. En ik stond daar zo. Zonder werk. Zonder showroom. Zonder centrum. Niks.

En dan heb ik heel veel geluk gehad dat een dame uit Schilde, die ook practitioner is, Brida, die heeft me echt onder haar vleugels genomen. Maar ik zeg het, ik heb zo'n paar engeltjes in mijn leven gehad. En die heeft mij ook echt gepusht, echt wel. Van, jij kunt dat, komaan, doe. En die heeft mij letterlijk, niet letterlijk, figuurlijk in het zwembad geduwd. En dan ben ik beginnen te spartelen.

En zo ben ik mijn eigen praktijk dan opgestart. En dan meer en meer opleidingen gaan volgen. en meer en meer dingen gaan bijstuderen. En op een gegeven moment, ik werkte toen met particulieren, en op een gegeven moment had ik een wachtlijst van zes maanden. Mensen stonden echt bijna bij wijze van spreken in de rij, omdat die methodes zo hands-on zijn, die zijn zo snel, die zijn zo efficiënt. En dat gaat dan mond-tot-mond reclame.

Ik deed 160 op een maand, dus vijf dagen per week. En ik zat tegen mijn financieel plafond. Ik kon niet meer vragen van kostprijs per sessie. Maar ik kon ook niet meer uren werken dan dat ik deed. Dus ik stevende af op een bore-out. En aangezien ik nu wel en toen ook al heel dicht bij mezelf sta, herken ik heel snel wanneer ik off-balance ben. Dus ik had echt zoiets van, ja, ik wil hier iets aan doen,

want ik wil niet terug naar een depressie of een burn-out. En dan ben ik Catherine van der Water tegengekomen en dan heb ik beslist om mij in het high-end coachingmilieu te begeven. En nu werk ik dus met ondernemers. en is mijn kwaliteit van leven zo vooruit gegaan. Ik werk veel minder uren, maar ik lever heel veel aan de klanten. Dus dat is een hele nieuwe manier van zaken doen. En dat heeft voor mij ook heel veel herconditionering, herprogrammatie gevraagd.

Want ja, als vierde wereldkind in het H&M terechtkomen, komen, dat is echt zo van een totaal andere manier van zijn. Je stapt echt in een nieuwe identiteit eigenlijk. En dat laat mij nu toe.

Ik heb een pleegzoon die in het weekend bij mij komt. Dat laat mij nu toe om in de vakanties vrij te nemen. Dat die bij mij kan zijn. Dat ik beschikbaar ben. Ik kan nu zelf de beste versie van mezelf zijn.

Ik kan vijf dagen per week naar hier komen. yoga doen, zwemmen, mediteren. Ik mediteer elke ochtend. Ik ga met een hond wandelen. Ik heb een heel straks schema van self-care. Dat maakt dat mijn resonantie hoog blijft. En dat ik ook aan mijn klanten optimaal die service kan bieden die zij ook verdienen eigenlijk.

Dat vind ik ook iets heel interessants, wat je daar op het einde zegt van voor jezelf zorgen. Ook al ben je heel veel aan het werken en veel waarde aan het leveren. Dat voor jezelf zorgen, dat vind ik iets heel interessants. Je merkt dat bij veel mensen als ze beginnen ondernemen, of zelfs als ze maar gewoon aan het werken zijn, als werknemer, dat ze heel veel werken, want ze willen hun werk gedaan krijgen,

ze nemen daar verantwoordelijkheid over, wat wel heel mooi is, maar ze vergeten dan het belangrijkste om dat werk mogelijk te maken, en dat is zichzelf, om voor zichzelf te zorgen. En waarom vind je dat zo belangrijk? En hoe krijg je dat in jouw leven geïncorporeerd? Dat is een keuze. Zo simpel is het. Alles is een keuze.

Een bewustwording ook vooral. Ondernemen is topsporten. Als je een goede ondernemer, een goede business wilt hebben, dan is dat topsport. En dan vraagt dat een soort discipline. van een stevige basis te hebben die jou draagt als ondernemer. Vroeger dacht ik ook dat sporten en mediteren, dat dat activiteiten waren die buiten de 9-to-5-categorie viel.

Tot ik enkele jaren geleden iemand hoorde zeggen die zei ik mediteer twee uur per dag en dat is mijn werk. ik had zoiets van dat vind ik wel een interessante ik mediteer ook elke dag 1 à 2 uur en ik implementeer dat nu bij mijn

dagtaak ik beantwoord mails ik doe goals ik betaal rekeningen, ik mediteer ik doe yoga, dat hoort allemaal bij elkaar en vanaf het moment dat je die mindshift kunt maken

en je voelt het resultaat ook van dat mediteren, van die yoga doen, al die dingen, ja, dan kan je op korte tijd ook veel meer werk verzetten, zit je energie beter, stroomt ook alles veel beter en vloeit het ook als het ware veel organischer in elkaar. Dat is iets heel boeiend en heel belangrijk, dat je je focust op jezelf goed krijgt in een goede mindset. zitten en dan gaat de rest ook beter gaan. Dus in plaats van

dat te zien als ik zal het wel doen wanneer ik er tijd voor over heb. Essentie. Ja, neem je dat bij de prioriteiten en maak dat ook de rest makkelijker en sneller en beter mogelijk. Ondernemen is 80% energie

en 20% strategie. Ja, dat heb ik ook al andere ondernemers horen zeggen. Je bent zelf het product. Jouw energie gaat bepalen hoe hard je andere mensen gaat kunnen helpen.

Dat is eigenlijk iets fantastisch, want dat bewijst ook dat je zelf beter kan worden door in jezelf te investeren. En daar wil ik het eerlijk nog graag mee over hebben. Je zei dat je heel veel hebt geïnvesteerd in jezelf en van alle cursussen hebt gedaan, overal. Wat zijn zo bepaalde dingen in die cursussen dat je hebt geleerd, waarvan jij vindt dat het eigenlijk algemene kennis moet zijn? alles begint met de bewustwording van je onderbewuste kan je dat even

dat is eigenlijk de sleutel ons onderbewuste is 95% van de tijd lopende 5% zijn wij maar bewust als je weet dat ons hersen ons lichaam stuurt per seconde 11 miljoen bytes

naar onze hersenen. Per seconde, 11 miljoen bytes. Ja? Ons onderbewuste zet daar een spamfilter voor en laat van die 11 miljoen bytes 50 stukjes door.

50 bytes. Dus wij leven allemaal in een staat van hypnose. Ons onderbewuste, dat zijn zo'n gatekeepers die ons niet bewust willen laten worden, want ja, dan gaat er verandering komen.

En ons onderbewuste is geprogrammeerd om ons te doen overleven, niet een kwaliteit van leven geven. Dus dat onderbewuste zegt gewoon heel simpel van als we dat gisteren en weergisteren op die manier gedaan hebben, dan gaan we dat vandaag en morgen ook zo doen, want we hebben het overleefd. Dus al die informatie die die status quo zou kunnen laten shiften, dat wordt afgestoten. Dus wij leven allemaal met een ingebouwde spamfilter.

Vanaf het moment dat je dat beseft en je kan daaraan gaan werken, dan is er een opening. en nieuwsgierigheid is de motor om uit eender welke stress-negatief spiraal te komen. Want vanaf het moment dat jouw prefrontal cortex aangaat, daar waar het studeren en de nieuwsgierigheid zit, dan kom je in beweging. En dan kan je met die awareness, met die kennis, kan je controle krijgen over dat onderbewustzijn.

En als dat onderbewustzijn en die bewuste geest samenkomen en die werken samen in plaats van tegen elkaar... Magic. Dat is wel iets zot. Ik zat, terwijl je dat aan het uitleggen was, even te denken. Want mensen die dit horen en zoiets hebben van bullshit, misschien is dat dan ook zo'n manier om zichzelf te beschermen tegen... Ja, om zichzelf zo wat comfortabel te houden, om zichzelf te beschermen van de waarheid.

Maar ik houd het graag ook heel praktisch in deze gesprekken, in deze podcast. Dus ik vraag me ook af, je hebt dat onderbewustzijn, je hebt dan een deeltje bewustzijn. Stel je beseft dan, oké, ik ben niet volledig in controle, mijn onderbewustzijn bepaalt 95% van wat ik doe. Jou, je wordt er bewust. Hoe kan je dan daar verder mee aan de slag gaan? Daar zijn heel veel verschillende methodes voor. Ik werk met mijn klanten.

De eerste sessie dat we samenzetten, dat is drie, vier uur. Mijn website staat twee uur. Ik denk dat ik het nog nooit in twee uur heb kunnen doen. Het is drie, vier uur en dat is echt puur theorie. Dat is pure knowledge dat ik heb opgedaan met al mijn andere coaches en opleidingen. Ik heb ook een syllabus geschreven waarin de essentie zit dat mensen dienen te weten. En dan ga je die kennis implementeren.

En dat vraagt consistentie. Dat vraagt echt een hele grote inzet van echt dagdagelijks daar tijd voor te maken. Je kan maar resultaat krijgen hoe meer moeite en tijd je er aan wil besteden in het begin. Dat is zoals leren autorijden. De eerste keer dat je daar zit en je moet schakelen en je moet met je voeten en je moet het sturen. Dat is heel veel informatie en dan blokkeer je en dat lukt niet. en dat doorzetten. En eens dat je dat in je hebt,

dan gaat dat vlotter en vlotter en vlotter in op je duurste keel. Ik vind het ook een super vergelijking. Want in het begin is dat inderdaad zoeken. En als je leert schakelen, val je tien, twintig, dertig keer stil. Opnieuw. Nu is dat zo'n automatisme. Dat is een programmatie in je onderbewustzijn geworden. Een heel bijzondere zin dat ik jou hoorde zeggen of dat ik las van jou was

wat we zien is een perceptie van onze eigen realiteit gebaseerd op onze belevingen en interpretaties. Als ik dat las dacht ik gewoon ja dat is gewoon zo. Dus wil je dat eens wat meer toelichten van waar dat juist komt en wat dat al juist betekent voor ons? de realiteit is voor iedereen de realiteit en is voor iedereen anders we kijken naar de zaken vanuit onze beleving vanuit de toekomst vanuit het verleden

en dat bepaalt onze toekomst dus mijn realiteit is helemaal anders dan jouw realiteit en het besef dat je die realiteit kunt aanpassen Aanpassen is de sleutel tot de deur van geluk.

Ik heb ooit Matt Hudson weten zeggen... It's a perfect day to have a perfect childhood. Je kan steeds je verleden anders definiëren. Ik zou nu vandaag ook kunnen zeggen... en mijn adoptiemoeder heeft dit en heeft dat. Maar dan ga ik in de slachtoffermodus zitten. Je kan ook anders kijken naar wat er gebeurd is. En vanaf het moment dat je die afstand neemt om te kijken,

koppel je de emotie los van het observeren. En dan pas kan je door een heldere bril kijken. Dat is iets heel boeiend, hè? Dat we allemaal dezelfde wereld zien, maar door een andere lens of door een andere bril, waardoor we die volledig anders beleven. En dezelfde dingen die gebeuren, dat we daar een andere waarde aan geven of een andere betekenis. Dat is echt iets heel zot. Laten we nog eens teruggaan naar die coaching.

Want dat vind ik een super interessante business. En mensen die high impact coach zijn en zich focussen op het hogere segment, die gaan ook voor meer impact, voor meer waarde gaan. Dus leg eens uit welke waarde jij juist aanbiedt voor de mensen die dan met jou werken. Ik ben getraind om mensen te lezen. En dat intimideert sommige mensen, dat weet ik. Om mensen te lezen, om te zien waar hun belemmeringen zitten.

Maar die belemmeringen weten zij zelf niet. Want remember, je onderbewustzijn gaat je beschermen. Dus je onderbewustzijn gaat niet tegen jou zeggen van, oh, hier zit een werkpuntje. Vanaf het moment dat je weet, hier zit een werkpuntje, dan is dat maar een topleger. Dat is eigenlijk niet belangrijk. Dat kan je ook

zelf doen. Waar ik mee werk, is die essentie. Ik noem dat een trechter. Alles start ooit ergens. En dat punt, als we daaraan kunnen sleutelen, en we kunnen

dat ontwarren, en we kunnen dat ruimte geven, dan komt al de rest ook vrij. En dan zijn er opportuniteiten. Ik zie mensen op twee, drie maanden zo

openbloeien. Ik zie mensen die camera schuw waren nu voor een camera praten. Ik zie mensen beslissingen nemen die impact heeft op hun business, op hun privéleven, op hun kinderen, op hun

relaties, op alles gewoon. Omdat die knoop ontward wordt. En vanaf het moment dat die klant weet en voelt, en vooral dat, het zijn die twee

die met elkaar in dezelfde richting dienen, te kijken, dat onderbewuste en dat bewuste, vanaf het moment dat die twee samenkomen en samenwerken, ja, dan kan je zoveel. Ik zeg het ook heel vaak,

we worden geboren met oneindig potentieel. Als baby kan je alles. en het is met het opgroeien de conditionering van

de maatschappij, van de omgeving waarin we opgroeien, dat onze vleugeltjes worden gekortzwikt en dat we niet kunnen vliegen maar ik ben het bewuste bewijs dat je kan vliegen dus het is die awareness creëren

onderbouwd met het wetenschappelijke, want dat vind ik ook heel belangrijk dat dat fundament er is en is dat ik dat fundament heb mogen rechtzetten samen met mijn klant, dan kan die klant beginnen te bouwen. Hoe kan ik dat juist zien, die beginpunten waar het probleem of de struikelblok ontstaat? Waarschijnlijk heb je daar een halve dag voor nodig om dat uit te leggen misschien,

maar is er een manier om uit te leggen hoe je precies met die beginpunten aan de slag gaat? Dat is voor iedereen anders. Ik noem de methodes dat ik gestudeerd heb, mijn kennis noem ik een kruidenkast. En ik ga beginnen te koken. En ik ga dat en dat en dat samenvoegen. Geen één sessie is hetzelfde. Ik zal mij ook spiegelen aan de klant

om het beste resultaat te kunnen verkrijgen bij die klant. Wat ik tegen jou zeg, gaat niet dezelfde impact of niet dezelfde binnenkomen bij iemand anders. Dus voor mij, op dat gebied ben ik een soort chameleon op dat moment. Om met die persoon samen te kunnen dansen. Om zo het beste en snelste resultaat te krijgen. Dat is een boeiende business. Het gaat nooit twee keer hetzelfde zijn.

Het is altijd iets anders, wat variatie in je werk. Geen twee klanten zijn hetzelfde. Dus echt iets heel tofs. Plus op die klant die vandaag bij mij zit, is volgende week iemand anders, ouwe. Oeh, amai. Ah ja, dus die gaat volgende week al helemaal anders bij mij binnenkomen. Dus heeft dat weer een nieuwe manier nodig. Kan je zo eens een voorbeeld geven van een transformatie, een succesvolle transformatie

dat je hebt zien gebeuren bij iemand dat je hebt geholpen? Hoeveel wil je? Als er al eentje aan naar boven kan komen. Ik ben eens benieuwd naar de verandering van het leven dat dat teweeg kan brengen bij iemand. Als je die traumas kunt loslaten. Als je die beperkende overtuigingen, waardoor we het zo meteen ook eens over gaan hebben. Als je die kunt loslaten en als je gewoon in je schoenen staat als de sterkste persoon dat je kan zijn. Ik ben eens benieuwd hoe dat dat...

Of dat je daar zo'n voorbeeld van hebt. Van iemand dat je hebt zien doen. Ik moet geen namen noemen. het verhaal erachter. Het mooiste verhaal, denk ik... Goh ja, er zijn er zoveel. Ik denk nu aan twee verhalen eigenlijk. Dat was toen dat ik nog wel met particulieren werkte.

Er was een balletdanser die bij het Ballet van Vlaanderen danste. En die heel zwaar aan de cocaïne verslaafd was. en die man die had een vreselijke traumatische jeugd meegemaakt en die had die cocaïne nodig om die beelden troebel te houden, want anders

kon die niet functioneren maar dat was wel een heel getalenteerde danser, want anders kan je niet bij het ballet van Vlaanderen dansen en die is bij mij binnengekomen en na één sessie stond hij de tweede sessie voor de deur en de deur ging open

en die stond daar fris gewassen. Ik word weer emotioneel als ik dat terugdenk. Ze had heel lang zwart haar, dat blonk. Daarvoor was dat zo grauw. En die stond daar en die zei, ja, zegt hij me, ik heb sinds onze sessie niks drugs meer gebruikt. Ik ben terug aan het koken voor mezelf. Ik heb terug zin in het leven.

Ja, dat was fantastisch om te zien. jij werkt over een lange tijd samen bij mensen wij hebben drie soorten trajecten wij hebben een drie maanden traject en daar gaan we echt één ding aanpakken iets waar je

tegenaan loopt als klant dat je zegt ik heb al zoveel dingen gedaan en toch blijft dat iets dat mij tegenhoudt dus dat is specifiek één ding dan heb ik een negen maanden traject Dat is een heel mooi transformerend traject. Daar gaan we echt verschillende lagen aanpakken.

Gaan we ook verschillende identiteiten aanpakken. Daar kunnen we werken. Wie ben ik als dochter? Wie ben ik als zus? Wie ben ik als zaakvoerder? Wie ben ik als echtgenoot? Wie ben ik als moeder of vader? Daar kunnen we echt verschillende facetten aanpakken

die allemaal gekanaliseerd worden. Want alles komt bij elkaar. Want de zaakvoerder is die persoon. Ik krijg evenzeer klanten bij mij die een relatiebreuk achter de rug hebben. En die bijvoorbeeld niet meer 100% kunnen functioneren in de business vanwege die relatiebreuk. Ja, dat kost geld. Dat is tijdrovend, dat kost geld. Dus die efficiëntie is dan ook heel belangrijk.

Dus daar kunnen we echt een hele mooie wire aan pakken. En dan heb ik het jaarmentorship. En dat is echt een mentorship waar ik de mensen ook leer manifesteren. Want je kan niet manifesteren vanuit kennis uit boeken of YouTube-filmpjes. Wanneer die onderliggende overtuigingen daar nog zitten, kan jij zoveel manifesteren als je wil. Het universum gaat het jou niet geven, want je kan het niet dragen.

Ik hoorde jou graag zeggen dat bij al een paar mensen die je hebt benoemd, of waar je over sprak, dat ze na één sessie al een wereld van verschil waren qua persoon. Dus ik vraag me serieus af wat dat inhoudt om dan

voor drie, negen of zelfs een jaar mee te werken. Dat zijn dan totaal andere mensen waarschijnlijk. Dat is echt fantastisch. Manifesteren wou ik jou ook heel graag zeggen. Want dat is ook een onderwerp waarnaar wordt gekeken door het grote deel van de bevolking. Als, ja, dat is ook weer een beetje blablabla, dat stelt niet veel voor. Dat is gewoon toeval of zo.

Dus ik zou jou heel graag eens vertellen in jouw woorden wat dan manifesteren precies is. En hoe je daarmee aan de slag kan gaan. Maar manifesteren is voor mij persoonlijk het connecteren met het kwantumveld, kwantumfysica, wetenschap, alles is energie. Dus jij bent energie, die tafel is energie, die stoel is energie, ik ben energie. Dus wij zijn eigenlijk allemaal één materie. Wij zijn allemaal verbonden met elkaar. Wanneer je in alignment kunt zijn en je kan loslaten,

dan kan je je connecteren met je hogere zelf, met het kwantumveld. En daar bestaat geen tijd in het kwantumveld. Er bestaat alleen maar energie. Tijd is uitgevonden door de mensen. In het tijdperk dat ze wilden de revolutie, als ze de machines hadden uitgevonden, wilden ze dat de mensen presteerden. daarvoor leven de mensen met opkomen

in het ondergaan van de zon dus dat is man-made time en in het kwantumveld is er geen tijd er is alleen maar matter, energie en vanaf

de moment dat je alles kan loslaten en je kan één worden en beseffen en voelen vooral ook dat wij een heel klein onderdeel zijn van een heel groot gebeuren, dan krijg je downloads. Downloads. Downloads noem ik dat.

En dan kan je gaan aanraken. En dan kan je gaan mensen of dingen uitnodigen in jezelf, omdat alles met elkaar verbonden is. Ook dat is weer een dans. Quantum fysica, als dit beweegt, als dit spanningsveld wil bewaard blijven en dit beweegt,

kan dit alleen maar meebewegen. Dus dan pas kan je gaan sturen. Dat gaat mijn petje precies nog een beetje te boven, maar ik vind dat zoiets interessant. Soms probeer je dat al in kleine dingen. Als je ergens heel hard in gelooft, van dit gaat gebeuren en dat gebeurt dan nu zo, dan soms kan dat misschien toeval zijn, maar soms is dat toch precies net iets meer. Ik ben heel benieuwd om te zien hoe ver je daarmee kan gaan als je daarin traint. Wat is jouw visie daar zo over?

Heb je zoiets van, als ik nu dit wil bereiken, ik moet dat gewoon manifesteren met heel mijn zijn, en dan kom ik daar wel? Of kan je toch niet alles gaan manifesteren? Dat is een hele goede vraag. Ik denk dat er ontzettend veel meer mogelijk is dan dat wij mensen met onze geest denken dat mogelijk is. Een van mijn grote inspirators in het manifesteren

manifesteren is Joey Dispenza. Joey Dispenza is een dokter uit Amerika, hij is ik denk nu 62 of zo, die ooit een auto-ongeluk heeft gehad. Hij is overreden door een camion geweest

toen hij op een fitse afdaling deed. En zijn ruggengraat was op verschillende plekken gebroken. En alle artsen zeiden van de kans dat je ooit gaat kunnen wandelen is heel klein. En hij was net

gestart met meditatie en al die dingen. Dus hij heeft toen beslist om zichzelf uit het ziekenhuis te ontslaan. En ik geloof dat het drie maanden is dat hij de eerste stappen terug kon zetten. En dan heeft hij een vouw gemaakt, een belofte gemaakt om dat wetenschappelijk te gaan onderbouwen. En die doet dus... Ik heb het geluk gehad dat ik een workshop bij hem heb mogen volgen. En daar worden echt brainscans gemaakt.

Daar worden mensen hun hersenen gemeten voor en na een meditatie. En dan zie je maar, 95% van onze fysieke ziektes zijn stressgerelateerd. 95%! Dus als je die stress kunt beheersen... Ja, het lichaam is gedesign geprogrammeerd om zich te herstellen. Dus met die kennis kan je zoveel. En ik denk met dat manifesteren, dat dat net hetzelfde is. We gaan iets manifesteren en we krijgen dat als we het kunnen dragen.

Niet wanneer we het niet kunnen dragen. Maar daarvoor dien je wel opgeschoond te zijn. Dien je wel clean te zijn. Dien je wel ontvankelijk te kunnen zijn. Ja, bedoel je dan zoals je er klaar voor bent om te komen? En ook manifesteren werkt ook alleen maar... De Silva-methode zegt dat ook. Manifesteren werkt alleen maar wanneer je het ook niet vanuit

materialistische, egoïstische vraagstellingen doet. Het gaat er echt om op het collectief, het geheel. Als ik beter word, wordt mijn pleegzoon daar beter van. Als ik beter word, wordt mijn klant daar beter van. Dus dat we samen,

het collectief, dat is heel belangrijk, vind ik ook. Was dat ook wat je bedoelde met dingen loslaten en één zijn met het collectief. Ja. Dat is boeiend. Samen met het mediteren is iets dat ik echt wil meenemen

uit dit gesprek. Voorlopig al die twee dingen. Want mediteren, ik heb dat zo'n lange tijd, elke dag gedaan. En voor en na was echt een wereld van verschil. Die stress, al die dingen, die bagage waarmee je in je hoofd zit. als je gewoon al tien minuten neerzit met een geleide meditatie vind ik al heel handig

omdat je gewoon maar moet luisteren ja dat is echt iets om aan te raden voor iedereen en iets dat je eigenlijk als prioriteit moet nemen dus ik ga dat doen en zeker blijven doen want we hebben daar

weerstand op ik had iemand die onlangs bij mij was opgestart met een traject. En die zei, ja, ik heb zoveel beheerstand op dat mediteren, dat doet niks bij mij. Ik zeg, ja, nee,

net daarom dien je door te zetten. Ik zeg, ik wilde echt dat je, want ik heb een heel korte lijn met mijn klanten, dus ik ben 24 op 7 bereikbaar, ook via WhatsApp support.

Dus ik speel heel kort op de bal ook met hen. En ik zei, ik zeg, ja, hoeveel keer heb je gemediteerd? Ja, ik zeg, nee, kom aan, doorzet. Doen, doen, doen. En nu

is ze erin vertrouwd en nu zou ze niet meer zonder kunnen. Maar in het begin heb je die weerstand. Joey Dispenza zei het ook. Once you get in the river of change,

the resistance is there. Maar hoe meer weerstand, hoe meer bewijs dat je op het juiste pad zit. Ja. Je wordt daar ook altijd wat beter in. of je bent wat meer ontvankelijk voor het mediteren.

Want ik merkte ook de eerste keer dat je dat doet, na een lange tijd dat niet gedaan te hebben, of gewoon de eerste keer toecourt dat je dat doet, er blijven wel altijd dingen in je hoofd toekomen en je bent niet volledig in de meditatie. Maar dan na een paar dagen, na een paar weken, is dat zo van, oké, nu kun je veel beter loslaten en haal je daar ook meer uit. Dus het is dan inderdaad weer iets zoals je tanden poetsen, dat je gewoon best in je dag incorporeert. En dat gewoon dagelijks doet.

Dat is echt iets... Een goede... Een goede habit. Ja, en dat zijn dingen... Iedereen kan dat doen. Enerwaar, bij wijze van spreken. Je hebt op YouTube hele mooie meditaties die gratis zijn. Dus het is bereikbaar voor iedereen.

Matt Hudson heeft ook een Mind Reset app. Die kan je gratis downloaden via de Apple Store. Die is ook gemaakt om een stressnoep te doorbreken. Ziet er heel simpel uit, maar de data hebben bewezen nu dat er 80% verbetering is wanneer je die gebruikt. Stresslevel daalt. Het duurt twee minuten. Dus er zijn zoveel dingen die je kan toepassen

die echt wel binnen je bereik liggen. Maar ook wees, dat is een keuze. Alles is in het leven een keuze. Dat manifesterende is iets wat nog niet direct in het dagelijkse leven door veel mensen kan gezien worden. Maar iets waar we allemaal mee te maken hebben, dat zijn die beperkende overtuigingen. Hoe kunnen we die bij onszelf herkennen?

Want vaak is dat zo in die kleine dingen als ik ga geen opslag vragen, want ik ben er nog niet waard. Je zegt dat dan niet per se zo, maar het komt er wel op neer. Hoe kan je die herkennen? En nog belangrijker, hoe kan je die overwinnen? Wanneer dat kleine, belemmerende overtuigingen zijn, dan kan je die zelf inderdaad overwinnen door de zinnetjes in jezelf te herhalen van

ik ben het waard, ik ben het waard. Dat zijn heel eenvoudige, makkelijke dingen. Maar ik geloof echt dat die dieplegende blemmeringen, dat je daar externe hulp bij nodig hebt. Dat zijn dingen die je niet zelf kan doen. En dan is het aan iedereen om te kiezen welke methode ze daarvoor willen gebruiken. Iedereen kiest wat resoneert met hen.

Maar dat onderbewuste kan je wel herschrijven. Dat wel. Maar ik geloof niet dat je dat zelf kan. En zijn er manieren om dat te doen zonder met een coach bijvoorbeeld samen te werken? Kan je jezelf coachen of kan je dat via boeken doen? Of is dat ook weer in diezelfde bubbel blijven? Ja, omdat je onderbewuste geprogrammeerd is om jou niet te veranderen. Ja.

Ik vind het echt iets cool, dat onderbewusten, en zeker om daarmee aan de slag te gaan. Ja, ik vergelijk het als een onderbewusten is een groot huld paard. Je bewuste geest, je vijf procent, is een ruiter. En als die ruiter niet de juiste tools en kennis heeft, kan die dat wilde paard niet bespijgen. En het gaat erom dat vanaf het moment dat jij als ruiter die kennis hebt en die tools, en je kan dan dat grote paard bestijgen, dan kun je samen een hele mooie reis afleggen.

Maar dat onder bewustzijn is eigenlijk een sneaky bastard, zeg ik heel vaak. En waarom? Omdat dat jou niet wilt laten floreren, dat wil jou niet laten uitblinken, dat wil jou niet laten jouw mooiste leven leiden. Ja, juist om jou veilig te houden, zeker. Maar ja, wat kan er misgaan? Dat onder bewusten zal een hele grote lijst van dingen opzommen wat er allemaal kan misgaan.

Terwijl dat dan niet bewezen is. Want ik snap, vroeger was dat heel belangrijk om ons veilig te houden als we buiten onze grot gingen en opgegeten konden worden. Maar nu, als je daarover nadenkt, wanneer je schrik hebt over iets, ik probeer dat nu steeds meer te doen als ik mezelf wat tegenhou van wat er mis kan gaan. En is dat dan echt zo erg, wat je nu denkt dat er mis kan gaan?

En vaak is dat gewoon iets dat we onszelf wijs maken. Ik geloof 96.000 gedachten per dag die we hebben, waar dat er dan 98% niet van uitkomt. Ik weet de exacte cijfers niet, maar het is hallucinant. Ja. Ik snap dat niet.

Als ik zo'n cijfers hoor, ik heb dat ook al gelezen. Hoe zot dat we onszelf maken. Die gedachten, dat is echt gestoord. Maar je gedachten ook, dat is een keuze. En dat is juist die bewustwording. Vanaf het moment

dat je je bewust wordt van die gedachten, kan je kiezen om die te draaien. En als je dat maar genoeg repeteert, repeteert, repeteert tot een duur heeft dat onder bewustzijn zoiets van ik ga het zelfs niet meer proberen, want ik word toch niet gehoord. Dus je kan je gedachten trainen.

Jouw cellen, jouw genen, die worden gekweekt door jouw gedachten. Dus het is wetenschappelijk bewezen dat dat de omgeving invloed heeft op welke cellen er worden geproduceerd. Dus als je je omgeving, jouw lichaam, jouw geest, jouw verstand, als je dat kan trainen om positieve mindset te hebben, ga je ook positieve hormonen en cellen aanmaken en genees je. Ja, dat is zo'n...

Ik weet niet of dat oud woord ervoor is. Een vicieuze cirkel, maar dan positief. Maar ja. Ja, die positieve gedachte dat dat een keten van verbetering in gang zet. En het tegenovergestelde is dan ook weer waar natuurlijk. Ja. Het is de eerste keer dat ik er nu zal over spreken in het publiek. Ik heb drie maanden geleden een diagnose gekregen van een auto-immuunziekte.

die noemt SIBO. Die is in België eigenlijk niet echt gekend. En dat is eigenlijk een bacterial overgrowth in de dunne darm. Dus dat zijn bacteriën die normaal gezien in de dikke darm zitten en die zijn naar de dunne darm gekomen en die eten daar eigenlijk alles op van voeding dat ik tot mij neem, alvorens dat het naar mijn lichaam kan gaan.

Dus drie maanden geleden heb ik die diagnose gekregen. was iets waar ik al heel mijn leven van kind af aan last mee had. Dat geen enkele andere arts had kunnen vaststellen wat het was. En nu was ik gelukkig bij iemand terechtgekomen die dat wel kende en die gaf mij die diagnose. En ik zeg tegen haar, wat kan ik eraan doen? Ja, zegt ze, het is een lastige bacterie om die onder de knie te krijgen. Ze zegt, maar als jij goed inzet op een holistische aanpak

een verhaal, dan kan je daar toch wel mooie resultaten mee krijgen. Ik zeg tegen haar, hoe lang duurt dat dan? Ja, zegt ze, gemiddeld een negen maanden. Maar als je het echt heel goed doet, zes maanden. Sommige mensen doen er langer over, sommige krijgen het

nooit onder de knie, maar neem tussen de zes en de negen maanden. Ik heb tien dagen geleden de diagnose opnieuw gekregen en de bacterie is volledig weg. Drie maanden tijd. Gewoon het zelfhelende vermogen van het lichaam. Ik ben keihard beginnen te mediteren, elke dag op celvernieuwing.

Ik ben mijn onderliggende laag van stress, want ik dacht van, ik heb genoest rust, mindfulnesscoaching en zo. Er zat nog altijd een laagje stress, terwijl ik mij niet bewust van was, ben ik gaan aanpakken. Ik heb nog een trauma gevonden waarop ik mij niet bewust van was. Die echt in de doofpot zat. Die ik heb met iemand anders extern laten oplossen. Mijn voeding aangepakt.

Ik ben heel holistisch te werk gegaan. En als je dan inzet op al die vlakken. Dat gaat zo snel. Dat eerste, gaan mediteren op iets heel specifiek. Dus op die celvernieuwing die je nu zei. Dat hoeft nu niet per se over die celvernieuwing specifiek te gaan. Maar hoe kan je mediteren op iets? Als je daar echt op wilt focussen, moet je daar dan aan denken?

Of hoe kan je op iets gaan mediteren? Er zijn verschillende soorten meditaties. Ik ben heel vaak nu bezig met quantum jumpen. Wat Joy Dispenza en andere anderen doen. Ook nog vele anderen. En dat is u gaan inbeelden. Visualiseren. Maar ook doorvoelen dat je al in die identiteit staat van die persoon waar je naartoe wilt.

En dan gaat jouw lichaam de cellen aanmaken die nodig zijn om daar te zijn. Alles is een programmatie. Als ik ziek ben en ik voel mij ziek en ik ben ziek en ik gedraag mij zoals een zieke, dan ga ik nieuwe cellen maken die overeen komen met die zieke persoon. Dus dat is een self-fulfilling prophecy. Vanaf het moment dat je kan uit die identiteit stappen en je kan jezelf zien en voelen als een gezond persoon, En de omgeving waarin de cellen worden aangemaakt,

we bepalen welke cellen worden aangemaakt. Ik zeg vaak al lachend, als je happy hormonen kunt aanmaken of negatieve hormonen, is de keuze toch snel gemaakt? Dat is een keuze. En dus als je dan je brein, je onderbewuste, je geest en je hart kunt focussen op dat positieve, op dat gezonde, dan gaat het lichaam mee gaan gaan. Maar het belangrijke is dat je naar de toekomst kijkt en niet naar het verleden.

Als je vooruit wil, als je auto aan het rijden bent, en je bent op de autostraden aan het rijden, en je kijkt de ganze tijd in je achteruitkijkspiegel, wat gaat er gebeuren? Ja, dan ga je tegen een of andere rijden. Je kijkt naar waar je naartoe wil. Dat is iets heel belangrijks. Ja.

Focussen op wat je wilt en niet op wat je wilt vermijden. Voilà. Oké, fantastisch. Ik ga het nog twee of drie keer opnieuw moeten luisteren om het beter door te hebben. Maar ik vind het echt een interessant topic waar ik je al heel graag over wil vertellen. want je hebt een talent om mensen mee te krijgen. Ik voel het toch alleszins. Vanaf je verhalen in het begin al, naar nu, hoe je zaken uitlegt.

Dus ik vind het fantastisch om dat van jou zo live te horen. Een vraag over jouw coaching. Wat vind je het beste aan een coach zijn en aan mensen helpen? De groei dat ik de mensen mag zien maken. Ik zie ze openbloeien. Het is prachtig om te zien. Zeker als je dat uit hen ook ziet komen. Jij zal wel een impact hebben op hen, maar uiteindelijk moeten ze het voor zichzelf ook mogelijk maken.

Dat was ook iets wat ik je had horen of zien, of kun je wel zeggen, dat je pas iemand kan helpen als die dat zelf ook wil. Ja, ik ben geen redder. Je hebt de Karpman-driehoek. Ik weet niet of je die kent. Karpman-driehoeken, ze noemen dat ook de slachtofferdriehoek. Die is ontworpen door dokter Karpman in de jaren 1970. Give or take. Heeft daartoe ook een prijs verwonen.

En op de Karpman-driehoek heb je drie plekken. Je hebt de persoon die in de blame zit, met de vinger wijs naar iedereen. Je hebt het slachtoffer die misnoegd is en zich niet gezien en niet erkend voelt. En dan heb je de redder, de pleaser, de persoon die steeds bezig is met anderen en goed te doen voor anderen. Als je op die driehoek zit, zit je in een visueuze cirkel. En ik ben geen redder. Ik ben een begeleider, ik ben een mentor. ik ben, ik noem mij soms

de manifestatie zuster ik wandel met mijn mensen mee, ik toon hen wat er kan ik leg het hen uit wat er allemaal kan, ik teach hen en dan is het aan hen om het zelf te doen

en ik zal aan de zijlijn staan ik ga heel de weg mee en ik cheer en ik ben er en ik help en ik ondersteun maar ik ben geen redder Het is zo belangrijk. Dat is bijvoorbeeld een hele mooie om mee te geven met ouders. Als een kindje valt met een fiets, zal ik maar zeggen,

en dat ligt op de grond te huilen, en je gaat dan als ouder naar dat kind toe, en je gaat die dan van grond nemen en je gaat die troosten, dan ben je daar een slachtoffer van aan het maken. Want dan krijgt dat kind een programmatie dat wanneer ik huil en ik ben machteloos, word ik beloond, krijg ik aandacht. In de plaats daarvan blijf je zitten waar je zit. Oei, je bent gevallen.

Kan je rechtstaan? Kom, dan zal ik eens kijken of dat alles oké is en krijg je een knuffeltje van mij. Vanaf het moment dat dat kind op die moment rechtstaat, wordt dat brein in beweging gezet naar een doel en stapt dat uit de slachtoffermode. en wordt dat beloond als het bij jou toegekomen is krijg je twee totaal verschillende kinderen

totaal verschillende mindset om in de wereld te kunnen functioneren je kan passief freeze in de slachtoffermodus gaan of je gaat forward je kan maar twee dingen doen stilstaan of vooruit gaan

bewegen of stilstaan Ik vind dat heel opvallend hoeveel invloeden er zijn op jou als kind, waar je op dat moment misschien niet echt iets aan kan doen, maar die wel een impact of een invloed hebben op hoe je eruit komt. Op welke mindset je uiteindelijk krijgt. Zoals je zegt, heel belangrijk ook voor ouders om daar bewust over te zijn. Niet alleen over hun eigen leven en wat zij allemaal meemaken in hun eigen bubbel, maar ook, als ze iemand willen opvoeden,

dat ze daar bewust van zijn, van welke impact dat zij daarop hebben. Ja, en dat zijn die family rules, die belemmeringen, die overtuigingen, die zijn ons zo met de paplepel meegegeven, dat

wij zelfs niet beseffen dat wij zo geprogrammeerd zijn. Jij beseft niet als jij eet, dat jij met je mond dicht eet. Het is niet dat jij gaat aan tafel zitten en zegt van nu ga ik er straks op letten dat ik me met mijn mond dicht eet.

Of dat ik niet smak. Dat is zo'n programmatie die je van thuis uit hebt meegekregen, dat die jouw eigen geworden is. En er zijn er een heleboel bij die heel positief zijn. Hou die bij, alstublieft. Er zijn er ook een heleboel bij die jou vandaag de dag belemmeren. die je niet meer nodig hebt in die volwassen identiteit. Het is een holistische approach, of een holistische aanpak,

van hoe je in het leven staat en waar je naartoe wilt gaan. Dus deze vraag is iets anders. Maar stel dat je maar één van die zaken kan kiezen, dat je doet, manifesteren, yoga, met een mentor werken. Wat heeft er de grootste impact op jou? Of wat zou je kiezen als je maar één van die zaken kan doen om te blijven groeien en om jezelf te blijven vinden? Mentor.

Ja. Samenwerken met een mentor. Ja. Iemand die jou de weg is voorgegaan. Iemand die die kennis al heeft. iemand die jou inspireert, jou motiveert, iemand die kennis van zaken heeft, die potentieel ook in jou zit. Ja, zonder twijfel, hoef ik niet over na te denken.

Mijn leven is bepaald door een aantal mentors die ik op mijn pad heb mogen tegenkomen. Vind je dat iedereen die iets wil bereiken met een mentor zou moeten samenwerken? En waarom? Omdat je het niet alleen kan. Je onderbewuste keraalmaatmaals is geprogrammeerd

om jou maar tot op een bepaalde level te brengen. En samenwerken met een mentor, wat doet dat dan tegenover dat level tot waar je normaal geraakt? Nee, mensen zien

opportuniteiten, die hebben het doorleeft, die hebben kennis die jij zelf niet hebt. Die kunnen jou de weg tonen, die kunnen jou dingen aanreiken, die kunnen jou cheeren, die kunnen, ja, die sturen jou mee.

Wij zijn als mens ook laaie wezens, hè. Als wij niet te veel hoeven te doen, we bestellen eten via de app, we laten boodschappen leveren aan huis. We zijn luier en luier aan het worden.

En wanneer je iemand hebt van buitenaf, die meekijkt, is dat ook een stimulans. Je hebt ook een energie. Je hebt een exchange. Hetgeen wat wij nu hebben,

die flow, die energie, dat voedt u. Dat geeft u Goesting is een van mijn favoriete woorden. Dat geeft je goesting naar meer. Je kan brainstormen. Je kan dingen bespreken. Die mensen rijken jou dingen aan die jij zelf met je bespamfilter nooit zou gezien hebben.

Dus dat voedt je letterlijk en figuurlijk. Je geest, je brein, je hart, je ziel. Ik ben ook honderd procent fan van samen te werken met iemand die mijlen verder staat dan jij. En ook net zoals je zegt, omdat hij daar van buitenaf naar kijkt en dingen ziet, dat jij misschien niet ziet of niet wilt zien onderbewust, maar dat wel het beste zijn voor jou. Dus dat vind ik heel fantastisch.

Mag ik jou een vraag stellen? Pas op, want straks Straks neem ik het hier helemaal over. Wie was jouw grootste inspiratiebron? Of is jouw grootste inspiratiebron? In het leven bedoel je? Hoe, in het leven? Als we het dan over mentors hebben,

dan zijn er mensen die je inspireren. Een van de eerste mensen waarvan ik echt dacht van wauw, die man heeft als zo één persoon een gigantische impact op zoveel mensen. Dat was Tony Robbins. hoe dat die met mensen omgaat en hoe dat die praat en hoe dat die schrijft en hoe dat die daar staat voor zoveel mensen

ik hoorde al van mensen hebben een energieveld maar die man heeft echt een energieveld van hier tot ik weet niet waar dus dat, ja, als ik zo direct met iemand moet opkomen, dat is wel een persoon die iets heeft bewogen precies

maar er zijn heel veel mensen en elke persoon waar ik mee praat op de podcast Mijn ouders zijn allemaal personen naar wie ik opkijk en van wie ik iets kan leren. Allemaal hun eigen dingetjes. Daarom praat ik graag met mensen die expert zijn in hun veld. Ik praat graag met coaches, met ondernemers. Van iedereen kan je iets leren waarvan je zelf vooruit kan gaan. Uit de gesprekken waar je iets van kan halen.

Dank je wel voor die vraag. Een heel inzichtelijke vraag. Heb jij zo een persoon die echt een gigantische impact op jou heeft gemaakt? Ja, ik denk echt aan Matt Hudson dan. Omdat zijn materie zo vernieuwend ook is. Split second on learning. Een trauma heeft een split second nodig om in je systeem geïnstalleerd te geraken. Want een trauma is iets dat ons overkomt.

waar wij als persoon moeite mee hebben om dat op een gezonde, gebalanceerde manier te handelen. En trauma is niet altijd met een groot T. Ik heb grote traumas meegemaakt. En trauma kan ook iets heel kleins zijn wat een grote impact maakt. Het is die impact. Vraag een split second. en Matt heeft een materie ontdekt waarin hij split-second unlearning doet.

Dus die neurologische pathways die in jouw hersenen worden doorbroken wanneer er een traumatisch event gebeurt, kunnen terug geïnitialiseerd worden. En dat gaat heel snel. Lijkt me wel een man om te onderzoeken. Hij komt 20 juni naar Antwerpen trouwens. Voor een seminar ofzo?

Ja, hij komt een avond in Kava spreken. Kava is de koning, met een K niet, met een C, niet van een drank. Koninklijke apothekersvereniging Antwerpen. Daar komt hij een lezing geven rond de split second on learning. omdat hij net alle data heeft toegekregen van de universiteit waarin zijn succesrate wetenschappelijk bewezen wordt nu. En in augustus, van 7 tot 11 augustus 2024, komt hij een opleiding in Antwerpen daar om te gaan.

Goed. Ga je daar zijn? Of course. Dat is wel gaaf. Nog iets anders dan mentors, dat ik ook heel impactvol en waardevol vind, en dat op jouw leven ook een impact heeft gemaakt, dat zijn boeken. Kan je een of een paar, als één te moeilijk is, boeken opnoemen die voor jou echt een wereld van verandering hebben gemaakt?

Een wereld van verschil? Freud komt bij mij op nu. Freud vond ik heel voor mij toen was dat heel nieuw en wat van Freud dan? wat zegt hij in die boeken?

dat was een wereld die voor mij open ging dat was een nieuwe manier van denken want ja wij kwamen niet uit een geletterd gezin kunst, cultuur kenden we eigenlijk allemaal niet. Dus voor mij was dat toch wel

in het begin heel moeilijk ook om te lezen, om te begrijpen. En op de een of andere manier was er iets in mij dat zij van doorzetten. En ja, ik lees heel graag boeken rond de materie's waar ik in werk, maar evenzeer levensverhalen vind ik ook heel inspirerend. Gaande van iemand die een kanker heeft overwonnen,

maar ook Michelle Obama haar boek. Ja, ik vind er zijn zoveel boeken die inspirerend zijn, waar je zinnetjes uit kunt halen, die je voeten ook opnieuw. En ook weer gelezen met je eigen lens precies. Dus iets dat iemand anders maar niks kan vinden, kan jij dan weer zo boeiend vinden en kan een andere betekenis voor jou hebben. Plus als je dat boek drie keer leest, komen er elke keer weer dingen naar voren, die je de vorige keer niet had gelezen.

Oh, stond dat erin? Oh, dat heb ik niet gezien. Die lesje op filter. Het is ook heel interessant dat ik iemand dit heb horen zeggen. Er zijn zoveel boeiende mensen van in heel de geschiedenis die boeken hebben geschreven of die ergens anders totaal ver van u leven, waar je normaal geen access tot hebt. Maar door die hun boeken te lezen en te herlezen en te herlezen,

gaat die ook een soort van fungeren als een mentor voor jou. Dat is echt een mooie manier om tijd met iemand te spelen, om te leren wat anders onmogelijk zou zijn. Maar die is mooi. Ja, die is mooi. Dat is leuk. Ja, klopt. Maar alles in het leven kan een mentorship zijn.

De natuur is ook een mentorship. als je kijkt hoe dat de aarde werkt hoe dat de natuur werkt ook dat is een mentorship ja de aarde dat leert mij gewoon van wat er ook gebeurt it's all ok

het is niet goed en niet slecht hoe vaak is de wereld al een keer kapot gegaan en toch weer hersteld hoe vaak zijn er al mass extinctions geweest en is het toch weer hersteld ik ben geen fan van een extinction

Ik hoop dat we hier nog lang mogen zijn. Maar ja, alles is oké zeker? Ja, alles herstelt zich steeds, zoals je zegt. En als we dat laten gebeuren en we geloven dat het ook allemaal goed komt, dan kom je in een flow terecht. Over flow gesproken, naar de toekomst toe. Want we kunnen denk ik blijven bezig blijven, maar ik denk dat ze ons hier ooit wel gaan buiten smijten. Welke toekomstvisie of welke plannen heb jij nog voor jezelf met de coaching?

Zo. Ik wil impact maken. Ik hou van mijn verhaal te vertellen, mensen te inspireren. ik wil mensen hoop geven ik wil mensen laten zien dat alles kan als ze het juiste mindset hebben ik wil ja, inspireren, impact maken

podium is iets dat ik mij nog zie doen mijn natuurlijke moeder is een zangeres die staat op het podium dus hoogstwaarschijnlijk is dat iets dat vandaar komt denk ik we hebben zelf geen contact

ze weigert mij te kennen maar ik weet wel wie zij is een boek is mij al een paar keer gevraagd geweest om een boek te schrijven er is nog zoveel mogelijk zalig zolang ik mag blijven spelen en doen wat ik nu doe.

En ik kan mensen helpen, ondersteunen. Ik kan mensen tonen wat er mogelijk is. Dan ben ik gelukkig. Ik vind het opvallend dat je spelen bent. Want het is niet echt werken voor jou, wat je nu doet. En daarom is het zo belangrijk om dingen te proberen. Zoals jij hebt gedaan, verschillende jobs en zo. Totdat je uiteindelijk je ding vindt dat je graag wilt doen.

En daar dan all in gaan. En dan is het inderdaad gewoon spelen. En dan maak je nog zo'n veel grotere impact dan in iets anders. Ja, ik vind dat mooi gezegd van jou. Ja, het is wat ik ook zeg. Zo op Instagram heb je zinnetjes staan. En de persoon worden wie je voorbestemd was om te zijn. En daar ben ik nu thuisgekomen.

Ik ben heel blij voor jou. Na alles wat je hebt meegemaakt, dat je nu er staat. En dat merk je ook. Dat merkte ik de eerste keer dat ik je zag. Dat merkte ik de eerste keer dat wij spraken. En nu, tijdens dit gesprek, is jou ook nog maar eens bewezen geweest. Dus voor mensen die jou graag eens van dichter willen bekijken, of die jou iets willen meedelen, of willen vragen,

of die misschien jouw traject willen volgen, omdat ze erin geloven. Waar kunnen die jou vinden? Social media. balansplus b-a-l-a-n-s p-l-u-s .be Instagram, LinkedIn

onder de naam van ofwel Peggy Marie Bracken ofwel balansplus. Ik zal sowieso linken in de beschrijving van de podcast. Dat is makkelijk. Als je Peggy Marie niet heeft, dan kom je heel snel bij mij terug. Ik denk het ook.

Het is niet dat u verstopt. Enorm bedankt, Peggy Marie. Ik heb er zo hard van genoten. Ik kijk er naar uit om het opnieuw te luisteren en om ermee bezig te zijn. Dankjewel voor uw inspiratie, voor uw tijd, voor de locatie en voor uw energie. Jij ook. Ik heb het je vorige keer gezegd. Jij bent echt een opkomend talent.

En ik vind de manier waarop jij een gesprek draagt zo waardevol. En ik heb daar alleen maar respect voor. Dus jij ook bedankt. Het doet mij heel veel. Dankjewel. Dank je wel om te luisteren naar Ben's Mentors. Ik nodig je van harte uit om je te abonneren op het podcast, zodat je geen enkele aflevering mist. Heb je van het gesprek genoten of wil je de podcast steunen?

Geef dan gerust een rating en volg onze Instagram pagina, Ad Ben's Mentors, voor leuke content en een nog leukere community. Tot de volgende!